Description

စုဇယ်ဆွေ့က အလွန်ဆိုးရွားသည့် လူမှုရေးစိုးရိမ်သောကရောဂါ (social anxiety disorder)ကို အပြင်းအထန် ခံစားနေရရှာသည်။ — ထိုရောဂါကို လူကြောက်ရောဂါ (extreme social phobia) ဟုလည်း လူသိများ၏။

ထိုရောဂါကြောင့် သူ စကားပြောကြည့်ဖို့ ကြိုးစားသည့်အခါတိုင်း နှလုံးခုန်နှုန်း တအား မြန်လာပြီး စကားများလည်း ထစ်အ,ကုန်တော့သည်။ လူအများကြီးနှင့် တွေ့ဆုံရသည့်အခါတိုင်းလည်း တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်လာပြီး ချွေးစေးတွေပင် ပြန်လာတတ်၏။

ငယ်စဉ်ကတည်းက မိဘမဲ့ဖြစ်ခဲ့ရသည့် စုဇယ်ဆွေ့တစ်ယောက် သူ့ကို ပြုစုပျိုးထောင်ခဲ့သော အစ်ကိုအရင်းဖြစ်သူကိုလည်း ကင်ဆာရောဂါကြောင့် ဆုံးရှုံးခဲ့ရပြန်သည်။ ကျောင်းမှာဆိုလျှင်လည်း အေးစက်စက် အကြည့်များနှင့် ရင်ဆိုင်ရပြီး အမြဲတမ်းလည်း အနိုင်ကျင့်ခံ‌ရတော့သည်။ "ငအလေး" ဟု အခေါ်ခံရပြီး လှောင်ပြောင်ခြင်းများနှင့်လည်း ကြုံခဲ့ရပေသည်။

‌ထို့နောက် သူသည် မတော်တဆမှုတစ်ခုကြောင့် ရွှေဇွန်းကိုက်ပြီးမွေးလာသော သခင်လေးတစ်ဦး၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ထိုဘဝသစ်မှာတော့ သူ့ကို အလွန်ချစ်ပြီး ကလေးပိစိလေးတစ်ယောက်လို အလိုလိုက်ပေးထားသည့် မိဘများနှင့် ကျန်းမာသန်စွမ်းသော အစ်ကိုကြီးတစ်ဦးလည်း ရှိနေခဲ့သည်။

တစ်ခုတည်းသော ဆိုးကျိုးမှာတော့ မိသားစုများက စီစဉ်ပေးထားသည့် ကြောက်စရာကောင်းသော စေ့စပ်ကြောင်းလမ်းထားသူတစ်ဦး ပါရှိနေခြင်းပင်။

ထိုစေ့စပ်ကြောင်းလမ်းထားသူမှာ အသက် ၁၅ နှစ်အရွယ်ကတည်းက A တက္ကသိုလ်မှာ ကျောင်းတက်နိုင်ခဲ့ပြီး ကုမိသားစု၏ တစ်ဦးတည်းသော အမွေဆက်ခံသူလည်း ဖြစ်သလို String သီအိုရီ လူမှုအဖွဲ့အစည်း၏ ဥက္ကဋ္ဌလည်း ဖြစ်သည်။ တောက်ပသော အနာဂတ်ရှိသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း သူ၏ အရူးဆန်ဆန် ပိုင်ဆိုင်လိုစိတ်ကြောင့် နာမည်ဆိုးဖြင့် ကျော်ကြားခဲ့သည်။

ကောလာဟလများအရ သူဟာ သူ၏ စေ့စပ်ကြောင်းလမ်းထားသူကို လူ့အဖွဲ့အစည်းနှင့် လုံးဝအဆက်အသွယ်ပြတ်သွားစေရန်၊ အိမ်မွေးငှက်လေးတစ်ကောင်ပမာ လှောင်အိမ်ထဲ၌ ပိတ်လှောင်ကာ ထိန်းချုပ်ထားရသည်ကို နှစ်သက်…..

ခဏ လူ့အဖွဲ့အစည်းနဲ့ အဆက်အသွယ်ပြတ်တောက်မယ် ဟုတ်လား?

စုဇယ်ဆွေ့၏ မျက်လုံးများမှာ တအား တောက်ပလာသည်။ @စေ့စပ်ကြောင်းလမ်းထားတဲ့သူ... ရှိနေလား? ကျွန်တော်တို့ လက်ထပ်ကြရအောင်။

….

ကုယီလန်တစ်ယောက် သူ၏ သွေးကြောများအတွင်း အေးစက်စက်သွေးများ စီးဆင်းနေသည်ဟု ယုံကြည်ထားခဲ့သည်။ သူ၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင်လည်း ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲသည့် နတ်ဆိုးတစ်ကောင် ကိန်းဝပ်နေချေပြီ။ ပိုင်ဆိုင်လိုစိတ်ဟာ သူ့အရိုးထဲမှ အသားကုန်အော်ဟစ်နေပြီး ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ကာ မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ပေ။

မည်သူမျှ သူ့ကို သည်းမခံနိုင်ခဲ့သလို မည်သူကမျှလည်း သူ့ကို ပြောင်းလဲနိုင်ခဲ့ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

တစ်နေ့ နူးညံ့သိမ်မွေ့သော ကောင်လေးတစ်ယောက်ကို သူ့ထံတွင် လာရောက်နေထိုင်ရန် ပို့ပေးခဲ့သည်။

အစပိုင်းတွင်တော့ ထိုကောင်လေးက မျက်လုံးချင်းဆုံအောင်ပင် မကြည့်ဘဲ၊ လက်ချောင်းများကို ကလိနေပြီး တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်နေရှာသည်မှာ သူ့ရှေ့ကို ရောက်ခဲ့ဖူးသည့် အခြားသူများနှင့် ဘာမှမကွာခြားပေ။ ကုယီလန်က သူ့စိတ်ထဲတွင် အေးစက်စက် လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

သို့သော်လည်း အခန်းထဲသို့ ရောက်သည်နှင့်…

ထိုကောင်လေး၏ မျက်လုံးများမှာ ရုတ်တရက် တောက်ပလာပြီး ကြက်သီးထဖွယ် သံကြိုးများ၊ လျှို့ဝှက်ကင်မရာများ၊ ဆက်သွယ်ရေးလှိုင်းဖြတ်စက်များဖြင့် ပြည့်နေသည့် ဗီရိုကို ညှင်ညှင်သာသာ ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ သူ၏မျက်နှာတွင်လည်း မျှော်လင့်ချက်များ ပြည့်နှက်နေ၏။ "တ-တစိတ်လောက်... ကျွန်တော် ဒီထဲမှာ တစ်သက်လုံး နေရမှာ တကယ်လားဟင်?"

သူ့ကို ကြောက်လန့်သွားစေရန် အရာအားလုံးကို စီစဉ်ထားခဲ့သော ကုယီလန် : …

ထိုအချိန်မှစ၍ အရာအားလုံးဟာ ကုယီလန်၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှ လွတ်ထွက်သွားခဲ့သည်။

စုဇယ်ဆွေ့ (စိတ်ဆိုးမာန်ဆိုးဖြင့်): "မနေ့ညက ခင်‌ဗျားအရမ်း ကြမ်းတာပဲ၊ အခုထိ နာနေတုန်း"

ညက ကောင်လေး၏ ညည်းသံလေးများကို ကြားယောင်နေသေးသည့် ကုယီလန်တစ်ယောက် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး သူ့ကို ကောက်ချီလိုက်သည်။ "ဆရာဝန်ဆီ သွားကြမယ်"

စုဇယ်ဆွေ့ : ??!

သူတို့ လက်ထပ်တုန်းက သူ့ကို ထာဝရ ပိတ်လှောင်ထားမယ်၊ အပြင်လောကနဲ့ လုံးဝ အဆက်အသွယ် မလုပ်စေရဘူးလို့ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ကတိပေးခဲ့တာပဲကို!

ဘာလို့ အခုကျမှ ကတိဖျက်ချင်နေရတာလဲ?!

စိတ်မကောင်းဖြစ်မှုများနှင့်အတူ အထင်လွဲမှူများအကြား ဝဲလည်သွားပြီးနောက် စုဇယ်ဆွေ့ နှုတ်ခမ်းစူ၍ ကောက်ချက်ချလိုက်တော့သည်။

"ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို မချစ်တော့ဘူးပေါ့!"

ကုယီလန် : ...

ရူးကြောင်မူးကြောင်တွေလုပ်မနေပါနဲ့တော့။