မှတ်ဉာဏ်တွေ ပျောက်ဆုံးသွားပြီးနောက် ရန်သူ့နိုင်ငံက မင်းသားဟာ ငါ့ကလေးကို မွေးပေးခဲ့တယ်(ဘာသာပြန်)

ဇာတ်လမ်းအကျဉ်း

တစ်ညသောအခါတွင် ယန်ကျင့်ချင်းသည် စမ်းချောင်းဘေး၌ ဒဏ်ရာရနေသောလူငယ်လေးတစ်ဦးကို ကယ်တင်ခဲ့သည်။ ထိုလူငယ်၏မျက်လုံးနှစ်ဖက်စလုံးမှာ ကွယ်နေသော်လည်း ရုပ်ရည်မှာမူ အလွန်တရာ ချောမောလှပနေ၏။ 

ယန်ကျင့်ချင်းသည် ဆင်းရဲသော်လည်း စိတ်ထားကောင်းသူဖြစ်သည့်အတွက် ထိုလူငယ်လေး နိုးလာသည်အထိ သူ့အိမ်သို့ ခေါ်ဆောင်ကာ ဂရုတစိုက် ပြုစုစောင့်ရှောက်ပေးခဲ့သည်။

ထိုလူငယ်လေးမှာ အတိတ်မေ့နေပြီး မည်သည့်အရာကိုမျှ မမှတ်မိတော့ပေ။ ထို့ကြောင့် ယန်ကျင့်ချင်း၏နံဘေးတွင် နေထိုင်ရင်း ဆေးမြစ်များ ရှာဖွေရောင်းချရာတွင် ကူညီပေးခဲ့သည်။ 

ယန်ကျင့်ချင်းက သူ့ကို "ကျောက်ယန်" ဟု အမည်ပေးခဲ့၏။ သူတို့နှစ်ဦးမှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး မှီခိုအားထားလာခဲ့ကြသည်။

တစ်နေ့တွင် ရွာထဲ၌ အတင်းအဖျင်းသတင်းများ ပျံ့နှံ့လာ၏။ ယန်ကျင့်ချင်းမှာ ရုပ်ရည်ချောမောသော်လည်း ဆင်းရဲရသည့်အထဲ ယခုမူ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတစ်ခုကို ထပ်တိုးလက်ခံထားပြန်ရာ နောင်တစ်ချိန်တွင် မည်သူက သူ့ကို လက်ထပ်ရဲတော့မည်နည်းဟု ဆိုကြလေသည်။

ထိုစကားများကိုကြားရသောအခါ ကျောက်ယန်လေးမှာ စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်သွားရသည်။ ထိုညတွင် သူသည် ယန်ကျင့်ချင်းအား 

"တကယ်တော့ ကျွန်တော်က ကောတစ်ယောက်ပါ... အစ်ကိုကျင့်ချင်းသာ စိတ်မရှိဘူးဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ လက်ထပ်ပြီး အတူတူ နေကြမလားဟင်" ဟု ပြောလိုက်လေသည်။

မိမိ၏ကျေးဇူးကို ဆပ်ရန်အတွက် ပြောလာခြင်းဖြစ်သဖြင့် ယန်ကျင့်ချင်းသည် ခေတ္တမျှ ဝေခွဲမရဖြစ်နေသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ကျောက်ယန်ကို လက်ထပ်ခဲ့သည်။

လက်ထပ်ပြီး တစ်နှစ်တာအတွင်း သူတို့နှစ်ဦးမှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ဖေးမကူညီခဲ့ကြရာ အိမ်ထောင်စုမှာ တဖြည်းဖြည်း ချမ်းသာကြွယ်ဝလာခဲ့သည်။ ကျောက်ယန်က သူ့အတွက် ဝဖြိုးတုတ်ခိုင်နေသောသားရတနာလေးတစ်ဦးကို ဖွားမြင်ပေးခဲ့၏။ ဘဝမှာ အရာရာ အဆင်ပြေချောမွေ့နေစဉ် တစ်နေ့တွင်မူ... 

ယန်ကျင့်ချင်း၏ဇနီးဖြစ်သူ ကျောက်ယန်မှာ ရုတ်တရက် ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့လေသည်။

ဇနီးသည် ပြန်ပေးဆွဲခံရမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ယန်ကျင့်ချင်းသည် သူ၏ရင်ခွင်ပိုက်သားလေးကိုခေါ်ဆောင်ကာ ဇနီးသည်ကို ရှာဖွေရန် ခရီးထွက်ခဲ့သည်။ ဒုက္ခပေါင်းစုံကို ကျော်ဖြတ်ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် သူ၏မျက်စိမမြင်သော ဇနီးသည်ကို ပြန်လည်တွေ့ရှိခဲ့သော်လည်း... 

သူ၏ဇနီးမှာ မင်းညီမင်းသားဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး မျက်လုံးများမှာလည်း လုံးဝပျောက်ကင်းသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

တကယ်တမ်းတွင် သူ၏ဇနီးမှာ လက်ရှိမင်းဆက်၏နဝမမြောက်မင်းသား 'ထန့်ယန်' ဖြစ်နေခဲ့ပေသည်။

ရုတ်တရက်ဆိုသလို သူတို့၏သားလေးကို အသိအမှတ်ပြုခိုင်းရန်မှာ မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။ 

နှလုံးသားကွဲအက်နာကျင်သွားရသောယန်ကျင့်ချင်းသည် သားလေးကိုခေါ်ကာ အိမ်ပြန်ပြီး တစ်ကိုယ်တည်း ပြုစုပျိုးထောင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သို့သော် ထိုအချိန်တွင်ပင် တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ထံသို့ပြေးလာပြီး 

"အို... အရှင်မင်းသား... ကျုပ်တို့ နောက်ဆုံးတော့ အရှင်မင်းသားကို ပြန်တွေ့ရပြီ! လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်တွေအတွင်း အရှင်မင်းသားရဲ့ ခမည်းတော်ဧကရာဇ်မင်းမြတ်က အရှင်မင်းသားကို စောင့်ရင်းနဲ့ပဲ အားအင်ကုန်ခမ်းပြီးတော့ အသည်းအသန် နာမကျန်းဖြစ်နေပါတယ်၊ အခုချက်ချင်း နန်းတွင်းကိုပြန်ပြီး ထီးနန်းဆက်ခံရပါမယ်အရှင်မင်းသား"

ယန်ကျင့်ချင်းမှာ ဆွံ့အသွားရသည်။

ယခုအချိန်၌ မိမိကိုယ်တိုင်က ဧကရာဇ်ဖြစ်သွားရပြီး မိမိ၏ဇနီးကမူ ရန်သူ့နိုင်ငံ၏မင်းသားဖြစ်နေသည်လော!

မည်သို့ပြုရမည်နည်း။ 

သူ၏ဝဝဖြိုးဖြိုးသားလေးကိုခေါ်ပြီး နန်းတက်ရတော့မည်လော။

-----