ဘယ်လိုလုပ်ကြမလဲငါ့ဖေဖေက Gay တဲ့

ဇာတ်လမ်းအကျဉ်းချုပ်

​တစ်နေ့တွင် လင်းဝမ်ယဲ့ပြန်လည်မွေးဖွားလာခဲ့ပြီး သူပင်မမွေးဖွားသေးသည့် လွန်ခဲ့သောနှစ်နှစ်ဆယ်ခန့် အတိတ်ကာလဆီသို့ ရောက်ရှိနေကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

​သခင်လေးဖြစ်သူမှာ လမ်းဘေးတွင် ဒုက္ခခံနေရသည့် အခြေအနေကို သည်းမခံနိုင်တော့ဘဲ စိတ်ပျက်အားငယ်နေချိန်တွင် ထက်မြက်သောအကြံဉာဏ်တစ်ခု ရလာခဲ့၏။

​အသက် ၁၈ နှစ်အရွယ်ဒုတိယမျိုးဆက်သူဌေးလေးဖြစ်သော သူ့အဖေကိုရှာပြီး အဖေ့ဆီတွင်သာ ကပ်စားလျှင်မကောင်းဘူးလားဟု တွေးလိုက်မိသည်။

​ထိုစိတ်ကူးယဉ်အတွေးဖြင့် လင်းဝမ်ယဲ့တစ်ယောက် ကျောင်းဝင်းထဲလိုက်လံစုံစမ်းခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် သူ့အဖေကို အင်တာနက်ကဖေးတစ်ခု၌ ရှာတွေ့သွားခဲ့၏။ ​ထိုနေရာတွင် သူ့အဖေဖြစ်သူမှာ အဖြူအမည်းဂိမ်းစခရင်ထံ ဒေါသတကြီး လက်ညှိုးထိုး၍ ဇာတ်ကောင်ပြန်ရှင်လာမည့်အချိန်ကို စောင့်ရင်း ကျိန်ဆဲနေလေသည်။ ​ဆက်ကြည့်မနေနိုင်တော့သဖြင့် လင်းဝမ်ယဲ့မှာ သူ့အဖေကို ခုံပေါ်မှဆွဲချ၍ ကိုယ်တိုင်ဝင်ထိုင်လိုက်ပြီး သူ့ကျွမ်းကျင်မှုများကို ပိုင်နိုင်စွာပြသလိုက်ရာ ​သူ့အဖေမှပြောလာ၏။

​"မင်းကပျောက်ဆုံးနေတဲ့ ငါ့အဖေအရင်းပဲကွ၊ ငါကတော့ အသုံးမကျတဲ့သားလေးမလို့ ငါ့ကိုဆွဲတင်ပေးပါဦး"

​လင်းဝမ်ယဲ့ ကြောင်တောင်တောင်ဖြင့်သာကြည့်နေလိုက်သည်။

​"?"

​ထိုသို့ဖြင့်ပင် လင်းဝမ်ယဲ့တစ်ယောက် သူ့အဖေဖြစ်သူ လင်းရှန်နှင့်တွေ့ဆုံခဲ့လေတော့သည်။ ​ခေတ္တမျှတော့ လင်းဝမ်ယဲ့တစ်ယောက် မည်သည့်အရာမှ ပို၍လွန်ကဲနေသည်ကို မဆုံးဖြတ်နိုင်အောင်ဖြစ်သွားခဲ့ရ၏။ သူ့အဖေမှ သူ့ကို 'အဖေ' ဟု ခေါ်နေခြင်းလား သို့မဟုတ် သူ့အဖေမှာ အဘိုးဖြစ်သူနှင့် ရန်ဖြစ်၍ မုန့်ဖိုးအဖြတ်ခံထားရသဖြင့် ယခုအခါ သူ့ကိုလာရောက်ပြုစုစောင့်ရှောက်ခိုင်းရန် လိုအပ်နေခြင်းလားဆိုသည်ကိုပင်မဝေခွဲနိုင်တော့ပေ။ ​အံ့သြစရာအကောင်းဆုံးအရာမှာ သူ့အဖေသည် မိန်းကလေးများကိုပင် သဘောမကျကြောင်း သူသိရှိသွားခြင်းပင်။ သူ့စိတ်ထဲမှ အော်ဟစ်လိုက်မိသည်။

​"ကယ်ကြပါဦး ဒါဆိုငါက ဘယ်ကနေ ရောက်လာတာလဲ"

​ထိုမေးခွန်းများကို စိတ်ထဲတွင်သာမှတ်ထားရင်း လင်းဝမ်ယဲ့သည် လင်းရှန်နှင့် သူငယ်ချင်းကောင်းများဖြစ်လာခဲ့ပြီး အတိတ်၌မည်သို့ဖြစ်ခဲ့သည်ကို ဖော်ထုတ်ရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။

​လင်းရှန်ငယ်ရွယ်စဉ်၌ သူသည် အနည်းငယ်ရှုပ်ပွေတတ်သူတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး လူတိုင်းနှင့်ပရောပရည်လုပ်တတ်၏။ ​သူသည် ရုပ်ချောသောအင်တာနက်ကဖေးမန်နေဂျာ၊ သိမ်မွေ့သော စာအုပ်ဆိုင်ပိုင်ရှင် အစရှိသူတို့နှင့် မပြတ်သားသော ဆက်ဆံရေးများရှိခဲ့သည်။

 သို့သော် လင်းဝမ်ယဲ့၏ လေ့လာတွေ့ရှိချက်များအရ သူ့အဖေ အမှန်တကယ် ဂရုစိုက်သောသူမှာ သူတို့နှစ်ယောက်ကို အမြဲတမ်းတိတ်တဆိတ် စောင့်ကြည့်နေတတ်သည့် အေးစက်စက်အသွင်ဖြင့်သာ လူအများနှင့်ဝေးဝေးနေတတ်သော အတန်းဖော်ပင်ဖြစ်နိုင်မည်။ ​ထိုသူမှာ ဆယ်ကျော်သက်အရွယ်ပုံပေါက်နေဆဲဖြစ်သော်လည်း နောင်နှစ်ပေါင်းများစွာကြာသောအခါ သူ့အဖေ၏စီးပွားရေးပြိုင်ဘက်ဖြစ်လာမည့် လုချန်းရွှမ်ဖြစ်ကြောင်း သိမြင်နိုင်ရန်မှာမခက်ခဲလှပေ။

သူ့အဖေအပြင် လင်းဝမ်ယဲ့သည် အခြားလူတစ်ယောက်ကိုပါ ရှာဖွေရန်လည်းဆုံးဖြတ်ထားခဲ့သည်။ ​မည်သည့်အချိန်၊ မည်သည့်နေရာတွင်မှန်းမသိသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် သူတို့တွေ့ဆုံရမည်ဟု သူကျိန်းသေယုံကြည်နေ၏။ ​မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် တစ်ချိန်က သူအဝေးမှနေ၍ လေးစားအားကျခဲ့ရသော ကျက်သရေရှိလှသည့် ထိုဦးလေးကြီးနှင့်ပြန်ဆုံတွေ့ခဲ့ရလေသည်။ ​ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းမတိုင်မီက ထိုသူ့ကို သူဖမ်းဆုပ်နိုင်ခဲ့ခြင်းမရှိသလို ပိုင်ဆိုင်ခွင့်လည်းမရခဲ့ပေ။ ​သို့သော် ယခုအချိန်တွင်မူ သူမည်မျှအလွယ်တကူထိန်းချုပ်ပြီး သူ့လူဖြစ်လာစေရန် ပြုလုပ်နိုင်မည်အား ကြည့်ကြသေးတာပေါ့ဟု သူတွေးလိုက်သည်။ ​လင်းဝမ်ယဲ့ သူ့နေကာမျက်မှန်ကို တပ်ရင်းပြောလိုက်၏။

​"ဟေး လူချောလေး စကားနည်းနည်းလောက်ပြောရအောင်လား"

​လူချောလေးမှ ပြန်မေးလာသည်။

​"မင်းကလင်းရှန်နဲ့ အတူရှိနေတာ မဟုတ်ဘူးလား"

​လင်းဝမ်ယဲ့ : ​"?"

​လူချောလေး : ​"?" 

လင်းရှန် : ​"?"

လုချန်းရွှမ် : ​"?"