ဆယ်နှစ်ကြာ ဗီလိန်လုပ်ခဲ့ပြီးနောက် ငါပြန်ရောက်လာခဲ့ပြီ

CN: 我当了十年反派后穿回来了

Author: 梨蓝蓝

*richie

Description 

___

ဝမ်းလင်ယွိသည် ကြောက်တတ်ကာ သတ္တိနည်းသူ တစ်ဦးဖြစ်သည်။ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ကို ပါးရိုက်လျှင်ပင် “တောင်းပန်ပါတယ်” ဟု ပြောလိုက်ရုံဖြင့် သူက “ကိစ္စမရှိပါဘူး” ဟုသာ ပြန်ဖြေပါလိမ့်မည်။

ထိုအဖြစ်မှာ သူသည် သိုင်းနတ်ဘုရား ဇာတ်လိုက်အား မိန်းမပျိုများ ဝိုင်းဝိုင်းလည်နေသည့် ကျင့်ကြံရေးဝတ္ထုထဲသို့ ကူးပြောင်းသွားကာ ဇာတ်လိုက်ဖြစ်သူအား ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခဲ့သည့် ဗီလိန်နေရာတွင် တာဝန်ထမ်းဆောင်ရသည့်အချိန်မတိုင်ခင်ထိပင်။

ထိုအချိန်မှာစ၍ ဝမ်းလင်ယွိသည် ရက်စက်ပြီး မာနကြီးသော နတ်ဆိုးအရှင်နေရာတွင် အတင်းအကြပ် သရုပ်ဆောင်ရန် ဖြစ်လာခဲ့၏။

သို့သော် သူသည် ငကြောက်တစ်ယောက်ပင်။

ထို့ကြောင့် သူ့အား သစ္စာဖောက်သည့် လက်အောက်ငယ်အား တုန်တုန်ယင်ယင်ဖြင့်သာ အပြစ်တင်စကား ပြောနိုင်သည်။ အပြစ်ပေးရင် လိုအပ်လာသည့်အခါလည်း မျက်ရည်များဖြင့် သူတို့အား ညင်သာစွာ ရိုက်လိမ့်မည်။

နတ်ဆိုးအရှင်အစစ်သည် ထိုရိုက်နှက်မှုအား သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားမှ ကျေနပ်စွာ ခံယူနေသည်ကို ကြည့်ကာ သည်းမခံနိုင်တော့ပေ။

ထို့ကြောင့် ဝမ်းလင်ယွိသည် သူ့အား ဗီလိန် မည်သို့ လုပ်ရမည်နည်းအား အဆင့်ဆင့် သင်ကြားပေးမည့် ဆရာတစ်ဦး ရရှိခဲ့သည်။

ဆရာ၏ လမ်းညွှန်မှုများကြောင့် သူသည် ဗီလိန်ဇာတ်ရုပ်အား ပိုမိုကျွမ်းကျင်လာကာ မကြုံဖူးသော လွတ်လပ်ပေါ့ပါးသည့် မာနထောင်လွှားမှုများကို ခံစားလာရသည်။

ဆယ်နှစ်အကြာတွင် ဝမ်းလင်ယွိသည် သူ၏ မူလကမ္ဘာသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။ သူ ပြန်ရောက်ပြီး မကြာမီပင် သူ့ကို ပါးရိုက်ခဲ့သော လူသည် တူညီသော လှည့်ကွက်ကို ထပ်မံအသုံးပြုလာ၏။

တစ်ဖက်လူ လက်မြှောက်လိုက်သည်နှင့် ဝမ်းလင်ယွိသည် လက်တစ်ဖက်တည်းဖြင့် ထိုလူကို နံရံဆီသို့ ဆောင့်ကန်ပစ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် ထိုလူ၏ ဆံပင်များအား ဆုပ်ကိုင်ထားကာ သူကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားသော တောင်းပန်စကားအား ခံစားချက်မဲ့စွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

"တောင်းပန်ပါတယ်၊ တမင်လုပ်တာ မဟုတ်ဘူး၊ ခွင့်လွှတ်ပေးလို့ရမလား"

သွေးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသော ထိုလူ : "..."

ကိစ္စမရှိပါဘူးလို့ ‌ပြောရင် မင်းငါ့ကို လွှတ်ပေးမှာလား

ဝမ်းလင်ယွိ၏ မိဘများသည် လွန်ခဲ့သော လအနည်းငယ်က ကျေးလက်မှ ပြန်ခေါ်လာခဲ့သော သူတို့၏ သားအရင်းသည် အလွန်ထူးဆန်းနေကြောင်း မကြာသေးမီကမှ သတိပြုမိလာ၏။

သူတို့၏ မွေးစားသားသည် ဝမ်းလင်ယွိအား မြင်လိုက်သည်နှင့် နှာခေါင်းသွေးယိုခြင်းနှင့် ခေါင်းကိုက်ခြင်းအား အကြောင်းပြကာ သူ့ကို ရှောင်ရှားရန် ကြိုးပမ်းနေတော့သည်။

သူ့အား ခေတ်မမှီဟု ပြောခဲ့ဖူးသော သမီးငယ်သည် နောက်တစ်နေ့တွင် သူ ပေါ့ပါးစွာ ပြုလုပ်ခဲ့သော အသုံးအဆောင်လေးများအား စွဲလမ်းနေသည်။

သူ၏ စိတ်နေစိတ်ထားကို ပြုစုပျိုးထောင်ရန် ငှားရမ်းထားသော ဂီတဆရာကပင် သူ့အရည်အချင်းအား ချီးမွမ်းကာ သူ၏ တပည့်အဖြစ် ခံယူလိုကြောင်း ပြောလာသည်။

ထိုအရာများအပြင် ရေမွှေးပညာရှင်များ၊ ဓားသမားများနှင့် စကြာဝဠာဆိုင်ရာပညာရှင်များကပါ ဝမ်းလင်ယွိအကြောင်း စုံစမ်းမေးမြန်းမှုများ စတင်လာသည်။

ဝမ်းလင်ယွိ၏ မိဘများ : ???

သူ ပြန်ရောက်ပြီး တစ်ပတ်အကြာ တစ်ည‌တွင် ဝမ်းလင်ယွိအိမ်သည် ‌ကျူးကျော်သူတစ်ဦး ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။ သူသည် ကျူးကျော်သူအား လွတ်မြောက်ခွင့် လုံးဝမပေးဘဲ သူ၏ လက်ချောင်းကို ဓားအဖြစ် အသုံးပြုရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

သို့သော် လက်ချောင်းသည် ဆုပ်ကိုင်ခံလိုက်ရပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

"မင်း ဘယ်သူလဲ"

ဝမ်းလင်ယွိ အေးစက်စွာ မေးလိုက်သည်။

ကျူးကျော်သူမှာ သူ တစ်ချိန်က အယောင်ဆောင်ခဲ့ဖူးသည့် နတ်ဆိုးအရှင် ဖြစ်နေ၏။ ထိုလူ၏ အကြည့်သည် ဝမ်းလင်ယွိ၏ နှုတ်ခမ်းနှင့် ခါးပေါ်၌ အဓိပ္ပာယ်ပါပါဖြင့် ရစ်ဝဲနေခဲ့သည်။ 

“ဆယ်နှစ်လောက် ကိုယ့်နေရာမှာ နေခဲ့ပြီး အဲဒီ ကျင့်ကြံအဆင့်တွေကို မင်း အလကား ယူသွားလို့ရမယ်လို့ ထင်နေတာလား”

ဝမ်းလင်ယွိ၏ မျက်လုံးများသည် မှောက်မိုက်သွားခဲ့သည်။ သူ့၏ ဆရာက သူ့ကို ပထမဆုံး သင်ကြားပေးခဲ့သည့် သင်ခန်းစာမှာ ပန်းတိုင်တစ်ခုကို အောင်မြင်ရန်အတွက် မည်သည့်နည်းလမ်းကိုမဆို အသုံးပြုရမည် ဆိုသည့် အချက်ဖြစ်သည်။

မိမိကိုယ်ကို အသုံးပြုရမည်ဆိုလျှင်ပင် ဖြစ်သည်။

နတ်ဆိုးအရှင် ကုချီသည် သူ့အဝတ်အစားများကို နာခံစွာ ချွတ်နေသော်လည်း မျက်လုံးများက ဓားကဲ့သို့ ထက်မြက်နေသည့် ဝမ်းလင်ယွိကို ကြည့်ပြီး စိတ်သက်သာရာရစွာ ပြုံးလိုက်သည်။ သူသည် သူ၏ တပည့်လေး၏ ကျေးဇူးကို ပြန်ဆပ်သည့် အကျင့်ဆိုးကို နောက်ဆုံးတွင် ပြောင်းလဲပေးနိုင်ခဲ့ပြီဟု ထင်မှတ်ခဲ့သည်။

နောက်ပိုင်းတွင် အချစ်၏ လှပမှုကို ခံစားရပြီးနောက် ကုချီသည် ဝမ်းလင်ယွိက သူ့အား ကိုယ်ခန္ဓာကို ပေးအပ်ခဲ့သော်လည်း နှလုံးသားကမူ ထိုဆရာကိုသာ ပေးအပ်ခဲ့ကြောင်းကို သိရှိသွားသည်။

ဆရာကိုယ်တိုင်ဖြစ်သော ကုချီ : "..."

~~~

အောက်ပုဂ္ဂိုလ် : အထက်ပုဂ္ဂိုလ်၏ မကောင်းမှုများထဲမှ ဆယ်ပုံတစ်ပုံကို သင်ယူပြီးနောက် တိတ်ဆိတ်စွာ ပေါက်ကွဲထွက်လာသူ၊ အမှန်တကယ် ဆိုးသွမ်းပြီး ရူးသွပ်နေသူ။ သို့သော် သူက သူ၏ အထက်ပုဂ္ဂိုလ်ကို မနာလိုဖြစ်နေသူ။

အထက်ပုဂ္ဂိုလ် : အမှန်တကယ် ဆိုးသွမ်းခက်ထန်ပြီး မာနကြီးသော နတ်ဆိုးအရှင်ဖြစ်သော်လည်း သူကိုယ်တိုင်၏ ဆရာပုံစံကို ပြန်လည်မနာလို ဖြစ်နေရသူ။

~~~