အခန်း (၅၂) အရွယ်မရောက်သေးသူ

“မင်းတို့ ဘာလုပ်နေတာလဲ"

ကောင်လေးသုံးယောက်က သူ့ကို ဖိနှိပ်ချုပ်ကိုင်ပြီး စားသောက်ဆောင် ပထမထပ်က ပစ္စည်းသိုလှောင်ခန်းဆီ အတင်းတွန်းပို့သွားကြသဖြင့် ကျန်းရှောင်အနည်းငယ် ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်သွားသည်။ 

ကျန်းရှောင် တစ်ပတ်ချာလည်ပြီး လဲကျလုနီးပါးဖြစ်သွားရာမှ နံရံကို အမြန်လှမ်းမှီလိုက်ရသဖြင့် ဟန်ချက်ပြန်ထိန်းနိုင်ခဲ့၏။

"ဘုန်း"

သိုလှောင်ခန်းတံခါးကို အရှိန်ဖြင့် ဆောင့်ပိတ်

လိုက်ကြသည်။ 

ကျန်းရှောင် ခေါင်းကိုလှည့်ပြီး ထိုလူငယ်သုံးဦးကို ခြေဆုံးခေါင်းဆုံး အကဲခတ်လိုက်သည်။ 

သူ စိတ်ပျက်သွားသည်မှာ ထိုသုံးယောက်စလုံး၏ ဆံပင်အရောင်မှာ အနက်ရောင်များဖြစ်နေပြီး ရွှေရောင် သို့မဟုတ် အစိမ်းရောင်များ မဟုတ်နေခြင်းပင်။

၎င်းတို့ထဲမှ အရပ်အနည်းငယ်ပိုမြင့်သူမှာ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်ပုံရ၏။

သူသည် အရပ် ၆ ပေနီးပါး (၁.၈၅ မီတာ) ရှိပြီး ဝါးလုံးကဲ့သို့ ပိန်လှီနေသည်။

ကျန်နှစ်ယောက်မှာမူ အရပ် ၅ ပေ ၉ လက်မ (၁.၇၅ မီတာ) ခန့်ရှိပြီး တစ်ယောက်က Crew cut ဆံပင်ပုံစံနှင့် နောက်တစ်ယောက်က ကတုံးဆံပင်ပုံစံဖြစ်သည်။ 

သူတို့က ကျန်းရှောင်ကို မထီမဲ့မြင်အကြည့်များဖြင့် စိုက်ကြည့်နေကြသည်။ 

ကျန်းရှောင် မျက်တောင်တခတ်ခတ်လုပ်ရင်း စဉ်းစားနေမိသည်မှာ။

'ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ၊ ငါ အနှိပ်စက်ခံရတော့မှာလား'

ကျောင်းတွင်း အနိုင်ကျင့် ဗိုလ်ကျမှုများသည် သူယခင်ဘဝက ကမ္ဘာတွင် အဆန်းမဟုတ်သော်လည်း ကျန်းရှောင် ကိုယ်တိုင်မူ တစ်ခါမှ မကြုံခဲ့ဖူးပေ။ 

ယခုဘဝတွင်မှ ထိုအတွေ့အကြုံကို အစားထိုးခံစားရတော့မည် ထင်သည်။

“မင်း ကြည့်ရတာ ချမ်းသာမယ့်ပုံပဲ၊ မင်းပိုက်ဆံတွေကို ငါတို့နဲ့ ခွဲသုံးရအောင်"

ပိန်လှီလှီလူငယ်က ကျန်းရှောင်ကို ရန်လိုသောအကြည့်ဖြင့် စိုက်ကြည့်ရင်း အေးစက်စက် လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

'ပိုက်ဆံ၊ ငါ့မှာ ယွမ် ၅၀၀ လောက်ရှိပေမဲ့ ထမင်းကတ်နဲ့ နေ့စဉ်သုံးပစ္စည်းတွေအတွက် ယွမ် ၁၀၀ ကျော် သုံးလိုက်ပြီ'

'အခု ယွမ် ၃၀၀ ပဲ ကျန်တော့တာ'

“ငါ မင်းကို စကားပြောနေတယ်လေ"

Crew cutဆံပင်နှင့် လူငယ်က ရှေ့သို့ နှစ်လှမ်းတိုးလာပြီး ကျန်းရှောင်ကို ကန်လိုက်သည်။

'သူ ငါ့ကို တကယ် ရိုက်ဖို့ ကြိုးစားတာလား'

ကျန်းရှောင်က ဗီဇအရ ရှောင်လိုက်သဖြင့် ထိုလူငယ်၏ခြေထောက်မှာ နံရံကိုသာ ခပ်ပြင်းပြင်း သွားထိလေသည်။

"ဒုန်း"

အသံမှာ အတော်လေးကျယ်သဖြင့် သူ တော်တော်လေး အရှိန်ပြင်းပြင်း ကန်လိုက်ပုံရသည်။

“ငါက နိုးထသူတစ်ယောက်နော်... မင်းတို့က...”

ကျန်းရှောင်က နောက်သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ဆုတ်လိုက်ရာ ထောင့်တစ်နေရာတွင် ပုံထားသော ကြမ်းတိုက်တံများကို နင်းမိသွားသည်။

“အော်... နိုးထသူလား၊ ဘယ်သူက မဟုတ်လို့လဲ"

"ဘာလို့ အဲ့လောက် အထာတွေ လာပေးနေတာလဲ"

ကတုံးဆံပင်နှင့် လူငယ်က လျှောက်လာပြီး ကျန်းရှောင်၏ ရင်ဘတ်ကို အတင်းတွန်းလိုက်သဖြင့် သူသည် ကြမ်းတိုက်တံပုံပေါ်သို့ လဲကျသွားသည်။ 

ကြမ်းတိုက်တံရိုးများမှာ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ထိခိုက်ကာ အသံများ မြည်သွားသည်။

'ဒီလူငယ်တွေကလည်း နိုးထသူတွေပဲလား'

ကျန်းရှောင်က နံရံကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ထောက်၊ ကျန်လက်တစ်ဖက်က ကြမ်းတိုက်တံရိုးကို ကိုင်

ရင်း ယိုင်တိုင်တိုင်ဖြင့် ပြန်ထရန် ကြိုးစားလိုက်

သည်။

"ဟေး သူငယ်ချင်းတို့... မင်းတို့လည်း နိုးထသူတွေပဲဆိုတော့ ပိုက်ဆံ ပြတ်လပ်နေမယ်လို့ ငါမထင်ပါဘူး"

"ငါ့ကို ဘာလို့ ဒီလိုလုပ်ရတာလဲဆိုတာ ပြောပြလို့ရမလား"

“ဟားဟား... ကောင်လေး မင်းက စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းသားပဲ"

ပိန်လှီသောလူက ယုတ်မာသော အပြုံးဖြင့် ဆက်ပြောသည်။

"မင်းပြောတာလည်း အဓိပ္ပာယ်ရှိပါတယ်၊ မင်း ဘာလို့ အကန်ခံရလဲဆိုတာ မသိရင် နောက်လည်း အကန်ခံနေရဦးမှာပဲ"

"ဒီလိုလုပ်ရအောင်... အရင်ဆုံး ပိုက်ဆံကို ထုတ်ပေးလိုက်၊ ပြီးမှ အကြောင်းပြချက်ကို ပြောပြမယ်"

“မင်းတို့ ဒါ လုယက်နေတာပဲ"

ကျန်းရှောင်က အိတ်ကပ်ထဲမှ အနီရောင် ငွေစက္ကူများနှင့် အကြွေစေ့များ အားလုံးပေါင်း ယွမ် ၃၀၀ ကျော်ကို အလိုက်တသိ ထုတ်ပေးလိုက်သည်။

“ရပါတယ်... ငါက အသက် ၁၅ နှစ်ပဲ ရှိသေးတာ"

"အရွယ်မရောက်သေးသူများ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ရေး ဥပဒေအောက်မှာ ငါ့ကို အကာအကွယ်ပေးထားတယ်”

ဟု Crew cut ဆံပင်နှင့်လူငယ်က ပြောရင်း ကျန်းရှောင်၏ပိုက်ဆံကို ဆွဲလုကာ ကျန်းရှောင်၏ အိတ်ကပ်ထဲသို့ လက်နှိုက်ရှာဖွေလိုက်သည်။

ကျန်းရှောင်က အားနည်းသောအသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"မင်းက အသက် ၁၄ နှစ် ကျော်နေပြီလေ၊ ဒါကြောင့် အရွယ်မရောက်သေးသူများ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ရေး ဥပဒေထဲက ကင်းလွတ်ခွင့်နဲ့ မကိုက်ညီတော့ဘူး"

"ပြီးတော့ ရာဇဝတ်ဥပဒေထဲမှာ အဓိက ရာဇဝတ်မှု ရှစ်မျိုးရှိတဲ့အထဲမှာ လုယက်မှုက တစ်ခုအပါအဝင်ပဲ"

"မင်း အသက် ၁၄ နှစ် ကျော်တာနဲ့ တရားစွဲဆို ခံရမှာဖြစ်သလို ပြစ်ဒဏ်လည်း ချမှတ်ခံရမှာ"

“ရပါတယ်... ယွမ် ၃၀၀ ကျော်လေးတင်ပါ"

"အမှုဖြစ်လောက်တဲ့ ပမာဏအထိ မရောက်သေးဘူး”ဟု ထိုလူငယ်က ပြန်ပြောသည်။

'ဟင်၊ ဘာကြီးလဲ'

ကျန်းရှောင် ခဏတာ ကြောင်အသွားပြီး ကြောက်ရွံ့ဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"အစ်ကို... မင်း ဗဟုသုတ နည်းနေတာပဲ၊ လုယက်မှုဆိုတာ တခြားအမှုတွေနဲ့ မတူဘူး"

"အမှုမြောက်ဖို့အတွက် သတ်မှတ်ထားတဲ့ ပိုက်ဆံပမာဏ မရှိဘူး"

"မင်း လုယက်မှု ကျူးလွန်လိုက်တာနဲ့ အပြစ်ပေးလို့ရတဲ့ ရာဇဝတ်မှု မြောက်သွားပြီ"

“စကားများလိုက်တာ"

လူငယ်က ကျန်းရှောင်၏ ပေါင်ကို ကန်လိုက်ပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"မင်းက သောက်စကား အရမ်းများတာပဲ၊ ငါ မင်းကို လုမှာပဲကွာ...ခွေးကောင်ရဲ့"

ကျန်းရှောင်က ပြန်မချဘဲ သနားစရာမျက်နှာလေးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"အစ်ကို... ကျွန်တော် မှားသွားပါတယ်၊ ကျွန်တော် ပိုက်ဆံပေးပြီးပြီဆိုတော့ အကြောင်းပြချက်လေး ပြောပြပါဦး"

ကတုံးဆံပင်နှင့် ကောင်လေးက ကျန်းရှောင်၏ အိတ်ကပ်ထဲကို ထပ်မံမွှေနှောက်ကာ ထမင်းကတ်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး ကျန်းရှောင်၏မျက်နှာကို ခပ်ပြင်းပြင်း ပုတ်လိုက်သည်။

"နောက်ဆို သတိထားဦး၊ မပတ်သက်သင့်တဲ့လူကို သွားမပတ်သက်နဲ့"

ပိန်လှီသောလူက တဟားဟားရယ်ရင်း ကတုံးဆံပင်နှင့် လူငယ်လက်ထဲက ပိုက်ဆံကို ယူလိုက်သည်။ 

သူက ယွမ် ၁၀၀ တန် သုံးရွက် (စုစုပေါင်း ၃၀၀) ကို ယူလိုက်ပြီး ကျန်သည့် အကြွေစေ့များကို ကျန်းရှောင်၏မျက်နှာပေါ်သို့ အားဖြင့် ပစ်

ပေါက်လိုက်သည်။

"နောက်ဆို ပိုပြီး အသိတရားရှိစမ်းပါ၊ မင်းကများ ရီလျန်နာကို သွားထိရဲတယ်ပေါ့လေ"

"မင်း တကယ် သေချင်နေတာပဲ"

ကျန်းရှောင် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။ 

'ဒါတွေအားလုံးက ရီလျန်နာ ကြောင့်လား'

'မနက်က သူနဲ့ ဓာတ်ပုံတွဲရိုက်တာ နှစ်နာရီတောင် မပြည့်သေးဘူး၊ ငါ့ကို လာရှာကြပြီလား'

“ရီလျန်နာကို ဘယ်သူက မျက်စိကျနေတာလဲ"

ကျန်းရှောင်က ခပ်တိုးတိုး မေးလိုက်သည်။

“မင်းကို သူမနဲ့ ဝေးဝေးနေလို့ ပြောထားတယ်

လေ"

"မင်းက ဘာတွေ အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ လာမေးနေတာလဲ"

ကတုံးဆံပင်နှင့် ကောင်လေးက ကျန်းရှောင်၏ ပေါင်ကို ထပ်ကန်လိုက်ရာ ဘေးနားရှိ ကြမ်းတိုက်တံကြီး ကွဲအက်သွားသည်။

“ကျွန်တော် ဘယ်နတ်ဘုရားကို မစော်ကားမိအောင် ရှောင်ရမလဲဆိုတာ သိချင်လို့ပါ"

"နောက်ဆို သူ့ကိုတွေ့ရင် ဝေးဝေးက ရှောင်ပါ့မယ်လို့ ကတိပေးပါတယ်”

ကျန်းရှောင်က အားနည်းသယောင်ပြောရင်း အကြွေစေ့များကို အိတ်ကပ်ထဲသို့ ဂရုတစိုက် ပြန်ထည့်နေသည်။

ပိန်လှီသောလူငယ်က ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်လိုက်ပြီး ကျန်းရှောင်၏ ပါးကို ခပ်ဖွဖွပုတ်ကာ မထီမဲ့မြင် အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ငါ မင်းကို ပြောပြမယ်၊ မှတ်ထားလိုက်၊ ငါက အတန်း (၁) က ကောင်းကျွင်းချန်ကွ"

"ကြားလား"

'ကောင်းကျွင်းချန်'

ကျန်းရှောင်က ထိုနာမည်ကို စိတ်ထဲတွင် မှတ်သားထားလိုက်သည်။ 

သို့သော် ထိုနာမည်က တခြားနာမည်တစ်ခုနှင့် ဆင်တူနေသလို ခံစားရသည်။ 

တတိယနှစ် ကျောင်းလူမိုက်အဖွဲ့ထဲတွင် ကောင်ကျွင်းဝိန် ဆိုသူ ရှိခဲ့ဖူးသည်။

“မင်း လက်စားချေချင်ရင် မြန်မြန်လုပ်နော်၊ ငါတို့ အတန်း (၁) မှာ လူစုဝေးပွဲကျရင် စောင့်နေမယ်"

ပိန်လှီသောလူက ကျန်းရှောင်ကို တစ်ချက်

ကြည့်ကာ ချက်ချင်း ထရပ်လိုက်ပြီး လှည့်

ထွက်သွားရန် ပြင်သည်။

"ကဲ... သွားကြမယ်၊ ဒီလူကြောက်ကြီးကို ထားခဲ့လိုက်"

“ဟား... သူက ဘယ်လိုလုပ် လက်စားချေရဲမှာလဲ"

ကတုံးဆံပင်နှင့် လူငယ်က ကျန်းရှောင်ကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ကန်လိုက်သည်။

သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ကျန်းရှောင်က သူ၏ခြေထောက်ကို ဖမ်းကိုင်လိုက်သည်။

ယခုမှာ သူ၏ခြေထောက်ဖြစ်သည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ကျန်းရှောင်က လူငယ်၏ခြေထောက်ကို ဘယ်လက်ဖြင့် ဆွဲလိုက်ပြီး ညာလက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်လိုက်ရာ လက်သီးမှ အစိမ်းရောင်

အလင်းတန်း များ တောက်ပလာသည်။ 

ထို့နောက် လူငယ်၏ ဒူးခေါင်းကို အားကုန် လွှဲထိုးလိုက်သည်။

"ဒုန်း"

အစိမ်းရောင်အလင်းတန်း ၏ တွန်းကန်အားကြောင့် ကတုံးဆံပင်နှင့် လူငယ်မှာ နံရံဆီသို့ အရှိန်ဖြင့် လွင့်စင်သွားသည်။ 

သို့သော် သူလွင့်မသွားခင်မှာပင် သူ၏ဒူးခေါင်းသည် ပြင်းထန်သော ရိုက်ခတ်မှုကို ခံလိုက်ရပြီးဖြစ်၏။

အရိုးကျိုးသံမှာ ကြက်သီးထဖွယ် အတိုင်းသား ကြားလိုက်ရသည်။ 

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ထိုလူငယ်က နာကျင်စွာ အော်ဟစ်တော့သည်။

"အား...အား...အား"

ကတုံးဆံပင်နှင့် လူငယ် အော်ဟစ်လို့မဆုံးခင်မှာပင် ပိန်လှီသောလူငယ်က သူ၏သူငယ်ချင်း နံရံနှင့် ဆောင့်မိသည့်အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။ 

သူက အရှိန်ဖြင့် လှည့်ကြည့်ပြီး ထိုးရန်ပြင်လိုက်သည်။

ပစ်မှတ်ကတော့ မေးရိုး။

ကျန်းရှောင်၏ လှုပ်ရှားမှုမှာ မြန်ဆန်၊ သွက်လက်ပြီး တိကျလှ၏။

"ဘုန်း"

သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ် ကျန်းရှောင်၏လက်သီးတွင် အစိမ်းရောင်အလင်းတန်း မပါဝင်ဘဲ ပိန်လှီသောလူ၏ မေးရိုးကို အားဖြင့် ထိုးလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ 

ထိုလူမှာ အကြီးအကျယ် တုန်လှုပ်သွားပြီး နောက်သို့ ယိုင်ကာ လဲကျသွား၏။

ကျန်းရှောင်က ထိုလူငယ်ပေါ်သို့ ခုန်အုပ်လိုက်ပြီး သူ၏ ညာဘက်တောင်ပံ (တံတောင်ဆစ်) တွင် ပြင်းထန်သော အစိမ်းရောင်အလင်းတန်း တစ်ဖန် ပေါ်လာပြန်သည်။

သမိုင်းတစ်လျှောက် အပြင်းထန်ဆုံး လှုပ်ရှားမှု။

ကျန်းရှောင်၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် အစိမ်းရောင်အလင်းတန်း ပေါင်းစပ်ထားသောတံတောင်ဆစ်က ပိန်လှီသောလူငယ်၏ မေးရိုးပေါ်သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ကျရောက်သွားသည်။

"ချွမ်...ချွမ်"

ကြွေပြားများ ကွဲအက်သံက လေထုထဲတွင် ပျံ့လွင့်သွားပြီး ပိန်လှီသောလူငယ်မှာ ကြွေပြားကွဲများကြားတွင် သတိလစ် မေ့မြောသွားတော့သည်။

“မင်း...ခွေးသား"

Crew cut ဆံပင်နှင့်လူငယ်မှာ အရာအားလုံးက မြန်ဆန်လွန်းသောကြောင့် ကြောင်အသွားသည်။ 

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် သူ၏သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်မှာ သတိလစ်သွားပြီး နောက်တစ်ယောက်ကတော့ မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်ကာ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်နေသည်။ 

သူသည် အလွန်အမင်း နာကျင်နေသဖြင့် သွားများကို တင်းတင်းစိထားရင်း သတိလစ်လုနီးပါး ဖြစ်နေရ၏။

ကျန်းရှောင်က ရှေ့သို့ လိမ့်ထွက်လိုက်ပြီး အတင်းပြန်ထရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ 

သို့သော် သူသည် ဘီလူးဖြူအကောင်များထက် ပိုဆိုးလှသည်။ 

ကျန်းရှောင် မျှော်လင့်ထားသည့် တိုက်ခိုက်မှုမှာ မလာဘဲ ဆဲဆိုသံများသာ ကြားလိုက်ရသည်။

ကျန်းရှောင်က ရှေ့သို့ တိုးသွားပြီး လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

"ငါ မြေကြီးပေါ်မှာ လဲနေတုန်းက ဘာလို့ မတိုက်တာလဲ"

"ဘာလို့ ဘေးကနေ ပွဲကြည့်နေတာလဲ"

“ငါ... ငါ...”

လူငယ်က ကျန်းရှောင်ကို ရန်လိုစွာ စိုက်ကြည့်ရင်း ပျာပျာသလဲဖြင့် အိတ်ကပ်ထဲမှ ခေါက်ဓားကို ထုတ်လိုက်သည်။ 

သူ ဓားကို ဖြန့်လိုက်ရာ ဓားသွားလေးက ဝင်းခနဲ ဖြစ်သွားသည်။

ကျန်းရှောင်က လက်ကို မြှောက်လိုက်ရာ ဖြူစင်သော အလင်းတန်းတစ်ခု ၎င်းတို့အပေါ်သို့ ကျရောက်လာသည်။

လူငယ်မှာ တုန်လှုပ်သွားပြီး ကျန်းရှောင် ဘယ်လို ကြယ်တာရာ အတတ်ပညာကို သုံးလိုက်သလဲဆိုသည်ကို တွေးတောနေမိသည်။

၎င်းက... သောက်ရမ်းကို နေလို့ကောင်းလွန်းသည်။

“အာ"

လူငယ်က ရေပူများနှင့် အမြှုပ်များပြည့်နေသော ရေချိုးကန်ထဲတွင် လဲလျောင်းနေရသကဲ့သို့ နာကျင်မှုမရှိဘဲ သာယာစွာ ညည်းညူလိုက်

သည်။ 

သူ၏ ချွေးပေါက်များအားလုံးက ပျော်ရွှင်စွာ ကခုန်နေသယောင်။

လူငယ် ဇိမ်ခံနေစဉ်မှာပင် ကျန်းရှောင်က သူ့ကို လက်သီးဖြင့် ထိုးလိုက်သည်။

သူ့ရဲ့ အတတ်ပညာကို စတင်အသုံးချပြီ။

'မင်းကို ငါက အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ ကုသပေးနေတယ်လို့ ထင်နေတာလား'

ထိုလက်သီးချက်ကြောင့် လူငယ်၏ခေါင်းမှာ နံရံနှင့် ဆောင့်မိသွားသည်။

ထိုရှုပ်ထွေးမှုများကြားတွင် Crew cut ဆံပင်နှင့် လူငယ်သည် သူ နေလို့ကောင်းနေသလား သို့မဟုတ် နာကျင်နေသလားဆိုသည်ကိုပင် မဝေခွဲနိုင်တော့ပေ။

သူသည် ကောင်းကင်ဘုံမှ အသံကဲ့သို့သော စကားသံကို ခပ်ဝါးဝါး ကြားလိုက်ရသည်။

"ငါက ကျူဝမ် နဲ့ ကျူဝူ ကြောင့် တကယ် ကြောက်နေခဲ့တာ"

"အတန်း (၁) က လူတွေက အစွမ်းထက်တယ်အောက်မေ့လို့ ငါ့ဘက်ကနေ အခွင့်အရေးရဖို့ အကြာကြီး စောင့်နေခဲ့တာ"

"ဒါပေမဲ့ မင်းတို့ကတော့ အမှိုက်တွေပဲ၊ မင်းတို့ကြောင့် ငါ အလကားနေရင်း အကြာကြီး စောင့်လိုက်ရတယ်"

ကျန်းရှောင်က လူငယ်၏ ဖ

င်ကို အားကုန် ကန်

လိုက်သည်။

"အရွယ်မရောက်သေးသူများ ကာကွယ်

စောင့်ရှောက်ရေး ဥပဒေ ဟုတ်လား"

သူ နောက်တစ်ချက် ထပ်ကန်လိုက်သည်။ 

“အရွယ်မရောက်သေးသူများ ကာကွယ်

စောင့်ရှောက်ရေး ဥပဒေ တဲ့...”

နောက်တစ်ချက် ထပ်ကန်လိုက်ပြန်သည်။ 

“အရွယ်မရောက်သေးသူများ ကာကွယ်

စောင့်ရှောက်ရေး ဥပဒေဆိုတာ ငါ့ခြေဖဝါးပဲ"