6

အခန်း (၆) ပထမကမ္ဘာ

နွမ်းပါးသော မိသားစုတွင် ကြီးပြင်းလာရသူဖြစ်သဖြင့် ဆုန်ကျူယောင်သည် အသားအရေ ညိုမည်း၍ ပိန်လှီခြင်း၊ သို့မဟုတ်လျှင် အသားဝါပြီး ဆံပင်များ ဖွာလန်ကြမ်းတမ်းနေခြင်း စသည့် ရုပ်ရည်မျိုး ရှိလိမ့်မည်ဟု အစပိုင်းတွင် အားလုံး ထင်မှတ်ထားခဲ့ကြသည်။ အတိုချုပ်ပြောရလျှင် သူမသည် လူမှုပတ်ဝန်းကျင်၏ အောက်ခြေလွှာမှ တောသူမလေးတစ်ယောက်၏ ရုပ်သွင်မျိုး ရှိနေသင့်သည်။ သို့သော်လည်း သူမ၏ ချိုသာကြည်လင်ပြီး ကျော့ရှင်းလှပသော အသွင်အပြင်သည် လူတိုင်းကို အံ့အားသင့်သွားစေသည်။ ဤလက်တွေ့ရှိုးတွင် ရာဇဝတ်သားများသည် များသောအားဖြင့် ဇာတ်လိုက်များ မဟုတ်ကြပေ။ အထူးသဖြင့် ရုပ်ရည်ချောမောပြီး နာမည်ကြီးသည့် အနုပညာရှင်များ ပါဝင်နေချိန်တွင် ရာဇဝတ်သားတစ်ယောက်ကို မည်သူက အချိန်ပေး၍ ကြည့်ရှုနေမည်နည်း။ ပရိသတ်များသည်လည်း တရားခံ၏ အပြုအမူကို ဂရုမစိုက်ကြဘဲ အနုပညာရှင်များ၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကိုသာ စိတ်ဝင်စားကြသည်။

ထို့ကြောင့် ပုံမှန်အားဖြင့် ပရိသတ်များသည် ရာဇဝတ်သား၏ ရုပ်ရည်နှင့် အခြေအနေကို ခဏတာ ကြည့်ရှုပြီးနောက် အခြားအနုပညာရှင်များ၏ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှု အခန်းများသို့သာ ကူးပြောင်းသွားလေ့ရှိကြသည်။ သို့သော်လည်း ဆုန်ကျူယောင်၏ ထူးခြားသော ရုပ်ရည်ကြောင့် သူမ၏ ပရိသတ်အရေအတွက် လျော့နည်းမသွားသည့်အပြင် အများစုသည် သူမ၏ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုအခန်းတွင် ဆက်ရှိနေခဲ့ကြသည်။ ကံကောင်းသည်မှာ သူမ၏ ရုပ်ရည်ပြောင်းလဲမှုသည် ကြိုတင်ရေးဆွဲထားသော ဘဝလမ်းကြောင်းနှင့် ဇာတ်သိမ်းကို ထိခိုက်စေမည်မဟုတ်ပေ။ အဆုံး၌ ယနေ့တွင် ဆုန်ကျူယောင်သည် ကျင်းခယ့်ပုဂ္ဂလိကအကယ်ဒမီသို့ ကျောင်းပြောင်းလာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ သူမကဲ့သို့ နွမ်းပါးသော မိသားစုမှ ဆင်းသက်လာသူမျိုးသည် ဤသို့သော သူဌေးကျောင်းမျိုးသို့ တက်ရောက်ရန် မတတ်နိုင်ပေ။ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ သူမ၏မိခင်သည် တစ်စုံတစ်ယောက်၏ မယားငယ်ဖြစ်လာသောကြောင့် သူမကို အထူးဝင်ခွင့်ရကျောင်းသူအဖြစ် ကျောင်းသွင်းပေးနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

......

ကားသည် ကျောင်းဆီသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ မောင်းနှင်လာစဉ် ဆုန်ကျူယောင်သည် မျက်လွှာချကာ လက်ထဲမှ ကြောင်ပေါက်လေးကို နူးညံ့ဖြူစင်သော အပြုံးဖြင့် ပွတ်သပ်ပေးနေသည်။ ကြောင်လေးသည် ဆုန်ကျူယောင်၏ ကုတ်အင်္ကျီအတွင်း၌ ခိုအောင်းရင်း အိပ်မောကျနေရှာသည်။ သူမကို ကင်မရာများမှတစ်ဆင့် ပရိသတ်ထောင်ပေါင်းများစွာ ကြည့်ရှုနေကြသည်ကို သူမ သိသည်။ ၎င်းတို့အားလုံး ယခုအချိန်တွင် မည်သို့ခံစားနေရမည်ကို သူမ စိတ်ကူးကြည့်နိုင်ပြီး ထိုအတွေးသည် သူမကို အလွန်ပျော်ရွှင်စေသည်။

'သူ ဘာလို့ ရုပ်ဆိုးပြီး သနားစရာကောင်းတဲ့ ပုံစံနဲ့ ပေါ်မလာတာလဲ။ မျှော်လင့်ထားတဲ့ ပုံစံမျိုး ဘာလို့ မဟုတ်ရတာလဲ?' ဟူသော အတွေးမျိုးဖြင့် ၎င်းတို့ မယုံနိုင်လောက်အောင် တုန်လှုပ်နေကြပေလိမ့်မည်။

ကောင်းပြီ၊ ဆက်ပြီး အံ့အားသင့်နေကြဦး။ ဘယ်အရာမှ ဒင်းတို့အလိုအတိုင်း ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဘာလို့လဲဆိုတော့၊ ဒါက ငါ့ရဲ့ ကမ္ဘာဖြစ်လို့ပဲ။

......

ထိုအချိန်တွင် ကျင်းခယ့်အကယ်ဒမီ၏ ခန်းမကြီးအတွင်း၌ လာရောက်နားထောင်ကြသည့် ကျောင်းသားများနှင့် မိဘများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး အလွန်ပင် စည်ကားနေသည်။ အစီအစဉ်တွင် ပါဝင်သည့် အနုပညာရှင် နှစ်ဦးဖြစ်သည့် မင်ရှု့နှင့် ထန်းခိုင်တို့ ခန်းမထဲတွင် ရှိနေကြသော်လည်း ၎င်းတို့ အဘယ်ကြောင့် ဤနေရာတွင် စုဝေးနေရသည်ကို မသိသေးပေ။

"ဆုန်ကျူယောင်က ဘယ်မှာလဲမသိဘူး" မင်ရှု့သည် ဘေးဘီကို ဝေ့ဝိုက်ကြည့်ရင်း တက်ကြွလန်းဆန်းနေပုံရသော မိန်းကလေးတစ်ဦးကို ကျော်ကြည့်လိုက်သည်။ ဆုန်ကျူယောင်သည် ဤခန်းမထဲတွင် ခေါင်းငိုက်စိုက်ချကာ ကြောက်လန့်တုန်ရင်နေမည့် အထီးကျန်ဆန်သော မိန်းကလေးတစ်ဦးသာဖြစ်မည်ဟု မင်ရှု့ တွေးတောလိုက်သည်။

ကျောင်းဆရာဝန်အဖြစ် သရုပ်ဆောင်ထားသော ထန်းခိုင်ကမူ အလျင်မလိုပေ။ ဆုန်ကျူယောင်သည် နေ့တိုင်း ကျောင်းဆေးခန်းသို့ ရောက်လာမည်ကို သူ သိထားသည်။ သူမသည် အသက် ၁၀ နှစ်အရွယ်တွင် ဖခင်ဖြစ်သူ ဆုံးပါးသွားသဖြင့် ဖခင်ကဲ့သို့ အားကိုးရသူကို တွယ်တာတတ်သည့် စိတ်ရောဂါအခံရှိနိုင်ပြီး အသက်ကြီးသူများကို ပိုမိုစိတ်ဝင်စားတတ်သည်ဟု သူ ယူဆထားသည်။ ဒုက္ခမျိုးစုံ ကြုံတွေ့ထားရပြီး အသုံးမကျသော မိခင်ရှိသည့် မိန်းကလေးတစ်ဦးကို နူးညံ့မှုလေး အနည်းငယ် ပြသလိုက်ရုံဖြင့် သူမသည် သူ့ကို အလွယ်တကူ စိတ်ညွတ်လာလိမ့်မည်ဟု သူ ယုံကြည်နေသည်။

၎င်းတို့နှစ်ဦးသည် ဆုန်ကျူယောင်ကို မတွေ့သော်လည်း ထုတ်လုပ်ရေးအဖွဲ့မှ သူမအတွက် ဖန်တီးထားသည့် အဆင့်မြင့်ငရဲခန်းမှ ဗီလိန်ကြီးနှစ်ဦးဖြစ်သော ကျင်းယောင်နှင့် ကျင်းယွီတို့ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်းတို့သည် ရုပ်ရည်ချင်း တထေရာတည်း ဆင်တူသော အမြွှာညီအစ်ကိုများဖြစ်သော်လည်း စရိုက်ချင်းမူ လုံးဝကွဲပြားကြသည်။ သို့သော် နှစ်ဦးစလုံးသည် အလွန်ပင် မာနကြီးကြသည်။ ဆုန်ကျူယောင်၏ မိခင်သည် ၎င်းတို့ဖခင်၏ မယားငယ်ဖြစ်လာသည့်အတွက် ၎င်းတို့၏ စကားတစ်ခွန်းကြောင့်ပင် ဆုန်ကျူယောင်သည် ကျောင်းတစ်ခုလုံး၏ ဝိုင်းပယ်ခြင်းနှင့် အနိုင်ကျင့်ခြင်းကို ခံရပေလိမ့်မည်။

ရှေ့ဆုံးတန်းတွင် ထိုင်နေသော ၎င်းတို့နှစ်ဦး၏ အရှိန်အဝါသည် ဘေးတွင်ထိုင်နေသော ဝတ်စုံပြည့်နှင့် လူကြီးများထက်ပင် ပိုမိုထင်ရှားနေသည်။ မင်ရှု့၏ မျက်လုံးများ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် တောက်ပသွားသည်။ ဆုန်ကျူယောင်ကို တစ်ယောက်တည်း စမ်းသပ်ရခြင်းမှာ ရိုးစင်းလွန်းပြီး ပျင်းရိစရာကောင်းသည်။ ထို့ကြောင့် သူမ၏ အဖွဲ့သည် ဤညီအစ်ကိုနှစ်ဦးကိုပင် အမျိုးသားဇာတ်လိုက်များအဖြစ် ထည့်သွင်းထားသော ဇာတ်ညွှန်းတစ်ခု ပြင်ဆင်ပေးခဲ့သည်။

......

ကျောင်းဝင်ပေါက်သို့ ကားဆိုက်လာသောအခါ ကျောင်းအုပ်ကြီးနှင့် ဆရာအချို့က ဆုန်ကျူယောင်ကို နွေးထွေးစွာ ကြိုဆိုလိုက်ကြသည်။

"ပြန်လည်ကြိုဆိုပါတယ် ဒေါက်တာဆုန်!" ကျောင်းအုပ်ကြီးက ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် လက်ကမ်းနှုတ်ဆက်သည်။

"ကျောင်းအုပ်ကြီးက ကျွန်မကို ကျောင်းသူဆုန်လို့ပဲ ခေါ်သင့်တယ်နော်။ အဲဒါက ကျွန်မအတွက် ပိုပြီး ရင်းနှီးသလို ခံစားရလို့ပါ" ဆုန်ကျူယောင်က ချိုသာစွာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။ သူမသည် ငယ်ရွယ်သော မိန်းကလေးတစ်ဦးဖြစ်သော်လည်း အလွန်ပင် တည်ငြိမ်ကျော့ရှင်းစွာ နှုတ်ဆက်နိုင်စွမ်းရှိသည်။

"အို... ကျောင်းသူဆုန်လို့ ဒေါက်တာဆုန်ကို နောက်ဆုံးခေါ်ခဲ့တာ လွန်ခဲ့တဲ့ ၇ နှစ်၊  ၁၁ နှစ်အရွယ်တုန်းက မဟုတ်လား။ မနေ့ကလိုပါပဲလား။ အခုလို ကျောင်းရဲ့ နှစ် ၂၀၀ ပြည့်ပွဲမှာ မိန့်ခွန်းပြောပေးဖို့ ပြန်လာနိုင်တာကို တကယ်ပဲ ဝမ်းသာမိပါတယ်" ကျောင်းအုပ်ကြီးက ဆိုသည်။

"ကျွန်မလည်း ပြန်လာရတာ ဝမ်းသာပါတယ်။ ဒီလိုနေ့မျိုးမှာ မိန့်ခွန်းပြောခွင့်ရတာ ဂုဏ်ယူမိပါတယ်" ဆုန်ကျူယောင်က ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။

နှုတ်ဆက်စကားများ ပြောဆိုပြီးနောက် ၎င်းတို့အားလုံး ကျောင်းဝင်းအတွင်းသို့ အတူတကွ ဝင်ရောက်လာခဲ့ကြသည်။

......

ရုတ်တရက်ဆိုသလို ၎င်းတို့နှစ်သက်သော အနုပညာရှင်တစ်ဦး မြင်တွေ့လိုက်သကဲ့သို့ ခန်းမကြီးအတွင်း၌ အားပေးသံများ ဟိန်းထွက်လာသည်။ ကျင်းယောင်နှင့် ကျင်းယွီတို့ ညီအစ်ကိုနှစ်ဦးအပြင် မင်ရှု့နှင့် ထန်းခိုင်တို့ပင် လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။ နတ်မိမယ်လေးတစ်ပါးကဲ့သို့ လှပသော မိန်းကလေးတစ်ဦးသည် အခန်းမအတွင်းသို့ ကျော့ရှင်းစွာ ဝင်ရောက်လာသည်။ သူမသည် ပရိသတ်၏ အော်ဟစ်အားပေးသံများကို ကြားရသောအခါ ချိုသာပြီး အနည်းငယ် ရှက်သွေးဖြာနေသော အပြုံးလေး ပြုံးလိုက်သည်။ လက်ထဲမှ ကြောင်လေးသည်လည်း အိပ်ပျော်နေရာမှ နိုးလာပြီး စူးစမ်းစွာ ကြည့်နေရှာသည်။ ဆုန်ကျူယောင် စင်မြင့်ပေါ်သို့ တက်လာသောအခါ အသံများ တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။ သူမသည် ကြောင်လေးကို စားပွဲပေါ်တွင် တင်လိုက်ရာ ကြောင်လေးက ကံကောင်းသော ကြောင်ရုပ်ကလေးကဲ့သို့ လိမ္မာပါးနပ်စွာဖြင့် ငြိမ်သက်စွာ ထိုင်နေသည်။

"နွေးထွေးတဲ့ ကြိုဆိုမှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်မ အထက်တန်းအောင်မြင်ခဲ့တဲ့ ကျင်းခယ့်အကယ်ဒမီကို ပြန်လာခွင့်ရတာ၊ ကျောင်းအုပ်ကြီးရဲ့ ဖိတ်ကြားချက်အရ မိန့်ခွန်းပြောခွင့်ရတာကို အလွန်ပဲ ဂုဏ်ယူမိပါတယ်..."

'ဒီမိန်းကလေးက တော်တော် လှတာပဲ၊ အသံကလည်း နားထောင်လို့ အရမ်းကောင်းတယ်။ ကြောင်လေးကိုင်ထားတော့ အသက်ရှင်နေတဲ့ ပန်းချီကားတစ်ချပ်လို့ အနုပညာဆန်နေတယ်' မင်ရှု့သည် ငေးမောရင်း တွေးလိုက်သည်။

"ဟာ... ဆုန်ကျူယောင်က တီဗွီထဲကထက် ပိုလှတာပဲ!"

"သူ့အသံက သိပ်သာယာတာပဲ၊ သူစကားပြောတာ ကြားရုံနဲ့တင် ငိုချင်လာသလိုပဲ..."

"သူ ဒီမှာ မိန့်ခွန်းပြောမယ်မှန်း ငါ့အမေသာ သိရင် လေယာဉ်လက်မှတ်ဖြတ်ပြီး ပြန်လာမှာ သေချာတယ်"

"ငါ့အဖိုးနဲ့အဖွားက သူ့ကို သိပ်သဘောကျတာ။ သူ့ကို အတုယူပါဆိုပြီး အမြဲပြောနေကြတာ။ ငါ့မှာ သူ့လို ဉာဏ်ကောင်းတဲ့ မျိုးရိုးဗီဇမျိုးမှ မပါတာ ဘယ်လိုလုပ် အတုယူရမှာလဲ!"

ထိုသို့ တီးတိုးပြောသံများကို ကြားလိုက်ရသောအခါ မင်ရှု့သည် ရုတ်တရက် စင်မြင့်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်ပြီး လက်ညိုးထိုးကာ အော်မေးလိုက်သည်။

"အဲဒါ တကယ်ပဲ ဆုန်ကျူယောင်လား?!" စိတ်လှုပ်ရှားလွန်းသဖြင့် သူမ၏ အသံသည် ပုံမှန်ထက် စူးရှသွားသည်။

ဆုန်ကျူယောင်က ခဏရပ်လိုက်ပြီး အပြုံးဖြင့် ဖြေကြားလိုက်သည်။

"ဟုတ်ပါတယ်၊ ကျွန်မ ဆုန်ကျူယောင်ပါ"

မင်ရှု့​၏ မျက်နှာအမူအရာ အေးခဲတောင့်တင်းသွားသည်၊ သူမ၏ ခေါင်းထဲတွင် ဝရုန်းသုန်းကားဖြစ်သွားသည်။ 'ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ နာမည်ဆင်တူနေတာများလား။ ဆုန်ကျူယောင်ဆိုတာ ဆင်းရဲပြီး ညစ်ပတ်ရုပ်ဆိုးတဲ့ လူရွှင်တော်လေး ဖြစ်နေရမှာ မဟုတ်ဘူးလား။ အခု စင်ပေါ်မှာ တောက်ပနေတဲ့ မိန်းကလေးက ငါတို့ရဲ့ ပစ်မှတ် ဆုန်ကျူယောင် မဟုတ်နိုင်ပါဘူး'  

ထိုအချိန် ထန်းခိုင်ပင် အံ့အားသင့်လွန်းသဖြင့် အေးခဲသွားရသည်။ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှု၏ မှတ်ချက်ကဏ္ဍတွင်လည်း မေးခွန်းထုတ်သံများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။ အစီအစဉ်အဖွဲ့က ပြသထားသော ဇာတ်ညွှန်းနှင့် ယခု မြင်တွေ့နေရသည် ဇာတ်လမ်းသည် လုံးဝ ကွဲပြားနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ကြယ်အိမ်မက်ဖျော်ဖြေရေးကုမ္ပဏီ၏ ကြယ်စုစက်ရုံရှိ တရားစီရင်ရာနေ့ရက်များ ထုတ်လွှင့်ရေးခန်းမရှိ ဝန်ထမ်းများသည်လည်း ကစဉ့်ကလျား ဖြစ်နေကြသည်။

"ပညာရှင်အဖွဲ့ ဘယ်မှာလဲ!" ခေါင်းဆောင်ဒါရိုက်တာ တန်းဝေက အော်ဟစ်မေးမြန်းနေသည်။

ဝတ်စုံပြည့် ဝတ်ဆင်ထားသော ပညာရှင်အဖွဲ့ ဝင်ရောက်လာသောအခါ တန်းဝေက ဒေါသတကြီးဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ဘာလို့ ဒီလို ဖြစ်လာရတာလဲ။ ဆုန်ကျူယောင်က ငါတို့ သတ်မှတ်ပေးထားတဲ့ ပုံစံနဲ့ တစ်ခြားစီ ဖြစ်နေတယ်!"

"ဒါက... ဆုန်ကျူယောင်ရဲ့ စရိုက်ထဲမှာ ကျွန်တော်တို့ မသိသေးတဲ့ အချက်တွေ ရှိနေလို့ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ သူက ကျွန်တော်တို့ ခိုင်းသလိုပဲ အမြဲလုပ်မယ့် ပရိုဂရမ်တစ်ခု မဟုတ်ဘူးလေ။ အခု မြင်ရသလောက်တော့ သူ ကျွန်တော်တို့ သတ်မှတ်ပေးထားတဲ့ ဘဝဆိုးထဲကနေ ရုန်းထွက်နိုင်ခဲ့ပုံပဲ။ သူက တကယ် ထက်မြက်ပြီး စိတ်ဓာတ်ကြံ့ခိုင်တဲ့သူ ဖြစ်ရမယ်..."

"ငါက သူ့ကို ချီးကျူးခိုင်းနေတာလား!" တန်းဝေက ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။ "ဆုန်ကျူယောင်ဆိုတာ တရားရုံးရဲ့ စီရင်ချက်ကို အာခံပြီး နောင်တမရတဲ့ လူသတ်သမားပဲ။ ငါတို့ အစီအစဉ်က နစ်နာသူရဲ့ မိသားစုဝင်တွေလို သူ့ကို နာကျင်အောင်လုပ်ဖို့၊ သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်ကို နှိပ်စက်ဖို့ လုပ်ထားတာ။ အခု ငါ့ကို အဖြေတစ်ခုပေးစမ်း!"

ပညာရှင်များက တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြသည်။

"သူ့ရဲ့ စရိုက်အမှန်ကို အရင်လေ့လာရပါမယ်၊ ပြီးမှ အားနည်းချက်ကို ရှာပြီး ထောင်ချောက်ဆင်ရမှာ။ ဒါက ချက်ချင်းလုပ်လို့ မရဘူး၊ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်တာကို ရက်နည်းနည်းလောက် ထပ်စောင့်ကြည့်ရလိမ့်မယ်..."

တန်းဝေသည် အခြားနည်းလမ်းမရှိသဖြင့် ဒေါသကို မြိုသိပ်ထားရသည်။ ကမ္ဘာအတု စတင် လည်ပတ်နေပြီဖြစ်သဖြင့် NPC များ၏ အတွေးကို ၎င်းတို့ ဝင်ရောက် စွက်ဖက်၍ မရတော့ပေ။  အကယ်၍သာ ကမ္ဘာအတုအတွင်း သူမ ဖြတ်သန်းခဲ့သည့် ၁၈ နှစ်တာ ဘဝဇာတ်ကြောင်းကို မှတ်တမ်းတင်ထားနိုင်ခဲ့လျှင်၊ သူမ၏ အတိတ်ကို ပြန်လည်ခြေရာခံပြီး သူမ အဘယ်ကြောင့် ယခုကဲ့သို့ ဖြစ်လာခဲ့ရသည်ကို ၎င်းတို့ နားလည်နိုင်ကြပေလိမ့်မည်။ ကံဆိုးစွာပင်၊ ၎င်းတို့သည် ဤတရားခံကို အထင်သေးမိခဲ့ကြသည်။ သူမကိုလည်း ယခင်က စီရင်ချက်ချခံရသူများကဲ့သို့ အလွယ်တကူ ကြိုးဆွဲရာကနိုင်လိမ့်မည်ဟု ၎င်းတို့ ယူဆထားခဲ့ကြသည်။

ဆုန်ကျူယောင်သည် စင်မြင့်ပေါ်မှ ထန်းခိုင်နှင့် မင်ရှု့တို့ကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ သူမ၏ မျက်နှာတွင် ကျေနပ်သော အပြုံးတစ်ခု တည်ရှိနေသည်။ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုခအန်းတွင်လည်း ဆူညံပွက်လောရိုက်သွားလေသည်။ ယခင်က ထန်းခိုင်နှင့် မင်ရှု့ကိုသာ အာရုံစိုက်နေကြသည့် ပရိသတ်များသည် ယခုအခါ ဆုန်ကျူယောင်ဘက်သို့ အာရုံပြောင်းသွားကြသည်။ အစီအစဉ်ကို မကြည့်ဖူးသူများပင် သတင်းကြား၍ အလုအယက် ရောက်ရှိလာကြတော့သည်။ လူသတ်သမားတစ်ယောက် ကမ္ဘာအတုတွင် ဤမျှ ကောင်းမွန်စွာ နေထိုင်နေသည်ကို ပရိသတ်များ မကြည့်လိုကြပေ။  အစီအစဉ် စတင်ကတည်းက ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုး တစ်ခါမှ မဖြစ်ဖူးခဲ့ပေ။

ကောင်းပြီ...။

ဆုန်ကျူယောင်သည် လူတိုင်း၏ အာရုံကို ဖမ်းစားရန်အတွက် ဗုံးတစ်လုံး ပစ်ချလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် အိပ်ငိုက်နေသော ကျောင်းသားများကို နိုးကြားသွားစေရန် မိုက်ကရိုဖုန်းကို တမင်တကာ အသံမြည်အောင် လုပ်လိုက်သကဲ့သို့ပင်။ သူမသည် နူးညံ့ပြီး သာယာသော အသံဖြင့် မိန့်ခွန်း ဆက်ပြောလိုက်သည်။ ထိုအသံသည် လူကို အေးချမ်းစေသော နွေဦးလေညင်းလေးကဲ့သို့ ခံစားရစေသည်။