အပိုင်း ၂၂၃ ( Educated Youth 8 )

ရွာမှ မိသားစုအများအပြားဟာ ရောက်လာပြီး ဝါးခြင်းတောင်းများကို ဝယ်လိုကြသည်။

ယန်ကျင်းဇီတွင် ယခုအခါ ဝါးခြင်းတောင်းအသေး တစ်မျိုးသာ ရှိပြီး သူတို့ လိုချင်သော တောင်းကြီး မဟုတ်သော်ငြား သူတို့နှင့် ညှိနှိုင်းနေဆဲပင် - သူက မနက်ဖြန်တွင် ဝါးခြင်းတောင်းကြီးများကို စလုပ်တော့မည်ဖြစ်ပြီး ရှန်းမူကျေးရွာမှ လူများက ဆန်ပန်းကန်ပြားအကြီးကြီး တစ်ပန်းကန် ယူလာနိုင်သရွေ့ သူတို့က သူ့လက်ထဲမှ ဝါးခြင်းတောင်းတစ်လုံးနှင့် လဲလှယ်နိုင်သည်။

ဤစျေးနှုန်းသည် ရွာသားများအတွက် အလွန်ချိုသာပြီး ယန်ကျင်းဇီအတွက်လည်း ဆုံးရှုံးမှုမဟုတ်ချေ။

အခြားသူများက ခြင်းတောင်းများကို အလွန်နှေးကွေးစွာ ပြုလုပ်ကြသော်လည်း သူက ခြင်းတောင်းများကို အလွန်လျင်မြန်စွာ ပြုလုပ်တတ်သည်။

ထမင်းတစ်ပန်းကန်မှာ သူတစ်ဦးတည်း စားလျှင် တစ်နေ့စာ ကြာရှည်ခံနိုင်သည်။

“ ပညာတတ်လူငယ်ယန်၊ ဒါဆို မင်း မြန်မြန်လေး ခြင်းတောင်းကို အဆင်သင့် လုပ်ထားပါ။ “ 

“ ပညာတတ်လူငယ်ယန်၊ ငါတို့ မင်းရဲ့ ခြင်းတောင်းကို စောင့်နေမယ်။ “ 

“ ပညာတတ်လူငယ်ယန်… “ 

…

ယန်ကျင်းဇီထံမှ ခြင်းတောင်းများကို စျေးနှုန်းချိုသာစွာဖြင့် ဝယ်ယူနိုင်ကြောင်း သိရှိသောအခါတွင် ရွာသူရွာသားများ၏ ယန်ကျင်းဇီအပေါ် သဘောထားမှာ များစွာ ပိုမိုကောင်းမွန်လာခဲ့သည်။

‌

ပြောရမည်ဆိုလျှင် ယန်ကျင်းဇီက ကုမိသားစု၏ အိမ်သို့ ရုတ်တရက် ပြောင်းသွားပြီး ရှန်းမူကျေးရွာမှ လူများက အတော်လေး အံ့သြသွားကြသည်။

သို့သော်လည်း ယန်ကျင်းဇီက ၎င်းမှာ သူ့အတွက် ‌လျှော်ဖွတ်ချက်ပြုတ်ရန် တစ်စုံတစ်ယောက် ရှိဖို့ ဖြစ်သည်ဟု ပြောထားသောကြောင့် သူတို့က ထူးဆန်းသည်ဟု မထင်ခဲ့ကြပေ။

အဆုံး၌မူ… ပညာတတ်လူငယ်ယန်က အရမ်းပျင်းတယ်!

သို့သော် ပညာတတ်လူငယ်ယန်တွင် ဝါးခြင်းတောင်း ပြုလုပ်သော လက်မှုပညာ ရှိသေးသည်။ ဤသည်က သူတို့ ထင်ထားသည်ထက် ကျော်လွန်သွားသည်။ ဤအချိန်တွင် တစ်စုံတစ်ဦးမှ ယန်ကျင်းဇီအား မေးမြန်းခဲ့သည် : “ ပညာတတ်လူငယ်ယန်၊ မင်းမှာ ဝါးခြင်းတောင်း ပြုလုပ်တဲ့ လက်မှုပညာ ရှိတာ၊ ဘာလို့ အရင်က မလုပ်ခဲ့တာလဲ? “ 

ယန်ကျင်းဇီ : “ ဝါးခုတ်တာတွေ၊ တစ်ခုခုလုပ်ရတာတွေက အရမ်းပင်ပန်းတယ်။ “ 

မေးမိသူ : “ … “ ဒါဆို မင်း အခု ဘာလို့ လုပ်တာလဲ?

သူ စဉ်းစားနေစဥ် အနီးအနား၌ ကုယွီပေါင်က ဝါးခုတ်နေသည်ကို သူ တွေ့လိုက်ရသည်။

အိုး... ကုယွီပေါင်နှင့် ကုယွီလန်က ဤဝါးကို အတူခုတ်ယူခဲ့သည်အား သူတို့ မှတ်မိသွားသည်။ ကုမိသားစုက သူ့ကို ဝါးခုတ်ဖို့ ကူညီပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်... ထို့ကြောင့် သူက ခြင်းတောင်းတစ်ခု လုပ်ရန် ဆန္ဒရှိခဲ့သည်။

ဒီပညာတတ်လူငယ်ယန်က အရိုးထဲထိကို တကယ် ပျင်းတာပဲ!

ရွာသားများသည် မကြာမီ ထွက်ခွာသွားကာ သူတို့ အဝေးရောက်သောအခါ၌ ယန်ကျင်းဇီက ကုယွီပေါင်ကို ထပ်မံကြည့်ရှုလိုက်သည် : “ မင်းရဲ့ ဝါးက ထူလွန်းတယ်၊ ထပ်ခုတ်ဦး! ဒါနဲ့ မနက်ဖြန် မင်း အလုပ်ပြီးတာနဲ့ ငါ့အတွက် ဝါးတွေ ထပ်ပိုခုတ်ခဲ့။ ငါ ထူတာရော၊ ပါးတာရော အကုန်လိုချင်တယ်။ “ 

လယ်ထဲတွင် အလုပ်လုပ်ပြီးနောက် ဝါးခုတ်ရခြင်း... ကုယွီပေါင်သည် သနားစရာကောင်းသော်ငြား မခုခံရဲချေ။

သူ ခုခံရင် ယန်ကျင်းဇီက သူ့ကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ရိုက်လိမ့်မယ်!

ကုမိသားစု၏ ဘဝသည် ပြန်လည်အေးချမ်းလာခဲ့သည်။

ရွာသူရွာသားများအတွက် ယန်ကျင်းဇီ ပြုလုပ်သော ဝါးခြင်းတောင်းများ၏ စျေးနှုန်းမှာ ဆန်တစ်ပန်းကန် ဖြစ်သည်။ ရွာက ဝါးကို သုံးထားပြီး လက်မှုကြေးသာ ယူထားသောကြောင့် ၎င်းက အလွန်စျေးပေါသည်ဟုလည်း သူက ပြတ်ပြတ်သားသား ပြောပြထားသည်။

သို့သော် ရွာအပြင်မှ လူများ သူ့ဆီလာပြီး ဝါးခြင်းတောင်း လုပ်ခိုင်းသောအခါ သူသည် တောင်းတစ်တောင်းအတွက် ဆန်နှစ်ပန်းကန် ယူသည်။

ယန်ကျင်းဇီ ဤကဲ့သို့ ပြောပြီးနောက် ရွာမှ လူများက အရမ်းကျေနပ်သွားသည်။ တခြားရွာမှ လူများက ရွာထဲရှိ လူများကို ဝါးတောင်းများ ဝယ်ခိုင်းသည်။ သူတို့သည် ထိုရွာသားများကို ဆန်တစ်ပန်းကန်နှင့် တစ်ဝက် ပေးကာ ရွာသားများက ယန်ကျင်းဇီ သတ်မှတ်သည့် ဈေးနှုန်း ဆန်တစ်ပန်းကန်ကို အသုံးပြု၍ ဝယ်ကာ ဆန်အနည်းငယ် ရရှိကြသည်။

ဤကိစ္စကို ယန်ကျင်းဇီက လုံးဝ စိတ်မ၀င်စားသောကြောင့် သူက ရောင်းနေဆဲပင်။

သူ ဤရွာတွင် နေတော့မည်ဖြစ်သည်၊ မူလပိုင်ရှင်၏ ယခင်က ဂုဏ်သတင်းမှာ ဆိုးလွန်းသည်... ယခုတော့ ဤသည်က အနည်းနှင့်အများ တခြားသူများကို သူ့အပေါ် အမြင်ပိုကောင်းလာအောင် လုပ်နိုင်သည်။

ထို့အပြင် သူသည် ရွာသားများကို ဤကိစ္စဖြင့် အခွင့်ကောင်းယူစေပြီး ရွာတွင် သူ ဝါးခုတ်နေသည်ကို တွေ့သောအခါ ရွာသားများက ဘာမှမပြောတော့ချေ။

အမှန်ပင်၊ ယန်ကျင်းဇီ လုပ်နေသည်မှာ ဝါးခြင်းတောင်းများတင် မဟုတ်ပေ။

သူက ဝါးထုတ်ကုန်များကို အလွန်လျင်မြန်စွာ ပြုလုပ်နိုင်သည်ကို အခြားသူများ မြင်မည်အား သူ ကြောက်သည်။ ယေဘူယျအားဖြင့် သူသည် တစ်နေ့လျှင် ဝါးခြင်းတောင်း နှစ်တောင်း လုပ်သည်။ အခြားအချိန်များတွင် သူသည် ဝါးကို သုံး၍ အခြားပရိဘောဂများ ပြုလုပ်ရန်နှင့် သေးငယ်သော အရာအချို့ကိုလည်း ဝါးဖြင့် ပြုလုပ်ရန် တွေးတောနေမည်ဖြစ်သည်။

ဝါးဖြင့် လုပ်ထားသော အရုပ်သေနတ်မျိုးများ၊ ဝါးဖြင့် လုပ်ထားသော ကျောပိုးအိတ်လေးများနှင့် ခွေးခြေလေးများ... ဒါတွေက ရွာမှ ကလေးတွေကြားထဲမှာ ရေပန်းစားလာပြီး သူ့ဆီက အရုပ်မျိုးစုံကို လဲလှယ်ကြတော့တာပဲ!

သေချာတာပေါ့၊ ကလေးများက လာပြီး အရောင်းအ၀ယ် လုပ်နိုင်သည်။ အရေးကြီးဆုံးမှာ “စျေးနှုန်း“က ချိုသာသောကြောင့်ပင်။

ယနေ့ခေတ်တွင် ကလေးကစားစရာများ ဝယ်ဖို့ မြို့သို့ သွားသောအခါ ကလေးများ အားလုံးက ၎င်းတို့ကို မတတ်နိုင်သော်ငြား ပညာတတ်လူငယ်ယန်နှင့်တော့ ဤသို့မဟုတ်ချေ။

လယ်ကွင်းမှာ ငါးရှဉ့်တစ်ကောင် ဖမ်းရင် ပညာတတ်လူငယ်ယန်ထံမှာ ဝါးသေနတ်နဲ့ လဲလှယ်နိုင်တယ်!

ကလေးတစ်ယောက်က ယုန်အသိုက်ကို မီးခိုးတိုက်ကာ ဖမ်းပြီး ပညာတတ်လူငယ်ယန်ဆီ ပို့လိုက်သည်။ ပညာတတ်လူငယ်ယန်က သူ့ကို ဝါးကုလားထိုင်လေးတစ်လုံး၊ ဝါးသေနတ်နှစ်လက်၊ ဝါးပြွတ်သေနတ်တစ်လက်နှင့် ဝါးခမောက်လေးတစ်လုံးတို့ကို အမှန်တကယ် ပေးခဲ့သည်။ ပြီးတော့ တစ်ရွာလုံးမှာ သူတစ်ယောက်တည်းပဲ ဒါတွေ ရှိတာ!

သေချာတာပေါ့၊ အိမ်တွင် အသားမစားသော သူ့မိဘများက သူ့ကို ဝက်သားနှင့် မျှစ်ကြော် စားခိုင်းခဲ့သည်။ စကားမစပ်၊ လူကြီးအချို့က ပညာတတ်လူငယ်ယန်ထံမှ ဝါးကုလားထိုင်များကို သွားဝယ်ကြသည်။

ခြင်းတောင်းတစ်လုံး သို့မဟုတ် နှစ်တောင်းဟာ မိသားစုအတွက် လုံလောက်သည်။ ယခုတွင် သူတို့၌ တောင်းများ မပြတ်လပ်ဘဲ သူတို့တွင် မရှိသည်မှာ ကုလားထိုင်များပင်။

ရှန်းမူကျေးရွာရှိ ဤလူများသည် ဝါးကုလားထိုင်များအတွက် အထူးဝါသနာ ရှိကြသည်။

ရွာမှ လူများက အသက်ကြီးလာသောအခါ ဝါးကုလားထိုင်ကို ရွှေ့ပြီး အိမ်တံခါးဝ၌ နေပူထဲတွင် ထိုင်ကာ တခြားသူများနှင့် စကားစမြည် ပြောကြသည်။ သက်ကြီးရွယ်အိုများ ဆုံးပါးသွားသောအခါ အိမ်တွင် တခြားဘာကိုမှ မီးရှို့ပစ်မည်မဟုတ်သော်ငြား ဝါးကုလားထိုင်ကိုတော့ မီးရှို့ပစ်မည်မှာ သေချာသည်။

ဤအလေ့အထကို ဘယ်အချိန်က စလုပ်ခဲ့မှန်း မသိသော်ငြား လူတိုင်းက လုပ်ခဲ့ကြသည်။

ရလဒ်ကမူ ယန်ကျင်းဇီတွင် ရေတွက်စရာ အစားအသောက်များ ရှိလာပြန်သည်။

ရွာမှ သာမာန်မိသားစုများက ကလေးများ အရုပ်လေးများကို လဲလှယ်နေလျှင် ဂရုမစိုက်ချေ။ လူတိုင်းက အရမ်းအလုပ်များသည်။ ငါးပုဇွန်လေးများ ဖမ်းပြီးလျှင် သူတို့က ၎င်းတို့ကို အရသာရှိအောင် ဆီနှင့် ဆားများ အများကြီး သုံးရမည်ဖြစ်သည်… တစ်နေ့တာ အလုပ်ပြီးသောအခါ မိဘများ၌ အားလပ်ချိန် မရှိတော့ချေ။

ထို့ကြောင့် ၎င်းမှာ ယန်ကျင်းဇီအတွက် လျှော့ဈေး ဖြစ်လာသည်။ နေ့တိုင်း သူ့တွင် စားရန် ငါးနှင့် အသားများ မျိုးစုံရှိပြီး တစ်ခါတရံ ကလေးများက သူ့ကို အသီးအနှံများ သို့မဟုတ် အရွက်ချဉ်များ၊ မြေစာဥများ၊ မုန်လာဥဖြူများ၊ ခရုများနှင့် အစရှိသည်တို့ကိုလည်း ပေးကြသည်။

ယန်ကျင်းဇီ၏ ကောင်းချီးကြောင့် ကု၏ ထမင်းစားပွဲမှာ များစွာ ကြွယ်ဝလာခဲ့သည်။

တစ်ချိန်တည်းတွင်ပင် ကုယွီပေါင်နှင့် ကုယွီလန်တို့ကိုလည်း ယန်ကျင်းဇီက ဒေါသထိန်းနိုင်အောင် သင်ကြားပေးခဲ့သည်။

ကုယွီပေါင်သည် အစပိုင်းတွင် နေ့တိုင်း မပျော်ခဲ့သော်လည်း သူ အလွန်အမင်း ရိုက်နှက်ခံရသောအခါ အသားကျလာခဲ့၏။ နောက်တော့… ယန်ကျင်းဇီက သူ့ကို မရိုက်နှက်တော့သောအခါ သူ နည်းနည်း ကျေးဇူးတင်မိတယ်!

ဤအချိန်တွင် နေ့ရက်များက ပိုအေးလာပြီး အလုပ်လည်း နည်းပါးလာသည်။

ရွာတွင် မြေဆီမြေသား ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာစေရန်အတွက် လယ်မြေအချို့ကို ဟာလာဟင်းလင်း ချန်ရှိထားပြီး အချို့လယ်များတွင် ဂျုံနှင့် ဆီမုန်ညှင်းများဖြင့် စိုက်ပျိုးထားကြသည်။ အိမ်ထောင်စုတိုင်း၏ သီးသန့်မြေကွက်များတွင် အစိမ်းရောင်ဟင်းသီးဟင်းရွက်များမှာ အညှောက်ပေါက်လာပြီး မုန်လာဥဖြူများ ကြီးထွားလာသည်...

ကျန်းနန်၏ ဆောင်းရာသီ ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်ပြီး ယန်ကျင်းဇီသည် ကုမိသားစု၏ အိမ်တွင် နှစ်လကြာ နေထိုင်ခဲ့သည်။

ကုမိသားစု နောက်ဆုံး အားလပ်သွားသောအခါ ယန်ကျင်းဇီက သူတို့ကို စာဖတ်တတ်အောင် စတင်သင်ပေးသည်။

စာကောင်းကောင်းမဖတ်သော လူက ညစာတွင် ဟင်းနည်းနည်းဖြင့် စားရမည်ဖြစ်သည်။ သေချာတာပေါ့၊ ကုယွီခန်းကိုတော့ ချန်လှပ်ထားသည်။

ဤသင်ကြားမှုဖြင့် ယန်ကျင်းဇီသည် ကုမင်ရှိူ့က သူနှင့် အတူလေ့လာခဲ့သော ကုမိသားစုဝင်လေးယောက်တွင် နှစ်သက်ဖွယ်အကောင်းဆုံး ကျောင်းသား ဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့သည်။ သူသည် ဉာဏ်ကောင်းရုံသာမက ကောင်းမွန်သော သင်ယူလိုစိတ်လည်း ရှိပြီး သူ့ကို စိုက်ကြည့်စရာမလိုဘဲ သူ့ဘာသာသူ သင်ယူရန် ဆန္ဒရှိသည်။

ကုယွီရှန်းက ဒုတိယ ဖြစ်သည်။

ကုယွီရှန်းသည် ဉာဏ်မကောင်းသော်လည်း သူ(မ)၏ သင်ယူမှုသဘောထားက အလွန်ကောင်းမွန်သည်၊ ကုမင်ရှိူ့နဲ့ အတူတူပဲ!

ကောင်းပြီ၊ သူ(မ)သည် မူလက ကျောင်းနေခဲ့ပြီး စာကျက်ဖို့ အလေးအနက် မထားခဲ့ပေ။ အဆုံး၌မူ ဤအချိန်တွင် ကျောင်းသားများ မပြောနှင့်၊ ဆရာမပင် ရှုပ်ထွေးနေသည်။ သို့သော်ငြား ယန်ကျင်းဇီက သူ(မ)ကို အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ချီးမွမ်းသောအခါ သူ(မ)ဟာ သင်ယူခြင်းကို ချက်ချင်း ချစ်မြတ်နိုးလာခဲ့သည်။

မှန်သည်၊ ချီးမွမ်းစကား အနည်းငယ်ကိုသာ ထပ်အားကိုးရုံပင်။

ဤကလေးက ကုမင်ရှိူ့နှင့် တူသည်။ ချီးကျူးစကား လိုအပ်နေတာ!

ပြီးနောက် ကုယွီလန် ရှိသည်။

ကုယွီလန်ကလည်း ဉာဏ်ကောင်းသော်ငြား သင်ယူရခြင်းကို မကြိုက်ချေ။ ယန်ကျင်းဇီက သူတို့၏ အမှတ်များကို သူတို့စားသည့်အရာနှင့် ချိတ်ဆက်ထားသောကြောင့် သူ(မ)သည် သင်ယူလိုစိတ်ရှိသည်။

သူ(မ)သည် အခြားသူများထက် လျှော့စားရပြီး အခြားသူများထက် ပိုဆိုးသည်ကို မခံစားနိုင်သောကြောင့် သူ(မ)က သေချာပေါက် ကြိုးစားလေ့လာလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။

အဆိုးဆုံးကတော့ သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိဘဲ ကုယွီပေါင်သာ ဖြစ်သည်။

တကယ်တော့ ကုယွီပေါင်ဟာ ဉာဏ်တုံးသူ မဟုတ်ချေ။ မဟုတ်လျှင် သူက အလယ်တန်းကျောင်းကို ဝင်ခွင့်ရမည်မဟုတ်ပေ။ သို့သော် သင်ယူမှုအပေါ် သူ၏ သဘောထားက အလွန်ညံ့ဖျင်းသည်။

တစ်ချိန်တည်းတွင်ပင်… ယန်ကျင်းဇီ ဝန်ခံရမည်မှာ သူ ကုယွီပေါင်ကို သင်ပေးသောအခါ သူ သတ်မှတ်သော သူ့အတွက် လိုအပ်ချက်များက တခြားသူများထက် ပိုမြင့်မားနေသောကြောင့် ကုယွီပေါင်က ကောင်းကောင်း မလေ့လာနိုင်ခဲ့ကြောင်း… အဟမ်း!

သို့သော်ငြား တခြားသူများက ၎င်းကို သေချာပေါက် ရှာမတွေ့နိုင်ချေ။

“ ကုယွီ‌ပေါင်၊ မင်း စာတစ်ပုဒ်ကို အလွတ်ကျက်တာ၊ ဘာလို့နှေးနေတာလဲ? “ ယန်ကျင်းဇီက ဆက်ပြောသည် : “ မင်းလက်ကို ထုတ်စမ်း! “ 

ကုယွီပေါင် : “ ငါ အလွတ်ကျက်တာ အရမ်းမြန်ပါတယ်... “ 

“ ဒီလိုဟာမျိုး ငါ တစ်ချက်လောက် ကြည့်တာနဲ့ ရွတ်ဆိုနိုင်တယ်။ ဒါတောင် မင်းက မြန်တယ်လို့ ပြောတာလား? “ ယန်ကျင်းဇီက လှောင်ရယ်လိုက်သည်။

ကုယွီပေါင် : “ … “ သူ တကယ် ခက်ခဲလွန်းတယ်!

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူ့ထက် ပိုမိုပျင်းရိတဲ့ ပညာတတ်လူငယ်ယန်မှာ ဘယ်တော့မှ မမေ့တဲ့ အရည်အချင်း ရှိလိမ့်မယ်လို့ သူ တကယ် မထင်ထားခဲ့ဘူး!

ပညာတတ်လူငယ်ယန်က အရမ်းအစွမ်းထက်တယ်၊ ပြီးတော့ အခု သူ ငွေရှာနိုင်တယ်။ ဘာလို့ သူက သူတို့အိမ်မှာ နေနေသေးတာလဲ?

ပထမတော့ ကုယွီပေါင်သည် ယန်ကျင်းဇီက စားသောက်ရန် သူ့အိမ်သို့ လာသည်ဟုသာ ထင်ခဲ့သည်။

သူသည် အထူးတလည် မပျော်ရွှင်တော့ရာ ယန်ကျင်းဇီကို နေ့တိုင်း စောင့်ကြည့်နေမိခဲ့သော်ငြား ယခု အချိန်တော်တော်ကြာသွားပြီ... ယန်ကျင်းဇီက သူ့ကို ရိုက်ချင်လို့ သူ့အိမ်ကိုရောက်လာတယ်လို့ ဘာလို့ သူ ခံစားနေရတာလဲ?

ယန်ကျင်းဇီက နေ့တိုင်း တခြားဘာမှမလုပ်ဘဲ သူ့ကို ဖမ်းပြီး ရိုက်ရသည်ကို ကြိုက်သည်။ အိုး၊ သူ့ညီမ ကုယွီလန်ကိုလည်း ယန်ကျင်းဇီက စောင့်ကြည့်နေတတ်သည်။

ကုယွီပေါင် အရမ်းဝမ်းနည်းသွားသည်။

ကုယွီလန်က လျင်လျင်မြန်မြန် အသားကျသွားခဲ့သည်။

ကုယွီလန်က ပစ္စည်းများ ခိုးယူရခြင်းကို နှစ်သက်သည်မှာ အဓိကအားဖြင့် သူ(မ)သည် အမြဲဆာလောင်နေသောကြောင့် ဖြစ်ပြီး သူ(မ)၏ အိမ်တွင် ဘာမှမရှိသောကြောင့် သူ(မ) စိတ်မထိန်းနိုင်ဘဲ အခြားသူများ၏ အရာများကို ကြည့်မိသည်။

သို့သော်ငြား ယန်ကျင်းဇီ သူတို့အိမ်ကို ပြောင်းရွှေ့ပြီးနောက် သူ(မ)၏ အစားအစာများမှာ ပိုကောင်းလာသည်။

ထိုမျှတင်မကဘဲ ယန်ကျင်းဇီက တစ်နေ့တာလုံး အသေးအမွှား ပစ္စည်းလေးများကို လုပ်လေ့ရှိသည်။ ကုယွီလန်မှာလည်း ဝါးထွက်ကုန် တစ်စုံလုံး ရှိတယ်!

တခြားသူများက သူ(မ)တွင် မရှိဟု မထင်ကြဘဲ ကုယွီလန်တွင် သေချာပေါက် ရှိသည်ဟု ထင်နေကြသည်။ သူ(မ)ကို မနာလိုစွာ ကြည့်ကြပြီး သူ(မ) စိတ်ကျေနပ်မိသည်။

ပိုအရေးကြီးသည်မှာ ယန်ကျင်းဇီက သူ(မ)နှင့် အချိန်တိုင်း ကျိုးကြောင်းပြောပြတတ်သည်။ သူ(မ) ယခင်က လုပ်ခဲ့သော အရာတော်တော်များများက မှားပြီး မမှန်မှန်း ဖြည်းဖြည်းချင်း သူ(မ) အမှန်တကယ် သိလာသည်။

ထို့အပြင် သူ(မ)ထက် ပိုဆိုးသော ကုယွီပေါင်လည်း ရှိသည်... သူ(မ) အမြဲတမ်း စိတ်ကောင်းဝင်နေတယ်!

ကုယွီရှန်းအတွက်မူ အခုတော့ ယန်ကျင်းဇီက အရမ်းကောင်းတဲ့ လူတစ်ယောက်လို့ ကုယွီရှန်း တွေးတယ်!

သူ(မ)ရဲ့ အစ်ကိုကြီးကလွဲရင် ယန်ကျင်းဇီက အမြဲတမ်း သူမအပေါ် အကောင်းဆုံးပဲ!

သူ(မ)သည် ယခင်က ဤကဲ့သို့သော ဆက်ဆံမှုမျိုးကို တစ်ခါမှ မခံစားခဲ့ဖူးပေ။

အိမ်တွင် အစ်ကိုအကြီးဆုံးမှလွဲ၍ ဒုတိယအစ်ကိုက ပထမဆုံး သားလေး ဖြစ်ပြီး အချစ်ခံရဆုံး ဖြစ်သည်။ အစ်မအကြီးဆုံးကတော့ ငိုပြီး ကလေးကဲ့သို့ ပြုမူတတ်သည်။ သူ(မ)က ပထမဆုံး မိန်းကလေး ဖြစ်ပြီး ဆက်ဆံခံရမှုက မဆိုးချေ။

ဆိုလိုသည်မှာ သူ(မ)သည် မိသားစုတွင် ဒုတိယမြောက် မိန်းကလေး ဖြစ်ပြီး သူ(မ)ကို ဘယ်သူကမှ ဂရုမစိုက်ပေ။

အစ်ကိုအကြီးဆုံးက သူတို့အပေါ် အရမ်းတရားမျှတသည်။ ယခင်က သရေစာများ ရှိတိုင်း သူတို့အားလုံး ပမာဏတူတူ ရခဲ့သော်ငြား သူ(မ)ဟာမှာ အမြဲလုယူခံခဲ့ရကာ ယန်ကျင်းဇီ မပေါ်လာခင်အထိပင်။

သူမထံမှ အခြားသူများ ခိုးယူသွားသည်ကို မေ့လိုက်ဦး။ သူ(မ)ဘက်က အခြားသူများကို ပေးရန် အစပြုခဲ့ရင်တောင်မှ ယန်ကျင်းဇီက သဘောမတူဘူး!

ခဏတာ စာကျက်ပြီးလျှင် နေ့လည်စာ စားချိန်ရောက်ပြီဖြစ်သည်။

ယန်ကျင်းဇီသည် ကုယွီပေါင်နှင့် ကုယွီလန်ကို ထမင်းချက်ခိုင်းသည်။ အကြောင်းပြချက်ကလည်း အဆင်သင့်ပင် : “ မင်းတို့နှစ်ယောက် စာကျက်တာ အလေးအနက် မရှိဘူး! “ 

ကုယွီရှန်းသည် ယန်ကျင်းဇီကို ချစ်ခင်လေးစားစွာ တစ်ချက်ကြည့်ကာ စာဆက်ဖတ်သည်။

ကုယွီခန်းက သူ(မ)ကို နှောင့်ယှက်ပြီး သူ(မ)ကို သူနှင့် ကစားစေချင်သော်ငြား ယန်ကျင်းဇီက ဖမ်းမိလေသည် : “ ကုယွီခန်း၊ လာ၊ ငါ့နောက်ကနေ လိုက်ရေတွက်! “ 

ထို့နောက် ကုယွီရှန်းသည် စာအုပ်တစ်အုပ်ကို ငြိမ်သက်စွာ ဖတ်နိုင်သွားသည်။ ငြိမ်သက်စွာ စာဖတ်နေသော ကုမင်ရှိူ့လည်း ရှိသည်။

ညတိုင်း ယန်ကျင်းဇီက ကုမင်ရှိူ့ကို မြို့တွင်းရှိအရာများအကြောင်း ပြောပြလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။ ထိုမှသာလျှင် ကုမင်ရှိူ့သည် ယန်ကျင်းဇီတွင် ယခင်က မည်ကဲ့သို့ ကောင်းမွန်သော ဘဝမျိုး ရှိခဲ့ကြောင်း သိလာခဲ့သည်။

သို့သော် ယခုမူ ယန်ကျင်းဇီသည် ကျေးလက်တွင်သာ နေထိုင်နိုင်ပြီး ခက်ခဲကြမ်းတမ်းသော ဘဝကို ဖြတ်သန်းနေရသည်။

ယန်ကျင်းဇီသည် အရမ်းဉာဏ်ကောင်းပြီး မည်သည့်စာအုပ်မဆို တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် အလွတ်ကျက်နိုင်ရာ သူဟာ ကျေးလက်တွင် ပိတ်မိမနေသင့်ချေ...

ကုမင်ရှိူ့သည် ယန်ကျင်းဇီကို မည်သို့နှစ်သိမ့်ပေးရမည်မှန်း မသိပေ။ ယန်ကျင်းဇီက သူတို့ကို စာဖတ်တတ်အောင် သင်ပေးရသည်အား ဝါသနာပါလေရာ သူသည် ကြိုးကြိုးစားစား စာလေ့လာမည်ဖြစ်သည်။

ဤအချိန်တွင် မူလတန်းကျောင်း၌ တရုတ်နှင့် သင်္ချာ ဟူသော ဘာသာရပ်နှစ်မျိုးသာ ရှိသော်လည်း လေ့လာမှုနှစ်လကြာပြီးနောက် ကုမင်ရှိူ့သည် ၎င်းတို့အားလုံးကို သင်ယူပြီးဖြစ်ကာ အလယ်တန်းသင်ရိုးများကို စတင်လေ့လာခဲ့သည်။

ထိုမျှတင်မက သူသည် အိမ်ရှိအလုပ်အားလုံးကို ဂရုစိုက်နေခြင်းအား ရပ်လိုက်ပြီးနောက် သူ ပိုပိုပြီး သက်တောင့်သက်သာ ရှိလာသည်ကိုလည်း တွေ့လိုက်ရသည်။

အထူးသဖြင့် ယန်ကျင်းဇီက သူ့အတွက် နေ့တိုင်း အစားအသောက်ကောင်းများကို ချက်ပြုတ်နေဆဲဖြစ်သည်။

ကုမင်ရှိူ့သည် သူ ဝလာသည်ကို သိသိသာသာ ခံစားမိသည်။

ယန်ကျင်းဇီအတွက်မူ...

ဆောင်းရာသီတွင် ငါးသလဲထိုးများက လယ်ကွင်းများထဲသို့ တူးဝင်ကြမည်ဖြစ်သည်။ အတွေ့အကြုံရှိသော ကျေးလက်နေကလေးများသည် ငါးသလဲထိုးများကို အလွယ်တကူ တူးနိုင်သော်လည်း ငါးသေးသေးလေးများနှင့် ပုစွန်များကို ဖမ်းရန် မလွယ်ကူပေ။ ထို့ကြောင့် ယခုတလော သူ့ထံသို့ ပစ္စည်းများ လဲလှယ်ရန် ရောက်ရှိလာသော ကလေးများ အားလုံးက ငါးသလဲထိုးများကိုသာ ယူဆောင်လာခဲ့ကြသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူသည် မီးဖိုချောင်ထဲသို့ လိုက်ကာ ဆေးကြော၍ သတ်ပြီးသား ငါးသလဲထိုးများကို အိုးတစ်အိုးဖြင့် ချက်လိုက်သည်။

ငါးသလဲထိုး ချက်ပြီးနောက် ပန်းကန်လုံးနှစ်လုံးစာ အပြည့်ရသည်။ ယန်ကျင်းဇီသည် ပန်းကန်လုံးတစ်လုံးကို ချန်ထားပြီး ကျန်ပန်းကန်လုံးတစ်လုံးကို စားပွဲပေါ်တင်လိုက်ကာ ထို့နောက် သူ အခြားသူများကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ဝေမျှပေးလိုက်သည်။

ကုယွီခန်းအတွက် နှစ်ကောင်၊ ကုယွီရှန်းအတွက် ငါးကောင်၊ ကုယွီလန်အတွက် နှစ်ကောင်နှင့် အနည်းငယ် အရသာခံနိုင်ရန် ကုယွီပေါင်ကို တစ်ကောင် ပေးလိုက်သည်။

ကုမင်ရှိူ့က ခြောက်ကောင် ရသည်။

ကျန်သည်မှာ သူ့အပိုင် ဖြစ်ပြီး ဖွင့်ပြီးထားခဲ့သော ပန်းကန်လုံးပင်လျှင် သူ့အပိုင် ဖြစ်သည်။ သူ၏ အကြောင်းပြချက်မှာလည်း ၎င်းက သူ၏ ညနေအတွက် သွားရည်စာဟု ဖြစ်လေသည်။

သေချာတာပေါ့၊ အမှန်တော့ ထိုသွားရည်စာများကို သူနှင့် ကုမင်ရှိူ့တို့က အတူတူ စားခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

မူလပိုင်ရှင်က ဟင်းမချက်တတ်သော်ငြား ယခုအချိန်တွင် ရှန်းမူကျေးရွာရှိ လူတစ်ဦးတစ်ယောက်တွင်မှ ဟင်းချက်စွမ်းရည် မရှိ။ ယန်ကျင်းဇီက ချက်ပြုတ်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့သည်။ လေ့ကျင့်ပြီးနောက် သူ၏ ချက်ပြုတ်မှုစွမ်းရည်သည် ခုန်ပျံကျော်လွှားကာ တိုးတက်လာခဲ့သည်။ ကုမိသားစု ယခင်က တစ်ခါမှ မမြည်းစမ်းဖူးသော အရသာရှိသည့် ဟင်းလျာများကို သူ ဖန်တီးနိုင်ခဲ့သည်။

သူသည် ဤငါးသလဲထိုးနှပ်ကို အထူးတလည် အရသာရှိအောင် ပြုလုပ်ထားသည်။

ကုယွီပေါင်က သူ့ဝေစု တစ်ကောင်ကို စားခဲ့ပြီး မဝသေးရာ ကုမင်ရှိူ့ကို ပြောသည် : “ အစ်ကို၊ ငါ စားချင်သေးတယ်။ မင်း ငါ့ကို တစ်ကောင်ပေးလို့ရလား... “ 

ကုမင်ရှိူ့သည် ကုယွီပေါင်ကို တစ်ဝက်ခွဲပေးချင်သော်ငြား ယန်ကျင်းဇီ စိတ်မချမ်းသာဖြစ်မည်ကို ကြောက်သောကြောင့် ယန်ကျင်းဇီကို ချက်ချင်း ကြည့်လိုက်ကာ ထို့နောက် သူသည် ယန်ကျင်းဇီ၏ စကားကို နားထောင်ပြီး ပြောခဲ့သည် : “ ငါ မင်းကို ဝေစု ကောင်းကောင်းခွဲပေးထားတယ်။ မင်း ကိုယ့်ဝေစုပဲ ကိုယ် စားရမယ်။ “ 

“ တခြားသူဟာမှ မဟုတ်တာ။ ငါ့အစ်ကိုဟာလေ! “ ကုယွီပေါင်က ပြောသည်။

“ သူက မင်းအစ်ကို ဖြစ်တော့ရော ဘာဖြစ်လဲ? မင်းအစ်ကိုမှာ မင်းကို ကျွေးဖို့ တာဝန်မရှိဘူး။ “ 

ဤကဲ့သို့ စကားမျိုးကို ယန်ကျင်းဇီက မကြာသေးမီကမှစ၍ မကြာခဏ ပြောလာသည်။ ကုယွီပေါင်လည်း များစွာနားထောင်ခဲ့သည်။ ဤအကြောင်း အလွန်အကျွံ ကြားရသော် သူသည် မလွှဲရှောင်နိုင်စွာ နည်းနည်းထိတ်လန့်မိသည်။ ဤအချိန်တွင် သူ ပြန်မပြောဘဲ မနေနိုင်လိုက် : “ ငါ့အစ်ကိုက ငါတို့ကို ပြုစုပျိုးထောင်ပေးသင့်တယ်။ ငါ့အဖေက ငါ့အစ်ကိုကို ပြုစုပျိုးထောင်ပေးခဲ့တာ! “

သူ့အဖေက သူ့အစ်ကိုကို ပြုစုပျိုးထောင်ပေးခဲ့ပြီး သူ့အစ်ကိုကလည်း သူတို့ကို သေချာပေါက် ပြုစုပျိုးထောင်ပေးသင့်သည်ဟု သူ ခံစားရသည်။

ကုမင်ရှိူ့သည် ထိုစကား ကြားသောအခါ အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွားသည်။

ယန်ကျင်းဇီက လှောင်ပြောင်ရယ်ကာ ဆို၏ : “ မင်းအဖေ အလုပ်သွားတုန်းက မင်းအမေကရော လယ်ကွင်းကို မသွားဘူးလား? အဲဒါ မင်းအစ်ကိုရဲ့ အမေအရင်းပဲ! မင်းအဖေက မင်းအစ်ကိုကို ပျိုးထောင်ခဲ့တယ်ဆိုရင်တောင်မှ မင်းအစ်ကိုတစ်ယောက်ထဲကိုပဲ ဆယ်နှစ်လောက် ပျိုးထောင်ပေးခဲ့တာ။ ဒီလိုဆိုရင် မင်းအစ်ကိုက မင်းတို့ကို ငါးနှစ်ကျော် ပျိုးထောင်ပေးခဲ့တယ်။ မင်းတို့က လေးယောက် ဆိုတော့ သူက နှစ်ဆတောင် ပြန်ဆပ်ပြီးပြီ။ အထူးသဖြင့် မင်း၊ မင်းအစ်ကိုက ကျောင်းမတက်ခဲ့ရဘူး။ မင်းကတောင် ကျောင်းတက်ရသေးတယ်။ “ 

ဤအချိန်တွင် ကုယွီပေါင် အံ့အားသင့်သွားသည်။

ယန်ကျင်းဇီက ထပ်မံပြောသည် : “ မင်းက မင်းအစ်ကိုကို အပြင်လူတစ်ယောက်လို သဘောထားပြီး မင်းအဖေက သူ့ကို ပျိုးထောင်ပေးခဲ့လို့ မင်းအစ်ကိုက မင်းတို့ကို ပြန်ပြီး ပြုစုပျိုးထောင်သင့်တယ်လို့ ထင်တယ်။ အခု ကြင်နာမှုကို ပြန်ဆပ်ပြီးပြီဆိုတော့ မင်းအစ်ကိုလည်း မင်းတို့ကို ထားခဲ့သင့်ပြီ! မင်းကတော့၊ မင်း အခု အသက်မငယ်တော့ဘူးဆိုတော့ မင်း မင်းရဲ့ မောင်နှမအငယ်တွေကို ဂရုစိုက်သင့်ပြီ။ “ 

ကုယွီပေါင်၏ နှလုံးသားထဲတွင် ကြီးမားသော ထိတ်လန့်မှုတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူသည် အဓိပ္ပာယ်မရှိသော စကားများကို မရေးခဲ့ပေ။ အမှန်တကယ်တော့ သူ့ကို ယန်ကျင်းဇီက ချောက်ချခဲ့ခြင်းပင်။

ဒါပေမယ့် သူ့အစ်ကိုက မသိဘူး! သူ့အစ်ကိုက သူ တစ်ခုခု ပြင်းထန်တာ လုပ်ခဲ့တယ်လို့ ထင်ပြီး သူနဲ့ စည်းတားပြီး သူတို့ကို စောင့်ရှောက်ပေးတာကို ရပ်လိုက်ချင်တယ်ဆိုရင် သူ ဘာသွားလုပ်ရမလဲ?

 “ မင်း အနာဂတ်မှာ ပိုကောင်းအောင် နေ၊ မဟုတ်ရင် ငါ မင်းရဲ့ အစ်ကိုကို မင်းနဲ့ ခွဲထားလိုက်မယ်။ “ ယန်ကျင်းဇီက ပြုံးပြီး ကုမင်ရှိူ့ကို ကြည့်သည်။

ကုမင်ရှိူ့က သူတို့ကို ပံ့ပိုးပေးခြင်းမှာ သူ လုပ်သင့်သော အရာ မဟုတ်မှန်း သူ ဤလူများကို သိစေချင်သည်။

ကုယွီပေါင်သည် သူ့အစ်ကိုကြီးအား ဆတ်ခနဲ ကြည့်လိုက်ရာ ကုမင်ရှိူ့က ခေါင်းငုံ့ကာ ဘာမှမပြောဘဲ ယန်ကျင်းဇီ၏ စကားများကို သဘောတူသည့်ပုံအား တွေ့လိုက်ရသည်။

ကုယွီပေါင် အံသြသွားသည်။ ကုယွီရှန်းနှင့် ကုယွီလန်တို့လည်း ထိတ်လန့်သွားပြီး ကုယွီခန်းကသာ ဘာမှမသိဘဲ ကုယွီရှန်း၏ ပန်းကန်ထဲမှ ငါးသလဲထိုးကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

သို့သော်ငြား ယန်ကျင်းဇီက စောင့်ကြည့်နေရာ ကုယွီရှန်းသည် ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူ့ကို ငါးသလဲထိုး ပေးမည်မဟုတ်ပေ။

ယန်ကျင်းဇီသည် ကုယွီပေါင်ကို ထမင်းစားနေရင်း သင်ခန်းစာပေးလိုက်သည်။ ညစာစားပြီးသောအခါ သူသည် ကုမိသားစုအား ယခင်အတိုင်း စာလေ့လာခိုင်းခဲ့သည်။

ကုမင်ရှိူ့က သူတို့ကို ချန်ထားခဲ့နိုင်ကြောင်း ထမင်းစားချိန်တွင် သူ ရုတ်တရက် သိလိုက်ရ၍ ဖြစ်နိုင်သည်။ ကုယွီပေါင်သည် ဤအချိန်၌ စာသင်ရာတွင် အလွန်လိမ္မာရေးခြားရှိခဲ့သည်။ ယန်ကျင်းဇီက သူ့ကို ဝါးခုတ်ခိုင်းသောအခါတွင် ညည်းညူခြင်း လုံးဝ မရှိချေ။ လူတစ်ကိုယ်လုံး အနည်းငယ် မှင်တက်နေပုံပေါ်သည်။

ယန်ကျင်းဇီသည် သူ ဘာကြောင့် ဤကဲ့သို့ ဖြစ်နေမှန်း သိသည်။

သူက သူ့အဖေဟာ ကုမင်ရှိူ့ကို ပြုစုပျိုးထောင်လာ၍ ကုမင်ရှိူ့ဟာ သူတို့ကို ပြုစုပျိုးထောင်ဖို့ တာဝန်ရှိသည်ဟု အမြဲတွေးလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်လောက်ပြီး ထိုသို့မဟုတ်မှန်း ရုတ်တရက် သဘောပေါက်ကာ ‌သူ ကြောက်သွားသည်၊ ဟား။

သို့သော် ကုမင်ရှိူ့၏ အကျင့်စရိုက်အရ၊ တကယ်တော့ သူဟာ သေချာပေါက် သူတို့ကို ထားခဲ့မည်မဟုတ်ပေ။ သူ တခြားသူများအား သင်ကြားပေးသောအခါ ဝင်မနှောင့်ယှက်ရဟူ၍ ကုမင်ရှိူ့ကို သူ ရှင်းပြထားသောကြောင့်သာ ရိုးရှင်းစွာပင် ကုမင်ရှိူ့ဟာ အစောက ဘာမှမပြောခဲ့ချေ။ ပြီးနောက် ကုမင်ရှိူ့က သူ့စကားကို အများဆုံး နားထောင်သည်။

ဘယ်သူမှ အာရုံမစိုက်နေကြစဉ် ယန်ကျင်းဇီသည် ကုမင်ရှိူ့ကို တိတ်တဆိတ် ဆိတ်လိုက်သည်။

ကုမင်ရှိူ့၏ မျက်နှာသည် ထပ်မံနီရဲလာပြီး သူ့နှလုံးသားမှာ ချိုမြိန်သွားသည်

။

ဤရက်များတွင် ကုယွီပေါင်ဟာ ယခင်က သူ့ကို အစ်ကိုကြီးတစ်ယောက်အနေဖြင့် မလေးစားခဲ့မှန်း သူလည်း တဖြည်းဖြည်း နားလည်လာသည်။

ကုယွီပေါင်က သူ့ပံ့ပိုးမှုကို အလေးအနက် မထားခဲ့ချေ။

ကောင်းသည်မှာ သူ့ညီက ၎င်းကို အလေးအနက် မထားခဲ့သော်ငြား ယန်ကျင်းဇီက သူ့အတွက် စိတ်မကောင်းဖြစ်ပေးသည်။