Chapter 19

အပိုင်း (၁၉)

သူသည် ဘေးဘက်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ထိုအချိန်တွင် နန်းတွင်းအစေခံမက သရေစာပန်းကန်တစ်ခုကို ယူလာသည်။ ကျီယွီကျင်းသည် နောက်ဆုံးအပိုင်းက သူ့ဘက်တွင်ရှိသည်ကို မြင်ရ၏။ ချူဖုန်းချင်သည် သူ့ကို ရှုပ်ထွေးစွာ ကြည့်သည်။

ကျီယွီကျင်းသည် ရယ်မောသွားရလောက်အောင်ပင် ဒေါသထွက်နေ၏။ သူသည် သူ့ကိုကြည့်ပြီး "ဘာလို့ ငါ့ကို သူခိုးတစ်ဦးလို စောင့်ကြည့်နေတာလဲ ငါ မင်းရဲ့အစားအစာကို မယူဘူး။ ဒါက မြေပဲနဲ့ လုပ်ထားတာ။ မင်းက မြေပဲကို မကြိုက်ဘူးမဟုတ်လား" ဟု ပြော၏။

ချူဖုန်းချင်သည် မျက်တောင်ခတ်လိုက်ပြီး "အင်း။" ဟု ညင်သာစွာ ထုတ်ပြော၏။ သူက မြေပဲကို မကြိုက်ကြောင်း တစ်ကြိမ်သာ ပြောခဲ့သော်လည်း ကျီယွီကျင်း အမှန်တကယ် မှတ်မိနေခြင်းကို အနည်းငယ် အံ့ဩသွားရစေသည်။

ထို့နောက် သူက ခစ်ခနဲ ရယ်လိုက်သော်လည်း မျက်နှာဖုံးစွပ်ကြောင့် ကျီယွီကျင်းက ထိုအပြုံးကို မမြင်ခဲ့ရပေ။

ဤသည်က ကျီယွီကျင်းသည် ဤအရာကို ပြုလုပ်ခဲ့သည်ဟု ယုံကြည်ရန် ချူဖုန်းချင်ကို စိတ်မပါတော့ခြင်းက ဤကောင်းသောဆန္ဒအနည်းငယ်ကြောင့် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ချူဖုန်းချင်သည် တွေးတောနေပြီး သူ မော့ကြည့်သောအခါ ကျီယွီကျင်းသည် ဝိုင်ကို ဖန်ခွက်ထဲသို့ နောက်တစ်ခွက် ထပ်လောင်းထည့်နေသည်ကို တွေ့၏။ သူသည် မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး ဖန်ခွက်ကို ယူသွားရန် လက်ဆန့်ထုတ်၏။ "ရှင့်ရဲ့ အဆိပ်နဲ့ ဒဏ်ရာတွေကြောင့် အရက်သောက်ဖို့ မသင့်တော်ပါဘူး။ နှစ်ခွက်က အများဆုံးပါပဲ။ ရှင် အဆိပ်မိထားတဲ့အတွက် အရက်အများကြီး သောက်ရင် ပိုပြီးတော့ အခက်အခဲဖြစ်လာပါလိမ့်မယ်။ အဆိပ်ဖြေဆေးရှိရင်တောင် ရှင် ဒုက္ခရောက်နေဦးမှာပဲ။"

ကျီယွီကျင်းသည် သူ၏လက်ထဲရှိ ဖန်ခွက်ကို ကြည့်ပြီး သူ၏ပါးစပ်ကို ဖွင့်တော့မလိုဖြစ်နေစဉ် ဧကရာဇ်မင်းကြီးက ရုတ်တရက် ကျီယွီကျင်းထံသို့ ဝိုင်ဖန်ခွက်ကို အဝေးကနေ မြှင့်လိုက်သည်။ ကျီယွီကျင်းသည် သူ၏မျက်ခုံးများကို မြှင့်လိုက်ပြီး "မင်း မြင်လား၊ လမ်းမရှိဘူး။" ဟု ဆိုကာ ချူဖုန်းချင်ထံသို့ သူ၏လက်များကို ဖြန့်လိုက်သည်။ သူသည် ဧကရာဇ်မင်းကြီး၏ဝိုင်ကိုတောင် သောက်ရန် ငြင်းဆန်လို့မရပေ။

သူသည် ခေါင်းကို မြှင့်ပြီး ဖန်ခွက်ထဲရှိ ဝိုင်ကို သောက်လိုက်သည်။ ဧကရာဇ်မင်းကြီးက ဦးဆောင်သွားသည်နှင့်တပြိုင်နက် အရပ်ဘက်နှင့် စစ်ဘက်အရာရှိများနှင့် မင်းသားများအားလုံးက ကျီယွီကျင်းနှင့် ဝိုင်​သောက်ရန် နောက်ကျမည်ကို ကြောက်သောကြောင့် ဝိုင်ခွက်များ ဆက်တိုက် ကမ်းလှမ်းကြသည်။

ချူဖုန်းချင်: "..."

ဧကရာဇ်မင်းကြီးသည် ဝိုင်အနည်းငယ်သောက်ပြီးနောက် ထွက်ခွာသွားသည်။ သူ ထွက်သွားသည်နှင့်တပြိုင်နက် ဝန်ကြီးများက ပို၍ပင် မိုက်မဲလာကြသည်။

ကျီယွီကျင်းသည် နောက်ထပ်ဖန်ခွက်တစ်ခွက်ကို သောက်လိုက်ပြီး ထိုအချိန်တွင် သူ၏လက်ထဲရှိ ဖန်ခွက်ကို ရုတ်တရက် ယူသွားခံရသည်။ ချူဖုန်းချင်သည် သူ၏မျက်နှာဖုံး၏ထောင့်ကို မြှင့်လိုက်ပြီး ခေါင်းကို နောက်သို့ စောင်းကာ ဖန်ခွက်ထဲရှိ ကျန်ရှိသောဝိုင်ကို အလွန်ရက်ရောစွာ သောက်လိုက်သည်။ ဤဝိုင်က အလွန်ပြင်းပြီး အများအားဖြင့် စစ်ဗိုလ်ချုပ်များသာ သောက်နိုင်ကြောင်း သိကြ၏။

ကျီယွီကျင်း: "..."

သူသည် တုံ့ပြန်ရန် အနည်းငယ်နှေးကွေးပြီး သူ၏မြေခွေးမျက်လုံးများက အနည်းငယ် ပြူးကျယ်သွားသည်။

ချူဖုန်းချင်သည် ဖန်ခွက်ကို ချလိုက်ပြီးနောက် သူ၏နှုတ်ခမ်းများမှ ဝိုင်များကို သုတ်လိုက်ပြီး အေးစက်သော အသံဖြင့် ပြောလာသည် ။  "လူကြီးမင်းတို့၊ အားလုံးကို တောင်းပန်ပါတယ်။ သူက ခဏတာ အရက်မသောက်နိုင်သေးပါဘူး။ သူ့ကိုယ်စား ကျွန်မ သောက်ပေးလို့ရပါသလား" 

ခန်းမသည် ရုတ်တရက် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ လီယွီသည် သူ၏ပါးစပ်ကို ဖွင့်ပြီး သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ညီအစ်ကိုများကို ကြည့်၏။  သူ၏အရူးအမူးဖြစ်နေသောအသံကို ထိန်းချုပ်ထားသော်လည်း တခြားသူများ ကြားဖို့အတွက် အကျယ်ကြီး အော်ဟစ်ရန်တော့ မရဲပေ။ "ဟာကွာ၊ ငါ့ကို မတားကြနဲ့ ကျီယွီကျင်းမှာ ဘာလို့ ဒီလိုကောင်းတဲ့ဇနီး ရှိနေရတာလဲ?  ဘာလို့လဲ"

ဤညီအစ်ကိုများကလည်း ကျီယွီကျင်း၏အဖွဲ့မှ ဖြစ်ကြ၏။ ဤစကားကို ကြားသောအခါ အားလုံးက သူတို့လက်များကို လွှတ်လိုက်ကြပြီး "သွား ငါတို့ ဒေါသကို ထုတ်ပေးလိုက်" ဟု ပြောကြ၏။

လီယွီ: "..."

သူသည် ကျီယွီကျင်းကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး သူ၏တံတွေးကို မျိုချလိုက်သည်။ "မင်းတို့ ငါ့ကိုဆွဲပေးထားကြပါလား မင်းတို့ ဒီလိုလုပ်တာ ငါ့ကို ရှက်ရွံ့အောင်လုပ်နေတာပဲ။"

ညီအစ်ကိုများ: "ကြောက်တတ်တဲ့သူကို ၊ ဖယ်ရှားကြ၊ ဖယ်ရှားကြ။"

လီယွီ: "..."

ချူဖုန်းချင်သည် ကျီယွီကျင်းအတွက် ဝိုင်ဖန်ခွက်များစွာကို ဆက်တိုက် တားဆီးပေးခဲ့ပြီး လူတိုင်းက သူ့ကို ချီးမွမ်းကြ၏။

"အုပ်ချုပ်ရေးမှူးကတော်က အရက်အလွန်သောက်နိုင်သူပဲ။"

"အမျိုးသမီး သူရဲကောင်းပဲ။"

စားပွဲပေါ်ရှိ ဝိုင်ပုလင်းဗလာဖြစ်သွားသောအခါ သူ့ဘေးရှိ အစေခံမက နောက်ထပ်ပုလင်းတစ်လုံး ယူလာသည်။ သူသည် ဤပုလင်းမှ ဝိုင်တစ်ခွက်ကိုသာ သောက်လိုက်ရသေးချိန်တွင် ကျီယွီကျင်းက သူ့ကို တားဆီးလိုက်သည်။ သူသည် ဖန်ခွက်၏အပေါ်တွင် သူ၏လက်ကို တင်လိုက်ပြီး "ကောင်းပြီ၊ မင်း ဆက်သောက်လို့မရတော့ဘူး။" ဟု ပြော၏။

ကျီယွီကျင်းသည် သူ့ပတ်ဝန်းကျင်တွင် စုဝေးနေသော ဝိုင်ကမ်းလှမ်းလိုသောလူများကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ  ထိုသူတို့သည် ငါးများနှင့် ငှက်များကဲ့သို့ ချက်ချင်းပင် ပြန့်ကျဲသွားကြသည်။

လူတိုင်း ထွက်သွားပြီးနောက် ကျီယွီကျင်းသည် ပြုံးပြီး "ဒါက ဝိုင်အနည်းငယ်ပဲ။ ငါ ဒါကို ကိုင်တွယ်နိုင်သေးတယ်။ ငါ့ကိုယ်စား သောက်ဖို့မလိုဘူး။" ဟု ပြော၏။

နောက်ဆုံးတော့ သူက သူ့အကြောင်းကို အရမ်း ဂရုစိုက်နေတုန်းပဲ။

ချူဖုန်းချင်သည် သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်၏။ သူ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောရန် ရှက်ရွံ့သော်လည်း သူ၏နားလည်မှုအရ မိန်းမစိုးများက မူလအရာများ ကင်းမဲ့သောကြောင့် သူတို့အများစုသည် သာမန်ယောက်ျားများထက် ကိုယ်ခန္ဓာက ပို၍အားနည်း၏။ ကျီယွီကျင်းသည် ခြွင်းချက်တစ်ဦးဖြစ်နေပုံရသော်လည်း သူသည် ဓားဒဏ်ရာများနှင့် အဆိပ်သင့်နေသောကြောင့် နောက်ဆုံးတော့ သူက လူနာတစ်ဦးပင်ဖြစ်သည်။ သူသည် ကျီယွီကျင်းကို တစ်စုံတစ်ရာ ဖြစ်သွားမည်ကို ကြောက်ပြီး "မုဆိုးမ" ဟူသော အထောက်အထားနှင့် ကျန်ရစ်ခဲ့မည်ဖြစ်သည်။ ၎င်းက သိပ်မကောင်းသော်လည်း ပို၍တော့ တိတ်ဆိတ်လိမ့်မည်။

ကျီယွီကျင်းက "သူမ" သည် သူ့ကို စိတ်ပူနေပြီး ဂရုစိုက်နေသည်ဟု တွေးတောမိသော်လည်း ထိုသူသည် သူသေဆုံးပြီးနောက် မည်သို့အသက်ရှင်ရမည်ကို တွေးတောနေသည်ကိုမူ သူ မသိပေ။

ဒုတိယမင်းသားဖြစ်သော ကျောက်ယွီယွီသည် ချူဖုန်းချင်ကို တစ်ချက်ကြည့်၏။ သူ၏မျက်လုံးများသည် ပြုံးနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည် ။ သူသည် တကယ်ကို ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ သူကောင်းတစ်ယောက်ပင်ဖြစ်သည်။ "သခင်မချူက ယောက်ျားတစ်ဦးလို ရဲရင့်တယ်။"

သူ စကားပြောနေစဉ် သူသည် ချူဖုန်းချင်ထံသို့ ဖန်ခွက်ကို မြှင့်လိုက်သည်။ ချူဖုန်းချင်သည် အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြီး ဝိုင်ဖန်ခွက်ကို သောက်လိုက်၏။ ကျီယွီကျင်းသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သော်လည်း သူ့ကို မတားဆီးခဲ့ပေ။

သူတို့နှစ်ဦးစလုံးက ကျောက်ယွီယွီ၏မျက်လုံးများပေါ်မှ ဖြတ်သွားသော နက်ရှိုင်းသောအဓိပ္ပါယ်ကို သတိမထားမိကြပေ။ သူသည် ချူယင်ယင်နှင့် စေ့စပ်ခဲ့သည်။ ထိုနှစ်ဦးက တစ်ခါမျှ မတွေ့ဆုံခဲ့ကြသော်လည်း သူတို့သည် တစ်ခါတစ်ရံတွင် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦးဆီသို့ အလည်အပတ်လာသောအခါ မိခင်နှင့်ဖခင်ချူထံမှ ချူယင်ယင်၏ အကျင့်စရိုက်အချို့ကို ကြားနိုင်၏။ ၎င်းတို့ထဲမှတစ်ခုက "သူမသည် အရက်တစ်စက်မျှ မသောက်ဘဲ ဝိုင်တစ်ခွက်နှင့်ပင် မူးသွားလိမ့်မည်။" ဟူ၍ ဖြစ်သည်။

ကျောက်ယွီယွီသည် သူ၏လက်ချောင်းများဖြင့် ဖန်ခွက်ကို ပွတ်သပ်နေ၏။ ထို့ကြောင့် သူ့ရှေ့မှ ဒီ "ချူယင်ယင်" က ဘယ်သူလဲ။

ဒုတိယမင်းသား ထွက်သွားပြီးနောက် ကျီယွီကျင်းသည် ချူဖုန်းချင်ကို တစ်ချက်ကြည့်၏။ ဝိုင်က ဤမျှပြင်းနေချိန်တွင် သူသည် ဘာမှမဖြစ်ခဲ့သကဲ့သို့ ဘယ်လိုလုပ် ပြုမူနိုင်ရတာလဲ။

ချူဖုန်းချင်သည် သူ၏အကြည့်ကို သတိထားမိပြီး ပြုံးလိုက်ကာ ကျီယွီကျင်း၏အသံကို အတုယူ၍ "စိတ်မပူပါနဲ့၊ ဒါက ဝိုင်အနည်းငယ်လေးပါ၊ ကျွန်မ ဒါကို ကိုင်တွယ်နိုင်ပါသေးတယ်။" ဟု ပြော၏။

"အမ်..." ကျီယွီကျင်းသည် တစ်ဝက်ယုံပြီး တစ်ဝက်သံသယရှိနေ၏။ သူသည် ခဏမျှ ထိန်းထားပြီးနောက် တိုးညှင်းသောအသံဖြင့် "မင်း အရက်ကြောင့် ရူးနေတာမဟုတ်ဘူးလား" ဟု မမေးဘဲမနေနိုင်တော့ပေ။

သူသည် မြင်ကွင်းကို တွေးလိုက်ပြီး ရုတ်တရက် စိတ်ဝင်စားသွား၏။ ချူဖုန်းချင်လိုလူတစ်ဦးက အရက်မူးသွားပါက ဘယ်လိုဖြစ်နေမှာလဲ ။  သူသည် ၎င်းကို တွေးလိုက်ပြီး ချူဖုန်းချင်၏ဖန်ခွက်ထဲသို့ ဝိုင်အချို့ ထပ်လောင်းထည့်လိုက်သည်။ သူသည် ပျင်းရိစွာ ပြုံးပြီး "မင်း နောက်ထပ်နည်းနည်းလောက် ထပ်သောက်ပါလား" ဟု ပြော၏။

ချူဖုန်းချင်: "ကျီယွီကျင်း၊ ရှင်က သုံးနှစ်သားကလေးလား"

ကျီယွီကျင်းသည် နှစ်ကြိမ် ရယ်မောလိုက်ပြီး ချူဖုန်းချင်၏ဖန်ခွက်ထဲရှိ ဝိုင်ကို သူ၏ဖန်ခွက်ထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။ ရုတ်တရက် သူသည် ချူဖုန်းချင်သည် ခုလေးတင်က သူ၏ဖန်ခွက်ထဲမှ သောက်လိုက်သည်ကို သဘောပေါက်သွား၏။

သူသည် ဖန်ခွက်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ ယနေ့ သူသည် ဧကရာဇ်မင်းကြီးကို တွေ့ရန် နန်းတော်သို့ သွားရသောကြောင့် အစေခံမက ချူဖုန်းချင်ကို နှုတ်ခမ်းဆိုးဆေးအချို့ ဆိုးပေးထားသည်။ ထို့ကြောင့် ဖန်ခွက်ပေါ်တွင် မှေးမှိန်သောနှုတ်ခမ်းရာတစ်ခု ရှိနေ၏။

ဖန်ခွက်ကို ကိုင်ထားသော ကျီယွီကျင်း၏လက်က ခဏမျှ ရပ်တန့်သွားသည်။ ချူဖုန်းချင်သည် သူက ဖန်ခွက်ကို စိုက်ကြည့်နေသည်ကို မြင်သောကြောင့် သူကလည်း လှမ်းကြည့်၏။ ကျီယွီကျင်းက ဘာကို ကြည့်နေသည်ကို သူ ချက်ချင်းနီးပါး နားလည်သွား၏။ သူသည်လည်း ခဏမျှ ကြောင်သွားပြီး သူတို့၏မျက်လုံးများက ဆုံသွားသည်။ နောက်တစ်ခဏတွင် သူတို့နှစ်ဦးစလုံး ခေါင်းများကို လွှဲလိုက်ကြ၏။

ချူဖုန်းချင်သည် သူ၏နှုတ်ခမ်းများကို စေ့ပြီး ညင်သာစွာဖြင့် "ယောက်ျားတွေက အရေးမကြီးတဲ့ကိစ္စတွေကို ဂရုမစိုက်ဘူး။" ဟု ပြော၏။

ကျီယွီကျင်းသည် အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားနေသေးသော်လည်း သူ၏စကားများကြောင့် လက်တွေ့သို့ ပြန်ရောက်လာ၏။ "သူမ" က ဤသို့ပြောသည်ကို ကြားသောအခါ သူသည် သူ့ကို လှည့်ကြည့်ပြီး "ဘယ်ယောက်ျားလဲ မင်းက ယောက်ျားလား" ဟု ပြော၏။

သူသည် ခေတ္တရပ်ပြီး "တိတိကျကျပြောရရင် ငါက ယောက်ျားမဟုတ်ဘူး၊ ယောကျ်ားဆို ဘယ်လိုလုပ် ဒီအရာကို ပေါ့ပေါ့တန်တန် သဘောထားနိုင်မှာလဲ" ဟု ပြော၏။

ချူဖုန်းချင်: "..."

သူသည် ဤစကားကိုပင် ပြန်မတုံ့ပြန်နိုင်ခဲ့ပေ။

ထိုနှစ်ဦးက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး စကားပြောကြသော်လည်း မတိုင်မီက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သောကိစ္စကြောင့် သူတို့နှစ်ဦးလုံး အရက်မသောက်ကြပေ။ သူတို့သည် တစ်ခါတစ်ရံ အစားအစာအချို့ကို ကောက်ယူပြီး ဖျော်ဖြေမှုကို ကြည့်နေကြသည်။

ကျီယွီကျင်းသည် အနည်းငယ် ကိုက်စားပြီးနောက် ၎င်းတို့ကို ဘေးသို့ ချထားလိုက်ကာ "ကိတ်မုန့်တွေကလွဲရင် နန်းတော်ဧည့်ခံပွဲမှာ စားကောင်းတဲ့ဟင်းပွဲတွေ သိပ်မရှိဘူး။ အနည်းငယ် ကိုက်စားပြီး ပြန်သွားတဲ့အခါမှ စားကြမယ်။" ဟု ပြော၏။

ချူဖုန်းချင်သည် "အင်း။" ဟု ထုတ်ပြောပြီး တူကို ကိုင်ထားသောလက်ကို စိုက်ကြည့်နေ၏။ သူသည် လုံလောက်သောအားကို အသုံးပြုခြင်းမရှိဟု ခံစားရသောကြောင့် သူသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ သူက အချိန်အကြာကြီး မသောက်ခဲ့သောကြောင့် မူးနေတာလား? ဒါပေမဲ့ ဝိုင်အနည်းငယ်နဲ့ ဘယ်လိုလုပ် မူးနိုင်မှာလဲ

အချိန်ကုန်လွန်လာသည်နှင့်အမျှ ဤအားနည်းချက်သည် ပိုမိုထင်ရှားလာ၏။ ခဏအကြာတွင် သူသည် မူးဝေလာ၏။ ခန်းမ၏ပတ်ပတ်လည်တွင် မီးသွေးများစွာ လောင်ကျွမ်းနေသောကြောင့် ခန်းမအတွင်းပိုင်းက အလွန်နွေးထွေးနေ၏။

ချူဖုန်းချင်သည် မူလက နွေးထွေးသောလေက သက်တောင့်သက်သာရှိသည်ဟု ခံစားခဲ့ရသော်လည်း ပူနွေးသောလေက သူ့ကို ပို၍ပင် မူးဝေစေပြီး သူ၏နှလုံးသားတွင် မီးလောင်နေသကဲ့သို့ ခံစားရ၏။ ချူဖုန်းချင်သည် ၎င်းကို သိပ်အလေးအနက် မထားဘဲ ဤဝိုင်က တခြားဝိုင်များနှင့် မတူဘဲ အလွန်ပြင်းသည်ဟုသာ တွေး၏။

ကျီယွီကျင်းသည် ချူဖုန်းချင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး သူက မသက်မသာဖြစ်နေပုံရသည်ကို မြင်သောကြောင့် "ဘာဖြစ်တာလဲ အရက်မူးနေတာလား" ဟု မေး၏။

ချူဖုန်းချင်သည် ခေါင်းခါလိုက်သည်။ သူက အခုလေးတင် ကြီးကြီးကျယ်ကျယ်ပြောထားပြီးနောက် ဝိုင်အနည်းငယ်ကြောင့် အရက်မူးနေကြောင်းကို ဘယ်လိုလုပ် ဝန်ခံနိုင်မှာလဲ ။ ၎င်းက သူသည် ကျီယွီကျင်းရှေ့တွင် သူ၏ခေါင်းကို ဘယ်တော့မှ မမြှင့်နိုင်တော့ကြောင်းကို ဆိုလိုခြင်း မဟုတ်ဘူးလား ။  သူသည် သူ၏ခြောက်သွေ့သောနှုတ်ခမ်းများကို စေ့ပြီး "ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်တယ်၊ ခန်းမထဲမှာ မီးသွေးမီးက အရမ်းပြင်းနေလို့ နည်းနည်းလေး အသက်ရှူကျပ်နေတယ်။" ဟု ပြော၏။

ကျီယွီကျင်း: "နူးညံ့တဲ့သူလေး၊ လေကောင်းလေသန့်ရှူဖို့ အပြင်ကို သွားချင်လား"

ချူဖုန်းချင်သည် စကားပြောတော့မလိုဖြစ်နေစဉ် နန်းတွင်းအစေခံမတစ်ဦးက နောက်ထပ်ဟင်းပွဲတစ်ခုကို ယူလာသည်။ သို့သော် အကြောင်းတစ်ခုခုကြောင့် လူငယ်နန်းတွင်းအစေခံမက စားပွဲပေါ်ရှိ ဝိုင်ကို မတော်တဆ တိုက်မိသွားပြီး ပြည့်နေသောဝိုင်အိုးက ချူဖုန်းချင်ဘက်သို့ ဖိတ်စင်သွားသည်။ ကျီယွီကျင်းသည် ဝိုင်ဖန်ခွက်ကို အလျင်အမြန် ကောက်ယူသော်လည်း ချူဖုန်းချင်၏အဝတ်အစားများကတော့ ဖိတ်စင်ခြင်းမှ လွတ်မြောက်ခြင်းမရှိခဲ့ပေ။

အစေခံမက အလျင်အမြန် ဒူးထောက်လိုက်ပြီး "ကျွန်မအသက်ကို ချမ်းသာပေးပါ၊ သခင်။ ကျွန်မက မရည်ရွယ်ပါဘူး။" ဟု ပြော၏။

ချူဖုန်းချင်သည် တုန်ယင်နေသော နန်းတွင်းအစေခံမကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ညင်သာစွာဖြင့် "အဆင်ပြေပါတယ်၊ ဒါက ဝိုင်နည်းနည်းလေးပါ၊ မင်း သွားလို့ရတယ်။" ဟု ပြော၏။

အစေခံမသည် သူ့ကို ကျေးဇူးတင်ရန် အလုပ်များနေ၏။ ကျီယွီကျင်းသည် သူ့အဝတ်အစားကို ခြောက်စေရန် လက်ကိုင်ပဝါကို အသုံးပြု၏။ သို့သော် ဆောင်းရာသီအဝတ်အစားများက ထူထဲပြီးလေးလံကာ အများအားဖြင့် ရေကို ကောင်းစွာစုပ်ယူနိုင်သော ဝါဂွမ်းဖြင့် ပြုလုပ်ထားသောကြောင့် လက်ကိုင်ပဝါဖြင့် ခြောက်အောင် သုတ်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ "မြင်းရထားထဲမှာ အပိုအဝတ်အစားတွေ ရှိတယ်။ ငါ မင်းအတွက် တစ်ယောက်ယောက်ကို သွားယူခိုင်းလိုက်မယ်။"

ချူဖုန်းချင်သည် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး အစေခံမသည် သူမ၏မျက်နှာကို သုတ်လိုက်ပြီး ချူဖုန်းချင်ကို "မင်းမျိုးမင်းနွယ်၊ ကျွန်မနောက်ကို လိုက်ခဲ့ပါ။ အစေခံမက သခင်မကို အဝတ်လဲခန်းကို လိုက်ပို့ပေးပါမယ်။" ဟု ပြော၏။

"ကောင်းပြီ။"

ကျီယွီကျင်းသည် သူ့နောက်ရှိ ဝတ်ရုံကို သူ့ကို ပေးလိုက်ပြီး "ဒါကို ဝတ်ထားလိုက်။" ဟု ပြောသည် ။ 

ချူဖုန်းချင်သည် ဝတ်ရုံကို ယူပြီး အစေခံမနောက်သို့ လိုက်သွားသည်။ သူသည် လေကောင်းလေသန့်ရှူရန် အပြင်သို့ သွားလိုရုံမျှသာ ဖြစ်သည်။

အစေခံမသည် မီးပုံးကို ကိုင်ထားပြီး ချူဖုန်းချင်ကို လမ်းငယ်လေးတစ်ခုမှတစ်ဆင့် ဦးဆောင်သွားသည်။ ချူဖုန်းချင်သည် ခြေလှမ်းအနည်းငယ် လှမ်းပြီးနောက် ရပ်တန့်ကာ "အဝတ်အစားလဲဖို့အတွက် ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ဝေးနေရတာလဲ" ဟု မေး၏။

အစေခံမသည် သူမ၏ခေါင်းကို ငုံ့ပြီး "ဟွာလင်နန်းတော်မှာ အမျိုးသားဧည့်သည်တွေရှိနေလို့ပါ၊ ကျွန်မတို့က မင်းမျိုးမင်းနွယ်တွေကို စော်ကားမိမှာကို ကြောက်လို့ အမျိုးသမီးဧည့်သည်တွေ အဝတ်လဲတဲ့နေရာကို ဘေးနန်းတော်ကို ရွှေ့ထားလိုက်ပါတယ်။" ဟု ပြော၏။

ဤသည်က အတော်ပင် ဆင်ခြင်တုံတရားရှိသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း ချူဖုန်းချင်ကတော့ မယုံကြည်ခဲ့ပေ။ သူသည် အရက်မူးနေသည်ဟုသာ တွေးနေသောကြောင့် ဖြစ်၏။ သို့သော် အေးစက်သောလေက တိုက်ခတ်လာသောအခါ သူ၏ခေါင်းက ပို၍ ပို၍ မူးလာသည်ကို  တွေ့ရှိလိုက်ရ၏။ အရေးအကြီးဆုံးကတော့ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်က မီးလောင်နေသကဲ့သို့ ခံစားရပြီး သူ၏နှလုံးသားအောက်ခြေမှ လိုအင်ဆန္ဒတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူသည် သူ့ကို လှည့်စားခဲ့သည်ကိုသာ  မသိသေးပါက ချူဖုန်းချင်၏ ဆေးပညာရှင်အလုပ်က အချည်းနှီးပင်ဖြစ်သည်။ သူက မရပ်တန့်ဘဲ အတတ်နိုင်ဆုံး တည်ငြိမ်နေရန်နှင့် ပို၍လေးလံလာသော သူ၏အသက်ရှုမှုကို ထိန်းချုပ်ရန် ကြိုးစားနေ၏။

နန်းတွင်းအစေခံမက သတိမထားမိနေစဉ် သူ၏ လက်မောင်းထဲမှ ဆေးလုံးပုလင်းတစ်လုံးကို တိတ်တဆိတ်ထုတ်ယူပြီး တစ်လုံးကို သူ့ပါးစပ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။

သူက ဆေးလုံးကို သောက်လိုက်သည်နှင့်တပြိုင်နက် ပူလောင်မှုနှင့် ခြောက်သွေ့မှုက အများကြီး ပို၍ကောင်းလာသည်ဟု ခံစားရ၏။ ၎င်းသည် ထိုကဲ့သို့ ညစ်ညမ်းသောဆေးဖြစ်နေသည်။

ချူဖုန်းချင်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး ရပ်တန့်လိုက်၏။ သူ သောက်လိုက်သောဆေးသည် အကျိုးသက်ရောက်မှုကို ယာယီသာ ဖိနှိပ်နိုင်၏။ ဤဆေးအတွက် အဆိပ်ဖြေဆေးမရှိပေ။

အခြားတစ်ဖက်တွင် ကျီယွီကျင်းသည် တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေသည်ဟု ခံစားနေရ၏။ ချူဖုန်းချင် ထွက်သွားပြီးကတည်းက သူ၏နှလုံးသားက ပို၍မြန်မြန်ခုန်နေပြီး တစ်စုံတစ်ရာ ဖြစ်တော့မည့်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။