Ch 8

၁၉၇၀ ကျေးလက်မှာ ဖရဲသီးစားမယ် 

အပိုင်း  ၈

နျိုတပင်းက တဟားဟား ရယ်မောလိုက်သည်။ "ကောင်းပါပြီ။ ကျွန်တော်က နျိုတပင်းပါ။ အစ်မကြီး နာမည်ကရော ဘယ်လိုခေါ်လဲ။"

ထျဲလန်ယန် - "ကျွန်မ နာမည်က ထျဲလန်ယန်ပါ။ ထျဲ က ပန်းပဲသမားရဲ့ ထျဲ၊ လန်က သစ်ခွပန်းရဲ့ လန်၊ ယန် ကတော့ ပျံလွှားငှက်ရဲ့ ယန် ပါ။"

နျိုတပင်းက သူမကို လက်မထောင်ပြလိုက်သည်။ "နာမည်က ကောင်းလိုက်တာ၊ ကြားရတာကလည်း သိပ်ကို ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့နေတာပဲ။ အစ်မရဲ့ ပုံစံနဲ့လည်း လိုက်ဖက်တယ်။"

ထျဲလန်ယန် - .....

သူသာ ငါ့ကို သံအိုးကြီးနဲ့ လူတွေကို လိုက်ရိုက်နေတဲ့ မိန်းမမှန်း သိသွားရင် ကြောက်ပြီး ထွက်ပြေးသွားမလား မသိဘူး။

ထျဲလန်ယန်က ရှက်သွေးဖြာဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ဟိဟိ... မြှောက်ပင့်လွန်းနေပါပြီ။" သူမ၏ ပင်ကိုယ်စရိုက် အစစ်အမှန်ကို မပြမီတွင် အနည်းငယ်တော့ ဟန်ဆောင်ရပေဦးမည်၊ မဟုတ်ပါက လူတွေ ကြောက်ပြီး ထွက်ပြေးကုန်ကြလိမ့်မည်။

စကားပြောနေစဉ်မှာပင် အဝေးမှ ဦးထုပ်အမည်း ဆောင်းထားသော အရပ်ရှည်ရှည် ပိန်ပိန်ပါးပါး လူတစ်ယောက် လမ်းလျှောက်လာခဲ့သည်။ သူက ဘေးဘီကို သတိထားကြည့်နေပြီး နျိုတပင်းကို မြင်သည်နှင့် အနားသို့ အမြန်လျှောက်လာခဲ့သည်။

"မင်းက နျိုတပင်း မဟုတ်လား။"

"ဟုတ်ကဲ့... ဟုတ်ကဲ့၊ ကျွန်တော်ပါပဲ" နျိုတပင်းက အမြန်ခေါင်းညိတ်ပြပြီး ပြုံးလိုက်သည်။ "ခင်ဗျား တော်တာပဲ၊ ကျွန်တော့်ကို ချက်ချင်း ရှာတွေ့တာပဲ။"

အရပ်ရှည်ရှည် ပိန်ပိန်ပါးပါးလူ - "မင်းသူငယ်ချင်းက ပြောတယ်လေ၊ မင်းက ဝက်တစ်ကောင်လို ဝတာဆိုတော့ ရှာရတာ လွယ်တာပေါ့။"

နျိုတပင်းမှာ ဆွံ့အသွားရသည်။

ဒါကတော့ နည်းနည်း ရိုင်းသလိုပဲ အစ်ကိုရာ။

ထျဲလန်ယန်မှာ ရယ်ချင်စိတ်ကို အောင့်ထားရသဖြင့် သူမ၏ နှုတ်ခမ်းမှာ ဒေါ်နယ်ဘဲ၏ နှုတ်သီးကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေတော့သည်။

နျိုတပင်းသည် ပစ္စည်းပြန်ရောင်းသူနှင့် စကားအနည်းငယ် ပြောဆိုပြီးနောက် ထျဲလန်ယန်နှင့် မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည်။ "ဒါက ကျွန်တော် သိတဲ့ အစ်မကြီး ထျဲလန်ယန်ပါ။ သူက တကယ့်ကို ရိုးသားတဲ့သူပါ၊ ခင်ဗျားဆီက ပစ္စည်းအချို့ ဝယ်ချင်လို့တဲ့။"

အရပ်ရှည်ရှည် ပိန်ပိန်ပါးပါး လူက သူမကို ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး "မင်္ဂလာပါ" မိမိဆီသို့ ကိုယ်တိုင်လာသော စျေးဝယ်သူကို သူက ငြင်းပယ်စရာ အကြောင်းမရှိပေ။

"မင်္ဂလာပါ" ထျဲလန်ယန် ပြုံးပြီး ပြန်နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ထျဲလန်ယန်နှင့် နျိုတပင်းတို့သည် ထိုသူ၏နောက်သို့ လိုက်ကာ မြို့စွန်ရှိ ကုန်လှောင်ရုံတစ်ခုသို့ ရောက်သွားကြသည်။

ထိုသူသည် အမဲသားများကို အဓိက ပြန်လည်ရောင်းချသူ ဖြစ်သည်။ နျိုတပင်းက အဘွားဖြစ်သူ ကျန်းမာရေးအတွက် အမဲရိုးစွပ်ပြုတ် ချက်တိုက်ရန် အမဲရိုးများ ဝယ်ချင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ကုန်ပစ္စည်း အရောင်းဆိုင်များတွင် အမဲသားကို တစ်လမှ တစ်ကြိမ်သာ တင်သဖြင့် ဝယ်ရန်မလွယ်ကူရာ မှောင်ခိုရောင်းသူထံမှသာ ဝယ်ယူရခြင်း ဖြစ်သည်။

အမဲသားမှာ ရှားပါးသော အသားဖြစ်ပြီး အမဲရိုးများမှာ သာမန်အသားထက်ပင် စျေးကြီးကာ တစ်ကျင်းလျှင် ၁ ယွမ် ၃၀ ဆင့် ရှိသည့်အပြင် ကူပွန်များလည်း လိုအပ်သည်။

မှောင်ခိုစျေးတွင်မူ ကူပွန်မလိုသော်လည်း စျေးနှုန်းမှာ သာမန်ဆိုင်များထက် သုံးလေးဆခန့် ပိုကြီးသည်။ ထို့ကြောင့် ရောင်းသူက တစ်ကျင်းလျှင် ၄ ယွမ်ဖြင့် ရောင်းသည်။

နျိုတပင်းသည် ငွေကို တွန့်တိုသူမဟုတ်သဖြင့် အမဲရိုး ၅ ကျင်းကို တန်းဝယ်လိုက်သည်။ ထို့ပြင် ထျဲလန်ယန်ကိုလည်း တိုက်တွန်းခဲ့သည်။ "အစ်မကြီး... ဒီအမဲသားတွေ ကြည့်ရတာ လတ်ဆတ်နေတာပဲ၊ အခုလေးတင် သတ်ထားတာ ထင်တယ်၊ အစ်မရော ဝယ်ဦးမလား။"

ထျဲလန်ယန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ဟုတ်ကဲ့... ကျွန်မလည်း အမဲရိုး စားရတာ ဝါသနာပါပါတယ်" အမဲရိုးမှာ ပရိုတင်းဓာတ် ကြွယ်ဝရုံသာမက ခန္ဓာကိုယ်ကိုလည်း အားဖြစ်စေသည်။ ၎င်းနှင့် ချက်သော ဟင်းများမှာလည်း အလွန်ပင် မွှေးကြိုင်လှသည်။

ထျဲလန်ယန်၏ ခေါင်းထဲတွင် အမဲရိုးဖြင့် ချက်နိုင်သော ဟင်းလျာမျိုးစုံ ပေါ်လာတော့သည်။ အမဲရိုး မုန်လာဥဖြူဟင်း၊ အမဲရိုး စွပ်ပြုတ်ခေါက်ဆွဲ၊ အမဲရိုးကင်၊ အမဲရိုး ဆီပြန်ဟင်းနှင့် အမဲရိုး ဆန်ပြုတ် စသည်တို့ ဖြစ်သည်။

တွေးမိလေ စိတ်လှုပ်ရှားလေဖြစ်ပြီး သူမ သွားရည်ပင် ကျချင်လာသည်။ ထျဲလန်ယန်သည် အမဲသားနှင့် အမဲရိုး စုစုပေါင်း ၃၀ ကျင်းကို တစ်ခါတည်း ဝယ်ချင်ဇောဖြင့် ဝယ်ယူလိုက်တော့သည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူမ၏ နေရာလွတ်ထဲတွင် ပစ္စည်းများမှာ လတ်ဆတ်နေမည်ဖြစ်ရာ မည်မျှကြာကြာ သိမ်းထားပါစေ ပုပ်သိုးသွားမည် မဟုတ်ပေ။ ဤကဲ့သို့ ရက်ရက်ရောရော ဝယ်ယူလိုက်သော သူမ၏ ပုံစံမှာ နျိုတပင်းကို အံ့အားသင့်သွားစေသည်။

"ဝါး... အစ်မကြီးက တကယ့်ကို သူဌေးမလေးပဲ၊ ကျွန်တော့်ထက်တောင် အသုံးအစွဲ ပိုကြီးသေးတယ်။"

ထျဲလန်ယန် ရယ်မောလိုက်သည်။ "အစ်ကိုကြီးလည်း မဆိုးပါဘူး။" နျိုတပင်းသည် အမဲရိုးများ ဝယ်ပြီးနောက် အဘွားအတွက် စွပ်ပြုတ်ချက်ပေးရန် အလျင်အမြန် ထွက်သွားသည်။

ထျဲလန်ယန်ကမူ မပြန်သေးဘဲ မေးလိုက်သည်။ "အစ်ကို... ကျွန်မ တခြားပစ္စည်းတွေလည်း ဝယ်ချင်သေးတယ်၊ တခြား လမ်းကြောင်းတွေရော ရှိဦးမလား။"

"ရှိတာပေါ့... ဘာဝယ်ချင်လို့လဲ" ဤကဲ့သို့သော ဖောက်သည်ကြီးကို ရောင်းသူကလည်း လက်မလွှတ်ချင်ဘဲ မိတ်ဆွေဖွဲ့လိုနေသည်။

ထျဲလန်ယန်မှာ ဝမ်းသာသွားရသည်။ "ဟုတ်ကဲ့... ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။"

လူရင်းတစ်ယောက်၏ လမ်းညွှန်မှုဖြင့် မှောင်ခိုစျေးသို့ သွားရမည်ဖြစ်ရာ အန္တရာယ်ဖြစ်မည်ကို မစိုးရိမ်ရသလို အလိမ်ခံရမည်ကိုလည်း မကြောက်ရတော့ပေ။

တစ်နာရီကြာပြီးနောက် အရှေ့ဘက် မှောင်ခိုစျေး တံခါးဝသို့ ရောက်လာခဲ့သည်။ ထိုနေရာတွင် လူသန်ကြီး နှစ်ယောက်က စောင့်ကြပ်နေပြီး ဝင်သမျှလူတိုင်းကို စစ်ဆေးကာ ဝင်ကြေး ၂၀ ဆင့် ပေးဆောင်ရသည်။

ရောင်းသူ၏ သူငယ်ချင်းမှာ ထိုနေရာတွင် စောင့်နေသူဖြစ်သဖြင့် ထျဲလန်ယန်မှာ ဝင်ကြေးပေးစရာမလိုဘဲ အလွယ်တကူ ဝင်ခွင့်ရခဲ့သည်။

ရောင်းသူမှာ အလုပ်ရှိသဖြင့် အရင်ထွက်သွားရသဖြင့် ထျဲလန်ယန်ကို သူ၏သူငယ်ချင်း အစ်ကိုဖန့်နှင့် ထားရစ်ခဲ့သည်။ "အစ်ကိုဖန့်... ဒီညီမလေးက ငယ်ပေမယ့် အသုံးအစွဲ တကယ်ရက်ရောတာ၊ သူ့ကို သေသေချာချာ စောင့်ရှောက်ပေးလိုက်ပါဦး။"

အစ်ကိုဖန့်သည် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ စိတ်ဝင်စားသွားသည်။ လူရင်းများကို မှောင်ခိုစျေးထဲ လိုက်ပို့ပေးပြီး ပစ္စည်းများများ ဝယ်ပါက သူလည်း ကော်မရှင်ခ ရနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။

လမ်းတစ်လျှောက်တွင် အစ်ကိုဖန့်သည် အထဲရှိ အခြေအနေများကို အသေအချာ ရှင်းပြပေးသည်။ "အစ်မကြီး... ဒါက အစ်မအတွက် ပထမဆုံးအကြိမ်ဆိုတော့ မကြောက်ပါနဲ့၊ ရဲရဲသာဝယ်၊ ကျွန်တော်တို့ နောက်ကွယ်မှာ လူရှိပါတယ်။"

ယခုမှာ ၁၉၇၅ ခုနှစ်ဖြစ်ရာ ပုဂ္ဂလိက အရောင်းအဝယ်အပေါ် ထိန်းချုပ်မှုမှာ ယခင်ကလောက် မတင်းကျပ်တော့ဘဲ စစ်ဆေးသူလည်း နည်းပါးသွားပြီ ဖြစ်သည်။ ထျဲလန်ယန်မှာ ပို၍ စိတ်အေးသွားရသည်။

သူမသည် နေရာလွတ်ထဲတွင် အပင်အချို့ စိုက်ပျိုးပြီး ပြန်လည်ရောင်းချရန်လည်း စီစဉ်နေသည်။ နေရာလွတ်ထဲတွင် နေ့အချိန်သာရှိပြီး ညမရှိသလို အချိန်စီးဆင်းမှုမှာလည်း အပြင်လောကထက် နှစ်ဆ ပိုမြန်သည်။

ဆိုလိုသည်မှာ အထဲတွင် ၂ နာရီကြာလျှင် အပြင်တွင် ၁ နာရီသာ ကုန်ဆုံးမည် ဖြစ်သည်။ ထိုကဲ့သို့ ကောင်းမွန်သော ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် မြေဆီလွှာကောင်းများ ရှိနေသဖြင့် ကောက်ပဲသီးနှံများ စိုက်ပျိုးရန် အလွန်သင့်တော်လှသည်။

မျိုးစေ့များဝယ်ရန် ကူပွန်မလိုသော်လည်း ယနေ့တွင် အဒေါ်မာ ပါလာသဖြင့် ထျဲလန်ယန်က မဝယ်ဖြစ်ခဲ့ပေ။ မဟုတ်ပါက သူမကို မေးမြန်းလာလျှင် ဖြေရှင်းရန် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။

ထျဲလန်ယန်သည် မနက်ဖြန်တွင် ဆိုင်သို့ တစ်ခေါက် ထပ်သွားရန် စီစဉ်လိုက်သည်။ သူမ ကြက်ဝယ်ချင်ကြောင်း ပြောသောအခါ အစ်ကိုဖန့်က ဆိုင်တစ်ဆိုင်သို့ ချက်ချင်း ခေါ်သွားပေးသည်။

"ဒီအဘွားကြီး မွေးထားတဲ့ ကြက်တွေက တော်တော် ၀ဖြိုးနေတာပဲ၊ စျေးလည်း မဆိုးဘူး။"

ထျဲလန်ယန်က စျေးမေးကြည့်ရာ ကြက်မတစ်ကောင်လျှင် ၄ ကျင်းခန့် ရှိပြီး ၁၅.၅ ယွမ် ကျသင့်ကာ ကူပွန်မလိုပေ။ ၎င်းမှာ တစ်ကျင်းလျှင် ၃ ယွမ် ၈၀ ဆင့်ခန့် ကျသင့်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သာမန်ဆိုင်တွင် ကြက်သား တစ်ကျင်းလျှင် ၁ ယွမ်သာရှိပြီး ကူပွန်လိုအပ်သဖြင့် မှောင်ခိုစျေးမှာ သုံးဆခန့် ပိုကြီးနေခြင်း ဖြစ်သည်။

"ကလေးမလေး... ဒီကြက်မကြီးက စွပ်ပြုတ်ချက်ရင် သိပ်အရသာရှိတာ၊ သူက ဥမဥတော့လို့သာ အဘွားက ရောင်းရတာပါ၊ မဟုတ်ရင် နှမြောစရာကြီး။"

အဘွားကြီးက ပြောရင်းနှင့် ဝါးတောင်းထဲမှ ကြက်ကလေး နှစ်ကောင်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ "သမီးက ဒီကြက်မကြီးကို ဝယ်မယ်ဆိုရင် အဘွားက ဒီကြက်ကလေး နှစ်ကောင်ကို အလကား ပေးလိုက်မယ်။"

ဝါဂွမ်းဖတ်လေးကဲ့သို့ အဝါရောင် ကြက်ကလေးများမှာ လက်ဖဝါးခန့်သာ ရှိပြီး တောင်ပံလေးများ တဖျတ်ဖျတ်ခတ်နေသည်မှာ အလွန်ပင် ချစ်စရာကောင်းလှသည်။ ထျဲလန်ယန်မှာ ၎င်းတို့ကို ကြည့်ပြီး အလွန်ပင် သဘောကျသွားရသည်။

"ကျွန်မ အဘွားကို ၂၀ ယွမ် ပေးပါ့မယ်၊ ပိုတဲ့ ပိုက်ဆံတွေကို ကြက်ကလေးတွေ ထပ်ရောင်းပေးပါဦး။"

"ကောင်မလေး၊ ဒီကြက်ကလေးတွေ မွေးမြူရတာ ခက်ခဲတယ်၊ သူတို့က အလွယ်တကူ သေကြတယ်၊ မင်းပိုက်ဆံတွေ အလဟဿ ဖြုန်းတီးစရာ မလိုဘူး။"

အဘွားကြီးက အရမ်းရိုးသားတယ်ဆိုတာ ထင်ရှားသည်။

ထျဲလန်ယန် - "ရပါတယ်၊ ကျွန်မအိမ်မှာ ဒါတွေကို မွေးတတ်တဲ့လူ ရှိပါတယ်။"

သူမ၏ ‌နေရာလွတ်ထဲတွင် မြက်ခင်းပြင်ကြီး ရှိနေသဖြင့် ကြက်ကလေးများ မွေးမြူရန် အလွန်ပင် သင့်တော်လှသည်။

ကြက်ကလေးများမှာ ကြက်ဥထက် စျေးကြီးကာ တစ်ကောင်လျှင် ၃၅ ဆင့် ရှိသည်။ အဖွားကြီးက ၁၃ ကောင် ပေးပြီး လက်ဆောင် ၂ ကောင်နှင့်ပေါင်းပါက စုစုပေါင်း ၁၅ ကောင် ရရှိခဲ့သည်။

ထျဲလန်ယန်သည် ၂၀ ယွမ် သုံးလိုက်ပြီး ကြက်မကြီး တစ်ကောင်နှင့် တစာစာအော်နေသော ကြက်ကလေး တစ်သိုက်ကို ရရှိခဲ့သည်။ ကြက်မကြီးကို ကြိုးဖြင့် ချည်ထားသဖြင့် သယ်ရလွယ်သော်လည်း ကြက်ကလေးများကိုမူ သယ်ရခက်နေသည်။

အဘွားကြီးတွင် ဝါးတောင်းတစ်လုံးသာ ရှိပြီး အထဲတွင် ရောင်းရန်ကျန်သော ကြက်များ ရှိနေသဖြင့် တောင်းကို ပေး၍ မရပေ။ ထျဲလန်ယန်ကလည်း လူရှေ့သူရှေ့တွင် နေရာလွတ်ထဲသို့ ထည့်၍ မရသဖြင့် အနည်းငယ် အခက်တွေ့နေတော့သည်။