Ch 7

၆၀ ခုနှစ်က မုဆိုးမလေး 

အပိုင်း ၇

ငြိမ်သက်သွားတော့မည့် အခြေအနေမှာ ပြန်၍ ဆိုးရွားလာခဲ့သည်။ လော့လန်သည် ပွဲကြည့်ရင်း စနစ်နှင့်အတူ တိတ်တဆိတ် ဆွေးနွေးနေခဲ့သည်။

'ဟေ့ ... အဒေါ်ရှု့ရဲ့ သားသုံးယောက်ထဲက တစ်ယောက်ယောက်ကများ အဘိုးကြီးဝမ်ရဲ့ သားဖြစ်နေမလား'

'ဘယ်သူ သိမှာလဲ?'

'မျိုးရိုးဗီဇ စစ်ဆေးလို့လည်း မရသေးဘူး။ ဒါပေမယ့် ဒါက တကယ့်ပြဇာတ်ကြီးပဲ'

သူတို့ တီးတိုး ပြောဆိုနေကြစဉ် အခြေအနေက ပိုဆိုးရွားလာခဲ့သည်။ အဒေါ်ဝမ်က နှစ်ယောက်စလုံးကို အကြိမ်ကြိမ် ကန်ကျောက်နေပြီး အဒေါ်ရှု့မှာ ဘောလုံးတစ်လုံးကဲ့သို့ ကွေးနေရသည်။ ရုတ်တရက် သူ့ကိုယ်သူ ဖုံးအုပ်ထားသော အဘိုးကြီးဝမ်သည် အကြောဆွဲလာပြီး မျက်ဖြူလန်ကာ ငြိမ်သက်သွားခဲ့သည်။

ခါးအောက်ပိုင်း ဗလာကျင်းနေပြီး လက်ပြတ်အင်္ကျီသာ ဝတ်ထားသော အဘိုးကြီးဝမ်မှာ မြေကြီးပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေခဲ့သည်။ တစ်စုံတစ်ယောက်က သတိထားမိပြီး အော်ဟစ်လိုက်ရာ အဒေါ်ဝမ် ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။ ခင်ပွန်းဖြစ်သူ သတိလစ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လူအုပ်ကြီးက အကြံပြုကြသည်။

"ဆေးပေးခန်း ပို့လိုက်ကြ"

"အဘိုးရှု့ကို သွားခေါ်ပြီး အပ်စိုက်ခိုင်းလိုက် လေဖြတ်တာများလား"

အဒေါ်ဝမ်မှာ ဒေါသထွက်နေဆဲဖြစ်ပြီး ဘာမှ မလုပ်ပေးပေ။

"သူ့ဘာသာ ဖြစ်တာ သေခိုင်းလိုက် အဲ့ဒါ ပိုကောင်းတယ်"

လော့လန်သည် အဒေါ်ဝမ်၏ လုပ်ရပ်များကို ဂရုမစိုက်ပေ။ သူမ စနစ်ကို အတည်ပြု မေးမြန်းလိုက်သည်။

"အမှတ်တွေ အကုန်လုံး ဂျုံမှုန့်ဖြူနဲ့ လဲလို့ရလား"

“ရပါတယ်။ ဂျုံမှုန့်ဖြူကို ဘာလုပ်မလို့လဲ? ရောင်းစားမလို့လား?” စနစ်က ပြဇာတ်ကို အာရုံစိုက်ရင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"အင်း ငါ အထည်ဝယ်ပြီး အဝတ်အစား ချုပ်မလို့လေ" သူမသည် အိမ်ထောင်ပြန်ပြုရန် ဆုံးဖြတ်ပြီးပြီ ဖြစ်သောကြောင့် လှလှပပ ဝတ်ဆင်ချင်သည်။

' စနစ်မှာ ချီဖွန်၊ ပိုးသား၊ မိုဒယ် ... အရည်အသွေးကောင်းပြီး ဈေးသက်သာတာတွေ ရှိတယ်။ အခု host မှာရှိတဲ့ အထည်တွေထက် အများကြီး ပိုကောင်းပြီး ဈေးလည်း သက်သာတယ်'

လော့လန်သည် စနစ်မှ ပြသထားသော မရင်းနှီးသည့် အထည်အလိပ်များကို စိုက်ကြည့်နေမိပြီး သူမ၏စိတ်ထဲတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ လွှမ်းမိုးနေသည်။ ဒီဇိုင်းများသည် ပိုးထည်ကဲ့သို့ လက်ရာမြောက်ပြီး အသားမှာ ဖဲသားကဲ့သို့ နူးညံ့သည်။ အထူးသဖြင့် ချီဖွန်ထည်သည် သူမ၏ အာရုံကို ဖမ်းစားထားနိုင်ခဲ့ပြီး အလွန်ချောမွေ့ကာ လုံးဝ တွန့်ကြေခြင်း မရှိပေ။ မည်မျှပင် လုံးချေလိုက်ပါစေ လက်လွှတ်လိုက်သည်နှင့် မူလအခြေအနေသို့ ပြန်ရောက်သွားတတ်သည်။

လော့လန်သည် ဤအထည်များဖြင့် ချုပ်လုပ်ထားသော ဂါဝန်တစ်ထည် မည်မျှလှပနေမည်ဟု တွေးကြည့်နေမိသည်။ သို့သော် သူမသည် ထိုအတွေးကို လျင်မြန်စွာ ဖယ်ရှားလိုက်ပြီး မိမိကိုယ်ကို ကာကွယ်ရန် ပစ္စည်းများ ရှိမရှိ စနစ်ကို မေးမြန်းရန် အာရုံစိုက်လိုက်သည်။

"ပေါ့ပါးပြီး ထိရောက်မှုရှိတဲ့အပြင် လူအများကြီးကို ကိုင်တွယ်နိုင်မယ့် ပစ္စည်းမျိုးပေါ့၊ ဪ ပြီးတော့ ဈေးသက်သာရင် ပိုကောင်းတယ်" သူမ အတိအကျ ပြောလိုက်သည်။

'မင်း တော်တော် ခြိုးခြံချွေတာတတ်တာပဲ' စနစ်က မှတ်ချက်ပေးခဲ့သည်။

'အဲဒါကို စီးပွားရေးတွက် တွက်တယ်လို့ ခေါ်တယ်၊ ပြောစမ်းပါ နင့်ဆီမှာ ပစ္စည်းရှိလား' သူမက ဖိအားပေး၍ မေးလိုက်သည်။

စနစ် - 'အင်း၊ ရှိတယ်' 

ကိုယ့်ကိုယ်ကို ကာကွယ်ရေး လက်နက်အမျိုးမျိုးထဲမှ လော့လန်သည် တွက်ခြေကိုက်မည့် ငရုတ်ကောင်းမှုန့် spray တစ်ခုကို ရွေးချယ်လိုက်သည်။ ဖော်ပြချက်အရ အနည်းငယ် ဖြန်းလိုက်ရုံဖြင့် သန်မာသော အမျိုးသားတစ်ဦးကို ချက်ချင်း မလှုပ်ရှားနိုင်အောင် ပြုလုပ်နိုင်သည်။

'အဲဒီထဲမှာ ဘာတွေပါလဲ' သူမက မေးလိုက်သည်။

'ပြင်းထန်တဲ့ ငရုတ်ကောင်း အဆီအနှစ်နဲ့ လူကို လျင်မြန်စွာ သတိလစ်သွားစေနိုင်တဲ့ အိပ်ဆေးဒြပ်ပေါင်း ပါဝင်တယ်' စနစ်က ရှင်းပြလိုက်သည်။

"မိုက်သားပဲ" လော့လန် တီးတိုးရေရွတ်လိုက်မိသည်။

ဤပစ္စည်းသည် ပြင်းထန်သော အာနိသင်များကြောင့် နောင်နှစ်များတွင် တားမြစ်ထားသော ပစ္စည်းအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရသည်။ သူမသည် ပုလင်းတစ်လုံးကို ဝယ်ယူလိုက်ပြီး ညွှန်ကြားချက်များကို သေချာ လေ့လာလိုက်သည်။ 

အဓိက ပြဿနာရှာမည့်သူများသည် ပေါ်တင် လုပ်ရဲကြမည် မဟုတ်သော်လည်း မိခင်ဖြစ်သူ၏ ဂုဏ်သိက္ခာ ပျက်ပြားသွားပြီးနောက် တစ်စုံတစ်ခု လုပ်ရန် ကြိုးစားလာပါက သူမအနေဖြင့် မိမိကိုယ်ကို ကာကွယ်ရန် တွန့်ဆုတ်နေမည် မဟုတ်ပေ။

ပစ္စည်းကို ချက်ချင်း လက်ဝယ်မယူထားဘဲ လိုအပ်သည့်အချိန်တွင် သူမ၏ လက်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် ပို့ပေးမည်ဖြစ်ကြောင်း စနစ်က အာမခံထားသည်။ ဤအစီအစဉ်သည် အဆင်ပြေပြီး လက်နက်ကို အချိန်မရွေး၊ နေရာမရွေး ရယူနိုင်ကြောင်း သေချာစေသည်။

လော့လန်သည် သူမ၏ အမှတ်များကို ပြန်လည်စစ်ဆေးပြီး နှစ်ခြိုက်စွာ အိပ်ခဲ့ကာ နောက်တစ်နေ့ နံနက်စောစောတွင် ဂျုံရိတ်သိမ်းရန်အတွက် အခြားသူများနှင့်အတူ လယ်ကွင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။ တစ်ညတည်းနှင့် ဝမ်မိသားစုနှင့် ရွှီမိသားစုအကြောင်း ကောလာဟလများသည် တောမီးပမာ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။ အလုပ်လုပ်နေကြစဉ် အမျိုးသမီးများသည် ထိုအခြေအနေအကြောင်း အတင်းပြောကာ ရယ်မောနေခြင်းကို မထိန်းနိုင်ကြပေ။

"အဘိုးကြီးဝမ်က အဲဒီအရွယ်ရောက်နေတာတောင် စွမ်းဆောင်နိုင်သေးတာလား" အမျိုးသမီးတစ်ဦးက မေးလိုက်သည်။

"သူ့ခန္ဓာကိုယ်က မရတော့ရင်တောင် စိတ်က နုပျိုနေသေးတာဖြစ်မှာပါ" အခြားတစ်ဦးက နောက်ပြောင်လိုက်သည်။

"သူ့မိန်းမက သူ့ကို ဆေးရုံမပို့ဘဲ တစ်ညလုံး ဆူပူကြိမ်းမောင်းနေတယ်လို့ ကြားတယ်" တတိယမြောက်လူက မှတ်ချက်ပေးခဲ့သည်။

"သနားစရာ ကောင်းလိုက်တာ" တစ်စုံတစ်ယောက်က ခနဲ့တဲ့တဲ့ ပြောလိုက်သည်။

"ဘာများ သနားစရာ ရှိလို့လဲ၊ သူ့တတိယသားကလည်းရ အဖမ်းခံရပြီးနောက် ရေထဲပြုတ်ကျပြီး ရေနစ်သွားတာလေ၊ တကယ့်ကို ကံဆိုးတာပဲ"

"အထက်က ကောက်နေမှတော့ အောက်ကလည်း ကောက်မှာပေါ့"

"ဒါပေါ့"

"အဘိုးကြီးဝမ်လည်း အိပ်ရာထဲ လဲနေပြီး မလှုပ်နိုင်တော့ဘူးလို့ ကြားတယ်၊ လေဖြတ်သွားတာ ဖြစ်မယ်"

"ဒီတစ်ခါ သူ ဘယ်လို ပိုက်ဆံသုံးမလဲ ကြည့်ရသေးတာပေါ့"

အမျိုးသမီးအများစုသည် ဤသဘောထားများကို လက်ခံကြသော်လည်း အမျိုးသားများမှာမူ မိမိတို့၏ ဇနီးသည်များနှင့် ပြဿနာမဖြစ်လိုကြသဖြင့် နှုတ်ဆိတ်နေခဲ့ကြသည်။

လော့လန်သည် ဝမ်မိသားစု၏ စတုတ္ထ ချွေးမနှင့်အတူ အလုပ်လုပ်နေခဲ့သည်။ အနားယူချိန်တွင် ချွေးမဖြစ်သူက သူမကို မျက်စိတစ်ဖက် မှိတ်ပြပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်မတို့ ချွေးမသုံးယောက် အိမ်ခွဲဖို့ တိုက်တွန်းနေကြတာ၊ ဒီတစ်ခါတော့ အောင်မြင်မယ် ထင်တယ်"

လော့လန်က သူမကို အားပေးသည့် အမူအရာ ပြလိုက်သည်။"ဆက်လုပ်ထား"

"အင်း...”စတုတ္ထ ဇနီးက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ “သဘောကောင်းလွန်းရင် အနိုင်ကျင့်ခံရရုံပဲ ရှိမယ်ဆိုတာ ကျွန်မ သဘောပေါက်သွားပြီ"

အလျော့ပေးလိုက်ခြင်းက အခြားသူများထံမှ သက်ညှာမှုကို ရရှိစေမည်ဟု လူတို့ မကြာခဏ ယူဆတတ်ကြသော်လည်း လူအများစုသည် တစ်ဖက်သား၏ စည်းကို လေးစားလောက်အောင် သဘောထားကြီးခြင်း မရှိကြပေ။ ထို့အစား သူတို့သည် ပို၍ပင် အတင်းအကျပ် ပြုလုပ်တတ်ကြသည်။

စကားပြော နူးညံ့သိမ်မွေ့ဆဲဖြစ်သော စတုတ္ထ ဇနီးသည် စိတ်ဓာတ်ပိုင်းဆိုင်ရာတွင် ပိုခိုင်မာလာခဲ့သည်။ သူတို့ အလုပ်ပြီး၍ အိမ်ပြန်ရောက်သောအခါ ဝမ်မိသားစု၏ နေအိမ်သည် အရှုပ်တော်ပုံကိစ္စကြောင့် ဆူညံပွက်လောရိုက်နေပြီး အော်ဟစ်သံများကြားတွင် ကလေးများ၏ ငိုသံများပါ ထွက်ပေါ်နေသည်။

လော့လန်သည် စနစ်၏ အကြံပြုချက်အရ ထိုရုန်းရင်းဆန်ခတ်ဖြစ်မှုကို သွားရောက်ကြည့်ရှုခဲ့သည်။ ဝမ်မိသားစု၏ အဖွဲ့ဝင်ဟောင်းတစ်ဦးအနေဖြင့် သူမသည် ထိုအခြေအနေတွင် အကျိုးစီးပွား သက်ဆိုင်မှု ရှိနေသည်။ အကယ်၍ မိသားစုသာ စောစောစီးစီး ခွဲခဲ့လျှင် သူမ ဝေစုတစ်ခု ရရှိနိုင်ခဲ့မည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် သက်ကြီးရွယ်အို ဇနီးမောင်နှံ၏ အပြုအမူကြောင့် ယခုအခါတွင် များများစားစား ရနိုင်ဖွယ် မရှိတော့ပေ။

ထင်ထားသည့်အတိုင်းပင် ရွာရှိစာရင်းကိုင်မှ ကြားဝင်ဖြန်ဖြေပေးသော အိမ်ခွဲဝေမှုတွင် ငွေကြေးဟူ၍ မရှိဘဲ အိုး၊ ခွက်၊ ပန်းကန်နှင့် အိပ်ရာခင်း ကဲ့သို့သော အိမ်သုံးပစ္စည်းများသာ ရှိသည်။ ထိုမျှလောက်သာရှိသော ပစ္စည်းများကိုပင် ညီအစ်ကို သုံးယောက်မှာ လုယက် ရန်ဖြစ်နေကြသည်။

စနစ်သည် ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ပြီး သဘောကျကာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ကခုန်နေခဲ့သည်။ ပြဿနာ ပိုကြီးလေလေ၊ စွမ်းအင် ပိုစုပ်ယူနိုင်လေလေပင်။

အခြေအနေများ ပိုဆိုးရွားလာပြီးနောက် ရွာအရာရှိများက ညီအစ်ကိုများကို အောင်မြင်စွာ ဖျောင်းဖျလိုက်နိုင်သည့်အခါ လူအုပ်ကြီး ကွဲသွားခဲ့သည်။ လော့လန် ပြန်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်တွင် သူမ၏ အစ်မဖြစ်သူက အမီလိုက်လာခဲ့သည်။

"လန်အာ နေဦး၊ နင့်ကို ပြောစရာ ရှိလို့" သူမ၏ အစ်မက ပြောလိုက်သည်။

"အစ်မကြီး ခုနက အစ်မကို မတွေ့မိပါလား" လော့လန်  ပြောလိုက်သည်။

"ပြဇာတ်ရှိတဲ့နေရာတိုင်း နင်ရောက်နေတာပဲ၊ အဲလောက်တောင် စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းနေလား" သူမ၏ အစ်မက အသာလေး ပြစ်တင်ပြောဆိုလိုက်သည်။

"မဆိုးပါဘူး"

ဒါက စိတ်လှုပ်ရှားမှုသက်သက် မဟုတ်ဘူး၊ အားလုံးက ပိုက်ဆံတွေချည်းပဲ။ ငါ့မှာ အမှတ်ဘယ်လောက်ရှိနေပြီလဲ သိရဲ့လား။ ဂျုံရိတ်သိမ်းပြီးရင် ဂျုံမှုန့်အဖြူ အများကြီး လဲလှယ်လို့ရနေပြီ။

"နင်ကတော့လေ..." သူမ၏ အစ်မက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ “သဘက်ခါ ညနေကျရင် ရွာနီးချင်းက လူတစ်ယောက် နင်နဲ့ လာတွေ့လိမ့်မယ်၊ သေချာ လှလှပပ ဝတ်စားထားနော်"

"သိပါပြီ" လော့လန် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

သူမ၏ အစ်မသည် ကလေးများအတွက် ညစာ ပြင်ဆင်ရန် အလျင်အမြန် မပြန်မီ ဤသတင်းကို လာပြောခြင်း ဖြစ်သည်။ ညီအစ်မ နှစ်ယောက် လမ်းခွဲလိုက်ကြပြီးနောက် လော့လန်လည်း ထမင်းချက်ရန် သူမ၏ တဲသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။

ဂျုံရိတ်သိမ်းခြင်းက ပင်ပန်းသော်လည်း အမှတ်များ စုဆောင်းမိနေသည်ဟူသော အတွေးက သူမ၏ စိတ်ဓာတ်ကို မြင့်မားစေသည်။ သူမသည် ညစာအား ရိုးရိုးရှင်းရှင်း စားပြီးနောက် ရေခပ်ကာ ကိုယ်လက်သန့်စင်လိုက်သည်။ မည်မျှပင် ပင်ပန်းနေပါစေ သန့်ရှင်းမှုကို လျစ်လျူမရှုတတ်သော သူမ၏ တစ်သက်တာ အကျင့်အတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။

အရာအားလုံး ပြင်ဆင်ပြီး လှဲချလိုက်ပြီးနောက် လော့လန်သည် လျင်မြန်စွာပင် မှေးကနဲ အိပ်ပျော်သွားခဲ့သည်။ သူမသည် တစ်ယောက်တည်း နေထိုင်ရခြင်းနှင့် စနစ်၏ ဆုလာဘ်များ ရရှိရန် သတိရှိရှိ နေထိုင်လိုခြင်းတို့ကြောင့် အမြဲတမ်း နိုးကြားနေတတ်သည်။ 

တစ်စုံတစ်ယောက်က သူမ၏ တံခါးကို လာရောက် ကိုင်တွယ်နေသည့် တိုးညင်းသော အသံကြောင့် သူမ၏ အနားယူမှု ရုတ်တရက် ပြတ်တောက်သွားသည်။ သူမ ချက်ချင်း နိုးလာပြီး လျင်မြန်စွာဖြင့် အဝတ်အစား ဝတ်ဆင်လိုက်သည်။ သူမ၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ တည်ငြိမ်ပြီး ထိရောက်မှုရှိကာ ဒါက သူမ ပျိုးထောင်ထားခဲ့သော အလေ့အကျင့်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

သူမသည် အပြင်ပန်းထက် ပိုခိုင်ခံ့သော တံခါးနားတွင် ကပ်၍ သေချာ နားထောင်လိုက်သည်။

"မင်း လုပ်နိုင်မှာလား၊ မလုပ်နိုင်ဘူးလား" အသံတစ်သံက တီးတိုး ပြောလိုက်သည်။

"တံခါးက မင်းတုံးချထားတယ်၊ ငါ ဖွင့်လို့မရဘူး" အခြားတစ်ယောက်က ပြန်ဖြေခဲ့သည်။

"လိုအပ်ရင် တံခါးကို ဖျက်ပြီး ဝင်ကြတာပေါ့" တတိယ အသံပိုင်ရှင်က အကြံပြုသည်။

"အဲဒါဆို သူမ နိုးမသွားဘူးလား"

"ဘာဖြစ်လဲ၊ အထဲရောက်တာနဲ့ တခြားလူတွေ မကြားခင် သူ့ပါးစပ်ကို ပိတ်ထားလိုက်မှာပေါ့"

ကျူးကျော်သူများက အတင်းအဓမ္မ ဝင်ရောက်ရန် ကြိုးစားနေမှန်း သိလိုက်ရသဖြင့် လော့လန်သည် စနစ် ထံမှ ငရုတ်ကောင်းမှုန့် စပရေးတစ်ဗူးကို အမြန်ဝယ်ယူလိုက်ပြီး လက်ထဲတွင် တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်သည်။

အပြင်ဘက်မှ လူများက တံခါးကို ဝင်တိုက်ရန် ရေတွက်နေကြစဉ် လော့လန်သည် အချိန်ကို တိကျစွာ တွက်ချက်လိုက်သည်။ သူမသည် တံခါးမင်းတုံးကို လျင်မြန်စွာ ဖြုတ်လိုက်ရာ အတင်းဝင်ရန် ကြိုးစားနေကြသော လူများမှာ ဟန်ချက်ပျက်ပြီး ရှေ့သို့ ဟပ်ထိုးလဲကျကုန်ကြသည်။

"အား"

"ငါ့မျက်လုံးတွေ"

"နာလိုက်တာ"

လော့လန်သည် အချိန်မဖြုန်းခဲ့ပေ။ လူများ အထဲသို့ ယိုင်နဲ့နဲ့ ဝင်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူမသည် သူတို့၏ မျက်နှာများကို ချိန်ရွယ်ကာ ငရုတ်ကောင်းစပရေး ဖြင့် ပက်ဖြန်းလိုက်သည်။ အမှောင်ထုသည် သူမအတွက် အားသာချက် ဖြစ်စေခဲ့ပြီး ကျူးကျော်သူများမှာ သူမကို မမြင်နိုင်သလို အချိန်မီ တုံ့ပြန်နိုင်ခြင်းလည်း မရှိကြပေ။ ရလဒ်အနေဖြင့် ရုန်းရင်းဆန်ခတ် ဖြစ်သွားကာ တစ်ယောက်မှာ ကြမ်းပြင်ပေါ် လဲကျသွားပြီး အခြားသူများမှာလည်း ရှုပ်ထွေးကာ ဝင်တိုက်မိကုန်ကြသည်။

"အား... ငါ့မျက်လုံးတွေ"

လူနှစ်ဦးသည် စပရေး၏ အာနိသင်ကို ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရပြီး နာကျင်မှုနှင့် ဝေဝါးမှုများကြားတွင် လူးလိမ့်နေကြသည်။ လော့လန်သည် နောက်သို့ ဆုတ်လိုက်ပြီး သူတို့ သတိလစ်လဲကျသွားသည်ကို ကြည့်နေလိုက်သည်။ တစ်ယောက်မှာမူ ရှုပ်ထွေးနေစဉ်အတွင်း သူ၏ အပေါင်းအပါများကို ထားရစ်ခဲ့ပြီး ထွက်ပြေးသွားခဲ့သည်။

ပြဿနာများကို အမြဲ စိတ်ဝင်စားတတ်သော စနစ်သည် သူ၏ စိတ်အားထက်သန်မှုကို မထိန်းနိုင်တော့ပေ။

'သိပ်ကောင်းတာပဲ ပိုင်ရှင်ရေ နောက်ထပ် ဘာဆက်လုပ်ဖို့ အစီအစဉ် ရှိလဲ'

'သူတို့ ဘယ်လောက်ကြာကြာ သတိလစ်နေမှာလဲ'

လော့လန်သည် အခြေအနေကို သုံးသပ်ရင်း မေးလိုက်သည်။

"အသုံးပြုထားတဲ့ ပမာဏအရဆိုရင် ဆယ်မိနစ်လောက်ပါပဲ၊ ငရုတ်ကောင်း စပရေးမှာ ကတ်ပ်ဆိုင်စင်(ငရုတ်သီးမှာပါတဲ့ ကမ်မီကယ်တစ်မျိုး)  ပါဝင်တဲ့အတွက် ချက်ချင်း မဆေးကြောဘူးဆိုရင် မျက်လုံး ထိခိုက်ပျက်စီးနိုင်တယ်" စနစ်က ဖြေသည်။

"သူတို့နဲ့ တန်ပါတယ်" လော့လန် တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။

စပရေးသာ မရှိလျှင် တံခါးမင်းတုံး ရှိနေသည့်တိုင် ကျူးကျော်သူ သုံးယောက်ကို ကိုင်တွယ်နိုင်ပါ့မလားဟု သူမ မသေချာပေ။ တစ်ယောက် ထွက်ပြေးသွားခြင်းက သူမ၏ နောက်တစ်ဆင့် လှုပ်ရှားမှုအတွက် အကွက်ဝင်သွားသည်။

အိမ်နီးနားချင်းများ ကြားစေရန် သူမ ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ကယ်ကြပါဦး... လူတွေ ကယ်ကြပါဦး"

ပထမဆုံး ရောက်လာသူမှာ သူမ၏ အစ်ကိုဖြစ်သူမှ သူမကို စောင့်ရှောက်ကြည့်ရှုပေးရန် မှာကြားထားသည့် အစ်ကိုဖြစ်သူ၏ သူငယ်ချင်း လျိုလောင်စန်း ဖြစ်သည်။

သူက အမောတကော မေးလိုက်သည်။ "ဘာဖြစ်တာလဲ"

"တစ်ယောက်ယောက်က ခိုးဖို့ ကြိုးစားနေတာ” လော့လန်သည် ကြမ်းပြင်ပေါ်မှ လူများကို ညွှန်ပြရင်း ပြောလိုက်သည်။ “တစ်ယောက်ကတော့ ထွက်ပြေးသွားပြီ"

လျိုလောင်စန်း ဓာတ်မီးဖြင့် ထိုးကြည့်လိုက်ရာ  သတိလစ်နေသော လူနှစ်ယောက်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူက ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ခိုးတာ ဟုတ်လား နင့်ဆီကလေ"

လော့လန်က ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ်ကို အမြန် လုပ်ကြံဖန်တီးလိုက်သည်။ "ငါ အိပ်မပျော်တာနဲ့ မြစ်ဘက်ကို ထွက်သွားမိတယ်၊ ပြန်လာတော့ တံခါးပွင့်နေတာ တွေ့ပြီး တစ်ယောက်က ထွက်ပြေးသွားတာကို မိလိုက်တာ၊ ပြီးတော့ အသံကျယ်ကြီး ကြားလိုက်ရတယ်၊ ဒီနှစ်ယောက်က ဝင်တိုက်မိပြီး လဲကျသွားကြပုံရတယ်"

မကြာမီတွင် လျိုလောင်စန်း၏ ဇနီးနှင့် သား အပါအဝင် လူများ ထပ်ရောက်လာကြသည်။ ထိုလူများသည် အသက်ရှိနေသေးသော်လည်း သတိလစ်နေကြောင်း အတည်ပြုလိုက်ကြပြီး လျိုလောင်စန်း၏ သားက ရွာလူကြီးကို သွားခေါ်ခဲ့သည်။

ထိုလူများ နောက်ဆုံးတွင် သတိပြန်လည်လာသောအခါ ပြင်းထန်စွာ နာကျင်နေကြပြီး ဘာမှမလုပ်နိုင်လောက်အောင် ဖြစ်နေကြသည်။ ရွာလူကြီးနှင့် အခြားလူအချို့လည်း ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး ချက်ချင်း စစ်ဆေးမေးမြန်းတော့သည်။

"မင်းတို့ ဒီသန်းခေါင်ယံကြီး ဒီမှာ ဘာလုပ်နေကြတာလဲ၊ မင်းတို့ ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်ပြီး လော့လန်ကို ခြိမ်းခြောက်ခဲ့တယ်၊ သူ့ပိုက်ဆံ ၈၆ ယွမ် ပျောက်သွားပြီ၊ မင်းတို့ အပေါင်းအပါ တတိယလူ ဘယ်မှာလဲ၊ ပိုက်ဆံ ပြန်ပေးစမ်း"

"ဘာပိုက်ဆံလဲ..." ညီအစ်ကိုနှစ်ယောက်အနက် အငယ်ကောင်က ဝေဝါးနေဆဲဖြစ်ပြီး ကန့်ကွက်လိုက်သည်။ သူသည် ကောင်းကောင်း မမြင်ရသဖြင့် ထိတ်လန့်လာခဲ့သည်။ “လော့လန်က ငါတို့အပေါ် တစ်ခုခုနဲ့ ဖြန်းလိုက်တာ၊ ငါ ဘာမှ မမြင်ရတော့ဘူး"

"ပေါက်ကရတွေ!” ရွာလူကြီးက ဆူပူလိုက်သည်။ “မိန်းမတစ်ယောက်တည်းက ယောက်ျားကြီး နှစ်ယောက်ကို ဘယ်လိုလုပ် ဖြိုလှဲနိုင်မှာလဲ၊ မင်းတို့ ခိုးတာမဟုတ်ရင် ဒီမှာ ဘာကိစ္စ လာလုပ်နေတာလဲ" 

"ကျွန်တော်တို့က..." ညီဖြစ်သူက စကားစလိုက်သည်။ သို့သော် အစ်ကိုဖြစ်သူက အမှန်တရား ပေါ်သွားမည်ကို ကြောက်ရွံ့သဖြင့် ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။ ခိုးမှုက ကိစ္စတစ်မျိုး ဖြစ်သော်လည်း သူတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်အစစ်အမှန်က ကြီးလေးသော အပြစ်ပေးမှုများ သို့မဟုတ် သေဒဏ်အထိ ဖြစ်စေနိုင်သော အကျိုးဆက်များကို ဦးတည်သွားစေနိုင်သည်။

"ပါးစပ်ပိတ်ထားစမ်း" အစ်ကိုဖြစ်သူက အပြစ်ပိုမကြီးလာစေရန် တားဆီးသည့်အနေဖြင့် တိုးတိုး ပြောလိုက်သည်။

ခိုးမှုဖြင့် စွပ်စွဲခံရခြင်းက လုံလောက်အောင် ဆိုးရွားနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း သူတို့၏ ရည်ရွယ်ချက် အစစ်အမှန်များ ပေါ်သွားပါက အကျိုးဆက်များမှာ အလွန် ဆိုးရွားသွားနိုင်သည်။

ဒီအခြေအနေက ဘောင်းဘီထဲ ရွှံ့ဝါတွေ ပြုတ်ကျသလိုပင်။ မစင်မဟုတ်ပေမယ့်လည်း မစင်လို့ပဲ ထင်ရမယ့် အနေအထားမျိုးဖြစ်သည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီညီအစ်ကို သုံးယောက်က သူတို့ ဒီကို မကောင်းမှု လုပ်ဖို့ လာတယ်ဆိုတာ ဝန်ခံလို့ မဖြစ်တော့ပေ။