Ch 8

၆၀ ခုနှစ်က မုဆိုးမလေး 

အပိုင်း ၈

ရွာလူကြီးသည် ဒေသခံ ရဲစခန်းကို တိုင်ကြားလိုက်ပြီး ရဲများက ချက်ချင်း စုံစမ်းစစ်ဆေးမှု စတင်ခဲ့သည်။ လူအုပ်ကြီး ဝင်ရောက်နင်းချေထားသောကြောင့် အခင်းဖြစ်ပွားရာနေရာမှာ ရှုပ်ပွနေပြီး ဘာမှ ရှာဖွေ၍ မရနိုင်တော့ပေ။

တံခါးမှာ တကယ်ပင် ပျက်စီးနေပြီး အတင်းဖွင့်ထားသည့် လက္ခဏာများ တွေ့ရသည်။ ဒီကိစ္စနှင့် ပတ်သက်ပြီး လော့လန် လိမ်ညာမပြောခဲ့ပေ။ အိမ်ထဲတွင် လူနေထိုင်ခဲ့သည့် လက္ခဏာများရှိပြီး အိမ်ပြန်ရောက်သည့်အချိန်တွင် အိမ်ဖောက်ခံထားရသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်ဟု သူမပြောသည်မှာလည်း ဖြစ်နိုင်ချေရှိသည်။ ပိုက်ဆံကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ သူမတွင် ဘယ်လောက်ရှိသည်ကို ဘယ်သူသိနိုင်မည်နည်း။ သို့သော် ပမာဏက သိပ်မများလောက်ပေ။ မဟုတ်လျှင် မူလဇာစ်မြစ်ကို ရှင်းပြရန် ခက်ခဲလိမ့်မည်။

"မင်းတို့ ဝန်ခံရင် သက်ညှာပေးမယ်၊ ငြင်းဆန်ရင်တော့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် အရေးယူခံရလိမ့်မယ်၊ ငါ့ကို အမှန်အတိုင်းပြောစမ်း... ညသန်းခေါင်ကြီး တစ်ကိုယ်တည်းသမား အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ရဲ့ အိမ်ကို သွားရတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ဘာလဲ" ရဲက စစ်ဆေးမေးမြန်းလိုက်သည်။

သူတို့၏ တတိယညီကိုလည်း ခေါ်လာခဲ့ပြီး သူတို့ညီအစ်ကို သုံးဦးစလုံး ကြောင်အမ်းသွားကြကာ မျက်ရည်ကျရန်ပင် အားမရှိတော့ပေ။ သူတို့သည် မိန်းမရှာဖို့ လာခဲ့ကြသော်လည်း ပိုက်ဆံခိုးသည်ဟု စွပ်စွဲခံလိုက်ရသည်။ ၈၆ ယွမ်ဆိုသည်မှာ ဒုတိယအိမ်ထောင်ပြုမည့်သူအတွက် တင်တောင်းငွေ ပေးရန် လုံလောက်သည်။

"လော့လန် ဆီမှာ ပိုက်ဆံမရှိပါဘူးဗျာ၊ သူ လျှောက်ပြောနေတာပါ"

"အဲဒီပိုက်ဆံက သူ့ရဲ့ မင်္ဂလာကြေးလေ၊ နှစ်တွေကြာလာတော့ သူ နည်းနည်း သုံးလိုက်တယ်၊ ဒါက လက်ကျန်ပဲ၊ သူက တစ်ကိုယ်တည်းသမားမို့ အနိုင်ကျင့်ရလွယ်တယ်ဆိုတာ မင်းတို့သိလို့ ညသန်းခေါင်ကြီး သူ့အိမ်ကိုသွားပြီး ပိုက်ဆံခိုးကြတာမလား"

"မင်းတို့ တော်တော် ရက်စက်ကြတာပဲ၊ ခင်ပွန်းဆုံးပါးသွားပြီး ယောက္ခမတွေရဲ့ မောင်းထုတ်ခြင်း ခံထားရတဲ့ မုဆိုးမတစ်ယောက်က သနားစရာ ကောင်းနေပါပြီ၊ အခုတော့ မင်းတို့က အသက်ဆက်ရှင်ဖို့ သူ့မှာ ကျန်နေတဲ့ တစ်ခုတည်းသော ပိုက်ဆံကိုတောင် ခိုးချင်နေကြတာလား၊ ဆောင်းရာသီ ရောက်တော့မယ်၊ နွေးနွေးထွေးထွေးနေဖို့ စောင်ထူထူတစ်ထည် ဝယ်ဖို့ သူ အဲဒီပိုက်ဆံ လိုတယ်၊ အဲဒါမရှိရင် ဒီဆောင်းတွင်းကို သူ ဘယ်လို ဖြတ်သန်းမလဲ"

နွေရာသီသာ ရှိသေးသော်လည်း သူတို့က ဆောင်းရာသီအကြောင်း ပြောနေကြပြီဖြစ်သည်။ ညီအစ်ကို သုံးယောက်သည် တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက် ကြည့်နေကြပြီး အချုပ်ခန်းထဲ ရောက်နေစဉ် သူတို့၏ အမှန်စကားကို မည်သူမျှ မယုံကြပေ။ ပိုက်ဆံ ပြန်မပေးလျှင် ထောင်ကျမည်ဟု ရဲက အခိုင်အမာ ပြောထားသည်။

သူမ၏ သားသုံးယောက် အဖမ်းခံရကြောင်း ကြားသိလိုက်ရသောအခါ အဒေါ်ရှု့သည် အိမ်၌ ငိုယိုမြည်တမ်းနေလေသည်။ ပိုက်ဆံပြန်မပေးလျှင် ယွမ် ရှစ်ဆယ်‌

ခန့်အတွက်ဖြင့် ထောင်ကျခံရမည် ဖြစ်သည်။ သူမသည် အကျိုးဆက်များကို ကြောက်ရွံ့သဖြင့် နောက်ဆုံးတွင် ငွေထုတ်ပေးလိုက်ရသည်။

ရဲတပ်ဖွဲ့မှ ပြန်လည်ရယူပေးသော ငွေကို လက်ခံရရှိပြီးနောက် လော့လန်သည် သူတို့ကို အထူး ကျေးဇူးတင်စကား ပြောခဲ့သည်။ လူသုံးယောက်ကို မည်သို့ နှိမ်နင်းခဲ့သနည်းဟု မေးမြန်းသောအခါ သူတို့ဘာသာ လဲကျသွားခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူမ ပြောပြခဲ့သည်။

"တစ်ယောက်ပေါ် တစ်ယောက် ထပ်လို့၊ လန့်ပြီး ဝင်တိုက်မိကြတဲ့ အသံမျိုး ကြားလိုက်ရတယ်"

လန့်ဖျပ်ပြီး တစ်ယောက်ပေါ်တစ်ယောက် ပုံလျက်သား လဲကျသွားသော ညီအစ်ကိုနှစ်ယောက်ကြောင့် လူသုံးယောက် အတူတူ ခိုးရသည့် အကြောင်းရင်းကို ရဲများ နားမလည် ဖြစ်နေကြသည်။ သို့သော်လည်း ဤကိစ္စကို ဤနေရာတွင်ပင် အဆုံးသတ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။ 

ဒုတိယအစ်ကို၏ မျက်လုံးများမှာ ကြည်လင်ခြင်း မရှိသေးသလို အစ်ကိုအကြီးဆုံးမှာလည်း ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် စကားကောင်းကောင်း မပြောနိုင်ဖြစ်နေသည်။ ထို့ပြင် သူတို့က ငွေလည်း ပြန်ပေးလိုက်ပြီဖြစ်၍ ဤကိစ္စ ပြီးသွားသည်က အကောင်းဆုံးပင် ဖြစ်သည်။

ခိုးမှုကျူးလွန်ရာတွင် နောက်ဆုံး၌ မအောင်မြင်ရုံသာမက ပိုက်ဆံလည်း ဆုံးရှုံးပြီး လှောင်ပြောင်ခြင်းလည်း ခံခဲ့ရသည်။ ထိုဖြစ်ရပ်သည် ရွာထဲတွင် ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် ပျံ့နှံ့သွားပြီး လူအများက ရှု့ညီအစ်ကိုသုံးယောက်ကို ရယ်မောနေကြသည်။

"အ လိုက်တာ၊ ဒီလိုမို့လို့ အခုထိ လူပျိုကြီး ဖြစ်နေကြတာပေါ့"

"သူတို့ တော်တော် တုံးတာပဲ၊ ပိုက်ဆံခိုးဖို့ လူသုံးယောက်တောင် လိုလို့လား"

"အဓိကအချက်က သူတို့ ထွက်တောင် မပြေးနိုင်လိုက်ဘူး၊ အိမ်ထဲမှာပဲ ပိတ်မိနေတာ၊ အခု ပိုက်ဆံလည်း ပြန်ပေးလိုက်ရတယ်၊ ဒုတိယကောင်ရဲ့ မျက်လုံးတွေလည်း ပျက်စီးကုန်ပြီ"

"သူတို့နဲ့ တန်ပါတယ်၊ မုဆိုးမတစ်ယောက်ရဲ့ အိမ်မှာ သူတို့ ဘာသွားလုပ်ကြတာလဲ၊ အားနည်းသူကို အနိုင်ကျင့်ရင် ဇာတ်သိမ်း မကောင်းတတ်ဘူး"

နာကျင်ရသည့်အပြင် ငွေကြေးလည်း ဆုံးရှုံးပြီး ကဲ့ရဲ့လှောင်ပြောင်ခြင်းကိုပါ ခံနေရသည်။ အဒေါ်ရှု့သည် စိတ်ဆင်းရဲစွာဖြင့် အလုပ်လုပ်နေရင်း လက်ညှိုးရှသွားကာ မြေကြီးပေါ်ထိုင်၍ ငိုကြွေးခဲ့သည်။ လော့လန်သည် အခြားလယ်ကွင်းတစ်ခုတွင် အလုပ်လုပ်နေသော်လည်း သူမကို မလှောင်ပြောင်ဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။

"ဒါက မတရား စွပ်စွဲတာပဲ၊ ဒီလို လိမ်ပြောရင် မိုးကြိုးပစ်မယ်ဆိုတာ နင် မတွေးမိဘူးလား၊ ဘုရားသခင်မှာ မျက်စိရှိတယ်၊ လူဆိုးတွေကို ဘယ်တော့မှ လွှတ်ထားမှာ မဟုတ်ဘူး"

သူမသည် နာမည်တပ် မပြောသော်လည်း လော့လန် ထရပ်လိုက်ရာ ဝမ်မိသားစု၏ စတုတ္ထ ချွေးမက တားဆီးလိုက်သည်။

"ထားလိုက်ပါတော့၊ သူက ဘယ်သူ့ကို ပြောတာမှ မဟုတ်တာ၊ သူနဲ့ သွားငြင်းနေလို့ အပိုပဲ၊ ဘာအကျိုးမှ ရှိလာမှာ မဟုတ်ဘူး"

လော့လန်က ခေါင်းခါရင်း သူမကို ဘေးသို့ တွန်းဖယ်လိုက်ကာ အဒေါ်ရှု့ထံသို့ တန်းတန်း လျှောက်သွားလိုက်သည်။

"ယောက်ျားတွေနဲ့ ရှုပ်ပွေပြီး ခြေသလုံးသား ပေါ်အောင်နေလို့ အမိခံရတယ်၊ သားသုံးယောက်က ခိုးမှုကျူးလွန်ပြီး အခုလို ဇာတ်သိမ်းသွားတယ်၊ ကောင်းကင်ကြီးမှာ မျက်စိရှိတယ်ဆိုတာ ထင်ရှားတာပဲ၊ ရှင်ပြောတဲ့ စကားက တကယ် ကွက်တိပဲနော်"

အဒေါ်ရှု့မှာ ပြောစရာစကား မရှိတော့ဘဲ လော့လန်ကို ဒေါသတကြီး လက်ညှိုးထိုးကာ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရီနေသော်လည်း ပြန်ပြောရန် စကားလုံး ရှာမတွေ့တော့ပေ။ ရုတ်တရက် သူမ ပါးစပ်မှ အမြှုပ်များထွက်ကာ တက်သွားခဲ့သည်။

"သူ့ကို ဝိုင်းကူကြပါဦး"

"သွေးကြော နှိပ်ပေးလိုက်"

အမျိုးသမီးတစ်စု အပြေးအလွှား ရောက်လာပြီး အချို့က သူမ၏ ခေါင်းကို ကိုင်ထားကာ အချို့က သွေးကြောနှိပ်ပေးကြသည်။ လော့လန်သည် အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားသော်လည်း မကြာမီ တည်ငြိမ်သွားသည်။ ဤခေတ်တွင် ဒေါသထွက်လွန်း၍ သေဆုံးခြင်းမှာ မဆန်းတော့ပေ၊ ကြည့်ရတာ အဒေါ်ရှု့က သေမည့်ပုံ မပေါ်သေးပါ။ သူမ အသက်ပြန်ရှူလာသည်။

"ငါ့ကံကြမ္မာက သိပ်ဆိုးတာပဲ"

ရှေ့ဆက်မတိုးနိုင်၊ ငြင်းခုံရန် အကြောင်းပြချက်လည်း မရှိတော့သဖြင့် သူမသည် ပုံစံဟောင်းအတိုင်း သောင်းကျန်းတော့သည်။ လော့လန် စိတ်မဝင်စားတော့ဘဲ အလုပ်ပြန်လုပ်လိုက်သည်။ အဒေါ်ရှု့သည် မျက်ရည်၊ နှပ်ချေးများဖြင့် ငိုကြွေးနေပြီး မည်သူမျှ သူမကို ဂရုမစိုက်ကြောင်း တွေ့သောအခါ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

အသက် လေးဆယ်အရွယ်ရှိ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်သည် ပထမတော့ အလိုအလျောက် အကြည့်လွှဲလိုက်သော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် သူမကို လှည့်၍ ဆူပူလိုက်သည်။

"အလုပ်ပြန်လုပ်၊ ဒါ အလုပ်ချိန်၊ ခင်ဗျားအိမ် မဟုတ်ဘူး၊ အချိန်ဆွဲနေမယ်ဆိုရင် ခင်ဗျားရဲ့ အလုပ်မှတ်တွေကို လျှော့ပစ်မယ်"

အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်၏ ပြင်းထန်စွာ ဆူပူခြင်းကို ခံလိုက်ရသဖြင့် အဒေါ်ရှု့၏ ရင်ထဲတွင် မကျေနပ်ချက်များ ပို၍ပြည့်နှက်သွားခဲ့သည်။ သို့သော် သူမ၏ ညည်းညူသံများကို နားထောင်မည့်သူ တစ်ဦးမျှ မရှိပေ။

ရွာထဲတွင် သူမ၏ ဂုဏ်သိက္ခာ လုံးဝ ပျက်စီးသွားခဲ့သည်။ သူမသည် နှစ်ပေါင်းများစွာ ယောက်ျားများနှင့် ရောနှောပြီး သားသုံးယောက်ကို ထောက်ပံ့ခဲ့သည်ဟု လူတို့က ပြောဆိုကြကာ ရွာထဲရှိ အမျိုးသားအများအပြားလည်း သူမနှင့် ပတ်သက်ခဲ့ကြသည်။ 

ထိုကဲ့သို့ပင် သူမသည် သက်လတ်ပိုင်းနှင့် သက်ကြီးပိုင်း အမျိုးသမီးများ၏ ရန်သူ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ သူမ၏ လက်ရှိ အခြေအနေကြောင့်သာ မဟုတ်လျှင် မည်သူမျှ သူမကို ဂရုစိုက်ကြမည် မဟုတ်ပေ။

သူမ၏ စိတ်ပျက်အားငယ်မှုများအားလုံး မျက်ရည်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ သူမသည် အလုပ်လုပ်နေရင်း ငိုကြွေးကာ သားများကို တစ်ပြားတစ်ချပ်မှ မကုန်ဘဲ အိမ်ထောင်ချပေးရန် စိတ်ကူးယဉ်ခဲ့မှုများအတွက် နောင်တရနေမိသည်။ ယခုအခါ သူမ၏ အရှက်ကွဲမှုများကို လူတိုင်း သိရှိသွားကြပြီ။ သားများလည်း မျက်နှာပျက်ခဲ့ရပြီး ရယ်စရာလူများ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ အနာဂတ်တွင် သတို့သမီး ရှာဖွေရန် ပိုခက်ခဲသွားလိမ့်မည်။

လော့လန်သည် အခြေအနေကို ပြောင်းပြန်လှန်ပစ်လိုက်ပြီး ရှု့မိသားစုအပေါ် သနားကြင်နာမှု မပြခဲ့ပေ။ သူတို့က ဦးစွာ ပူးပေါင်းကြံစည်ခဲ့ကြပြီး သူမကို ရှု့မိသားစုနှင့် မလက်ထပ်မီ အရှက်ကွဲစေရန် မျှော်လင့်ခဲ့ကြသည်။

ဂုဏ်သိက္ခာ ကျဆင်းသွားသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် ယောက္ခမများ၏ သဘောထားပေါ်တွင်သာ မူတည်နေရသည်။ အဒေါ်ရှု့သည် ယခင်က အလွန် မာန်တက်ခဲ့ပြီး သူမကို စဉ်းတီတုံးပေါ်က အသားကဲ့သို့ ကြည့်မြင်ခဲ့သည်။ သူမသည် အနိုင်ကျင့်ရလွယ်သူ မဟုတ်ခဲ့သော်လည်း အချိန်မီ တုံ့ပြန်မှု မလုပ်ခဲ့လျှင် သူမ၏ ဂုဏ်သိက္ခာမှာ သေချာပေါက် ပျက်စီးသွားလိမ့်မည်။

"ကိုယ့်ခြေထောက် ကိုယ် ကျောက်ခဲနဲ့ထု" သကဲ့သို့ သူတို့၏ ကြိုးပမ်းမှုသည် သူတို့၏ ကျဆုံးခြင်းဆီသို့ ဦးတည်သွားစေခဲ့ပြီး ကိုယ်စိုက်တာ ကိုယ်ရိတ်သိမ်းကြရသည်။ ဇနီးသည် လိုချင်လျှင် ရည်ရွယ်ချက်ကောင်းဖြင့် လာသင့်သော်လည်း သူတို့က မကောင်းသော နည်းလမ်းများကို သုံးကာ အခြားသူများကို အတင်းအကျပ် အလျော့ပေးစေရန် ကြိုးစားခဲ့ကြသည်။ မှန်ကန်သော လမ်းစဉ်အတိုင်း မလိုက်နာလျှင် ဤကဲ့သို့သော ဆိုးရွားသည့် ရလဒ်မျိုးနှင့် ထိုက်တန်ပါသည်။

'ပိုင်ရှင် ဒီနေ့ ဂျုံရိတ်သိမ်းတာ ပြီးတော့မယ်၊ မနက်ဖြန် ဈေးသွားလို့ရမလား'

'နင်က ဘာလို့ အဲလောက် အလောကြီးနေရတာလဲ၊ ဈေးသွားဖို့ စိတ်ဝင်စားနေတာလား၊ ငါ့ကို အမှတ်တွေ ပေးမှာမို့လို့လား'

'ဈေးသွားရင် အမှတ်မရဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ဖရဲသီး ရှိရင် အမှတ်ရမယ်'

'နင် ငါ့ကို ပြဿနာ ရှာခိုင်းနေတယ်လို့ သံသယရဝင်‌မိတယ်'

"ဒီည မင်းမှာ အောင်သွယ်နဲ့ ချိန်းထားတာ ရှိတယ်လေ၊ အဲဒါ အသင့်စား ဖရဲသီးပဲ"

ဪ ဟုတ်သားပဲ၊ သတိပေးမှုသာ မရှိလျှင် ညနေပိုင်း အစ်မဖြစ်သူအိမ်တွင် ပြုလုပ်မည့် အောင်သွယ်ကိစ္စကို သူမ မေ့နေလိမ့်မည်။ သေတ္တာထဲတွင် နှစ်ခါသာ ဝတ်ဖူးသေးသည့် အင်္ကျီအသစ်တစ်ထည် ရှိသည်။ ဒီည သူမ အဲဒါကို ဝတ်မည်။

'ပိုင်ရှင် အဝတ်အစားသစ် ဝယ်ဖို့ မစဉ်းစားဘူးလား၊ ဒီမှာ ဒီဇိုင်းစုံပြီး ဈေးနှုန်းသင့်တင့်တဲ့ အသင့်ချုပ်ပြီးသား အဝတ်အစားတွေ ရှိတယ်နော်'

'ဝယ်စရာ မလိုပါဘူး'

'မင်းမှာ အခုလေးတင် ၈၀ ယွမ်ကျော် ရထားတာလေ၊ တော်တော်များတဲ့ ပမာဏပဲ၊ ပိုက်ဆံကို ဘာလုပ်ဖို့ စုနေတာလဲ'

အမှန်ပင်။ သူမ ပိုက်ဆံကို ဘာအတွက် စုနေသနည်း။ သူမ ခေါင်းခါပြီး ပြန်မဖြေဘဲ ပြုံးလိုက်သည်။ နွေရာသီက ပူသဖြင့် ရိုးရှင်းသော အဝတ်အစားများနှင့် နေထိုင်ရ လွယ်ကူသည်။ ဆောင်းရာသီအတွက် ပြင်ဆင်ရန် လိုအပ်သည်။ ဆောင်းတွင်းမတိုင်မီ သင့်တော်သော လက်တွဲဖော် မတွေ့ပါက နွေးနွေးထွေးထွေးနေရန် ပြဿနာ ရှိလာလိမ့်မည်။ စောင်ထူထူတစ်ထည် ချုပ်ရန်နှင့် ဆောင်းတွင်းဝတ် အဝတ်အစားများ ဝယ်ရန် လိုအပ်သည်။

"ဆောင်းရာသီအတွက် ဝါဂွမ်းအင်္ကျီဆို လုံလောက်ပြီ မဟုတ်လား"

"ဪ... မင်းက ဆောင်းရာသီကို ဖြတ်သန်းဖို့ စီစဉ်နေတာကိုး၊ ဝါဂွမ်းအင်္ကျီအပြင် ဝါဂွမ်းထက် ပိုနွေးတဲ့ ငှက်မွေးအင်္ကျီတွေနဲ့ သားမွေးကုတ်အင်္ကျီတွေလည်း ရှိသေးတယ်"

"တွက်ခြေကိုက်ပါ့မလား"

"ဝါဂွမ်းအင်္ကျီ" ဟုဆိုလိုက်သော စနစ်၏ တည်ငြိမ်သော အသံတွင် အတက်အကျ အနည်းငယ် ပါဝင်နေပုံရပြီး လက်မခံနိုင်သည့် အရိပ်အယောင် အနည်းငယ် စွန်းထင်းနေသည်။ ပိုင်ရှင်သည် အမှန်တကယ်ပင် ချွေတာစွာ နေထိုင်တတ်သဖြင့် သူမကို လှည့်စားရန် ခက်ခဲသည်။

"စစ်တပါသုံးကုတ်အင်္ကျီလေ နွေးထွေးပြီး လက်တွေ့ကျတယ်၊ နေ့ဘက်မှာ ဝတ်လို့ရသလို ညဘက်မှာ စောင်အဖြစ် သုံးလို့ရတယ်၊ နှစ်မျိုးသုံးလို့ ရတာပေါ့"

လော့လန် အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။ ထိုပစ္စည်းမျိုးက ရှားပါးပြီး ရဖို့ ခက်ခဲသည်။

"ကျွန်မ တကယ်ပဲ စစ်သုံးကုတ်အင်္ကျီ ဝယ်လို့ရလား"

"ဟုတ်ကဲ့၊ စစ်သုံးအရည်အသွေး အာမခံပါတယ်"

"ကျွန်မ အဲဒါ ဝယ်ချင်တယ်"

"အရင်ဆုံး အောင်သွယ်ကိစ္စမှာ ဘာပြောရမလဲဆိုတာ စဉ်းစားလိုက်ပါဦး"

"ဖရဲသီး" ကိစ္စနှင့် ပတ်သက်လာလျှင် စနစ်သည် သိသိသာသာ စိတ်လှုပ်ရှားနေခဲ့သည်။ လော့လန်မှာမူ ဂရုမစိုက်ပေ။ အောင်သွယ်ကိစ္စဆိုသည်မှာ ဤအတိုင်းပင်ဖြစ်ပြီး အဆင်ပြေမည်၊ မပြေမည်ကို သူမ မသိပေ။ သို့သော် သူမ၏ အစ်မ မျက်နှာကို ထောက်ထားသောအားဖြင့် အလေးထားလိုက်သည်။

ယနေ့သည် ဂျုံရိတ်သိမ်းသည့် နောက်ဆုံးနေ့ ဖြစ်သည်။ ညနေစောင်းတွင် အလုပ်ပြီး၍ အိမ်ပြန်ရောက်သောအခါ သူမ ရေနွေးအနည်းငယ် တည်ပြီး သေချာစွာ ဆေးကြောသန့်စင်လိုက်သည်။ ခေါင်းလျှော်ပြီးနောက် တဘက်ဖြင့် ခြောက်အောင်သုတ်လိုက်သည်။ ဆံပင်ဖြီးရန် ခေါင်းကို စောင်းလိုက်စဉ် သူမ၏ အစ်မဖြစ်သူက စိုးရိမ်တကြီး ပြေးလာခဲ့သည်။

"လော့လန် နင့်မှာ အဝတ်အစားသစ် ရှိလား၊ မရှိရင် ငါ နင့်အတွက် တစ်ထည်လောက် သွားငှားပေးမယ်"

"ရှိပါတယ်၊ အရင်က ချုပ်ထားတဲ့ အဖြူရောင် ပန်းပွင့်ရှပ်အင်္ကျီလေ၊ နှစ်ခါပဲ ဝတ်ရသေးတာ"

"ဘောင်းဘီကရော"

"ဘောင်းဘီက ခဏခဏ လျှော်ထားပေမယ့် ဖာထေးထားတာ မရှိပါဘူး၊ အစ်မကလည်း" သူမက ဆံပင်ကို နောက်သို့ သပ်တင်လိုက်ပြီး အစ်မဖြစ်သူကို အပြစ်တင်သည့် အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ "လူချင်းတွေ့ရုံပဲလေ၊ မင်္ဂလာဆောင်တာမှ မဟုတ်တာ၊ အဲလောက် အလောကြီးစရာ မလိုပါဘူး"

နေလောင်ဒဏ်များ ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် သူမ၏ အသားအရေသည် နူးညံ့ချောမွေ့နေသည်။ သူမ၏ ဗာဒံစေ့ပုံ မျက်ဝန်းများမှာ တောင်ပေါ် စမ်းချောင်းကဲ့သို့ ကြည်လင်နေပြီး နှာတံဖြောင့်ဖြောင့်နှင့် နှာသီးဖျားလေးမှာ သေးငယ်သည်။ နှုတ်ခမ်းများမှာ သဘာဝအတိုင်း နီရဲနေပြီး နှုတ်ခမ်းစူလိုက်သည့် ပုံစံမှာ ပျော်တတ်သလို ပြုံးနေဟန် ရှိပုံရပြီး ချစ်စရာ ကောင်းနေသည်။

အစ်မဖြစ်သူက လှမ်း၍ သူမ၏ နှာခေါင်းကို ခပ်ဖွဖွ တောက်လိုက်ပြီး ချစ်ခင်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"နင် လှပြီးသားပါ၊ နင့်သဘောအတိုင်းသာ လုပ်ပါ၊ မြန်မြန် ပြင်ဆင်တော့၊ ငါတို့ အတူသွားဖို့ စောင့်နေမယ်"

"အင်း"

သူမ ပြင်ဆင်ပြီး အဝတ်အစား လဲလိုက်သည်။ ဆံပင်ကို ဘယ်ဘက်ပခုံးပေါ်သို့ ကျနေသော ကျစ်ဆံမြီး အကြီးကြီး ကျစ်လိုက်သည်။ သူမ၏ အစ်မဖြစ်သူက သူမအား ဂုဏ်ယူစွာဖြင့် ခေါင်းအစ ခြေအဆုံး ကြည့်လိုက်သည်။ ဒုတိယအကြိမ် မင်္ဂလာဆောင်မည့် သူဖြစ်သော်လည်း အပျိုလေးတစ်ယောက်ကဲ့သို့ လှပနေဆဲ ဖြစ်သည်။

"လက်ကိုင်ပဝါ အသစ် ရှိလား၊ လှလှလေး ဖြစ်အောင် စည်းလိုက်လေ"

"အစ်မကတော့ တကယ်ပါပဲ..."

လော့လန်သည် မငြင်းသာတော့သဖြင့် သေတ္တာထဲမှ ပန်းရောင် ပန်းပွင့်ပုံ လက်ကိုင်ပဝါကို ထုတ်ယူကာ ကျစ်ဆံမြီးအဖျားတွင် စည်းလိုက်သည်။ သူမ၏ အစ်မဖြစ်သူက သူမ သိပ်ဂရုမစိုက်သည်ကို တွေ့သဖြင့် ကိုယ်တိုင် ဖဲပြားပုံ စည်းပေးလိုက်သည်။

နောက်ဆုတ်၍ သူမကို ကြည့်လိုက်ပြီး သဘောကျစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ညီအစ်မနှစ်ယောက် အိမ်ပြင်ထွက်ကာ တံခါးသော့ခတ်ပြီး အစ်မဖြစ်သူ၏ ယောက္ခမအိမ်သို့ ထွက်လာခဲ့ကြသည်။ သူတို့ ရောက်သွားသောအခါ သတို့သားဘက်မှ မိသားစု ရောက်မလာသေးပေ။ အစ်မဖြစ်သူ၏ ယောက္ခမက သူမကို လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ နှုတ်ဆက်သည်။

"အိုးး လော့လန် နင်က အပျိုလေးကျနေတာပဲ၊ အရမ်း လှတာပဲ"

စကားဆက်ရန် မရှိတော့သဖြင့် သူမသည် ဒေသသုံး နှုတ်ဆက်စကားဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"အဒေါ်... ထမင်းစားပြီးပြီလား"

"စားပြီးပြီ...” အဘွားအိုက တစ်စုံတစ်ယောက် ဝင်လာသည်ကို သတိထားမိပြီး လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ အောင်သွယ်က အမျိုးသားတစ်ဦးနှင့်အတူ ရောက်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

“အို့ ဒါက ရုန်ဖာ ဖြစ်မယ်"

ထိုအမျိုးသား၏ အကြည့်က လော့လန်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် အံ့သြသွားသည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူ အသိပြန်ဝင်လာပြီး အဘွားအိုကို ယဉ်ကျေးစွာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူကိုင်ထားသော ကွတ်ကီးထုပ်ကို လော့လန်ထံ ကမ်းပေးလိုက်သည်။

"ဟယ်လို၊ ကျွန်တော်က ကျောက်ရုန်ဖာပါ"