Ch 12
Viewers 13k
Chapters 363

အခန်း (၁၂) – အရမ်းဆိုးလွန်းတယ်

 

မူရင်းလက်ရာထဲက ဇာတ်ကောင်တွေထဲမှာ ကျီကျောက် အကြိုက်ဆုံးက ကျောက်လန်ဟွာပါပဲ။

 

သူမသည် သဘောထားကြီးသူ၊ ကြင်နာတတ်ပြီး မျှတမှုရှိသူဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် မူလပိုင်ရှင် ရှန်းဟယ်ရွာသို့ ပြန်ရောက်လာအခါတွင် သူမ၏ ယောက္ခမဖြစ်သူ ကျောက်လန်ဟွာက သူမအား တိတ်တဆိတ် ပြုစုစောင့်ရှောက်ပေးခဲ့ပြီး အတိတ်က အာဃာတများကို လျစ်လျူရှုခဲ့သည်။

 

အကြီးဆုံးမရီးရှန်းနှင့် ဒုတိယမရီးရှန်းတို့သည် သူတို့ယောက္ခမက ကျီအာ့ထောင်ကို ပြန်ခေါ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

 

ကျောက်လန်ဟွာသည် ခြံတံခါးကိုပိတ်ပြီး သူမနောက်ကျောပေါ်ရှိ ခြင်းတောင်းထဲမှ တောကြက် ခုနစ်ကောင်ကို ထုတ်ယူပြီးသည်အထိ ကြောင်အနေကြသည်။

 

“တောကြက်တွေ အများကြီးပါလား” ဒုတိယမရီးရှန်း၏ မျက်လုံးတွေက ပြူးထွက်ကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

 

“ဒါတွေအားလုံးကို အာ့ထောင် တောင်ပေါ်ကနေ ဖမ်းမိခဲ့တာလေ” ကျောက်လန်ဟွာက သူ့ဘေးမှာ ရပ်နေတဲ့ ကျီကျောက်ကို ညွှန်ပြပြီး နူးညံ့စွာ ပြောလိုက်သည်၊ “အကြီးဆုံးချွေးမ ခဏနေကျရင် ငါနဲ့အတူ ခရိုင်မြို့ကို လိုက်ခဲ့ပါလား၊ ဒီတောကြက်တွေကိုရောင်းဖို့ အကြီးဆုံးသားကို ကူညီခိုင်းရမယ်။”

 

“အကုန်လုံး ရောင်းလိုက်မှာလား” ဒုတိယမရီးက စိတ်မကောင်းစွာ မေးမြန်းခဲ့သည်၊ “အမေ ကျွန်မတို့စားဖို့ နည်းနည်းလေးတောင် မချန်ဘူးလား။ တစ်ကောင်ဆိုရင်တောင် အဆင်ပြေပါတယ်…”

 

ကျောက်လန်ဟွာက မျက်လုံးတွေကို မှေးကျဉ်းပြီး သူမကို တစ်ချက် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်၊ “နင် ဒီနေ့ မနက်နဲ့ နေ့လည် စားထားတာ မလုံလောက်သေးဘူးလား။”

 

“အမေ ကြက်သား အများကြီး စားရတာကို ဘယ်သူက စောဒကတက်မှာလဲလို့” ဒုတိယမရီးက ရှက်ရွံ့စွာ ပြုံးပြီး တခြား ဘာမှ မပြောဝံ့တော့ဘူး။

 

“အာ့ထောင်ရဲ့ ဦးခေါင်းဒဏ်ရာက မသက်သာသေးဘူး။ သူမ ဆေးသောက်ဖို့ လိုသေးတယ်” ကျောက်လန်ဟွာက အတင်းပြောခဲ့သည်၊ “ဒါ့အပြင် သူမက ဒီတောကြက်ကို ဖမ်းမိခဲ့တာလေ။ ကြက်သားစားချင်ရင် တောင်ပေါ်တက်ပြီး ကိုယ်တိုင်ဖမ်းချေ။ ငါ နင့်ကို တားမှာ မဟုတ်ဘူး။”

 

ယခု သူမသည် မည်မျှပင် မိုက်မဲဟန်ဆောင်နေပါစေ၊ ဒုတိယမရီးသည် သူမယောက္ခမ၏ မကျေနပ်သည့် လေသံကို ကြားနိုင်သည်။ သူမသည် စကားပြန်မပြောရဲဘဲ တိတ်တဆိတ် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

 

“အကြီးဆုံးချွေးမ ရေနွေးသွားတည်ချေ။”

 

“ဟုတ်ကဲ့” အကြီးဆုံးမရီးက ခေါင်းညိတ်ပြပြီး မီးဖိုချောင်ထဲ ဝင်သွားခဲ့သည်။

 

“အာ့ထောင် ငါနဲ့လိုက်ခဲ့” ကျောက်လန်ဟွာက ကျီကျောက်ကို လက်ယက်လှမ်းခေါ်ပြီး ပင်မအိမ်ဘေးရှိ အခန်းငယ်တစ်ခုဆီ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။

 

ကျီကျောက် ဝင်လာပြီးနောက် ဤအခန်းသည် ရေချိုးခန်းတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။ ဝင်ပေါက်တွင် ထူထဲသော မီးခိုးရောင် ကန့်လန့်ကာတစ်ခုကို ချိတ်ဆွဲထားလျက်ရှိသည်။

 

သူမသည် ကန့်လန်ကာကိုဖွင့်ပြီး အထဲကို လှမ်းဝင်လိုက်သည်။ သူမ၏ အကြည့်တွေကို နှုတ်ဆက်လိုက်သည်မှာ လူ့အရပ်တစ်ဝက်လောက်ရှိတဲ့ ရေချိုးကန်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်လေသည်။

 

“အာ့ထောင် ဒီမျက်နှာသုတ်ပဝါက သန့်တယ်။ ဟိုစင်ပေါ်မှာ ဆပ်ပြာတစ်ပိုင်း ရှိတယ်။ အကြီးဆုံးချွေးမ ရေနွေးကျိုပြီးသွားရင် လန်းဆန်းသွားအောင် နင်ရေချိုးလိုက်ချေ။ ဒါနဲ့ စကားမစပ် နင့်ခေါင်းမှာ ဒဏ်ရာတွေ ရှိနေသေးတယ်။ ဒဏ်ရာကို ရေမစိုစေနဲ့” ကျောက်လန်ဟွာသည် ရေချိုးစည်အနီးရှိ သစ်သားစင်ပေါ်ရှိ အရာတစ်ခုကို ညွှန်ပြပြီး တိုးတိုးလေး သတိပေးသည်။

 

ဒီအချိန်မှာ ကျီကျောက်၏ မျက်လုံးတွေက နီရဲနှင့်နေပြီးဖြစ်သည်။ သူမက ဆို့နင့်စွာ “အမေ…” ဟု ခေါ်လိုက်သည်။

 

ကျောက်လန်ဟွာက သူမလက်ကို ဝှေ့ယမ်းပြီး ရေချိုးခန်းအပြင်ကို ထွက်လာခဲ့သည်။

 

မီးဖိုချောင်တွင်။

 

ဒုတိယမရီးရှန်းသည် မီးဖိုထဲသို့ ထင်းထည့်နေသော အကြီးဆုံးမရီးရှန်းကို ကြည့်ကာ စိတ်မထိန်းနိုင်ဘဲ ညည်းတွားမိသည်၊ “အကြီးဆုံးမရီး၊ အမေက ဘာကိုဆိုလိုချင်နေတာလဲ။ အရင်က သူ့ကို မောင်းထုတ်ဖို့ ငါတို့တွေ သဘောတူခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား။ အမေက သူ့ကို အခု ဘာဖြစ်လို့ ပြန်ခေါ်လာရတာလဲ။”

 

“အမေ့မှာ ဒီလိုလုပ်ရတဲ့ အကြောင်းရင်းရှိလိမ့်မယ်” အကြီးဆုံးမရီးရှန်းက မီးဖိုပေါ်က မီးတောက်တွေကို စိုက်ကြည့်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

 

“ငါ့အမြင်အရ ဒီကျီအာ့ထောင်က အရမ်းဆိုးလွန်းတယ်” ဒုတိယမရီးရှန်းသည် မတွေးဆဘဲ မနေနိုင်ပေ။ “မနေ့ကတောင် ငါ့ကို တောင်းပန်သွားသေးတယ်။ ဒီကိစ္စက ထူးဆန်းလွန်းတယ်။ သူမ ခေါင်းထိသွားပြီးတော့ မသန့်ရှင်းတဲ့ အရာတစ်ခုခုများ သူ့ဆီမှာ စွဲကပ်သွားတာ ဖြစ်နိုင်လောက်လား။”

 

“မဟုတ်ရင် ဒီလောက်များတဲ့ တောကြက်တွေကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဖမ်းမိမှာလဲ။ ဒါက သာမန်မဟုတ်တာ လုံးဝ သေချာတယ်။”

 

“ကောင်းပြီ၊ လျှောက်တွေးနေတာတွေ ရပ်လိုက်တော့” အကြီးဆုံးမရီးက သူမကို မျက်စောင်းထိုးလိုက်သည်။

 

ဒုတိယမရီးရှန်းသည် မှုန်ကုပ်ကုပ်မျက်နှာနှင့် သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုအချို့ ရှိနေသေးသည်။

 

တကယ်လို့ ကျီအာ့ထောင်ကို မသန့်ရှင်းတဲ့ အရာတစ်ခုခု စွဲကပ်နေတယ်ဆိုရင် သူမဗိုက်ထဲက ကလေးက ယောကျာ်းလေးလား မိန်းကလေးလားဆိုတာကို သိနိုင်လောက်လား။

 

“အကြီးဆုံးချွေးမ ဒီကိုလာခဲ့တော့” တံခါးနားမှာ ခဏရပ်နေတဲ့ ကျောက်လန်ဟွာက ရုတ်တရက် သစ်သားတံခါးကို တွန်းဖွင့်ပြီး အော်လိုက်သည်။

 

အကြီးဆုံးမရီးရှန်းက အမြန်တုံ့ပြန်ခဲ့သည်။

 

Prev Next