Ch 2

အခန်း (၂) - အသိမဟုတ်သော သူ

နာမူချီ ထွက်သွားသည်နှင့် တပြိုင်နက် မှိန်ဖျော့သွားသော သေတ္တာလေးသည် တောက်ပလာပြန်သည်။

ထိုလူက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး နှိပ်လိုက်သည်နှင့် အနက်ရောင် သေတ္တာလေးပေါ်တွင် အံ့အားသင့်ဖွယ်ကောင်းစွာ စာသားများ အပြည့်ပေါ်လာခဲ့သည်။

အပေါ်ဆုံးစာကြောင်းသည် ကြီးမားသော စာလုံးများဖြင့် ရေးသားထားသည် - “မိုဘိုင်းလ်ဖုန်း အသုံးပြုသူ လမ်းညွှန်”

ဒါဆို ဒီသေတ္တာလေးကို မိုဘိုင်းလ်ဖုန်းလို့ခေါ်ဆိုပေသည်။

၎င်းကို အသုံးပြုပြီး မိုင်ထောင်ချီဝေးကွာသောနေရာမှ လူများနှင့် တိုက်ရိုက်ဆက်သွယ်ပြောဆိုနိုင်သည်မှာ - တကယ့်ကို မယုံနိုင်စရာပင်။

အသုံးပြုသူလမ်းညွှန်ကိုဖတ်ပြီးနောက် ထိုလူသည် ၎င်းဖုန်းရှိ တစ်ခုတည်းသော အိုင်ကွန်ကို နှိပ်လိုက်သည်။

၎င်းကိုနှိပ်ပြီးနောက် သူသည် “ချင်းယီ” ထံမှ ပေးပို့ထားသော မက်ဆေ့ချ်ကို တွေ့မြင်ခဲ့သည်။

ဤ “ချင်းယီ” သည် သူ့ထံမှ သတင်းအချက်အလက်ကို ရရှိရန် ဒီမိုဘိုင်းလ်ဖုန်းကို အထူးတလည် အသုံးပြုခဲ့သော မြောက်ပိုင်းချီမင်းဆက်မှ ဖြစ်နိုင်ပါသလား။

အချိန်အတော်ကြာ စဉ်းစားပြီးနောက် ထိုလူက စမ်းသပ်ကြည့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

(- မင်း ဘယ်သူလဲ။)

(ချင်းယီ - ရှင်က ကျွန်မရဲ့ ဝီချက်စာရင်းတွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာခဲ့ပြီး ကျွန်မ ရှင့်ကို သူငယ်ချင်းစာရင်းကနေ ဘယ်လိုဖျက်ဖျက် မဖျက်နိုင်ခဲ့ဘူး၊ ရှင်က ကျွန်မကို ဘယ်သူလဲလို့တောင် မေးရဲတယ်ပေါ့လေ။)

(- မင်း ဘာအကြောင်းကိုပြောနေတာလဲဆိုတာ ကျွန်တော် မသိဘူး။)

(ချင်းယီ - ရှင် တစ်ယောက်ယောက်ကို နာမည် မမေးခင် ကျေးဇူးပြုပြီး ကိုယ့်နာမည်ကို အရင်မိတ်ဆက်သင့်တယ်။)

(- ချင်ယွီချွမ်)

(ချင်းယီ - …)

နာမည်က အတော်လေးကောင်းပေမယ့် သူမ သူ့ကို မသိဘူး။

(- မင်းပြောချင်တာက ဘာလဲ။)

(ချင်းယီ - တောင်းပန်ပါတယ်၊ ကျွန်မ ရှင့်ကို မသိဘူး။ ရှင်က ပေကျင်းတက္ကသိုလ်က ကျောင်းသားတစ်ယောက်လား။)

သူမ၏ လူမှုအသိုင်းအဝိုင်းသည် ကျောင်းရှိ ကျောင်းသားများမှလွဲ၍ အခြားမရှိနိုင်ပေ။ သူမ၏ ဝီချက်ကို သူမ၏ အခန်းဖော်တစ်ဦးထံမှ ပေါက်ကြားသွားတာ ဖြစ်နိုင်သည်။

(- ပေကျင်းတက္ကသိုလ်က ဘာလဲ။)

ချင်ယွီချွမ်သည် သူနှင့် မက်ဆေ့ချ်ပို့နေတဲ့သူက အရမ်းထူးဆန်းတယ်လို့ ခံစားရသည်။

ဥပမာအားဖြင့် ဝီချက်၊ ပေကျင်းတက္ကသိုလ်နှင့် ဝါကျတိုင်းတွင် ထူးဆန်းသော သင်္ကေတများ ရှိလေသည်။

သူက သူ့နာမည်ကိုတောင် သူတို့ကို ပြောပြီးပြီ။ တကယ်လို့ သူတို့သာ မြောက်ပိုင်းချီမင်းဆက်ကဆိုလျှင် ဘယ်သူမဆို သူကို သိပေလိမ့်မည်။

သူသည် ထျန်းချီတစ်ခွင်တွင် နာမည်ကျော်ကြားသော စစ်သူကြီးတစ်ဦးဖြစ်သော်လည်း တစ်ဖက်လူက သူ့ကို မသိဘူး။

ဒါက သူတို့ ဟန်ဆောင်နေတာ ဖြစ်နိုင်ခြေများတာမို့ သူ ဆက်လက် စမ်းသပ်ကြည့်ဖို့ လိုအပ်ပါသည်။

(ချင်းယီ - ရှင်က ပေကျင်းတက္ကသိုလ်ကိုတောင် မသိဘူးလား။)

ပေကျင်းတက္ကသိုလ်သည် နိုင်ငံ၏ ထိပ်တန်းတက္ကသိုလ်များထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်သောကြောင့် အနည်းဆုံးတော့ သူ မျက်နှာသာပေးသင့်ပေသည်။

(- ငါ အဲ့တာကို သိသင့်တယ်လား။)

(ချင်းယီ - … ကျွန်မ ဒါကို ဘယ်လိုပြောသင့်လဲဆိုတော့ တရုတ်နိုင်ငံကလူတိုင်း သိသင့်တယ်လေ။)

ချင်ယွီချွမ်သည် “တရုတ်နိုင်ငံ” ဟူသော စကားလုံးကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ အဆုံး၌ တစ်ဖက်လူမှာ တရုတ်နိုင်ငံမှ ဖြစ်သည်။

ဒီတရုတ်နိုင်ငံက ဘယ်မှာလဲ။ သူ ဘာဖြစ်လို့ ဒါကို တစ်ခါမှ မကြားဖူးတာလဲ။

(ချင်းယီ - အစ်ကိုကြီး၊ ရှင် မသိရင်လည်း အဆင်ပြေပါတယ်၊ ကျွန်မ ရှင့်ကို မလှောင်ပါဘူး။)

(ချင်းယီ - ကျွန်မမှာ လုပ်စရာရှိသေးတယ်၊ ဒါကြောင့် ကျွန်မ အားတဲ့အခါကျမှ စကားဆက်ပြောကြတာပေါ့။)

ချင်ယွီချွမ်သည် ဖုန့်ချင်းယီထံမှ ပေးပို့သော မက်ဆေ့ချ်ကို မြင်သောအခါ အနည်းငယ် စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားဟန်ရှိသည်။

တစ်ဖက်လူမှာ မြောက်ပိုင်းချီမင်းဆက်မှ မဟုတ်ပုံရသည်၊ ဒါပေမယ့် အဲဒီတရုတ်နိုင်ငံဆိုတာ ဘာလဲ။ သူ ဒါကို အသေအချာ စုံစမ်းဖို့ လိုအပ်သည်။

ချင်ယွီချွမ်နှင့် စကားပြောအပြီးတွင်၊ ဖုန့်ချင်းယီသည် သူမ၏ ဖုန်းတွင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သောစတိုးဆိုင် တစ်ဆိုင် ရှိနေကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့သည်။

ဖုန့်ချင်းယီက ၎င်းကို နှိပ်လိုက်သောအခါတွင် စာကြောင်း တစ်ကြောင်း ရုတ်တရက် ပေါ်လာခဲ့သည်။

“လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သောစတိုးဆိုင်ကို ဖွင့်လှစ်ရန် ၁၀ မှတ် လိုအပ်ပါသည်၊ သင့်မှာ အခုလောလောဆယ် ၁၀ မှတ် ရှိပါသည်၊ စတိုးဆိုင်ကို ဖွင့်လှစ်လိုပါသလား။”

သူ့ကြည့်ရတာ အတော်လေး အဆင့်မြင့်ပုံရသည်။ ဖုန့်ချင်းယီက “ဖွင့်လှစ်လိုသည်” ကို ကလစ်နှိပ်လိုက်သည်။

“လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သောစတိုးဆိုင်ကို အောင်မြင်စွာ ဖွင့်လှစ်လိုက်ပါပြီ၊ ( ၁၀ ) မှတ် နုတ်ယူသွားပါပြီ၊ သင့်မှာ အခု ( ၀ ) မှတ်သာ ကျန်ရှိပါတော့သည်။”

ဖုန့်ချင်းယီသည် ဤလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သောစတိုးဆိုင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ အနည်းငယ် ထူးဆန်းသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

စတိုးဆိုင်တွင် ပထမအတန်းကိုသာ သော့ဖွင့်ထားပြီး ထူးဆန်းသော ပစ္စည်းအချို့ကို ပြသထားသည်။

ဥပမာအားဖြင့် ဉာဏ်ရွှင်ဆေး၊ အလှတိုးဆေး၊ စိတ်သန့်စင်ဆေး စသည်တို့ဖြစ်သည်။

ဖုန့်ချင်းယီသည် ဉာဏ်ရွှင်ဆေးကို တစ်ချက် ထိပြီး ပစ္စည်းအညွှန်းကို ကြည့်လိုက်သည်။

“သုံးရက်တာ၊ ခရေစေ့တွင်းကျ မှတ်သားနိုင်တဲ့ မှတ်ဉာဏ် ရရှိမယ်၊ အဆုံးမရှိသော စွမ်းအင်တွေနဲ့ အချိန်တိုတိုအတွင်း သင့်ရဲ့ သင်ယူမှုစွမ်းဆောင်ရည် သိသိသာသာ တိုးတက်လာပါလိမ့်မည်။ ဈေးနှုန်း - အမှတ် ( ၁၀၀ ) “

ခရေစေ့တွင်းကျ မှတ်သားနိုင်တဲ့ မှတ်ဉာဏ်၊ အဲ့တာက တကယ်ပဲ အစွမ်းထက်နိုင်ပါ့မလား။

ဖုန့်ချင်းယီသည် အနည်းငယ် သံသယရှိသောကြောင့် ၎င်းဘေးရှိ ဈေးဝယ်ခလုတ်ကို နှိပ်လိုက်သော်လည်း ရလဒ်မှာ အမှတ်မလုံလောက်ကြောင်း ပြသလာခဲ့သည်။

ဒီအမှတ်တွေကို ဘယ်လိုရှာရမလဲ။ ဒီလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်စတိုးဆိုင်ကို ဖွင့်လှစ်ရာတွင် အမှတ် ( ၁၀ ) မှတ် နုတ်ယူလိုက်ပုံရတယ်။

အဲဒီ ( ၁၀ ) မှတ်က ဘယ်က ရတာလဲ။ အလိုအလျောက် ဆုချီးမြှင့်ခံထားရတာလား။

ဖုန့်ချင်းယီ ဂရုတစိုက် စစ်ဆေးကြည့်လိုက်တော့ “အမှတ်မလုံလောက်ပါ” ရဲ့ ဘေးမှာ “အမှတ်များ ရယူရန် နည်းလမ်း” ကို တွေ့လိုက်တာကြောင့် သူမ နှိပ်ကြည့်လိုက်မိသည်။

“အမှတ်များရယူရန် နည်းလမ်း ( ၁ ) - ချင်ယွီချွမ်နှင့် စကားပြောခြင်း၊ ဖုန်းပြောခြင်း သို့မဟုတ် ဗီဒီယိုကောလ်ခေါ်ဆိုခြင်း။

စကားပြောခြင်းအတွက် ( ၁၀ ) မှတ်၊ ဖုန်းပြောခြင်းအတွက် ( ၅၀ ) မှတ်၊ ဗီဒီယိုကောလ်ခေါ်ဆိုခြင်းအတွက် ( ၁၀၀ ) မှတ်။ အကြောင်းအရာ တစ်ခုစီကို တစ်ရက်လျှင် တစ်ကြိမ်သာ အသုံးပြုနိုင်ပြီး အများဆုံး ရမှတ်မှာ အမှတ် ( ၁၆၀ ) ဖြစ်ပါသည်။

အမှတ်များ ရယူရန် နည်းလမ်း ( ၂ ) - တိုင်းပြည်ကို အကျိုးပြုပါ၊ လူအဖွဲ့အစည်းကို အကျိုးပြုပါ၊ တိုင်းပြည်နှင့် လူမျိုးကို အကျိုးပြုသူ ဖြစ်ပါစေ။

ဒါက အရံမစ်ရှင်ဖြစ်ပြီး ကျပန်းထုတ်ပေးမည်ဖြစ်ကာ ရရှိသော အမှတ်များသည် အခြေအနေအပေါ် မူတည်ပြီး ဆုချီးမြှင့်ပေးသည်။”

ဒါက ဘယ်လိုမျိုးလဲ။

ချင်ယွီချွမ်နှင့် စကားပြောခြင်း၊ ဖုန်းပြောခြင်း သို့မဟုတ် ဗီဒီယိုကောလ်ပြောတာနဲ့ အမှတ်တွေကို ရနိုင်မှာလား။ သူ့ကြည့်ရတာ တုံ့ပြန်မှု အနည်းငယ်နှေးတဲ့ပုံပဲ။

ပြီးတော့ အရံမစ်ရှင်က ပိုလို့တောင် ရှုပ်ထွေးနေပြန်တယ်၊ တိုင်းပြည်နဲ့ လူမျိုးကို အကျိုးပြုပါ၊ ကျပန်းထုတ်ပေးတာလား။

ဖုန့်ချင်းယီသည် ခရေစေ့တွင်းကျ မှတ်သားနိုင်တဲ့ ဉာဏ်ရွှင်ဆေးကို အနည်းငယ် စိတ်ဝင်စားသော်လည်း သူစိမ်းတစ်ဦးကို အသံ သို့မဟုတ် ဗီဒီယိုကောလ်ခေါ်ဆိုဖို့ လုပ်ဆောင်ခြင်းသည် အရမ်းလွန်ကျူးသည်ဟု ယူဆမိသည်။ အခု လောလောဆယ်တွင် သူမ လက်ခံနိုင်သည့် တစ်ခုတည်းသော အချက်မှာ စကားပြောခြင်း တစ်ခုတည်းပင်။

လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်စတိုးဆိုင်မှာ ထွက်လာပြီးနောက် ဖုန့်ချင်းယီသည် ဖုန်းကို ထပ်မံ လေ့လာခဲ့ပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်စတိုးဆိုင်မှလွဲ၍ ကျန်အရာအားလုံးသည် သာမန်ဖုန်းတစ်လုံးနှင့် အတူတူပင်ဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိသောကြောင့် သူမသည် ၎င်းအတွက် စိတ်မပူတော့ပါ။

ထျန်းချီအင်ပါယာ နယ်စပ်စစ်စခန်းတွင်။

ချင်ယွီချွမ်သည် ဖုန်းကို ကိုင်ထားပြီး အချိန်အတော်ကြာ စဉ်းစားကာ နောက်ဆုံးတွင် တစ်ဖက်လူ၏ နာမည်ကို မေးကြည့်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။

သူက သူ့နာမည်ကို ပြောပြထားပြီးပြီဖြစ်ကာ သူမ၏ နာမည်ကိုတော့ သူ့ကို ပြန်မပြောသေးဘူး။

[: မင်းရဲ့ ဂုဏ်ထူးဆောင် မျိုးရိုးနာမည်နဲ့ နာမည်အပြည့်အစုံကို သိခွင့်ရှိမလား။]

အကြောင်းပြန်တာကို အချိန်အတော်ကြာ စောင့်ဆိုင်းပြီးနောက် မရရှိသေးသဖြင့် ချင်ယွီချွမ်သည် တရုတ်နိုင်ငံအကြောင်း နာမူချီဆီကို သွားပြီး မေးမြန်းကြည့်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။

ဒီနှစ်များတစ်လျှောက် သူ လေ့လာသင်ယူခဲ့သည့် သမိုင်းကြောင်းနှင့် နိုင်ငံအသီးသီးတွင် တရုတ်နိုင်ငံအကြောင်း ဖော်ပြထားခြင်း မရှိပေ။

နာမူချီသည် ထျန်းချီစစ်တပ်တွင် အသိပညာအကြွယ်ဝဆုံးသူဖြစ်ပြီး နက္ခတ်ဗေဒင်ပညာနှင့် ပထဝီဝင်ဆိုင်ရာ အသိပညာများကို လေ့လာသင်ယူခဲ့တာကြောင့် သူ တစ်ခုခုကို သိရှိကောင်း သိရှိနိုင်သည်။

နာမူချီသည် သူ့တဲသို့ ပြန်ရောက်ရောက်ချင်းမှာပင် ချင်ယွီချွမ်၏ အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။

“နာမူ မင်း ရှိလား။”

နာမူချီသည် အမြန်ထရပ်ပြီး တဲကို ဖွင့်လိုက်သည်။

“စစ်သူကြီး၊ ဘာလို့ ဒီအချိန်မှာ ရောက်လာတာလဲ။”

ချင်ယွီချွမ်က သူ့စကားစကို ဖြတ်လိုက်သည်၊ “နာမူ၊ တရုတ်နိုင်ငံအကြောင်း မင်းကြားဖူးလား။”

“တရုတ်နိုင်ငံလား၊ တရုတ်နိုင်ငံအကြောင်း ကျွန်တော် တစ်ခါမှ မကြားဖူးဘူး။ စစ်သူကြီး ဒီအကြောင်းကို ဘယ်မှာ ကြားမိတာလဲ။”

စစ်သူကြီးသည် ယနေ့တွင် အတော်ပင် ထူးဆန်းစွာ ပြုမူနေပြီး အရင်ဆုံး သေတ္တာလေးအကြောင်းကို မေးမြန်းကာ ယခုအခါတွင် တရုတ်နိုင်ငံအကြောင်းကို မေးမြန်းနေသည်။

စစ်သူကြီး ရူးသွားတာများလား။

ချင်ယွီချွမ်က တဲထဲမှာ ခဏရပ်နေပြီး “ရပြီ” ဟု ပြောလိုက်သည်။

“…” နာမူချီကို ကြည့်ရတာ စိတ်ရှုပ်ထွေးနေပုံပင်၊ ဘာကို ရတာလဲ။

နာမူချီက အကျိုးအကြောင်း မေးမြန်းခါနီးမှာ ချင်ယွီချွမ်က ထွက်သွားနှင့်နေပြီဖြစ်သည်။

ချင်ယွီချွမ်သည် သူ့ကိုယ်ပိုင်တဲအတွင်းသို့ ပြန်ရောက်ပြီးနောက် သူ့ချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ချွတ်ပြီး ပေါ့ပေါ့ပါးပါး အဝတ်အစားများကို ပြောင်းလဲဝတ်ဆင်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ဖုန်းက အသံထွက်လာသည်။

ချင်ယွီချွမ်က ဖုန်းကို ကောက်ကိုင်ကြည့်လိုက်တော့ သူ့မေးခွန်းကို တစ်ဖက်လူမှ ပြန်ဖြေလာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

[ချင်းယီ - ကျွန်မနာမည်က ဖုန့်ချင်းယီပါ။]

ဒါက မိန်းကလေးနာမည်နဲ့တူတယ်။

[: မင်းက မိန်းကလေးလား။]

[ချင်းယီ - ပြဿနာရှိလို့လား။]

[ချင်ယွီချွမ် - မရှိပါဘူး။]

[ချင်းယီ - …]

ဒီလူနဲ့ ပြောဆိုဆက်ဆံရတာ တော်တော်လေးကို ခက်တယ်။ ဒီလူက ဝူးရှဖန်ဖြစ်ပုံရတယ်၊ သူမရဲ့ ဂုဏ်ထူးဆောင် မျိုးရိုးနာမည်နဲ့ အမည်သညာကိုတောင်မှ မေးမြန်းထားခဲ့သည်။

[ချင်ယွီချွမ် - ဖုန့်မိန်းကလေး ဘယ်မှာနေလဲဆိုတာ ကျွန်တော် မေးလို့ ရမလား။]

ဖုန့်ချင်းယီသည် ချင်ယွီချွမ် ပေးပို့သော မက်ဆေ့ချ်ကိုကြည့်ပြီး သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ 

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူမသည် တစ်နေ့လျှင် ( ၁၀ ) မှတ်သာ ရှာဖွေနိုင်ပြီး ယနေ့အတွက် ထိုပမာဏကို ရရှိခဲ့ပြီးပြီဖြစ်သည်။ ထိုအကြောင်းကို သူမ မနက်ဖြန်မှ ဆက်ပြောရမယ်။

[ချင်းယီ - တောင်းပန်ပါတယ်၊ ကျွန်မ အခု နေ့လည်စာ စားရတော့မယ်။ နောက်နေ့မှ ဆက်ပြောကြတာပေါ့။]

[ချင်ယွီချွမ် - ကောင်းပါပြီ။]

ချင်ယွီချွမ်က ပြန်ဖြေပြီးနောက် ဖုန်းကို ဘေးနား ချထားလိုက်သည်။

ယခုအခါမှာတော့ တစ်ဖက်လူသည် မိန်းကလေးဖြစ်သည်ကို သူသိခဲ့ပြီးဖြစ်ကာ သူမသည် မြောက်ပိုင်းချီတိုင်းပြည်မှမဟုတ်ပုံရသည်။

သို့သော် သူ သတိထားဖို့ လိုအပ်နေသေးသည်။ မြောက်ပိုင်းချီလူမျိုးသည် ကောက်ကျစ်ပြီး သစ္စာမဲ့သူများဖြစ်သည်ဟု လူသိများသည်။ သူ အသေအချာလေး သတိကပ်ထားသင့်သည်။ 

***