Welcome To MM Storyteller
LOGIN
“လုယွမ်ယဲ့
၊ ရှီအိမ်တော်နဲ့ လက်ထပ်ဖို့က မင်းတစ်ယောက်တည်း
ဆုံးဖြတ်ရမယ့် ကိစ္စ မဟုတ်ဘူး”
လုဖုန်း
သည် ဒေါသကြောင့် မုတ်ဆိတ်မွှေးများပင် တုန်ယင်နေသည်။
“ဖေဖေ၊ မိသားစု ဥပဒေနဲ့ အပြစ်ပေးမယ်လို့
မပြောခဲ့ဘူးလား။ ဒါဆိုရင် အပြစ်ပေးပါ။”
လုယွမ်ယဲ့က မျက်လွှာကို အနည်းငယ်ချကာ လေသံခပ်အေးအေးဖြင့်
ပြောသည်။
“ဒီကိစ္စမှာ ကျွန်တော် မှားတာ ဘာမှမရှိဘူး။”
“မင်း ဘာမှ မမှားဘူး ဟုတ်လား”
လုဖုန်းသည် ဝါးတုတ်ကို ကိုင်ထားရင်း သားဖြစ်သူကိုကြည့်ကာ
မကျေမချမ်း ဖြစ်နေသည်။
“မင်း အပူရှိန်တက်နေတဲ့ အိုမီဂါတစ်ယောက်ကို
တွေ့တဲ့အခါ ဆေးရုံ အချိန်မီပို့ရမယ့်အစား မင်းကိုယ်တိုင် အမှတ်အသား လုပ်လိုက်တယ်။ ဒါမျိုးကို
ငါက ဘယ်တုန်းက သင်ပေးဖူးလို့လဲ?”
“ဟို အိုမီဂါ မေ့မျောနေခဲ့တာ ဖြစ်နိုင်တယ်။
မင်းလည်း မေ့မျောနေခဲ့တာလား?”
“ယွမ်ယဲ့၊ မြန်မြန် မင်းရဲ့ အမှားကို ဝန်ခံလိုက်ပါ။”
ငြင်းခုံနေကြသည့် ဖခင်နှင့်သားကြားတွင် ရောက်နေသည့်
ရှောင်တင်း မှာ ဘာလုပ်ရမှန်းမသိ ဖြစ်နေသည်။
သူမသည် လုယွမ်ယဲ့၏ နားနားသို့ ကပ်ကာ တိုးတိုးလေး
ပြောလိုက်သည်။
“အမေ ပြောတာ နားထောင်ပါ။ အရင်ဆုံး ဖေဖေ့ကို တောင်းပန်လိုက်။
နောက်မှ အမေ ရှင်းပြပေးမယ်။”
လုယွမ်ယဲ့ကတော့
ခေါင်းကို ငုံ့ပြီး မတ်တတ်ရပ်နေရုံမှ တစ်ပါး အခြား စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောပေ။
သူ၏ ခေါင်းမာသော သဘောထားကို မြင်သောအခါ
လုဖုန်းသည် ပို၍ပင် ဒေါသထွက်လာသည်။
“မင်းက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဘယ်လောက် စွမ်းဆောင်နိုင်တယ်
ထင်နေတာလဲ လုအုပ်စုကြီးက မင်းပိုင်တာ မဟုတ်သေးဘူးနော်!”
“ဟို အသုံးမကျတဲ့ ဝမ်းကွဲတွေက ငါတို့ကို
အမြဲတမ်း ချောင်းကြည့်နေကြတာ မဟုတ်ဘူးလား။ သူတို့က မင်း တစ်ခုခု ဖြစ်ဖို့ပဲ စောင့်နေကြတာ
ယွမ့်မီဒီယာ က တစ်မိနစ်အတွင်း ပြိုလဲသွားနိုင်တယ်”
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ သားဖြစ်သူအတွက် စိုးရိမ်နေသည့်
ရှောင်တင်းလည်း စိတ်ပူလာသည်။
“ဟုတ်တယ်။ ရှီကျင်းပန် က ဒီနေ့ လက်ထပ်ဖို့ ယုံကြည်ချက်ရှိရှိ တောင်းဆိုနိုင်တယ်ဆိုရင်၊
နောက်နေ့မှာ သူက သားက သူ့သားကို ဘယ်လို အမှတ်အသားလုပ်ခဲ့တယ်ဆိုတာကို အလွယ်တကူ ဖော်ထုတ်နိုင်တယ်။
သား ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်အတွက် မစဉ်းစားရင်တောင် ဒီမိသားစုကို ထည့်စဉ်းစားသင့်တယ်။”
“လုမိသားစုကို လူမိုက်တစ်ယောက်က ဘယ်လိုလုပ်
ထိန်းချုပ်နိုင်မှာလဲ”
လုယွမ်ယဲ့၏ လေသံမှာ မပြောင်းလဲပေ။
“ရှီကျင်းပန်က
အဲဒီလောက် မရဲတင်းသေးပါဘူး။”
“သတ္တိမရှိတဲ့ကောင် အိုမီဂါတစ်ယောက်ကို
ဒီလိုလုပ်ပြီး မှန်တယ် ထင်နေတာလား”
လုဖုန်းသည် ဒေါသကြောင့် တုန်ရီနေသည်။
“ဒါဆို ဖေဖေ ရှီအိမ်တော်နဲ့ ချုပ်ဆိုခဲ့တဲ့ ကိုယ်ပိုင် ထိမ်းမြားခြင်းကတိသစ္စာရော၊
ရှီယိ ရဲ့ သဘောထားကိုရော မေးခဲ့သေးလား”
လုယွမ်ယဲ့သည် ခေါင်းမော့ကာ ဖခင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
အယ်လ်ဖာနှစ်ဦးကြားတွင် မီးပွားများ ပျံဝဲနေသကဲ့သို့ ထင်ရသည်။
သူသည် အပူရှိန်တက်ချိန်အတွင်း နာကျင်မှုကြောင့်
ကွေးကွေးလေးဖြစ်နေသည့် ရှီယိ၏ ပုံစံကို
သတိရမိသည်။ သူ အလွန် မသက်မသာ ဖြစ်နေသော်လည်း မေ့မြောသွားသည်အထိ အောင့်အီးခံခဲ့သည်။
ထိုသို့သော အေးစက်ပြီး ခံနိုင်ရည်ရှိသည့် အိုမီဂါတစ်ယောက်သည် ကြီးမားသော မိသားစုများအကြား
လက်ထပ်ထိမ်းမြားခြင်းဆိုင်ရာ အရောင်းအဝယ်တစ်ခု ဖြစ်လာရန် လုံးဝ ဆန္ဒရှိမည် မဟုတ်ပေ။
“တစ်ခု လောက် မေးပါရစေ။”
ရှောင်တင်းက သူတို့နှစ်ဦးကြားသို့ အလျင်အမြန်
တိုးဝင်လိုက်သည်။ သူမက ခင်ပွန်းဖြစ်သူကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး သားဖြစ်သူကို ပြောသည်။
“အမေ ကိုယ်တိုင် မိသားစု စည်းဝေးပွဲတစ်ခုကို
ဦးစီးကျင်းပမယ်။ ရှီအိမ်တော်က လူတွေကို
ဒီကို ဖိတ်ပြီး အဲဒီ အိုမီဂါရဲ့ သဘောထားကို မေးကြည့်ရအောင်။”
လုဖုန်း၏
ဒေါသမှာ မပြေသေးသော်လည်း ဇနီးဖြစ်သူက သူ့ရှေ့မှာ ရှိနေသည့်နောက် အနည်းငယ်တော့ လျော့သွားသည်။
သူ၏ နူးညံ့သည့် ဇနီးက ရင်ခွင်ထဲသို့ တိုးဝင်လာသောအခါ သူ၏ မာန်မာန တစ်ဝက်ခန့် လွင့်ပြယ်သွားသည်။
အော်ဟစ်မည့်အစား သူသည် ခပ်ပြတ်ပြတ်ဖြင့် “ဝင်မပါနဲ့” ဟုသာ ပြောနိုင်သည်။
“အိုး၊ ကျွန်မ ပြောတာ နားထောင်ပါဦးရှင်။”
ရှောင်တင်းသည် ခင်ပွန်းဖြစ်သူ၏ လက်ကို ကိုင်ထားသည်။
“ယွမ်ယဲ့၊ သားကရော ဘယ်လိုထင်လဲ”
လုမိသားစုသည်
အိုမီဂါများကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ခြင်းကို ပထမနေရာတွင် အမြဲထားရှိသည်။ လုယွမ်ယဲ့သည်လည်း မိခင်ဖြစ်သူကို အလွန်လေးစားသောကြောင့်
သူ၏ သဘောထားမှာ ပျော့ပြောင်းသွားသည်။
“ကျွန်တော် အမေ ပြောတာ နားထောင်ပါ့မယ်။”
“ဟုတ်တာပေါ့။”
ရှောင်တင်းက ပြုံးပြီး ပြောသည်။
“သားရဲ့ ဖေဖေကလည်း သားကို စိတ်ပူလို့ ဒီလောက်
ဒေါသထွက်နေတာ။”
“လုကြီး၊
ရှင်လည်းတူတူပဲ။ ကျွန်မတို့ ကလေးက အရွယ်ရောက်နေပြီ။ မိသားစု ဥပဒေအကြောင်းကို အချိန်တိုင်း
ပြောစရာ မလိုပါဘူး။”
“မိသားစု ဥပဒေက ဘာဖြစ်လဲ ငါလည်း အသက်သုံးဆယ်ကျော်ထိ
အဖိုးကြီး အပြစ်ပေးတာ ခံခဲ့ရသေးတာပဲလေ”
လုဖုန်းသည် ဒေါသတကြီး ရှုံ့မဲ့သွားသည်။
“သူ ကိုယ်တိုင် တောင်းဆိုခဲ့တာဆိုတော့ အပြစ်ပေးတာကို
လက်ခံရမှာပေါ့”
“အမေ စိတ်မပူပါနဲ့။”
လုယွမ်ယဲ့က
ပြောလိုက်သည်။
“မင်းကို ဘယ်သူက စိတ်ပူနေတာလဲ၊ မင်း အရိုင်းအစိုင်းလေးရဲ့”
လုဖုန်း၏ မုတ်ဆိတ်မွှေးများ တုန်ယင်နေသည်။
“မင်းအမေက ငါ အရမ်း ဒေါသထွက်မှာကို ကြောက်နေတာ။”
“မင်း ဒီကလေး…”
ရှောင်တင်းသည် ဆက်လက်ကြည့်ရှုနေရန် မတတ်နိုင်တော့ပေ။
သူမသည် ခင်ပွန်းဖြစ်သူကို တိုးတိုးလေး ခြိမ်းခြောက်လိုက်သည်။
“ကျွန်မသားကို ရှင် မထိခိုက်စေနဲ့နော်”
ဝါးတုတ် ၂၀ သည် အယ်လ်ဖာများကို အရေးပါသော
ထိခိုက်မှု မဖြစ်စေနိုင်သော်လည်း ထိုကဲ့သို့သော သစ်သားပြားမာမာသည်ပင် လုယွမ်ယဲ့အား နာကျင်မှုကြောင့် ချွေးအေးများ
ထွက်စေခဲ့သည်။
ကျောက ပူလောင်နေသောကြောင့် လုယွမ်ယဲ့သည် ရှပ်အင်္ကျီ မဝတ်ဝံ့ပေ။ ဆေးဝါးအရက်ပုလင်းကို
တစ်ဖက်တည်းဖြင့် လှည့်ဖွင့်နေစဉ်တွင် ရုတ်တရက် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
အပူရှိန်တက်သည့် ညတွင် သူသည် ရှီယိကို အလွန်အမင်း ပြုမူခဲ့သည်။ ထိုအိုမီဂါသည်
အိပ်ယာပေါ်တွင် နှစ်ရက် သုံးရက်ကြာ လဲလျောင်းနေခဲ့ပြီးနောက်တွင်ပင် မလှုပ်မယှက်နိုင်ဘဲ
ရှိနေခဲ့သည်။ သူ့လိုပဲ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ကိုက်ခဲနေမလား၊ အနည်းငယ် လှုပ်လိုက်ရုံဖြင့်
ကြွက်သားများနှင့် အရိုးများက နာကျင်နေမလား။
လူတစ်ဦးချင်းစီက ကိုယ်တိုင် မကြုံတွေ့ရပါက
အခြားသူ၏ ခံစားချက်များကို စာနာနားလည်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ နူးညံ့သိမ်မွေ့သော ကိုယ်ခန္ဓာရှိသည့်
အိုမီဂါများသည် အယ်လ်ဖာများစွာထက် နာကျင်မှုကို ပိုမို ခံနိုင်ရည်ရှိတတ်ကြသည်။
လုယွမ်ယဲ့သည်
ဒဏ်ရာများကြောင့် ယာယီ ကားမမောင်းနိုင်ဖြစ်နေသည်။ ထို့အပြင် ရှောင်တင်းသည် သားဖြစ်သူကို သနားသောကြောင့် လုမိသားစု၏ အိမ်ဟောင်းတွင်
ဦးစွာ နေထိုင်ခိုင်းခဲ့သည်။
ကောင်းရိန်
သည် သူ၏ လက်ပ်တော့ပ်ကို ယူလာပြီးနောက် ဖွင့်ကာ အီးမေးလ်တစ်ခုကို ဂရုတစိုက် ပြင်ဆင်ခဲ့သည်။
ရှီယိ၏ ကိုယ်ပိုင် မေးလ်ဘောက်စ်ကို ရှာတွေ့ပြီးနောက်
ပေးပို့ရန် နှိပ်လိုက်သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရှီယိနှင့် ဖန်ဟွေ့ရိ တို့သည် ဖေးယိ ၏
ဆောင်းဦးနှင့် ဆောင်းရာသီ ဒီဇိုင်းမူကြမ်း ဆွေးနွေးပွဲအတွက် အဆင်သင့်ချုပ်ပြီး အဝတ်အစားများ၏
ချို့ယွင်းချက်များကို ဆွေးနွေးနေကြသည်။
ဖန်ဟွေ့ရိသည်
အလုပ်လုပ်သည့် အခြေအနေသို့ ရောက်သည်နှင့် အလွန်အလေးအနက်ထားသည်။ ခဲတံဖြင့် ရေးဆွဲနေခြင်းဖြင့်
အလုပ်များနေသောကြောင့် ရေတစ်ငုံသောက်ရန်ပင် မေ့နေသည်။
ရှီယိသည်
သူ့အတွက် လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက် ယူလာပေးခဲ့ပြီး လမ်းတစ်လျှောက်တွင် သူ၏ အဝင် မေးလ်ဘောက်စ်ကို
ဖွင့်ကြည့်လိုက်သည်။
[ထိမ်းမြားခြင်း သဘောတူစာချုပ်]
ပေးပို့သူ- လုယွမ်ယဲ့
မောက်စ်ကို ကိုင်ထားသော လက်သည် ခဏတာ ရပ်တန့်သွားသည်။
ထို့နောက် သူက ၎င်းကို နှိပ်လိုက်သည်။ ရှီကျင်းပန်သည်
လုမိသားစုကို ဆက်သွယ်မည်ကို သူ သိသော်လည်း ဤမျှ မြန်မြန်ဆန်ဆန် ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။
ဤအီးမေးလ်တွင် လုယွမ်ယဲ့သည် သူတို့၏ လက်ထပ်ခြင်းနှင့် ပတ်သက်သည့် အကျိုးဆက်များကို ရှင်းလင်းစွာ
ရှင်းပြပြီး ဆက်ဆံရေးကို အသေးစိတ် ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာထားသည်။
အကျဉ်းချုပ်အားဖြင့် ၎င်းကို အချက်သုံးချက်ဖြင့်
ဖော်ပြနိုင်သည်။
–
●
သူ နှစ်သက်တဲ့ အိုမီဂါတစ်ဦးကို သူ ပိုင်ဆိုင်ပြီးသားဖြစ်သည်။
●
လက်ထပ်ကာလအတွင်း အပြည့်အဝ အမှတ်အသား လုပ်ခြင်း လုံးဝရှိမည်
မဟုတ်ပါ။
●
သုံးနှစ်ကြာပြီးနောက်၊ လက်ထပ်စာချုပ်သည်
အလိုအလျောက် ပျက်ပြယ်မည်ဖြစ်ပြီး ရှီယိသည်
ဖေးယိ၏ စီမံခန့်ခွဲမှု အခွင့်အရေးကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားနိုင်မည်။
ဥပဒေအရ အိုမီဂါတစ်ဦးရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုဟာ သူတို့ရဲ့ အိမ်ထောင်ဖက်က စီမံခန့်ခွဲရမှာဖြစ်ပြီး
ရောင်းချခြင်းနဲ့ လွှဲပြောင်းခြင်း ပြုလုပ်တဲ့အခါ နှစ်ဖက်စလုံး လက်မှတ်ထိုးဖို့ လိုအပ်ပါတယ်။
လက်ထပ်ပြီးနောက် ဖေးယိရဲ့ စီမံခန့်ခွဲမှု အခွင့်အရေးကို သူ ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းခွင့် ရတာဟာ
အလွန်ရှားပါးသည်။
ရှီယိက
အီးမေးလ်ရဲ့ အဆုံးအထိ ဆွဲချကြည့်လိုက်သည်။ လုယွမ်ယဲ့က
ကော်ဖီသောက်ဖို့ ဖိတ်ခေါ်သကဲ့သို့ လေးနက်တဲ့ လေသံနဲ့ သူ့ကို လူကိုယ်တိုင် လာရောက် လက်မှတ်ထိုးဖို့
တောင်းဆိုထားသည်။ နောက်ဆုံးမှာတော့ ဖုန်းနံပါတ်တစ်ခုကို ပေးထားသည်။
ဖုန်းထဲမှာ နံပါတ်ကို ထည့်ပြီးနောက် သူ့နှုတ်ခမ်းထောင့်က
မသိမသာ ကွေးညွတ်သွားသည်။
Welcome To MM Storyteller
LOGIN
Welcome To MM Storyteller
REGISTER