Chapter - 24 : လျှို့ဝျက်ချက်မဟုတ်သော လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခု ( 1 )

"သရဲရှိတယ်၊ တကယ်ကို သရဲရှိတာ..."

ရွှီဟောက်မင်သည် ဤဖြစ်ရပ်လေးကြောင့် အသိဉာဏ်ကင်းမဲ့လောက်အောင် ကြောက်ရွံ့သွားပြီး လုရွှိအား သူ၏ ကယ်တင်ရှင်အဖြစ် ယူဆလိုက်သည်။ သူ၏ စိတ်သည် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မစဉ်းစားရသေးခင်မှာပင် ခန္ဓာကိုယ်မှ အရင် ရွေ့လျားသွားသည်။

လုရွှိသည် အခြားသူများနှင့် နီးကပ်စွာ နေသားမကျသောကြောင့် သတိမထားမိဘဲ နှစ်လှမ်းခန့် နောက်ဆုတ်လိုက်သည်။

"ပြောစရာရှိရင် ပြောလေ၊ အရင် ကျွန်တော့်ပေါ်က ဆင်းဦး"

လုရွှိ၏ အသံနေအသံထားသည် အလွန်အမင်း တည်ငြိမ်လွန်းသောကြောင့် မူလက ထိတ်လန့်နေသော ရွှီဟောက်မင်အား ထိခိုက်သွားစေသည်။

အနီးအနားတွင် နံရံများအား ရိုက်ခတ်နေသော တစ္ဆေများ မရှိတော့ပေ။ မီးများက တောက်ပနေ၏။ သူ့ရှေ့တွင် ရှင်းလင်းသော အသံတစ်ခု ရှိနေ၏။ ၎င်းသည် သူ့ကို အစောပိုင်းက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့်အရာမှာ အိပ်မက်မျှဖြစ်ပေလော ဟုပင် တွေးတောမိစေသည်။

ရွှီဟောက်မင်သည် သတိပြန်ဝင်လာပြီးမှ သူသည် လုရွှိအား ဖက်ထားကာ မလွှတ်တမ်း ဆုပ်ကိုင်ထားသည်ကို သိလိုက်သည်။ သူ၏ ကြောက်ရွံ့မှုများ လွင့်စင်သွားပြီးနောက် သူ့၏ ဂုဏ်သိက္ခာများက ပြန်လည်ဝင်ရောက်လာသည်။ သူသည် လုရွှိပေါ်မှ အလျင်အမြန် ခုန်ဆင်းလိုက်ပြီး သူ့မျက်နှာသည်လည်း အနည်းငယ် ပူနွေးသွား၏။

"တမင်လုပ်တာ မဟုတ်ပါဘူး..."

မည်သို့ပင်ကြည့်ပါစေ BTT သည် အတော်အတန် ရေပန်းစားသော အဖွဲ့ဖြစ်သည်။ အဖွဲ့ဝင်အားလုံးသည် ယနေ့ '5A' အဆင့်ရခဲ့သည့် အချက်အပြင် ရွှီဟောက်မင်အား မသိသူ အနည်းငယ်သာ ရှိသည်။

လူတိုင်းက လျှပ်စစ်နှင့် ရေ ပြတ်တောက်သွားသောကြောင့် အနည်းငယ် ထိတ်လန့်နေကြပြီး ရေချိုးရန် စင်္ကြန်တွင် ရပ်စောင့်နေကြသည်။ ပုံမှန်အတိုင်းပင် သူတို့သည် ရွှီဟောက်မင်မှ လုရွှိ၏ ခန္ဓာကိုယ်အား တွယ်ကပ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ကြသည်။ သူတို့သည် သူ့အား အမှောင်ကြောက်သော ငကြောက် ဟု ထင်ကြပြီး ရယ်မောကြလေသည်။

"ငါ့ကိုယ်ငါ အမှောင်ကို အတော်လေး ကြောက်နေပြီလို့ ထင်တာ… တခြားသူတစ်ယောက်က ပိုတောင် ကြောက်နေလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်တုန်းကမှ မတွေးခဲ့မိဘူး"

"ဟားဟားဟား၊ ငါ BTT အဖွဲ့ဝင်တွေက အေးဆေးတည်ငြိမ်ပြီး ခပ်မိုက်မိုက်ပဲလို့ ထင်ခဲ့တာ… တကယ်တမ်းကျတော့ သူတို့က ဒီလောက် ချစ်စရာကောင်းလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူထင်မှာလဲ"

"ဟေး ဟေး ဟေး၊ ဟောက်မင်ကော လမ်းဖယ်ပေးပါ၊ ရွှိကော လွှတ်ပြီး ငါ့ကို တစ်လှည့် ပေးပါဦး"

~~~

လူတိုင်းသည် စနောက်ရုံသက်သက်သာ ဖြစ်ပြီး နောက်ကွယ်တွင် မည်သည့် ရည်ရွယ်ချက်မျှ မရှိပေ။ သို့သော် ရွှီဟောက်မင်ကမူ သူသည် အိပ်မက်ထဲ၌သာ ရှိနေဆဲဟု ခံစားနေရသည်။

လုရွှိသည် လူတိုင်းအား ပြုံးပြပြီး သဘာဝအတိုင်း ပြောလိုက်သည်။

"အားလုံးပဲ၊ ရေဆက်ချိုးကြပါ… ပြီးရင် အိပ်ကြတော့၊ မနက်ဖြန် ကျွန်တော်တို့ ရိုက်ကူးမှု ရှိသေးတယ်"

လုံလောက်စွာ အိပ်စက်ခြင်းကသာ နောက်နေ့တွင် တက်ကြွသော စွမ်းအင်အား အာမခံနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ရိုက်ကူးမှုသည် တစ်နေကုန် ကြာမြင့်မည်ဖြစ်ပြီး ၎င်းသည် ခက်ခဲသော တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်မည်ကို သူတို့ သိကြသည်။

လူတိုင်းသည် ပွဲဦးထွက်ခွင့်ရရန်အတွက် ပြိုင်ပွဲသို့ ပါဝင်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့၏ အရည်အချင်းများအား ပြသသူနိုင်များသာ ပို၍ ပို၍ ဖန်သားပြင်၌ ကြာချိန်များများ ရရှိနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ထိုအချက်အား စဉ်းစားပြီးနောက် လူတိုင်းသည် သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်ကိစ္စများနှင့် ချက်ချင်း အလုပ်ရှုပ်သွားကြသည်။ လုရွှိ၏ ဘေးတွင် မည်သည်များဖြစ်နေသည်ကို မည်သူမျှ စိတ်မဝင်စားကြပေ။

ယခုအခါ ရွှီဟောက်မင်သည် အမှန်ပင် ရှက်ရွံ့သလို၊ အမှန်တကယ်လည်း ထိတ်လန့်နေသည်။

အစောပိုင်းက ထူးဆန်းသော ကြုံတွေ့မှုသည် သူ၏ စိတ်ထဲတွင် လတ်ဆတ်နေဆဲဖြစ်ပြီး သူသည် ကမ္ဘာကြီးအပေါ်ရှိ သူ၏ အမြင်ကို အသစ်ပြန်လည်တည်ဆောက်ရန် မကြိုးစားဘဲ မနေနိုင်ပေ။

"လုရွှိ… မင်း သူတို့ကို မြင်နိုင်တယ်၊ မဟုတ်လား" 

ရွှီဟောက်မင်သည် ဤမေးခွန်းအား အဘယ်ကြောင့် မေးနေမှန်း သူကိုယ်တိုင်ပင် မသိပေ။

သို့သော် သူသည် လုရွှိ၏ အရင်က တစ္ဆေ မြင်ရလိမ့်မည် ဟူသော ခန့်မှန်းချက်အား တွေးလိုက်သောအခါ ရွှီဟောက်မင်သည် လုရွှိမှ ထိုအရာများအား တကယ် မြင်နိုင်သလားဟု တွေးမိနေခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း လုရွှိ၏ မျက်နှာအမူအရာသည် ဤမေးခွန်းအား ကြားပြီးနောက် အနည်းငယ် ဟာတာတာ ဖြစ်နေသည်။ သူသည် မျက်မှောင်ကြုတ်၍ပင် မေးလိုက်သည်။

"ခင်ဗျားရဲ့ 'သူတို့' ဆိုတာ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ"

"သရဲတွေလေ!"

ရွှီဟောက်မင်သည် သူတို့ ထိုနေရာ၌ ရှိနေသေးမည်ကို ကြောက်ရွံ့သောကြောင့် စကားပြောရင်း ပတ်ပတ်လည်အား ကြည့်နေမိသည်။

"ခင်ဗျား ဘယ်သရဲတွေအကြောင်း ပြောနေတာလဲ၊ ခင်ဗျား အရမ်းပင်ပန်းနေတာလား"

လုရွှိ ပခုံးတွန့်ပြပြီး နံရံထောင့်တွင် တရားစီရင်ခြင်းအား စောင့်ဆိုင်းနေသော ဝိညာဉ်လေးဦးအား မမြင်သယောင် ဟန်ဆောင်လိုက်သည်။

"ဖြစ်နိုင်ပါတယ်"

ရွှီဟောက်မင်သည် သူ၏ အတွေ့အကြုံကို လုရွှိအား မည်သို့ ရှင်းပြရမှန်း မသိခဲ့ပေ။ လုရွှိ၏ အပြုအမူကား သူသည် ဝိညာဉ်များအား တကယ်မမြင်နိုင်ဟု သူ့အား ထင်စေမိသည်။ တစ္ဆေများအား မြင်ခဲ့ကြောင်း ဝန်ခံမည့်အစား ခေါင်းအား သဲထဲတွင် မြှုပ်ပြီး မည်သည်မှမဖြစ်ခဲ့သလို ဟန်ဆောင်ခြင်းသာ ပိုကောင်းပေလိမ့်မည်။

နေ့လယ်ခင်း အစောပိုင်း၌ သူသည် ရွှီလဲ့လဲ့၏ အယူသီးမှုများအား လှောင်ပြောင်ခဲ့သေးသည်။ သို့သော် တစ်ရက်ပင် မပြည့်မီ သူ၏ မျက်နှာသည် လက်တွေ့အခိုက်အတန့်၏ နာကျင်မှုကြောင့် ပူလောင်နေလေသည်။

ရွှီဟောက်မင်၏ မျက်နှာသည် အနီနှင့် အဖြူကြား လည်ပတ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ လုရွှိသည် သူ၏ ကမ္ဘာကြီးအပေါ်ရှိ အမြင်များသည် လျင်မြန်စွာ ပြိုလဲပြီး ပြန်လည်တည်ဆောက်နေသည် ဟု ခန့်မှန်းလိုက်သည်။

"ခင်ဗျား ရေချိုးပြီး စောစောအိပ်သင့်တယ်၊ ခင်ဗျားရဲ့ ဆံပင်မှာ ဆပ်ပြာမြှုပ်တွေ ကပ်နေသေးတယ်"

လုရွှိ၏ စေတနာပါသော သတိပေးချက် အောက်တွင် ရွှီဟောက်မင်မှာ သူသည် မျက်နှာသုတ်ပဝါ ပတ်ထားလျက် ရေများ စိုရွှဲကာ စင်္ကြန်တွင် ရပ်နေကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။

သူသည် လုရွှိအား ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ စိတ်ခံစားမှုများမှာ အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးနေသည်။ သူသည် ပထမဆုံး အဆောင်ခန်းသို့ ပြန်သွားခြင်း မပြုမီ ၎င်းအား ခပ်တောင့်တောင့် လက်ခံလိုက်သည်။

"ဆရာ လုရွှိ..."

ရွှီဟောက်မင်က သူ၏ အဆောင်ခန်းသို့ ပြန်ရောက်ပြီးနောက် ဟယ့်ရှင်းပေါ်သည် လုရွှိအား တောင်းပန်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်တို့ ဘယ်သူ့ကိုမှ တကယ် မထိခိုက်စေချင်ပါဘူး..."

အခြား နှစ်ယောက်သည် သူတို့၏ တစ္ဆေအဖော်များ ထံမှ လုရွှိအား သိရှိခဲ့ကြပြီး တစ်စုံတစ်ယောက်အား ကြောက်လန့်အောင် လုပ်နေစဉ် လက်ပူးလက်ကျပ် မိခဲ့ခြင်းအား တွေးရင်းဖြင့် ထိတ်လန့်သွားကြသည်။

လုရွှိသည် စင်္ကြန်တွင် စောင့်ကြည့်ကင်မရာများ ရှိနေသောကြောင့် အလွန် ထင်ရှားစွာ ပြုမူရန် မလိုချင်ပေ။ သူသည် သူ၏ ပါးစပ်အား အနည်းငယ် ရွှေ့၍ ထိုစကားလုံးများ ထုတ်ပြောလိုက်သည်။

"မနက်ဖြန်ည ငါ ရိုက်ကူးမှု ပြီးရင် သိုလှောင်ခန်းဆီ လာခဲ့မယ်၊ အဲဒီကျမှ စကားပြောကြမယ်"

"ကောင်းပြီ ကောင်းပြီ ကောင်းပြီ၊ ဆရာ ပြောသမျှ အားလုံး နားထောင်ပါ့မယ်"

ထောင်ယင်းပေါ်သည် သူ၏ ညီငယ်လေး သုံးယောက်ထက် အချိန်အနည်းငယ် ပိုကြာအောင် ရှိနေခဲ့သူဖြစ်သည်။ လုရွှိသည် သူတို့အား ခက်ခဲစေခြင်း မပြုသည်ကို မြင်သောအခါ သူ၏ သတ္တိသည် အတော်အတန် တိုးလာ၏။

"ဆရာ လုရွှိ၊ ခင်ဗျား ဘာလို့ အိုင်ဒေါရှင်သန်ရေး ရှိုးမှာ လာပါတာလဲ"

လုရွှိသည် ရွှီဟောက်မင်နှင့် စကားပြောခဲ့သည့် ပုံစံအရ သူ၏ အချက်အလက်အား ထုတ်ဖော်လိုခြင်း မရှိသည်မှာ ထင်ရှားပေသည်။

လုရွှိ၏ မျက်နှာသည် ကျိရှိုးနျန်မှာ မည်မျှ ကြီးမားသော အော်ဒါတစ်ခု ဖြစ်သည်ကို တွေးလိုက်သောအခါ အပြုံးတစ်ဝက်ဖြင့် မြင့်တက်သွားသည်။ 

"ဒါ အလုပ်အတွက် လိုအပ်လို့ပါ"

ဤအဖြေသည် လုံလောက်၏။ သူ မည်သည့်အလုပ်မျိုးဖြစ်သည်ကို အစီရင်ခံရန် မလိုအပ်ပေ။

လုရွှိ မည်သို့မှ မပြောလျှင်ပင် ထောင်ယင်းပေါ်နှင့် အဖွဲ့သားများကလည်း ရှင်းလင်းချက် တောင်းဆိုဝံ့ခြင်း မရှိကြပေ။ သူတို့သည် လုရွှိမှာ သူ၏ အဆောင်ခန်းသို့ ပြန်သွားသည်ကို ရိုသေသော အကြည့်များဖြင့်သာ ကြည့်နေကြသည်။

"ကျွန်တော်တို့ အခု လုံခြုံသွားပြီ မဟုတ်လား"

ဟယ့်ရှင်းဟွာသည် သူ၏ မျက်နှာအား လက်ထဲတွင် ထောက်၍ ရှည်လျားသော သက်ပြင်းအား ချလိုက်သည်။ သူသည် စိတ်ခံစားချက်တို့ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် အရင်တုန်းက ဒီသင်တန်းသားက ဆရာ လုရွှိလို့ ပြောသားပဲ… ဒါပေမဲ့ ဘယ်သူမှ ကျွန်တော့်ကို မယုံဘူး"

အခြားသုံးယောက်က စိတ်ထိခိုက်သွားပြီး အပြစ်တင်ခံရသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

"မင်းရဲ့သရဲသူငယ်ချင်းက သေမင်းတွေက ရုပ်အလောင်းသိုလှောင်ခန်းတွေမှာပဲ ပေါ်လာတတ်တာ၊ အိုင်ဒေါလ်ရှိုးမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ အပြည့်အဝ ယုံကြည်ချက်နဲ့ ပြောခဲ့တာလေ"

"ဒါကလည်း မှန်တယ် ထင်တယ်"

ဟယ့်ရှင်းဟွာသည် သူ၏ အတွေးများအား အတင်းအကြပ် ပြောင်းလဲရန် ကြိုးစားရင်း ခေါင်း ကုတ်လိုက်သည်။

"သားကြီးတို့၊ ဘယ်လို အလုပ်မျိုးက သေမင်းတမန်တစ်ပါးကို အိုင်ဒေါလ်ရှိုးမှာ ပါဝင်ဖို့ လိုအပ်တာလဲ"

~~~