Welcome To MM Storyteller
LOGIN
DaoMuBiJi
Author - Nan Pai San Shu
Volume (8)
Chapter (17)
သင်္ချိုင်းဖောက်သူ ဖီပေါင်
ဖီပေါင်က တကယ့်ကို သရဲလေးဖြစ်ကာ အရမ်းငယ်သေးသည်။ တခြားသူတွေ အဆင်သင့်ပြင်နေချိန်မှာ သူက ရေကန်ဘေးမှာ ရေကစားနေ၏။ ဖန့်ကျစ်က သူ့မှာ သူ့ကိုယ်ပိုင် စက်ကိရိယာတွေ ပါနေတာကြောင့် သွားစည်းရုံးစရာ မလိုဘူးလို့ ဆိုသည်။ ထို့အပြင် ဤလုပ်ငန်းတွင် မာနကြီးသူများက အထူးကျွမ်းကျင်မှု ရှိကြသည်။ အကြောင်းမှာ မောက်မာသူများသည် အထူးကျွမ်းကျင်မှု မရှိဘဲ တစ်ကြိမ်တည်းနဲ့ သေဆုံးသွားတတ်သည်။
ရှောင်ဟွားကလည်း ပစ္စည်းများကို အလွန်ကောင်းမွန်စွာ စနစ်တကျ စီစဉ်ထားသည်။ သူသည် "ဖက်တီးမြေပုံ" ကို လေ့လာနေဆဲ။ ဖန့်ကျစ်က နေရာတိုင်းတွင် အလုပ်ရှုပ်နေပြီး ဝူရှဲမှာ ဖန့်ကျစ်အစောက ပြောခဲ့သော စကားများကို တွေးလိုက်မိသောအခါတွင် အလွန်စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်လာခဲ့ရသည်။ သို့သော် စစ်မှန်တဲ့ ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်ဟာ လူတိုင်းအတွက် တန်းတူရည်တူ စဉ်းစားရမယ် ဆိုတဲ့အချက်ကတော့ သူ သေချာပေါက်ကို လက်ခံပါသည်။
ဒါပေမဲ့ သူက တကယ့်ခေါင်းဆောင် မဟုတ်ဘူး။ အတုအယောင်ပဲ။ အဲဒီတုန်းက သူ့ကို ချေပချင်ပေမယ့် သူ့နောက်ဆုံးစကားက တကယ် ဆွံ့အသွားစေခဲ့သည်။ အဲဒီစကားတစ်ခွန်းက မိမိဟာ စိတ်ဓာတ်အားနည်းသူလို့ နားလည်လာစေခဲ့သည်။
အမှန်တော့ ဒီလမ်းကို သူကိုယ်တိုင် ရွေးချယ်ခဲ့တာ ဖြစ်ပြီး စိတ်ဓာတ် အားနည်းတာကို အကြောင်းပြချက် တစ်ခုအနေနဲ့ မသုံးနိုင်ချေ။ ဒီအချိန်မှာ ဘယ်သူမှ ဒီအချက်ကို ထည့်သွင်းစဥ်းစားနေမှာလည်း မဟုတ်လို့ပါပဲ။
သူဟာ “မြန်မြန်ဆင်းရအောင်” လို့ စိတ်အားထက်သန်စွာနဲ့ ပြောရမယ့် အချိန်မှာ “မဟုတ်ဘူး.. အခုအချိန် မဟုတ်သေးဘူး” လို့ ပြောနိုင်ရမည်။ အခု တစ်ခုတည်းသော အရာက သူဟာ ဦးလေးသုံး နေရာကို ဝင်ယူထားတာ ဖြစ်သည်။
ဦးလေးသုံးရဲ့ အဲဒီတုန်းက ပုံစံကို ပြန်စဉ်းစားကြည့်လိုက်ရင် ဦးလေးသုံး “မဟုတ်ဘူး” လို့ ပြောရင် အေးစက်စက်နဲ့ ဖြစ်ကာ ခေါင်းညိတ်ပြကာ “စမ်းကြည့်နိုင်တယ်” လို့ ပြောတဲ့အခါ သူ့စိတ်နှလုံးက ဘယ်တော့မှ ပြေလျော့သွားတော့မှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာကို ရုတ်တရက် သိလိုက်ရသည်။ ဒီလိုစကားတွေ ပြောရတာ အရမ်းလွယ်တယ်လို့ ထင်ခဲ့ပေမယ့် ကိုယ်တိုင် မကြုံဖူးသလို ကိုယ်တိုင် မသိနိုင်တဲ့အရာတွေ အများကြီးရှိတယ် ဆိုတာ အခုမှသာ နားလည်တော့၏။
မကြာခင်မှာပဲ ရှောင်ဟွားက သူ့လူတွေကို စတင်စည်းရုံးခဲ့ပြီး သွားကြဖို့ ပြင်ဆင်နေတဲ့သူတွေကို စုဝေးစေဖို့အတွက် လက်ခုပ်တီးနေတာ တွေ့လိုက်ရသည်။
ကျားလာမားများကို ကောက်ယူသည့် လုပ်ငန်းစဉ်တွင် မြေအောက်ထဲ မဆင်းခင် အဓိကအကျဆုံး အချက်အလက် အားလုံးကို ခိုးယူသွားခြင်း သို့မဟုတ် ကျားလာမာများက အခြားသူများထံ လျှို့ဝှက်ချက်များကို ပေါက်ကြားစေခြင်းမှ ကာကွယ်ရန် ဤနည်းလမ်းကို အသုံးပြုသည်။
ရှောင်ဟွားဟာ သရုပ်ဆောင်မှုစွမ်းရည် မြင့်မားတဲ့ သူတစ်ယောက်ဖြစ်သည်။ ဝူရှဲ့ ရိုးရှင်းတဲ့ ဘဝတစ်ခုကို ဖြတ်သန်းနေချိန်တုန်းကတော့ သူဟာ ရုန်းကန်နေရတဲ့ အရာတွေကို ကျင့်သားဂနေပြီဖြစ်သည်။ ဖျော်ဖြေပွဲမစခင် ပွဲတစ်ခုလို အေးအေးဆေးဆေး စီစဉ်ပေးရင်း အဲဒီလူတွေနဲ့ စကားပြောနေတဲ့ ရှောင်ဟွားကို ကြည့်ပြီး ဝူရှဲ အနည်းငယ် မနာလိုဖြစ်မိပေမဲ့လည်း အနည်းငယ်လည်း ဝမ်းနည်းမိသည်။
"ဒီခြားနားချက်ကို သာမန်အချိန်ဆို မမြင်နိုင်ပေမယ့် ရောင်ပြန်ဟပ်ပြီး ကြည့်လိုက်တာနဲ့ သိသာထင်သွားတယ်"
ဝူရှဲလည်း နားထောင်ရန် လျှောက်သွားလိုက်တဲ့အခါ သူက ရေကန်၏ တစ်ဖက်ခြမ်းကို ညွှန်ပြနေတာ တွေ့လိုက်ရသည်။
ကန်ပတ်လည်ရှိ အရာအားလုံးသည် လရောင်အောက်တွင် ရှိနေသည်။ တယ်လီစကုပ် တစ်လုံးကို တပ်ဆင်ပြီး ရေကန်အတွင်းရှိ ရှုခင်းများကို ဂရုတစိုက်ကြည့်ရင် ရောင်ပြန်ဟပ်မှုအောက်တွင် ချောက်ကမ်းပါးများကို ပြောင်းပြန်မြင်ရပြီး လှိုင်းလုံးကြီးများပေါ်တွင် တောင်တန်းများကို မြင်နေရပါသည်။
"အံ့သြစရာကောင်းတယ်... ဒီတောင်တွေမှာ အရမ်းရှားပါးတဲ့ ရှေးဟောင်း အဆောက်အဦးတစ်ခုရှိတယ်.... ရှေးဟောင်း ကျန်းမိသားစုရဲ့ အစုလိုက်အပြုံလိုက် မြှုပ်နှံထားတဲ့ သင်္ချိုင်းလို့ ပြောလို့ရတယ်... ဒီဖုန်းရွှေက အရမ်းထူးခြားပြီး လကို ပွေ့ဖက်ထားတဲ့ မသေမျိုး သတ္တဝါတွေရဲ့ ပုံစံကို ပြသထားတာ... တောင်ထိပ်မှာ သစ်ပင်တွေ ယိမ်းယိုင်နေပေမယ့် ရေကန်ကတော့ သာယာတယ်... ရေထဲမှာ လှိုင်းခြေရာတောင် မတွေ့ရဘူး... ဆိုလိုတာက ဒီနေရာက လေပြင်းတိုက်ရင်တောင် ရေကန်ကို မထိနိုင်ဘူး... ရှေးစာအုပ်တွေအရ ဒီလိုအိုင်မျိုးမှာ နဂါးတစ်ကောင် ရှိနိုင်တယ်တဲ့... ရေကန်ပတ်လည်က တောင်တွေက နဂါးရဲ့ကျောရိုးနဲ့ ရှေးဟောင်း အဆောက်အအုံတွေပဲ...."
"သေချာပေါက် နဂါးတွေ မရှိပါဘူး... အရင်တစ်ခေါက်က ငါ ရေငုပ်တုန်းက အပေါက်တွေ မမြင်ဖူးပေမယ့် ရေပုတ်သင် အကြီးကြီးတွေတော့ ရှိတယ်"
ဝူရှဲ ဝင်ပြောလိုက်တော့ တခြားသူတွေက သူ လာနေတာကို တွေ့တော့ သူတို့က ချက်ချင်းပဲ လမ်းထဲက ထွက်သွားပြီး ခေါင်းညိတ်ပြကြသည်။
"ဟယ်လို သခင်သုံး"
သူ့ကို ဂရုစိုက်နေစရာ မလိုဘူးလို့ အချက်ပြလိုက်တော့ ရှောင်ဟွားက ဆက်လက် ပြောပြသည်။
“ရှေးဟောင်းစာအုပ်တွေမှာ နဂါးပါ၀င်တဲ့ ရေကန် အမျိုးအစား နှစ်မျိုးရှိတယ်လို့ မှတ်တမ်းတင်ထားတယ်... ပထမတစ်ခုကတော့ အောက်ခြေမရှိသလို ရေကန်ကတော့ အေးဆေးတည်ငြိမ်လွန်းတယ်... ဒုတိယတစ်ခုကတော့ လေနဲ့လှိုင်းတွေမပါတဲ့ ရေကန်မျိုး... ပင်လယ်လိုပဲလို့ တွေးကြည့်ရင် ရေကန်ရဲ့ ငြိမ်သက်မှုက လေနဲ့ လှိုင်းတွေ မရှိဘူး အိုင်ရဲ့ အောက်ခြေက မြေအောက်မြစ်နဲ့ ဆက်စပ်နေတယ်လို့ ဆိုလိုတာ... နဂါးလို့ ခေါ်ရတဲ့ အကြောင်းရင်းက အရမ်းကြီးတဲ့ ငါးကြီး ဖြစ်နိုင်တယ်..."
လူတစ်ယောက်: "ဘာလို့ဒီလောက် ဆိုးရတာလဲ.... ဖုန့်ရွှေက မကောင်းလို့လား"
"မကောင်းဘူးလို့လည်း မဟုတ်ဘူး... သာမန်ဆို ဖုန်းရွှေရဲ့ သဘောတရားက လူတွေရှေ့မှာ အရပ်မြင့်မြင့်နဲ့ ရပ်နေသလိုမျိုး အလေးပေးခံထားရတယ... သူတို့အားလုံးက ထာဝရရှင်သန်ဖို့အတွက် ဝိညာဉ်ထွက်သက်အဖြစ် တောင်တွေနဲ့ ရေသွေးကြောတွေကို အားကိုးတယ်... အဆောက်အဦးတွေကို နဂါးရဲ့ ကျောပေါ်မှာ တည်ဆောက်တယ်...ဖုန်းရွှေ သွေးပြန်ကြောတွေ ကျိုးနေရင်တော့ အပျက်သဘောနဲ့ ညီမျှတယ်...."
"ဆိုလိုတာက ဒီနဂါးသွေးကြောက..."
ရှောင်ဟွား: "ဒါကြောင့် ကျန်းမိသားစုမှာ သင်္ချိုင်းရွှေ့တဲ့ အလေ့အထ ရှိတယ်ဆိုတာ အံ့ဩစရာ မရှိပါဘူး... သူတို့ရဲ့ မြှုပ်နှံထားတဲ့ အရိုးတွေထဲက ခြင်ဆီစုပ်ယူဖို့ နဂါးသွေးပြန်ကြောပေါ်မှာ ဆောက်မယ်... နဂါးသွေးကြော အားလုံး စုပ်ယူပြီး နောက်တစ်မျိုးနဲ့ အစားထိုးလိုက်မယ်..."
"ဒါဆို ဘာဖြစ်လို့လဲ... ဒီဖုန်းရွှေပုံစံရဲ့ အကျိုးကျေးဇူးတွေက ဘာတွေလဲ"
ရှောင်ဟွားက သူ့ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်ပြီး ဖြေသည်။
"အကျိုးမရှိဘူး... အကျိုးကျေးဇူး ရှိလည်း တစ်ခုပဲ ရှိတယ်... ဒါပေမယ့် အဲဒါဆိုရင် ငါတို့ အရမ်းအားတက်နေမှရမယ်"
ရှောင်ဟွားက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ဝူရှဲကို လှည့်ပြီး မေးလိုက်သည်။
"သခင်သုံး ညီအစ်ကိုတို့... အခုစထွက်ရင် အချိန်မီသေးလား?"
သူ့ရဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ဟာသကို ဝူရှဲ ဘာမှမတုံ့ပြန်ဘဲနေတော့ ရှောင်ဟွားက ရယ်နေခဲ့သည်။
ဖန့်ကျစ်: "သခင်ဟွား... မင်းရဲ့ဟာသကို ဘယ်မှာ အဆုံးသတ်မှာလဲ ပထမပိုင်းကရော ဟာသပဲလား... ညီအစ်ကိုတွေက ဒီမှာ ချမ်းသာဖို့ လာတာနော် ငါတို့အားလုံးကို ကြောက်လို့ မရဘူး"
ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဖီပေါင်က ရေကန်ဘက်ကနေ သူတို့အနား ရောက်လာသည်။
"လူကြီးမင်းတို့ ကျွန်တော် ရေကို ကျောက်ခဲနဲ့ ပစ်နေရင်း တစ်ခုခုကို တွေးမိတယ်.... ခင်ဗျားတို့ ဆင်းသင့်ပြီထင်ပြီး မဆင်းကြသေးခင် ကျွန်တော့်ရဲ့ ဒီမေးခွန်းကို တွေးကြည့်လိုက်ပါလား...ခင်ဗျားတို့ ထင်မြင်ချက်က မှားနေတာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်..."
ဝူရှဲတို့ ခဏလောက်တော့ အံ့သြသွားကြသည်။ ထိုစဥ် ရှောင်ဟွားက ပြုံး၍။
"အိုး... တကယ်ကို ဆရာကြီးပဲ မင်း ဘာကို တွေးမိတာလဲ"
ဖီပေါင်က သူ့လက်များကို ဖြန့်ပြလိုက်ရာ ကျောက်တုံးငယ်များဖြင့် ပြည့်နေသည်။
"ကျန်းမိသားစုမှာ အုပ်စုလိုက် သင်္ဂြိုဟ်တဲ့ အလေ့အထရှိတယ်လို့ ခင်ဗျား ပြောခဲ့ဖူးတယ်နော်... ရှေးဟောင်းသင်္ချိုင်းက မပိတ်ထားဘူး... ဖွင့်လည်း မဖွင့်ဘူး သားစဉ်မြေးဆက်တွေက သေပြီးရင် သင်္ဂြိုဟ်ဖို့ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ရှေးဟောင်းသင်္ချိုင်းထဲကို ဝင်လို့ရတယ် ဟုတ်တယ်မလား"
အားလုံးက ခေါင်းညိတ်ပြတော့ သူက ဆက်ပြောသည်။
"ကျန်းမိသားစုရဲ့ ရှေးဟောင်း အဆောက်အအုံက တောင်ပေါ်မှာ ရှိတယ်လို့ ယူဆကြတယ်...သူတို့က ရှေးဂူသင်္ချိုင်းကို အကြိမ်များစွာ သုံးခဲ့ဖူးပြီး ကွယ်လွန်သွားတဲ့ မိသားစုဝင်တွေကိုလည်း ရှေးဟောင်း သင်္ချိုင်းထဲမှာ မြှုပ်နှံထားရမှာ... တကယ်တော့ ဒါက လူနဲ့ ပိုက်ဆံ တော်တော် ဖြုန်းတီးတာပဲလေ.. ခေါင်းတလားကို တလမ်းလုံး သယ်ပြီး အပြင်ကနေ တောင်လမ်းကို တခါတည်း ဝင်လာပေမယ့် ကျန်းမိသားစုက လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ရာကျော်လောက်ကတည်းက ဘယ်တော့မှ အဲ့လိုလုပ်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး... ဒီလိုမျိုး မိသားစုကြီးမှာ လူတစ်ဒါဇင်လောက် သေသွားတာမျိုးက ဖြစ်နိုင်ပါတယ်... ပါးနိုင်ရွာအပြင်မှာ ဒီလို ဒဏ္ဍာရီတစ်ခုမှ မကြားရဘူး ဒါက နည်းနည်းတော့ ယုတ္တိမတန်ဘူး ထူးဆန်းတယ်လို့ မထင်ဘူးလား...."
လူတစ်ယောက်: "ကျန်းမိသားစု ရှေးဟောင်းအဆောက်အအုံက အဖွင့်သင်္ချိုင်းတစ်ခုလို့ ပြောနေတာလား... သေဆုံးသူကို သင်္ဂြိုဟ်တယ်ဆိုတဲ့ ထင်မြင်ယူဆချက်က မှားနေတာလား"
ရှောင်ဟွား: "မဟုတ်ဘူး... စီချွမ်းမှာရှိတဲ့ ရှေးဟောင်းသင်္ချိုင်းတွေကို ဖွင့်ထားတဲ့ အထောက်အထားတွေကို ငါတို့ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း တွေ့ထားပြီးသား... ဒီလို ဆန်းပြားတဲ့ ဒီဇိုင်းက ဟာသတစ်ခုတော့ မဟုတ်ဘူး... အဲဒါကြောင့် ဖွင့်ထားတဲ့ ရှေးဟောင်းသင်္ချိုင်းတွေက သေချာပေါက် အမှန်အကန်ပဲ"
ဖီပေါင်: "အထက်လူကြီးတွေ မှားတယ်လို့ ပြောတာ မဟုတ်ဘူး...ဒီကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ချိုမြိန်တဲ့ အရာတစ်ခု ရှိတယ်လို့ ကျွန်တော် ပြောချင်တာ...."
ဝူရှဲလည်း ဖီပေါင်စကားက ကျိုးကြောင်းဆီလျော်တယ်လို့ စိတ်ထဲမှ ထောက်ခံမိသည်။ ဖီပေါင်က မျိုးဆက်သစ်တွေထဲမှာ တန်ဖိုးအရှိဆုံးဆိုတာ အံ့သြစရာ မရှိပါဘူး။ သို့သော် သူပြောခဲ့သည့်ကိစ္စများသည် မိမိတို့အတွက် လက်တွေ့ကျကျ တန်ဖိုးမရှိပေ။
ရှောင်ဟွား: "တကယ်တော့ အဲဒီလို မဖြစ်နိုင်ပါဘူး... သမိုင်းမှာ ဒဏ္ဍာရီတချို့ ရှိကောင်းရှိနိုင်ပေမယ့် ဒီရွာတည်ရှိတဲ့ နေရာက သမိုင်းမှာ အေးချမ်းသာယာတဲ့ နေရာတစ်ခု မဟုတ်ခဲ့ဘူးလေ... သူတို့က ဒဏ္ဍာရီကို မထိန်းသိမ်းထားခဲ့ကြပါဘူး ဒီရွာမှာ စစ်ပွဲတွေ ဖြစ်ကုန်ကြတဲ့လူတွေ အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်ခံရလို့ သေသွားတာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်... ပြီးတော့ တခြားနေရာက စစ်တပ်တွေကလည်း အကြိမ်ကြိမ် ပြန်ဝင်ခဲ့တယ်မလား...."
"ဒါတောင် အနှစ်တစ်ရာအတွင်းမှာ ဒီရွာက အစုလိုက်အပြုံလိုက် အသတ်မခံရသေးဘူး.... အားကွေ့ကအခုဆို အနည်းဆုံး မျိုးဆက်လေးဆက်မြောက်မှာ ရှိနေပြီ... အဲဒီကာလမှာ ကျန်းမိသားစုဝင် တချို့က ရွာထဲကို ဝင်လာဖူးတယ်လို့ အကြောင်းပြချက် ပေးသင့်တယ်"
အားကွေ့တို့ မျိုးဆက်လေးဆက်တွင် ကျန်းမိသားစုက လုံးဝ ဆုတ်ယုတ်သွားခြင်း သို့မဟုတ် ဤကာလအတွင်း ကျန်းမိသားစုထဲက ဘယ်သူမှ မသေဆုံးဘူး ဆိုတဲ့အချက်က သူတို့အားလုံးကို မျက်မှောင်ကြုတ်သွားစေသည်။
"ငါတို့ ဒဏ္ဍာရီတွေ မကြားဖူးတာတော့ မဟုတ်ဘူး... ပါးနိုင်မှာ ဒဏ္ဍာရီတွေ ရှိတယ် နောက်ဆုံး ဒဏ္ဍာရီကို ငါတို့ ဆွေးနွေးခဲ့ကြပြီးပြီ..."
အကြာကြီး နှုတ်ဆိတ်နေပြီးနောက်မှာ ရှောင်ဟွားက ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။
"အဲဒါဘာလဲ?"
ရှောင်ဟွား: “သံတုံးတွေနဲ့ ရှေးဟောင်း သုတေသနအဖွဲ့... အဲဒါက ဒဏ္ဍာရီတစ်ခုပဲ”
ဝူရှဲ အစတုန်းကတော့ နားမလည်ပေမယ့် ခဏကြာတော့ စိတ်ထဲက အေးစက်စက် ချွေးတွေထွက်ပြီး မျက်နှာကို လက်နဲ့မထိဘဲ မနေနိုင်အောင် ဖြစ်သွားသည်။
“စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းလိုက်တာ ဒါအမှန်ပဲလား”
ဖန့်ကျစ်က နားမလည်တာကြောင့် ဝင်မေးတော့သည်။
"သခင်တို့.... ကျွန်တော် စာအုပ်တွေ အလုံအလောက် မဖတ်ထားဘူး... ကျေးဇူးပြုပြီး ပဟေဠိတွေ ကစားနေတာကို ရပ်နိုင်မလား"
ဝူရှဲ ဖန့်ကျစ်ကို ပြောပြလိုက်သည်။
"အရင်က ငါတို့အရင်းနှီးဆုံး ပါးနိုင်ရဲ့ ဒဏ္ဍာရီက ရှေးဟောင်း သုတေသန အဖွဲ့အကြောင်းပဲ... ဒီနေရာမှာ ဖီပေါင် ပြောတဲ့ ထူးဆန်းတဲ့အရာတွေနဲ့ ပေါင်းပြီး တွေးခေါ်လိုက်ရင် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ နားလည်မှုလွဲနေတာ ရှိတယ်...အဲဒီ ရှေးဟောင်း သုတေသနအဖွဲ့ လုပ်ခဲ့တဲ့ တခြားနည်းလမ်းတစ်ခု ရှိနိုင်တယ်.... "
Welcome To MM Storyteller
LOGIN
Welcome To MM Storyteller
REGISTER