(6) ကောင်းကင်မီးအိမ်ကို ထွန်းညှိ
Viewers 14k
Chapters 524

Chapter (6) Volume 7

ကောင်းကင်မီးအိမ်ကို ထွန်းညှိ



သူမ ဒီလိုပြောပြီးနောက်မှာ ဝူရှဲ့ စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး နောက်ဘာတွေ ဆက်ဖြစ်မလဲဆိုတာ ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားသည်။ အဘိုးက အဲဒီအယူအဆကို ဟိုတုန်းက ပြောပြခဲ့ဖူးတာကို ရုတ်တရက် သတိရမိသွား၏။ 


ကောင်းကင်မီးပုံးလို့ ခေါ်တာ ရှေးခေတ်က လောင်းကစားရုံတွေမှာ ထွန်းထားတဲ့ မီးပုံးလိုမျိုး အရာဖြစ်ကာ ဂိမ်းဆော့တဲ့ စားပွဲပေါ်မှာ တစ်စုံတစ်ယောက်ကို တွေ့ရင် လင်းလာတယ်လို့ ပြောကြသည်။ 


ကံကောင်းရင် အလောင်းအစားက အကြီးကြီး လောင်းမယ်၊ လောင်းတိုင်း နိုင်မယ်။ ကံဆိုးတဲ့လူကတော့ ကံဆိုးမှုတွေနဲ့ မွေးဖွားလာကြသလို လောင်းကစားတိုင်း အရှုံးပေါ်တတ်ပြီး ဆုံးရှုံးမှု ကြီးကြီးမားမား ရသွားတတ်သည်။ တချို့ကဆိုလည်း “မီးထွန်း” ဖို့တောင် အထူးတလည် ဖိတ်ခေါ်ခံရပါ၏။ 


ဖြစ်နိုင်ခြေ သီအိုရီအရ ဒီလို နားလည်ထားတာ ဆိုပေမယ့် ဝူရှဲ့သည် ကံသီအိုရီကို ဝန်ခံလိုခြင်း မရှိသော်လည်း ကောင်းကင်မီးအိမ်များ ထွန်းခြင်းသည် အလောင်းအစား အပေါ် လုံးဝ ထိရောက်ကြောင်း လောင်းကစားသမားတိုင်း သိပါသည်။ 


ချင်မင်းဆက်အတွင်း ကျန်းနန်တွင် ကစားသမား အရေအတွက် များပြားပြီး ထိန်းချုပ်လို့ မရခဲ့ပေ။ ကံမကောင်းသူများသည် တစ်ညတည်းတွင် အရာအားလုံးဆုံးရှုံးသွားတတ်၏။ ထိုအခြေအနေတွင် "မီးထွန်းခြင်း" ဟူသော စကားလုံးသည် ကြီးကြီးမားမား မဟုတ်သေးပေ။ အလောင်းအစား မစခင်မှာတောင် ကိုယ့်ရဲ့စကားတွေကို အခွင့်ကောင်း ယူတတ်ရသည်။ 


ထိုခေတ်အခါက ထင်ရှားသော စကားလုံးများမှာ "ဝမ်မိသားစုရဲ့ ဒုတိယသားရေ... မာနမကြီးပါနဲ့... ဒီနေ့ မီးပုံးမီးထွန်းဖို့ မင်းကို ငါသုံးမယ်" ဟူ၍ပင်။ ဆူပူကြိမ်းမောင်းတဲ့ အနေနဲ့ နောက်ထပ် "မင်းငါ့ကို မီးခွက်ထွန်းဖို့ သုံးတယ်ပေါ့... ကောင်းကင်မီးအိမ် ထွန်းဖို့ မင်းကိုလည်း ငါသုံးမယ်" ဟူသော စကားတစ်ခွန်းလည်း ရှိသေးသည်။ 


နောက်ပိုင်းတွင် ကောင်းကင်မီးထွန်းခြင်းဟု ရိုးရှင်းစွာ ခေါ်ခဲ့သည်။ တကယ်တော့ ကောင်းကင်မီးအိမ် ထွန်းခြင်းသည် တစ်ညတွင် လောင်းကစားလုပ်၍ ဥစ္စာဆုံးရှုံးရသကဲ့သို့ပင်။


နောက်ပိုင်းမှာ ဒီစကားလုံးကို ချဲ့ထွင်ပြီး လေလံပွဲ၊ အရောင်းအဝယ် လုပ်တဲ့ လုပ်ငန်းတွေထဲ ရောက်လာတဲ့အခါ အဘိုးက သူတို့ရဲ့ အိမ်တော်ကြီးကိုးခုရဲ့ သူဌေးအကြောင်း ပြောပြတာကို ဝူရှဲ့ မှတ်မိနေသေးသည်။ သီချင်းဆိုနေရင်း ကောင်းကင်မီးတွေ ထွန်းလာခဲ့ရင် အဲဒီမိန်းမနောက်ကို လိုက်သွားကြသည်တဲ့။ ဒီဇာတ်လမ်းကို အဘွားကြီးက သတိပေးလိုက်တော့မှ ဝူရှဲ့ မေ့လုနီးပါး ဖြစ်သွားတော့သည်။ 


လေလံပွဲများတွင် သီချင်းဆိုခြင်းနှင့် ပစ္စည်း ရောင်းချစဉ်တွင် ကောင်းကင်မီးအိမ်များ ထွန်းခြင်းဆိုသည်မှာ နေရာတစ်နေရာ၌ ထိုင်ခုံအလွတ်တစ်လုံး ရှိထားရမည်။ ညာဘက်တွင် တစ်စုံတစ်ယောက် ထိုင်​နေပါက ညာဘက်တွင် မီးအိမ်များ ရှိထားရသည်။ ဘယ်ပုံးမဆို ဒါက ဘယ်လိုပဲရောင်းရ၊ ဘယ်လောက်ပဲ အကုန်အကျ များနေပါစေ၊ ဘယ်လောက်ပဲ ကစားနေပါစေ ဒီအရာက အော်ဒါမှာလိုက်မယ် ဆိုတဲ့ စကားနဲ့ ညီမျှတဲ့ မဲတစ်မဲ အလိုအလျောက် ထည့်ပေးမှာ ဖြစ်ပါ၏။ 


ယေဘူယျအားဖြင့် ၎င်းသည် ရှေးခေတ်က မင်းသားများနှင့် မှူးမတ်များက မိန်းကလေးများကို ခေါ်ယူသည့် နည်းလမ်းမျိုး ဖြစ်လေသည်။ မန်ချူမင်းဆက်တွင် နိုင်ငံရေးအရ လက်ထပ်ထိမ်းမြားခြင်းကို ငွေကြေးမတုံ့ဆိုင်းဘဲ အမြဲပြုလုပ်လေ့ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် မင်းသမီးကို လိုက်ချင်သော မင်းသားများသည် တခါတရံတွင် မင်းသမီး နှစ်ယောက် အတူတူ ရှိနေတတ်ပါက နှစ်ဖက်စလုံးမှ မင်းသားများသည်လည်း ရန်ဖြစ်ရန် မလိုပေ။ 


ဘယ်သူက စျေးပိုမြင့်သလဲ ကြည့်နေစရာ မလို။ ဘယ်သူ့ချစ်သူက ခံနိုင်ရည်ရှိမလဲ ဆိုတာကိုသာ ကြည့်တတ်ကြသည်။ ထိုအချိန်၌ မီးခွက်ကို ဖယ်ရှားနိုင်သော်လည်း တစ်ဖက်က မီးခွက်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပါက ထိုခေတ်ကာလနဲ့ဆို ပို၍ပင် အရှက်ရပေလိမ့်မည်။ သေခြင်းထက် ဂုဏ်သိက္ခာက ဒုတိယမျိုးဆက် သခင်လေးများအတွက် အရေးကြီးပေသည်။ 


မီးခွက်တစ်လုံးကို ချိတ်ထားရင် လေလံပွဲပြီးတဲ့အထိ ဒီပစ္စည်းက ဘယ်လောက် ဈေးကျမယ်ဆိုတာ ဘယ်သူမှ မသိနိုင်သလို တခြား လေလံသမားတွေ စုဆောင်းဖို့ တစ်ခုတည်းသော အခွင့်အရေးကလည်း မီးပုံးကို ထွန်းညှိဖို့ပါပဲ။ ဈေးခေါ်သူတွေက တတ်နိုင်သမျှ လေလံဆွဲကာ ကောင်းကင်မီးပုံး မီးထွန်းထားသူများ ဈေးမတတ်နိုင်စေရန် လုပ်ကြသည်။ သို့နှင့် လေလံဆွဲသူများက လေလံအောင်မည် ဖြစ်သည်။ 


ကောင်းကင်မီးအိမ် ထွန်းထားသူများသည် ၎င်းတို့၏ လုပ်ဆောင်ချက်များအတွက် အချို့သော စျေးနှုန်းကို ပေးဆောင်ရမည်။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် ငွေကြေး၊ တစ်ခါတစ်ရံ လက်ချောင်းများကဲ့သို့သော အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းများ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် ကောင်းကင်မီးပုံးများ ထွန်းထားပါက ငွေဖြင့် ကစားနိုင်သော အရာမဟုတ်ပေ။


ကံကောင်းထောက်မစွာနဲ့ ဤနေရာတွင် စည်းကမ်းများ ရှိနေသေး၏။ ဖိနပ်တစ်ရံလျှင် ၁၀၀ ယွမ်မှစ၍ သန်းဂဏန်းအထိ ဈေးတက်သွားမည်ကို စီးပွားရေးလုပ်သူတိုင်း သိပါသည်။ ကိစ္စပျက်သွားရင်တော့ ဘယ်သူမှ မင်းကို လာကယ်မှာ မဟုတ်ဘူး။ စျေးက အရမ်းမြင့်သွားရင် မီးခွက်ကို မှုတ်ပြီး ပစ္စည်းတွေ မင်းလက်ထဲ ရွှေ့ထားနိုင်တဲ့အထိ အောင်မြင်ရင်တောင် မလွယ်လောက်တော့ချေ။ ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့၏ လေလံများသည် ဆင်ခြင်တုံတရား အကွာအဝေးအတွင်းတွင် ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး လုံးဝရယ်စရာ မရှိ။ 


တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လေလံဆွဲသည့် အကွာအဝေးနဲ့အတူ လေလံတွင် အချိန်ကန့်သတ်ချက် ရှိသောကြောင့် မီးအိမ်ထွန်းထားရသူ အလွန်အမင်း နာကျင်နေချိန်တွင် လေလံပွဲအများစုမှာ ပြီးဆုံးသွားတတ်သည်။ 


ဤလေလံပွဲ၌ တစ်ခုသော အချက်မှာ ထိုအချိန်က အိမ်တော်ကြီးကိုးခု၏ သူဌေးက သူ့ရိတ်သိမ်းမှု ၃ ကြိမ်အတွက် ကောင်းကင်မီးအိမ်ကို တစ်နှစ်ခွဲကြာ ထွန်းခဲ့ရာ နောက်ဆုံးတွင် လိုက်ဖမ်းခံခဲ့ရသည်။ ဝူရှဲ့ခမျာ အခုသူလည်း အဲဒီဖြစ်သွားလို့ ပိုက်ဆံကုန်သွားရင် ဘယ်လို လက်ထပ်ရ​တော့မလဲ စဥ်းစားနေရလေသည်။ ထက်မြက်တဲ့ မိန်းမတစ်ယောက်ရဲ့ အကြီးမားဆုံး လက္ခဏာကတော့ မှန်ကန်တဲ့ အကျင့်ကို ကျင့်တတ်တာလို့ အဘိုးက ပြောဖူး၏။ 


ဒီတစ်ခါ လေလံပွဲတစ်ခုလုံးမှာ အရည်အသွေးကောင်းတဲ့ ပစ္စည်းတစ်ခုပဲ ရအောင် ယူရမည်။ စိတ်မကောင်းစရာက သူ့တစ်မိသားစုလုံးကို မီးရှို့ပစ်ရင်တောင် လေလံဆွဲဖို့ မလုံလောက်မှာကို ကြောက်ရလေသည်။ 


ချက်ချင်းပဲ ခေါင်းကို ဖွလိုက်မိသည်။ ခေါင်း​ပေါ်ကိုပဲ မိုးရွာလာသလိုလို အေးစက်တဲ့ ချွေးတွေ ထွက်ကျလာပြီး ဗိုက်ထဲမှာ တစ်ခုခု တုန်ခါသွားသလိုပါ ခံစားလိုက်ရသည်။ ချွေးတွေကြောင့် အေးစက်လာလေရာ မိမိကိုယ့်ကို ထိန်းဖို့ လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက် အမြန်သောက်လိုက်ရတော့သည်။ ဒီတစ်ခါတော့ ပြဿနာက အရမ်းကြီးနေ​ပြီ ထင်ပါရဲ့။ 


ဘာလုပ်ရမလဲ၊ ဘာလုပ်ရမလဲ။ နုတ်ထွက်လို့ရ​သေးလား။ သူ့လက်ချောင်းလေးကို ဖြတ်ပြီး ပိုက်ဆံတောင်းပြီး အိမ်ပြန်ပို့ခဲ့ရင် သို့မဟုတ် လူလိမ်တစ်ယောက် ဖြစ်သွားခဲ့ရင် ဘယ်လောက် အန္တရာယ်များလိုက်မလဲ။ မိမိ၊ ဖက်တီးနဲ့ မျက်နှာသေတို့ သုံးယောက်ရဲ့ အောင်မြင်နိုင်ခြေက ဘယ်လောက်ရှိလဲ မသိ။ 


မရေမတွက်နိုင်သော အတွေးများက ချည်မျှင်လေးတွေ လျှောက်ပြေးနေကာ မိမိဘာသာ မဖြေနိုင်ခင်မှာပဲ ယောက်ျားလေးတစ်ယောက်က မောင်းထုပြီး စက်ဝိုင်းပုံရိုက်လိုက်ရာ တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် နေရာတစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွား​တော့သည်။


အနိမ့်ဆုံးလေလံက ယွမ် 100,000ကစလို့ အမြင့်ဆုံးက ၁သန်း ဆိုတဲ့ စကားကို ချီးဖောင်ဝတ်စုံ ဝတ်ထားသော အမျိုးသမီးပြောတာကို ဝူရှဲ လုံးဝ နားမထောင်ချင်ခဲ့ပါဘူး။ ဖြစ်စဉ်တစ်ခုလုံးမှာ ဝူရှဲ သတိမမူမိဘဲ ရုတ်တရတ် သူ့ပုခုံးပေါ်က လက်တစ်ဖက်ကြောင့် လန့်နိုးလာခဲ့သည်။ မျက်နှာသေက သူ့ပုခုံးကို လှမ်းကိုင်လိုက်ခြင်းပင်။ 


ဝူရှဲ့ သူ့ကို ပြန်ကြည့်တော့ သူက ဝူရှဲ့ကို မကြည့်ဘဲ အောက်ထပ်ကိုသာ ကြည့်နေသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်က သူ့နဲ့ ဘာမှ မဆိုင်သလို သွေးအေးတဲ့ ကိုယ်ရံတော်တစ်ယောက်လို ဖြစ်နေဆဲပင်။ ဖက်တီး သူ့ကို အရမ်းသင်ပေးမိလို့ အတည်ကြီး လုပ်နေတာလား။ သူ့လက်က ပုခုံးကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ကိုင်ထား၏။ 


သူ ဘာကိုဆိုလိုချင်မှန်းကို မသိ။ သူက မိမိကို စိတ်သက်သာရာ ရစေမယ့်သူ ရှိနေတယ်လို့ ပြောချင်နေတာလား မသိပေမယ့် သူ့ကို အဲဒီလို ညှစ်ပေးတာက အေးစက်တဲ့ တုံ့ပြန်မှုတစ်ခု ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သည်။ ရုတ်တရက် ဝူရှဲ့ တကယ်ကို စိတ်ငြိမ်သက်သွားခဲ့သည်။ 


ဝူရှဲ့စိတ်ထဲမှာတော့ လေလံဆွဲတာ ရပ်သွားသလိုမျိုးပင်။ အောက်ဖက်က မြင်ကွင်းကို ဖက်တီးက သေချာကြည့်ထားရင်း မျက်နှာကို ခဏခဏ သုတ်နေတာကြောင့် စိတ်အေးအေးထားပြီး လက်ဖက်ရည်ကို ကောက်ကိုင်ရင်း ဘာဖြစ်တာလဲလို့ မေးလိုက်တော့ သူက ပြောလာသည်။ 


“အဖွားရဲ့ ပိုက်ဆံက သိန်း ၁၀၀ နီးပါးရောက်နေပြီ” 


ဖက်တီးက လက်ဖက်ရည် ကောက်သောက်လိုက်ပြီးနောက် ဆက်ပြော၏။ 


"အခု အနားယူသွားပြီ... ဒုတိယပိုင်းကို စောင့်ကြည့်ရအောင် ဖက်တီးငါ အရေအတွက်ကို တစ်ကြိမ် နှစ်သန်းအထိ တိုးပေးမယ်...."


ဖက်တီးသည် စင်မြင့်အလယ်မှာ ဧည့်ခံ​နေတဲ့ ချီးဖောင်ဝတ်စုံ မိန်းကလေးကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။ 


“အဲဒီကောင်မလေး ဒီမှာ လေလံဆွဲတုန်းက ခေါင်းလောင်းသံတွေ မြည်နေတယ်.... လူတိုင်းက စျေးကို လိုက်ကြည့်နေကြပေမယ့် အဲဒီကောင်မလေးက တစ်ခါဈေးခေါ်ရင် ဘယ်ခေါင်းလောင်းသံက အရင်မြည်တယ်ဆိုတာ သူမ ချက်ချင်းသိဖို့ စက္ကန့်ဝက်လောက် အချိန်ယူရလိမ့်မယ်...” 


ထို့နောက် ဖက်တီးက ပန်းရောင် ရှပ်အင်္ကျီနဲ့လူကို လက်ညှိုးထိုးပြပြီး။ 


“အဲဒီကောင်က ခေါင်းတောင်မထောင်ဘဲ လက်ကိုင်ဖုန်းနဲ့ပဲ ကစားနေတာ... နောက်ဆုံး ခေါင်းလောင်းသံမှာ သူအနိုင်ရမယ်လို့ စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားတဲ့ အတိုင်းပဲ... လေလံဆွဲဖို့ ခွန်အားတောင် ရှိရဲ့လားမသိဘူး” 


ဖက်တီးက အဘွားဟော့ဘက်ကြည့်ကာ ထပ်ပြောပြန်သည်။ 


“ဒီအဘွားကြီးက တစ်ခေါက်တောင် မထွက်လာသေးဘူး... သူမရဲ့ အလောင်းအစားတွေကို တိုးမြှင့်ပြီး ကစားကွက်ကြီးတွေ ကစားချင်နေပုံရတယ်ကွ..."


ဝူရှဲ့ စိတ်ထဲမှာတော့ ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။ ကိုယ်ကျင့်တရားမရှိလို့ လွယ်လွယ်နဲ့ မရဘူး၊ ပိုက်ဆံကုန်တဲ့လူကို သနားဖို့ မလိုဘူးတဲ့။ ဘာပဲပြောပြော 10 ထဲက 10 ဆိုတော့ တစ်လုံးတောင် မထုတ်နိုင်ဘူး။ နောက်ဆုံးတော့ မိမိမှာ အရှက်တရားကလွဲရင် ဘာမှမရှိလို့ သနားညှာတာပြီး ရက်စက်ကြမ်းကြုတ် ကြရင်တောင် လျော်ကြေးငွေ ဒေါ်လာတစ်သန်းတောင် မပေးနိုင်​လောက်တော့ပါ။ 


အခုတော့ ဘယ်လိုမှ ရုန်းထွက်နိုင်မှာ မဟုတ်​တော့ဘူး။ ဒါ့ထက် အခြေအနေ မကောင်းတော့ရင် ပစ္စည်းယူပြီး ထွက်ပြေးရုံပဲ ရှိတော့သည်။ 


ကောင်းကင်မီးအိမ်တွေ ထွန်းထားလို့ ဘာကိုဆိုလိုမှန်း မသိသေးတဲ့ ဖက်တီးကို ဝူရှဲ့ တိုးတိုးလေး ပြောပြလိုက်သည်။ ဖက်တီးခမျာ အဘွားအိုကို ကြည့်ရင်း မယုံနိုင်လောက်အောင် တုန်လှုပ်သွားပြီး။ 


"ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ.... အဘွားကြီးကလည်း အေးအေးဆေးဆေးပဲ... သောက်ကျိုးနည်း ငွေပေးချေရတော့မှာလား"


"ဘာလုပ်နိုင်တော့မှာလဲ.... ဒီတစ်ခါတော့ အဘွားကြီးရှေ့မှာ ငါတို့ကို ကြည့်ကောင်းစေချင်တယ်ရယ်... အခုတော့ ဒုက္ခလှလှတွေ့ပြီ သဲလွန်စမတွေ့ရင် မေ့ပစ်လိုက်ရအောင်... ငါတို့ရဲ့အသက်ကို ကယ်တင်ဖို့က အရေးကြီးတယ်လို့ မင်းထင်လား... ဒါနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ငါတို့ လွတ်မြောက်ဖို့ အခွင့်အရေးကို ရှာတွေ့နိုင်တယ်မလား" 


"ထွက်မပြေးဘူးလား?" ဖက်တီးက အံ့အားသင့်သွားကာ အနည်းငယ် တုံ့ဆိုင်းသွားသည်။ 


"သိပ်တော့လည်း မပြင်းထန်ပါဘူး... ဧကရာဇ်မင်းရဲ့ ခြေဖဝါးကိုနင်းဖို့ ငါတို့က ဘာလုပ်နိုင်မှာလဲ... ဒီအဘွားကြီးလည်း ငါတို့ကို လှည့်စားပြီး အပြင်ကို ကြည့်နေရုံပဲ... မကြာခင်မှာ ပွဲကောင်းတစ်ပွဲကို စောင့်ကြည့်ရတော့မှာ ဒီလောက်ဈေးကြီးတာကို မကြည့်လိုက်ရင် နှမြောစရာကြီးလေ..." 


"ဒါက ရှိုးကောင်းပေါ့... မင်းက ငတုံးပဲ... ငါတို့မသွားရင်သာ တကယ်ကောင်းတဲ့ ရှိုးပွဲ ဖြစ်သွားမှာဟ!" ဝူရှဲ့ ဒေါသတကြီးနဲ့ ​ပြန်ပြောခဲ့သည်။ 


"တကယ်လို့ မပြင်းထန်ရင် ငါတို့ ထွက်ပြေးနိုင်ပါတယ်... အနာဂတ်မှာလည်း အခွင့်အလမ်းတွေ ရှိလာဦးမှာပါ!"


ဖက်တီး: "ကောင်းပြီ ဒါဆို ခိုးထွက်ဖို့ နည်းလမ်းရှိမရှိ ငါ လှည့်ကြည့်လိုက်မယ်" 


ဖက်တီးက ခေါင်းညိတ်ပြပြီး ချီးဖောင်ဝတ်စုံနဲ့ မိန်းကလေးကို ကြည့်ကာ ဆက်ပြောသည်။ 


"အဆင်မပြေရင် စင်ပေါ်ကနေ ခုန်ဆင်းပြီး အဲဒီမိန်းမနဲ့ သူမကို ခေါ်သွားလိုက်မယ်... ဓားစာခံအဖြစ်ပေါ့.... ဒီမိန်းကလေးရဲ့ နားရွက်က အရမ်းအသုံးဝင်တယ် တော်တော် တန်ဖိုးရှိလောက်တယ်”


သူ စကားပြောပြီးသည်နှင့် တပြိုင်နက် ပရိသတ်ထဲရှိ ချီးဖောင်ဝတ်စုံနဲ့ မိန်းကလေးသည် ရုတ်တရက် အံ့အားသင့်သွားပုံဖြင့် ခေါင်းကို မော့ကာ ဝူရှဲ့တို့ဘက် လှည့်ကြည့်လာရင်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ ဝူရှဲ့တို့နှစ်ယောက် တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက်ကြည့်ရင်း နှလုံးခုန်သံတွေ ခုန်ထွက်သွား၏။ 


“မဟုတ်​သေးပါဘူး... တကယ် ကြားနိုင်တာလား” 


ဆူပွက်တဲ့ အမူအရာလေးတွေနဲ့ မိန်းကလေးက တခြားလူတွေကို တပြိုင်နက်တည်း တိတ်တိတ်လေး လက်ပြလိုက်လေသည်။ 


ဖက်တီးက ထုံထိုင်းစွာ ရယ်မောပြီး "မင်းတကယ် လေးနက်နေတာပဲ... နားတွေ ဘယ်လောက်ပဲ ကောင်းနေပါစေ၊ သူတို့က ဒီလိုမျိုးအထိတော့ ဘယ်တော့မှ ​ကောင်းမှာ မဟုတ်ဘူး... သူက မင်းကို အရမ်းသဘောကျပြီး တိတ်တိတ်လေး စိုက်ကြည့်နေတာပဲ ဖြစ်မယ်"


ဖက်တီးက စကားပြောနေစဉ်တွင် သူ့လည်ချောင်းကို ညှစ်လိုက်ပြီး တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။ 


"ညီမလေး... ငါတို့ခဏနေ ထွက်ပြေးတော့မယ်... ငါတို့ပြောတာ မင်းကြားရလား ကြားနိုင်ရင် ငါတို့ကိုလာဖမ်းလေ...မဟုတ်ရင် နောက်ကျသွားလိမ့်မယ်နော်"  


ပြောပြီးတာနဲ့ ကောင်မလေးက ဝူရှဲတို့ကို ထူးဆန်းတဲ့အကြည့်နဲ့ ကြည့်နေတာ တွေ့ရတော့ ဝူရှဲ့လည်း တစ်ခုခုမှားနေပြီဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ ဖက်တီးကို ပါးစပ်ပိတ်ဖို့ ကမန်းကတန်း ပြောချင်ပေမယ့် အရမ်းနောက်ကျသွားလေပြီ။ သူမ ရုတ်တရက် ထပြီး ဝူရှဲ့တို့ကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။ ဘေးက ကောင်လေးတွေကလည်း ဝူရှဲ့တို့ကို ချက်ချင်းကြည့်ကာ လှေကားပေါ်ကို ပြေးတက်လာခဲ့လေသည်။ 


သောက်ကျိုးနည်း။ ဝူရှဲ့ တိတ်တိတ်လေး ကျိန်ဆဲခဲ့လိုက်သည်။ သူမ တကယ် ကြားရလေ၏။ ဖက်တီးလည်း စိတ်ရှုပ်သွားသည်။ ဝူရှဲ့ စိတ်တွေက တအားခုန်နေချိန်မှာပဲ တစ်ဖက်က မျက်နှာ​သေသည် သူ့ပုခုံးပေါ် တစ်ချက် ပုတ်လာကာ လျှပ်စီးလက်သလို ဖြတ်ပြေးသွားပြီး ဒုတိယထပ်ကနေ ခုန်ဆင်းသွားလေတော့သည်။


"ခင်ဗျား ရူးနေလား?"


ဝူရှဲ့ တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားပြီး ထအော်လိုက်မိသည်။ မျက်နှာသေ မြေပြင်ပေါ်သို့ ခုန်ဆင်းလာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ ပန်းရောင်ရှပ်အင်္ကျီနဲ့ လူက လက်ရန်းကို လက်တစ်ဖက်နှင့် ကိုင်ထားပြီး ကျန်တစ်ဖက်ကို အိတ်ကပ်ထဲ၌ ထည့်ကာ မျက်နှာသေရှေ့ ခုန်ဆင်းသွားတာ တွေ့လိုက်ရသည်။ 


တစ်ဖက်တွင်တော့ ဖက်တီးကလည်း ဟောက်ကာ ခွေးခြေတစ်လုံးကို ကောက်ကိုင်ရင်း ပြေးတက်လာသူတွေကို တစ်ချက် ကန်ထုတ်လိုက်လေသည်။ ထို့နောက် လူတွေကို တားဆီးရန် ပြေးသွားခဲ့သည်။


မြင်ကွင်းက ကမောက်ကမ ဖြစ်ကုန်သည်။









Prev Next