(7) ရှေးဟောင်းဂူ
Viewers 14k

ဂူဖောက်သူတို့ဒဏ္ဍာရီ 盗墓笔记 (volume 6) 

Author -南派三叔 (nan pai san shu)

translater - Hninthawethadar



Chapter (7)

ရှေးဟောင်းဂူ



လရောင်ဖျော့ဖျော့က တောင်စောင်းတစ်လျှောက် လင်းထိန်နေသည်။ သူတို့ပတ်ဝန်းကျင်မှာ သစ်ပင်တွေ အုပ်နေလို့ ဘာကိုမှ မမြင်နိုင်ပေမယ့် လျှောစောက်ရှိ တောကြီးမျက်မည်းထဲက ထူးဆန်းတဲ့ အသံမျိုးစုံကိုတော့ ကြားနေရသည်။ တောင်ပေါ်က လူတွေဟာ အယူသီးပြီး ခေါင်းတလားကို မြင်ရတာဟာ ကံမကောင်းဘူးလို့ အမြဲထင်နေကြတတ်သည်။ အားကွေ့က ခေါင်းတလားကို မြင်တော့ ခပ်တိုးတိုး ရေရွတ်နေ၏။ 


"ခေါင်းတလားကို ညကြီးမြင်ရင် ပြန်သွားတဲ့အခါ မျက်စိဆေးပေးရမယ်"


တခြားလူက လဲလျောင်း၍ ကြည့်ရှုလျက် ရှိသည်။ ဒီသင်္ချိုင်းက ဘယ်သူ့သင်္ချိုင်းလဲ။ ဘာကြောင့် တောင်ပေါ်မှာ နက်နဲစွာ တူးထားရသလဲလို့ ဝူရှဲ့ မေးမြန်းကြည့်လိုက်သည်။ ဘယ်သူမှ ပြန်မဖြေပေ။ ယွင်ချိုင်မှာ အလွန်ထိတ်လန့်သွားပြီး မျက်နှာသေ နောက်တွင် ပုန်းနေခဲ့သည်။ တစ်ဖက်လူရဲ့ အေးတိအေးစက် အမူအရာကြောင့် အနားတော့ မကပ်ရဲ။ 


ဒါဟာ ချမ်းသာသော မိသားစု၏ သင်္ချိုင်းမဟုတ်ဘဲ စွန့်ပစ်ထားသော သင်္ချိုင်းဖြစ်ရမည်မှာ သေချာပါသည်။ အကြောင်းမှာ ဤအရည်အသွေး ရှိသော ခေါင်းတလားကို နယ်မြေတစ်ခုတွင် ယနေ့အထိ ထိန်းသိမ်းထားရန်မှာ စောလွန်းနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဤမျှ သည်းထန်တတ်သော မိုးနှင့်အတူ ခေါင်းတလားထဲက ရွှံ့နွံထဲမှာ ပေါက်နေတဲ့ မြက်ပင်တွေကို ကြည့်ရုံဖြင့် အခေါင်းသည် အနည်းဆုံး နှစ်အနည်းငယ်လောက် တောရိုင်းတွေနဲ့ ထိတွေ့ခဲ့ရပြီး အတွင်းမှာရှိတဲ့ အရိုးတွေလည်း ပျက်စီးသွားလိမ့်မယ် ဆိုတာ သိသာသည်။ 


တွင်းက မကြီးပေ။ ဒါကြောင့် ဓာတ်မီးနဲ့ ထိုးကြည့်လိုက်တော့ အထဲမှာ ဖန်းမာရဲ့ ခြေရာကို ရှာမတွေ့ချ။ ဒီမှာ ဘယ်သူမှ သေချာပေါက် မရှိပေမယ့် ဝူရှဲ့ကတော့ ဒီနေရာဟာ ဖန်းမာ ပစ္စည်းတွေကို ဖုံးကွယ်ထားရာ နေရာပဲလို့ ခံစားနေရသည်။ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ ဒီနေရာကို တကယ်ကို ဖုံးကွယ်ဖို့ အရမ်းသင့်တော်လို့ပါပဲ။ ဖန်းမာသားပြောတဲ့ သံတုံးကလည်း အောက်မှာ ဖြစ်နိုင်သည်။


ဝူရှဲ့ မျက်နှာသေဘက် ကြည့်လိုက်စဥ် ထိုလူကလည်း သူ့ကို ကြည့်နေ၏။ ခွေးတွေက ဟောင်နေတုန်းပဲ ဖြစ်ကာ လူတွေကို ဒေါသထွက်အောင် လုပ်နေသလိုပင်။ အားကွေ့က ခွေးတွေကို ဆွဲထုတ်သွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်မှာ လှည့်ပတ်နေသည်။ 


သာမာန်လူတွေက တွင်းထဲကို မဆင်းဝံ့ကြပေမယ့် ခွေးရဲ့တုံ့ပြန်မှုက တွင်းထဲမှာ တစ်ခုခုရှိရမယ်လို့ ပြောနေသည်။ ဒီနည်းနဲ့ မြက်တောထဲ ပတ်ရှာ​နေရင် သေချာပေါက် ရှာတွေ့မှာ မဟုတ်ချေ။


ဒီတောင်တန်းတွေကို ကြည့်လိုက်တော့ ဖုန်းရွှေ အကြောင်းကို နည်းနည်းလောက်သိတဲ့ ဝူရှဲ့လိုလူတောင် ဒီနေရာက လူတွေကို သင်္ဂြိုဟ်ဖို့ မသင့်တော်ဘူးလို့ ပြောနိုင်၏။ ဤသည်မှာ တောင်ကြီးဖြစ်ပြီး တောင်ပေါ်ရှိ ရေများအားလုံးကြောင့် ဤနေရာတွင် လူမြှုပ်နှံရန် ရက်အနည်းငယ် ကြာမည်ဖြစ်သည်။ 


ဖက်တီး ခန့်မှန်းထားတဲ့ သိုးခြေထောက်​တောင်ရဲ့ ဒီသင်္ချိုင်းဟာ အန္တရာယ် မရှိသင့်တဲ့ သာမန် မြုံနေတဲ့ တောင်သင်္ချိုင်းတစ်ခုပါပဲ။ ဒါကြောင့် ဝူရှဲ့လည်း အားကွေ့အား သူတို့ကို လာမနှောင့်ယှက်​သေးဖို့ ပြောခဲ့ပြီး မျက်နှာသေနဲ့အတူ တူးဖို့ တွင်းထဲကို ဆင်းသွားခဲ့သည်။


လိုဏ်ဂူထဲ ဆင်းရတဲ့ ဖြစ်စဉ်ကို ဝူရှဲ့အနေနဲ့လည်း အရမ်းရင်းနှီးနေပါပြီ။ အရင်ကဆို ခေါင်းတလားကို လှန်ဖို့နေနေသာသာ အနားကပ်သွားဖို့ စဥ်းစားရဦးမည် ဖြစ်သော်လည်း အခုက ကျန်းချီလင်တစ်ယောက် သူ့​အနားမှာ ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။ အားကွေ့သည် ဝူရှဲ့လို မြို့သူမြို့သားတစ်ဦးက ဘယ်လိုမျိုး ရဲရင့်စွာ တုံ့ပြန်နိုင်မည်ကို တွေးတောကာ စိတ်အားထက်သန်စွာ ကြည့်နေလေသည်။


လူနှစ်ယောက်သည် တွင်းထဲသို့ လျှောဆင်းသွားသည်။ တွင်းနံရံများသည် တစ်ဖက်နှင့်တစ်ဖက် အလွန်မြင့်သောကြောင့် ပြိုကျပျက်စီးသွားသော နံရံကို မြင်နေရသည်။ အုတ်ဂူ၏ တစ်ဝက်သည် ကျိုးကြေသွားသော နံရံထဲတွင် မြှုပ်ထားပြီး အနက်ရောင် သစ်သားခေါင်းတလားသည် အုတ်ဂူ၏ အောက်ခြေအထိ နစ်မြုပ်နေ၏။ 


ဤရိုးရှင်းသော သင်္ဂြိုဟ်ခြင်း နည်းလမ်းသည် သာမန်လူများအတွက်ပင် တတ်နိုင်သည် မဟုတ်ပေ။ သင်္ချိုင်းအတွင်းပိုင်းသည် ပျက်စီးနေပြီး နေရာတိုင်းက ရွှံ့နွံတွေသာ ရှိသည်။


ဝူရှဲ့မှာ ဖက်တီးဆီက ရောဂါပိုး ကူးစက်ခံထားရတာလားတော့ မသိပေမယ့် အခေါင်းကို တွေ့တဲ့အခါ နှလုံးခုန်သံတွေ မြန်လာလေသည်။ သို့သော် ဒီအချိန်မှာက အပျော်တမ်းတစ်ယောက်လို ပြုမူရမယ်လို့ ကိုယ့်ကိုကိုယ် ပြန်ပြော​နေခဲ့သည်။ မဟုတ်ရင် အားကွေ့နဲ့ တခြားလူတွေ အလွယ်တကူ သံသယ ဝင်သွားလိမ့်မည်။


မျက်နှာသေသည် ဓာတ်မီးကိုယူကာ ပေါင်းပင်များကို တွန်းဖယ်လိုက်သည်။ ထိုအခါ ခေါင်းတလားပေါ်ရှိ မထင်ရှားသော နေရာတွင် လက်ဗွေရာများမှ သွေးစွန်းထင်းအချို့ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ မျက်နှာသေက သူ့ကို မီးပြထားပေးဖို့ ဝူရှဲ့ကို အချက်ပြလိုက်သည်။ 


သူ ခဏလောက် လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ဟန်ချက်ညီအောင် ထောက်ထားလိုက်တဲ့အခါ ခေါင်းတလားပေါ်က လက်ရာကို ကပ်ထားရ၏။ အဲဒီနောက် သူက ငုတ်တုတ်ထိုင်ချလိုက်ပြီး ခေါင်းတလားအောက်က အက်ကွဲကြောင်းကို တွေးတောမနေဘဲ တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်သွားပြီး ရွှံ့ကို စတင်တူးလိုက်သည်။


ရွှံ့နွံကျသံကို နားထောင်ရင်း ရွှံ့နွံထဲက ဆံပင်တွေကို လက်တစ်ဆုပ်စာလောက် ကိုင်မိကာ သူ့လက်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ ရွှံ့နွံများကို ဖယ်ရှားပြီးနောက် ၎င်းတွင် သွေးစွန်းထင်းနေသော ပလတ်စတစ်အိတ်ကို တွေ့ရှိခဲ့သော်လည်း မျက်နှာသေ အကြိမ်အနည်းငယ် လှုပ်ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ ပလတ်စတစ်အိတ်ထဲမှာ အလွတ်ကြီးဖြစ်နေတာ တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။


ဝူရှဲ့: "ဒါက ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲ ပစ္စည်းရော?"


"သွေးတွေ စွန်းထင်းနေတာက လတ်လတ်ဆတ်ဆတ်ပဲ... သူ အခုနကမှ ပစ္စည်းကို ယူသွားတာ" မျက်နှာသေက ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်ပြီး ဆက်ပြော၏။ 


"သိပ်မကြာသေးဘူး သူ အနီးအနားမှာ ရှိနေရမယ်"


"ဒါဆို သူဒဏ်ရာရပြီးမှ တစ်ခုခုယူဖို့ ဒီကိုလာတာလား" 


ဝူရှဲ့ ပြန်မေးရင်း သက်ပြင်းတစ်ချက်လည်း ချလိုက်မိသည်။ ဒဏ်ရာခဲ့တဲ့ နေရာမှာ ဤနေရာနှင့် အကွာအဝေး တစ်ခုရှိသည်။ ဒီအထိ လမ်းလျှောက်နိုင်တယ် ဆိုတော့ ဒဏ်ရာက သိပ်ပြီး မပြင်းထန်ဘူးလို့ ဆိုလိုတာပင်။ 


မျက်နှာသေ ထပ်မံ ထိမိသော်လည်း ဘာမှမတွေ့ရာ နှစ်ယောက်သား ပြန်တက်လာပြီး အခြေအနေအကြောင်း အားကွေ့ကို ပြောပြသည်။ သေနတ်မရှိသော မုဆိုးအိုသည် သန်မာပြီး အတွေ့အကြုံ ရှိသော်လည်း ကျားသစ်၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ဘယ်သောအခါမှ မလွတ်မြောက်နိုင်ပေ။ ဒဏ်ရာရပြီးနောက် သူသည် ရွာသို့ ချက်ချင်း ပြန်လာသင့်သည်။ ယခုက ထူးဆန်း၏။ လမ်းတစ်လျှောက်မှာ သူသွေးအရမ်း ထွက်နေတာကြောင့် ​​သံတုံးကိုဖယ်ဖို့ သူဘာလို့ဒီကိုလာတာလဲ။ သံတုံးကို ဒီမှာထားထားတာက အန္တရာယ်ရှိမယ်လို့ ထင်လို့လား။


ခွေးကို ပြန်ခေါ်ပြီး ရှေးဟောင်းသင်္ချိုင်းကို ဗဟိုပြု၍ လူအများအပြားဖြင့် လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုခဲ့ကြသည်။ လူတစ်စုက တောင်ပေါ်တက်ကြပြီး နောက်လူတစ်စုက တောင်စောင်းနောက်ကို လိုက်သွားကြသည်။ ဝူရှဲ့ ယွင်ချိုင်အား ကျားသစ်တွေအပြင် လူတွေကို တိုက်ခိုက်နိုင်တဲ့ တောထဲမှာ တခြားအရာတွေ ရှိသလားလို့ မေးလိုက်သည်။ 


ယွင်ချိုင်သည် အရင်က စပါးအုံးမြွေတွေလည်း အများကြီး ရှိဖူးပေမယ့် အခုတော့ လူတွေကို တိုက်ခိုက်တဲ့ ကောင်တွေက တောဝက်တွေကလွဲလို့ မတွေ့တာကြာပြီဟု ဆိုလေ၏။ သို့သော် တောဝက်များသည် အလွန်ကြောက်ရွံ့စရာ ကောင်းလို့ ဘယ်သူမှ မနှိုးဆွချင်ပေ။ ဖန်းမာသည် အတွေ့အကြုံရှိသော်ငြား တောဝက်များကို လက်နက်မပါဘဲ နှိုးဆွနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။


ဝူရှဲ့လည်း ဖြစ်နိုင်တယ်လို့ ထင်ခဲ့ပေမယ့် ဖန်းမာက ဒီပစ္စည်းကို သယ်ယူဖို့ ဘာကြောင့် ဒီကိုလာခဲ့တာလဲဆိုတာ မရှင်းပြနိုင်သေးပါဘူး။ ဒီအချိန်မှာတော့ ဖန်းမာ ကြုံတွေ့ရတဲ့ အန္တရာယ်က တိရစ္ဆာန် မဟုတ်နိုင်ဘူး။ သူ့ကို တိုက်ခိုက်တဲ့ အိမ်မီးရှို့တဲ့ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သူတွေလား ဆိုတာကိုတော့ စိတ်ထဲမှာ မရေမတွက်နိုင်အောင် သံသယတွေ ရှိလာခဲ့သည်။ တွေးနေရင်းနဲ့ အဝေးက တခြားလူတစ်စုရဲ့ ဦးတည်ရာဆီကနေ ခွေးတွေရဲ့ လျင်မြန်စွာ ထိုးဟောင်သံကို ရုတ်တရက် ကြားလိုက်ရ၏။