Chapter 16

🐾Chapter 16

: ငါ့ဖင်ကြီးကို မင်းရဲ့ လက်တွဲဖော်လုပ်နေလိုက်

ကျင်းယွီက မထင်မှတ်ထားဘဲ လူသားအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည့် ရက်စက်သော ချီလင်ဘော့စ်နှင့် ရုတ်တရက် ရင်ဆိုင်နေရသည်။ ထိုအကြောင်းနှင့် ပတ်သက်၍ မေးစရာ မေးခွန်းများ ရှိနေသေးသော်လည်း လက်ရှိအချိန်တွင် သူ့လှုပ်ရှားမှုများကို ကော်ကပ်သလို စောင့်ကြည့်နေသည့် မျက်လုံးတစ်စုံဖြင့် ရင်ဆိုင်နေရသည်။ သိသာနေသည့်အချက်မှာ သူ့ရှေ့မှ ညစ်ပတ်ပေရေနေသည့် ထိုအနက်ရောင်အရာကို မစားသရွေ့ ထိုမျက်လုံးများက သူ့အား ဝါးမျိုချင်သလိုကြည့်နေပေလိမ့်ဦးမည်။ ကျင်းယွီက သူ့အသက်ကိုသူ ကယ်တင်နိုင်ရန်အတွက် ထိုအရာကို အရင်စားလိုက်သင့်သည်ဟု တိတ်တဆိတ်တွေးလိုက်၏။

ဘေးဘက်တွင် စိတ်ဖိစီးနေသော ပေါင်းဇီက သူ့အမြီးကိုသူ ကိုက်ထားလျက် ခန္ဓာကိုယ်ကို တတ်နိုင်သမျှ ကျုံ့ထားလေသည်။ ပေါင်းဇီက ကျင်းယွီကို မြင်သောအခါ ခါးသက်စွာဖြင့် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်၏။ ထို့အပြင် ပေါင်းဇီက သာ့ပိုင်၏ အမြီးကိုပါ ဆွဲကိုက်မိသွားသေးသည်။ ပေါင်းဇီက သာ့ပိုင်အမြီးအား မတော်တဆ ယင်ကောင်မျိုချမိလိုက်သော မြွေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ထွေးထုတ်လိုက်သည်။ 

အနက်ရောင်ကျားသစ်၏ မျက်လုံးများက အစောပိုင်းတွင် ကျင်းယွီမှ အနက်ရောင်မျက်လုံးတစ်စုံအား သဘောမကျစွာ စိုက်ကြည့်နေသည်နှင့် တူညီစွာ တလက်လက် တောက်ပနေ၏ -

ငါ့ကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အနိုင်ကျင့်နိုင်ရတာလဲ… မင်းတို့တွေက ကျန်တဲ့သားရဲတွေ အားလုံးရဲ့ ဘော့စ်ပဲလေ… မင်းတို့လည်း မင်းတို့ရဲ့ ဘော့စ်စကားကို နာနာခံခံနဲ့ နားထောင်ပေးသင့်တာပဲ မဟုတ်ဘူးလား… … မင်းကိုယ်တိုင်က ဘော့စ်မဟုတ်သရွေ့ မင်းမှာ ငါ့ကို အထင်သေးပိုင်ခွင့် မရှိဘူး… …

အမှန်တကယ်တွင် ကျင်းယွီက ပေါင်းဇီ၏ မျက်လုံးများအတွင်းမှ မနှစ်မြို့မှုများကို မမြင်ခဲ့ပေ။ ထိုအချိန်တွင် ကျင်းယွီ၏ အတွေးထဲ၌ သူ့ရှေ့မှ ကြမ်းတမ်းသော နတ်ဘုရားအား မည်သို့မည်ပုံ ကိုင်တွယ်ရမည်ဆိုသည်ကိုသာ တွေးတောနေခဲ့သည်။ 

ကျင်းယွီ မမြင်ခဲ့သော်လဲ ရက်စက်မှုကို ဖုံးကွယ်ထားသည့် အချို့သော နတ်ဘုရားတစ်ပါးကလည်း မမြင်ခဲ့ဘူးဟု မဆိုလိုပေ။သူ ပေါင်းဇီ၏ မျက်လုံးထဲမှ မနှစ်မြို့မှုများကို တွေ့လိုက်ရသည်နှင့် စိတ်ဖိစီးနေခဲ့သော ကောင်စုတ်လေး(ပေါင်းဇီ)က လေထဲသို့ မြှောက်တက်သွားပြီး သေနိုင်လောက်သော အလေးချိန်နှင့်အတူ ပြုတ်ကျလာကာ မြေပြင်နှင့် ရိုက်မိသွားလေတော့သည်။

ဝူး ဝူး ဝူး ဝူး…

ငါက အရမ်းသနားစရာ ကောင်းတာပဲ… … ငါလည်း ဘာမှ မလုပ်ဘူးလေ… …

ပေါင်းဇီက ပြုတ်ကျသွားချိန်တွင် နာနာကျင်ကျင် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး မျက်ရည်များ စီးကျလာကာ ဒဏ်ရာများကို ကြည့်လိုက်သည်။ ပေါင်းဇီ၏ ကံဆိုးမိုးမှောင်ကျကာ အော်ဟစ်လိုက်သံများက အတွေးနယ်လွန်နေသော ကျင်းယွီကိုပါ ထိတ်လန့်သွားစေပြီး အသိစိတ်ပြန်ဝင်လာသည်။ ပေါင်းဇီ၏ နာကျင်မှုကို ယခုလူသားဖြစ်နေသော အနက်ရောင်ချီလင်ဘော့စ်မှ ပြုလုပ်ထားခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်း သိပြီးနောက် ကျင်းယွီက သူ့အား စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

“သူက ခင်ဗျားကို သဘောမကျလို့ ကြည့်လိုက်ရုံပါ…”

ကျင်းယွီမှ ချီလင်ဘော့စ်အား စိုက်ကြည့်လိုက်သော်လည်း အရာမထင်ပေ။

“…”

ကျင်းယွီက ယခုအချိန်ထိ ချောင်းဆိုးနေသေးသော ပေါင်းဇီကို တိတ်တဆိတ် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက အသက်တစ်ချက်ရှူကာ အော်ပြောလိုက်သည်။

“ခင်ဗျား သူ့ကို အတော်လေး ထိခိုက်သွားအောင် လုပ်လိုက်တာပဲ… သူ့ကို သုံးရက်လောက် အငတ်ထားလိုက်ရင်ပဲ လုံလောက်ပြီကို…”

ချက်ချင်းပင် ပေါင်းဇီ၏ ခန္ဓာကိုယ်က တောင့်ခဲသွားသည်။ ကျင်းယွီ၏ ဘေးနားတွင် ထိုင်နေသော သာ့ပိုင်ကလည်း ကျင်းယွီ ပြောသမျှအား နားထောင်နေ၏။ သာ့ပိုင်၏ မျက်လုံးများက အဆုံးမရှိသော သနားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေကာ ပေါင်းဇီ၏ ကံဆိုးမှုအား အနည်းငယ် ဝမ်းသာနေပြီး တစ်ခါတစ်ရံ ပေါင်းဇီအား လှမ်းကြည့်လိုက်သေး၏။ ထိုသို့ ပေါင်းဇီကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည့် အကြည့်ပိုင်ရှင်(သာ့ပိုင်)က တစ်ဖက်သားရဲအား သူ့လက်ဖဝါးနှင့် တစ်ချက် ပုတ်လိုက်ချင်စိတ်သာ ရှိ၏။ 

ငါ မင်းကို ကောင်းကောင်းနေဖို့ ပြောသားပဲ… အရမ်း တုံးလိုက်တာနော်…

ပေါင်းဇီ၏ ကျရှုံးမှုသေးသေးလေးကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်၊ ကျင်းယွီက ထိုနေရာတွင် အနည်းငယ် တင်းမာသွားသော အငွေ့အသက်တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်၏။ ထို့နောက် ထိုအငွေ့အသက်က အလျင်အမြန် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ထို့အပြင် ယခုအချိန်၌ ကျင်းယွီ၏ အနက်ရောင်ချီလင်အပေါ် ထားသည့် သဘောထားက အစပိုင်းကဲ့သို့ သတိထားကာ ကြောက်ရွံ့နေခြင်း မဟုတ်တော့ပေ။

ကျင်းယွီက ဤသားရဲများမှာ သူ သတိမေ့မျောနေခဲ့သောကြောင့် အစားအစာ မစားရသေးကြောင်း တွေးလိုက်ပြီး သဘာဝကျစွာပင် အနက်ရောင်ချီလင်ဘော့စ်အား လျစ်လျူရှုလိုက်သည်။ သူက နောက်လှည့်ကာ ရှောင်ပိုင်နှင့် ရှောင်ရွှယ့်ကို ဆင့်ခေါ်၍ မနက်စာဝယ်ရန် ဒင်္ဂါးပြား ၂၀ ပေးလိုက်၏။

ထိုအချိန်တွင် ချီချင်းလင်က ဧကရာဇ်တစ်ပါးကဲ့သို့ သစ်သားသေတ္တာပေါ်တွင် ထိုင်နေကာ စိတ်အေးလက်အေး ဖြစ်နေသော ကျင်းယွီကို ကြည့်နေ၏။

 ချီချင်းလင်သည် ရုတ်ချည်းပင် ကျင်းယွီက သူ့အား သတိထား၍ ဆက်ဆံပြီး သူ အလိုရှိရာ လိုက်လုပ်ပေးနေသည်ထက် ယခုပုံစံက ပို၍ နှစ်လိုဖွယ်ကောင်းသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ မည်သူကမှ သူ့အား ဤမျှအထိ လျစ်လျူမရှုရဲသော်လည်း ချီချင်းလင်က တစ်စုံတစ်ယောက်မှ သူ့အား သတိထားနေသည်ထက် သာမန်ကာလျှံကာ ဆက်ဆံသည်ကိုသာ ပိုအလိုရှိနေကြောင်း ခံစားမိသည်။

“…ငါလည်း မနက်စာ မစားရသေးဘူးလေ…”

ချီချင်းလင်က သူ့သားရဲများကို စစ်ဆေးနေသည့် ကျင်းယွီအား မကျေမနပ်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ ချီလင်၏ မျက်ခုံးများက အနည်းငယ် တွန့်ချိုးနေ၏။ အနီးတဝိုက်ရှိ အပူချိန်ကလည်း ဒီဂရီအနည်းငယ်ခန့် ကျဆင်းသွားလေသည်။ 

ကောင်းပြီလေ… မင်း ငါ့ကို လျစ်လျူရှုတာကို ငါ ဂရုမစိုက်ပါဘူး… ဒါပေမဲ့ ငါ မင်းကို ဒီလောက် ကြာတဲ့အထိတော့ လျစ်လျူမရှုဘူးနော်… တကယ်လို့ မင်းသာ ဆက်ပြီး လျစ်လျူရှုနေမယ်ဆိုရင်တော့ ငါ မင်းကို ဒီအတိုင်းပဲ စားပစ်လိုက်တော့မယ်…

မထင်မှတ်ထားစွာ ရက်စက်သော ဘော့စ်ဖြစ်သူကလည်း အစားအစာ လိုချင်ကြောင်း ကြားလိုက်ရပြီးနောက် ကျင်းယွီ ရပ်တန့်သွားလေသည်။ သူက တိတ်တဆိတ်ဖြင့် စိတ်ထဲတွင် ချီလင်အား ဝေဖန်နေ၏ : 

ခင်ဗျားက စာနာသနားမှု မရှိတဲ့ သားရဲတစ်ကောင်ပဲ… သားရဲနတ်ဘုရား… သောက်ဘော့စ်… ခင်ဗျား ဘာစားချင်လဲဆိုတာ ငါက ဘယ်သိမှာလဲ… ပြီးတော့ အခုလေးတင်ပဲ ငါ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က စွမ်းအင်တွေကို ယူဖို့ ပေါ်လာတာလေ…

“… မင်း ပြန်မဖြေရင် ငါ မင်းကို စားပစ်မှာနော်…”

ချီချင်းလင်၏ မျက်ခုံးများက ပို၍ တွန့်ချိုးလာလေသည်။ 

ထိုအခိုက်တွင် ကျင်းယွီက ပို၍ သတိထားလိုက်ပြန်ပြီး အလျော့ပေးရန်လည်း ငြင်းဆန်နေပုံ ပေါ်သည်။ 

“မင်းက ငါ့ရဲ့လူနော်… တကယ်လို့ မင်း ထွက်ပြေးရင်တောင် ပြေးဖို့ နေရာ မရှိဘူးနော်…”

ဤသည်ကို ကြားပြီးနောက် ကျင်းယွီက ခက်ထန်စွာ အံကြိတ်လိုက်၏။ သူ နောက်လှည့်ကာ ချီလင်နှင့် ရင်ဆိုင်လိုက်လေသည်။

“ခင်ဗျား တကယ်ပဲ ဘာကို လိုချင်တာလဲ… … တကယ်လို့ ဖရိုဖရဲစွမ်းအင်ကို ဆိုရင်လည်း ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ခန္ဓာကိုယ်ထဲကနေ အကုန်လုံးကို ယူလိုက်ပြီလေ… အခု ကျွန်တော့်မှာ ခင်ဗျားအတွက် အသုံးဝင်တဲ့အရာ မရှိတော့ဘူး… ဘာကို ထပ်ပြီး လိုချင်သေးတာလဲ… … ခင်ဗျား စားချင်တယ်ဆိုရင်လည်း ဒီကို စောစောလာခဲ့… လျှောက်ပတ်သွားမနေနဲ့… တော်တော် စိတ်ရှုပ်ဖို့ကောင်းတယ်…”

ကျင်းယွီ စကားပြောလိုက်သည်နှင့် ထိုနေရာရှိ အပူချိန်က အတော်လေး ထိုးကျသွားသည်။ ထို့အပြင် သာမန်သားရဲများက စတင် တုန်ယင်လာကြသည်။ ထိုအထဲမှ အချို့သားရဲများကလည်း ချီလင်၏ ချီစွမ်းအင်မှ ထွက်ပေါ်လာသော အရှိန်အဟုန်ကြောင့် တောင့်မခံနိုင်တော့ဘဲ မေ့မျောကုန်ကြ၏။

ထိုမြင်ကွင်းက ကျင်းယွီ၏ စိတ်အာရုံကို သက်ရောက်လာလေသည်။ ထိုမြင်ကွင်း၏ ရက်စက်ပြင်းထန်သော စတင်လာရာနေရာကိုပင် ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ ကျင်းယွီက ခြေ၃လှမ်းတည်းဖြင့် ချီလင်ထံသို့ ရောက်ရှိသွားကာ ချီလင်၏ ကော်လံအား ဆွဲ၍ အော်လိုက်သည်။

“ခင်ဗျားရဲ့ သောက်ချီစွမ်းအင်တွေကို ပြန်ရုတ်သိမ်းလိုက်စမ်း အယုတ်တမာကောင်ရဲ့… ငါ့ရဲ့သားရဲတွေမှာ မကောင်းတာ တစ်ခုခုဖြစ်လို့ကတော့ ခင်ဗျားဘာသာ အနက်ရောင်ချီလင်ပဲဖြစ်နေနေ ငါ အလွတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူးနော်… … …”

ချီချင်းလင် သူ့အင်္ကျီကော်လံအား ဆွဲထားသည့် လက်တစ်စုံကို ကြည့်လိုက်ပြီး အမူအရာက မဖြစ်နိုင်လောက်သည်အထိ မည်းမှောင်သွားလေသည်။ ချက်ချင်းပင် ခက်ထန်နေသော အမူအရာက ကြောက်လန့်ဖွယ်ကောင်းလာသည် - ကျင်းယွီက သူ့အင်္ကျီကော်လံကို ဆွဲ၍ အော်ဟစ်လိုက်ပြီးနောက် ဖြူဖျော့သွားလေသည်။ အဆုံးတွင် သူက ဒူးထောက်လျက်သားဖြင့် မြေပြင်ပေါ် လဲကျသွားတော့သည်။

ချီချင်းလင်က အလျင်အမြန်ပင် သူ့အရှိန်အဝါကို ရုတ်သိမ်းကာ ကျင်းယွီအား လှမ်းထိန်းလိုက်၏။ မည်သို့ ပြုလုပ်ရမည်မှန်း မသိတော့ဘဲ ချီချင်းလင်က အခြေအနေကို စစ်ဆေးရန်အတွက် ကျင်းယွီ၏ ခေါင်းနှင့် နှလုံးနားတွင် လက်များ တင်လိုက်သည်။ ထိုအချိန်မှသာ သူက ကျင်းယွီ၏ ကိုယ်ထဲတွင် အလွန်အမင်း သန့်စင်သော်လည်း ချီစွမ်းအင် စီးဆင်းမှုကို ထိခိုက်စေသည့် မတည်ငြိမ်သော စွမ်းအင်တို့ကို ရှာတွေ့သွားသည်။

ဒါက ဘာကြီးလဲ… …

ချီလင်၏ မျက်နှာအမူအရာက မည်းမှောင်သွားသည်။ သူ့အား ဝူကျားက Aအဆင့် စိတ်ဝိညာဉ်မြွေ၏ သည်းခြေကို စားပါက အားအနည်းဆုံး လူများကိုပင် သန်မာလာစေမည်ဖြစ်ကြောင်း ပြောခဲ့သည်ကို သေချာ မှတ်မိသေးသည်။ ဤလူအတွက် သည်းခြေက အသုံးမဝင်သည့်အပြင် ပို၍ပင် အန္တရာယ်များနေသေးသည်။ ပြင်းထန်သည့် အေးစက်မှု အရိပ်အယောင်များက ချီချင်းလင်၏ မျက်လုံးများတွင် ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ နောက်တစ်ကြိမ်တွေ့သောအခါ ဝူကျားက သူ့အား သေချာရှင်းပြလျှင် ပိုကောင်းလိမ့်မည်။

တွန့်ဆုတ်မှုအချို့နှင့်အတူ ချီချင်းလင်က သူ့လက်အား ကျင်းယွီ၏ နှလုံးထက်သို့ တင်လိုက်သည်။ သူ့ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအင်များကို ပေးရန် တွန့်ဆုတ်နေ၏ -

ကျင်းယွီကို ပေးရမဲ့ ဖရိုဖရဲစွမ်းအင် တစ်စက ငါ့ရဲ့ လူသဏ္ဍာန်ကို တစ်ရက်တာ ထိန်းသိမ်းထားဖို့ လုံလောက်တယ်… ဟား… ဝူကျားက အကြောင်းပြချက် ကောင်းကောင်းနဲ့ သေချာ ရှင်းပြရင် ပိုကောင်းလိမ့်မယ်… …

(T/N : ဟုတ် ကျင်းယွီဆီကနေ အတင်းကာရော ယူသွားတဲ့ ဖရိုဖရဲစွမ်းအင်တွေကို ကျင်းယွီဆီ တစ်စွန်းတစ်စလေး၊ ပိစိလေး ပြန်ပေးရမှာကို နှမျောနေတဲ့ ချီလင်ဘုရင်ပါ…)

“အခု ဘယ်လိုနေလဲ…”

ချီချင်းလင်၏ တွေးပုံတွေးနည်းများက အတော်လေး ရက်စက်သော်လည်း ကျင်းယွီ၏ ဖြူဖျော့နေသော မျက်နှာကို တွေ့သောအခါ နူးညံ့သွားပြန်သည်။ 

“မင်းက စိတ်ဝိညာဉ်မြွေရဲ့ သည်းခြေက စွမ်းအင်ကိုတောင် တောင့်မခံနိုင်တဲ့အထိ အားနည်းနေလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး…”

ငါ့ဖင်ကြီးကို တောင့်မခံနိုင်တဲ့အထိ အားနည်းနေလိုက်… … 

ကျင်းယွီက တွေးလိုက်၏။ 

တကယ်လို့ ခင်ဗျားသာ ငါ့ကို အစကတည်းက မစားခိုင်းခဲ့ရင် ကောင်းနေမှာ မဟုတ်ဘူးလား… … အခု ဒီလို ဖြစ်လာတော့မှ… ထွီ… ခင်ဗျားကို ဘယ်သူက ဟန်ဆောင် ဂရုစိုက်ခိုင်းနေလို့လဲ… …

ကျင်းယွီက မျက်လုံးလှိမ့်လျက် ထိုရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော သားရဲအား စကားတစ်ခွန်းမှ မဆိုရန် စိတ်ပိုင်းဖြတ်လိုက်သည်။

“ချီချင်းလင်…”

“…”

“ငါ့နာမည်လေ…”

ဤတစ်ကြိမ်တွင် ချီချင်းလင်က ကျင်းယွီ၏ သူ့အပေါ် လျစ်လျူရှုထားရန် ဆုံးဖြတ်ထားသည့်အပေါ် အလွန်မကျေမနပ် ဖြစ်သွား၏။ 

“ဘာလို့ မင်း ငါ့ကို ဒီလိုမျိုး ငြင်းဆန်နေရတာလဲ… မင်းက ငါ့ရဲ့လူ ဖြစ်နေပြီလေ…”

ထိုစကားကို ကြားသော် ကျင်းယွီက နောက်တစ်ကြိမ် မျက်လုံးလှိမ့်လိုက်ပြန်၏။ မျက်လုံးလှိမ့်ရင်း တန်းလန်းမှာပင် ချီချင်းလင်က စိတ်ရင်းဖြင့် နားမလည်နိုင်သော အကြည့်တို့နှင့်အတူ သူ့အား ဆုပ်ကိုင်ထားကြောင်း မြင်လိုက်ရသည်။ 

ကျင်းယွီက သည်းမခံနိုင်တော့ဘဲ အော်လိုက်သည်။

“တောင်းပန်ပေမဲ့ ခင်ဗျား သာမန်စကားနဲ့ ပြောလို့မရဘူးလား… ‘ကျွန်တော်က ခင်ဗျားရဲ့လူ ဖြစ်နေပြီ’ ဆိုတာကရော ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ… ခင်ဗျားရဲ့အမြင်မှာ ကျွန်တော်က ခင်ဗျားရဲ့လူသာဆိုရင် ကျွန်တော်က ဘယ်လို ဆက်ဆံမှုမျိုးကို ရခဲ့တာလဲ…”

အကယ်၍ သူ့အား ချီချင်းလင်၏ လူဖြစ်သွားပြီဟု ဆိုလိုက်တိုင်း ကျင်းယွီက အလျော့ပေးရတော့မည့် အတိုင်းပင် ဖြစ်နေ၏။

ကျင်းယွီ၏ စကားများကို ကြားပြီးနောက် ချီချင်းလင်သည် သူကိုယ်တိုင်က သူ့အကြောင်းကိုပင် သေချာမပြောပြထားဘဲ မည်သို့သော သာမန်အခြေအနေအောက်တွင်မှာမှ ‘မင်းက အခု ငါ့လူပဲ’ဟု ကြားလိုက်ရသောအခါ မည်သူမှ ချက်ချင်း နားလည်နိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်း တွေးလိုက်သည်။ 

ယိဝမ်လည်း ငါ့ကို လှည့်စားခဲ့တာလား… … ကောင်းပြီလေ… ငါ ပြန်သွားရင် ဒါကိုလည်း ဖြေရှင်းရမယ်…

“ငါက မင်း နားလည်မယ်လို့ ထင်ထားတာ… နားမလည်သေးတော့ ငါ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ရှင်းပြပေးလို့ ရပါတယ်…”

ချီချင်းလင်က မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ မည်သည့်အရာက ကောင်းသည်၊ ဆိုးသည်များထက် ကျင်းယွီကိုယ်တိုင်က သာလွန်ကောင်းမွန်နေကြောင်း တွေးလိုက်သည်။ သူ့ဘဝ တစ်သက်တာအတွက် ရည်ရွယ်၍ ရွေးချယ်ထားခဲ့သော လက်တွဲဖော်အတွက် သူက သည်းခံပေးသင့်သည်။

“မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က ငါ့ရဲ့ ဖရိုဖရဲစွမ်းအင်တွေကို ပြောင်းလဲပေးနိုင်တယ်လေ… ဒါကြောင့် အခုကနေစပြီး မင်းက ငါ ရွေးချယ်ထားတဲ့ လက်တွဲဖော်ပဲ… ငါ့ရဲ့လက်တွဲဖော်အနေနဲ့ ငါ မင်းကို ကာကွယ်ပေးမယ်၊ ကျွေးမွေးမယ်၊ အဝတ်အစား ဆင်ပေးမယ်… ဒါကြောင့် မင်း နံရံကျော်ပြီး တခြားတစ်ယောက်ရဲ့ ခြေထောက်ကို သွားဖက်ခွင့် မရှိဘူး… ပြီးတော့ ငါ့ရဲ့ တည်ရှိမှုကိုလည်း လျစ်လျူရှုပိုင်ခွင့် မရှိဘူး…”

“…”

ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးသည့်နောက် ကျင်းယွီက သူ့နားရွက်သူ ပြန်ဆွဲကြည့်ကာ သာ့ပိုင်အား ခေါ်၍ လက်ကမ်းလိုက်သည်။

“သာ့ပိုင် ဒီကို လာပြီး ငါ့ကို ကိုက်ကြည့်… ငါ အိပ်မက် မက်နေတာ ဖြစ်ရမယ်…”

သောက်လက်တွဲဖော်လား… ငါ့ဖင်ကြီးကိုပဲ နံရံကျော်တက်နေလိုက်… … ဒါက တော်တော် ဆိုးတဲ့ ဟာသပဲ… … ဘယ်သူကများ သားရဲတစ်ကောင်နဲ့ ချစ်ကြိုက်ချင်မှာလဲ… … ငါက သူရဲကောင်းတစ်ယောက်မို့လား… မဟုတ်ဘူးလေ… ဒီအတိုင်း သာမန်… သောက်… ယောကျ်ားတစ်ယောက်ပဲလို့…

🐾🐾