အခန်း(၁၂)

အခန်း ၁၂

"သမီးတို့ ထမင်းစားပြီးပြီလား

မစားရသေးရင် အခု ချက်ပေးမယ်" 

လောလန်က သူတို့အတွက် ချက်ပြုတ်ရန် 

မီးဖိုချောင်သို့ သွားရင်း ပြောသည်။

ယဲ့မုန့်ယောင်တို့က စားပြီးပြီဖြစ်ကြောင်း 

လျင်မြန်စွာ ပြောလိုက်သဖြင့် လောလန် 

မချက်တော့ပေ။ သူတို့ အတူတူ ထိုင်ပြီး 

လွန်ခဲ့သော တစ်နှစ်တာကာလအတွင်း 

ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များကို ပြောဆိုခဲ့ကြသည်။ 

ယဲ့မုန့်ယောင်က သူမသည် ပညာတတ်

လူငယ်တစ်ဦးအနေဖြင့် ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာကြောင်းကိုလည်း သူတို့ကို ပြောပြခဲ့သည်။

"မုန့်ယောင် ဒီနေ့ လူငယ်အဖွဲ့အစည်းက 

အသစ်ရောက်လာတဲ့ လှပတဲ့ 

ယဲ့ ပညာတတ်လူငယ်အကြောင်း 

ဆွေးနွေးနေကြတာ ကြားခဲ့တယ်

အဲဒါက မင်းဖြစ်နေတာကိုး" 

ရှန်ရိယင်းက ပြောသည်။ သူတို့ ပညာတတ်လူငယ်အဖွဲ့အစည်းကို ဒီနေ့ ရောက်လာချိန်တွင် 

သူက ကျောင်းတွင် အိမ်စာစစ်နေ​သော​ကြောင့်

ယဲ့မုန့်ယောင် ရောက်လာတာကို မသိခဲ့​ချေ။

"အင်း...ဒီနေ့ အသစ်ရောက်လာတဲ့ 

ပညာတတ်လူငယ်တွေထဲမှာ 

ကျွန်မက ယဲ့ နာမည်နဲ့ တစ်ဦးတည်းသောသူမို့ 

သူတို့​ပြောတာ ကျွန်မပဲ ဖြစ်ရမယ်" 

ယဲ့မုန့်ယောင်က ရယ်​မော၍ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ 

သူမက လောလန်နှင့် အခြားသူများကို 

ဤနေရာတွင် နေသားတကျဖြစ်ပြီလားဟုလည်း 

မေးလိုက်သည်။

လောလန်က အခြားနေရာများသို့ 

ပို့ဆောင်ခံရပြီး အနိုင်ကျင့်ခံရသူများနှင့် 

နှိုင်းယှဉ်ပါက သူတို့က ပို၍ပင် အခြေအနေ

ကောင်းကြောင်း ပြောသည်။ ချင်းရွှေရွာသားများက သူတို့ကို အများဆုံး လျစ်လျူရှုထားပြီး 

အဆက်အသွယ်ခြင်း မပြုကြပေ။ 

ကျန်းလင်းကသာ သူတို့အား ဟင်းသီးဟင်းရွက်အချို့ကို အခါအားလျော်စွာ ပို့ပေးခဲ့သည်။

ရှန်ယဲ့ကလည်း ယဲ့မုန့်ယောင်နှင့် 

ဟန်ရှုယောင်တို့အား သူတို့၏မိသားစုနှစ်ခုကို 

အလွန်ကျေးဇူးတင်ကြောင်း ပြောခဲ့သည်။ 

၎င်းသာမရှိခဲ့ပါက သူတို့ပြန်လည်ပေါင်းစည်းနိုင်

မလားဆိုတာ မသိနိုင်ပေ။ 

သူ ဖမ်းဆီးခံရစဉ်က လောလန်နှင့် သူမသားကို 

ကြည့်ရှုစောင့်ရှောက်ပေးခဲ့သူများမှာ 

သူတို့သာဖြစ်ပြီး ယဲ့ချင်ဖုန်းနှင့် ဟန်ကျင့်ရန်တို့ကလည်း သူ့ကို ကယ်တင်ခဲ့ကြသည်။

သူ့ကို ကယ်တင်ခဲ့စဉ်က နောက်ဆုံးထွက်သက်ကို 

ရှူနေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ သေလုမြောပါး အခြေအနေမှ သူ့ကို ပြန်လည်အသက်ရှင်လာအောင် လုပ်ဆောင်ပေးခဲ့သည့် ပိုင်ယွင်၏ ထူးချွန်သော ဆေးပညာကျွမ်းကျင်မှုနှင့် ကျန်းလင်းတို့ကြောင့် ဖြစ်သည်။

ယဲ့မုန့်ယောင်တို့က အလုပ်သမားစခန်းတွင် 

တစ်နာရီကျော်ကြာ နေပြီးမှ ပြန်ခဲ့ကြသည်။ 

သူတို့ ခရုကောက်သွားမည်ကို သိသောအခါ 

ရှန်ရိယင်းက သူလည်း လိုက်ချင်ကြောင်း ပြောသည်။ သူက သယ်ဆောင်ရလွယ်ကူသော 

ဝါးခြင်းတောင်းတစ်လုံးကို ယူဆောင်လာပြီး 

ယဲ့မုန့်ယောင်တို့​နောက်ကို လိုက်ကာ 

ဟန်မိသားစု၏အိမ်သို့ ဝါးခြင်းတောင်းယူရန် 

သွားခဲ့သည်။

ဟန်ရှုယောင်တို့က ယဲ့မုန့်ယောင်အတွက် သယ်ဆောင်ရလွယ်ကူသော ဝါးခြင်းတောင်း

တစ်လုံးကိုလည်း ရှာတွေ့ခဲ့ကြပြီး 

သူတို့သုံးဦးက လီမင်ဟွေ့အား ခေါ်ရန် 

ဘေးအိမ်သို့ သွားခဲ့ကြသည်။ မမျှော်လင့်ဘဲ 

သူတို့မိသားစုတစ်ခုလုံးက ထိုနေရာတွင် 

ရှိနေခဲ့သည်။

ဟန်ရှုယောင်က ယဲ့မုန့်ယောင်အား 

မိတ်ဆက်ပေးခဲ့ပြီး ယဲ့မုန့်ယောင်ကလည်း 

နာခံစွာ လူများကို နှုတ်ဆက်ခဲ့သည်။ သူမက 

​​ခေါင်း​ဆောင်၏ မိသားစုတွင် မည်သူမည်ဝါများ ပါဝင်သည်ကိုလည်း သိရှိခဲ့ရသည်။

အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် လီကျင့်ကော်နှင့် 

နျိူချိူင်ဟွားတို့တွင် ကလေးသုံးယောက်ရှိသော်လည်း အကြီးဆုံးသား လီမင်ဟောင်

တစ်ဦးတည်းသာ အိမ်ထောင်ပြုပြီး​လေသည်။ 

သူ၏ဇနီးမှာ ချန်မေလန်ဖြစ်ပြီး တစ်ရွာတည်းသားချင်းဖြစ်ကာ သူ၏မူလတန်းကျောင်းကတည်းက သူငယ်ချင်းဟောင်းဖြစ်သည်။ 

ယခု သူတို့တွင် သားတစ်ဦးနှင့် သမီးတစ်ဦးရှိသည်။

သူတို့၏သား လီရှောင်ရှင်းမှာ ငါးနှစ်သားဖြစ်သည်။ သူက သူစိမ်းများကို လုံးဝမကြောက်ပေ။ 

သူ မမြင်ဖူးသေးသော သူစိမ်းဖြစ်သည့် 

ယဲ့မုန့်ယောင်အား မြင်သောအခါ သူက ပြေးလာပြီး သူမအား လှပသောအစ်မဟု ခေါ်ခဲ့သည်။ 

သူတို့၏သမီး လီရှောင်ယွီမှာ နှစ်နှစ်သာရှိသေးသည်။ သူမကို ကောင်းစွာဂရုစိုက်ထားသောကြောင့် သူမ၏မျက်နှာသေးသေးလေးမှာ 

အသားပြည့်ပြည့်​လေးဖြစ်​နေသည်။ 

တုတုလေးက အလွန်ချစ်စရာကောင်းသည်။ 

ယဲ့မုန့်ယောင်က သူမ၏အိတ်ကပ်ထဲမှ သစ်သီးသကြားလုံးအချို့ကို ထုတ်ယူကာ ပေးခဲ့သည်။ 

လီရှောင်ရှင်း​လေးက ကျေးဇူးတင်စကားကို 

ယဉ်ကျေးစွာဖြင့် ပြောခဲ့သည်။ လီရှောင်ယွီကလည်း သူမအစ်ကို့အား အသံသေးလေးဖြင့် တုပ၍လိုက်​ပြောခဲ့သည်။

လီမင်ဟွေ့က ဒုတိယမြောက်ကလေးဖြစ်ပြီး

ခရိုင်အတွင်းရှိ အသားထုတ်လုပ်ရေးစက်ရုံတွင် အလုပ်လုပ်သည်။ သူ၏ညီမဖြစ်သူ 

လီ​လော့ယန်က အထက်တန်းကျောင်းပြီးနောက် ကျေးရွာမူလတန်းကျောင်းသို့ ပြန်လာပြီး 

ဆရာမလုပ်သည်။ လီ​လော့ယန်သည် 

လူအများ၏အာရုံကို ဖမ်းစားနိုင်သော 

လှပသောအမျိုးသမီးတစ်ဦးလည်းဖြစ်သည်။

​ခေါင်း​ဆောင်က ပညာရေးကို အလွန်အရေးကြီးသည်ဟု မှတ်ယူထားသည်။ အထက်တန်းကျောင်းပြီးနောက် ပညာဆက်မသင်ချင်သော အကြီးဆုံးသားမှလွဲ၍ ကျန်သူ၏ကလေးနှစ်ဦးစလုံးက အထက်တန်းကျောင်းမှ ဘွဲ့ရခဲ့ကြသည်။ 

သို့မဟုတ်လျှင် ဤကဲ့သို့ကောင်းမွန်သောအလုပ်ကို ရှာတွေ့နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ လီမင်ဟွေ့၏အလုပ်က ဟန်ရှုယောင်၏ အကူအညီပါသော်လည်း သူ၏အထက်တန်းကျောင်းမှဘွဲ့မရှိပါက 

အသုံးမဝင်ပေ။

ယဲ့မုန့်ယောင်က လီမင်ဟွေ့၏ညီမကို 

လီ​လော့ယန်ဟု ခေါ်ကြောင်း သိရှိပြီး 

တစ်နေရာရာတွင် ကြားဖူးသကဲ့သို့ ရှိသော်လည်း တကယ်တမ်း ပြန်မမှတ်မိနိုင်သဖြင့် 

သူမ စိတ်လျှော့လိုက်​တော့သည်။

လီမင်ဟွေ့နှင့် သူ၏သူငယ်ချင်းများက ကျောပိုးအိတ်များကို ကောက်ယူပြီးနောက် လူခြောက်ဦးအဖွဲ့သည် လယ်ကွင်းများဘက်သို့ ဦးတည်သွားခဲ့ကြသည်။ လမ်းတွင် ယဲ့မုန့်ယောင်ကလီ​လော့ယန်နှင့်လည်း ရင်းနှီးလာခဲ့ပြီး 

မိန်းကလေးနှစ်ဦးက ကျန်းယင်းယင်းတို့နောက်မှ 

စကားတီးတိုးပြောဆိုကာ လိုက်ပါသွားခဲ့ကြသည်။