Ch 59

59 : ရဲကို မခေါ်နဲ့

ထူးဆန်းသော နေရာတွင် ရှိနေသောကြောင့် အသံနှင့် လှုပ်ရှားမှုတိုင်းကို သတိထားနေမိသည့်အတွက် ချူရှောင် အိပ်ပျော်နိုင်မည်ဟု မထင်ခဲ့ပေ။

သို့သော် အံ့ဩစရာကောင်းစွာပင် သူ အိပ်ပျော်သွားခဲ့သည်။

အကြောင်းရင်းမှာ…

ဆေးကြောင့်လား ဒါမှမဟုတ် တခြားအရာတစ်ခုခုကြောင့်လား? ချူရှောင်သည် အဖြေကို ရှာဖွေလိုစိတ် မရှိပေ။

…..

နောက်တစ်နေ့ နံနက်…

တိုက်ခန်းထဲရှိ တစ်ခုတည်းသော အိပ်ရာပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသော ချူရှောင်သည် လင်းဖန်၏ ခြေသံကြောင့် နိုးလာသည်။ လင်းဖန်သည် ခြေသံဖွဖွဖြင့် ညင်သာစွာ လျှောက်နေသော်လည်း ဖြစ်သည်။

ချူရှောင်သည် လင်းဖန်ကို မော့ကြည့်ကာ အေးစက်သော အသံဖြင့် "မင်း ဘာလို့ ဒီ ရောက်နေတာလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။ သူ၏ အသံသည် ခြောက်ကပ်ကာ ကြမ်းတမ်းနေသည်။

ချူရှောင်၏ ရိုင်းစိုင်းသော အမူအရာသည် လင်းဖန်ကို လုံးဝ မထိခိုက်စေပေ။ သူသည် အေးအေးလူလူပင်။

"ကျွန်တော် အဝတ်အစား လဲဖို့ လာတာ။ ကျောင်းသွားရဦးမယ်”

ထိုစကားနှင့်အတူ လင်းဖန်သည် ဗီရိုထဲမှ သန့်ရှင်းသော အဝတ်အစားအချို့ကို ထုတ်ယူကာ အဝတ်အစား လဲရန် ပြင်သည်။

ချူရှောင်က သူ့ကို ကြည့်နေသည်ဖြစ်စေ၊ မကြည့်သည်ဖြစ်စေ သူ ဂရုမစိုက်ပေ။

"မင်း..."

ချူရှောင်၏ မျက်နှာသည် မိုးတိမ်များ ဖုံးလွှမ်းသွားသကဲ့သို့ မှောင်မည်းသွားသည်။

သူသည် တစ်စုံတစ်ခု ပြောချင်ဟန်ဖြင့် ပါးစပ်ကို ဖွင့်လိုက်သော်လည်း စကားလုံးများက လျှာဖျားမှ ထွက်မလာပေ။

အကြောင်းမှာ…

သူသည် ပို၍ဆိုးရွားသောအရာတစ်ခု ဖြစ်ပျက်ခဲ့ကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

တစ်ညတာ ကုန်လွန်သွားခဲ့သော်လည်း ဆေးအရှိန်က သူ့ကို ဆက်လက် နှိပ်စက်နေဆဲဖြစ်သည်။

မနေ့ကထက် အနည်းငယ် သက်သာလာသော်လည်း သူ၏ လက်နှင့် ခြေထောက်များမှာ အားနည်းနေဆဲဖြစ်သည်။

သူသည် လက်များကို မြှောက်ရန်ပင် အားအင် မရှိပေ။

Damn it!

ဒါ ဘယ်လိုမျိုး ဆေးလဲ?

သာမန်ဆေးဝါးများ၏ အာနိသင်သည် ကြာရှည်မခံပေ။

ထိုအတွေးကို တွေးမိသောအခါ ချူရှောင်၏ မျက်နှာသည် ချက်ချင်း ပျက်ယွင်းသွားသည်။ ထိုအရာအားလုံး၏ နောက်ကွယ်မှ လူကို ဆွဲထုတ်၍ ဆုတ်ဖြဲပစ်လိုသော ပြင်းထန်သော ဆန္ဒတစ်ခု သူ့တွင် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

သူ၏ လူသတ်လိုသော အငွေ့အသက်သည် ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး လင်းဖန်က ထိုအငွေ့အသက်ကို ပြင်းထန်စွာ ခံစားမိသည်။

သူသည် ချူရှောင်ကို ခိုးကြည့်လိုက်သောအခါ ချူရှောင်၏ မျက်နှာသည် ဒေါသကြောင့် ဖြူရော်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ချူရှောင် ဘာကြောင့် ဒေါသထွက်နေသည်ကို သူ သိသည်။

"ငါ သိပြီ။ ချူရှောင် မနေ့ညက ရေမချိုးခဲ့ဘူး။ သူ့အစီအစဉ်က သူ့လက်အောက်ငယ်သားတွေကို ဖုန်းခေါ်ပြီး ဆေးအရှိန် မရှိတော့ခင် သူ့ကို လာခေါ်ခိုင်းဖို့ပဲ။ ပြီးရင် ဒီအရာတွေရဲ့ နောက်ကွယ်က ဘယ်သူလဲဆိုတာကို သူ ရှာပြီး သတ်လိမ့်မယ်…”

ကံမကောင်းစွာဖြင့်…

သူသည် မနေ့ညက တစ်နာရီကြာ နှိပ်စက်ခံခဲ့ရသည်။ ယနေ့နံနက် သူနိုးလာသောအခါ သူ့ကိုယ်သူ အားနည်းပြီး လုံးဝပျော့ခွေနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ မည်သူမဆို သူ့နေရာတွင် ရှိနေပါက ဒေါသများဖြင့် ရူးသွပ်သွားမည်ဖြစ်သည်။

'ဆေးအရှိန်က တစ်လလောက် ကြာမယ်လို့ ငါပြောလိုက်ရင် သူ ငါ့ကို ပြာကျသွားအောင် လုပ်မလားလို့ ငါ တွေးနေမိတယ်' လင်းဖန် တွေးနေမိသည်။

ချူရှောင်ကို ကျောခိုင်းလျက် သူသည် နှုတ်ခမ်းကို ကောက်ကာ ယုတ်မာသော အပြုံးတစ်ခု ပြုံးလိုက်သည်။

'ဓာတုဆေးဝါးတွေက တစ်ညတွင်းမှာ ခန္ဓာကိုယ်က စွန့်ထုတ်နိုင်ပေမဲ့ အဏုဇီဝပိုးတွေကတော့ မစွန့်ထုတ်နိုင်ဘူး’

ငါ ထူးခြားတဲ့ အဏုဇီဝပိုးတစ်မျိုးကို သိန်းနှစ်ဆယ်နီးပါးနဲ့ ဝယ်ခဲ့ပြီး မျိုးဗီဇကို ပြောင်းလဲအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့တယ်။

ဒီလို ပြောင်းလဲထားတဲ့ အဏုဇီဝပိုးက ဘယ်လောက်ကြာကြာ အသက်ရှင်နိုင်မလဲဆိုတာ ငါ မသိဘူး။ ဒေါက်တာလီရဲ့ အဆိုအရတော့ သူက လူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ တစ်လကျော် အသက်ရှင်နိုင်တယ်။ ဒါ့အပြင် ပြောင်းလဲထားတဲ့ အဏုဇီဝပိုးရဲ့ လုပ်ဆောင်မှုက အခုထိ အထွတ်အထိပ်ကို မရောက်သေးဘူး ဟု သူ သူ့ဘာသာတွေးနေမိသည်။

မနေ့ညက ချူရှောင်၌ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များကို တွေးမိသောအခါ ယုတ်မာသော အကြည့်တစ်ခု သူ့မျက်လုံးများထဲတွင် ဖြတ်ခနဲ ပေါ်လာသည်။

အဏုဇီဝပိုး၏ လုပ်ဆောင်မှုသည် ဆယ်ရက်အတွင်း အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်လိမ့်မည်။ အဲဒီအချိန်ရောက်ရင် ချူရှောင် ဘာလုပ်မလဲ? လင်းဖန်က ထိုနေ့ကို မျှော်လင့်နေသည်။

တစ်ချိန်တည်းတွင် သူ၏ နှလုံးသားအောက်ခြေမှ လွတ်ကင်းမှုတစ်ခု ခံစားချက် တက်လာသော်လည်း သူသည် တမင်တကာ လျစ်လျူရှုလိုက်သည်။

"ဟေ့ ဆယ်မိနစ်ပဲ ကျန်တော့တယ်။ ခင်ဗျား မနက်စာ စားချင်လား" နောက်ဆုံးတွင် ချူရှောင်သည် ထိုကဲ့သို့သော အခြေအနေဆိုးထဲသို့ ရောက်သွားရခြင်းမှာ သူ၏အမှား အများစုကြောင့်ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ချူရှောင်သည် သူ့နှင့် အတူ ကြာမြင့်စွာ နေထိုင်လိမ့်မည်။ချူရှောင် အစာငတ်ခံ၍ သေဆုံးသွားပါက သူ အပြစ်ရှိသည်ဟု ခံစားရလိမ့်မည်။

ချူရှောင်သည် လင်းဖန်၏ စကားများကို ကြားဟန်မပြုပေ။ ထင်ရှားသည်မှာ သူသည် ဒေါသနှင့် မကျေနပ်မှုများဖြင့် နစ်မြုပ်နေဆဲဖြစ်သည်။

လင်းဖန် ဒေါသမထွက်ခဲ့ပေ။ သူသည် လှည့်ကာ မီးဖိုချောင်သို့ သွားလိုက်သည်။

ရှစ်မိနစ်ကြာသောအခါ သူသည် ကွန်ပျူတာစားပွဲပေါ်တွင် ခေါက်ဆွဲတစ်ပန်းကန် ချထားလိုက်သည်။

"ခွံကျွေးရမလား?" လင်းဖန်က မေးလိုက်သည်။ ချူရှောင် ဘာစားချင်သည်ကို သူ မေးခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပေ။

"မလိုဘူး”

လင်းဖန်က စိတ်ရှည်စွာ ပြောလိုက်သည် "အိုကေ ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် ခေါက်ဆွဲယူစားလိုက် ပန်းကန်ဆေးဖို့ မမေ့နဲ့နော်"

အမှန်စင်စစ် လင်းဖန်သည် စိတ်ရှည်သော လူမဟုတ်ပေ။

သို့သော် သူသည် ချူရှောင်အပေါ် အလွန်စိတ်ရှည်ပြီး ကြင်နာတတ်ပုံရသည်။

အင်း... ဖြစ်ကောင်း သူသည် ချူရှောင်ကို ထိုကဲ့သို့သော အခြေအနေတွင် ထားခဲ့သည့်အတွက် အနည်းငယ် အပြစ်ရှိသလို ခံစားနေရသောကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်။

သနားစရာမှာ ချူရှောင်သည် သူ၏ ကြင်နာမှုကို လှုပ်ခတ်မသွားပေ။

သူသည် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ လင်းဖန်ကို လျစ်လျူရှုလိုက်သည်။

ခဏအကြာတွင် ချူရှောင်သည် ရုတ်တရက် "ရဲကို မခေါ်နဲ့" ဟု ပြောလိုက်သည်။

လင်းဖန်က ရဲခေါ်ပြီး သူ့ကို အိမ်ဖောက်ထွင်းမှုဖြင့် ဖမ်းဆီးမည်ကို သူ ကြောက်နေသည်။

ထိုဖြစ်နိုင်ချေကို တွေးမိသောအခါ သူသည် စိတ်မငြိမ်မသက် ဖြစ်လာသည်။

"မခေါ်ပါဘူး"

"ရဲခေါ်မယ်တဲ့လား? လာနောက်နေတာလား? ငါသာ ရဲခေါ်လိုက်ရင် သူတို့က မင်းအစား ငါ့ကို လာဖမ်းမှာ ကြောက်တယ်" လင်းဖန် သူ့ဘာသာတွေးနေမိသည်။

ချူရှောင်၏ ယုံကြည်မှုကို ရရှိရန် လင်းဖန်က "ခင်ဗျားရဲ့ ခြိမ်းခြောက်တဲ့ စကားတွေကြားထဲက ကျွန်တော့်ကို နာကျင်အောင်မလုပ်ဘူး၊ မလုယက်ဘူးလို့ ခင်ဗျား ထပ်ပြောတယ်လေ။ အဲ့ဒါကြောင့် စိတ်မပူနဲ့ ရဲ မခေါ်ပါဘူး။ အင်း..." သူ ခဏကြာ တွေးပြီး “ကျွန်တော် သွားတော့မယ်" ဟု ဆက်ပြောလိုက်သည်။

သူသည် သူ၏ နူးညံ့ပြီး ညင်သာသော အသံကို သတိမထားမိပေ။ ထိုအချိန်တွင် သူသည် ချူရှောင်ကို မိသားစုဝင်တစ်ဦးကဲ့သို့ သဘောထားနေမိသည်။

ချူရှောင်သည် မသိစိတ်ဖြင့် "အိုး" ဟု ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

လင်းဖန် ထွက်သွားပြီးနောက် သူ ဘာလုပ်ခဲ့သည်ကို သူ သတိမထားမိပေ။

‘Shit! သူက တုံးအပြီး ဆူညံနေတာပဲ။ ဘာလို့ သူ့ကို ငါ တုံ့ပြန်ခဲ့တာလဲ? ခုနက သူ့မျက်နှာမှာ အပြုံးတစ်ခု မြင်လိုက်ရသလိုပဲ။ သူ ငါ့ကို လှောင်နေတာလား။' ထိုအတွေးကို တွေးမိသောအခါ ချူရှောင်၏ မျက်နှာသည် ပို၍ မှောင်မည်းသွားသည်။

သို့သော် ထိုကိစ္စကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ရန် အချိန်မဟုတ်သေးပေ။

အမည်မသိသော ဆေး၏ အာနိသင်သည် သူ၏ မျှော်လင့်ချက်ထက် ကျော်လွန်နေသည်။

သူ နောက်ဘာလုပ်ရမလဲဆိုတာကို ပြန်စဉ်းစားရတော့မယ်…

ချူရှောင်၏ မျက်လုံးများသည် ကွန်ပျူတာစားပွဲပေါ်သို့ ရောက်သွားသည်။

သူ၏ အာရုံသည် ကွန်ပျူတာပေါ်ရှိ ခေါက်ဆွဲများအပေါ် မရှိပေ။

'ချန်ဖန်ရဲ့ ထုံးစံအတိုင်းဆိုရင် သူ ငါ့ကို ရှာတွေ့သင့်တာ ကြာပြီ။ ဒါပေမဲ့ တကယ်တမ်းတော့ သူ မတွေ့သေးဘူး။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူ ငါ ဘယ်မှာလဲဆိုတာ မသိလို့ပဲ’

ဒါကြောင့် ငါ ပထမဆုံး လုပ်ရမှာက သူ့ကို စာပို့ဖို့ပဲလို့ ငါထင်တယ်။

'Damn it! မနေ့က ဟိုကောင်တွေ ငါ့ပစ္စည်းတွေ အကုန်လုံး လုသွားတယ်'

ထိုအတွေးကို တွေးမိသောအခါ ချူရှောင်သည် ဒေါသများ ထောင်းခနဲ ထွက်လာသည်။ သူသည် သွားများကို ကြိတ်ကာ ခြေထောက်ကို တရွတ်ဆွဲပြီး ကွန်ပျူတာဆီသို့ ရုန်းကန်သွားသည်။

အံ့ဩစရာကောင်းစွာပင် ကွန်ပျူတာစနစ်သို့ ဝင်ရောက်ရန် ပါဝါဖွင့်စကားဝှက် လိုအပ်သည်။

'သူ ငါ ကွန်ပျူတာကို ခိုးမယ်လို့ ထင်နေတာလား' ချူရှောင် တွေးနေမိသည်။

သူ စိတ်တိုသွားသည်။

အမှန်စင်စစ် လင်းဖန်သည် သူ၏ ကွန်ပျူတာ အခိုးခံရခြင်းမှ ကာကွယ်ရန်၊ သို့မဟုတ် လေ့ဝူသည် သူ၏ ကွန်ပျူတာတွင် တရုတ်ပိုကာဂိမ်းများ ကစားခြင်းမှ ကာကွယ်ရန်၊ သို့မဟုတ် လေ့လေ့သည် ကီးဘုတ်ကို အသုံးပြုခြင်းမှ ကာကွယ်ရန်အတွက် စကားဝှက်ကို သတ်မှတ်ခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပေ။

သူသည် ကွန်ပျူတာစနစ်ကို ပြန်လည်ထည့်သွင်းသောအခါ စကားဝှက်တစ်ခု သတ်မှတ်ရန် သတိပေးခံခဲ့ရခြင်းမှာ အမှန်ပင်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် ကျပန်းနံပါတ်များဖြင့် စကားဝှက်တစ်ခု သတ်မှတ်ခဲ့သည်။

စကားဝှက်အတွက်မူ…

ချူရှောင်သည် '123456' ဟု ရိုက်ထည့်လိုက်သည်။

"ဒင်" ဟူသော အသံကျယ်ဖြင့် မျက်နှာပြင်တွင် "စကားဝှက် မှားနေပါသည်" ဟူသော စာတိုတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ထို့နောက် သူသည် '111111' ဟု ရိုက်ထည့်လိုက်သည်။

ထိုစကားဝှက်လည်း မှားနေသည်မှာ သေချာသည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် "စကားဝှက် မှားနေပါသည်။ အရိပ်အမြွက်- မွေးနေ့" ဟူသော စာကြောင်းတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

‘Damnit! သူ့မွေးနေ့ ဘယ်တော့လဲဆိုတာ ငါမှ မသိတာ' ချူရှောင် သူ့ဘာသာတွေးနေမိသည်။

သူသည် '199941' ဟု ရိုက်ထည့်လိုက်သည်။

"ဒင်..."

မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် "စကားဝှက် မှားနေပါသည်။ သင့်ကွန်ပျူတာ လော့ခ်ကျသွားပါပြီ။ လော့ခ်ဖွင့်လိုပါက မေးခွန်းများကို ဖြေပါ။ မေးခွန်း ၁- သင့်အဖေက ဘယ်သူလဲ"

ချူရှောင်က 'မသိဘူး' ဟု ရိုက်ထည့်လိုက်သည်။

"မှန်ပါတယ်။ မေးခွန်း ၂- သင့်အမေက ဘယ်သူလဲ"

ချူရှောင်က 'အရေးမကြီးဘူး' ဟု ရိုက်ထည့်လိုက်သည်။

"မှန်ပါတယ်။ မေးခွန်း ၃- သင့်ချစ်သူက ဘယ်သူလဲ"

ချူရှောင်သည် လင်းဖန်တွင် ချစ်သူရှိသည်ဟု မထင်ပေ။ သူသည် မျက်ခုံးများကို ပင့်ကာ 'ဘယ်သူမှ မဟုတ်ဘူး' ဟု ရိုက်ထည့်လိုက်သည်။

"မှားပါတယ်။ ကွန်ပျူတာ လုံးဝ လော့ခ်ကျသွားပါပြီ"

ကျူရှောင် ကျိန်ဆဲလိုက်သည် "Damn it!"

စိတ်တိုသွားသော သူသည် ကီးဘုတ်ကို စားပွဲပေါ်သို့ ပစ်ချကာ မျက်နှာပြင်ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူသည် ထိုတိုက်ခန်းထဲရှိ ခေါက်ဆွဲများအပါအဝင် အရာအားလုံးကို မုန်းတီးနေသည်။

တစ်ဖက်၌ အခြားနေရာတွင်…

ချူရှောင်၏ လက်အောက်ငယ်သားများ စိတ်မကောင်းဖြစ်နေကြသည်။

သူတို့၏ အကြီးအကဲကို ကာကွယ်ရန် ပျက်ကွက်ခဲ့သောကြောင့် သူတို့သည် အပြစ်ရှိသည်ဟု ခံစားနေကြသည်။ ချူရှောင် ပြန်ပေးဆွဲခံရခြင်းသည် အဓိကအားဖြင့် သူတို့၏ တာဝန်ပေါ့လျော့မှုကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထို့ထက်ပို၍ ညကုန်သွားသော်လည်း ချူရှောင် ဘယ်ရောက်နေသည်ကို သူတို့ ရှာမတွေ့သေးပေ။

ချူအဖွဲ့၏ ရုံးခန်းတွင်…

ချန်ဖန် ဝင်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ရုန်ဟွာက "သူဌေးကို တွေ့ပြီလား"

သူ၏ မျက်နှာသည် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး မျက်လုံးများမှာလည်း ညအိပ်မပျော်သဖြင့် ညိုမည်းနေသည်။ သူသည် ချန်ဖန်ကို မျှော်လင့်တကြီး ကြည့်ကာ အတည်ပြုသော အဖြေကို လိုချင်နေသည်။

ကျန်သူများလည်း ချူရှောင်အတွက် စိုးရိမ်နေကြသည်။ သူတို့သည် ညလုံးပေါက် ချူရှောင်ကို ရှာဖွေနေကြသော်လည်း အချည်းနှီးသာ ဖြစ်သည်။ မမျှော်လင့်သော အရာတစ်ခု မဖြစ်ပေါ်ပါက ချူရှောင်ကို မည်သူမျှ ပြန်ပေးဆွဲရဲမည်ဟု သူတို့ မထင်ပေ။

မျက်နှာတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ အထင်းသားပေါ်နေသော ချန်ဖန်က "သဲလွန်စအသစ်တွေ မတွေ့ဘူး။ မနေ့က ငါတို့နောက်လိုက်ခဲ့တဲ့ ကားက သူဌေးကို ခေါ်သွားတဲ့ ကားနဲ့ တူတယ်။ ဒါက လှည့်စားတဲ့ နည်းလမ်းတစ်ခုပဲ။ သူဌေးကို ဟိုကားထဲမှာ ထည့်ပြီး ခေါ်သွားတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။ ဒါကြောင့် အဲဒီကားနှစ်စီးအကြောင်း ဘာသတင်းအချက်အလက်မှ မရဘူး။ ငါတို့ ကုမ္ပဏီနဲ့ မနီးမဝေးက ကားပါကင်မှာ သူဌေးရဲ့ကားကို တွေ့တယ်။ ကားရှာဖွေစက်ကတော့ ကောင်းကောင်း အလုပ်လုပ်တယ်။ ဒါပေမဲ့ မနေ့ညက ကားမောင်းလမ်းကြောင်းမှတ်တမ်း မရှိဘူး။ ပြန်ပေးဆွဲသမားတွေက ကားကို တမင်တကာ ထားခဲ့တယ်လို့ ငါထင်တယ်"

ထိုစကားနှင့်အတူ ချန်ဖန်သည် ကွန်ပျူတာရှေ့တွင် ထိုင်နေသော လင်တီယန်ချန်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"ဟေ့ လင်တီယန်ချန်။ မင်း သဲလွန်စတွေ တွေ့ပြီလား"

လင်တီယန်ချန်သည် အကူအညီမဲ့စွာ ခေါင်းခါယမ်းကာ "မတွေ့သေးဘူး။ မင်းပြောတာ မှန်တယ်။ ပြန်ပေးဆွဲသမားတွေက ဘာအစအနမှ မကျန်အောင် ရှင်းလင်းသွားတယ်"

သူဌေးရဲ့ ဆဲလ်ဖုန်းက ဘာအချက်ပြမှုမှ မရဘူး။ သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးဌာနကို ဆက်သွယ်ပြီး သူတို့ရဲ့ ကွန်ပျူတာကွန်ရက် မနေ့ညက ဟက်ခံခဲ့ရကြောင်း၊ စောင့်ကြည့်ကင်မရာ ဗီဒီယိုတွေလည်း မရှိကြောင်း သိရတယ်။ မင်းပြောတဲ့ ကားရဲ့ တည်နေရာပြစနစ်အတွက်ကတော့ ငါ စမ်းသပ်ပြီးပြီ၊ အဲဒါဟာ အချက်ပြမှုကို ကာကွယ်တဲ့ ကိရိယာတစ်ခုခုရဲ့ သက်ရောက်မှု ခံထားရတယ်လို့ ကောက်ချက်ချတယ်…

သူ မလိုလားပေမဲ့လည်း ကြံစည်သူက ပါရမီရှင်ဆိုတာ သူ ဝန်ခံရတယ်။ လင်တီယန်ချန်ရဲ့ စိတ်ထဲမှာ ခန့်မှန်းချက်တစ်ခု ပေါ်လာပေမဲ့ မကြာခင်မှာပဲ သူ ငြင်းပယ်လိုက်တယ်…

ကြံစည်သူဟာ... မဖြစ်နိုင်ဘူး…

လင်တီယန်ချန် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။

"မင်း ဘာတွေ တွေးနေတာလဲ" ချန်ဖန်က မေးလိုက်သည်။

"ဘာမှ မဟုတ်ဘူး" လင်တီယန်ချန် ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။ "ငါတို့ ဘာလုပ်သင့်လဲ"

"ဆက်ရှာနေ... သူဌေး ငါတို့ကို ဆက်သွယ်လိမ့်မယ်လို့ ငါ ယုံကြည်တယ်"

မနေ့က ပြန်ပေးဆွဲမှုဟာ အလွန်ဂရုတစိုက် စီစဉ်ထားတာ ဖြစ်သော်လည်း ချန်ဖန်က ချူရှောင် အဆင်ပြေလိမ့်မယ်ဟု ယုံကြည်သည်။