Ch 50
Viewers 11k

50 : လက်စားချေခြင်း၏အစ

 

“ဟေ့ ဘော့စ်၊ ဘာကိစ္စနဲ့ ဒီကို ရောက်လာတာလဲ”

 

လေ့ဝူသည် ဌာနချုပ်စခန်းတွင် အသစ်ရောက်လာသော အဖွဲ့ဝင်များကို အွန်လိုင်းမှ သင်ကြားပို့ချနေစဉ် လင်းဖန်ကို မြင်သောအခါ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။

 

“ငါ တိုးတက်မှု အခြေအနေကို လာကြည့်တာ”

 

“ဟားဟား၊ အားလုံး အဆင်ပြေပါတယ်။ ဘော့စ်၊ ခဏထိုင်ပါဦး။ ကျွန်တော့်ရဲ့ မှတ်စုတွေကို ပြပါ့မယ်”

 

လင်းဖန်သည် မျက်ခုံးပင့်ကာ “မင်း မှတ်စုတွေတောင် ယူထားတယ်နော်! တော်လိုက်တာ။ တော်တော် တိုးတက်နေပြီပဲ”

 

“ကျွန်တော် အကောင်းဆုံး ကြိုးစားခဲ့တာပါ။ ဘော့စ်ကိုစိတ်မပျက်စေချင်ဘူး” ထိုစကားနှင့်အတူ လေ့ဝူသည် သူ၏ မှတ်စုများကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

 

“ဘော့စ်၊ ဒီမြေပုံကို ကြည့်ပါဦး။ ခင်ဗျား နေရာ ၁၃ ခုကို ဝိုင်းပြထားတယ်။ အခုချိန်ထိ ကျွန်တော်တို့ အဲ့ဒီ့ထဲက ငါးခုကို သိမ်းပိုက်ထားနိုင်ခဲ့တယ်။ ကတ်နဲ့ ဆန်က ဒီနယ်မြေရဲ့ တာဝန်ခံတွေပါ။ မန်ကီနဲ့ အာမန်က အဲ့ဒီ့ဧရိယာရဲ့ တာဝန်ခံတွေပါ။ ဘော့စ် ပြောတဲ့အတိုင်းပဲ ကျွန်တော်တို့ အင်အားကြီးတဲ့ ဂိုဏ်းတွေကို ဖြိုခွဲပြီး အင်အားငယ်တဲ့ ဂိုဏ်းတွေက အဖွဲ့ဝင်သစ်တွေကို စုဆောင်းခဲ့တယ်။ အခု ကျွန်တော်တို့ ဂိုဏ်းမှာ လူ ၁၂၀ ကျော် ရှိနေပြီ။ ကျန်တဲ့ အဖွဲ့ဝင်တွေထဲက လူဘင်နဲ့ ကျွန်တော် မကြာသေးခင်က သူတို့ကို သင်ခန်းစာတွေ ပေးခဲ့တယ်"

 

“ကောင်းလိုက်တာ” ဟု လင်းဖန် ပြောလိုက်သည်။ လက်ရှိ တိုးတက်မှုနှုန်းသည် သူထင်ထားသည်ထက် ပိုမြန်နေသည်။

 

“အစောပိုင်း အဖွဲ့ဝင်တွေထဲက ဘယ်သူတွေ အကောင်းဆုံး လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့တယ်လို့ မင်း ထင်လဲ”

 

“အင်း… ခဏလောက် စဉ်းစားပါရစေ… ကတ်၊ မန်ကီ၊ လျူချီ... သူတို့အားလုံး တော်ကြတယ်”

 

“ကောင်းပြီ၊ သူတို့ထဲက ခြောက်ယောက်ကို ရွေးလိုက်။ အတတ်နိုင်ဆုံး သန်မာတဲ့လူတွေကို ရွေး နောက်အပတ်အတွက် သူတို့ကို အလုပ်တစ်ခု ပေးမယ်”

 

“ဟုတ်ကဲ့ ဘော့စ်။ ဘော့စ် ဘာလုပ်ဖို့ စီစဉ်ထားလဲ” လေ့ဝူသည် အလွန် သိချင်နေသည်။ သူသည် ကိစ္စကြီးတစ်ခုခု လုပ်တော့မည်လား?

 

“ငါ တစ်ယောက်ယောက်ကို ပြန်ပေးဆွဲချင်တယ်”

 

“ဘယ်သူ့ကို ပြန်ပေးဆွဲချင်တာလဲ”

 

“ဘော့စ်မှာ ရန်သူတွေ ရှိလို့လား? ဘော့စ်က ချမ်းသာပါတယ်။ လူတွေကို ပြန်ပေးဆွဲပြီး သူ့ရဲ့ ရည်မှန်းချက်ကို အောင်မြင်အောင် လုပ်ဖို့ မလိုပါဘူး။ ဒါမှမဟုတ် သူက တစ်ယောက်ယောက်ကို သဘောကျပြီး ပြန်ပေးဆွဲတဲ့ ဂိမ်းတစ်ခု ကစားချင်တာများလား…” လေ့ဝူ သူ့ဘာသာသူ တွေးလိုက်သည်။

 

လင်းဖန်သည် တိုက်ရိုက်ပင် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ “ငါ့ရဲ့ ရန်သူတစ်ယောက်”

 

လင်းဖန်၏ အသံကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လေ့ဝူသည် အတွေးလောကမှ ပြန်လည် နိုးထလာသည်။

 

ချူရှောင်သည် ယခင်ဘဝက သူ၏ ရန်သူဖြစ်သည်။

 

“ခင်ဗျားရဲ့ ရန်သူ?” လင်းဖန်ကို ဘယ်သူကများ စော်ကားရဲမှာလဲဟု လေ့ဝူ မယုံနိုင်ဖြစ်နေသည်။

 

“ဟုတ်ပြီ ဘော့စ် နားလည်ပြီ။ ခင်ဗျားရဲ့ ရန်သူတွေက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ရန်သူတွေပါပဲ။ ဘော့စ် ကျွန်တော့်ကို ဘာလုပ်စေချင်လဲ”

 

“အေးအေးဆေးဆေး လုပ်။ စီးပွားရေးကား နှစ်စီး သွားယူပြီး လူ ခြောက်ယောက် ရွေးလိုက်။ ပြီးရင် ငါ သူတို့ကို အလုပ်ခွဲပေးမယ်။ နောက်ပြီး မနက်ဖြန်နောက်ပိုင်း ရက်အတွက် လူနှစ်ယောက်ကို ကျွမ်းမင်ခရိုင်ကို သွားခိုင်းလိုက်”

 

“ဟုတ်ကဲ့ ဘော့စ်!”

 

“ငါတို့ရဲ့ လုပ်ငန်းကို ပိုပြီး အာရုံစိုက် ဘာမှ မှားယွင်းတာမျိုး မဖြစ်စေချင်ဘူး”

 

“စိတ်ချပါ ဘော့စ်…” လင်းဖန် ထရပ်ပြီး ထွက်သွားတော့မည့်ပုံကို မြင်သောအခါ လေ့ဝူသည် စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်။ “ဘော့စ် ဘာလို့ အခုချက်ချင်း သွားတော့မလို့လဲ? ဘော့စ် ဒီကိုရောက်တာ သိပ်မကြာသေးဘူးလေ”

 

“ဒီနေ့ နေ့လည်အတွက် ငါ့မှာ တခြားအလုပ်တွေ ရှိသေးတယ်”

 

ပိုတိတိကျကျ ပြောရလျှင် လင်းဖန်သည် တစ်မျိုးတစ်မည်သော ဆေးဝါးအချို့ ပြုလုပ်ရန် သူ၏ တိုက်ခန်းသို့ ပြန်သွားနေခြင်း ဖြစ်သည်။

 

ထင်ရှားသည်မှာ ၎င်းကို ချူရှောင်အတွက် အထူး ပြင်ဆင်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

 

လင်းဖန်သည် ချူရှောင်ကို တိုက်ခိုက်ရန် လုံလောက်သော အင်အား မရမချင်း နောက်ထပ် ဘာမှ မလုပ်ရန် စီစဉ်ထားခဲ့သည်။

 

သို့သော် ယခုတွင် သူသည် နောက်ထပ် မစောင့်လိုတော့ပေ။

 

ယခင်ဘဝတွင် သူခံစားခဲ့ရသော အရာများအတွက် ချူရှောင်ကို တန်ပြန်ပေးဆပ်စေချင်သည်။

 

လင်းဖန်သည် ချူရှောင်ကို ပြန်ပေးဆွဲကာ သတ်ပစ်ရန် သို့မဟုတ် သေလောက်အောင် ရိုက်နှက်ရန် စဉ်းစားခဲ့ဖူးသည်။

 

သို့သော် ယခုတွင် သူသည် ထိုသို့ မလုပ်လိုတော့…

 

ကော်ဖီဆိုင်မှ မြင်ကွင်းကို ပြန်တွေးမိသောအခါ လင်းဖန်၏ မျက်လုံးများ မှေးသွားပြီး သူ၏ မျက်နှာတွင် ရူးသွပ်မှု၏ အရိပ်အယောင်များ လျှပ်တပြက် ထင်ဟပ်သွားသည်။

 

‘ချူရှောင်က အမြဲတမ်း လူတွေရဲ့အပေါ် မြင့်မားတဲ့နေရာမှာ ရပ်တည်ပြီး လျိုလီရဲ့ ချစ်ခင်မြတ်နိုးမှုကို ခံယူနေတယ်။ ငါ သူ့ကို အရှက်ခွဲဖို့ကို မစောင့်နိုင်တော့ဘူး…’ ဟု

လင်းဖန် သူ့ဘာသာသူ တွေးလိုက်သည်။

 

… … …

 

နောက်တစ်နေ့တွင် လင်းဖန်သည် ကျောင်းသို့ဖြစ်စေ၊ ဌာနချုပ်စခန်းသို့ဖြစ်စေ၊ တိုက်ခိုက်ရေးကွင်းသို့ဖြစ်စေ မသွားခဲ့ပါ။ သူသည် တစ်နေကုန် သူ၏ အခန်းထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေခဲ့သည်။ သူ ဘာလုပ်နေသည်ကို မည်သူမျှ မသိပါ။

 

တတိယမြောက်နေ့တွင် လင်းဖန်သည် ဌာနချုပ်စခန်းသို့ ရောက်လာပြီး လေ့ဝူကို ထိုးဆေးတစ်လုံး ပေးလိုက်သည်။