Ch 49
Viewers 11k
Chapters 190

49 : လင်းဖန်၏ခိုင်မာသော ဆုံးဖြတ်ချက်

 

လျိုလီသည် သူ့ကို ရုံးခန်းသို့ ခေါ်လိုက်သောကြောင့် လင်းဖန် အံ့အားသင့်သွားသည်။

 

‘လျိုလီက ခုနကမှ ချူရှောင်နဲ့ ပရောပရည် လုပ်နေတာပဲ။ သူတို့ ချိန်းတွေ့မယ်လို့ မထင်ခဲ့မိဘူး’ ဟု သူ တွေးလိုက်သည်။

 

ရုံးခန်းထဲတွင် လျိုလီသည် စိတ်မချမ်းသာဟန်ဖြင့် “မင်း ကျောင်းသားတွေကို ရိုက်ခဲ့တာလား”

 

သူ့တွင် လုပ်စရာကိစ္စများစွာ ရှိသည်။ သူ့ကျောင်းသားများက သူ့ကို ဒုက္ခပေးသည်ကို သူ မလိုလားပါ။

 

လင်းဖန်သည် ပြန်မဖြေပါ။

 

သူသည် တိတ်တဆိတ် မဲ့ပြုံးပြုံးလိုက်သည်။

 

'ဘယ်သူကမှ ငါ့ကို အနိုင်ကျင့်ခဲ့တဲ့ အဲ့ဒီ့ကောင်တွေကို မဆုံးမခဲ့ဘူး။ လူတိုင်း လုပ်နေကြတာပဲ၊ ဒါကြောင့် ဘယ်သူ့မှာမှ တာဝန်မရှိဘူး။ ရယ်စရာကောင်းလိုက်တာ!' ဟု သူ တွေးလိုက်သည်။

 

“မင်းက ပထမဆုံးအကြိမ် ပြစ်မှုကျူးလွန်သူဖြစ်တာကို ထည့်စဉ်းစားရင် ဒီတစ်ခါ မင်းကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် အပြစ်မပေးဘူး။ ဒါပေမဲ့ မင်း ကိုယ့်ကိုယ်ကို ဝေဖန်သုံးသပ်ပြီး အဲ့ဒီ့ကျောင်းသားတွေကို တောင်းပန်ရမယ်။ နောက်ပြီး သူတို့ရဲ့ မိဘတွေက မင်းကို သူတို့ရဲ့ ဆေးကုသစရိတ်တွေကို ပေးစေချင်တယ်... မင်း…”

 

လင်းဖန်သည် သူ့စကားကို ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။ “ကျွန်တော် ဘာအမှားမှ လုပ်ထားတယ်လို့ မထင်ဘူး” သူ၏ အသံသည် အေးစက်နေသည်။

 

သူသည် လျိုလီရှေ့တွင် တုန်တုန်ယင်ယင်၊ စကားထစ်ထစ်ငေါ့ငေါ့နှင့် အမိန့်နာခံသောသူတစ်ဦးအဖြစ် ဟန်ဆောင်ရန် ရည်ရွယ်ထားခဲ့သည်။

 

သို့သော် သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ကော်ဖီဆိုင်မှ မြင်ကွင်းကို ပြန်မြင်ယောင်နေပြီး နောက်ထပ် ဟန်ဆောင်လိုစိတ် မရှိတော့ပေ။

 

လင်းဖန်၏ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသော သဘောထားကြောင့် လျိုလီ အံ့အားသင့်သွားသည်။ ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် သူသည် လင်းဖန်၏ မျက်နှာကို သေချာစွာ စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

 

သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ရှက်ရွံ့မှု၏ အရိပ်အယောင်တစ်ခု တောက်ပနေသည်။

 

‘သူ့မျက်နှာမှာ ကြောက်ရွံ့တဲ့ပုံ မရှိတော့ဘူး၊ ငါ့ကိုလည်း အရင်လို အမိန့်နာခံတော့ဘူး။ ထင်ရှားတာက သူ အများကြီး ပြောင်းလဲသွားပြီ။ ငါ ဒါကို အချိန်အတော်ကြာကြာကတည်းက သတိထားသင့်တယ်။ မိန်းကလေးတွေက သူ့ကို ဝိုင်းဝိုင်းလည်နေကြတယ်။ သူ ကျောင်းဖွင့်ပွဲမှာ ကျောင်းသားကိုယ်စားလှယ်အနေနဲ့ ယုံကြည်မှုအပြည့်နဲ့ မိန့်ခွန်းပြောခဲ့တယ်။ သူက အရင်လို သာမန် ဆင်းရဲသား ကျောင်းသားတစ်ယောက် မဟုတ်တော့ဘူးဆိုတာ သံသယဖြစ်စရာ မရှိဘူး။ သူ ဘာကြောင့် ဒီလောက် ပြောင်းလဲသွားလဲဆိုတာ ငါ မသိချင်ဘူး။ အဓိကအချက်က…’ ဟု လျိုလီ သူ့ကိုယ်သူ တွေးလိုက်သည်။

 

“ဒါကို ကိစ္စကြီးတစ်ခု မလုပ်နဲ့။ မင်းအတွက် မကောင်းဘူး”

 

“သူတို့ရဲ့ ဆေးကုသစရိတ်တွေကို ကျွန်တော် ပေးပါ့မယ်” နောက်ဆုံးတွင် သူတို့သည် သူ့ထံမှ ဆိုးဆိုးရွားရွား ရိုက်နှက်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။

 

“ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် ကိုယ့်ကိုကိုယ် ပြန်သုံးသပ်မှာ မဟုတ်သလို သူတို့ကိုလည်း တောင်းပန်မှာ မဟုတ်ဘူး”

 

လင်းဖန်သည် ခိုင်မာစွာ ရပ်တည်ကာ သူ မှားကြောင်း ဝန်ခံရန် လုံးဝ ငြင်းဆန်ခဲ့သည်။ လျိုလီသည် လင်းဖန် သူ့ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် မရှိတော့ကြောင်း သဘောပေါက်သွားသည်။

 

“ကောင်းပြီလေ၊ ဒီကိစ္စကို ခဏထားလိုက်ရအောင်။ အခု သွားပြီး သူတို့ရဲ့ ဆေးကုသစရိတ်တွေကို ပေးလိုက်” လျိုလီသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ လင်းဖန်၏ ခိုင်မာသော ရပ်တည်ချက်က သူ့ကို ဘာမှ မတတ်နိုင်အောင် ဖြစ်စေသည်။ သူသည် ခဏတာ ထိုကိစ္စကို လျစ်လျူရှုထားလိုက်ရုံမှတစ်ပါး အခြားမတတ်နိုင်တော့ပေ။

 

“ဟုတ်ကဲ့”

 

… … …

 

လင်းဖန် ထွက်သွားပြီးနောက် လျိုလီသည် စားပွဲပေါ်ရှိ ဖိုင်တွဲတစ်ခုကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး မဆိုင်းမတွဘဲ သူ၏ အံဆွဲထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။

 

သူသည် လင်းဖန်ကို ဖိုင်တွဲအကြောင်း မေးရန် စီစဉ်ထားခဲ့သော်လည်း ယခု လင်းဖန် အတော်အတန် ပြောင်းလဲသွားကြောင်း သူ ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားသောကြောင့် ထိုအကြံအစည်ကို ဖျက်လိုက်ရတော့သည်။

 

လင်ဖန်သည် အလွန်ထူးချွန်သော ကျောင်းသားတစ်ဦးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်မှာ သံသယဖြစ်စရာ မရှိပေ။

 

သို့သော် လျိုလီ မြင်လိုသည်မှာ ထိုသို့ မဟုတ်ပေ။

 

သူသည် လင်းဖန်ကို ရွေးချယ်ခဲ့သည့် အကြောင်းရင်းမှာ လင်းဖန်သည် သာမန်ကျောင်းသားတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ဆင်းရဲသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

 

လင်းဖန်ကဲ့သို့သော ကျောင်းသားသည် ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ရှိပြီး ထိန်းချုပ်ရန် လွယ်ကူသည်။ ထို့ထက်ပို၍ သူသည် တစ်နေ့တွင် လျိုလီ၏ မသိနားမလည်သော လက်နက်တစ်ခု ဖြစ်လာကြောင်း သိရှိသွားလျှင်ပင် လျိုလီအပေါ် လက်စားချေနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

 

လျိုလီ လိုချင်သည်မှာ ထိုအချက်ပင် ဖြစ်သည်။

 

လင်ဖန်၏ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားမှုသည် သူ၏ မျှော်လင့်ချက်ကို ကျော်လွန်သွားခဲ့သည်။ ထင်ရှားသည်မှာ လင်းဖန်သည် နောက်ထပ် သူ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် မရှိတော့ပေ။

 

သူသည် လင်းဖန်ကို နောက်ထပ် အသုံးချတော့မည် မဟုတ်ပေ။

 

သို့သော် ကိစ္စမရှိပါ။ ကမ္ဘာပေါ်တွင် ကြောက်ရွံ့တတ်သော၊ သာမန်နှင့် ဆင်းရဲသော လူများစွာ ရှိသည်။ သူသည် မကြာမီ လင်းဖန်၏ နေရာတွင် အစားထိုးနိုင်မည့်သူကို ရှာတွေ့လိမ့်မည်။

 

လင်းဖန်အတွက်မူ…

 

လျိုလီသည် တဖြည်းဖြည်း ဝေးကွာသွားသော လင်းဖန်၏ ပုံရိပ်ကို ကြည့်နေသည်။ သူ၏ လှပသော မျက်လုံးများသည် မှေးကျဉ်းသွားပြီး ထိုမျက်လုံးများထဲတွင် လူသတ်လိုသော အကြည့်တစ်ချက် ဖြတ်ပြေးသွားသည်…

Prev Next