31 : ချစ်စရာ ကောင်လေး
ငွေသည် သင့်အတွက် အရာရာကို ဝယ်ယူနိုင်မည်မဟုတ်သော်လည်း၊
အများအားဖြင့် ပြဿနာများကို ဖြေရှင်းပေးနိုင်သည်။
ထောင်မှ ပြန်လာပြီးနောက် လင်းဖန်သည် လေဝူ၏သားကို
ရှာဖွေရန် သစ်စိမ်းရိပ်သာ လူမှုဝန်ထမ်းဂေဟာသို့ တိုက်ရိုက်သွားခဲ့သည်။
သူသည် သစ်စိမ်းရိပ်သာ လူမှုဝန်ထမ်းဂေဟာသို့ ငွေကြေးအမြောက်အမြား
လှူဒါန်းခဲ့သည်။
ထို့ကြောင့် ဂေဟာမှူး လင်ဒါ၏ ယုံကြည်မှုကို လေဝူ၏
လက်မှတ်ပါသော စာရွက်စာတမ်းနှင့်အတူ ရရှိခဲ့သည်။ သူမသည် လေဝူ၏သား မွေးစာရင်းကို ဂရုတစိုက်
မကြည့်ဘဲ လင်းဖန်ကို ပေးလိုက်သည်။ တစ်နည်းဆိုရသော် လင်းဖန်သည် အသက် ၁၈ နှစ် မပြည့်သေးကြောင်း
သူမ သတိမထားမိခဲ့ပေ။
လင်းဖန်ကိုတော့ သတိမထားမိခဲ့ပေ။
"မစ္စတာလင်း၊ ဒါက မင်း ရှာနေတဲ့ ကလေးပဲ သူ့နာမည်က
လေ့လေ့ တဲ့ လွန်ခဲ့တဲ့ ငါးနှစ်က ရဲတွေက သူ့ကို ဒီကို ပို့လိုက်တာ ရဲတွေ ပြောတာက လေ့လေ့ရဲ့
အဖေက လူသတ်မှုနဲ့ ထောင်ကျပြီး သူ့အမေက သူ့ကို မွေးဖွားပြီး မကြာခင်မှာ သေဆုံးသွားတာတဲ့
ဒါကြောင့် သူ့မွေးစာရင်းကို ဘယ်သူမှ မလုပ်ပေးခဲ့ဘူး ဒါကြောင့် သူတို့က သူ့ကို ဒီကို
ပို့လိုက်ရတာ လေ့လေ့လေးက ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့ပါတယ်"
"လာလေ လေ့လေ့ မစ္စတာလင်းကို နှုတ်ဆက်လိုက်ပါဦး"
"ဟယ်လို" လေ့လေ့၏ အသံသည် ချိုသာပြီး နူးညံ့ကာ
ပုံစံမှာ ချစ်ဖို့ကောင်းပုံရှိသည်။
ထိုကဲ့သို့ ချစ်စရာကောင်းသော ကလေးသည် လေဝူ၏သားဖြစ်သည်ဟု
လင်းဖန် မယုံနိုင်ခဲ့သော်လည်း၊ သူ၏ စုံစမ်းစစ်ဆေးရေး အစီရင်ခံစာနှင့် လေ့လေ့၏ မွေးစာရင်းမှတ်တမ်းက
သက်သေပြခဲ့သည်။
"လာ လေ့လေ့" လင်းဖန်သည် ဖော်ရွေစွာ ပြုံးပြီး
လေ့လေ့ာအား လက်ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်သည်။
လေ့လေ့သည် သူစိမ်းများအား ရှက်တတ်သော်လည်း၊ သူသည်
သတ္တိကို စုစည်းကာ လင်းဖန်ထံ တိုးကပ်လာခဲ့သည်။
"ကျွန်တော် သူ့ကို ခေါ်သွားလို့ရမလား?"
"ဟုတ်ကဲ့ ရပါတယ် ဒါပေမဲ့ သက်ဆိုင်ရာ လုပ်ထုံးလုပ်နည်းတွေကို
လုပ်ဆောင်ပြီး စာရွက်စာတမ်းတချို့မှာ လက်မှတ်ထိုးရပါမယ် လိုက်ခဲ့ပါ မစ္စတာလင်း"
"ဒါ လေ့လေ့ရဲ့ မွေးစာရင်းနဲ့ မှတ်ပုံတင်ပါ သူ့ကို
နေထိုင်ခွင့် လျှောက်တဲ့အခါ ဒါတွေ လိုအပ်လိမ့်မယ်ဆိုတော့ သိမ်းထားလိုက်ပါ"
"အင်း၊ နားလည်ပြီ"
လင်းဖန် လှူဒါန်းခဲ့သော ငွေကြေးကြောင့် လင်ဒါသည်
ဖော်ရွေပြီး ဂရုတစိုက် ရှိသည်။
မကြာမီ လုပ်ထုံးလုပ်နည်းများ ပြီးစီးခဲ့သည်။
လင်းဖန်နှင့် လေ့လေ့တို့ ဝေးကွာသွားသည်ကို ကြည့်ရင်း
လူမှုဝန်ထမ်းတစ်ဦးက နောက်ပြောင်လိုက်သည် "ကြည့်ပါဦး! သူတို့က ညီအစ်ကို နှစ်ယောက်လိုပဲ"
"အိုး! မစ္စတာလင်းရဲ့ အသေးစိတ် မှတ်ပုံတင်ကို
စစ်ဆေးဖို့ ငါ မေ့သွားတယ်။" လင်ဒါက ခေါင်းကို ပုတ်ပြီး သက်ပြင်းချကာ "မေ့လိုက်တော့!
သူက ငါတို့ အဖွဲ့အစည်းကို ငွေအများကြီး လှူဒါန်းခဲ့တာ ဒါက သူ လူကောင်းတစ်ယောက်ဆိုတာ
သက်သေပြနေတာပဲ"
…….
တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ တစ်ဖက်တွင်မှူ…
လင်းဖန်သည် လေ့လေ့ကို သူနေထိုင်သော နေရာသို့ ခေါ်သွားခဲ့သည်။
"ဒါက ငါနေတဲ့နေရာပဲ မင်း ဒီမှာ ခဏနေရလိမ့်မယ်"
"ကျေးဇူးပါ ဖေဖေ"
ဤစကားကို ကြားသောအခါ လင်းဖန်သည် ရေပင်သီးသွား၍ ချောင်းဆိုးကာ
"မင်း ငါ့ကို ဘာလို့ ခေါ်လိုက်တာလဲ?" ဟု မေးလိုက်သည်။
"ဖေဖေ"
လင်းဖန်၏ နှုတ်ခမ်းများသည် တုန်သွားကာ "မင်းကို
ဘယ်သူ သင်ပေးတာလဲ?"
"လင်ဒါက ကျွန်တော့်ကို မွေးစားတဲ့သူကို 'ဖေဖေ'
ဒါမှမဟုတ် ‘မေမေ' လို့ ခေါ်ဖို့ ပြောတယ် သူက ကျွန်တော့်ကို ယဉ်ယဉ်ကျေးကျေးနေဖို့လည်း
ပြောတယ် မဟုတ်ရင် ကျွန်တော့်ကို ဂေဟာကို ပြန်ပို့လိမ့်မယ်တဲ့ ဖေဖေ ကျွန်တော့်ကို ပြန်မပို့ဘူး
မဟုတ်လားဟင်?" လေ့လေ့သည် စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် လင်းဖန်၏ အင်္ကျီလက်ကို ဆွဲလိုက်သည်။
လင်းဖန်သည် လေ့လေ့၏ ခေါင်းကို ပွတ်သပ်ပြီး ပြန်ဖြေလိုက်သည်
"ငါ မလုပ်ပါဘူး ဒါပေမဲ့ လဲ့လဲ့ မင်း ငါ့ကို ဖေဖေလို့ ခေါ်စရာ မလိုဘူး၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့
မင်းရဲ့ အဖေအစစ် မဟုတ်လို့ပဲ" အကြောင်းပြချက် အချို့ကြောင့် လင်ဖန်သည် လေ့လေ့ဟာ
သူ့အရွယ်နှင့် မလိုက်အောင် အကူအညီမဲ့ပြီး နွေးထွေးမှုနှင့် ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို အလွန်တောင့်တနေသည်ဟု
ခံစားမိသည်။
"ကျွန်တော့် ဖေဖေ ဘယ်မှာလဲ?"
"သူ မင်းကို ကာကွယ်ဖို့ ကြိုးစားရင်း ပြဿနာ
တက်သွားတယ် ဒါပေမဲ့ မကြာခင် မင်း သူ့ကို တွေ့ရမယ်လို့ ငါ ကတိပေးတယ်"
"အိုး၊ ခင်ဗျားကကော? ကျွန်တော် ခင်ဗျား ဖေဖေလို့
မခေါ်ရဘူးဆိုရင် ကျွန်တော် ဘယ်လို ခေါ်ရမလဲ?"
"အဲ... ဦးလေးလို့ပဲ ခေါ်"
"ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားက အရမ်းငယ်သေးတယ်"
"ကောင်းပြီလေ၊ မင်း ကြိုက်သလိုသာ လုပ်..."
လင်းဖန်သည် ကလေးတစ်ယောက်၏ စိတ်ထဲတွင် ဘာရှိသည်ကို နားမလည်နိုင်ခဲ့ပေ။
"ဟေ့ ဖန်ဖန်"
"အွန်းဟွန်း"
"ဟိုလူကြီးက ဘယ်သူလဲ ဖန်ဖန်?”