Chapter 88

👻Chapter 88

《Trigger Warning: အဓမ္မပြုခံရခြင်းနှင့် သွေးသံရဲရဲအဖြစ်အပျက်များပါ၀င်သည်။ တကယ်လို့ ဒီလိုအဖြစ်အပျက်မျိုးကိုမဖတ်နိုင်ဘူးဆိုရင် ဒီတစ်ပိုင်းလုံးကိုကျော်လိုက်ပြီး နောက်တစ်ပိုင်းကနေ စဖတ်လို့ရပါတယ်။ 》

ရှီကျားမှာ ထိုရင်းနှီးနေသောရွာကိုမြင်လိုက်သာ်နှင့် ဤပုံရိပ်ယောင်မှာ မည်သည့်အကြောင်းဖြစ်သည်ကို နားလည်သွားခဲ့လေသည်။

တကယ်တမ်းတွင်ရှီကျားမှာလည်း ဤမိန်းကလေးသရဲမှာ ရွာသို့ပြန်ပေးဆွဲခံလိုက်ရသောမိန်းကလေးဖြစ်လိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်မိပြီးသားပင်။ သူမမှာအဆုံးတွင်မည်သို့သေဆုံးသွားလျက် မကောင်းဆိုး၀ါးဖြစ်လာသည်ကိုသာနားမလည်ခြင်းဖြစ်လေသည်။

သူသည်ယွမ်ကျားရွာ၏အခေါင်းများထဲ အရှင်လတ်လတ်မြှုပ်နှံခံလိုက်ရသော မိန်းမငယ်လေး ၁၄ယောက်ကိုတွေ့လိုက်ရစဥ်တွင် အရာအာလုံးကိုရှင်းလင်းသွားခဲ့သည်။ ထိုမိန်းကလေးများမှ ရွာသားများသာဖြစ်ခဲ့ပါက မည်သူကမိမိတို့သမီးများကို ဤသို့စတေးပါလိမ့်မည်နည်း။ ဤမိန်းကလေးများမှာ ဘယ်နည်းနှင့်မျှ ယွမ်ကျားရွာမှမဖြစ်နိုင်ချေ။ အပြင်မှခေါ်လာခံရခြင်းသာဖြစ်နိုင်လေသည်။

(Trigger warning: ဒီအပိုဒ်ကနေ စပါတော့မယ်နော်.. ကျော်ချလိုက်လို့ရပါတယ် .)

ဤမိန်းကလေး၁၄ယောက်မှာ ယွမ်ကျားရွာသားများ၀ယ်ယူထားသော မိန်းမများဖြစ်သည်။ မိန်းကလေးသရဲမှာ လီကျားရွာသို့အရောင်းခံလိုက်ရသည်။ သူမ၏ယောကျာ်းမှာ ၄ယောက်ဖြစ်ကာ ညီအစ်ကို၄ယောက်ဖြစ်ကြသည်။ ဤသို့ခေါင်သီသောတောင်ပေါ်ရွာတွင် ယွမ်၅၀၀၀မှာ အလွန်များပြားလှသည်။ တစ်မိသားစုလုံးပေါင်းမှ မိန်းမတစ်ယောက်ကိုသာ၀ယ်နိုင်သည်။ သို့နှင့် ထိုမိန်းကလေးမှာ ထိုညီကအစ်ကို၄ဦး၏ ဘုံမယားဖြစ်လာခဲ့လေသည်။

မိန်းကလေးမှာနိုးလာသောအခါတွင် သူမကြုံတွေ့ရသည်ကို မယုံနိုင်ဘဲထွက်ပြေးချင်ခဲ့သည်။ သူမ၏ယောကျာ်းများမှာ အစပိုင်းတွင် သူမကိုအလွန်ဂရုစိုက်ကာ သူမ၏နူးညံ့သောအသားအရည်ကိုမရိုက်နှက်သင့်ဟုတွေးကြသေးသည်။ ထိုနောက်ပိုင်း မိန်းကလေးမှာ ပြဿနာများဆက်တိုက်ဖြစ်စေပြီးနောက် ညီအစ်ကို၄ဦးမှာဆက်၍ အလိုမလိုက်ကြတော့ချေ။ ထိုညတွင် သူတို့ကသူမကိုအခန်းထဲတွင်ပိတ်လျက် တစ်ယောက်တစ်လှည့်စီအဓမ္မပြုကျင့်ခဲ့ကြသည်။

ညစ်ပါတ်နံစော်နေသောအခန်းထဲတွင် နူးညံ့လှပသောမိန်းကလေးမှာ ကိုယ်ဗလာနှင့်လှဲလျောင်းနေခဲ့လေသည်။ သူမ၏မျက်လုံးများမှာ အသက်မဲ့စွာပင် မျက်နှာကျက်ကိုစိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။ သူမ၏မျက်၀န်းထောင့်ကမူ မျက်ရည်များ အတားအဆီးမဲ့စွာလိမ့်ကျနေခဲ့သည်။ သို့သော်သူမမှာ အော်ဟစ်ငိုယိုခြင်းမရှိပဲ ပေစုတ်စုတ်အမိုးကိုသာငေးကြည့်နေခဲ့လေသည်။ သူမထပ်၍မငိုနိုင်တော့ချေ။

နောက်ဆက်တွဲနေ့ရက်များမှာလည်း ထိုညီအစ်ကို၄ဦးထံမှ အလှည့်ကျစော်ကားခံရခြင်းဖြစ်သာဆက်သွားနေခဲ့ကာ သူမမှာစကားနားမထောင်ပါက ရိုက်နှက်ခံရတတ်သည်။ မိန်းကလေးမှာအမှန်တကယ်နာခံနိုင်စွမ်းမရှိခဲ့ချေ။ သူမမှာထွက်ပြေးရန်ဘယ်တုန်းကမှလက်မလျှော့ခဲ့။ အဆုံးတွင်သူမမှာ ထိုရွာမှခက်ခက်ခဲခဲလွတ်မြောက်လာခဲ့သည်။ သို့သော်သိပ်မကြာလိုက်ခင်မှာပင် လီကျားရွာမှရွာသားများမှာ သူမကိုပြန်လည်ဖမ်းမိသွားခဲ့လေသည်။ ထိုတစ်ရွာလုံးမှာသူမကိုပြန်ဆွဲခေါ်လာပြီး ဤတစ်ကြိမ်တွင် ထိုညီအစ်ကို၄ယောက်မှာ သူမ၏ခြေထောက်၂ဖက်ကိုချိုးပစ်ခဲ့လေသည်။

ထိုကဲ့သို့နေ့ရက်များနှင့် သူမ၃နှစ်တိတိဖြတ်သန်းခဲ့ရလေသည်။

ရှီကျားမှာ ဤမြင်ကွင်းများကို မည်သို့စိတ်နှင့်ဆက်ကြည့်ရမှန်း မသိတော့ချေ။ သူသည်သည်းမခံနိုင်တော့၍ အိမ်ပြင်သို့ပြေးထွက်လာသောအကြိမ်များစွာရှိခဲ့သည်။ သို့သော်အတွင်းမှအသံများကိုမူ သူမတားဆီးနိုင်ပါချေ။ အစပိုင်းတွင်ထိုမိန်းကလေးမှာ ရုန်းကန်လျက် ငိုကြွေးကာ အော်ဟစ်တတ်သည်။ နောက်ပိုင်းတွင်သူမသည် ထိုညီအစ်က်ို၄ယောက်မှ သူမ၏ကိုယ်အား ရစရာမရှိအောင် အဓမ္မကျင့်ခံရသည်ကို တိတ်ဆိတ်စွာလက်ခံလိုက်ရတော့သည်။

"ဒီလိုလူမျိုးက သေသွားတဲ့အခါ အငြိုးအတေးကျိန်းသေပေါက်ကြီးမှာပေါ့..သူကဒီလောက်တောင်သန်မာတဲ့ မကောင်းဆိုး၀ါးဖြစ်လာတာမထူးဆန်းတော့ပါဘူး"

ရှီကျားတီးတိုးရေရွတ်လိုက်မိသည်။

"ဒီလိုပဲလား"

ရှီကျား၏ဘေးမှ အက်ကွဲနေသောမိန်းကလေးတစ်ယောက်၏အသံကိုကြားလိုက်ရလေသည်။

သူအလိုအလျောက်လေထဲသို့ထိုးထည့်လိုက်မိသည်။ သို့သော်မည်သူမှန်းမြင်လိုက်ရသည်နှင့် လက်ကိုအမြန်ပြန်ရုတ်လိုက်မိလေသည်။

တကိုယ်လုံး ခရမ်းပြာရောင်ဒဏ်ရာများနှင့်ပြည့်နှက်လျက် သူမ၏ကိုယ်ကိုမဖုံးကွယ်နိုင်သော အ၀တ်အစားများကို၀တ်ဆင်ထားသည်မိန်းကလေးတစ်ဦးကိုတွေ့လိုက်ရလေသည်။ လွန်ခဲ့သောနာရီ၀က်ခန့်တွင် သူမမှာ သူမ၏ဒုတိယမြောက်ယောကျာ်းထံမှ စော်ကားခံနေခဲ့ရလေသည်။ ယခုမူသူမသည် သူမ၏ကိုယ်ကိုအ၀တ်များနှင့်ပတ်လျက် အိမ်ထဲမှထွက်လာကာ သူ့ဘေးတွင်လာထိုင်ခဲ့သည်။

၃နှစ်ကုန်လွန်သွားခဲ့ချေပြီ။ သူမမှာယခင်ကလိုနူးညံ့လှပခြင်းမျိုးမရှိတော့ချေ။ သူမမျက်နှာမှာ အ၀ါရောင်သန်းလျက် ညိုမည်းနေခဲ့သည်။ သူမ၏မျက်၀န်းတို့မှာ အသက်၀ိညာဥ်များကင်းမဲ့နေ၏။ သူမမှာဒူးကိုဖက်လျက် ရှီကျားဖက်သို့လှည့်ကာ အမူအရာမဲ့စွာဆိုလာခဲ့သည်။

"ကျွန်မကိုအဲသလိုကြည့်စရာမလိုပါဘူး..ရှင်ကကျွန်မကိုဒီမျိုးမစစ်တွေကိုသတ်ခွင့်မပေးလို့ ကျွန်မဘာကြောင့်သူတို့ကိုသတ်ချင်ရတာလဲဆိုတာကိုပြတာ..သူတို့ကျွန်မကိုဘယ်လိုပဲဆက်ဆံဆက်ဆံကျွန်မသည်းခံနိုင်ပါသေးတယ်.. ကျွန်မသူတို့ကိုမုန်းတယ်..မုန်းလွန်းလို့ သူတို့သွေးကိုသောက်ပြီး သူတို့အသားကိုမစားပစ်ချင်တဲ့အချိန်တစ်ချိန်လေးမှမရှိခဲ့ဘူး..ဒါပေမယ့်ဒီ၃နှစ်လုံးလုံးကျွန်မနေ့ရက်တွေကိုရေတွက်ခဲ့တယ်..ကျွန်မအမြဲထွက်ပြေးချင်နေခဲ့ပြီး ဒီလူတွေကိုတိုက်ရိုက်သတ်ဖို့စိတ်ကူးမရှိခဲ့သေးဘူး"

ရှီကျားမှာ ထိုမိန်းကလေးသရဲအားရှော့ခ်ရစွာကြည့်လိုက်မိသည်။ သူတုန့်ပြန်ရန်အချိန်မရလိုက်ခင်မှာပင် ညီအစ်ကို၄ယောက်ထဲမှ အကြီးဆုံးအစ်ကိုပြန်ရောက်လာခဲ့လေသည်။ သူကရှီကျားကိုယ်ကိုဖြတ်သန်းသွားလျက် ထိုမိန်းကလေးကို မြေပြင်ပေါ်ကန်ချလိုက်သည်။ ထို့နောက်သူမ၏အ၀တ်အစားများကို တိုက်ရိုက်ဆုတ်ဖြဲကာ မုဒိန်းကျင့်ပြန်တော့သည်။ ထိုမိန်းကလေးမှာ အသံတစ်သံမှမထွက်ခဲ့ချေ။သူမမှာ ရှီကျားကိုသာခေါင်းကိုစောင်းလျက်ကြည့်လျက်ဆိုလာခဲ့သည်။

"ဒီနေ့ကကြမ်းတမ်းလိမ့်မယ်..ရှင်မကြာခင်မြင်ရမှာပါ"

ရှီကျားမေးလိုက်မိသည်။

"ဘာကိုမြင်ရမှာလဲ"

မိန်းကလေးမှာပြုံးလိုက်လေသည်။ ဤသည်မှာ၃နှစ်တာအတွင်းသူမပထမဆုံးအကြိမ်ပြုံးခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သို့သော်၄င်းမှာငိုနေသည်နှင့် ပိုတူခဲ့သည်။ သူမမှာ ရှီကျား၏မေးခွန်းကိုမဖြေခဲ့ချေ။ ထိုအစား သူမမှာအိမ်ခြံ၀ကိုလှမ်းကြည့်လျက် မကောင်းဆိုး၀ါး၀င်ပူးခံရသည့်အလားဆိုလာခဲ့သည်။

"ရှင်မြင်ရပါလိမ့်မယ်..သူတို့လာနေပြီ..လာနေပြီ"

သူမတဖွဖွဆိုနေပါသော်လည်း သူမ၏အပေါ်မှလှုပ်ရှားနေသောလူကြီးမှာသူမ၏စကားကိုမကြားနိုင်သည့်အလားပင်။

ရှီကျားတွေးရန်အချိန်မရလိုက်မီမှာပင် ခြံ၀မှ၀မ်းပမ်းတနည်းခေါ်သံကိုကြားလိုက်ရလေသည်။

"ရှောင်ဖေး ရှောင်ဖေး"

အသက်၅၀အရွယ် လူကြီးတစ်ဦးမှာပြေးလွှားလျက် သူမကိုယ်ပေါ်မှ လူအားတွန်းဖယ်ပစ်လိုက်သည်။ ထို့နောက်ခိုလူကိုအဆက်မပြတ်လက်သီးနှင့်ထိုးလေတော့သည်။ သူမ၏တစ်ခေါင်းလုံးဆံပင်များဆွတ်ဆွတ်ဖြူနေသော မိန်းမကြီးတစ်ဦးမှာလည်း ရင်ကွဲမတက်ငိုရင်း ပြေးလာခဲ့သည်။ သူမမှာမြေပြင်ပေါ်မှမိနိးကလေးကိုဆွဲထူလျက် တင်းကြပ်စွာဖက်ကာ ငိုကြွေးတော့သည်။

"ရှောင်ဖေး..မေမေ့ရဲ့ရှောင်ဖေး"

အမျိုးသမီးကြီးမှာ အထိန်းအချုပ်မဲ့စွာငိုကြွေးနေခဲ့လေသည်။ သူမ၏နွေးထွေးသောပွေ့ဖက်မှုအောက်တွင် မိန်းကလေး၏မျက်၀န်းများကတဖြည်းဖြည်းအသက်၀င်လာခဲ့သည်။

လွန်ခဲ့သောနှစ်၀က်ခန့်တွင် လူကုန်ကူးသည့်အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ဖမ်းဆီးခံလိုက်ရလေသည်။ သူတို့ပြစ်မှုကိုလျှော့ချရန်အတွက် ရောင်းစားခံလိုက်ရသောမိန်းကလေးတချို့၏ တည်နေရာကိုထုတ်ပြောခဲ့ကြသည်။ ဤစုံတွဲမှာ ပါးရေနားရေများတွန့်လျက် ဆံပင်များဖြူဖွေးသွားသည်အထိ ရင့်ရော်သွားခဲ့ကြလေပြီ။ သူတို့၏သမီးဖြစ်သူကိုရှာတွေ့သည်နှင့် တင်းကြပ်စွာပွေ့ဖက်ထားကာ မလွှတ်ပေးလိုတော့ချေ။

ရဲသားမှာ ထိုစုံတွဲအား လီကျားရွာသို့ သူတို့သမီးကိုရှာရန်ခေါ်လာပေးခြင်းဖြစ်လေသည်။ သို့သော် ညီအစ်ကိုလေးယောက်မှာ ထိုသို့အမိခံရပြီးနောက် သူမကို မည်သို့လွယ်လွယ်နှင့်လွှတ်ပေးလိမ့်မည်နည်း။

ထိုမိန်းကလေး၏မိဘ၂ဦးကိုတွေ့လိုက်ရသော်လည်း ထိုလူ၄ဦးမှာ အနည်းငယ်မျှမကြောက်သလိူ အပြစ်ရှိသလိုလည်း မခံစားရခဲ့ချေ။ ထိုအစားအရှက်မဲ့စွာပင် 'အဖေ အမေ'ဟုအတင်းခေါ်လာခဲ့ကြသည်။ ထိုယောကျာ်းကြီး၄ဦးမှာ မိန်းကလေး၏မိဘများထက် နှစ်အနည်းငယ်သာ ငယ်ရွယ်လေသည်။ ထိုလူများမှာ အသက်၅၀ကျော်ခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ မိန်းကလေး၏မိဘများမှာ မည်မျှပင်ကျိန်ဆဲနေပါစေ ထိုသူတို့မှာ 'အဖေအမေ'ဟုသာတွင်တွင်ခေါ်ဆိုနေခဲ့ကြသည်။

ရဲတစ်ယောက်ရှိနေလျက်နှင့်တောင် သူတို့သမီးကိုပြန်ခေါ်မသွားနိုင်ခဲ့ကြချေ။

ပေါက်တူးများ ပေါက်ပြားများကိုကိုင်လျက် တစ်ရွာလုံးမှလူများမှာ သူတို့ကို၀န်းရံကာ သူတို့၏သမီးကိုခေါ်မသွားနိုင်အောင်တားဆီးနေခဲ့ကြသည်။ ထိုညီအစ်ကို၄ဦးမှာ မိန်းကလေးမှာ သူတို့၏ကိုယ်၀န်ကိုလွယ်ထားရပြီဖြစ်ကြောင်းပင်ဆိုလာခဲ့သည်။ သူမကိုပြန်ခေါ်သွားလျှင် ယွမ်တစ်သောင်းမျှပေးရမည်ဖြစ်ကာ ကလေးကိုလည်းမွေးပေးရမည်ဟုဆိုလာခဲ့လေသည်။

မိန်းကလေး၏မိဘများမှာမည်သို့သဘောတူနိုင်ပါမည်နည်း။

"ငါတို့ပိုက်ဆံပေးနိုင်တယ် ကလေးတော့မွေးလို့မရဘူး လုံး၀ပဲ"

လီကျားရွာသားများမှာ သူတို့ကို၀န်းရံထားခဲ့ကြသည်။ ထိုအထဲတွင် ပေါက်တူးများကိုကိုယ်စီကိုင်လျက် အသက်၃၀ ၄၀အရွယ်မိန်းမများလည်းပါ၀င်လေသည်။ ထိုမိန်းမများမှာလည်း ဤနေရာသို့ရောင်းစားခံလိုက်ရပြီးရောက်လာကြခြင်းဖြစ်သည်။ သို့တိုင်အောင်မိန်းမများမှာ ပေါက်ပြားများကိုကိုင်စွဲလျက် မိန်းကလေး၏မျက်နှာကို တံတွေးနှင့်၀ိုင်းထွေးကြလေသည်။

"နင့်ဗိုက်ထဲကနင့်ကလေးဟဲ့ နှလုံးသားမရှိတဲ့အပျက်မ နင်မွေးပေးမှရမှာပေါ့"

ရဲသားမှာထိုသို့ ကျိုးကြောင်းမဆီလျော်သော် လူ့အရိုင်းအစိုင်းများကိုမည်သို့တုန့်ပြန်ရမှန်း မသိခဲ့ချေ။ မိန်းကလေးမှာလည်း သူတို့ထံမှအတင်းပြန်ဆွဲယူခံလိုက်ရသည်။ မိန်းကလေး၏မိဘများမှာလည်း ရွာမှဆွဲထုတ်ခံလိုက်ရလေသည်။ သို့သော် သေသေရှင်ရှင် သူတို့ထွက်မသွားခဲ့ကြချေ။

"ရှောင်ဖေးကိုခေါ်သွားလို့မရရင် ငါတို့ဒီမှာပဲ သေလိုက်မယ်"

ထိုစုံတွဲမှာလီကျားရွာတွင် ၄ရက်တိတိစောင့်နေခဲ့လေသည်။ လီကျားရွာမှလူများမှာ ပေါက်တူးများပေါက်ပြားများနှင့် ရွာ၀တွင်နေ့နေ့ညညစောင့်ကြပ်လျက် မိန်းကလေး၏မိဘများကို၀င်လာခွင့်မပေးခဲ့ချေ။ လီကျားရွာသို့ရောင်းစားခံရပြီး သူတို့၏ကလေးများကိုလည်း လီကျားရွာမှာမွေးဖွားခဲ့ရသော မိန်းမများက ထိုမိနိးကလေး၏မိဘများကို မုန်းတီးစွာကြည့်နေခဲ့ကြလေသည်။

၅ရက်မြောက်နေ့တွင် ရဲမှသူတို့အရင်ထွက်သွားကာနည်းလမ်းစဥ်းစားသင့်ကြောင်းဆိုလာသည်။ သို့သော် စုံတွဲမှာ သူတို့သမီးဖြစ်သူ၏နာနာကျင်ကျင်ငိုကြွေးသံကိုကြားလိုက်ရလေသည်။ ညီအစ်ကိုလေးယောက်မှာ ဒေါသများဖြင့် သူမကို အိမ်ထဲတွင်၀ိုင်းကာ မုဒိန်းကျင့်ကြလေသည်။ သူမမှာကျယ်လောင်စွာအော်ဟစ်နေခဲ့သည်။

"အမေ အမေ သမီးကိုကယ်ပါ"

မိခင်အိုကြီးမှာ သည်းမခံနိုင်တော့ပဲ ကားပေါ်မှဆင်းကာ ရွာထဲသို့ငိုကြွေးလျက်ပြေး၀င်လာလေတော့သည်။

ရွာသားများမှာ ထိုမိန်းမကြီးက သေရမှာကိုမကြောက်ပဲ ရွာထဲ၀င်လာလိမ့်မည်ဟုမထင်ထားခဲ့ချေ။

သူမကအိမ်ထဲသို့၀င်လာပြီး သူမသမီးကိုယ်ပေါ်မှ လူကြီး၂ဦးကို တွန်းဖယ်ပစ်လိုက်လေသည်။ ဖခင်ဖြစ်သူမှာလည်း လိုက်လာပြီး မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူတို့၏သမီးကိုရအောင်ခေါ်ယူသွားမည်ဖြစ်ကြောင်းကျိန်း၀ါးခဲ့သည်။ သို့သော် သူတို့တံခါး၀သို့ရောက်စဥ်မှာပင် ရွာသားများထံမှ ပိတ်ဆို့ခံလိုက်ရလေသည်။

"သူကငါ့သမီးပါ..ပြန်ခေါ်သွားရမယ်..မင်းတို့ကိုပ်ုက်ဆံပေးမယ် ဟုတ်ပြီလား.. ငါ့မှာယွမ်၅၀၀၀၀ရှိသေးတယ် အကုန်ပေးမယ်ဟုတ်ပြီလား"

ရွာသားများ၏မျက်လုံးများမှာ လောဘတို့ဖြင့်တောက်လောင်သွားခဲ့လေသည်။

"၁သိန်းပေးရမယ်"

စုံတွဲမှာ သူတို့၏သမီးကိုတင်းကြပ်စွာဖက်လျက်ဆိုခဲ့သည်။ 

"ရတယ်ပေးမယ် "

သို့သော် ညီအစ်ကို၄ယောက်မှာမည်သို့ကျေနပ်နိုင်ပါမည်နည်း။ 

"ကလေးမွေးပေး..ကလေးလိုချင်တယ်..မွေးပေးမှရမယ်"

မိခင်ဖြစ်သူမှာချက်ချင်းပင် မီး၀င်း၀င်းတောက်နေသောမျက်လုံးများနှင့်ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။

"မျိုးမစစ် စဥ်းတောင်မစဥ်းစားနဲ့"

စုံတွဲမှာ သူတို့၏သမီးကိုတင်းကြပ်စွာဖက်လျက်ခေါ်ထုတ်သွားရန်ပြင်လိုက်သည်။

သို့သော် ရှီကျား၏မျက်လုံးများမှာ ပြူးကျယ်သွားလျက် "သတိထား.."ဟုပင်ဆုံးအောင်မဆိုနိုင်လိုက်ချေ။ 

ညီအစ်ကို၄ယောက်မှာ မီးဖိုချောင်သုံးဓါးကိုဆွဲလျက် မိန်းကလေး၏ မိခင်ကို ခုတ်ချပစ်လိုက်လေသည်။

"သောက်အဖွားကြီး..ထွီ..သတ်စမ်း သူတို့မှာ ပိုက်ဆံပါတယ်"

၄င်းကိုကြားသည်နှင့် အခြားရွာသားများမှာလည်း လက်နက်များဆွဲလျက် သေအံ့ဆဲဆဲမိန်းမအိုကြီး၏ကိုယ်ကို ၀ိုင်း၀န်းရိုက်နှက်ကြလေတော့သည်။ မိန်းကလေး၏ဖခင်မှာ ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် တကိုယ်လုံးတုန်ယင်သွားလျက် အော်ဟစ်ကျိန်ဆဲတော့သည်။

"မင်း၂တို့မှာ လူ့အသိစိတ်ရောရှိကြသေးရဲ့လား" 

ထို့နောက် မရေတွက်နိုင်သော ဓါးများပေါက်ပြားများနှင့် ဖခင်ဖြစ်သူကို၀ိုင်းခုတ်ကြလေတော့သည်။ သမီးဖြစ်သူမှာ သူမ၏မိဘများကအသားစများဖြစ်သည်အထိ ၀ိုင်းခုတ်ခံနေရခြင်းကို အကြောင်သားကြည့်နေမိခဲ့လေသည်။

ရဲမှာ အမြန်ပြေးလာပြီးကယ်ဆယ်ချင်ခဲ့သော်လည်းနောက်ကျသွားခဲ့ချေပြီ။ ထိုလီကျားရွာသားများမှာ အခြားပြန်ပေးဆွဲခံထားရသော မိန်းကလေးတစ်ယောက်ကို ရွာပြင်ပစ်ထုတ်လျက် သူမသတ်သည်ဟုသာဆိုလာကြသည်။ မိန်းကလေးမှာကြောက်ရွံ့မှုကြောင့်တုန်ယင်နေခဲ့လေသည်။ ရဲတစ်အုပ်ထပ်ရောက်လာခဲ့သော်လည်း ထိုလူမဆန်သောညီအစ်ကို၄ယောက်နှင့် လက်နက်ကိုင်ရွာသားများကို ဖမ်းဆီးရန်မှာမဖြစ်နိုင်ခဲ့ပါချေ။

အိမ်နီးချင်းရွာမှ ယွမ်ကျားရွာသားများလည်းရောက်လာခဲ့ကြသည်။ ၄င်းတို့က လီကျားရွာနှင့်အတူ ထိုရဲများကိုခြိမ်းခြောက်နှင်ထုတ်ခဲ့ကြသည်။

အဆိုးဆုံးမှာသေခြင်းပင်။ ထိုရွာ၂ရွာစာလူဦးရေကိုသတ်ပစ်ရန်မှာမဖြစ်နိုင်ချေ။

ညီအစ်ကို၄ယောက်မှာ ထိုညတွင်ဖမ်းဆီးခံလိုက်ရသည်။ မိန်းကလေးမှာ တံခါး၀တွင်ထိုင်လျက် ကောင်းကင်ပေါ်မှလရောင်ကို ငေးကြည့်လျက် တိုးညှင်းစွာဆိုလာခဲ့သည်။

"ကျွန်..ကျွန်မသူတို့ကို မသတ်သင့်ဘူးလား"

အစမှအဆုံးအထိရှီကျားမှာ အရာအားလုံးကို မျက်၀ါးထင်ထင်မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ သူ၏နှုတ်ခမ်းတို့ပွင့်ဟလာပြီး ပြန်လည်စေ့ပိတ်သွားခဲ့လေသည်။ သူတစ်ခုခုပြောလိုခဲ့သည်။ သို့သော် စကားလုံးတစ်ခုမှထွက်ကျမလာခဲ့ချေ။

အရာအားလုံးဖြစ်ပျက်ပြီးနောက် ထိုညတွင် ယွမ်ကျားရွာမှလူအိုကြီးတစ်ဦးမှာ ထိုညီအစ်ကိုလေးယောက်၏အိမ်သို့ခိုး၀င်လာခဲ့လေသည်။ သူကမိန်းကလေးကို ဖိချကာ မုဒိန်းကျင့်ခဲ့ပြန်သည်။ ထိုမိန်းကလေးမှာ စော်ကားခံနေရရင်းပင် ရှီကျားအား ရေသေနှယ်ခံစားချက်မဲ့သောအသံနှင့်ဆိုလာခဲ့သည်။ 

"သူက ယွမ်ကျားရွာမှာ ကျွန်မပထမဆုံးသတ်ခဲ့တဲ့သူပဲ..သူ့မှာ ပိုက်ဆံမရှိတော့ မိန်းမမ၀ယ်နိုင်ဘူးလေ"

၄င်းမှာ ထိုလူအိုကြီးယွမ်၏ ၀မ်းကွဲဖြစ်သူ၏သားပင်။

၄င်းမှာ ထိုလူအဖို့မိန်းမအရသာကို ပထမဆုံးမြည်းစမ်းရခြင်းဖြစ်ကာ သူမကိုအပြန်ပြန်အလှန်လှန်၃ကြိမ်တိတိ ပြုကျင့်ခဲ့သည်။ သူမတကိုယ်လုံးသွေးများနှင့်ဖုံးလွှမ်းနေသောအခါတွင်မှာ သူ၏ပါးစပ်ကိုသုတ်ကာ ကျေနပ်စွာထွက်သွားခဲ့လေသည်။ မိန်းကလေးမှာ အိပ်ယာထဲတွင်လဲလျောင်းနေခဲ့သည်။ ခတ္တမျှအကြာတွင် သူမမှာ အိပ်ယာပေါ်မှဆင်းလာပြီး စားပွဲဆီတွားသွားလိုက်သည်။ ထို့နောက်မီးဖိုချောင်ဓါးကိုဆွဲယူလိုက်လေသည်။

ရှီကျားမှာ သူမမည်သို့သေဆုံးသွားသည်ကိုနားလည်သွားခဲ့သည်။ သို့သော်သူမမှာ တစ်ချက်တည်းသေကြောင်းကြံလိုက်ခြင်းမဟုတ်ချေ။ ထိုအစား သူမ၏ကိုယ်ပေါ်မှအသားများကို တစ်လွှာချင်းလှီးဖြတ်နေခဲ့သည်။

သူမတစ်ကိုယ်လုံးမှသွေးများစီးကျသွားခဲ့ကြသည်။ သူမမှာ သူမ၏ကိုယ်ပိုင်အသားကိုလှီးဖြတ်ရင်း ရူးနေသည့်အလား တခစ်ခစ်ရယ်မောလိုက်သည်။ 

"ငါသေပြီးရင်..နင် တို့တွေ နင်တို့တွေအားလုံးကို သတ်မယ်..သတ်ပစ်မယ် .."

အသားများလှီးထုတ်ခံရပြီးအတွင်းမှ အဖြူရောင်အရိုးများပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ အချက်တစ်ရာမကလှီးဖြတ်ပြီးနောက်သူမမှာ နာကျင်မှုကြောင့်မဟုတ်ပဲ သွေးထွက်လွန်ကာသေဆုံးသွားခဲ့ပုံပင်။

ထို့နောက် အစုလိုက်အပြုံလိုက်သတ်ဖြတ်ခြင်းစတင်လေတော့သည်။

ယွမ်ကျားရွာမှလူများပြန်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ကာ လီကျားတစ်ရွာလုံးမှာ တစ်ညတည်းသတ်ဖြတ်ခံလိုက်ရသည်။

မြေစာပုံ ၈၉ပုံမှာ မကောင်းဆိုး၀ါးသရဲမှသူမ၏မိဘများသေဆုံးသွားသည်ဘက်သို့ဦးခိုက်ထားခဲ့သည်။ ၄င်းမှာ ထိုမျိုးမစစ်များအား သူမ၏မိဘများကို အဆုံးမရှိတောင်းပန်စေလိုသည့်အလား။

ကောင်းကင်ကြီးမှာ ရုတ်ချည်းတောက်ပလာခဲ့သည်။

ရှီကျား၏မျက်လုံးတို့မှာ ခြောသွေ့စွာထွက်လက်စနေမင်းကြီးကိုမော့ကြည့်လိုက်မိသည်။ သို့သော်သူသေချာမမြင်နိုင်စဥ်မှာပင် ထိုပုံရိပ်ရောက်မှာ ကျယ်လောင်သော အသံနှင့် ပြိုကွဲသွားခဲ့လေသည်။

သန်မာနွေးထွေးသော လက်မောင်း၂ဖက်မှာ သူ့ကိုထွေးဖက်လာခဲ့သည်။ ရှီကျားမှာတဖက်လူကိုလှည့်ကြည့်လိုက်ကာ အက်ကွဲနေသောအသံဖြင့်ဆိုလိုက်မိသည်။

"ဆရာယဲ့.."

ယဲ့ကျင်းကျီမှာ ရှီကျား ဒဏ်ရာရမရ စိုးရိမ်တကြီးစစ်ဆေးလိုက်လေသည်။ ရှီကျားအကောင်းအတိုင်းရှိနေသည်ကိုမြင်မှသာ သက်ပြင်းချလိုက်ကာ သူ၏ဇနီးလေးကိုဖက်ထားမိကြောင်း အသိ၀င်လာခဲ့လေသည်။ သူ၏နားရွက်ဖျားများမှာ လျင်မြန်စွာနီမြန်းလာခဲ့သည်။ ယဲ့ကျင်းမှာသူ၏လက်များကိုချက်ချင်းရုတ်လျက် မျက်နှာကိုတဖက်သို့လွှဲလိုက်လေသည်။

"ဒီမကောင်းဆိုး၀ါးရဲ့ ကျင့်ကြံဆင့်ကအရမ်းနက်ရှိုင်းတယ်..ကိုယ်ဒီပုံရိပ်ယောင်၀င်္ကပါကိုချိုးဖျက်ဖို့အတော်ကြိုးစားလိုက်ရတယ်..မင်းအဆင်ပြေရဲ့လား"

ရှီကျားဖြည်းညှင်းစွာခေါင်းခါလိုက်သည်။

"ပြေပါတယ်"

မည်သူမျှဘာမှထပ်မပြောဖြစ်ပြတော့ချေ။ အချိန်တချို့ကုန်လွန်သွားပြီးနောက် ရှီကျားမှာ မနေနိုင်ဘဲ မေးလိုက်မိသညိ။

"ဆရာယဲ့ ပုံရိပ်ယောင်ကိုတွေ့လိုက်လား"

ယဲ့ကျင်းကျီတိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။ အတော်ကြာမှာ သူခေါင်းညိတ်လာခဲ့လေသည်။

"အင်း ကိုယ်တွေ့ခဲ့တယ်"

သူတို့၂ဦးသားမှာ အတားအဆီးထဲတွင် အပိတ်ခံထားရ၍ အပြင်သို့ထွက်ကာ ထိုယွမ်ကျားရွာသားများကိုမသတ်နိုင်သော မိန်းကလေးသရဲကိုလှည့်ကြည့်လိုက်မိကြလေသည်။ ရှီကျား၏နှလုံးသားမှာ ခဲဆွဲခံထားရသည့်နှယ်လေးလံနေခဲ့လေသည်။

သူသည်လက်ချောင်းများကိုတင်းကြပ်စွာဆုပ်ကာ ရှေ့သို့လျှောက်သွားလိုက်မိလေသည်။ 

"မင်းဘာပြောချင်လဲဆိုတာ ငါတို့သိပါတယ်..မင်းကသနားစရာကောင်းလွန်းတယ်...ဒါပေမယ့် မင်းအမုန်းတရားကြောင့် အမှောင်ဖုံးနေပြီသိရဲ့လား"

မိန်းကလေးသရဲမှာ ထိုအစီအရင်ထဲမှ လွတ်မြောက်ရန် ရုန်းကန်နေခဲ့လေသည်။ ၄င်းကိုကြားသော်သူမကခါးသက်သက်အပြုံးနှင့်လှည့်ကြည့်လာခဲ့သည်။

"သူတို့ကမသေသင့်လို့လား"

ရှီကျား၏အကြည့်တို့အေးစက်လာခဲ့သည်။

"အဲဒီ လီကျားရွာသား၈၉ယောက်ထဲမှာမင်းလိုပဲ ပြန်ပေးဆွဲခံလိုက်ရတဲ့ မိန်းကလေးတွေပါတယ် ..သူတို့ရောသေသင့်တာလား"

မိနိးကလေးသရဲမှာ ဒေါသဖြင့်ပေါက်ကွဲလာတော့သည်။ 

"သူတို့ကကလေးတွေမွေးပြီးပြီး..သူတို့တသက်လုံးဒီရွာကနေလွတ်မြောက်မှာတောင်မဟုတ်ဘူး..သူတို့မလွတ်မြောက်နိုင်တော့ ကျွန်မကိုလည်း မလွတ်မြောက်စေချင်ဘူး..ကျွန်မမိဘတွေကိုတောင်၀ိုင်းသတ်ခဲ့ကြသေးတယ် .ကျွန်မကိုရှာဖို့ ကျွန်မမိဘတွေ..၃နှစ်အတွင်းမှာ အိုစာသွားလိုက်ကြတာ..ကျွန်မကြောင့်...ကျွန်မကြောင့် သူတို့ဒီလိုနေရာမျိုးမှာ သေသွားကြတာ..ဥပဒေကဘာလုပ်ပေးလို့လဲ..သူတို့ဘာလို့မသေသင့်ရမှာလဲ..ကျွန်မကတော့ သူတို့အားလုံးကိုသေစေချင်တယ်"

"ဒါဆို သူတို့စွပ်စွဲပြီး ရွာပြင်ကိုပစ်ထုတ်ခံလိုက်ရတဲ့ မိန်းကလေးကရော"

မိန်းကလေးသရဲမှာ သူ့ကိုလျစ်လျူရှုထားခဲ့လေသည်။

"သေသင့်တယ် သူတို့အားလုံး သေသင့်တယ်!"

👻

ရင်ဘတ်တောင်အောင့်တယ် ရဲတွေကတောင်ဘာမှမတတ်နိုင်ဘူးတဲ့ ဆိုးရွားလိုက်တာ