MM Story Teller

Chapter 87

Viewers 9k

👻Chapter 87

ပြင်းထန်သောလက်သီးချက်မှာ ထိုမကောင်းဆိုး၀ါးအား လွင့်ထွက်သွားစေခဲ့သော်လည်း ရှီကျား၏ လက်မောင်းမှ အရေပြားတချို့မှလည်း ထိုမကောင်းဆိုး၀ါးထံ ပဲ့ပါသွားခဲ့လေသည်။

နှစ်ပေါင်းများစွာ သရဲများနှင့်ရင်ဆိုင်လာပြီးနောက် ရှီကျားမှာ ပထမဆုံးအကြိမ်ဒဏ်ရာရဖူးခြင်းဖြစ်သည်။ ၄င်းကိုမြင်သော် ယဲ့ကျင်းကျီမှာ မျက်၀န်းတို့ပြူးကျယ်သွားလျက် ရင်ထဲမှနာကျင်လွန်း၍ ဘာမျှမဆိုနိုင်ချေ။ သူကချက်ချင်းရှီကျားအနီးသို့ရောက်လာလျက် ဆေးလူးပေးလိုက်၏။

သို့သော် မိနစ်၀က်ခန့်အကြာတွင် မကောင်းဆိုး၀ါးမှာ သူ၏ခွန်အားကိုပြန်လည်ရရှိလာခဲ့လေသည်။ ၄င်း၏ခြေလက်၄ဖက်နှင့်အတူ ရှီကျားထံ ပြေး၀င်လာပြန်သည်။

ရှီကျားမှာ သရဲများက သူ့ကိုပြစ်မှတ်ထားခြင်းကို အသားကျနေခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ ယဲ့ကျင်းကျီနှင့် ဖေးယွီမှာ သရဲဖမ်းဆရာသခင်များဖြစ်ကာ နှစ်ပေါင်းများစွာကျင့်ကြံလာသူများလည်းဖြစ်သည်။ သူတို့၏ကိုယ်ပေါ်တွင် မှော်အစွမ်းအချို့ရစ်သိုင်းနေခဲ့ကြသည်။ စစ်မှန်သောမကောင်းဆိုး၀ါးမှာ ထိုအထဲတွင် သူကအားအနည်းဆုံးမဟုတ်မှန်း ခံစားမိနိုင်သည်။သို့သော် ရှီကျားမှာ ဤတစ်ကြိမ်တွင် ဤမကောင်းဆိုး၀ါး၏ ဥာဏ်ရည်ကို အထင်သေးမိခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သူကလက်သီးကိုတင်းတင်းဆုတ်လျက် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရန် အသင့်ပြင်ထားခဲ့သည်။ သို့သော် သူ၏လက်ကိုမမြှောက်လိုက်ရသေးခင်မှာပင် မကောင်းဆိုး၀ါးမှာ ရုတ်ချည်းဦးတည်ရာပြောင်းလျက် ဖေးယွီထံပြေး၀င်သွားတော့သည်။

ဖေးယွီ၏ မျက်လုံးတို့ပြူးကျယ်သွားလျက် ၄င်းကိုခုခံတိုက်ခိုက်ရန် မက်မွန်သားဓါးကို အလျင်အမြန်မြှောက်လိုက်လေသည်။

ယဲ့ကျင်းကျီ၏ အတားအဆီး အစီအရင်မှာ သူတို့၃ဦးနှင့် မကောင်းဆိုး၀ါးကို အတွင်းတွင်ချုပ်နှောင်ထားခဲ့သည်။ အပြင်သို့ထွက်မသွားနိုင်သော မကောင်းဆိုး၀ါးမှာ ဖေးယွီအား အဆက်မပြတ်လိုက်လံတိုက်ခိုက်နေတော့သည်။

ရှီကျားကလှမ်း၍အော်လိုက်သည်။

"ဖေးယွီ ဒီမကောင်းဆိုး၀ါးကလည်လွန်းတယ်..ငါတို့ထဲမှာ မင်းကအားအနည်းဆုံးဆိုတာ သူသိသွားပြီ..ခဏတောင့်ထား ငါတို့သူ့ကိုလိုက်ဖမ်းမယ်"

တစ်ချက်မျှ ထိပ်တိုက်တွေ့ရုံဖြင့် ဖေးယွီ၏ မက်မွန်သားဓါးမှာ မကောင်းဆိုး၀ါး၏ကိုက်ချက်ကြောင့် ချက်ချင်းကျိုးကြေသွားလေတော့သည်။ သူကားလွတ်မြောက်ရန် ရုန်းကန်နေခဲ့ရသည်။ သူ၏နောက်တွင် ပင့်ကူနှယ်မကောင်းဆိုး၀ါးကပြေးလိုက်နေပြီး ၄င်း၏နောက်တွင်မူ ရှီကျားနှင့်ယဲ့ကျင်းကျီတို့ကအပြေးလာနေခဲ့ကြသည်။ ရှီကျား၏စကားကိုကြားလျှင် ဖေးယွီမှာ ခါးသက်စွာဆိုလာခဲ့သည်။

"အစ်ကိုကျား..ကယ်ပါဦး..ဒီမကောင်းဆိုး၀ါးက အရင်ရက်တွေကထက် ပိုပြီးတော့တောင်ကြောက်စရာကောင်းလာပြီ"

ယဲ့ကျင်းကျီကဆိုသည်။

"မင်းရဲ့ဂျူနီယာညီမကိုယ်ထဲ၀င်ပူးသွားလို့ပဲ"

မကောင်းဆိုး၀ါးမှာ ဖေးယွီ၏ အ၀တ်များကိုလှမ်း၍ကိုက်လိုက်သည်။ ဖေးယွီမှာကြောက်လွန်း၍ အသည်းအသန်အရှိန်တင်၍ပြေးလိုက်ကာ စကားပြောရန်အချိန်ပင်မရှိချေ။

ဤသို့ဆက်သွားနေခြင်းမှာ အကြံကောင်းမဟုတ်ချေ။ ထိုသို့ဥာဏ်ရည်မြင့် မကောင်းဆိုး၀ါးနှင့်ရင်ဆိုင်နေရလျှင် ရှီကျားနှင့် ယဲ့ကျင်းကျီမှာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက်ကြည့်လိုက်မိကြလေသည်။ ရုတ်ချည်းဆရာယဲ့မှာ ဖေးယွီရှေ့သို့ပျံသွားလိုက်ပြီး မကောင်းဆိုး၀ါးထံပြေးသွားလိုက်သည်။ မကောင်းဆိုး၀ါးမှာ တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိလှည့်ပြေးသွားတော့သည်။ ရှီကျားမှာနောက်မှအသင့်စောင့်နေပြီး ၄င်း၏ ဘယ်လက်ကိုလှမ်းဆွဲနိုင်လိုက်လေသည်။ သူက၄င်းကိုဆွဲမြှောက်လျက် မြေကြီးပေါ်ရိုက်ချပစ်လိုက်လေသည်။

ဘန်း...

ရှီကျားယခင်ကရိုက်နှက်ခဲ့ဖူးသော ပြန်မခုခံနိုင်သည့်သရဲများလိုမဟုတ်ပဲ ထိုမကောင်းဆိုး၀ါးမှာ မြေကြီးနှင့်ဆောင့်မိပြီးသည်နှင့်ရှီကျားထံ ပြေး၀င်လာတော့သည်။ ရှီကျားဘေးသို့ရှောင်လိုက်သည်။ သူ၏ဘယ်လက်မှာ မကောင်းဆိုး၀ါးအားဖမ်းဆွဲထားလျက် ညာလက်မှာ လက်သီးဆုပ်အဖြစ်တင်းကြပ်သွားခဲ့သည်။ ထိုလက်သီးချက်မှာ မကောင်းဆိုး၀ါး၏၀မ်းဗိုက်ကိုထိုးချလိုက်လျှင် ယင်စွမ်းအင်များစွာလျှံကျလာခဲ့လေသည်။ သို့သော် မကောင်းဆိုး၀ါးကိုယ်ထည်မှာ လောက်တစ်ကောင်နှယ် ရှီကျားဖမ်းဆုပ်ထားသောလက်နှင့်အတူ တွား၍တက်လာခဲ့လေသည်။

လူတစ်ယောက်နှင့် မကောင်းဆိုး၀ါးတစ်ကောင်မှာ မှောင်မိုက်သောညလယ်တွင် ဆယ်ချီမက လုံးထွေးသတ်ပုတ်နေခဲ့ကြသည်။ ရှီကျားမှာ ၄င်းကိုမည်မျှပင်ရိုက်နှက်ပါစေ နာကျင်မှုကိုမသိသည့်အလား ရှီကျားအနီးတွင် အတင်းတွယ်ကပ်နေဆဲဖြစ်သည်။

ယဲ့ကျင်းကျီလျင်မြန်စွာရောက်ရှိလာခဲ့လေသည်။

ရှီကျားမှာ ထိုမကောင်းဆိုး၀ါးအားဂုတ်မှဖမ်းဆုပ်လျက် မြေကြီးပေါ်နောက်တစ်ကြိမ်ရိုက်ချရန်ပြင်နေစဥ်၌ မကောင်းဆိုး၀ါးမှာ ယဲ့ကျင်းကျီရောလာတော့မည်ကိုတွေ့လိုက်လေသည်။ ၄င်းမှာရုတ်တရက်အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ၄င်း၏မျက်သားဖြူဖြူများထံမှ သွေးနီရောင်များစွန်းထင်းလာခဲ့လေသည်။

ယဲ့ကျင်းကျီ အထိတ်တလန့်ဖြင့်အော်ခေါ်လာခဲ့သည်။

"ရှီကျား"

ရှီကျားမှာလည်း အခြေအနေမကောင်းသည်ကို ခံစားမိလျက် ထိုမကောင်းဆိုး၀ါးအားဖမ်းဆုပ်ထားခြင်းကိုလွှတ်လိုက်မိသည်။ သို့သော် နောက်ကျသွားချေပြီ။ အဆုံးမဲ့သောအမှောင်ထုကရုတ်ချည်းဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့သည်။ ရှီကျားကြည့်လိုက်သော် ထိုမကောင်းဆိုး၀ါးမှာ ပျောက်ကွယ်သွားနှင့်ပြီးဖြစ်သည်ကိုတွေ့လိုက်ရလေသည်။ ပါတ်၀န်းကျင်တစ်ခုလုံးမှာ ပိန်းပိတ်အောင်မှောင်မည်းနေခဲ့လေသည်။

ဤသည်မှာနောက်ထပ် သရဲ၀င်္ကပါတစ်ခုဖြစ်သည်။

ရှီကျားမှာ အရင်တစ်ခါကြုံဖူးသော သရဲ၀င်္ကပါတွင်လည်း ဖေးယွီနှင့်အတူရှိနေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုစဥ်က သူသည်ဆရာယဲ့နှင့်ဒုတိယအကြိမ်ဆုံတွေ့ခြင်းဖြစ်လေသည်။ သူတို့၃ယောက်မှာ သရဲငယ်လေး၏၀ိညာဥ်ကိုငြိမ်းချမ်းအောင်လုပ်ပေးခဲ့ပြီး ထိုကောင်လေး၏၀ိညာဥ်ကို၀ါးမြိုခဲ့သော မကောင်းဆိုး၀ါး၏၀ိညာဥ်ကိုဖြိုခွဲခဲ့ကြသည်။ ယခုမူသူသည်နောက်ထပ် သရဲ၀င်္ကပါတစ်ခုတွင် တစ်ယောက်တည်းပိတ်မိနေခဲ့ပြန်သည်။

ရှီကျားမှာ ပတ်၀န်းကျင်ကို တည်ငြိမ်စွာကြည့်လျက် ရှေ့သို့လျှောက်သွားလိုက်လေသည်။

ဤတစ်ခါသရဲ၀င်္ကပါမှာ အရင်တစ်ခါကကြုံဖူးသည်ထက်များစွာသန််မာလေသည်။ များစွာသောယင်စွမ်းအင်များမှာ သူ့အားတိတ်တဆိတ်တိုက်ခိုက်နေသည်ကို ရှီကျားခံစားနိုင်လေသည်။ သာမာန်လူတစ်ယောက်သာ ဤသရဲ၀င်္ကပါထဲတွင်ရှိနေခဲ့ပါက ယင်စွမ်းအင်မှာ သိပ်သည်းလွန်း၍ သေဆုံးသွားလောက်ချေပြီ။ ဤယင်စွမ်းအင်များမှာ ရှီကျားအတွက်မှု အားဖြည့်ဓါတ်စာများနှယ်သာဖြစ်သည်။ သူ၏ကိုယ်မှ ထိုယင်စွမ်းအင်များကို အလိုအလျောက်စုပ်ယူခွင့်ပေးထားလိုက်ပြီး သူ၏ပတ်၀န်းကျင်ကို တိတ်တဆိတ်စူးစမ်းနေခဲ့လေသည်။

မည်မျှကြာကြာလျှောက်လာမိမှန်း မသိတော့သည့်အချိန်တွင် သူသည်ရုတ်ချည်းငိုသံများကိုကြားလိုက်ရလေသည်။

ရှီကျား၏မျက်၀န်းတို့တုန်လှုပ်သွားပြီး အသံကြားရာဆီသို့အမြန်လျှောက်သွားလိုက်လေသည်။ လမ်းတစ်လျှောက်တွင် သူသည်သတိကိုအဆုံးစွန်ဆုံးဖွင့်ထားလျက် လက်သီးကိုလည်း တင်းကြပ်စွာဆုပ််ထားခဲ့သည်။ သို့သော် အခြေအနေကိုရှင်းလင်းစွာမြင်လိုက်ရချိန်တွင် သူ၏နှုတ်ခမ်းထောင့်တို့ ဆတ်ခနဲတွန့်သွားမိလေသည်။

"...."

ဖေးယွီမှာ မြေပြင်ပေါ်ဒူးထောက်လျက် အားရပါးရငိုကြွေးနေခဲ့သည်။ သူ၏ပါးစပ်ကလည်း တတွတ်တွတ်ရေရွတ်နေသည်ပင်။

"ဆရာ..ကျွန်တော်တမင်မရည်ရွယ်ခဲ့ပါဘူး.

မရိုက်ပါနဲ့တော့...မရိုက်ပါနဲ့တော့..ဂျူနီယာညီမလေးသေသွားရတာကျွန်တော့်အပြစ်ပါ..သူ့ကိုအဲဒီလိုအန္တရာယ်များတဲ့နေရာကိုခေါ်မသွားသင့်ဘူး..ကျွန်တော့်အပြစ်ပါ..မဟုတ်ဘူး..ဆရာဒီတပည့်က်ိုအသေသာသတ်လိုက်ပါတော့..သေအောင်သာရိုက်သတ်လိုက်ပါတော့..၀ူး၀ူး၀ူး.."

ဒါကဘာကြီးလဲ...

ရှီကျားမှာ ချက်ချင်းပင် အပြေးသွားလျက် ဖေးယွီကိုလှုပ်နှိုးလိုက်လေသည်။ သို့သော်သူဘာပဲပြောပြော ဖေးယွီမှာ မကြားနိုင်သည့်အလားပင်။ ရှီကျားအသေအချာကြည့်လိုက်လျှင် မြေကြီးပေါ်မှယင်စွမ်းအင်များမှာဖေးယွီ၏ကိုယ်အား တစ်စတစ်စတွားတက်လာလျက် ရစ်ပတ်နေသည်ကိုတွေ့လိုက်ရလေသည်။ ထိုယင်စွမ်းအင်များပို၍ရစ်နွယ်လာလေ ဖေးယွီ၏ နဖူးပေါ်မှ အနက်ရောင်မှာ ပို၍သိပ်သည်းလာလေဖြစ်ကာ ဖေးယွီမှာ ပို၍ပင် အသည်းအသန်ငိုကြွေးလာတော့သည်။

ယင်စွမ်းအင်က လူတွေရဲ့စိတ်တွေကိုလည်း ရှုပ်ထွေးအောင်လုပ်လို့ရတာလား...

ရှီကျားမှာနောက်ထပ်မိနစ်အနည်းငယ်ကြာသည်အထိ ဖေးယွီကိုခေါ်ကြည့်နေခဲ့သေးသည်။ သို့သော်ဆရာသခင်အတုလေးဖေးမှာ ယခုချိန်အထိဘာကိုမှမကြားရသည့်အလားပြုမူနေဆဲပင်။ သူ့ကိုယ်သူသာ အပြစ်တင်နေပြီး ဂျူနီယာညီမလေးသေရသည်မှာ သူ့ကြောင့်ဟုသာ ထပ်တလဲလဲရေရွတ်နေခဲ့လေသည်။

အတော်ကြာစိုက်ကြည့်နေပြီးနောက် ရှီကျားမှာမတတ်နိုင်ပဲ ဖေးယွီအားလောလောဆယ်ထားခဲ့ရန်သာရွေးချယ်လိုက်ရလေသည်။ သို့သော်သူမသွားခင်၌ ဆရာသခင်အတုလေးဖေးမှာ ထိုပုံရိပ်ယောင်များထဲတွင်နစ်မွန်းလွန်းသွားလျက် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုထိခိုက်အောင် မလုပ်မိစေရန် ကြိုးနှင့်ချည်ထားခဲ့လိုက်လေသည်။

နောက်ထပ်၁၀မိနစ်မျှဆက်၍လျှောက်သွားပြီးနောက်တွင် ရှီကျား၏လက်မှာ တစ်စုံတစ်ယောက်၏ဖမ်းဆုပ်ခြင်းကိုခံလိုက်ရလေသည်။ ရှီကျားမှာအလိုအလျောက်လက်သီးချက်ကိုပစ်သွင်းလိုက်သော်လည်း တဖက်လူရှောင်ရှားလိုက်လေသည်။ ရှီကျားမှာ လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အံ့အားသင့်စွာခေါ်လိုက်မိသည်။

"ဆရာယဲ့လား"

ယဲ့ကျင်းကျီမှာ စိတ်သက်သာရာရစွာ သက်ပြင်းကိုမှုတ်ထုတ်လျက် ဆိုလာခဲ့သည်။

"မင်းကိုတွေ့ပြီ...ဒီမကောင်းဆိုး၀ါးရဲ့၀င်္ကပါက စွမ်းအားကြီးလွန်းလို့ ဆရာသခင်တွေရဲ့ စိတ်ကိုတောင်လှည့်စားနိုင်တယ်..ကိုယ်မင်းကိုအပြင်ကိုအရင်ခေါ်သွားပေးမယ်"

ပြောပြီးနောက် ယဲ့ကျင်းကျီမှာ ရှီကျားလက်ကိုဆွဲလျက် ရှေ့သို့လျှောက်သွားလိုက်တော့သည်။

ရှီကျားကမေးလိုက်သည်။

"ဆရာယဲ့ ဖေးယွီကိုတွေ့ခဲ့လား..သူကပုံရိပ်ယောင်တွေထဲပိတ်မိနေပြီး သူ့ဂျူနီယာညီမလေး သေသွားပြီလို့ပဲထင်နေတယ်"

ယဲ့ကျင်းကျီခေါင်းခါလိုက်သည်။

"မတွေ့ခဲ့ဘူး..ကိုယ်မင်းကိုအပြင်ထုတ်ပြီးရင်..သူ့ကိုသွားရှာလိုက်မယ်"

ရှီကျား၏မျက်၀န်းတို့မှာ အောက်သို့နိမ့်ဆင်းသွားလျက် သူ့လက်ကိုဆွဲထားသော ယဲ့ကျင်းကျီ၏ လက်ကိုကြည့်လိုက်လေသည်။ ထို့နောက် သူ၏ရှေ့မှ အမျိုးသား၏ကျောပြင်ကိုကြည့်လိုက်သည်။

စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်းမှာပင် သူသည် လက်သီးကိုမြှောက်လျက် သူ၏ရှေ့မှလူအား အညှာအတာမဲ့စွာထိုးချလိုက်လေသည်။

တဖက်လူမှာ သူ့လက်ကိုလွှတ်လျက် ချက်ချင်းဘေးသို့ရှောင်လိုက်၏။

'ယဲ့ကျင်းကျီ'မှာနောက်သို့လှည့်လာခဲ့ပြီးသူ၏ နှုတ်ခမ်းတို့ကရုတ်ချည်းပြဲဟလာခဲ့သည်။ ၄င်းမှာ နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ နားရွက်အထိဓါးနှင့်ခွဲခံထားရသည့်အလားပင်။ ၄င်းမှာရှီကျားအားတခစ်ခစ်ရယ်ပြလာခဲ့သည်။

"ငါကသူမဟုတ်မှန်း ဘယ်လိုသိသွားတာလဲ"

ရှီကျား၏အကြည့်များမှာ ရေခဲတမျှအေးစက်နေခဲ့သည်။

"မင်းနဲ့ရှိနေတဲ့အချိန် ငါ့စိတ်တွေလေးလံနေပြီး သက်တောင့်သက်သာမဖြစ်ဘူး"

'ယဲ့ကျင်းကျီ'၏ခေါင်းမှာ ၉၀ဒီဂရီလည်ထွက်သွားသော်လည်း ရှီကျားကိုစိုက်ကြည့်နေဆဲပင်။

"အဲတော့..?"

ရှီကျားမှာခံစားချက်မဲ့စွာဆိုလိုက်သည်။

"တကယ်ဆရာယဲ့အစစ်နဲ့အတူသာရှိနေရမယ်ဆိုရင် ငါ့စိတ်တွေကအခုလိုလေးလံနေမှာမဟုတ်ဘူး..ငါသူ့ကိုယုံတယ်..သူနဲ့အတူရှိနေသ၍ ငါဘာမတော်တဆမှကြုံရမှာမဟုတ်ဘူး ဘာလို့လဲဆိုတော့..."

သူ၏လေသံမှာရပ်တန့်သွားလျက် ထိုအမည်ကိုကျယ်လောင်စွာရွတ်လိုက်လေသည်။

"သူက ယဲ့ကျင်းကျီဖြစ်နေလို့"

ဤသရဲ၀င်္ကပါထဲတွင် တဖက်လူကသူ၏ခေါ်သံကို ကြားနိုင်မကြားနိုင် ရှီကျားသေချာမသိပါချေ။ သူကစမ်းကြည့်ရုံသာတတ်နိုင်လေသည်။

မကောင်းဆိုး၀ါးမှာ ရှီကျား၏စကားများကို လျစ်လျူရှူထားခဲ့လေသည်။ ၄င်းမှာ အော်သံတစ်ခုပြုလိုက်ပြီး ထို'ယဲ့ကျင်းကျီ'အယောင်အပေါ်ယံအလွှာမှာ ကွဲကြေသွားခဲ့ကာ အတွင်းမှ ဖေးယွီ၏ဂျူနီယာညီမအသွင်ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ရှီကျားမှာ ညာလက်သီးကိုတင်းတင်းဆုပ်လျက် ထိုးရန်ပြင်လိုက်သော်လည်း ထိုမကောင်းဆိုး၀ါးမှာ တိုက်ခိုက်မလာခဲ့ချေ။

၄င်းမှာရှီကျားထံပြေးလာရန်ပြင်လိုက်သော်လည်း ရုတ်ချည်းတစ်စုံတစ်ခုက ၄င်း၏ကိုယ်ကိုထိုးဖောက်သွားသည့်အလားပင်။ ရှီကျားမျက်လုံးများပြူးကျယ်လျက် ၄င်း၏၀မ်းဗိုက်မှ ထွက်ကျလာသော သိပ်သည်းလှသည် ယင်စွမ်းအင်များကိုကြည့်လိုက်မိသည်။ ထိုယင်စွမ်းအင်များပြိုကွဲသွားပြီးနောက် မကောင်းဆိုး၀ါး၏မျက်လုံးများမှာ အသိစိတ်ပြန်၀င်လာသည့်အလားပင်။

"ဘာလို့လဲ..ငါ..ငါဒီမကောင်းဆိုးရွားရွာသားတွေကိုသတ်ချင်တယ်...ဒီမျိုးမစစ်တွေအားလုံးကိုသတ်ရမှဖြစ်မယ်"

အော်ဟစ်ပြီးနောက် ထိုမိန်းကလေးသရဲမှာ သူမ၏ခေါင်းကိုမော့လျက် ရှီကျားကိုကြည့်လာခဲ့သည်။ ရှီကျား၏စိတ်ထဲ၌တုန်ခါမှုတစ်ခုကိုခံစားလိုက်ရသည်။ သူ၏မျက်လုံးများကိုနောက်တစ်ကြိမ်ထပ်ဖွင့်လိုက်ချိန်တွင် သူသည််မတူညီသောနေရာတစ်ခုသို့ရောက်ရှိနေသည်ကိုတွေ့လိုက်ရလေသည်။

ထိုစဥ်ထိုသရဲ၀င်္ကပါ ပုံရိပ်ယောင်ထဲမှထောင့်တစ်နေရာတွင် ယဲ့ကျင်းကျီမှာ ၀ူရှန်းချင်းလီကို ထုတ်ယူလိုက်လေသည်။ ထိုမိန်းကလေးသရဲ ကိုယ်ပွားမှာ ၄င်း၏ကိုယ်ထည်ပြိုကွဲသွားသည်အထိ ရိုက်နှက်ခံလိုက်ရပြီးဖြစ်သည်။ ယဲ့ကျင်းကျီမှာ ရှီကျားအားသွားရှာရန်ပြင်လိုက်စဥ်မှာပင် သူ၏ရှေ့မှမြင်ကွင်းမှာ ရုတ်ချည်းပြောင်းလဲသွားခဲ့လေသည်။

သူ၏ခြေလှမ်းတို့ရုတ်ချည်းတန့်သွားလျက် လူသူများသွားလာစည်ကားနေသော ရထားဘူတာကိုကြည့်လိုက်လေသည်။

ရှီကျားမှာ ရထားဘူတာ၏အလယ်တွင်ရပ်နေခဲ့သည်။ သူ၏ဘေးမှလူများမှာ သူ့ကိုမမြင်နိုင်ချေ။ လူတစ်ယောက်ချင်းစီတိုင်းမှာ သူ့ကိုယ်ကိုဖောက်ထွင်းဖြတ်သန်းသွားခဲ့ကြသည်။ သူသည်အနည်းငယ်မှတုန်လှုပ်မသွားပဲ နောက်ထပ်ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခုဟုသာမှတ်ယူလိုက်လေသည်။ သူဘေးပတ်ပတ်လည်ကိုစူးစမ်းကြည့်သော် ဤသည်မှာ သူနှင့်ဆရာယဲ့ရောက်ခဲ့ဖူးသော ရထားဘူတာမှန်း သိလိုက်လေသည်။

ရှီကျား၏မှတ်ဥာဏ်ထဲမှ ထိုလူအုပ်မှာပြောင်းလဲမသွားခဲ့ချေ။ ခေတ်ဟောင်းရထားတစ်စီးမှာ အဝေးမှ၀င်လာနေပြီး လူတစ်စုကဆင်းသက်လာကြသည်။

ထိုရထားရပ်ချိန်မှာ ပုံမှန်ထက်ပိုရကြာပုံပင်။ ရှီကျားမှာဘေးတွင်ရပ်လျက် မည်သူမဆိုမကောင်းဆိုး၀ါးဖြစ်နေနိုင်သဖြင့် တိတ်တဆိတ်စိုက်ကြည့်နေခဲ့လေသည်။ သို့သော်ခတ္တမျှအကြာတွင် သူ၏နောက်မှ ညည်းညူသံတစ်ခုကိုကြားလိုက်ရလေသည်။ သူနောက်ကိုလှည့်လျက် အခြေအနေကိုသေချာမကြည်ွနိုင်ခင်မှာပင် ပိန်ပါးပါးကိုယ်ဟန်တစ်ခုမှလျင်မြန်စွာလျှောက်လာသည်ကိုတွေ့လိုက်ရလေသည်။

"အဘိုး အဆင်ပြေရဲ့လား.."

"ပြေ..ပြေပါတယ်ကွယ်..ခြေထောက်အဆစ်လွဲသွားတာလားမသိဘူး"

"သမီးတွဲပေးမယ်နော် ..စိတ်မပူနဲ့"

"ကျေး..ကျေးဇူးပါပဲ သမီးရယ်..သမီးကလိမ်မာလိုက်တာ"

"ရပါတယ်..အဘိုးဟိုနားမှာထိုင်လို့ရတယ်နော်"

ရှီကျားမှာ ထို၂ဦးဖြတ်သွားနိုင်စေရန် ဘေးသို့အလိုလိုဖယ်ပေးလိုက်မိသည်။ ထိုမိန်းကလေးမှာ လူအိုကြီးကိုတွဲလျက် ရထားဘူတာ၏ လော်ဘီဘက်ကိုလျှောက်သွားသည်ကို သူစိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။ ထို၂ဦးပျောက်ကွယ်မသွားခင် ရုတ်တရက်သူနောက်မှလိုက်သွားမိလေသည်။

လူကုန်ကူးခြင်းက အလွန်လျင်မြန်စွာဖြစ်ပျက်သွားခဲ့သည်။

ယခုလေးတင်အားနည်းကာ လမ်းကောင်းကောင်းမလျှောက်နိုင်သော အဘိုးအိုမှာ ထိုမိန်းမငယ်လေးကို လျင်မြန်စွာတွန်းထုတ်လိုက်လေသည်။ ဘေးမှအရံသင့်စောင့်နေသောလူ၂ဦးမှာလည်း ထိုမိန်းကလေးအား အသင့်ဖွင့်ထားသော ဗန်ကားထဲသို့တွန်းထည့်လိုက်ကြသည်။ ထို့နောက််ထိုဗန်ကားမှာ တောင်တစ်တောင်ထံဦးတည်၍မောင်းနှင်သွားခဲ့လေသည်။ လူအိုကြီးနှင့်ကျန်လူ၂ယောက်မှာ ထိုမိန်းကလေးကို ယွမ်၅၀၀၀နှင့်ရောင်းလျက် ဗန်ကားကိုပျော်ပျော်ကြီးမောင်းထွက်သွားခဲ့ကြတော့သည်။

👻

Prev Next