MM Story Teller

Chapter 89

Viewers 9k

👻Chapter 89

ရှီကျားမှာ အလွန်မွန်းကြပ်သော၀မ်းနည်းမှုကို ခံစားနေရသည်။ ဤမိန်းကလေးသရဲမှာ ဤမျိုးမစစ်များကို အဘယ်ကြောင့် သတ်ချင်နေသည်ကို သူနားလည်ပေသည်။ သူသည်ပင်လျှင် ထိုလူများကို အပိုင်းပိုင်းအစစဆုတ်ဖြဲပစ်ချင်စိတ်ကိုမထိန်းနိုင်ချေ။ သို့သော် ဤမိန်းကလေးသရဲမှာ လီကျားရွာမှ အခြားအပြစ်မဲ့သောမိန်းကလေးများကိုလည်း သတ်ပစ်ခဲ့သည်။ ရွာပြင်သို့တွန်းထုတ်လျက် အပြစ်များကိုခေါင်းပုံချခံရသောမိန်းကလေးအပြင် အခြားဖမ်းဆီးပြီး ရောင်းစားခံထားရသော မိန်းကလေးများလည်းရှိသေးသည်။ သူတို့ကဘာမှမသိခဲ့သလို ထိုရွာအ၀င်၀ကိုပိတ်ပင်တားဆီးထားသူများထဲတွင်လည်းမပါ၀င်ခဲ့ချေ။ သို့တိုင်အောင် သူတို့မှာလည်း မကောင်းဆိုး၀ါးထံမှ ၀ါးမြိုခံရပြီး ၀ိညာဥ်များပြိုကွဲသွားခဲ့ကြသည်။

လက်စားချေရုံပဲဆိုလျှင် အဘယ်ကြောင့် အပြစ်မဲ့သူများကို ဒုက္ခပေးရပါသနည်း။

ရှီကျား၏ရှုပ်ထွေးမှုကိုခံစားမိသည့်အလား ယဲ့ကျင်းကျီကဆိုလာသည်။

"မကောင်း၀ါး၀ိညာဥ်က လူတစ်ခါသတ်ပြီးသွားရင် ပိုပြီးသတ်လေသတ်လေ မိစ္ဆာစိတ်ဖုံးလွှမ်းလေပဲ..အဲဒါကြောင့် အသိစိတ်မရှိတော့ဘဲ အပြစ်မရှိတဲ့သူတွေကိုပါသတ်မိတာ..တာအိုရောင်းရင်းဖေးက သူ့ရန်သူမဟုတ်ဘူး ဒါပေမယ့်သူကတာအိုရောင်းရင်းဖေးကိုလည်း သတ်ချင်တာပဲ..ဘာလို့လည်းဆို သူ့မှာပြန်လှည့်စရာမရှိတော့လို့"

ရှီကျားမှာ ယဲ့ကျင်းကျီကိုလှည့်ကြည့်လျက် ၀မ်းနည်းစွာမေးလိုက်သည်။

"သူတို့ဒီလမ်းကိုလျှောက်မိသ၍ ပြန်လှည့်လို့မရနိုင်တော့ဘူးပေါ့"

ယဲ့ကျင်းကျီမှာ ရှီကျားအား လေးနက်စွာကြည့်လာခဲ့သည်။ အချိန်အနည်းငယ်ယူပြီးမှာ သူကခေါင်းညိတ်ပြလာခဲ့သည်။ ထိုမိနိးကလေးသရဲကိုကြည့်လျက် သူကညင်သာစွာဆိုလိုက်သည်။

"မင်းကလူတွေအများကြီးနဲ့ ၀ိညာဥ်တွေအများကြီးကို သတ်ခဲ့ပြီးပြီ...မင်းရဲ့ကျင့်ကြံဆင့်ကအရမ်းမြင့်နေပြီ ငါလည်း မင်းကိုပြန်လည်၀င်စားဖို့မကူညီနိုင်ဘူး ..ဒီကမ္ဘာမှာဆို ၀မ်ရှူဘုရားကျောင်းတော်က ဆရာတော်ပုရှင်းပဲ မင်းကိုကူညီနိုင်လိမ့်မယ်..ဒါပေမယ် အဲလိုဆိုရင်တောင် လင်းရှောင်ကတော့ခွင့်ပြုမှာမဟုတ်ဘူး"

မိန်းကလေးသရဲမှာ ယဲ့ကျင်းကျီ၏ စကားများကို ဂရုစိုက်မနေခဲ့ချေ။ သူကအပြင်သို့ပြေးထွက်ကာ ယွမ်ကျားရွာမှလူများကိုသာ သတ်ချင်နေခဲ့လေသည်။ ၄င်းမှာအော်ဟစ်လျက် ရှီကျားနှင့်ယဲ့ကျင်းကျီထံပြေးထွက်လာခဲ့လေသည်။

ရှီကျား၏နှလုံးသားမှ၀မ်းနည်းမှုတို့နှင့် နာကျင်နေရသော်လည်း ထိုမိန်းကလေးသရဲ၏ လက်၂ဖက်ကို သူ၏လက်များဖြင့် မလှုပ်နိုင်အောင်ဖမ်းဆုပ်လိုက်လေသည်။ ယဲ့ကျင်းကျီမှာ လက်ဖ၀ါးကိုလှန်လျက် ၀ူရှန်းချင်းလီကိုထုတ်ယူလိုက်သည်။ ထိုကြေးအံစာတုံးလေး၏မျက်နှာပြင်ကိုခေါက်လျက် ရွှေရောင်အလင်းတစ်ခုကိုဆွဲထုတ်ကာ အတားအဆီးအတွင်း၌နောက်ထပ် အစီအရင်တစ်ခုကိုချလိုက်လေသည်။

ထိုမိန်းကလေးသရဲမှာ ထိုအစီအရင်ထဲတွင် ပိတ်မိနေပြီး အပြင်သို့ထွက်မလာနိုင်ချေ။

ယဲ့ကျင်းကျီမှာ ရှီကျားကိုကြည့်လိုက်သည်။

"အဆုံးသတ်မှာ သူ့ရဲ့၀ိညာဥ်ပြိုကွဲသွားရလိမ့်မယ်"

ရှီကျားခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။

"ကျွန်တော်သိပါတယ် ဆရာယဲ့..သူကလူတွေအများကြီးကိုသတ်ခဲ့တယ်..အပြစ်မဲ့တဲ့ မိန်းကလေး၂ယောက်တောင်ပါသေးတယ်..သူ့ကြောင့် အဲဒီသူတွေပြန်လည်၀င်စားလို့မရတော့ဘူး..သူတို့၀ိညာဥ်တွေပြိုကွဲသွားရပြီ"

ကြီးမားသော အတားအဆီးထဲတွင် မိန်းကလေးသရဲမှာ ဖမ်းချုပ်ခံလိုက်ရသည်နှင့် ဖေးယွီလည်း ပုံရိပ်ယောင်ထဲမှ နိုးထလာခဲ့လေသည်။ သူနိုးလာသည်နှင့် သူ့အားကြိုးချည်ခံထားရပြီး သူ၏မျက်နှာတစ်ခုလုံး မျက်ရည်များနှပ်ရည်များဖြင့် ရွှဲနေသည်ကိုတွေ့လိုက်ရသည်။ ဖေးယွီမှာ ထိုကြိုးများထံမှ အမြန်ရုန်းထွက်လိုက်ပြီး မျက်နှာကို အင်္ကျီလက်ဖြင့်ပွတ်သုတ်ကာ သူ၏ရှက်စရာအသွင်အပြင်ကို မည်သူမြင်သွားသေးသလဲဟု ပါတ်၀န်းကျင်ကိုအလျင်အမြန်ကြည့်လိုက်လေသည်။ ထို့နောက်မလှမ်းမကမ်းမှ ရှီကျားနှင့် ယဲ့ကျင်းကျီကိုတွေ့လိုက်ရသည်။

ဆရာသခင်အတုလေးဖေးမှာ ကြောက်လန့်ပြီး ထခုန်လိုက်လေသည်။ ပြီးမှသာ ရှီကျားနှင့်ယဲ့ကျင်းကျီမှာ သူ့ကိုကြည့်မနေသည်ကို သတိထားမိလိုက်သည်။ သူကစိတ်သက်သာရာရစွာ သက်ပြင်းချလျက် အမြန်လျှောက်သွားလိုက်လေသည်။

"အစ်ကိုကျား ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ..ငါခဏပဲအိပ်ပျော်သွားတာကို မင်းကဒီတောင်ရောက်..အား..ဂျူနီယာညီမလေး"

ဖေးယွီမှာ အစီအရင်ထဲပိတ်ထားခံရသော မိန်းကလေးသရဲကိုတွေ့လျက် လျက်မြန်စွာပြေးသွားခဲ့လေသည်။

ရှီကျားမျက်လုံးများကိုခတ္တပိတ်ထားလိုက်မိသည်။ သူ၏လည်ချောင်းများမှာ ခြောက်သွေ့နေပြီး စကားမဆိုနိုင်ချေ။ သူပါးစပ်အား ၃ကြိမ်တိတိဖွင့်ရန်ကြိုးစားပြီးမှ ယဲ့ကျင်းကျီကိုလှည့်ကြည့်လိုက်မိသည်။ ယဲ့ကျင်းကျီမှာ သူ့အား တိတ်တဆိတ်ကြည့်နေခဲ့ခြင်းဖြစ်ကာ သူတို့အကြည့်များမှာ လေထဲတွင် ဆုံတွေ့သွားခဲ့သည်။ မည်သည့်စကားမျှမဆိုပဲ သူတို့အချင်းချင်းနားလည်နေခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ရင်ဆိုင်ရမည့်အရာကို ကျိန်းသေရင်ဆိုင်ရပေမည်။

ယဲ့ကျင်းကျီရှေ့သို့လှမ်းလျက် ၀ူရှန်းချင်းလီကိုထုတ်ယူလိုက်ပြီး လက်ဖ၀ါးတစ်ချက်ဖြင့် ၀ူရှန်းချင်းလီကိုလေထဲသို့ ပစ်လိုက်လေသည်။ သေးငယ်သော ကြေးအံစာတုံးလေးမှာ မိန်းကလေးသရဲ၏ ခေါင်းပေါ်တွင်ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။

ဤသည်မှာ ယဲ့ကျင်းကျီက လင်းရှောင်အား ပင့်ဖိတ်ခြင်းကို သူ ပထမဆုံးအကြိမ်မြင်ဖူးခြင်းဖြစ်သည်။

ထိုစဥ်က ဟူတျဲလင်းရှောင်ကိုပင့်ဖိတ်ခဲ့စဥ်က နတ်စင်လည်းပြင်ခဲ့သလို များစွာလည်း အရိုအသေပေးခဲ့ရလေသည်။ ထို့အပြင်ဆရာသခင်ကျန်း၏အကူအညီနှင့်သာ လင်းရှောင်အား ၃ကြိမ်တိတိသာ အဆုံးအဖြတ်ကိုတောင်းခံနိုင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သို့သော် ယဲ့ကျင်းကျီမှာမူ မိန်းကလေးသရဲ၏ရှေ့တွင် တည်ငြိမ်သောအမူအရာဖြင့် ရပ်နေခဲ့သည်။ သူ၏လက်ဟန်မှာပြောင်းလဲသွားလျက် ၀ူရှန်းချင်ူလီ၏ မျက်နှာပြင်တစ်ခုအား လက်ချောင်းဖြင့်ခေါက်လိုက်လေသည်။

ဘန်း...

ရွှေရောင်အလင်းတစ်ခုမှာ မြေကြီးမှထိုးထွက်လာပြီး ကောင်းကင်သို့တက်သွားခဲ့လေသည်။

"အထက်ဘုံမှလင်းရှောင်..နတ်မင်းကိုပင့်ဖိတ်ပါတယ်"

"တောင်ရဲ့အပေါ်မှာ မိစ္ဆာစိတ်ဖုံးနေတဲ့လူတွေနေတဲ့ ရွာ၂ရွာရှိပါတယ်..တစ်ရွာကလီမျိုးရိုးရွာဖြစ်ပြီး တစ်ရွာကယွမ်မျိုးရိုးရွာဖြစ်ပါတယ်..လီမျိုးရိုးရွာဟာ ဒီမိန်းကလေးကို ၃နှစ်တိတိဒုက္ခပေးခဲ့ပြီး သူမမိဘတွေကို သတ်ခဲ့ပါတယ်..ယွမ်ရွာကတော့ မိန်းကလေး၁၄ယောက်ကို အရှင်လတ်လတ်မြေမြှုပ်ပြီး မကောင်းဆိုး၀ါးနှင့်အတူ မကောင်းမှုကိုကျူးလွန်ခဲ့ပါတယ်..သူတို့ရဲ့မကောင်းမှုတွေဟာ ဘယ်လောက်ထိနက်ရှိုင်းနေသလဲ တပည့်မသိနိုင်တဲ့အတွက်..လင်းရှောင်ရဲ့ အဆုံးအဖြတ်ကိုတောင်းခံပါတယ်"

ဂျိန်း..

ကောင်းကင်ပေါ်မှ မျက်စိကျိန်းဖွယ်လျှပ်စီးအလင်းတန်းများ ဖြတ်ခနဲကျရောက်လာခဲ့လေသည်။ ထိုလျှပ်စီးများမှာ အတားအဆီးအပြင်ဘက်ရှိယွမ်ကျားရွာသားများထံ ကျရောက်သွားခဲ့လေသည်။ ထိုအလင်းတန်းများမှာ ဆံပင်ဖြူများနှင့် လူအိုကြီး၏ကိုယ်ပေါ်သို့ အများဆုံးကျရောက်သွားခဲ့ကာ ကျန်လူငယ်များအပေါ်မူအနည်းငယ်နည်းပါးလေသည်။

ယဲ့ကျင်းကျီမှာ ထိုရွာသားများကို ခံစားချက်မဲ့စွာတစ်ချက်ကြည့်လျက် အေးစက်စွာဆိုလိုက်သည်။

"မကောင်းမှုနည်းသူက သွေးကန်ငရဲမှာ ရာစုနှစ်၃ခုစာခံစားရမယ်..မကောင်းမှုများသူက လွှစာငရဲမှာ ထောင်စုနှစ် နှစ်ခုစာခံစားရမယ်..အပြစ်ဒဏ်ပြီးဆုံးတဲ့အခါ သူတို့ရဲ့၀ိညာဥ်တွေပြိုကွဲသွားရမယ်..တပည့်ဟာ စီရင်မှုကိုလက်ခံပါတယ်"

ဖေးယွီမှာ မျက်လုံးတို့ပြူးကျယ်သွားလျက် ရှီကျားကိုကြည့်လိုက်သည်။

"အစ်ကိုကျားကတော့မသိလောက်ဘူး..ဒါကလင်းရှောင်ရဲ့ အဆုံးအဖြတ်ကိုတောင်းခံနေတာ..လင်းရှောင်ကမတားသ၍ ငါတို့က မကောင်းဆိုး၀ါးတွေကို ၀ိညာဥ်ဖြိုခွဲလိုက်လို့ရတယ်..ဒီတစ်ကြိမ်တော့ ငရဲဘုရင်ယဲ့က လင်းရှောင်ရဲ့အဆုံးအဖြတ်ကို အမှန်တကယ်တောင်းခံနေတာ..ယွမ်ကျားရွာကလူတွေထဲ ပြစ်ဒဏ်အနည်းဆုံးသူက သွေးကန်ငရဲမှာ နှစ်သုံးရာ ခံစားရမှာ.. ပြီးတော့ပြစ်ဒဏ်အများဆုံးကတော့... ဟိုအဘိုးကြီးကိုကြည့် သူကအပြင်းထန်ဆုံးနေမှာ..သူသေပြီးတာနဲ့ လွှစာငရဲမှာ နှစ်၂ထောင်တိတိ အပိုင်းပိုင်းဖြတ်ခံနေရမှာ..ဒီလူဘာတောင်လုပ်ခဲ့လို့ အပြစ်ဒဏ်ဒီလောက်တောင် ကြီးနေရတာလဲ..ပြီးတော့ အဆိုးဆုံးက သူတို့အဲဒီလိုနှိပ်စက်ခံရပြီးရင် ပြန်လည်မ၀င်စားနိုင်ရုံမကပဲ ၀ိညာဥ်ဖြိုခွဲခံလိုက်ရမှာ"

ရှီကျားမှာ လင်းရှောင်၏အဆုံးအဖြတ်တောင်းခံခြင်းဆိုသည်ကိုသိသော်လည်း ဖေးယွီပြောသည်ကို တိတ်တဆိတ်သာနားထောင်နေခဲ့လေသည်။ သူကမေးလိုက်သည်။

"ဒီလိုအပြစ်ဒဏ်က အရမ်းပြင်းထန်တာလား"

ဖေးယွီမှာ ယုံကြည်မှုရှိရှိပင်ပြန်မေးလာခဲ့သည်။

"မင်းသေပြီးတဲ့အခါ ငရဲမှာ နှစ်၂ထောင်ခံစားရမယ်ပြီးကျရင် ၀ိညာဥ်ဖြိုခွဲခံရမယ်..ဒါကြီးကမပြင်းထန်ဘူးလား..ငါတသက်နေလာတာ လင်းရှောင်က ဒီလိုပြစ်ဒဏ်အကြမ်းကြီးချတာကို ဒါပထမဆုံးအကြိမ်ကြုံဖူးတာပဲ..ဒီအဘိုးကြီးက သူ့တစ်သက်မကောင်းမှုတွေ ဘယ်လောက်တောင်လုပ်ထားလဲမသိဘူး"

ရှီကျားခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ထိုအစားသူကအခြားတစ်ခုကိုတွေးမိလေသည်။

မိန်းကလေးသရဲမှာ လီကျားရွာသားများကို ၀ါးမြိုခဲ့ပြီး သူတို့၏၀ိညာဥ်ကို ပြိုကွဲစေခဲ့ပြီးချေပြီ...၄င်းမှာ တကယ်တမ်းကြည့်ရလျှင် ထိုလူများမှာ လျှောလျှော့ပေါ့ပေါ့ အပြစ်ဒဏ်မျိုးကိုခံလိုက်ရခြင်းပင်ဖြစ်သည်။ လင်းရှောင်ကသာသူတို့ကိုအဆုံးအဖြတ်ပေးနိုင်ခဲ့ပါက ထိုသူတို့မှာလည်း ၀ိညာဥ်မပြိုကွဲမချင်း ခံစားရလိမ့်ဦးမည်။

ယဲ့ကျင်းကျီ၏ လင်းရှောင်ထံမှ အဆုံးအဖြတ်တောင်းခံမှု ပထမအချီပြီးဆုံးသွားခဲ့လေသည်။ သို့သော်သူကမရပ်တန့်ပဲ ဒုတိယအချီအဆုံးအဖြတ်ကို ထပ်မံတောင်းခံလိုက်လေသည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူကသိပ်၍များများစားစားမပြောချေ။ သူသည်အစီအရင်ထဲတွင်ချုပ်နှောင်ခံထားရသော မိန်းကလေးသရဲကိုသာကြည့်လျက် တည်ငြိမ်စွာဆိုလိုက်လေသည်။

"လင်းရှောင်ရဲ့အပြစ်ဒဏ်ကိုတောင်းခံပါတယ်"

ယခင်ကအတိုင်းပင် လင်းရှောင်မှာ အနည်းငယ်မျှတွန့်ဆုတ်မနေခဲ့ချေ။ ကောင်းကင်ပေါ်မှ မျက်စိကျိန်းဖွယ်အလင်းရောင်မှာ မိန်းကလေးသရဲ၏ကိုယ်ပေါ်သို့ကျရောက်လာခဲ့လေသည်။

ရှီကျားလက်ချောင်းများကို တင်းကြပ်စွာဆုပ်လိုက်မိသည်။ ဟူတျဲမှာ သရဲအိုကြီးအတွက် လင်းရှောင်၏အဆုံးအဖြတ်ကိုတောင်းခံစဥ်က အချိန်အတော်ကြာခဲ့သည်ကို သူမှတ်မိနေဆဲပင်။ ဟူတျဲမှာ ၃ကြိမ်တိတိတောင်းဆိုပြီးမှသာ သရဲအိုကြီးအတွက် အပြစ်ဒဏ်ချမှတ်ပေးခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

သို့သော်ယခုမှာ လင်းရှောင်မှာ မိန်းကလေးသရဲအတွက် အပြစ်ဒဏ်ကို တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိပဲ ချက်ချင်းချမှတ်ပေးလာခဲ့သည်။

ထိုလျှပ်စီးအလင်းတန်းကျရောက်လာသည်နှင့် ယဲ့ကျင်းကျီ၏မျက်လုံးတို့လှုပ်ခတ်သွားလျက် ညင်သာစွာဆိုလာခဲ့သည်။

"၀ိညာဥ်ဖြိုခွဲခြင်းအပြစ်ဒဏ်ကို တပည့်လက်ခံပါတယ်"

သူ့စကားဆုံးသည်နှင့် ကောင်းကင်ဘုံအလင်းရောင်မှာ မိန်းကလေးသရဲ၏ခေါင်းပေါ်ချက်ချင်းရိုက်ခတ်လာတော့သည်။

ဖေးယွီမှာ ပုံရိပ်ယောင်ထဲမရောက်ရှိခဲ့လေရာ ထိုမိန်းကလေးသရဲ၏ ကြုံခဲ့ရသည့်အတိတ်ကို မသိခဲ့ချေ။ သူသည်ထိုမိန်းကလေးသရဲအား မျက်တောင်မခတ်တမ်းစိုက်ကြည့်လျက် လင်းရှောင်မှာ သူ၏မေ့မေ့(ညီမလေး)အားလည်း အပြစ်ဒဏ်ရောပေးလိုက်မိမည်ကို စိုးရိမ်နေခဲ့လေသည်။

သို့သော်အဆုံးမှာတော့ လင်းရှောင်မှာ လင်းရှောင်ဖြစ်နေဆဲပင်။ တောက်ပသောအလင်းရောင်မှာ ဖေးယွီ၏ဂျူနီယာညီမလေးကိုယ်ထဲတွင်၀င်ပူးနေသော ၀ိညာဥ်ကိုတိပစွာဆွဲထုတ်လိုက်လေသည်။

မကောင်းဆိုး၀ါး၀ိညာဥ်မှာ ကိုယ်ထည်မှထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။ ဖေးယွီ၏ဂျုနီယာညီမလေးမှာ ချက်ချင်းပျော့ခွေကာလဲကျသွားလေတော့သည်။

မိနိးကလေးသရဲ၏ကိုယ်မှာ အလွန်ရုပ်ပျက်ဆင်းပျက်ဖြစ်နေခဲ့သည်။ မသေမီက သူမသည်ဓါးတစ်ချောင်းဖြင့် သူမ၏ကိုယ်ပိုင်အသားများကို တစ်လွာချင်းလှီးဖြတ်နေခဲ့ပြီး သွေးထွက်လွန်ကာသေဆုံးသွားခြင်းဖြစ်သည်။ အငြိုးတရားမှာလွန်စွာကြီးမားလေသည်။ သူမ၏၀ိညာဥ်ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် ညည်းညူငိုကြွေးသံများမှာတောင်တစ်ခုလုံးပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့သည်။

၄င်းမှာလင်းရှောင်မှ တစ်စုံတစ်ယောက်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထံမှဆွဲထုတ်ခံလိုက်ရခြင်းဖြစ်သည်။ တောက်ပသောအလင်းရောင်မှာ သူ၏၀ိဥာဥ်ကိုတိုက်ခိုက်လိုက်ပြီး သူမ၏မျက်လုံးထဲမှ သွေးဆာမှုများတဖြည်းဖြည်းလျော့ပါးသွားခဲ့သည်။ ၅မိနစ်မျှကျော်လွန်ပြီးနောက် သူမ၏ကိုယ်မှာ သူမအသက်ရှင်စဥ်ကပုံစံအတိုင်းပြန်လည်ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေသည်။ သူမမှာ စကပ်အဖြူရောင်ကို၀တ်ဆင်ထားသော မိန်းမငယ်လေးတစ်ဦးဖြစ်သည်။ ဤမိန်းကလေးမှာ လူအိုကြီးထံလျှင်မြန်စွာပြေးလာလျက် ဆွဲထူပေးပြီး 'ရပါတယ်'ဟု အပြုံးလေးနှင့်ဆိုသည်ကို ရှီကျားတွေ့ခဲ့ဖူးသည်။

သူမမှာ ထူးထွေကာလှပနေသူမဟုတ်ချေ။ သို့သော်ဒုတိယအကြိမ်ထပ်ကြည့်ရန်လုံလောက်ကာ ကြည်လင်သန့်စင်သော ပုံစံကလေးရှိသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူမမှာအပြည့်အ၀အသိစိတ်ပြန်၀င်လာခဲ့ပြီဖြစ်ကာ မကောင်းဆိုး၀ါး၀ိညာဥ်တစ်ကောင်၏ သွေးဆာသောအရှိန်အ၀ါများမရှိတော့ချေ။ သူမကခေါင်းကိုငုံ့လျက် ရှီကျားနှင့် ယဲ့ကျင်းကျီရပ်နေရာသို့လှမ်းကြည့်လာခဲ့သည်။

တောက်ပသောအလင်းရောင်မှာ သူမ၏သွေးဆာသောအရှိန်အ၀ါများကိုပျယ်လွင့်သွားခဲ့စေသလို သူမ၏ကိုယ်ကိုလည်း တဖြည်းဖြည်းပါးလွှာဖျော့တော့သွားစေသည်။ သူမမှာ ရှီကျားနှင့် ယဲ့ကျင်းကျီကိုကြည့်ပြီးနောက် မလှမ်းမကမ်းတွင် သတိမေ့လျက်မေ့မျောနေကြသော ယွမ်ကျားရွာသားများကိုကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက်သူမ၏အကြည့်တို့မှာတောင်၂တောင်ကိုဖြတ်လျက် လီကျားရွာမှ မြေစာပုံ ၈၉ပုံကိုလှမ်း၍ကြည့်လိုက်လေသည်။

မိန်းကလေး၏နှုတ်ခမ်းထောင့်တို့မှာ တဖြည်းဖြည်းမြင့်တက်သွားလျက် ၀မ်းနည်းနေသော်လည်း ငြိမ်းချမ်းနေသောအပြုံးကလေးကိုပြုံးလာခဲ့သည်။

ရှီကျားမှာထိုအပြုံးကိုယခင်ကမြင်တွေ့ဖူးခဲ့သည်။ ထိုစဥ်က လူအိုကြီးအားတွဲထူပေးနေစဥ်ကလည်း သူမမှာ ဤအပြုံးလေးကိုပြုံးနေခဲ့ဖူးသည်။ အပြုံးကလေးမှာ လွန်စွာတောက်ပကာနွေးထွေးလေသည်။ ထို့နောက် ထိုလူအိုကြီးကိုတွဲထူလျက် သူမဘ၀၏ငရဲတွင်းထံ တစ်လှမ်းချင်းလျှောက်လှမ်းသွားခဲ့မိသည်။

နှစ်ပေါင်းများစွာကျော်လွန်သွားသည်တိုင် သူမဘယ်တော့မှထပ်၍မပြုံးနိုင်တော့ချေ။

ယခုမူ သူမလွတ်လပ်စွာပြုံးနိုင်ပြီဖြစ်သည်။

တောက်ပသောအလင်းမှာ တဖြတ်ဖြတ်လက်နေခဲ့လေသည်။ မိန်းကလေး၏ကိုယ်ထည်မှာ မှိန်ဖျော့ပျောက်ကွယ်လုဆဲဆဲတွင် သူမကငုံ့ကြည့်လာပြီး ရှီကျားနှင့်ယဲ့ကျင်းကျီအား ခပ်ဖျော့ဖျော့ပြုံးပြလာခဲ့လေသည်။ သူမ၏နှုတ်ခမ်းတို့က အကြိမ်အနည်းငယ်လှုပ်ရှားသွားပြီးမှ စကားလုံး၂လုံးကိုဆိုလာခဲ့သည်။

『ကျေးဇူး တင်ပါတယ်.』

ဘန်း...

သူမ၏၀ိညာဥ်မှာ မရေတွက်နိုင်သော အလင်းမှုန်များအဖြစ်ပြိုကွဲသွားလျက် ဤကမ္ဘာကြီးပေါ်မှလုံး၀ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ထိုမြင်ကွင်းကိုကြည့်ပြီးနောက် ရှီကျားမျက်လုံးများကိုမှိတ်လိုက်မိသည်။ သူမကြည့်နိုင်တော့၍ပင်။ သူ ထိုမိန်းကလေးအတွက် အလွန်စိတ်မကောင်းဖြစ်မိသော်လည်း ထိုမိန်းကလေးမှာ အပြစ်မဲ့သူများနှင့် တခြားသူများကိုလည်း သတ်ဖြတ်ထားခဲ့ပြီးဖြစ်၏။ ထိုအပြစ်ဒဏ်မှာ သူမအတွက်ထိုက်တန်ကာ သူမ၏၀ိညာဥ်မှာလည်း ပြိုကွဲသွားရမည်သာ။ ဤသည်မှာ လင်းရှောင်၏ မျှတသောစီရင်မှုလည်းဖြစ်သည်။

မိန်းကလေးသရဲ၏ ၀ိညာဥ်မှာ ပြိုကွဲသွားပြီးနောက် ယဲ့ကျင်းကျီ အစီအရင်ကို ပြန်လည်ဖျက်သိမ်းလိုက်လေသည်။

မိန်းကလေးသရဲ၏၀ိညာဥ်မှာ ပြိုကွဲသွားခဲ့ပြီဖြစ်လေရာ ထိုရွာသားများကိုရစ်ပတ်နေသော ယင်စွမ်းအင်များမှာလည်း လေထဲသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ မှိန်ဖျော့ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

အစီအရင်ပျောက်ကွယ်သွားပြီးသည့်နောက် ဖေးယွီမှာ သူ၏ဂျုနီယာညီမလေးထံပြေးသွားလျက် ထူမလိုက်သည်။ ထို့နောက်စိုးရိမ်တကြီးခေါ်လိုက်လေသည်။

"ဂျုနီယာညီမလေး.."

သူ၏ဂျုနီယာညီမလေး၏မျက်လုံးများမှာ ဖြည်းညှင်းစွာပွင့်လာပြီး ဖေးယွီကိုကြည့်လိုက်သည်။

"စီ..စီနီယာ အစ်ကို..."

ဖေးယွီမှာ မကြည့်ရက်လောက်အောင် သနားစရာကောင်းလွန်းနေသော သူ၏ဂျူနီယာညီမလေးမျက်နှာအား ကြည့်လိုက်မိသည်။

"....."

သူ၏မေ့မေ့မျက်နှာကိုမကြည့်ရက်တော့သဖြင့် ဖေးယွီမှာ စကားတစ်လုံးနှစ်လုံးမျှသာဆိုကာ ရှီကျားထံပြေးသွားလိုက်လေသည်။ မျက်ရည်များရွှဲလျက်သူကဆိုလာခဲ့သည်။

"ငါတော့သွားပြီ...ငါတော့သွားပြီ...အစ်ကိုကျား..ငါ့ညီမလေးကိုယ်ထဲသရဲ၀င်ပူးနေတာကို ငါစောစောကသိခဲ့သင့်တယ်..သူပါးစပ်ကိုလည်း အကျယ်ကြီးဖွင့်ပြီး လည်ပင်းကြီးကိုလည်းလိမ်လိုက်သေးတယ်..ငါ့ညီမလေးမှာက မှော်အစွမ်းရှိနေလို့ပေါ့..အခြားလူသာဆို သေနေလောက်ပြီ..အခုတော့ ငါ့ဂျူနီယာညီမလေး ဒီလိုပုံစံဖြစ်နေပြီ..."

ဤနေရာတွင် မှန်တစ်ချပ်မျှရှိမနေလေရာ ဖေးယွီ၏ဂျူနီယာညီမလေးမှာ သူမ၏လက်ရှိမျက်နှာမှာ မည်သို့ဆိုး၀ါးနေသည်ကို မသိသေးချေ။

ဤဂျူနီယာညီမလေး၀မ်မှာ ထိုသရဲ၀င်ပူးနေစဥ်ကလောက်တက်ကြွမနေပါချေ။ သူမမှာ အလွန်ညင်သာကာတိတ်ဆိတ်သူဖြစ်သည်။ သူမကသူမလည်ပင်းကိုပွတ်သပ်လျက် ရှုပ်ထွေးစွာဆိုလာသည်။

"စီနီယာအစ်ကို ကျွန်မကိုယ်ကဘာလို့ အရမ်းနာနေတာလဲ..မျက်နှာလည်းနာတယ်..ဘာတွေဖြစ်နေလဲသိလားဟင်"

ဖေးယွီမှာ ပြန်မဖြေရဲချေ။ သူကတည့်တည့်ပင်မကြည့်ရဲချေ။

"အစ်ကိုကျား ငါ့ဂျူနီယာညီမလေး ရုပ်ပျက်သွားပြီ..ရုပ်ပျပ်သွားပြီလို့..အာ..မဖြစ်ဘူး ရှန်းနုန်တောင်ကြားကိုအမြန်ခေါ်သွားရမယ်...ဆရာသာတွေ့ရင် ငါ့ကိုအရေခွံနွှာတော့မှာ"

"လောင်ကျစ်က မင်းအရေခွံကို အခုပဲနွှာတော့မှာကွ"

.*****

စာရေးသူမှာပြောစရာရှိတယ်:

မှန်: ဒီနေ့ငါ့ဇနီးက ငါသူရဲကောင်းဆန်ဆန်လင်းရှောင်ကိုပင့်ဖိတ်နေတာကို မြင်လိုက်တယ်ကွ..

C+: ဖေဖေလင်းရှောင်ကိုပဲ အာရုံစိုက်နေမိလို့ ခင်များကိုတောင် သတိမထားမိလိုက်ပါဘူးနော်...

👻

Prev Next