Volume 1 (သေမျိုးနယ်မြေ ၂၂၂)
Chapter 222 (တိုက်ပွဲ)
လင်ချီးယဲ့နှင့် မုမုတို့သည် ရေမြောင်းထဲသို့ ခုန်ချလိုက်၏။ မှောင်မိုက်ပြီး စိုစွတ်သောပတ်ဝန်းကျင်က လင်ချီးယဲ့ကို မျက်မှောင်ကြုတ်စေသည်။ ဖြတ်သွားလေ့ရှိသော ကြွက်ပေါင်းများစွာ၏ အော်ဟစ်နေသော အသံများက နေရာကျဉ်းလေးတွင် ပဲ့တင်ထွက်လာသည်။
လင်ချီးယဲ့သည် မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး ကြွက်များကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ မမျှော်လင့်ထားတာဘာမှမဖြစ်ပါက တစ်ဖက်လူတွင် ကြွက်များကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းရှိပြီး သူတို့ ရေမြောင်းထဲဝင်လာသောအခါ ဖော်ထုတ်ခံရလောက်သည်။
သို့သော် ဤအရာက ကြီးကြီးမားမား ကိစ္စတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ တစ်ဖက်လူက ဒီနေရာကနေ မြောင်းစနစ်ထဲကို ဝင်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့သောကြောင့် သူပုန်းအောင်းနေသောနေရာက ဒီနေရာနှင့် အလွန်နီးကပ်နေရမည်ဟု ဆိုလိုသည်။ ထို့အပြင် တစ်ဖက်လူ လှုပ်ရှားသွားပါက သူနှင့်အတူ အလောင်းကိုယူသွားရန် လိုအပ်သည်။ ထိုသူမထွက်သွားခင် လင်ချီးယဲ့ သူ့ကိုဖမ်းမိနိုင်မည်ဟု ယုံကြည်မှုရှိသည်။
လင်ချီးယဲ့သည် မုမုကို သူ့နောက်ကျောပေါ်တွင် သယ်ရင်း သူ့စိတ်အာရုံခံစားမှုသည် အလွန်ကျယ်ပြန့်သွားပြီး သူ၏ရုပ်သွင်သည် အလွန်လျင်မြန်သောအရှိန်ဖြင့် ပုံရိပ်ယောင်ကဲ့သို့ ရေလမ်းကို ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့သည်။
…
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မြေအောက်လှိုဏ်ဂူအတွင်း၌
အလောင်း ၃ လောင်းရှေ့မှာ စဉ်းစားနေသော လူငယ်သည် တစ်ခုခုကို သတိထားမိပုံရသည်။ သူသည် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီး ဦးတည်ရာတစ်ခုကို လှမ်းကြည့်လိုက်တယ်။
"သူ ဒီကို တကယ်ရောက်လာတာလား၊ သူ ဒီရောက်လာဖို့ ထိုက်တန်တယ်လို့ ငါပြောရမလား…" သူသည် ခဏလောက်စဉ်းစားပြီး သူ့အင်္ကျီအဖြူကို ချွတ်လိုက်ပြီး အနက်ရောင်လေကာအင်္ကျီကို ဝတ်လိုက်ကာ မျက်နှာကို ကျယ်သောခေါင်းစွပ်ဖြင့် အုပ်ထားပြီး အရိပ်ထဲတွင် သူ့ကိုယ်သူဖုံးကွယ်ထားသည်။ သူသည် လှည့်ပြီး ဂူထဲကနေ ထွက်သွားခဲ့သည်။
"ဒီတစ်ခါတော့ ငါမဖုံးကွယ်နိုင်တော့ဘူးထင်တယ်"
သူသည် ဂူထဲတွင်ပြည့်နေသော ဖော်မလင်နမူနာများ၊ ခွဲစိတ်ခန်းနှင့် သူ့ဘေးက ကျောက်စားပွဲပေါ်ရှိ ထူထဲသော သုတေသနပစ္စည်းများကို ပြန်ကြည့်ကာ ကူကယ်ရာမဲ့ သက်ပြင်းချမိသည်။
…
သူသွားလေလေ ဂူထဲမှာ ကြွက်တွေများလေလေဖြစ်သည်။
အစပိုင်းမှာတော့ အနည်းငယ်သာရှိပြီးနောက် ဒါဇင်နှင့်ချီပြီးရှိလာကာ… ယခုအခါ လင်ချီးယဲ့၏ရှေ့က ကျဉ်းမြောင်းသော ရေလမ်းမှာ ခြေချစရာနေရာမရှိအောင် ကြွက်တွေပြည့်လုနီးပါးဖြစ်နေသည်။
သူလမ်းကြောင်းမှန်ပေါ်ရောက်နေမှန်း သူသိသည်။
"မုမု" လင်ချီးယဲ့သည် သူ့ရှေ့က ကြွက်အုပ်ကို ကြည့်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။
"ဟေ့ ဟေ့ ဟေ့"
မုမု၏ညာဘက်လက်တွင်ရှိသော ပတ်တီးသည် ပြေလျော့သွားပြီး တောက်ပနေသော သေနတ်ပြောင်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ တောက်ပနေသောမီးတောက်က ချက်ချင်း ပွင့်ထွက်လာကာ သူ့ရှေ့က ကြွက်များကို တိုက်ရိုက် နစ်မြုပ်သွားစေသည်။
လင်ချီးယဲ့၏ရုပ်သွင်သည် လျှပ်တပြက်ဖြင့် ရှေ့သို့ အမြန်ဆက်သွားခဲ့သည်။
မုမု၏ မိုဘိုင်းလက်နက်များနှင့်အတူ ကြွက်များသည် လင်ချီးယဲ့၏ အရှိန်အဟုန်ကို လုံးဝမရပ်တန့်နိုင်ပေ။ ၎င်းတို့သည် မိုဘိုင်းလူသားခံတပ်များကဲ့သို့ လမ်းတလျှောက် မီးတောက်များပေါက်ကွဲမှုဖြငါ့ ရှေ့ကို မဆင်မခြင်ပြေးသွားသည်။
မိနစ်အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက် လင်ချီးယဲ့က ရုတ်တရက် ရပ်သွားသည်။
တစ်ချိန်ချိန်ကစ၍ မြောင်းတစ်ခုလုံးရှိ မူလကြွက်များအားလုံး စုပေါင်းထွက်ပြေးသွားသကဲ့သို့ ပျောက်ကွယ်သွားကာ မြောင်းတစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားလေသည်။
အမှောင်ထဲမှာ လူတစ်ယောက်ရပ်နေတာကြောင့် သူရပ်သွားသည်။
သူ့ခန္ဓာကိုယ်က မသန်မာဘဲ ပိန်းပါးသည်ဟုပင် ပြောလို့ရသည်။ သူ့မျက်နှာကို အနက်ရောင်ခေါင်းစွပ်ဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသည်။ သူသည် အမှောင်ထဲမှာ ရပ်နေကာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သောအရောင်အဝါတစ်ခု ရှိနေသည်။
လင်ချီးယဲ့က သူ့မျက်လုံးများကို ကျဉ်းမြောင်းလိုက်ပြီး၊ "ငါမင်းကိုရှာတွေ့ပြီ…"
ရုပ်သွင်သည် စကားမပြောဘဲ နောက်အခိုက်အတန့်မှာတော့ လင်ချီးယဲ့၏ ခြေဖဝါးအောက်က မြေပြင်သည် ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲသွားပြီး ပျော့ပျောင်းသော လက်ကောက်ဝတ်များလို ထူထဲသော အဖြူရောင် နွယ်ပင်များသည် လင်ချီးယဲ့၏ခန္ဓာကိုယ်ကို လျှပ်စီးလက်သလို ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အလွန်အမင်း အေးစက်နေသော ရေခဲများ ပေါ်ထွက်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရေက ချက်ချင်း အေးခဲသွားသည်။
ဤအေးစက်မှု၏လွှမ်းမိုးမှုအောက်တွင် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်လှုပ်ရှားမှုများက နှေးကွေးသွားသည်ဟု လင်ချီးယဲ့ ခံစားရသော်လည်း ထို့နောက်တွင် ပြင်းထန်သောအမှောင်ထုသည် သူ့ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ပျံ့နှံ့သွားပြီး ဝှေ့ယမ်းနေသော နွယ်ပင်များကို ချက်ချင်းဖုံးအုပ်လိုက်သည်။
အမှောင်ထုတိုက်စားမှု၏လွှမ်းမိုးမှုအောက်တွင် အဖြူရောင်နွယ်ပင်များ၏အရှိန်က ချက်ချင်းနှေးကွေးသွားသည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် လင်ချီးယဲ့၏နောက်က မုမု၏ရုပ်သွင်သည် ဖောင်းကြွလာပြီး သေနတ်ပြောင်းနှစ်ခုထွက်လာကာ သူ့ခြေထောက်အောက်ရှိ နွယ်ပင်များကို ဗုံးကြဲလိုက်သည်။
ဗုန်း
မည်းမှောင်သောမြောင်းထဲတွင် တောက်ပသော မီးတောက်များက ပေါက်ကွဲနေကာ အုတ်များနှင့် နွယ်ပင်များ ရောနှောကာ နေရာအနှံ့အပြားကို စင်သွားသည်။ ထူထပ်သော မီးခိုးများထဲတွင် လင်ချီးယဲ့ကို အကာအကွယ်ပေးသော မုမုသည် ကြီးထွားလာပြီးနောက် သူ၏မူလအရွယ်အစားကို ပြန်လည်ရောက်သွားသည်။ ထို့နောက် အနက်ရောင်အရိပ်က မီးခိုးဖုန်မှုန့်ထဲကနေ လျင်မြန်စွာ လျှပ်တပြက်ထွက်ပေါ်လာသည်။
ပြေးနေစဉ် လင်ချီးယဲ့သည် သူ့လက်နှစ်ဖက်ကို ဟင်းလင်းပြင်နှစ်ဖက်အား ဖိထားပြီး ခမ်းနားသောမှော်စက်ဝိုင်း ပွင့်သွားခဲ့သည်။ သူသည် ၎င်းထဲသို့ လက်ဖဝါးကိုဆန့်ထုတ်ပြီး ဓားဖြောင့်နှစ်ချောင်းကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။
တစ်ချောင်းက သူ့အပိုင်ဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ချောင်းက ကျောက်ခုန်းချိန်အပိုင်ဖြစ်သည်။
လင်ချီးယဲ့သည် လျှို့ဝှက်သူခိုးကို ခြေရာခံရန် တစ်ယောက်တည်း လာခဲ့သောကြောင့် ထုံးစံအတိုင်း မပြင်ဆင်ထား၍မရချေ။ သို့သော် အနက်ရောင်သေတ္တာနှစ်လုံးကို တစ်ချိန်လုံး သယ်ဆောင်လာရသည်မှာ ခက်ခဲလွန်းသဖြင့် သူသည် 'အတိအကျဆင့်ခေါ်ခြင်းမှော်ပညာ' ကို ကြယ်ဓားပေါ်တွင် ရေးဆွဲထားခဲ့သည်။ ချန်းနန်မြို့ကနေ သူမထွက်သွားသရွေ့ ဓားနှစ်ချောင်းကို အချိန်မရွေး သူဆင့်ခေါ်နိုင်သည်။
လင်ချီးယဲ့၏ 'ဟင်းလင်းပြင်ကနေ ဓားဆွဲထုတ်ခြင်း' ကို မြင်လိုက်ရပြီးနောက် ရုပ်သွင်သည် သိသိသာသာ အံ့အားသင့်သွားပြီး ဘေးဘက်ရှိ ရေကန်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားကာ ရေခဲများသည် အေးခဲနေသော လေအေးများနှင့် ပြည့်နေသော ရှည်လျားသော နှင်းခဲဓားတစ်ချောင်းကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။
သူသည် ဓားရှည်ကို ယူလိုက်သည်နှင့် လင်ချီးယဲ့၏ရုပ်သွင်က သူ့ထံရောက်လာသည်။
ဓားနှစ်ချောင်းသည် လေထဲတွင် အရိပ်ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး ချက်ချင်းပင် ခုတ်ထစ်သွားသော်လည်း ရုပ်သွင်၏ တုံ့ပြန်မှု အရှိန်မှာလည်း မနှေးချေ။ သူသည် နှင်းခဲဓားကို လျှပ်စီးလက်သလို သူ့ရင်ဘတ်ပေါ် တင်ထားကာ ဓားနှစ်ချောင်းနှင့် တိုက်မိသွားသည်။
ချွင်
ရုပ်သွင်သည် ဓားကိုယ်ထည်မှ ကြီးမားသော ဖိအားကို ခံစားလိုက်ရပြီး သူ့တစ်ကိုယ်လုံး ဓားဖြင့် နောက်သို့ ဆုတ်သွားသည်။ သူသည် ခြေလှမ်းပေါင်းများစွာ ယိုင်တိယိုင်တိုင် နောက်သို့ ဆုတ်သွားကာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို တည်ငြိမ်စေပြီး သူ့မျက်လုံးများက အံ့အားသင့်မှုများပြည့်နေသည်။
"နန်ထော်မြွေမိစ္ဆာနဲ့ လူသတ်တစ္ဆေတွေရဲ့ စွမ်းအားကို ငါပေါင်းစပ်ထားတာတောင် သူ့ကို ငါမယှဉ်နိုင်သေးပါလား၊ သူက ဘယ်လိုမကောင်းဆိုးဝါးမျိုးလဲ…" သူ့ကိုယ်တိုင်သာ ကြားနိုင်သောအသံဖြင့် ရေရွတ်လိုက်သည်။
သူသည် ခေါင်းယမ်းလိုက်ပြီး သူ့ဘေးက ရေပြင်ဆီသို့ လက်ဖဝါးကို ညင်သာစွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ ရေထဲမှ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာသော ရေခဲချောင်းများ ထွက်လာပြီး ကျည်ဆန်ထက် မနည်းသော အရှိန်ဖြင့် လင်ချီးယဲ့ဆီသို့ ပစ်လိုက်သည်။
လင်ချီးယဲ့သည် ၎င်းတို့၏တည်ရှိမှုကို လျစ်လျူရှုထားသကဲ့သို့ ၎င်းတို့ကို ဂရုမစိုက်ဟန်ကြည့်ကာ လုံးဝအရှိန်မလျှော့ချေ။ ရေခဲချောင်းများသည် သူ့အနီးနားက အမှောင်ထုထဲကို ရောက်လာသောအခါ ၎င်းတို့သည် အမှောင်ထုထဲတွင် အေးခဲသွားသကဲ့သို့ လှုပ်ရှားမှုမရှိတော့ပေ။
လင်ချီးယဲ့သည် အေးစက်စက်သရော်ပြီး အမှောင်ထုနတ်ဘုရားအပျက်အစီးထဲရှိ လွင့်မျောနေသော ရေခဲချောင်းများက ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲသွားသည်။
"သူ့မှာ တားမြစ်အပျက်အစီး ဘယ်နှခုရှိတာလဲ" ရုပ်သွင်က သံသယများ ပိုမိုပြင်းထန်လာသည်။
ပျက်စီးနေသောရေခဲများသည် ဖြည်းညှင်းစွာကျဆင်းလာပြီး လင်ချီးယဲ့၏ရုပ်သွင်သည် ရေခဲအခိုးအငွေ့မှတစ်ဆင့် ရုပ်သွင်ရှေ့ကို ထပ်မံဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်ပြီး ဓားနှစ်ချောင်းဖြင့် ထပ်မံခုတ်လိုက်သည်။
ကွာခြားချက်မှာ ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ထိုရုပ်သွင်သည် ဓားနှစ်ချောင်းကို သူ့ခန္ဓာကိုယ်အား ခုတ်ဖြတ်ခိုင်းသကဲ့သို့ ခုခံရန် မရွေးချယ်ခဲ့ပေ။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ့လက်ထဲမှ နှင်းခဲဓားကို ထုတ်၍ လင်ချီးယဲ့၏ လည်ပင်းဆီသို့ တည့်တည့်ထွက်လာသည်။
လင်ချီးယဲ့၏မျက်လုံးအိမ်းများသည် ရုတ်တရက် ကျုံ့သွားပြီး သူ့ဘယ်လက်ကဓားဖြင့် တိုက်ခိုက်မှုကို လက်လျှော့လိုက်သည်။ သူသည် နှင်းခဲဓားကို လျှပ်စီးကဲ့သို့ ပိတ်ဆို့လိုက်ပြီး သူ့ညာလက်ကဓားဖြင့် ထိုလူ၏ရင်ဘတ်ကို လေးလံစွာခုတ်လိုက်သည်။
ဖူး
နေရာတိုင်းတွင် သွေးများစင်ထွက်လာပြီး ရုပ်သွင်၏ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် ပြင်းထန်သော ဓားအမှတ်အသားတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူသည် ခေါင်းငုံ့ကာ ဒဏ်ရာကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူ့မျက်လုံးများက နာကျင်မှုမရှိသော်လည်း နောင်တရစွာ ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။
သူသည် နောက်သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ်ဆုတ်ပြီး လင်ချီးယဲ့နှင့် ခပ်ခွာခွာနေလိုက်သည်။
ဤတစ်ကြိမ်တွင် လင်ချီးယဲ့သည် ဆက်လက်တိုက်ခိုက်ခြင်းမပြုဘဲ ထိုနေရာတွင် ရပ်ကာ တစ်ဖက်လူကို ငြိမ်သက်စွာကြည့်နေသည်။
"ငါမင်းကို မနိုင်ရင်တောင် ငါတို့သရေဖြစ်နိုင်တယ်လို့ ထင်ထားတာ၊ ဒီလောက်အထိ ဆိုးဆိုးဝါးဝါး ရိုက်နှက်ခံရမယ်လို့ မထင်ထားဘူး…" ထိုလူ၏ရင်ဘတ်ပေါ်က ဒဏ်ရာသည် ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ အရှိန်ဖြင့် သက်သာသွားသည်။ စက္ကန့်အနည်းငယ်ကြာတော့ ပြင်းထန်သောဓားအမှတ်အသားမှာ အနီရောင်အမှတ်အသားတစ်ခုသာ ကျန်တော့သည်။
အရမ်းမြန်ဆန်တဲ့ပြန်လည်ကုသခြင်းလား။
လင်ချီးယဲ့သည် ဤမြင်ကွင်းကိုမြင်လိုက်သောအခါ သူ့မျက်လုံးထဲတွင် အံ့အားသင့်မှုပေါ်လာသည်။
ထိုလူသည် သူ့ခေါင်းစွပ်ကို ညင်သာစွာ ချွတ်ကာ ငြိမ်သက်ပြီး နူးညံ့သော သူ့မျက်နှာကို ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်သည်။ သူ့မျက်လုံးများက ရှားပါးတိရစ္ဆာန်တစ်ကောင်ကို ကြည့်နေရသကဲ့သို့ စူးစမ်းချင်စိတ်နှင့် စိတ်လှုပ်ရှားမှုအပြည့်ဖြင့် လင်ချီးယဲ့ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။
"မတွေ့တာကြာပြီနော် လင်ချီးယဲ့"
TK Team (Chapter 222)