Volume 1 (သေမျိုးနယ်မြေ ၂၂၁)
Chapter 221 (တစ္ဆေကိုရှာဖွေခြင်း)
ညကောင်းကင်အောက်တွင် ရင်းနှီးသော ဖုန်းမြည်သံ မြည်လာသည်။
"လက်ထောက်ခေါင်းဆောင်"
"ချီးယဲ့ အဲဒီကားရဲ့နေရာကို ရှာတွေ့ပြီ" ဝူရှန်းနန်၏အသံက ဖုန်းတစ်ဖက်မှ ထွက်လာသည်။ "လွန်ခဲ့တဲ့ငါးမိနစ်လောက်က ဟွာရှန်းလမ်းခွဲကနေ မောင်းထွက်ပြီး ကျူဖန်းလမ်းကို ဖြတ်ကျော်ခဲ့တယ်၊ နောက်ဆုံးစောင့်ကြည့်ရေးကင်မရာကနေ သူ့ကို ဖမ်းယူနိုင်ခဲ့ပြီး အဲဒါက အာ့တောက်လမ်းကြားအဝင်ဝမှာ"
"အာ့တောက်လမ်းကြားလား" လင်ချီးယဲ့က တင်းတင်းကျပ်ကျပ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
အဲဒီလမ်းက အရမ်းကျဉ်းတာကို ဗင်ကားက ဖြတ်နိုင်လို့လား။
ဖြစ်နိုင်သော်လည်း သူက ဘာကြောင့် ထိုနေရာကို သွားရသနည်း။ ထိုနေရာတွင် ဟိုးအရင်ကတည်းက စွန့်ပစ်ထားသော အဆောက်အဦဟောင်းများကလွဲ၍ ဘာမှမရှိချေ။
"ဒါ့အပြင် အဲဒီကားပိုင်ရှင်အချက်အလက်ကို ငါစစ်ဆေးကြည့်တော့ ပိုင်ရှင်က ချန်းနန်ဒေသခံမဟုတ်ဘူး၊ ပြီးတော့ ကားက အနီရောင် Toyota ဖြစ်ရမှာဖြစ်တာကြောင့် လိုင်စင်က အတုဖြစ်လိမ့်မယ်"
"ကျွန်တော်သိပြီ"
လင်ချီးယဲ့သည် ဖုန်းချလိုက်ပြီး အာ့တောက်လမ်းကြားဆီသို့ တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ ပြေးသွားခဲ့သည်။
ကံကောင်းထောက်မစွာ သူသည် ချန်းနန်ဇာတိဖြစ်ပြီး မဟုတ်ပါက အာ့တောက်လမ်းကြားသည် မည်သည့်နေရာတွင်ရှိသည်ကိုပင် သူမသိလောက်ပေ။ လမ်းဟောင်းတစ်ခုဖြစ်သောကြောင့် လူတိုင်း၏အမြင်အာရုံကနေ ပျောက်ကွယ်နေသည်ဟု ပြောလို့ရသည်။ ချန်းနန်ဒေသခံအများစု၏အဆိုအရ ဒီလိုလမ်းဟောင်းကြီးက ဒီခေတ်မြို့ကြီးမှာ ရှိနေဆဲဆိုတာ မသိကြပေ။
တစ်နည်းဆိုရသော်... အလောင်းကို ခိုးယူသူသည်လည်း ချန်းနန်ဇာတိဖြစ်သည်လား။
သို့သော် ဒီအလောင်း ၃ လောင်းကို သူ ဘာကြောင့် ခိုးယူရသနည်း။
သူက 'လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်' အလောင်းတွေကိုပဲ ခိုးတာမဟုတ်ဘူးလား။ သို့သော် သူတို့သုံးယောက်က သာမန်လူတွေဖြစ်သည်... သူသည် 'လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်' ကို စုံစမ်းပြီး ညကင်းစောင့်လူသားများထက် ၎င်း၏တည်နေရာကို ရှာချင်တာများလား။
လက်ရှိအခြေအနေကိုကြည့်ရင် ဤအရာက အသင့်လျော်ဆုံး ရှင်းပြချက်လို့ ထင်ရသည်။
ဦးတည်ရာကိုသိပြီးနောက် လင်ချီးယဲ့သည် မြို့ထံတွင် ပြေးလွှားနေခဲ့သည်။ သူသည် မြို့ဟောင်း၏အစွန်အဖျားသို့ တန်းတန်းမတ်မတ်သွားပြီး သူ့စိတ်ထဲတွင် မှတ်မိသည့်လမ်းကြောင်းအတိုင်း အာ့တောက်လမ်းကြားဆီသို့ အမြန်ပြေးသွားခဲ့သည်။
မကြာမီ သူသည် အာ့တောက်လမ်းကြား အဝင်ပေါက်သို့ ရောက်သွားသည်။
ဝေးလံခေါင်သီသော ဆင်ခြေဖုံးလမ်းပေါ်တွင် မီးမရှိသော လမ်းကြားမှာ မှေးမှိန်ပြီး မှောင်နေသည်။ တစ်ဖက်တစ်ချက်ရှိ ပျက်စီးနေသော စက်ရုံဟောင်းများကို ဆယ်နှစ်ကျော်ကြာအောင် စွန့်ပစ်ထားခဲ့သည်။ ဤနေရာတွင် လူသားအရိပ်အယောင် လုံးဝမရှိပေ။
လင်ချီးယဲ့သည် မျက်လုံးများကို ကျဉ်းမြောင်းထားပြီး မှောင်နေသော လမ်းကြားဆီသို့ လျှောက်သွားသည်။
သူ၏စိတ်အာရုံခံစားမှုသည် အမြင့်ဆုံးအတိုင်းအတာကို လွှမ်းခြုံထားပြီးဖြစ်ပြီး သူ့အနီးနားက လှုပ်ရှားမှုများကို အမြဲတမ်းအာရုံစိုက်နေသည်။ မီတာတစ်ရာအကွာအဝေးအတွင်း၌ သူသည် အသေးစိတ်အချက်အလတ်များကို မလွတ်ကင်းနိုင်ပေ။
လမ်းကြားထဲကို ဆယ်မိနစ်ခန့် လမ်းလျှောက်ပြီးနောက် လင်ချီးယဲ့သည် ရပ်တန့်သွားပြီး သူ့အမူအရာက အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။
သူ၏ညာဘက်ရှိ စက်ရုံဟောင်းတွင် ရင်းနှီးသော အနက်ရောင်ဗင်ကားရပ်ထားသည်။ လိုင်စင်နံပါတ်ပြားကို ဖယ်ရှားခံထားရသော်လည်း လင်ချီးယဲ့သည် ၎င်းက သူမြင်လိုက်ရသည့် ဗင်ကားဖြစ်သည်ကို သံသယမရှိပေ။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်း၏ကားအဖုံးထဲတွင် အလောင်းပါသော အလုံပိတ်အိတ်၏ သဲလွန်စများ ရှိနေသေးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
လင်ချီးယဲ့သည် ထိုင်ချလိုက်ပြီး ခြေဖဝါးအောက်ရှိ ရွှံ့မြေပြင်ပေါ်ကို လက်ချောင်းများဖြင့် ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်ကာ သူ့မျက်လုံးများတွင် သံသယအရိပ်အယောင်များ ရှိနေသည်။
ဤနေရာတွင် စက်ရုံဟောင်းသည် ဘိလပ်မြေကြမ်းခင်းမရှိသော်လည်း ယခင်မြေသားအလုပ်ရုံများကဲ့သို့ပင်။ အလောင်းပါသော အလုံပိတ်အိတ်ကို ဆွဲယူလိုက်လျှင် သဲလွန်စများ မလွဲမသွေ ကျန်ရစ်မည်ဖြစ်သည်။
တွန်းလှည်း သို့မဟုတ် တခြားကိရိယာများကို အသုံးပြုပါက ဘီးများ၏ ခြေရာများကို ချန်ထားခဲ့သင့်သည်။ နောက်ပြန်ဆုတ်သွားကာ အလောင်းကို ကိုယ်တိုင်သယ်သွားပါက နက်နဲသောခြေရာများ ကျန်ရစ်စေမည်ဖြစ်သည်။
သို့သော် ယခုအခါ မြေပြင်သည် ခြေရာမဆိုထားနှင့် ချိုင့်ရာအရိပ်အယောင်ပင် မရှိဘဲ အလွန်မှောင်မိုက်နေသည်။
သူ့လိုမျိုး တစ်ဖက်လူတွင် သွက်လက်မှုကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်သော တားမြစ်အပျက်အစီးတစ်ခုများ ရှိနေနိုင်သလား။
ထို့ကြောင့် လင်ချီးယဲ့သည် အနီးနားရှိ စက်ရုံအဆောက်အအုံဟောင်းများကို ရှာဖွေခဲ့ပြီး လူသားအရိပ်အယောင်လက္ခဏာကို ရှာမတွေ့ခဲ့ပေ။ ဤဗင်ကားသည် ဒီနေရာတွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာရခြင်းက ယုတ္တိမရှိပေ။
သူနာပြုနှင့် အလောင်းပါသော အလုံပိတ်အိတ်များက ကမ္ဘာမြေပေါ်ကနေ ပျောက်ကွယ်သွားပုံရသည်။
ဤအခိုက်အတန့်တွင် လင်ချီးယဲ့သည် ဟုန်ယင်း၏ 'လျှို့ဝှက်သူခိုး' အကဲဖြတ်ချက်အတွေးကို သတိရမိသည်။ "သူက ဒီမြို့မှာ တစ္ဆေနဲ့တူတယ်၊ ငါတို့ သူ့ရဲ့တည်ရှိမှုကို ခံစားနိုင်ပေမယ့် သူနဲ့ ဘယ်တော့မှ မနီးစပ်နိုင်ဘူး"
တစ္ဆေ…
လင်ချီးယဲ့၏ မျက်လုံးများသည် အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး ကောင်းကင်က လရောင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ အဝေးမှ လင်းနို့များစွာသည် ဤနေရာသို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိလာသည်။ မြေကြီးမှ ပိုးကောင်များစွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး လင်ချီးယဲ့၏ပတ်ပတ်လည်ကို ဝန်းရံထားသည်။
လင်ချီးယဲ့အနီးနားတွင် ညသတ္တဝါများ ပို၍များလာပြီး သူတို့သည် ညွှန်ကြားချက်တချို့ကို ရရှိခဲ့သကဲ့သို့ အရပ်ရပ်ကို တပြိုင်နက် ပြန့်ကျဲသွားကြသည်။
"မင်းက တစ္ဆေဖြစ်နေရင်တောင် ချန်းနန်မြို့မှာရှိနေသရွေ့ မင်းကို ငါဖမ်းနိုင်တယ်" လင်ချီးယဲ့က ပေါ့ပါးစွာပြောလိုက်သည်။
…
ချန်းနန်မြို့။
မြေအောက်။
မြောင်းများအတွင်း ဒီရေကဲ့သို့ ကြွက်များက တဟုန်းဟုန်း တောက်လောင်နေသည်။ သူတို့သည် လမ်းကြောင်းများကြားတွင် အစီအစဉ်တကျရွေ့လျားနေကာ မြောင်းများ၏ ထောင့်တိုင်းကို ဂရုတစိုက် ရှာဖွေနေကြသည်။
မြေအောက်လိုဏ်ဂူတစ်ခုတွင် ဖော်မလင်နှင့်ပြည့်နေသော ဖန်အိုးလေးလုံးမှာ မြွေခေါင်း၊ ပုတ်သင်တစ်ခြမ်း၊ အနက်ရောင်လက်ချောင်း၊ ရှုပ်ထွေးနေသောနွယ်ပင်များ အပါအဝင် ထူးဆန်းသော အကြွင်းအကျန်များကို စိမ်ထားသည်...
ဤနမူနာများ၏နောက်ကွယ်တွင် သပ်ရပ်သောလည်ပတ်မှုစားပွဲအများအပြားရှိသည်။ ၎င်းတို့သည် အနည်းငယ်ဟောင်းနေသော်လည်း ရှုထောင့်အစုံကနေကြည့်ရင် ၎င်းတို့က အသုံးဝင်သည်။ ခွဲစိတ်ဓားများကို ၎င်းတို့အနားရှိ စတီးပြားများတွင် သေသေသပ်သပ်ထားရှိထားသည်။
ထိုအချိန်တွင် ခွဲစိတ်ခန်းသုံးစားပွဲပေါ်မှာ ဖြူဖျော့နေသော အလောင်း ၃ လောင်းရှိသည်။
အနက်ရောင်မျက်မှန်တပ်ထားပြီး အင်္ကျီအဖြူဝတ်ထားသော လူငယ်သည် ခွဲစိတ်ဓားကို ကိုင်ဆောင်ကာ အလောင်းသုံးလောင်းရှေ့တွင် ရပ်နေပြီး ခေါင်းငုံ့ကာ တစ်ခုခုကို တွေးတောနေရင်း မျက်ခုံးများကြားတွင် သံသယများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
"မဟုတ်ဘူး... ဒါကမတူဘူး..."
သူတွေးတောနေစဉ် တီကောင်က သူ့ခြေရင်းသို့ ကျလာသည်။ သူသည် ဂရုမစိုက်ဟန် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ၎င်းကိုတက်နင်းကာ သေဆုံးသွားသည်။
နောက်အခိုက်အတန့်တွင် ပိုးနားသန်သည် တခြားအပေါက်ကနေ ပြုတ်ကျလာသည်။ ခဏမျှ ကြောင်တက်တက် ရွေ့လျားသွားပြီးနောက် တဟုန်ထိုး တက်လာသော ကြွက်များကြောင့် တစ်စစီဖြစ်သွားခဲ့သည်။
သူသည် ရှေ့ကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ "ဒီနေ့ ပိုးကောင်တွေများလွန်းတယ်..."
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ဤကဲ့သို့သော မြင်ကွင်းများသည် ရေမြောင်းများပေါ်တွင် ဖြစ်ပျက်နေပါသည်။
…
အမှောင်ထဲတွင် လင်ချီးယဲ့သည် မျက်လုံးများကို ရုတ်တရက်ဖွင့်လိုက်ပြီး သူ့ခြေဖဝါးကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။
"ရေမြောင်းထဲမှာလား" သူက မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။
သူ့အမြင်အာရုံကို အချိန်နှင့်တပြေးညီ ညသတ္တဝါများဖြင့် မျှဝေနိုင်ခြင်း မရှိသော်လည်း မြေအောက်မှာဘာဖြစ်နေသလဲ သူမသိနိုင်တာတော့ မဟုတ်ပေ။ သူလွှတ်လိုက်သော ညသတ္တဝါများစွာသည် မြောင်းထဲသို့ ဝင်သွားသော အလျင်မြန်ဆုံးအကောင်များက သေဆုံးသွားကြသည်။ ၎င်းတို့ကိုယ်တိုင်က ပြဿနာတချို့ကို ရှင်းပြခဲ့သည်။
နောက်အခိုက်အတန့်တွင် လင်းနို့တစ်ကောင်သည် အနီးနားရှိ မြောင်းထဲမှ ပျံတက်လာပြီး လင်ချီးယဲ့တစ်ဝိုက်တွင် အချိန်အတော်ကြာ ပျံဝဲနေသည်။
"ကြွက်အုပ်လိုက်လား" လင်ချီးယဲ့သည် ထိတ်လန့်သွားပြီး ဒီနေ့ အရက်ဆိုင်မှာ မြင်လိုက်ရသော ကြွက်အကြောင်း အမြန်စဉ်းစားပြီး သူ့မျက်လုံးကို အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းထားလိုက်သည်။
ဒီတစ်ခေါက်တော့ ငါနေရာမှန်ကို ရှာတွေ့ပြီထင်တယ်။
သူသည် ရေဆိုးမြောင်းအဖုံးဆီသို့ လျှောက်သွားကာ ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီး လက်ကိုဆန့်ရင်း လေထဲကို ဖိလိုက်ပြီး ခမ်းနားသော မှော်စက်ဝိုင်းတစ်ခုက သူ့လက်ဖဝါးတွင် ပွင့်လာသည်။
အလင်းမှိန်ဖျော့သွားသောအခါတွင် အဖြူရောင်မံမီလေးသည် လင်ချီးယဲ့ထံသို့ အမြန်ပြေးသွားပြီး ပတ်ပတ်လည်ကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ကြည့်လိုက်သည်...
ထို့နောက် သူက ဝမ်းနည်းစွာဖြင့် သူ့လက်ကို ဖြန့်လိုက်သည်။
"မုမု ဒီတစ်ခါတော့ စားစရာမရှိသေးဘူး" လင်ချီးယဲ့သည် သူ့ခေါင်းကို အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့စွာ ထိလိုက်သည်။
အချိန်တိုလေးအတွင်းမှာ မုမုကို သူလက်နက်တွေ မပေးနိုင်တော့ဘူးဆိုတာ သူသိသော်လည်း လင်ချီးယဲ့သည် တစ်ဖက်လူ၏ စိတ်ပျက်နေသော အရိပ်အယောင်ကို မြင်လိုက်တိုင်း အပြစ်ရှိသလို အမြဲတမ်းခံစားရသည်။
"ငါနဲ့ခဏလောက် မြေအောက်ဆီလိုက်ခဲ့ပါ"
TK Team (Chapter 221)
