Volume 1 (သေမျိုးနယ်မြေ ၂၀၅)
Chapter 205 (ညနတ်ဘုရား)
ဓား၊ ဝတ်ရုံ၊ တံဆိပ်။
ဤသည်မှာ တရားဝင် ညကင်းစောင့်လူသားတိုင်းပိုင်ဆိုင်သည့် စံပြပစ္စည်းများဖြစ်သည်။ အထူးညကင်းစောင့်လူသားများအတွက် ဓားဖြောင့်သည် တခြားပစ္စည်းတူလက်နက်များဖြင့် အစားထိုးနိုင်ပြီး ဝတ်ရုံ၏ပုံစံကလည်း သက်ဆိုင်ရာအဖွဲ့အလိုက် ပြောင်းလဲသွားမည်ဖြစ်သည်။ အထူးတပ်ဖွဲ့ဖွဲ့ပြီးနောက် ထိုအထူးတပ်ဖွဲ့ပိုင်သောအရောင်၏ဝတ်ရုံကို ထပ်မံထုတ်ပေးမည်။
သာမန်ညကင်းစောင့်လူသားများ၏ ဝတ်ရုံများက အနီရင့်ရောင်ဖြစ်ပြီး အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အနီရင့်ရောင်က သွေးများကို ဖုံးကွယ်နိုင်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ [မျက်နှာဖုံး] အဖွဲ့၏ဝတ်ရုံများက မီးခိုးရောင်ဖြစ်ပြီး [ဖီးနစ်] အဖွဲ့၏ဝတ်ရုံများက ရွှေရောင်ဖြစ်သည်။
သို့သော် တံဆိပ်များကို အစားထိုးခြင်း၊ ပြန်လည်ထုတ်ပေးခြင်း သို့မဟုတ် ပြောင်းလဲခြင်း ပြုလုပ်၍မရပေ။ ၎င်းသည် ညကင်းစောင့်လူသားတိုင်းအတွက် ထူးခြားပါသည်။
ယင်းက ညကင်းစောင့်၏ဘဝဖြစ်သည်။
၎င်းက သူတို့အသက်ကို ပေးဆပ်ရမည်ဆိုလျှင်ပင် ၎င်းသည် တားမြစ်အပျက်အစီးမရှိသော ညကင်းစောင့်လူသားများအား အချိန်တိုအတွင်း တားမြစ်အပျက်အစီးများကို အသက်သွင်းနိုင်ပြီး တားမြစ်အပျက်အစီးရှိသောသူများကို အချိန်တိုအတွင်း ပို၍မြင့်မားသောနယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းနိုင်စေမည်ဖြစ်သည်။
ဤသည်မှာ သူတို့အသက်များဖြင့် တိုက်ခိုက်နေရသော ညကင်းစောင့်လူသားတိုင်းအတွက် မတည်မှု၊ သူတို့၏နောက်ဆုံးဂုဏ်သိက္ခာ... နှင့် စိတ်ပျက်အားငယ်ဖွယ်အခြေအနေများတွင် ယုံကြည်မှုဖြစ်သည်။
——နောက်ကျောက ကျမ်းသစ္စာစကားလုံးများလိုပင်။
နည်းပြဟုန်သည် သူ၏ယုံကြည်မှုကို တွန်းအားပေးသည့်လုပ်ငန်းစဉ်တွင် အနှောင့်အယှက်ဖြစ်သွားတာ ထင်ရှားသည်။
"ချီးယဲ့ မင်း…" နည်းပြဟုန်က လင်ချီးယဲ့ကို ကြောင်တောင်တောင်ကြည့်ရင်း သူ၏နောက်ဆုံးခမ်းနားသောအခိုက်အတန့်က ဒီလိုနည်းဖြင့် နှောင့်ယှက်ခံရလိမ့်မည်ဟု ဘယ်တုန်းကမှ သူမထင်ထားခဲ့ပါ။
လင်ချီးယဲ့သည် သူတို့သုံးယောက်ရှေ့ကို လျှောက်သွားကာ ထွက်သွားတော့မည့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မီးလုံးကြီးအား ရင်ဆိုင်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။
"ကျန်တာကို ကျွန်တော့်ဆီအပ်လိုက်ပါ"
သူသည် မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာမှိတ်လိုက်ပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အရောင်အဝါများ ထွက်လာကာ သူ့နှုတ်ခမ်းများက အနည်းငယ်ပွင့်လာသည်။
"သယ်ဆောင်ခြင်း…"
ဆေးရုံမှ ညနတ်ဘုရားမ၏ဝိညာဉ်သည် စိတ်မြူခိုးအတွင်းသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ကာ ကမ္ဘာဆီဆင်းလာခဲ့သည်။ သူမသည် လင်ချီးယဲ့၏မှိတ်ထားသောမျက်လုံးများကို အပြုံးဖြင့် ကြည့်ပြီး ရှေးကိုခြေတစ်လှမ်းချင်းတိုးရင်း… သူ့အသွင်အပြင်နှင့်အတူ ထပ်လိုက်သည်။
[အမှောင်ထုည] ပိုင်ဆိုင်သော နတ်စွမ်းအားထိပ်တွင် လင်ချီးယဲ့၏ခန္ဓာကိုယ်သည် နတ်ဘုရားအစစ်၏ဝိညာဉ်ကို သယ်ဆောင်ထားသည်။
တိုတောင်းပြီး သန့်ရှင်းသော အနက်ရောင်ဆံပင်သည် အံ့ဩလောက်အောင် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ကြီးထွားလာပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း အနက်ရောင်ဆံပင်ရှည်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး ခါးတစ်ဝိုက်တွင် တွဲလျားကျနေကာ လေ့ကျင့်ရေးကြောင့် မူလက နက်မှောင်သော အရေပြားသည် သာမန်မျက်စိမြင်နိုင်သောအရှိန်ဖြင့် သိသိသာသာ ကြည်လင်ပြီး နူးညံ့သိမ်မွေ့လာသည်။
သူ၏ရှည်လျားသော မျက်တောင်များသည် အနည်းငယ် တုန်ခါသွားပြီး မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်လိုက်ရာ သူ့မျက်လုံးများသည် ကြယ်များကဲ့သို့ တောက်ပကာ နက်နဲပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်နေလေသည်။
အလွန်အင်အားကြီးသော အရောင်အဝါတစ်ခုသည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာပြီး နတ်ဘုရားများ၏ ဖိအားများက ကမ္ဘာပေါ်သို့ တကယ်ကျရောက်လာခဲ့သည်။ သူ့ကိုကြည့်ရုံဖြင့် လူများအား သူ့ကို ကိုးကွယ်ချင်အောင် ပြုလုပ်လိမ့်မည်။
ပိုင်လီဖက်တီးနှင့် တခြားသူများသည် ဒီမြင်ကွင်းကို သူတို့ကိုယ်တိုင်မျက်စိဖြင့် တပ်အပ်မြင်ခဲ့ကြပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာ ပါးစပ်များကျယ်ကျယ်ဖွင့်ကာ သူတို့မျက်လုံးများတွင် ထိတ်လန့်မှုများပြည့်နေသည်။
ဒါက… လင်ချီးယဲ့လား
ဟုတ်တယ် လင်ချီးယဲ့ပဲ
လင်ချီးယဲ့က မျက်လုံးဖွင့်လိုက်သည်။
ထို့နောက်
မည်းမှောင်သွား၏။
ပွက်ပွက်ဆူနေသော ကျောက်ရည်ပူများ၊ မီးလုံးများနှင့် ဂူတစ်ခွင်လုံး အနီရောင်အလင်းတန်းက ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ တစ်စုံတစ်ဦးမှ ငြှိမ်းသတ်လိုက်သကဲ့သို့ အလင်းရောင်အားလုံး ကွယ်ပျောက်သွားသည်။
ကျောက်ရည်ပူက ရှိနေဆဲ၊ မီးလုံးက ရှိနေဆဲ၊ သို့သော် အလင်းရောင်ကတော့ မရှိတော့ချေ…
အမှောင်ထုသည် ဤကမ္ဘာပေါ်တွင် လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်သော စွမ်းအားဖြစ်လာသည်။
အမှောင်ကမ္ဘာမှာ ဇာတ်ဆောင်တစ်ယောက်ပဲကျန်တော့သည်။
သူ၏ရှည်လျားသော အနက်ရောင်ဆံပင်များသည် အနည်းငယ်လွင့်နေသည်။ အနက်ရောင်စစ်အင်္ကျီကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ညသည် ဓားကိုင်ထားသည့် သူ့လက်နှင့် ရောနှောနေသကဲ့သို့ လေပြင်းတိုက်ကာ အင်္ကျီက လွင့်ပျံနေသည်။ သူ့မျက်လုံးများက အမှောင်ထဲမှာ ကြယ်များလို တောက်ပနေပြီး သူ့ခေါင်းထက်က မြေနဂါးကို အေးအေးဆေးဆေး ကြည့်နေသည်။
ထာဝရပုံရိပ်တစ်ခုလိုပင်။
အမှောင်ကမ္ဘာတွင် အလင်းမရရှိသော မီးလုံးသည် အညိုရောင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး မီးလျှံမြေနဂါးသည် တစ်ခုခုမှားနေမှန်း သဘောပေါက်သောကြောင့် စွမ်းအားဆက်လက်စုဆောင်းနေမည့်အစား သူသည် ဟိန်းဟောက်ပြီး မီးလုံးကြီးကို ရှေ့တည့်တည့် ပစ်လိုက်သည်။
အဆောက်အအုံတစ်ခု၏အရွယ်အစားမီးလုံးသည် မြေကြီးပေါ်သို့ကျရောက်တော့မည့် ဥက္ကာခဲတစ်ခုနှင့်တူပြီး ၎င်းသည် ကြောက်မက်ဖွယ်စွမ်းအင်များသယ်ဆောင်လာကာ ကမ္ဘာကြီးကို ဖျက်ဆီးလိုက်သကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာကျဆင်းသွားခဲ့သည်။
ကောင်းကင်၌ အညိုရောင်မီးလုံးသည် လျင်မြန်စွာ ကျယ်လာပြီး လင်ချီးယဲ့၏ မျက်လုံးများက ရေကဲ့သို့ ငြိမ်သက်သွားသည်။
ချွင်
အသံတိုးတိုးလေး ထွက်လာသည်။
အနက်ရောင် စစ်အင်္ကျီအောက်တွင် အပြာရောင်အလင်းတန်းဖြင့် ဓားဖြောင့်တစ်ချောင်းက ဓားအိမ်မှထွက်လာသည်။
ဓားအမှတ်အသားတစ်ခုသည် လျှပ်စီးကြောင်းကဲ့သို့ မီးလုံးကို ဖြတ်သွားပြီး မီးလုံးက လေထဲတွင် လှုပ်ရှားမှုကင်းမဲ့သွားသည်။ အနက်ရောင်ချည်မျှင်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး မီးလုံးမျက်နှာကို ပေါင်းစည်းသွားကာ အဆုံးမရှိအမှောင်ထုသည် ချည်မျှင်အလယ်မှ ထွက်လာပြီး မီးလုံးတစ်ခုလုံးကို တစ်ခဏချင်း ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။
ရလဒ်အနေဖြင့် ကျင်းနန်တောင်တစ်ခုလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်ရန် လုံလောက်သော ဤမီးလုံးသည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ဗလာနတ္ထိအမှောင်ထုထဲတွင် လွင့်မျောနေသော ပူဖောင်းတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။
မီးလျှံမြေနဂါးမှပြင်ဆင်ထားသော အဖျက်စွမ်းအားသည် လင်းချီးယဲ့၏ဓားအောက်တွင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။
"ဒီနေရာက သေးလွန်းတယ် တခြားနေရာကို ရွှေ့ကြရအောင်"
လင်ချီးယဲ့သည် တည်ငြိမ်စွာပြောပြီး သူ့အသံက ပုံမှန်နှင့် မတူဘဲ ပို၍ပြေပြစ်သော်လည်း သူ့စကားတွင် နားမလည်နိုင်သော အရောင်အဝါရှိနေသည်။
စကားပြောပြီးနောက် သူ့ဘယ်ဘက်လက်ကို ညင်သာစွာ မြှောက်လိုက်ပြီး သူ့ခေါင်းထက်က ကျောက်တုံးကြီးဆီသို့ ညွှန်ပြလိုက်သည်။
နောက်အခိုက်အတန့်တွင် သူ၏လက်ချောင်းထိပ်မှ အနက်ရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး တခဏချင်း အလယ်ရှိ ကျောက်တုံးများသည် နှစ်ကီလိုမီတာနီးပါး ပြတ်တောက်သွားပြီး အလယ်ကကျောက်တုံးသည် သဲလွန်စမရှိဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားကာ ကြီးမားသော စက်ဝိုင်းလမ်းကြောင်းတစ်ခုသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။
ကျောက်သားလွှာများကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သည့် ဤလမ်းကြောင်းသည် အဆုံးမရှိသကဲ့သို့ အကြည့်တစ်ချက်ဖြင့် အမြင်အာရုံတွင် အဆုံးမရှိပေ။
ဤအရာမှာ [အမှောင်ထုတိုက်စားခြင်း] ဖြစ်ပြီး နတ်ဘုရားအပျက်အစီး၏ ပတ်၀န်းကျင် နှစ်ကီလိုမီတာကို ဖုံးလွှမ်းထားသည်။ ၎င်းသည် ချက်ချင်းပင် ထူထပ်သော မြေလွှာကို ဆုတ်ဖြဲကာ မြေအောက်မှ မြေမျက်နှာပြင်သို့ တိုက်ရိုက် ဖောက်သွားသည်။
လင်ချီးယဲ့၏ခန္ဓာကိုယ်သည် လျှပ်တပြက်ဖြင့် အနက်ရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး မီးလျှံမြေနဂါးအောက်သို့ တိုက်ရိုက်ပျံသန်းသွားသည်။ သူ၏ နဂါးကြေးခွံမျက်နှာပြင်ပေါ်သို့ လက်ဖဝါးကို တင်ကာ နောက်အခိုက်အတန့်တွင် လူတစ်ယောက်နှင့် နဂါးတစ်ကောင်က တစ်ချိန်တည်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။
တစ်ချက်တည်းဖြင့် ကျောက်လွှာကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ရခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ပြင်ပကောင်းကင်နှင့် ချိတ်ဆက်ရန်ဖြစ်သည်။ ဧရိယာသည် အမှောင်ထုဖုံးနေမှသာ [ညလင်းလက်ခြင်း] ကို သူအသုံးပြုနိုင်သည်။
မြေနဂါးသည် အလွန်အားကောင်းသော်လည်း မြေအောက်တိုက်ပွဲမှာသာ အားကောင်းပြီး ပြိုင်ဘက်၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ တိုက်ပွဲမြေပြင်ကို ပြောင်းလိုက်သရွေ့ သူ၏အင်အားက အလွန်လျော့ကျသွားမည်ဖြစ်သည်။
လင်ချီးယဲ့သည် ဒီမီးလျှံမြေနဂါးကို ဖယ်ထုတ်ရန်သာမက သူ့မှာ ပိုအရေးကြီးသော ရည်ရွယ်ချက်တစ်ခု ရှိခဲ့သည်။
"သူလမ်းကြောင်းဖောက်ပြီး မြေပြင်ပေါ်တက်သွားပြီ" ပိုင်လီဖက်တီးက အော်လိုက်သည်။ "ကျွန်တော်တို့ ဒီလမ်းကြောင်းအတိုင်း ပြန်သွားလို့ရပြီ"
နည်းပြဟုန်သဘ် သူ့ခေါင်းထက်က ဒေါင်လိုက်နီးပါးရှိသော လမ်းကြောင်းကို ကြည့်ပြီး သူတို့နှစ်ယောက်ကို ကြည့်ကာ "မင်းတို့ပျံနိုင်လား"
"ကျွန်တော်ဆီအပ်လိုက်ပါ" ပိုင်လီဖက်တီးသည် သူ့ရင်ဘတ်ကို ပုတ်လိုက်ပြီး သူ့ရင်ဘတ်ပေါ်ရှိ [ကျောက်စိမ်းအလင်းတန်း] သည် ရွှေရောင်ဓားအရိပ်တစ်ခုထဲသို့ စုရုံးလာပြီး သူတို့သုံးယောက်ရှေ့တွင် ရပ်သွားခဲ့သည်။
သူတို့သုံးယောက်သည် ဓားအရိပ်ပေါ်သို့ တက်သွားကာ အပေါ်လမ်းဆီသို့ ပြေးသွားကြသည်။
"ကျွန်တော် လူသုံးယောက်ကို တစ်ခါမှ မသယ်ဖူးဘူး... နည်းနည်းလေးနေသလိုပဲ" ပိုင်လီဖက်တီး၏ ခြေဖဝါးအောက်က ရွှေရောင်ဓားအရိပ်သည် ဖြည်းဖြည်းချင်း တက်လာပြီး ယိမ်းယိုင်နေကာ ဓာတ်လှေကားထက် အများကြီး မမြန်တော့ဘဲ သူက ရှက်ကိုးရှက်ကန်းဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"ငါ အပေါ်ကို ဒေါင်လိုက် ပြေးနိုင်ပေမယ့် ဒီလိုဆိုရင် မင်းတို့နဲ့ လူကွဲသွားမှာ သေချာတယ် ဒီအချိန်မှာ လူမခွဲတာ ပိုကောင်းတယ် တစ်နေရာမှာ ရန်သူ ပုန်းအောင်းနေတုန်းပဲ"
နည်းပြဟုန်က ဂူကိုပြန်ကြည့်ကာ မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။
…
ညအောက်ဘက် တိမ်တိုက်များအထက်
ပါးလွှာသောလေထုထဲမှ ကောင်းကင်ယံတွင် အသွင်အပြင်နှစ်ခု ပေါ်လာသည်။ မီးလျှံမြေနဂါးသည် သူ၏အတောင်ပံများကို ဝှေ့ယမ်းကာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်ဝိုက်ရှိ အနီရောင်မီးလျှံပုံစံများက လင်းလက်နေသည်။ သူသည် ရှေ့ကို စိုက်ကြည့်ကာ ကြောက်ရွံ့မှုများနှင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
သူနှင့်ဆန့်ကျင်ဘက်တွင် အနက်ရောင် စစ်အင်္ကျီကို ဝတ်ဆင်ထားသော လင်ချီးယဲ့သည် လေထဲတွင် တိတ်တဆိတ် ရပ်နေရင်း သူ့လက်ထဲမှ ဓားဖြောင့်သည် လရောင်ကို ထင်ထင်ရှားရှားထင်ဟပ်နေပြီး အနက်ရောင် ကျီးကန်းများသည် သူ့ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ထူးဆန်းပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်စွာ ပျံသန်းနေပါသည်။
"အခု ငါ့အိမ်ကွင်းပဲ" လင်ချီးယဲ့က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။
TK Team (Chapter 205)
