Chapter 206
Viewers 16k

Volume 1 (သေမျိုးနယ်မြေ ၂၀၆)


Chapter 206 (ဆုံးရှုံးမှုကြီး)

ထူထဲနက်မှောင်သော တိမ်တိုက်များက ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို အလွှာနှစ်ထပ်အဖြစ် ခွဲထားပုံရသည်။

တိမ်တိုက်များအောက်တွင် မည်းမှောင်သော ကောင်းကင်၊ သည်းထန်သောမိုး၊ ရွှံ့ထူသောတောင်တန်းများ၊ ပျက်စီးနေသောရွာများ၊ မိုးရေထဲတွင် ကယ်ဆယ်နေသောစစ်သားများနှင့် အဝေးက နီယွန်မီးရောင်များဖြင့် လင်းထိန်နေသောမြို့ရှိသည်။

တိမ်တွေပေါ်တွင်

အေးမြသော လရောင်သည် မှောင်မိုက်နေသော ကောင်းကင်တွင် ကျရောက်နေသည်။ တိတ်ဆိတ်နေသော ကောင်းကင်မှာ အရာအားလုံးထဲတွင် လင်းလက်တောက်ပနေသော လတစ်စင်းသာ ရှိသည်။ ၎င်းသည် ဒဏ္ဍာရီနယ်မြေ သို့မဟုတ် ကမ္ဘာလောကကိုကျော်လွန်၍ တခြားကမ္ဘာတစ်ခုနှင့်တူသည်။

သေမျိုးကမ္ဘာကြီး၏ ပျော်ရွှင်မှုများနှင့် ဝမ်းနည်းမှုများက ဒီနေရာနှင့် ဘာမှမသက်ဆိုင်ဘူးဟု ထင်ရသည်။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင် ဤကမ္ဘာကြီး၌ လူတစ်ဦးနှင့် နဂါးတစ်ကောင်သည် မျက်နှာချင်းဆိုင်လျက် ရှိနေသေးသည်။

ဟို ဟို ဟို ဟို ဟို

ဟိန်းဟောက်နေသော နဂါး၏ အသံသည် ကောင်းကင်အောက်တွင် ပဲ့တင်ထပ်နေပြီး တောက်ပနေသော မီးလျှံအလင်းတန်းသည် လေထဲသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ကာ လင်ချီးယဲ့၏ တည်နေရာဆီသို့ တည့်တည့် ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

လင်ချီးယဲ့၏အသွင်အပြင်သည် လင်းလက်လာပြီး နောက်အခိုက်အတန့်တွင် သူသည် မြေနဂါး၏ အထက်တွင် ပေါ်လာကာ အနက်ရောင်စစ်အင်္ကျီက လွင့်နေသည်။ သူ့လက်ထဲတွင် ဓားဖြောင့်ကိုကိုင်ကာ မြေနဂါး၏နောက်ကျောသို့ ခုတ်လိုက်သည်။

"မြေကြီးကနေ ထွက်လာပြီးနောက် မင်းရဲ့ခွန်အားက တကယ်ကို လျော့ကျသွားပြီ" လင်ချီးယဲ့က ပေါ့ပါးစွာ ပြောလိုက်သည်။ 

သူသည် စစ်မြေပြင်ကို လေထဲသို့ ပြောင်းရွှေ့လိုရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ နည်းပြဟုန်နှင့် တခြားသူများ ပါဝင်ပတ်သက်ခြင်းမှ ရှောင်ရှားရန်ဖြစ်ပြီး တခြားအရေးကြီးသော အကြောင်းရင်းတစ်ခုလည်း ရှိနေသည်... ၎င်းသည် မြေကြီးပေါ်တွင် အင်အားကြီးလွန်းလှသည်။

ယခု လင်ချီးယဲ့သည် ညနတ်ဘုရားမ၏ ဝိညာဉ်ကို သယ်ဆောင်ထားသော်လည်း နတ်ဘုရားအဆင့်ခွန်အားရှိမည်ဟု မဆိုလိုပါ။ ၎င်းသည် သူ့နယ်ပယ်၏ ကန့်သတ်ချက်များအောက်တွင် သူထုတ်ယူနိုင်သော ညစွမ်းအားက ၁ ရာခိုင်နှုန်းအောက်နည်းသည်။

ယခု သူဘယ်နယ်ပယ်ရောက်နေမှန်း မသိသော်လည်း သူသည် 'ဟိုင်' နယ်ပယ်အထွတ်အထိပ် သို့မဟုတ် 'ဝူလျန့်' နယ်ပယ်ထဲသို့ ဝင်သွားလောက်မည်ဟု လင်ချီးယဲ့ ခန့်မှန်းမိသည်။ ယခုအခါ သူသည် မီးလျှံမြေနဂါးနှင့် နယ်ပယ်တူညီနေသည်။

မှန်ပါသည် နတ်ဘုရားဝိညာဉ်ကို သယ်ဆောင်ထားသော လင်ချီးယဲ့က ယခုအခါ 'တူညီသောနယ်ပယ်' ဟုခေါ်သော အရာများထက် များစွာအင်အားကြီးပါသည်။

သို့သော် သူ့ပြိုင်ဘက်ကို အထင်သေးတယ်လို့တော့ မဆိုလိုပါ။ အကောင်းဆုံးနည်းဗျူဟာက မြေနဂါးကို မြေကြီးပေါ်ကနေ ခေါ်ထုတ်ပြီး သူ့အိမ်ကွင်းဆီ လာခိုင်းတာပဲဖြစ်သည်။

မှောင်မိုက်သောညအောက်တွင် လင်ချီးယဲ့၏ရုပ်သွင်သည် မြေနဂါး၏ကျောပြင်တွင် တစ္ဆေသရဲကဲ့သို့ပေါ်လာပြီး သူ၏လက်ထဲက ဓားဖြောင့်သည် မြေနဂါး၏နောက်ကျောကို ပြင်းထန်စွာထိုးဖောက်သွားခဲ့သည်။

အမှောင်ထု၏ အထိအတွေ့သည် ဒဏ်ရာကို ချက်ချင်း ဗဟိုပြုပြီး ပတ်ဝန်းကျင်သို့ လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုက မီးလျှံမြေနဂါးကို ဟိန်းဟောက်စေခဲ့ပြီစ ၎င်း၏အမြီးသည် နောက်ကျောဘက်သို့ ဝှေ့ယမ်းသွားသော်လည်း လင်ချီးယဲ့၏အသွင်အပြင်က သဲလွန်စမရှိဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားသည်… တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ၎င်း၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် အေးခဲနေသော စွမ်းအားတစ်ခု ရှိနေကြောင်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားလိုက်ရပြီး ၎င်း၏ခန္ဓာကိုယ်ကို အဆက်မပြတ် တိုက်စားနေသည်။

[အမှောင်ထုတိုက်စားခြင်း]

အမှောင်ထု၏ လွှမ်းခြုံမှုအောက်တွင် ၎င်း၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ မီးလျှံပုံစံ သုံးပုံတစ်ပုံက လျင်မြန်စွာ မှိန်ဖျော့သွားခဲ့သည်။

ကောင်းကင်တွင် လင်ချီးယဲ့သည် နာကျင်နေသော မီးလျှံမြေနဂါးကြီးကို ဂရုမစိုက်ဟန်ကြည့်ကာ သူ့ဘယ်ဘက်လက်ကိုဖွင့်ပြီး တိုးတိုးလေးပြောလိုက်သည်။

"[ညအရှင်တရားစီရင်ခြင်း]"

အနက်ရောင် စစ်အင်္ကျီသည် မှောင်မည်းနေသော ကောင်းကင်ကြီးနှင့် ဆက်စပ်နေပုံရသည်။ နောက်အခိုက်အတန့်တွင် အနက်ရောင် ဆူးပင်များစွာတို့သည် ကောင်းကင်မှ ထိုးဖောက်ကာ လျှပ်စီးကြောင်းကဲ့သို့ မြေနဂါး၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖြတ်သွားကြသည်။

နဂါးအတောင်ပံများ၊ နဂါးခန္ဓာကိုယ်၊ နဂါးခြေသည်းများ၊ နဂါးကျောရိုးများက... ဤအနက်ရောင်ဆူးပင်များအောက်တွင် မီးလျှံမြေနဂါး၏ခန္ဓာကိုယ်သည် လက်ဝါးကပ်တိုင်တွင် ရိုက်ထားသော အပြစ်သားတစ်ဦးကဲ့သို့ လေထဲတွင် လုံးလုံးပိတ်လှောင်ခံထားရပြီး ညအရှင်တရားစီရင်ခြင်းကို စောင့်မျှော်နေပါသည်။ 

မီးလျှံမြေနဂါးသည် ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို လှည့်ပတ်ကာ ရုန်းကန်ရင်း ဒဏ်ရာမှ သွေးများ စီးကျလာသော်လည်း ၎င်း၏ရုပ်သွင်မှာ မလှုပ်မယှက် ဖြစ်နေသည်။

လင်ချီးယဲ့သည် အမှောင်ထဲသို့ တိုးဝင်ကာ မီးလျှံမြေနဂါးထိပ်သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်သွားကာ ထပ်ပြောသည်။

"[ကြွေကျသောကြယ်တစ်ထောင်]"

ညကောင်းကင်ထက်တွင် မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် ကြယ်ပွင့်များသည် ရုတ်တရက် တောက်ပလာကာ ကောင်းကင်ယံတွင် ထောင်နှင့်ချီသော ကြယ်အမှတ်အသားများ ဖြာထွက်ရင်း လေထုထဲတွင် ပြိုးပြိုးပြက်ပြက်တောက်ပနေသော မီးတောက်များ ဖန်တီးကာ ရှည်လျားတောက်ပသော အမြီးများဖြင့် ကမ္ဘာပေါ်သို့ ကျရောက်လာသည်။

ထိတ်လန့်စရာကောင်းသော ကြယ်ကြွေခြင်းကဲ့သို့ပင်။

မှန်ပါသည် ဤအရာများက ကြယ်များ၏ အရိပ်ချည်းဖြစ်ကာ တကယ့်ကြယ်များမဟုတ်သော်လည်း လင်ချီးယဲ့သည် ဒီစွမ်းရည်က မူလကြယ်အစစ်များအား ဆင့်ခေါ်လာတာကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားနိုင်သည်...

တစ်နည်းဆိုရသော် နက်စ်သည် သူမ၏ခွန်အားအထွတ်အထိပ်တွင်ရှိနေပါက သူသည် စကြဝဠာမှ ဥက္ကာခဲများကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျရောက်စေရန် အမှန်တကယ် ဆွဲထုတ်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ဤအရာက 'နတ်ဘုရား' ၏စွမ်းအားအစစ်ဖြစ်သည်။

၎င်းက အရိပ်ကြွေကျသွားသောကြယ်တစ်ပွင့်သာ ဖြစ်ရင်တောင် မီးလျှံမြေနဂါးကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန် လုံလောက်ပါသည်။

မီးလောင်နေသော ဥက္ကာခဲသည် ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားဖြင့် မီးလျှံမြေနဂါး၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ လိမ့်ဆင်းလာသည်။ ထိတ်လန့်ဖွယ်လှိုင်းက ပကတိမျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်အောင် ဖွဲ့စည်းသွားသည်။ ကျိုးပဲ့နေသောကြယ်အပိုင်းအစများနှင့် မီးတောက်များ လေထဲတွင် ပြိုကျသွားပြီး မီးလျှံမြေနဂါး၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို လုံးလုံးဖုံးအုပ်ထားသည်။

လေက တဆတ်ဆတ်တုန်ခါနေ၏။

လင်ချီးယဲ့သည် လေထဲတွင် ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေပြီး မြင်ကွင်းကို ငုံ့ကြည့်ကာ သူ့မျက်လုံးများတွင် အရောင်အဝါ ကြီးကြီးမားမား ရှိနေသည်။

မီးတောက်နှင့် ကြယ်များ ပျံ့လွင့်သွားသောအခါ မူလက မီးလျှံမြေနဂါး၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ချုပ်နှောင်ထားသည့် ဧရာမဆူးပင်များ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး မီးလျှံမြေနဂါးက… သွေးသံတရဲရဲ ရှုပ်ပွနေပြီဖြစ်သည်။

၎င်း၏ကျိုးပဲ့နေသောအတောင်ပံများသည် လေထဲတွင်ပျံသန်းခြင်းကို မထောက်ပံ့နိုင်တော့ဘဲ ကျိုးပဲ့နေသောခန္ဓာကိုယ်သည် သွေးများယိုစိမ့်နေသည်။ မှေးမှိန်နေသည့်မျက်လုံးများက လင်ချီးယဲ့အား အလွန်ကြောက်စရာကောင်းသည့်အရာတချို့ကို မြင်လိုက်ရသလိုပင် စိုက်ကြည့်နေသည်။ ၎င်း၏မျက်လုံးများက ကြောက်ရွံ့မှုအပြည့်ရှိနေသည်။ 

မီးလျှံမြေနဂါးသည် မိုးခြိမ်းသောတိမ်များထဲသို့ ကူကယ်ရာမဲ့ ပြုတ်ကျသွားကာ မိုးသည်းထန်စွာရွာသွန်းသော လူသားကမ္ဘာမြေဆီသို့ ပြန်ရောက်သွားပြီး မြေပေါ်သို့ပြုတ်ကျသွားသည်။

မိုးစက်များက ၎င်း၏ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ အမာရွတ်များသို့ ဖြာကျလာသည်။ ၎င်း၏အကြည့်သည် မြေကြီးပေါ်သို့ ကျရောက်လာပြီး မျှော်လင့်ချက်တစ်ခု မျက်လုံးထဲတွင် ပြန်ပေါ်လာသည်။

ကမ္ဘာမြေသို့ ပြန်နိုင်သရွေ့ ၎င်းရှင်သန်နိုင်သည်။

ဒီအတွေးက ၎င်းစိတ်ထဲမှာ ပေါ်လာသည်နှင့် တပြိုင်နက် တိမ်တိုက်ထဲက စူးရှ‌သော အဖြူရောင်ဓားအလင်းတန်းတစ်ခုသည် ၎င်း၏ခေါင်းကို တစ်ချက်တည်း ထိုးဖောက်သွားသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အဝေးမှ တိမ်မည်းကြီးများတွင် မိုးခြိမ်းသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဤမိုးခြိမ်းခြင်းဓားသည် ကောင်းကင်မှ အမှန်တကယ်ပင် အပြစ်ပေးခံရသကဲ့သို့ နဂါး၏ဦးခေါင်းကို တစ်ချက်တည်းခုတ်ဖြတ်လိုက်ပြီး ကောင်းကင်မှ မြေပြင်သို့ ပြုတ်ကျသွားသည်။

မီးလျှံမြေနဂါး၏အသက်ဓာတ်က လုံးဝပြတ်တောက်သွားခဲ့သည်။

ဗုန်း

မီးလျှံမြေနဂါး၏ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးသည် တောင်များပေါ်သို့ ပြုတ်ကျပြီး ခပ်မှိုင်းမှိုင်းဆူညံသံများ ပြုလုပ်ကာ မီးခိုးငွေ့များ ထွက်လာသည်...

မဝေးလှသော တောင်ထိပ်တွင် လင်ချီးယဲ့သည် ဖြည်းညှင်းစွာ ထရပ်လိုက်ပြီး မီးလျှံမြေနဂါး၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်၌ သူ့မျက်လုံးများက ငြိမ်သက်စွာ ကျဆင်းလာသည်။ အနီရောင်စွန်းထင်းနေသော သွေးစက်များက ဓားဖြောင့်ပေါ်မှ စီးဆင်းလာခဲ့သည်။

ရင်းနှီးသော နွေးထွေးမှုတစ်ခုက သူ့လက်ဖဝါးမှ သူ့တစ်ကိုယ်လုံးသို့ စီးဆင်းသွားပြီး မီးလျှံမြေနဂါး၏ ဝိညာဉ်ဖြစ်သည်။

"'ဟိုင်' နယ်ပယ်အထွတ်အထိပ်မှာရှိနေတဲ့ မီးလျှံမြေနဂါးရဲ့အလောင်းက ထိပ်တန်းအရည်အသွေး ပစ္စည်းကောင်းဖြစ်ပြီး ဖြုန်းတီးလို့မရဘူး…" လင်ချီးယဲ့သည် ရေရွတ်ပြီး နဂါးအလောင်းဆီသို့ အလျင်အမြန်ပြေးသွားတော့မည်။

ဒီအချိန်မှာ သူရုတ်တရက် ညည်းညူရင်း ခြေထောက်များ အားနည်းလာပြီး မြေပြင်ပေါ်လဲကျသွားသည်။

ပြင်းထန်သော ဝိညာဉ်တစ်ခုသည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ခွာသွားပြီး မကြုံစဖူးသော အားနည်းမှုနှင့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုများသည် သူ့ဝိညာဉ်ထဲသို့ တိုးဝင်လာသည်။ လူတစ်ကိုယ်လုံး အားအင်ကုန်ခန်းကာ ဗလာနတ္ထိဖြစ်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

နက်စ်၏ဝိညာဉ်ရုပ်သဏ္ဌာန်သည် လေထဲတွင် တဖြည်းဖြည်း မှိန်ဖျော့သွားပြီး သူမ၏အသံသည် လင်ချီးယဲ့၏ နားထဲတွင် တိုးညှင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"နင့်ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ ဝိညာဉ်က ကန့်သတ်ချက်ပြည့်သွားပြီ နင်ဆက်လုပ်နေရင် ပြုပြင်လို့မရတဲ့ထိခိုက်မှုကို ခံစားရလိမ့်မယ် နင် ခဏလောက် အနားယူဖို့လိုတယ် နှစ်ဝက်အတွင်းမှာ နင်ငါ့ဝိညာဉ်ကို သယ်ဆောင်နိုင်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး…"

နက်စ်၏ရုပ်သွင်သည် ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် လင်ချီးယဲ့၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် လုံးဝငြိမ်ကျသွားသည်။ သူ မတ်တတ်ရပ်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း မည်သည့် ခွန်အားကိုမှ အသုံးမချနိုင်တော့ပေ။

သူ၏ဆံပင်သည် မူလအရွယ်အစားသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားပြီး သူ၏အသားရောင်သည်လည်း မည်းမှောင်လာကာ သူ၏အသွင်အပြင်သည် ယခင်က လင်ချီးယဲ့ကဲ့သို့ လုံးဝပြောင်းသွားခဲ့သည်။ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း ပြောင်းလဲမှုများသည် နက်စ်၏ဝိညာဉ်ကို သယ်ဆောင်ထားခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်ပြီး နက်စ်ထွက်ခွာသွားသောအခါ သူသည် သဘာဝအတိုင်း မူလအခြေအနေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားမည်ဖြစ်သည်။

သူ့ပတ်ဝန်းကျင်တွင် မိုးသံများ သေးငယ်လာပြီး သူ့ရှေ့မှ မြင်ကွင်းသည် တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်သွားသည်။ သူ့အသိစိတ်သည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှ လျင်မြန်စွာ ထွက်သွားသွားပြီး အိပ်မောကျတော့မည်ဟုသာ လင်ချီးယဲ့ ခံစားလိုက်ရသည်။

"ငါ့နဂါးအလောင်း… ဒီတစ်ခါတော့ ဆုံးရှုံးမှုကြီးကို ငါခံစားလိုက်ရပြီ"

လင်ချီးယဲ့သည် နောက်ဆုံးစကားတစ်ခွန်းကို ညည်းတွားလိုက်ပြီး သတိလစ်သွားကာ တောထဲတွင် အားနည်းစွာ လဲလျောင်းနေသည်။

TK Team (Chapter 206)