Chapter 203
Viewers 16k

Volume 1 (သေမျိုးနယ်မြေ ၂၀၃)


Chapter 203 (သယ်ဆောင်ခြင်း)

"ဟုတ်သား" လင်ချီးယဲ့က တစ်ခုခုကို သတိရပုံရပြီး "မူလခန္ဓာကိုယ်က ဒီကိုယ်ပွားမှာ ဘာဖြစ်သွားသလဲဆိုတာ သိမှာလား"

"မသိဘူး သူတို့က ဝိညာဉ်တစ်ခုတည်းက လာတာဆိုပေမယ့် တစ်ခုနဲ့တစ်ခု ဆက်စပ်မှု မရှိဘူး ကိုယ်ပွားသေသွားတာနဲ့ မူလခန္ဓာကိုယ်က သူပျောက်ကွယ်သွားပြီဆိုတာ သိနိုင်ပေမယ့် အတိအကျ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာကို မသိနိုင်ဘူး"

"ကောင်းတယ်" လင်ချီးယဲ့သည် ခေါင်းညိတ်ပြီး "ဒါဆို အရှင်မာလင်ကို လှုပ်ရှားဖို့ ကျွန်တော် ဒုက္ခပေးရဦးမယ်"

"ဒါက ကိစ္စသေးသေးလေးပါ" မာလင်က ခပ်ရေးရေးပြုံးလိုက်သည်။

သူ့လက်ကို ဆန့်ထုတ်ပြီး ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် ဖိထားကာ ကြက်သွေးရောင် မှော်စက်ဝိုင်းသည် သူ့ရှေ့တွင် လျင်မြန်စွာ ကောက်ကြောင်းပေါ်လာသည်။ အမည်မသိနေရာမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားတစ်ခုသည် အခန်းထဲသို့ ဆင်းသက်လာကာ ဤနေရာ၌ ရှိနေသော အရာတချို့ကို ငေးကြည့်နေသကဲ့သို့ အေးစက်ပြီး ထူးဆန်းနေသည်။

"ချောက်နက်မှော်ပညာက တားမြစ်မျိုးနွယ်က လာတာဖြစ်ပြီး ဝိညာဉ်တွေကို အထူးပြုတယ် မင်းအရင်ထွက်သွားရင် ပိုကောင်းမယ် မဟုတ်ရင် ချောက်နက်ဆီက စွမ်းအားက မင်းကို မတော်တဆ ထိခိုက်မိနိုင်တယ်" မာလင်သည် ချောက်နက်မှော်ပညာ အခမ်းအနားကျင်းပနေစဉ်မှာ လင်ချီးယဲ့ကို ပြောလိုက်သည်။

လင်ချီးယဲ့သည် ခေါင်းညိတ်ပြပြီး တံခါးကို တွန်းဖွင့်ကာ ခြံဝင်းဆီသို့ လှေကားမှဆင်းသွားသည်။ ထိုအချိန်တွင် လီယိဖေးသည် ယနေ့ဆေးကို ကိုင်ဆောင်ထားသော နက်စ်၏ဘေးတွင် ရပ်နေသည်။

အခန်းထဲက လင်ချီးယဲ့ ထွက်လာတာကိုမြင်တော့ လီယိဖေးက စူးစမ်းချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ဘာဖြစ်တာလဲ"

"ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး ကြွက်တစ်ကောင်က ဆေးရုံထဲဝင်လာပြီး မာလင်က ဘယ်လိုပြုမူရမလဲဆိုတာ သူ့ကိုသင်ခန်းစာပေးနေတာ" လင်ချီးယဲ့က လက်ဝှေ့ယမ်းပြသည်။
 
"အိုး... " လီယိဖေးက အနည်းငယ် ဝမ်းနည်းသွားပုံရပြီး "အားကျုးကပြောတယ် မင်းက နောက်ထပ်ကလေးတစ်ယောက်ကို ပြန်ပေးဆွဲ… အဟမ်း အဟမ်း သူနာပြုတစ်ယောက်ကို ခေါ်လာတယ်တဲ့ အဲဒါက ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကို လျှော့ချနိုင်မယ်လို့ ငါတွေးခဲ့တာ ဒါ့အပြင် အားကျူးက ဉာဏ်သိပ်မကောင်းဘူး မာကျန့်တောင် မကစားနိုင်ဘူး နောက်တစ်ခါ ဉာဏ်ကောင်းတဲ့တစ်ယောက်ကို ခေါ်လာပါလား"

လင်ချီးယဲ့: "…"

လီယိဖေး ပြောပြီးနောက် သူသည် လင်ချီးယဲ့ဘေးသို့ ရောက်လာပြီး ခပ်တိုးတိုးပြောလေသည်။ "ငါမင်းကိုပြောပြမယ် လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်ရက်က… ငါ 'ချွမ်း' နယ်ပယ်ကို ဖြတ်ကျော်သွားခဲ့တယ်"

လင်ချီးယဲ့က အံ့အားသင့်သွားသည်။ "ဖြတ်ကျော်တာလား မင်းဘယ်လိုလုပ်လိုက်တာလဲ"

လီယိဖေးက သူ့လက်များကို အပြစ်ကင်းစင်စွာဖြန့်ပြီး "ငါ ဘာမှမလုပ်ပါဘူး လေ့ကျင့်ဖို့နေနေသာသာ ဘယ်လိုလေ့ကျင့်ရမှန်းတောင် ငါမသိဘူး ပြီးခဲ့တဲ့လအနည်းငယ်က ငါကိုယ်အလေးချိန်တက်လာတယ်... သူက နားမလည်နိုင်လောက်အောင် ဖြတ်ကျော်ခဲ့တာ အဲဒါက ဖြတ်ကျော်တာလား ဒါမှမဟုတ် မြွေမိစ္ဆာက ငါ့ကိုပြောပြခဲ့တာလားဆိုတာ ငါမသိဘူး"

လင်ချီးယဲ့သည် လီယိဖေးကို ကြည့်ပြီး သူ့မေးစေ့ကို ထိလိုက်သည်။

ဒီအတိုင်းဆိုရင် သူ့မှာ 'ချွမ်း' နယ်ပယ် တိုက်ခိုက်သူ သုံးယောက်ရှိသော်လည်း နန်ထော်မြွေမိစ္ဆာက 'ချွမ်း' နယ်ပယ်ကို ဖြတ်ကျော်သွားပြီးနောက်မှာ တားမြစ်အပျက်အစီးက ဘာဖြစ်သွားမလဲ...

လင်ချီးယဲ့က ခေါင်းယမ်းပြီး ယခုအခါ ဒီအကြောင်းတွေးရန် အချိန်မဟုတ်သေးပေ။ သူသည် နက်စ်ကို လှည့်ကြည့်ပြီး ခြောက်ကပ်ကပ်အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"အမေ နောက်ကျရင် လှုပ်ရှားဖို့ ကျွန်တော်တကယ်တောင်းဆိုရလိမ့်မယ်"

စိတ်ကျန်းမာရေးဆေးရုံသို့ သူ့ကိုယ်သူ ပစ်ဝင်ခဲ့သော ယိယွီကို သူ့လက်ထဲတွင် ကစားထားသော်လည်း အပြင်ဘက်တွင် မီးလျှံမြေနဂါးနှင့် 'ဟိုင်' နယ်ပယ် သန်မာသူရှိသေးတာကို သူမမေ့သေးချေ။ ကွာဟချက်ကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် သူသည် သူနာပြုကို ဆင့်ခေါ်ရင်တောင် အနိုင်ရရန် အခွင့်အရေး အနည်းငယ်မျှ ရှိမှာမဟုတ်ပေ။

နက်စ်သည် ပြုံးပြီး ခေါင်းညိတ်ကာ တစ်ခုခုကို တွေးနေပုံရပြီး ပြောလိုက်သည်။

"တန်းနာထို့စ် ငါနင့်ကို ထပ်ပြီးသတိပေးရမယ်ထင်တယ် ငါ့ရဲ့လက်ရှိနတ်စွမ်းအားက မပြည့်စုံသေးတာကြောင့် ဝိညာဉ်ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ ငါနင့်ကမ္ဘာကိုသွားရင် တိုက်ပွဲကို အနိုင်ယူနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

လင်ချီးယဲ့ လန့်သွားသည်။

"ဒီတော့ ငါ့မှာ ပိုကောင်းတဲ့ အကြံပြုချက်ရှိတယ်" နက်စ်က ဆက်ပြောသည်။ "ငါ့ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို နင့်နတ်စွမ်းအားထဲ ထည့်သွင်းလိုက်ပါ"

"နတ်စွမ်းအားလား" လင်ချီးယဲ့က စိတ်ရှုပ်သွားသည်။ "ကျွန်တော့်မှာ ဘယ်လိုလုပ် နတ်စွမ်းအားရှိမှာလဲ"

"သေချာပေါက် နင့်မှာရှိတာပေါ့" နက်စ်သည် ရှေ့ကို တိုးလာပြီး သူ့ရင်ဘတ်ကို သူမလက်ချောင်းထိပ်များဖြင့် ညင်သာစွာ ထိလိုက်ရင်း တစ်ချိန်တည်းတွင် သူတို့နှစ်ယောက်၏ နောက်ကွယ်မှာ ရင်းနှီးသော အမှောင်ထုတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာကာ အချင်းချင်း ပဲ့တင်ပြန်စေသည်။

လင်ချီးယဲ့သည် သူ့ခြေထောက်အောက်က ပြန့်ကျဲနေသော ညကို ငုံ့ကြည့်ရင်း ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားသည်။

"အမှောင်ထုနတ်ဘုရားအပျက်အစီးလား"

သူသည် [အမှောင်နတ်ဘုရားအပျက်အစီး] စွမ်းရည်ကို ရသောအခါ ၎င်း၏နောက်ကျောတွင် 'နတ်စွမ်းအား' ဟူသော စကားလုံးလေးလုံးဖြင့် အမှတ်အသားပြုထားတာကို သူရှင်းရှင်းလင်းလင်း သတိရမိသည်။

"ဟုတ်တယ် ဒါက ငါ့ရဲ့နတ်စွမ်းအားပဲ ဒါပေမယ့် ဒါက တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းပဲရှိတယ်" နက်စ်က အပြုံးဖြင့် ပြောသည်။ "နင့်မှာ ဘာလို့ ငါ့နတ်စွမ်းအားရှိသလဲဆိုတာ ငါမသိပေမယ့် နင်မှာရှိနေတာဆိုတော့ နင်ငါ့ဝိညာဉ်ကို သယ်ဆောင်နိုင်တယ်…"

"ဝိညာဉ်သယ်ဆောင်ပြီး ဘာဖြစ်သွားမှာလဲ"

"‘နတ်ဘုရား’ လို့ခေါ်တဲ့ နတ်ဘုရားကို အဓိကအားဖြင့် နတ်စွမ်းအား၊ ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ ဝိညာဉ်နဲ့ ဖွဲ့စည်းထားတယ်။ အခု ငါ့မှာ ဝိညာဉ်နဲ့ ပျက်စီးနေတဲ့နတ်စွမ်းအားပဲ ရှိပြီး ခန္ဓာကိုယ်မရှိဘူး ဒါကြောင့် ငါနင့်ကမ္ဘာကို သွားရင်တောင် ငါလှုပ်ရှားလိုက်တိုင်း ငါ့ဝိညာဉ်ရဲ့အနှစ်သာရကို အသုံးပြုရလိမ့်မယ် ငါ့မှာ ခွန်အားမရှိရုံသာမက ဝိညာဉ်ကိုလည်း အလွယ်တကူ ဆုံးရှုံးရလိမ့်မယ်

ဒါပေမယ့် နင်က ငါ့ဝိညာဉ်ကို နင့်နတ်ဘုရားထဲ ထည့်သွင်းလိုက်ရင် နင့်ရဲ့ကိုယ်ပိုင်ခန္ဓာကိုယ်အပြင် နင်က 'အမှောင်ထုည' ရဲ့ အခွင့်အာဏာတစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို အမှန်တကယ်ပိုင်ဆိုင်လိမ့်မယ် အကျိုးသက်ရောက်မှုက ဝိညာဉ်ကို ရိုးရှင်းစွာ အသုံးပြုခြင်းထက် အများကြီးပိုကောင်းပါတယ်"

"ကျွန်တော်က 'ညနတ်ဘုရား' နဲ့တူတဲ့ တည်ရှိမှုဖြစ်လာမှာလား"

"ဒါက အချိန်တိုလေးပဲ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ငါ့ဝိညာဉ်က အရမ်းအင်အားကြီးပြီး နင့်ရဲ့နတ်စွမ်းအားနဲ့ ခန္ဓာကိုယ် အရမ်းအားနည်းတာကြောင့် နင်အသုံးပြုတိုင်း နင့်ဝိညာဉ်စွမ်းအားက အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ကျော်လွန်သွားလိမ့်မယ် မလိုအပ်ရင် မသုံးတာ အကောင်းဆုံးပဲ"

လင်ချီးယဲ့သည် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူ့မျက်လုံးထဲမှာ အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါ်လာကာ "ကျွန်တော်နားလည်ပြီ…"

ဒီအခိုက်အတန့်မှာ ဆေးရုံ၏ဒုတိယထပ်တံခါးပွင့်လာပြီး ဝတ်ရုံရှည်ဝတ်ဆင်ထားသော မာလင်သည် ခွေးပုလေးနှင့်အတူ ခြံထဲကို အေးအေးဆေးဆေး လျှောက်လာခဲ့သည်။

လင်ချီးယဲ့သည် အံ့အားသင့်သွားပြီး "အရှင်မာလင် ပြီးသွားပြီလား"

"ပြီးပြီ တခြားနေရာက ဝိညာဉ်ကို မူလခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ ဝိညာဉ်ထဲ ငါထည့်လိုက်ပြီ" မာလင်က ပြုံးပြသည်။

"ကိုယ်ပွားကရော သေသွားပြီလား" 

"ဟင့်အင်း ဒီမှာရှိတယ်" မာလင်သည် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ပြီး သူ့လက်ထဲက ခွေးပု၏ခေါင်းကို ပုတ်လိုက်သည်။ တစ်ဖက်လူသည် ခေါင်းငုံ့ရင်း သူ့မျက်လုံးများက ကြောက်ရွံ့မှုပြည့်နေသည်။

လင်ချီးယဲ့သည် ခွေးပုလေးကို ကြည့်ရင်း ထိတ်လန့်တကြား ပါးစပ်ကို ဖွင့်လိုက်သည်။ "ခင်ဗျား သူ့ကို… ခွေးဖြစ်အောင် ပြောင်းလိုက်တာလား"

"ဟုတ်တယ်" မာလင်က ပခုံးတွန့်ကာ "ငါချောက်နက်မှော်ပညာကို အသုံးပြုပြီးနောက် သူ့ဝိညာဉ်က ထိတ်လန့်တကြားဖြစ်နေပြီး စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြဿနာတွေ ကြုံလာလိမ့်မယ်...

မူလက သူ့ဝိညာဉ်ကို တိုက်ရိုက်ခွဲထုတ်ဖို့ ငါစိတ်ကူးခဲ့ပေမယ့် ဆေးရုံမှာ အသက်ဝင်တဲ့အငွေ့အသက်တွေ ကင်းမဲ့နေသေးတယ်လို့ ငါတွေးမိတာကြောင့် သူ့ကို ခွေးတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲဖို့ အသွင်ပြောင်းခြင်းမှော်ပညာကို အသုံးပြုခဲ့တာ ငါဘာမှလုပ်စရာမရှိတဲ့အခါ သူနဲ့ကစားလို့ရတာပေါ့"

ထိုစကားကို ပြောပြီးနောက် သူသည် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ပြီး ခွေးပုလေး၏ မေးစေ့ကို လက်ဖြင့် ကုတ်လိုက်သည်။ ခွေးပုလေး၏မျက်လုံးများက အနည်းငယ်မှုန်မှိုင်းနေပြီး ခဏအကြာတွင် မသေချာမရေရာသော သူ့ပါးစပ်ကို ဖွင့်လိုက်သည်…

"မြောင်"

လင်ချီးယဲ့: "…"

လီယိဖေး: "…"

မာလင်: "…"

"အင်း စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြသနာတွေ ရှိလိမ့်မယ်... နည်းနည်းပေါ့" မာလင်က အန္တရာယ်ကင်းစွာ ပြုံးလိုက်သည်။

လီယိဖေးသည် စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်လိုက်ပြီး ထိုင်ချရန်အမူအရာဖြင့် တစ်ချိန်တည်းတွင် ခွေးပုလေးကို လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "ထိုင်ချလိုက်စမ်း"
 
ခွေးပုလေးသည် ခဏလောက် စဉ်းစားပြီးနောက် မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲချလိုက်ပြီး ထူးဆန်းသော လေ့ကျင့်ခန်းများ လုပ်နေသလို ခြံတွင်းရှိ မြေဆီလွှာနှင့် သူ၏အောက်ပိုင်း ခန္ဓာကိုယ်ကို အရိုးဆန်စွာ တွန့်လိမ်ထားသည်။

လီယိဖေးသည် ပြုံးပြီး မာလင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ "ဦးလေးမာလင် ခင်ဗျားမွေးထားတဲ့ခွေးက လေးနက်ပုံမပေါ်ပါလား"

မာလင်၏မျက်လုံးများက သူ့နှာခေါင်းကိုကြည့်ပြီး နှာခေါင်းကနေ စိတ်ကို ကြည့်ကာာ မကြားချင်ယောင်ဆောင်နေသည်။

လင်ချီးယဲ့သည် မှိန်းမောနေသော ခွေးပုလေးကို စာနာစိတ်ဖြင့် စိုက်ကြည့်ပြီး ပြုံးကာ ပြောသည်။ "ခင်ဗျားပျော်သလိုလုပ်ပါ… ကျွန်တော် အရင်သွားပြီ အပြင်ကလူတွေ စိုးရိမ်တကြီး စောင့်နေလောက်ပြီ…

သူတို့ကို အံ့သြစရာ ကျွန်တော်ပေးရမယ်" 

လင်ချီးယဲ့၏မျက်လုံးများက အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။

TK Team (Chapter 203)