Volume 1 (သေမျိုးနယ်မြေ ၂၀၂)
Chapter 202 (ယိယွီ၏အဖြစ်ဆိုး)
ယိယွီသည် တင်းကျပ်စွာ မျက်မှောင်ကြုတ်ထားရင်း လင်ချီးယဲ့ကို စိုက်ကြည့်ပြီး အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောလာသည်။ "စိတ်ဝင်စားစရာပဲ… မင်းရဲ့လျှို့ဝှက်ချက်က ငါစိတ်ကူးထားတာထက် ကျော်လွန်သွားပြီ
ဒါပေမယ့် မင်းက ငါ့ရှေ့မှာ တိုက်ခိုက် ပေါ်လာရဲတယ်နော် ဘယ်လောက်တောင်တုံးလိုက်သလဲ"
သူ စကားမဆုံးခင်မှာ အေးစက်သော အလင်းတန်းတစ်ခုက ယိယွီ၏မျက်လုံးများထဲကနေ ထွက်လာပြီး လူတစ်ကိုယ်လုံးက လင်ချီးယဲ့၏မျက်နှာဆီသို့ အလျင်အမြန် ရောက်ရှိလာကာ လင်ချီးယဲ့၏ရင်ဘတ်ကို လျှပ်စီးလက်သလို သူ့လက်ဖဝါးဖြင့် ဖိလိုက်သည်။
ဘာမှဖြစ်မလာချေ...
ယိယွီသည် လင်ချီးယဲ့၏ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် ဖိထားသည့် သူ့လက်ဖဝါးကို ကြောင်တောင်တောင် စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူ့လက်ပေါ်က အလင်းရောင်မှိန်မှိန်ကို ကုတ်အင်္ကျီအဖြူက လျင်မြန်စွာ ဝါးမျိုလိုက်သည်။ 'ဟိုင်' နယ်ပယ်အထွတ်အထိပ်တွင် ဝိညာဉ်တိုက်ခိုက်မှုသည် သမုဒ္ဒရာထဲက ရေတစ်စက်ကဲ့သို့ ကုတ်အင်္ကျီ၏မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ကျဆင်းသွားပြီး သဲလွန်စမကျန်ရစ်ခဲ့ပေ။
ဒါက ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ။
ယိယွီ၏စိတ်က တုန်ခါသွားသည်။ ဝိညာဉ်တိုက်ပွဲများသည် အမြဲတမ်း သူ့အတွက် သန်မာသောအချက်ဖြစ်သည်။ တခြားဝိညာဉ်များသည် သူ့နတ်ဘုရားအပျက်အစီးရှေ့တွင် စက္ကူကဲ့သို့ ပျော့ပျောင်းနေသော်လည်း လင်ချီးယဲ့သည် အမှန်တကယ်ပင် မလှုပ်ရှားဘဲ သူ၏ဝိညာဉ်ကို တိုက်ခိုက်နိုင်ခဲ့သည်။
လင်ချီးယဲ့၏နှုတ်ခမ်းထောင့်က အနည်းငယ် မြင့်တက်သွားကာ ယိယွီကို ကြည့်ရင်း အေးအေးဆေးဆေး ပြောလိုက်သည်။
"ကျွန်တော့်စိတ်ကျန်းမာရေးဆေးရုံမှာ ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်ကို ထိခိုက်ချင်သေးတာလား"
ဒီဆေးရုံမှာ သူက အုပ်ချုပ်သူဖြစ်သည်။
မည်သည့်တိုက်ခိုက်မှုမဆို သူ့အပေါ် ပျက်ပြယ်စေသည်။
သူ့လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ ယိယွီ၏လက်ကောက်ဝတ်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး နောက်ဘက်သို့ ပြင်းထန်စွာ တွန်းလိုက်သည်။
ယိယွီသည် သူ့မျက်လုံးများ မှုန်ဝါးလာတာကို ခံစားလိုက်ရပြီး ခဏကြာမူးဝေပြီးနောက် လူတစ်ကိုယ်လုံး မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားသည်။
သူသည် လျင်မြန်စွာ ထလာခဲ့သော်လည်း ရုတ်တရက် အံ့အားသင့်သွားပြီး မူလခန်းမထဲတွင် မရှိတော့ဘဲ ကျယ်ဝန်းသော ခြံဝင်းဆီသို့ ရောက်လာကြောင်း သူတွေ့လိုက်ရသည်။
သူနှင့်မဝေးသော မြက်ခင်းပြင်တွင် အနက်ရောင်ဂါဝန်ကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် အလှုပ်ထိုင်ခုံပေါ်တွင် အေးအေးဆေးဆေး ထိုင်နေကာ သူမလက်ထဲတွင် အပ်နှင့်ချည်တချို့ကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး ဆွယ်တာအင်္ကျီကို ချုပ်နေပုံရကာ တစ်စုံတစ်ခုအား တိုးတိုးပြောရင်း သူမနှုတ်ခမ်းထောင့်က ပျော်ရွှင်စွာပြုံးနေသည်။
သူသည် အရောင်အဝါလုံးဝမရှိဘဲ သာမန်လူတစ်ယောက်လိုပင်။
ယိယွီက လင်ချီးယဲ့၏အသွင်အပြင်ကို မတွေ့ရတော့ပေ။ ခဏမျှတုံ့ဆိုင်းသွားပြီးနောက် သူက သာမန်အမျိုးသမီးဆီသို့ လျှောက်သွားသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ့နောက်ကျောမှ လက်များသည် အလင်းရောင်မှိန်မှိန် တောက်ပနေ၏။
ဤကြောက်မက်ဖွယ်နေရာက အလွန်ဆိုးရွားကြောင်း သူနောက်ဆုံးနားလည်ခဲ့ပြီး လင်ချီးယဲ့အပေါ် တိုက်ခိုက်မှုအားလုံးက ထိရောက်မှုမရှိပေ။ ဤအခြေအနေတွင် တခြားနေရာများမှ အခြေအနေကို ဖွင့်ရန်နည်းလမ်းကိုသာ သူရှာဖွေနိုင်ခဲ့သည်။
ဥပမာအားဖြင့် သူ့ရှေ့က အမျိုးသမီးသည် ကောင်းသောရွေးချယ်မှုဖြစ်သည်။
သူခြေတစ်လှမ်းလှမ်းပြီးသည်နှင့် အလှုပ်ထိုင်ခုံပေါ်မှ အမျိုးသမီးသည် ခဏလောက်မှင်တက်သွားကာ တစ်စုံတစ်ခုကို တွေးနေသလိုမျိုး သူမခေါင်းလှည့်ကာ ယိယွီကို ကြည့်လိုက်သည်...
ယိယွီ၏မျက်လုံးများသည် အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားကာ အရှိန်က မြန်လာပြီး မျက်လုံးတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် အမျိုးသမီးရှေ့ကို ရောက်လာပြီး သူ့လက်ကို မြှောက်လိုက်သည်…
ပေါ့ပ်
နက်စ်သည် ယိယွီ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပွေ့ဖက်ကာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ သူ့ကိုလှည့်ပြီး အမေက ကလေးကို ပွေ့ထားသကဲ့သို့ သူမနှုတ်ခမ်းထောင့်ပေါ်က ကြင်နာသောအပြုံးဖြင့် သူမလက်မောင်းထဲတွင် သူ့ကိုပွေ့ဖက်ထားသည်။
"မြေးလေး… နင်က အဘွားကို တွေ့ဖို့လာတာလား"
ပေါင် ၁၄၀ ကျော် အလေးချိန်ရှိသော ယိယွီသည် ကလေးလေးကဲ့သို့ နက်စ်၏ရင်ခွင်ထဲတွင် ပွေ့ဖက်ခံနေရပြီး ရုန်းကန်မှုအရိပ်အယောင် လုံးဝမရှိပေ။ အဓိကအချက်မှာ… သူလုံးဝမရုန်းကန်နိုင်တာ ဖြစ်သည်။
ယိယွီသည် နက်စ်၏လက်များမှ ခုန်ထွက်ရန် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း သူမည်မျှပင် ခက်ခက်ခဲခဲ ကြိုးစားခဲ့ပါစေ သူ၏ခြေလက်များ သံမှိုဖြင့် ရိုက်ကပ်ခံထားပုံရပြီး သူ လုံးဝ မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ပေ။
ယိယွီအတွက် ထိတ်လန့်စရာအကောင်းဆုံးမြင်ကွင်းမှာ နက်စ်သည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ကြင်နာစွာ ခါလိုက်သည်နှင့် သူ့ခန္ဓာကိုယ်က သာမန်မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်သောအရှိန်နှင့် ကျုံ့လာသည်။ ငါးစက္ကန့်မျှသာကြာပြီးနောက် လူတစ်ကိုယ်လုံးက သုံးပုံနှစ်ပုံမျှ သေးငယ်သွားခဲ့သည်။ အဝေးမှကြည့်လျှင် သူ့အဘွား၏ ရင်ခွင်ထဲမှာ ပွေ့ဖက်ထားသော ကလေးလေးတစ်ယောက်လိုပင်။
ယိယွီသည် ထိုပြုံးနေသောမျက်နှာကို ထိတ်လန့်စွာကြည့်လိုက်ပြီး သူ့ဦးရေပြားထုံကျင်နေကာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်က ဒီမှာမရှိသော်လည်း သူ့ဝိညာဉ်ရှိနေသည်။
ဒီအမျိုးသမီးက သူ့ဝိညာဉ်ကို အရူးအမူး စုပ်ယူနေတယ်ဆိုတာ သူ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားရနိုင်သည်။
ဒီအတိုင်းသာ ဆက်သွားနေမယ်ဆိုရင် အမျိုးသမီး၏ရင်ခွင်ထဲမှာ သူ့ဝိညာဉ်က လုံးဝပျက်စီးသွားလိမ့်မည်။
ယိယွီသည် အသည်းအသန် ရုန်းကန်နေရချိန်မှာ နက်စ်သည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို လွှတ်ချလိုက်ပြီး သူ့ကို မြေကြီးပေါ် ညင်သာစွာ ချထားကာ တစ်ဝက်တစ်ပျက် အနက်ရောင် ဆွယ်တာအင်္ကျီကို ကောက်ကိုင်လိုက်ပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ် ဝတ်ပေးလိုက်သည်။
"မြေးလေး အဘွား နင့်အတွက် ချုပ်ထားပေးတဲ့ အဝတ်တွေ ဝတ်ကြည့်စမ်းပါ နင်အဆင်ပြေလား"
ယိယွီ၏ ပိန်ပါးသော ခန္ဓာကိုယ်ပေါ် အနက်ရောင် ဆွယ်တာအင်္ကျီ တစ်ဝက်တစ်ပျက်ဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားပြီး ဆွယ်တာအင်္ကျီရှိ အနက်ရောင်ချည်တိုင်းသည် အသက်ဝင်လာပုံရကာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို အရူးအမူး ရစ်ပတ်ရင်း အသက်ရှူကျပ်နေသည်။
အမှောင်ထုက သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို အဆက်မပြတ်တိုက်စားရန် ဆွယ်တာအင်္ကျီကို ကြားခံအဖြစ်အသုံးပြုပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်င အဆက်မပြတ် ကိုက်စားခံနေရကာ ညက တစ်လက်မချင်း သူ့အရေပြားကို တိုက်စားသွားတာ ယိယွီ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားလိုက်ရသည်။
အကိုက်ခံရသော ဝေဒနာသည် သူ့အာရုံများတွင် ပြည့်နှက်နေပြီး နာကျင်မှုကြောင့် သူသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် တွန့်ကွေးနေကာ အနက်ရောင် ဆွယ်တာအင်္ကျီကို ချွတ်ရန် ရုန်းကန်နေသော်လည်း ၎င်းက သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ကြီးထွားလာပုံရပြီး သူမည်မျှပင် ခက်ခက်ခဲခဲ ကြိုးစားနေပါစေ မလှုပ်ရှားနိုင်ပေ။
သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်က အသိစိတ်သည် တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ် တစ်ဝက်လောက်ဟာ အဆုံးမဲ့ ချောက်ထဲ ကျသွားပုံရကာ အဆုံးမရှိသော နာကျင်မှုများနှင့် အေးစက်မှုများသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်…
"အား အား အား အား" ယိယွီ၏ အော်ဟစ်ငိုကြွေးသံများက ဆေးရုံတစ်ခုလုံး ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။
ဒီအခိုက်အတန့်မှာ ဆေးရုံ၏ ဒုတိယထပ် ပြတင်းပေါက်က ပွင့်သွားပြီး ကုတ်အင်္ကျီဖြူဝတ်ထားသော လင်ချီးယဲ့က အော်ပြောလိုက်သည်။
"အမေ သူ့ကိုမသတ်နဲ့ ကျွန်တော့်အတွက် အသုံးဝင်နေသေးတယ်"
နက်စ်သည် ခေါင်းကို လှည့်ကာ ပြုံးပြပြီး လင်ချီးယဲ့အား ခေါင်းညိတ်ပြသည်။ "ကောင်းပြီ"
သူမ၏ လက်ချောင်းထိပ်များကို အနည်းငယ်ကွေးကာ ယိယွီ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် ပတ်ထားသော ဆွယ်တာအင်္ကျီသည် ည၏ အထိအတွေ့အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး သူမလက်ထဲသို့ ပျံသန်းလာခဲ့သည်။ သူမသည် သေဆုံးသွားသော ယိယွီထံသို့ ငြိမ်သက်စွာ လျှောက်သွားကာ သူမ၏ အမူအရာမှာ တဖြည်းဖြည်း အေးစက်လာသည်။
"နင်ကများ ငါ့ကလေးကို ထိခိုက်အောင် လုပ်ရဲတယ် ငါနင့်ကို သတ်လိုက်သင့်တာ… ဒါပေမယ့် နင်က အသုံးဝင်သေးတာဆိုတော့ နင့်အသက်ကို ချမ်းသာပေးလိုက်မယ်"
နက်စ်သည် ယိယွီ၏ ကော်လာကို ကောက်ကိုင်လိုက်ပြီး အဝေးကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပစ်လိုက်သည်။ ယိယွီ၏ မျက်လုံးများ မှုန်ဝါးသွားသလို ခံစားလိုက်ရပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားသည်။
ဒီတစ်ခါတော့ သူက ရိုးရှင်းသော စာကြည့်ခန်းထဲရောက်နေသည်။
စာသင်ခန်း၏အလယ်ရှိ သစ်သားစားပွဲပေါ်တွင် ထိုင်နေသည့် အပြာရောင်ဝတ်ရုံဝတ်ထားသော လူငယ်တစ်ဦးသည် 'သက်ကြီးရွယ်အိုများအတွက် ကျန်းမာရေးလက်စွဲစာအုပ်' ကို ကိုင်ဆောင်ကာ သူ့ကိုပင် မကြည့်ဘဲ စူးစူးစိုက်စိုက်ဖတ်နေသည်။
သူ့အနားတွင် ကုတ်အင်္ကျီဖြူဝတ်ထားသည့် လင်ချီးယဲ့က စိတ်ဝင်တစားဖြင့် ယိယွီကို ကြည့်ပြီး ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောသည်။
"အရှင်မာလင် ဘယ်လိုထင်လဲ"
"သူက ကိုယ်ပွားတစ်ခုပဲ သူ့ဝိညာဉ်က ဒီမှာဖျက်ဆီးခံရရင်တောင် မူလခန္ဓာကိုယ်ပေါ် အားနည်းတဲ့သက်ရောက်မှုတွေပဲ ရှိလိမ့်မယ် သူ့ကိုသတ်တာက တွက်ချေမကိုက်ဘူး" မာလင်သည် သူ့လက်ထဲက စာအုပ်ကိုချပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြောသည်။
"သူ့မူလခန္ဓာကိုယ်ကို ထိခိုက်စေတဲ့ နည်းလမ်းရှိလား"
"ရှိတယ်" မာလင်၏ လေးနက်သော မျက်လုံးများက ယိယွီကို ဖောက်မြင်နိုင်ပုံရသည်။ "ဒါက ကိုယ်ပွားတစ်ခုသာ ဖြစ်ပေမယ့် ဝိညာဉ်က မူလခန္ဓာကိုယ်ကနေ ဆင်းသက်လာပြီး မူလခန္ဓာကိုယ်နဲ့ နှီးကပ်တဲ့ဆက်နွယ်မှုရှိတယ်
ငါ့ရဲ့ချောက်နက်မှော်ပညာက ဒီ 'ဆက်နွယ်မှု' ကတစ်ဆင့် သူ့မူလခန္ဓာကိုယ်ကို ထိခိုက်စေနိုင်တယ်။ အဲဒါက သူ့ကို လေထဲမှာ မသတ်နိုင်ပေမယ့် အဲဒါက သူ့ဝိညာဉ်ကို အပျက်သဘောဆောင်တဲ့သက်ရောက်မှု ရရှိစေနိုင်တယ်"
"အပျက်သဘောဆောင်တဲ့သက်ရောက်မှုလား ဘယ်လိုမျိုးလဲ"
"ဥပမာ… အဝေးနေရာက ဝိညာဉ်ကို သူ့ဝိညာဉ်ထဲ အတင်းထည့်တာပဲ"
လင်ချီးယဲ့က လန့်သွားသည်။ "တစ်ကိုယ်တည်းနဲ့ ဝိညာဉ်နှစ်ခုလား"
"အဲဒီလိုအဓိပ္ပါယ်ရပေမယ့် တခြားဝိညာဉ်က လုံလောက်အောင်ဒုက္ခဖြစ်စေရင် သူ့ကိုယ်သူ ထိန်းချုပ်နိုင်မှုကို လျှော့ချနိုင်ပြီး ရူးသွပ်မှုကို ဖြစ်စေတယ်…
ပိုပြင်းထန်ရင် ကိုယ့်ကိုကိုယ် သတ်သေဖို့ အတင်းအကျပ် တွန်းအားပေးဖို့ မဖြစ်နိုင်တာမဟုတ်ဘူး"
လင်ချီးယဲ့သည် မျက်ခုံးပင့်ကာ မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲကျနေပြီး ထိတ်လန့်နေသော ယိယွီကို ပြုံးတစ်ဝက်ဖြင့် ကြည့်ရင်း ဤအကြည့်က ယိယွီကို တုန်လှုပ်သွားစေသည်။
"သူ့ကို အရူးအဖြစ်ပြောင်းတာက… အကြံကောင်းတစ်ခုလိုပဲ"
TK Team (Chapter 202)
