Volume 1 (သေမျိုးနယ်မြေ ၂၀၁)
Chapter 201 (ကျွန်တော့်ရဲ့စိတ်ကျန်းမာရေးဆေးရုံကနေ ကြိုဆိုပါတယ်)
ယိယွီ: "…"
"အံ့ဩစရာပဲ" ယိယွီသည် လေးနက်သောအသံဖြင့် ပြောပြီးနောက် သူ့မျက်လုံးများတွင် စူးရှတောက်ပသော အလင်းတန်းများ ပွင့်လာပြီး လင်ချီးယဲ့၏ စိတ်ထဲသို့ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော ဝိညာဉ်က တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်လာသည်။
သူသည် ယိယွီ၏မူလခန္ဓာကိုယ် အိမ်မက်ဆိုးတစ်ခုမျှသာဖြစ်သော်လည်း သူသည် 'ဟိုင်' နယ်ပယ်၏ အထွတ်အထိပ် ခွန်အားကို ပိုင်ဆိုင်ထားဆဲပင်။ သူသည် မီးလျှံမြေနဂါးကို ယုံကြည်သူအဖြစ် ယဉ်ကျေးအောင် အလွယ်တကူပြုလုပ်နိုင်မှတော့ 'ချီ' နယ်ပယ် ကိုယ်စားလှယ်က ဘယ်လိုလှိုင်းလုံးကို ပြုလုပ်နိုင်မှာလဲ။
ထို့အပြင် ကောင်းကင်တမန်တော်ပဲဖြစ်ဖြစ် ညနတ်ဘုရားမပဲဖြစ်ဖြစ် ဝိညာဉ်စွမ်းရည်ကို မပိုင်ဆိုင်ထားကြပေ။ သို့သော် ယိယွီအတွက်တော့ ဒါက သူ၏အထူးစွမ်းရည်ဖြစ်သည်။ လင်ချီးယဲ့ကို 'ချီ' နယ်ပယ်သာရှိသော လူတစ်ယောက်က ပြောစရာပင်မလိုပေ။ သူက ယိယွီနှင့် နယ်ပယ်တူနေရင်တောင် ဝိညာဉ်တိုက်ပွဲမှာ အနိုင်ရရန် မသေချာပေ။
ဤလှိုင်းလုံးက မှားနိုင်စရာမရှိပေ။
"ချီးယဲ့"
ယိယွီက လင်ချီးယဲ့ကို တိုက်ခိုက်နေတာမြင်တော့ ပိုင်လီဖက်တီးက အော်ဟစ်ပြီး သူ့အိတ်ကပ်ထဲကနေ တစ်ခုခုထုတ်တော့မည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် မာထျန်းယိသည် ရှေ့ကိုလှမ်းပြီး သူ့လက်ကောက်ဝတ်ကို တင်းကျပ်စွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ မယုံနိုင်စရာဖိအားက ကျန်သုံးယောက်ကို ဖိနှိပ်ထားသည်။
ထိုမျှသာမကဘဲ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကျောက်ရည်ပူများသည် ပြင်းထန်စွာ လူးလှိမ့်နေကာ မီးလျှံမြေနဂါးက သူတို့ကို ကြည့်ကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နဂါးစွမ်းအားဖြင့်လည်း ဖိနှိပ်ထားသည်။ ထိုဖိနှိပ်ခြင်းနှစ်ဆအောက်တွင် နည်းပြဟုန်ပင် လှုပ်ရှား၍မရပေ။
"လူယုတ်မာ" ပိုင်လီဖက်တီးသည် အံကြိတ်ရင်း သူ့လည်ပင်းက နီရဲလာသည်။
"စိတ်မပူပါနဲ့ မင်းအလှည့်ရောက်လာလိမ့်မယ်" ဒဏ်ရာများဖုံးလွှမ်းနေသော မာထျန်းယိက ပြုံးလိုက်သည်။
…
လင်ချီးယဲ့၏ဝိညာဉ်ကမ္ဘာ။
အဆုံးမရှိသော မြူခိုးများထဲတွင် tuxedo ဝတ်ဆင်ထားသည့် အမျိုးသားသည် ပန်းချီဆရာတစ်ယောက်လို ညည်းညူရင်း ဖြည်းညှင်းစွာ လမ်းလျှောက်လာကာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မြူခိုးများကို ကြည့်ရင်း အံ့သြစွာပြောသည်။
"ဘာလို့ မြူခိုးတွေများနေတာလဲ မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ လျှို့ဝှက်ချက်တွေ အများကြီး ဖုံးကွယ်ထားတာပဲ"
ယိယွီသည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မြူခိုးများကို တွန်းထုတ်ရန် ကြိုးစားခဲ့ပြီး သူ၏လက်ဖဝါးများကြားမှ အလင်းတန်းများက မြူခိုးများ လှုပ်ခတ်သွားကာ ခဏမျှ လိမ့်ဝင်သွားပြီး မကြာမီပင် ဤကမ္ဘာကြီးက အုံ့ဆိုင်းသွားပြန်သည်။
ယိယွီသည် မြူခိုးများအား မရှင်းလင်းနိုင်တာ မြင်လိုက်ရသည်နှင့် သူ့မျက်လုံးထဲတွင် ပို၍အံ့အားသင့်လာသည်။ သူ့တွင် 'ဟိုင်' နယ်ပယ်၏ ခွန်အားရှိပြီး မြူခိုးများကိုပင် သူဖြတ်မသွားနိုင်တော့ပေ။
ဤသည်မှာ 'ဟိုင်' နယ်ပယ်သည် လင်ချီးယဲ့၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို ရှာဖွေရန် အရည်အချင်းမပြည့်မီကြောင်း ပြသနေသည်။
"စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းတယ် တကယ်ကို စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းတယ် မင်းမှာ လျှို့ဝှက်ချက်တွေ များလေလေ အဲဒါတွေက ပိုအရေးကြီးလေလေ ငါ့အတွက် အကျိုးရှိလေလေပဲ" ယိယွီ၏ မျက်လုံးထဲတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုပေါ်လာသည်။
"ငါစိတ်ပြောင်းသွားပြီ မင်းရဲ့ဝိညာဉ်ကို ငါအခုမသတ်ဘူး။ မင်းရဲ့လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို လူကိုယ်တိုင်ထုတ်ဖော်ဖို့ စောင့်ပြီးတော့မှ မင်းကိုသတ်ပစ်မယ်..."
သူပြောပြီးသည်နှင့် သူ့ရှေ့က မြူခိုးများသည် အလိုအလျောက်လိမ့်သွားပြီး ခဏအကြာတွင် ရိုးရှင်းပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အဆောက်အအုံတစ်ခုက သူ့ရှေ့တွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။
ယိယွီသည် သူ့ရှေ့ရှိ အဆောက်အအုံကို မြင်လိုက်ရသောအခါတွင် သူသည် တခဏမျှ ထိတ်လန့်သွားပြီး သူ့မျက်လုံးများတွင် အံ့အားသင့်မှုပေါ်လာသည်။
"ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ မင်းရဲ့နက်နဲတဲ့ဝိညာဉ်ထဲမှာ အဆောက်အအုံတစ်ခုက ဘယ်လိုလုပ်ရှိနေနိုင်တာလဲ ဒါကဘာလဲ…" သူ ရှေ့ကို လှမ်းကြည့်လိုက်တော့ တံခါးဘေးက ဆိုင်းဘုတ်ပေါ်ကို မျက်စိကျသွားပြီး တစ်လုံးချင်း ဖတ်လိုက်သည်။
"…နတ်ဘုရားများစိတ်ကျန်းမာရေးဆေးရုံ"
ကျွီ
ဆေးရုံတံခါးသည် ဖြည်းညှင်းစွာပွင့်လာပြီး ဘာမှမရှိသော မြူခိုးများကြားမှ ခပ်မှိုင်းမှိုင်းအသံ ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။ သူသည် ကြောင်တောင်တောင် ဆေးရုံတံခါးဝတွင် ရပ်နေကာ အကြောင်းတစ်ခုခုကြောင့် သူ့စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် အေးစက်သွားလေသည်။
အဆုံးမရှိသော မြူခိုးများ၊ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ဆေးရုံ၊ ဖွင့်ထားသော တံခါး... သူ့ကိုဝင်ခိုင်းစေချင်သလား။
ယိယွီ၏ မျက်ခုံးများသည် အနည်းငယ် ရှုံ့တွသွားပြီး သူ့ရင်ထဲတွင် တုံ့ဆိုင်းသွားသည်။ ရှေးနတ်ဘုရားကျောင်း၏ အသက်အကြီးဆုံး “နတ်ဘုရား” သုံးပါးအနက်မှ တစ်ပါးအနေဖြင့် သူက ဦးနှောက်မရှိသူမဟုတ်ချေ။ သူ့ရှေ့တွင် မြင်လိုက်ရသည့်အရာမှာ ထူးဆန်းလွန်းလှပြီး သူ့ပင်ကိုယ်အသိစိတ်က လွယ်လွယ်နဲ့ဝင်လို့မရဘူးဟု ပြောနေသည်။
"ဒီနေရာက ထူးဆန်းလွန်းတယ် မစူးစမ်းခင် မူလခန္ဓာကိုယ် ရောက်လာတဲ့အထိ စောင့်လိုက်ရအောင်..." ယိယွီသည် နောက်ဆုံးတွင် ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခုချလိုက်ပြီး ခေါင်းယမ်းကာ ဝင်ရန် ရည်ရွယ်ချက်ကို စွန့်လွှတ်လိုက်သည်။
ဒီအချိန်မှာ သူ့နောက်က မြူခိုးများ တလိမ့်လိမ့်ပြန်တက်လာပြီး အဖြူရောင်ကုတ်အင်္ကျီဝတ်ထားသော အသွင်အပြင်က ရုတ်တရက်ပေါ်လာပြီး ယိယွီ၏ခါးကို ကန်ထုတ်လိုက်သည်။
"ဝင်သွားစမ်း"
ယိယွီ၏ ဝိညာဉ်အခြေအနေသည် ပြင်ပကမ္ဘာကဲ့သို့ မသန်မာပေ။ ရုတ်တရက် ပြင်းထန်စွာကန်သွင်းခံရပြီးနောက် ခန္ဓာကိုယ်၏ဆွဲငင်အားဗဟိုချက်မှာ ရုတ်တရက် ရှေ့ကိုကိုင်းညွတ်သွားပြီး စိတ်ကျန်းမာရေးဆေးရုံ၏ တံခါးပေါက်ထဲသို့ ယိမ်းယိုင်သွားခဲ့သည်။
"မကောင်းတော့ဘူး"
ယိယွီ၏မျက်လုံးများက ရုတ်တရက် ကျုံ့သွားပြီး သူ့နှလုံးထဲတွင် ထူးဆန်းသော ကြိုတင်သတိပေးချက်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူလှည့်ထွက်ခါနီးတွင် ကျယ်လောင်သော ဆူညံသံကို ကြားလိုက်ရပြီး စိတ်ကျန်းမာရေးဆေးရုံတံခါးက ပိတ်သွားသည်။
ယိယွီသည် မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး ရှေ့ကို လျှောက်သွားကာ သံတံခါးကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ခါလိုက်သော်လည်း လုံးဝမရွေ့ပေ။
သေချာပေါက် ထူးဆန်းတာတစ်ခုခုနေပြီ…
သူ လှည့်လိုက်ပြီး စိတ်ကျန်းမာရေးဆေးရုံလေးကို ကြည့်လိုက်တော့ သူ့မျက်လုံးများက လင်းလက်နေကာ နောက်ဆုံးတွင်း ရှေ့ကို လျှောက်သွားသည်။
ယခု သူဒီကိုရောက်နေပြီဆိုတော့ ဘာမှ စိုးရိမ်စရာ မရှိတော့ပါဘူး။ ဘာပဲပြောပြော ဒါက အိပ်မက်ဆိုးတစ်ခုသာဖြစ်ပြီး ရှုံးသွားတော့လည်း ရှုံးသွားတာဟု မှတ်ယူနိုင်သည်။ ဒီမှာဘာတွေဖြစ်နေသလဲဆိုတာ သိဖို့ အခွင့်အရေးယူရမည်။
ရှည်လျားသော အပြင်ဘက် စင်္ကြံလမ်းကို ဖြတ်လျှောက်ပြီးနောက် ယိယွီသည် ဆေးရုံအဆောက်အအုံ၏ ဧည့်ခန်းဆီသို့ လျှောက်သွားကာ မျက်လုံးတစ်စုက ပတ်ဝန်းကျင်ကို သတိရှိစွာ စောင့်ကြည့်ရင်း သူ့လက်ဖဝါးအတွင်းမှ အလင်းရောင် ဖျော့ဖျော့ တောက်ပလာပြီး အချိန်မရွေး တိုက်ခိုက်ရန် အဆင်သင့်ဖြစ်နေပုံရသည်။
သူသည် ဦးတည်ရာကိုရွေးချယ်ပြီး လှုပ်ရှားရေးဧရိယာဆီသို့ လျှောက်လှမ်းခါနီးတွင် ညစ်ပတ်သောအဝတ်ပုံးကြီးတစ်ပုံးနှင့် သီချင်းဆိုနေသည့် အသွင်အပြင်သေးသေးလေးက သူ့ဆီသို့ ချဉ်းကပ်လာသည်။
"Supo idol ရဲ့ အပြုံးက မင်းလောက် မချိုမြိန်ဘူး… ဩဂုတ်လရဲ့ နေ့လယ်ခင်း နေရောင်ခြည်က... ဟမ်"
ဤသည်မှာ ဆယ့်တစ်နှစ် သို့မဟုတ် ဆယ့်နှစ်နှစ်သာရှိသေးသော ကလေးလေးဖြစ်သည်။ သူသည် မီးခိုးရောင်ဆံပင်နှင့် ဖြူဖျော့ပြီး နူးညံ့သောမျက်နှာတစ်ခုမှာ ပင့်ကူလိုင်းများရှိနေသည်။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူသည် သံသယဖြစ်စွာ ခေါင်းစောင်းရင်း သူ့ရှေ့က လူထူးဆန်းကို ကြည့်နေသည်။
ယိယွီသည် တိုက်ခိုက်ရန် တွန်းအားကို အတင်းဖိနှိပ်ထားကာ သူ့ရှေ့က အန္တရာယ်မရှိသော ကောင်လေးကို ကြည့်ရင်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။
"ဒါက… 'လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်' လား ဝိညာဉ်ရဲ့ နက်နဲတဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ အဆောက်အအုံထဲမှာ တကယ်ပဲ 'လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်' ရှိနေတာလား" ယိယွီသည် တစ်ခုခုကို တွေးနေသကဲ့သို့ ရေရွတ်လိုက်သည်။
သူသည် အားကျုးကို ကြည့်လိုက်သောအခါ အားကျူးက သူ့ကို လေးလေးနက်နက် ကြည့်နေသည်။
ငါသူ့ကိုမမြင်ဖူးသလိုပဲ… ဒီဆေးရုံမှာ ငါအပြင် အစ်ကိုဖေး၊ Rubik ကုဗတုံး၊ အဘွားနက်နဲ့ ဦးလေးမာလင်တို့ပဲ ရှိတာမလား။
ခဏလောက်စဉ်းစားပြီးနောက် အားကျူးသည် တစ်စုံတစ်ခုကို တွေးတောနေပုံရပြီး ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားကာ ယိယွီ၏တင်းကျပ်သောဘက်သို့ ရောက်လာပြီး ပတ်ပတ်လည်ကို ဂရုတစိုက်ကြည့်ကာ တိုးတိုးလေးပြောလိုက်သည်။
"မင်း… မင်းကလည်း ဝမ်းတွင်းမဲဌာနမှူးကြောင့် လှည့်စားခံရတဲ့ ကလေးအလုပ်သမားတစ်ယောက်လား"
ယိယွီ: …
ဌာနမှူး… ကလေးအလုပ်သမား…
သူ ဘာအကြောင်းပြောနေတာလဲ။
ယိယွီ စိတ်ရှုပ်ထွေးနေချိန်မှာပဲ လူတစ်ယောက်က ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်လာသည်။ သူ၏ကုတ်အင်္ကျီအဖြူသည် လေထဲမှာ ဖြည်းညှင်းစွာ ယိမ်းနွဲ့လှုပ်ယမ်းပြီး သူ့နှာတံပေါ်မှာ မျက်မှန်အပြားတစ်လက်ကို တပ်ဆင်ထားသည်။ သူ၏အရောင်အဝါဟာ ဖော်မပြနိုင်လောက်အောင် ဆန်းကြယ်ပါသည်။
"ဌာ… ဌာနမှူး" ထိုလူကိုမြင်သောအခါ အားကျူး၏ မျက်နှာက ဖြူဖျော့သွားပြီး သူ့လည်ပင်းကို အပြစ်ရှိစွာ ငုံ့ထားလိုက်သည်။ "ငါမင်းအကြောင်း မကောင်းပြောနေတာမဟုတ်ပါဘူး...တကယ်ပါ"
လင်ချီးယဲ့သည် သူ့ဆီ လှမ်းလာပြီး သူ့ပခုံးကို ညင်သာစွာ ပုတ်ကာ ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောသည်။
"ရပါတယ် မင်းအလုပ်သွားလုပ်ပြီး ဒီမှာငါ့ကိုထားခဲ့ပါ"
အားကျူးသည် တုံ့ပြန်ပြီး မြေပြင်ပေါ်ရှိ ညစ်ပတ်သော အဝတ်ပုံးကို ကောက်ယူကာ 'Rubik ကုဗတုံး' အဝတ်လျှော်ခန်းဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ပြေးသွားခဲ့သည်။
လင်ချီးယဲ့သည် လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး ခပ်ရေးရေး ပြုံးပြကာ လက်များကိုဖွင့်ရင်း ခြံရှေ့မှာ မတ်တတ်ရပ်ပြီး ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောသည်။
"ကျွန်တော့်ရဲ့စိတ်ကျန်းမာရေးဆေးရုံကနေ ကြိုဆိုပါတယ်"
TK Team (Chapter 201)
