Volume 1 (သေမျိုးနယ်မြေ ၁၉၃)
Chapter 193 (မြေနဂါးလှည့်ပတ်ခြင်း)
မှောင်မိုက်ပြီး ဖရိုဖရဲ တောအုပ်ထဲမှာ အသွင်အပြင်တစ်ခုသည် မံမီလေးကို ပခုံးပေါ်တင်ရင်း အမြန်ပြေးနေသည်။
သူ့နောက်မှ မလှမ်းမကမ်းတွင် ငွေရောင်အမှုန်အမွှား ဓားသွားများ လျင်မြန်စွာ နီးကပ်လာသည်။ အားအပြည့်ဖြင့် ကျွမ်းချီသည် ကိုယ်ပျောက်သန့်ရှင်းရေးသမားကဲ့သို့ပင် သူသွားလေရာရာ မြက်ပင်မပေါက်တော့ပေ။
'ချွမ်း' နယ်ပယ်မှ သန်မာသူတစ်ဦးဖြစ်သည့် ထိပ်တန်းခြေရာခံတစ်ဦး၏ အမဲလိုက်ခြင်းကို ခံရခြင်းမှာ လင်ချီးယဲ့အတွက် သူ၏အမဲလိုက်ကွင်းမှ လွတ်မြောက်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လင်ချီးယဲ့၏ နံဘေးမှ မဝေးသော တောထဲတွင် သစ်ပင်ရိပ်များသည် တစ်စုံတစ်ခု ချဉ်းကပ်လာနေသကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားနေပါသည်။
ဒုတိယ 'ချွမ်း' နယ်ပယ် သန်မာသူဖြစ်သည်။
လင်ချီးယဲ့သည် ဘေးမှ သတ်ဖြတ်ခြင်းရည်ရွယ်ချက်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး သူ့နှလုံးသားက ရုတ်တရက် နစ်မြုပ်သွားသည်။ သူ့ကို 'ချွမ်း' နယ်ပယ်တစ်ယောက်သာ လိုက်နေမည်ဆိုပါက သူသည် [ညကောင်းကင်အက]၊ [အမှောင်ထုနတ်ဘုရားအပျက်အစီး] နှင့် တိုက်ခိုက်ရန် မံမီလေးကို အားကိုးနိုင်သေးသည်။ သို့သော် နှစ်ယောက်စလုံးကို တပြိုင်နက် ရင်ဆိုင်ရပါက သူအသက်ရှင်ရန် အခွင့်အလမ်းမရှိသလောက်ပင်။
"မုမု"
လင်ချီးယဲ့က အော်ပြောလိုက်သည်နှင့် မံမီလေးသည် ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားပြီး ဘေးမှတိုက်ခိုက်နေသော ရန်သူဆီသို့ ဒုံးကျည်နှစ်စင်းဖြင့် ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။
ဗုန်း
မီးတောက်သည် မဝေးလှတော့ဘဲ တောက်ပနေသော အလင်းရောင်ထဲတွင် ငွေရောင်အသွင်အပြင်သည် လောင်ကျွမ်းနေသော မီးတောက်များကို ဖြတ်သွားကာ သားရဲကဲ့သို့ သစ်ပင်များကြားမှ ခုန်ဆင်းပြီးနောက် ရုတ်တရက် ခုန်တက်လာကာ ချွန်ထက်သော ဓားသွားဆယ်ချောင်းကို ကိုင်ထားပြီး လင်ချီးယဲ့ကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။
လင်ချီးယဲ့သည် သူ့ခါးက ဓားလက်ကိုင်ကို ညာလက်ဖြင့် ရုတ်တရက် တွန်းထုတ်လိုက်ပြီး မျက်လုံးထဲတွင် အလင်းတန်းတစ်ခု လင်းလက်လာသည်။
ချွင်…
ဓားဖြောင့်သည် ဓားအိမ်မှထွက်သွားသည်နှင့် သူသည် ရုတ်တရက် လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး ငွေရောင်သားရဲ၏ ချွန်ထက်သော လက်သည်းများကို ခုတ်ပစ်လိုက်သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မံမီလေးလည်း အားလပ်ခြင်းမရှိပေ။ သူ၏အသွင်အပြင်က အမြင့်တစ်မီတာ လျင်မြန်စွာ တိုးလာသည်။ တစ်ဖက်ကိုလှည့်ကာ လင်ချီးယဲ့ကို သူ့ကျောပေါ်တွင်သယ်ပြီး လင်ချီးယဲ့ လျှောက်ခဲ့သောဦးတည်ရာအတိုင်း ရှေ့ကိုဆက်ပြေးသွားသည်။
ချွင်
မံမီနောက်ကျောတွင် ဓားနှင့် လက်သည်းက ပြင်းထန်စွာ တိုက်မိသွားပြီး ငွေရောင်သားရဲ၏ အရွေ့စွမ်းအင်သည် လက်သည်းများမှတစ်ဆင့် လင်ချီးယဲ့နှင့် မံမီဆီသို့ တိုက်ရိုက်လွှဲပြောင်းကာ သူတို့ကို လေထဲသို့ လွှင့်ထုတ်လိုက်သည်။
မံမီလေးသည် ထိတ်လန့်စွာ လေကိုလက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး သူ့ခေါင်းနှင့် မြေပြင်ပေါ် ဆင်းသက်ခဲ့သည်။ သူသည် မူးဝေသွားပြီးနောက် လင်ချီးယဲ့၏အသွင်အပြင်သည် လိပ်ပြာတစ်ကောင်လို လေထဲတွင် တစ်ဝက်လှည့်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ အခိုင်အမာ ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။
သူသည် မူးဝေနေဆဲဖြစ်သော မံမီလေးကို ကောက်ယူကာ ရှေ့သို့ ဆက်ပြေးသွားခဲ့သည်။
ဓားဖြောင့်ကိုင်ထားသော သူ့လက်ဖဝါးသည် အနည်းငယ်ထုံကျင်နေသည်။ ငွေရောင်သားရဲက အလွန်အင်အားကြီးသည်။ [ညကောင်းကင်အက] ၏ ကောင်းချီးရှိနေတာတောင် ခွန်အားအရာမှာ ရန်သူ၏ပြိုင်ဘက်ဖြစ်ရန် ဝေးနေသေးသည်။
"သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို သတ္တုအဖြစ် ပြောင်းလဲပြီးတော့ အလိုအလျောက် ပုံသဏ္ဌာန်ပြောင်းလဲနိုင်တဲ့ တားမြစ်အပျက်အစီးတစ်ခုလား။" လင်ချီးယဲ့သည် ဒုံးပျံကိုဖြတ်ပစ်ရန် ငွေရောင်သားရဲသည် သူ့လက်များကို ဓားသွားများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည့် မြင်ကွင်းကို သူ့စိတ်ထဲတွင် ပြန်အမှတ်ရပြီး ဒီကောက်ချက်ကို အစပိုင်းတွင် ကောက်ချက်ချခဲ့သည်။
ပြိုင်ဘက်သည် သူ့ကိုယ်သူ သတ္တုအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်ပါက မုမု၏ပစ်လတ်နှိမ်နင်းမှုက အသုံးမဝင်လောက်ပေ။ သူ့နောက်ကလိုက်နေသော လူနှစ်ယောက်တွင် တစ်ယောက်က ဓားသွားအမှုန်အမွှားများဖြင့် ထိန်းချုပ်တာကောင်းပြီး တခြားတစ်ယောက်က တစ်ကိုယ်တော်တိုက်ခိုက်ရာတွင် ကောင်းသည်။ သူတို့နှစ်ယောက်ပူးပေါင်းလိုက်ပါက အားနည်းချက်မရှိသလောက်ပင်။
နည်းပြဟုန် အရင်ကပြောခဲ့သည့်အတိုင်း သူ့နောက်မှအရာသည် လေ့ကျင့်ခန်းတွင် အလွန်အားနည်းချက်ရှိသော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် 'ချွမ်း' နယ်ပယ်မဟုတ်ပေ။ စစ်မှန်သော 'ချွမ်း' နယ်ပယ် သန်မာသူဖြစ်သည်။ ယခုမှပင် လင်ချီးယဲ့သည် 'ချီ' နယ်ပယ်နှင့် 'ချွမ်း' နယ်ပယ်အကြား ကွာဟချက် မည်မျှကြီးမားသည်ကို အမှန်တကယ် သိရှိနားလည်လာခဲ့သည်။
ထို့ထက်ပို၍ တစ်ဖက်မှာ လူနှစ်ယောက်ရှိသည်။
ဆေးရုံရှိ နက်စ်ကိုသာ သူအကူအညီတောင်းရုံတော့သည်…
လင်ချီးယဲ့သည် စိတ်ကျန်းမာရေးဆေးရုံသို့ သူ့အသိစိတ်ပို့မည့်အချိန်တွင် မြေပြင်သည် ရုတ်တရက် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားကာ လင်ချီးယဲ့သည် ရုတ်ချည်းရပ်လိုက်ပြီး သူ့နောက်မှလိုက်နေသော ကျွမ်းချီနှင့် ငွေရောင်သားရဲတို့လည်း အလားတူရပ်တန့်သွားသည်။
"ငလျင်လှုပ်တာလား။" ကျွမ်းချီက အံ့သြစွာပြောသည်။
ငလျင်လှုပ်တာ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးတာတော့ မဟုတ်သော်လည်း ဒီအကြိမ်လှုပ်ခတ်သည့်ပြင်းအားက တကယ်ကိုကြီးမားလွန်းသောကြောင့် သူအံ့အားသင့်သွားသည်။
လူသုံးယောက်၏ အံ့အားသင့်နေသော မျက်လုံးများထဲတွင် သူတို့ဘေးနားက တောင်ကြီးက ရုတ်တရက် ပြိုကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။ တောင်ပေါ်မှ ကျောက်တုံးကြီများ ပြုတ်ကျလာပြီး ဥက္ကာခဲများကဲ့သို့ပင် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ရိုက်ခတ်သွားသည်။
ဒီတစ်ခုတည်းတင်မကဘဲ တခြားပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တောင်ထိပ်များ၊ သစ်တောများ၊ စမ်းချောင်းများ... အားလုံးသည် တိမ်းစောင်းလာကာ အတိုင်းအတားက ပိုကြီးလာသည်။
လင်ချီးယဲ့နှင့် တခြားသူများ တည်ရှိရာ တောင်ထိပ်တွင်လည်း အလားတူပင်။
"ဘာကြီးလဲ။" ကျွမ်းချီပတ်ပတ်လည်တွင် လှည့်ပတ်နေသော ငွေရောင်ဓားသွားများသည် အမဲလိုက်ဓားအဖြစ်သို့ ရောက်ရှိလာပြန်သည်။ သူ့ဘေးနားက သစ်ပင်ကြီးကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဖမ်းကိုင်ပြီး အံ့အားသင့်စွာ ပါးစပ်ဖွင့်လိုက်သည်။
လင်ချီးယဲ့သည် မံမီလေးကို သယ်ကာ ဒေါင်လိုက်နီးပါးရှိသော သစ်ပင်၏ပင်စည်ပေါ်သို့ လျင်မြန်စွာ ခုန်တက်ပြီး ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်ရာ ထူးဆန်းသော အနီရောင် မီးတောက်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
သူ့ရှေ့က မြင်ကွင်းသည် တကယ့်ကို မယုံနိုင်စရာကောင်းလှသည်… ၎င်းက ကျင်းနန်တောင်၏ တစ်ဝက်လောက်ကို ပြောင်းပြန်လှန်လိုက်သကဲ့သို့ပင်။
ဒါက ငလျင်လှုပ်တာမျိုးကဲ့သို့ မရိုးရှင်းပါဘူး။
လင်ချီးယဲ့၏စိတ်ထဲမှာ ဒီအတွေးဝင်လာသောအခါ ပတ်ဝန်းကျင်သည် ရုတ်တရက် မည်းမှောင်သွားပြီး မူလဒေါင်လိုက်ဆွဲငင်အား ပျောက်ဆုံးသွားပုံရကာ ၎င်းသည် လမ်းကြောင်းအားလုံးကို အဆက်မပြတ် ရွေ့လျားနေသည်။
ထို့နောက်ချက်ချင်းပင် ပြင်းထန်သော အလေးချိန်ကင်းမဲ့သည့် ခံစားချက်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။
လင်ချီးယဲ့နှင့် မုမုတို့သည် သစ်ပင်ပင်စည်မှ ပြုတ်ကျပြီး အမှောင်ထဲတွင် လျင်မြန်စွာ ပြုတ်ကျသွားသည်။ တခဏချင်းတွင် မူလပူပြင်းသောလေသည် ခြားနားသော ကမ္ဘာတစ်ခုသို့ ဝင်ရောက်သွားသကဲ့သို့ ရုတ်တရက် အေးလာသည်။
မူးဝေသည့်အခိုက်အတန့်ပြီးနောက် ပျောက်ဆုံးနေသောဆွဲငင်အားသည် တဖန်ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပြီး လင်ချီးယဲ့သည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို လေထုအလယ်တွင် အမြန်ချိန်ညှိလိုက်သည်။ သူ့လက်ထဲတွင်ရှိသော မုမုသည် လျင်မြန်စွာကြီးထွားလာပြီး လင်ချီးယဲ့ကို သူ့လက်မောင်းထဲတွင် ကာကွယ်လိုက်သည်။
ဗုန်း
ဆယ်စက္ကန့်ကျော်ကြာ ပြုတ်ကျပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် သူတို့သည် မြေပြင်ကိုထိသွား၏။ ကျယ်လောင်သော ဆူညံသံနှင့်အတူ မုမု၏အသွင်အပြင်သည် မြေပြင်ပေါ်ကို ပြုတ်ကျခဲ့သော်လည်း လင်ချီးယဲ့မှာ ထိခိုက်ဒဏ်ရာမရှိခဲ့ပေ။
မုမု၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် လျင်မြန်စွာ ကျုံ့သွားကာ မြေပြင်ပေါ်တွင် လူးလိမ့်ရင်း ခုန်တက်ပြီး လင်ချီးယဲ့၏ရှေ့တွင် တစ်စုံတစ်ခုကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ခြေဟန်လက်ဟန်ပြနေသည်။
"ဒါက အပန်းဖြေဥယျာဉ်ထဲက ရိုလာကိုစတာမှမဟုတ်တာ။ ငါမင်းနဲ့ ဘယ်လိုလုပ်ပြန်စီးနိုင်မှာလဲ…" လင်ချီးယဲ့က ကူကယ်ရာမဲ့ပြောသည်။
မှောင်မိုက်သောပတ်ဝန်းကျင်တွင် လင်ချီးယဲ့သည် သူ၏စိတ်စွမ်းအားကို တတ်နိုင်သမျှ ဖြန့်ကျက်ကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဂရုတစိုက် စတင်ထောက်လှမ်းလေသည်။
"ဒါက… မြေအောက်ဂူလား။" လင်ချီးယဲ့သည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ခံစားပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
သူ့စိတ်စွမ်းအားကို အပေါ်သို့ လျင်မြန်စွာ ဖြန့်ကျက်လိုက်ရာ ဒီနေရာက မြေအောက်ဟုတ်မဟုတ်ကို မြင်ချင်နေသည်။ သူ့စိတ်စွမ်းအားသည် မီတာ ၁၀၀ အထိ ပျံ့နှံ့သွားပေမယ့် အဆုံးမရှိမြေဆီလွှာကိုသာ ခံစားမိသည်…
ဤနေရာသည် မြေပြင်အထက် မီတာတစ်ရာကျော်ရှိပါသလား။ ဘယ်လိုဖြစ်ရသနည်း။
လင်ချီးယဲ့ မပြုတ်ကျမီ ထူးဆန်းသော မြင်ကွင်းကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သတိရမိပြီး မြေကြီး လှန်လိုက်ကာ ဆွဲငင်အားက မူမမှန်တော့ပေ။ သို့သော် ဤထူးဆန်းသော မြေအောက်လှိုဏ်ဂူတွင် သူ မည်သို့ အဆုံးသတ်သွားရသနည်း။
ဒါကကျင်းနန်တောင်ပဲလား။
လင်ချီးယဲ့သည် သူ့စိတ်ထဲတွင် သံသယများကို ဖိနှိပ်ထားလိုက်သည်။ တခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးနောက် သူသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို စူးစမ်းရန် အလျင်စလိုမလုပ်ဘဲ သူ့စိတ်ထဲတွင် အသိစိတ်ကို စိတ်ကျန်းမာရေးဆေးရုံထဲသို့ အရင်ထည့်လိုက်သည်…
…
"တုန်းဖုန်း"(အရှေ့လေ)
"ယောင်းကျီး"(ကြက်တစ်ကောင်)
"စန်းထျောင်"(တုတ်သုံးချောင်း)
"ထိတယ်… ထိတယ်။"
လင်ချီးယဲ့သည် လှုပ်ရှားရေးခန်းထဲသို့ ဝင်လာပြီး နက်စ်၊ မာလင်၊ လီယိဖေးနှင့် အားကျူးတို့သည် စတုရန်းစားပွဲဝိုင်းပတ်လည်တွင် ထိုင်နေကာ စားပွဲက မာကျန့်နှင့် ပြည်ြနေပြီး Rubik ကုဗတုံးသည် တိတ်တဆိတ် နောက်ထပ်မာကျန့်အား မွှေနှောက်နေသည်။
အားကျူးသည် သူ့လက်ထဲက 'စန်းထျောင်'(တုတ်သုံးချောင်း)ကို ကိုင်ထားပြီး မေးလိုက်သည်။ "ငါ… ငါ ဒါကို ထိလို့ရလား။"
TK Team (Chapter 193)
