Volume 1 (သေမျိုးနယ်မြေ ၁၈၇)
Chapter 187 (အကျပ်အတည်းရောက်လာပြီ)
"အား"
အဝေးမှ ကြေကွဲစရာအော်သံထွက်လာကာ လိုက်ရှာနေသော ရှန်ချင်းကျူ၊ တုန့်ဝေနှင့် လီလျန့်တို့သည် တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အံ့အားသင့်သွားကာ လီကျာ၏ ဦးတည်ရာသို့ အမြန်ပြေးသွားကြသည်။
အမှောင်တောထဲတွင် လီကျာ၏ အော်ဟစ်သံသည် တခဏမျှသာ ကြာပြီး မကြာမီ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
"လီကျာ လီကျာ မင်းဘယ်မှာလဲ။"
ရှန်ချင်းကျူသည် သူ့စိတ်ထဲတွင် ထူးဆန်းသော ကြိုတင်သတိပေးချက်တစ်ခု ရှိနေပြီး လီကျာ၏ အော်ဟစ်သံကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်ဆီသို့ ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ တုန့်ဝေနှင့် လီလျန့်တို့လည်း သူ့နောက်တွင် ပြေးလိုက်လာကာ စိုးရိမ်စိတ်များ ပြည့်နှက်နေသည်။
အလင်းတန်းတစ်ခုသည် မှောင်မိုက်သောတောနက်ထဲသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာကာ တောင့်တင်းသော လူတစ်ယောက်သည် တောထဲမှ ထွက်လာကာ သူတို့သုံးယောက်၏ ဦးတည်ရာဆီသို့ ငြိမ်သက်စွာ လျှောက်လာခဲ့သည်။
ထိုလူသည် ရင်ဘတ်ဗလာဖြင့် ပခုံးပေါ်မှ ပုဆိန်ကြီးတစ်ချောင်းကို ညာလက်နှင့် ကိုင်ဆောင်ကာ ဘယ်လက်တွင် သွေးသံတရဲရဲ ဦးခေါင်းဖြင့် ပေါကြောင်ကြောင်အပြုံးနှင့်အတူ သူတို့သုံးယောက်ရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်။
"ကြည့်ရအောင် ဘယ်ကလေးတွေ အော်နေတာလဲ"
ရှန်ချင်းကျူနှင့် တခြားသူများသည် သူ့လက်ထဲက ဦးခေါင်းကို မြင်လိုက်သည်နှင့် သူတို့၏မျက်လုံးအိမ်များ ရုတ်တရက် ကျုံ့သွားသည်။ လီလျန့်သည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်ချလိုက်ပြီး သူ့မျက်နှာက ဖျော့တော့သွားသည်။
တုန့်ဝေသည် ထိုမြင်ကွင်းကို ကြောင်တောင်တောင် ကြည့်နေကာ သူ့မျက်လုံးများထဲတွင် မယုံကြည်နိုင်မှုဖြင့် ရပ်နေခဲ့သည်။
ရှန်ချင်းကျူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အထိန်းအကွပ်မဲ့စွာ တုန်လှုပ်သွားပြီး သူ့ရှေ့က တခစ်ခစ်ရယ်နေသော လူကို စိုက်ကြည့်ကာ လက်သီးများကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ထားရင်း လက်သည်းများက သူ့အသားထဲ စိမ့်ဝင်သွားသည်။
ထိုလူက သူတို့သုံးယောက်ကို ကြည့်ပြီး ကျယ်လောင်စွာရယ်သည်။
"ကောင်းပြီ နောက်ထပ်ရင့်မှည့်ခေါင်းသုံးလုံးပဲ။ ရိတ်သိမ်းဖို့ အချိန်ကျပြီ။"
"ခင်ဗျားအမေ့ကိုပဲ ကျုပ်ရိတ်သိမ်းပေးမယ်။"
ရှန်ချင်းကျူသည် အော်ဟစ်ပြီး ရှေ့ကို ပြေးသွားသည်။
…
"မှားနေပြီ။"
မျက်လုံးမှိတ်ထားပြီး သစ်ပင်အောက်တွင် ထိုင်နေသော လင်ချီးယဲ့သည် ရုတ်တရက် မျက်လုံးပွင့်လာပြီး မြေပြင်မှ ရုတ်တရက် ထရပ်ကာ သူ့မျက်နှာက လေးနက်မှုအပြည့်နှင့်ရှိနေသည်။
သူ့ဘေးက ပိုင်လီဖက်တီးသည် လန့်သွားပြီး "ဘာဖြစ်နေတာလဲ။"
"ငါတို့အပြင် တောင်တွေပေါ်မှာ တခြားသူတွေရှိသေးတယ်။" လင်ချီးယဲ့သည် ရွာရှိ ပျက်စီးနေသော အိမ်သို့ အမြန်ပြေးသွားပြီး နည်းပြဟုန်ကို တွေ့လိုက်သည်။
"ဘာဖြစ်နေတာလဲ။" လင်ချီးယဲ့၏အမူအရာကိုမြင်သောအခါ နည်းပြဟုန်က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးလိုက်သည်။
"တောင်ပေါ်မှာ ရန်သူတွေရှိတယ်။ တစ်ယောက်တည်းမကဘူး။"
နည်းပြဟုန်၏အမူအရာပြောင်းသွားပြီး "အသေးစိတ်ပြောပြပါ။"
"အခုလေးတင် ရားရားရဲ့မိဘတွေ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တဲ့ တောင်ထပ်ကို သွားဖို့ အနီးနားက သတ္တဝါတွေကို စည်းရုံးပြီး သူတို့ရဲ့သဲလွန်စတွေကို ရှာဖွေဖို့ ကြိုးစားပေမယ့် အဲဒီအစား ထူးဆန်းတဲ့ လူတချို့ကို ရှာတွေ့ခဲ့တယ်။"
လင်ချီးယဲ့က မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး ဆက်ပြောသည်။ "အခုထိ ကျွန်တော် စုစုပေါင်း လူလေးယောက်ကို တွေ့ထားတယ်။ စိတ်စွမ်းအားအတက်အကျကို ထောက်လှမ်းကြည့်ပြီး သူတို့ထဲကသုံးယောက်က 'ချွမ်း' နယ်ပယ်ဖြစ်နိုင်ပြီး လူတစ်ယောက်ရဲ့စိတ်စွမ်းအားက အရမ်းပြင်းထန်ပြီး သူ့နယ်ပယ်ကို ကျွန်တော်ခန့်မှန်းလို့မရဘူး။ သူက 'ချွမ်း' နယ်ပယ်အထွတ်အထိပ်မဟုတ်ရင် 'ဟိုင်' နယ်ပယ်ဖြစ်ရမယ်။"
"'ချွမ်း' နယ်ပယ်သုံးယောက်နဲ့ 'ဟိုင်' နယ်ပယ်တစ်ယောက်လား။" နည်းပြဟုန်၏အမူအရာက ချက်ချင်းပြောင်းလဲသွားသည်။
ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဒီရုတ်တရက် ကယ်ဆယ်ရေးလုပ်ငန်းသည် နောက်ဆုံးတွင် ၎င်း၏အန္တရာယ်ရှိမည့်ထောင့်တွင် ဖုံးလွှမ်းထားကာ နားမလည်နိုင်သော ရွှံ့ပြိုမှု၊ ခေါင်းဆောင်ယွမ်ကန်း ပျောက်ဆုံးမှုနှင့် တောထဲတွင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် သန်မာသောလူများ ပေါ်လာခဲ့သည်။
"အခုသူတို့ဘယ်မှာလဲ"
"တစ်ယောက်က ကျွန်တော်တို့နဲ့ အရမ်းနီးကပ်နေပြီး ရှန်ချင်းကျူနဲ့ တခြားသူတွေသွားနေတဲ့ လမ်းကြောင်းမှာရှိတယ်။ နောက်ထပ်နှစ်ယောက်က ဝေးကွာပြီး သူတို့က တစ်ခုခုကို ရှာနေသလိုပဲ။ 'ဟိုင်' နယ်ပယ်လို့ သံသယရှိသူကတော့ တောင်စောင်းလေးမှာထိုင်ပြီး သူဘာလုပ်နေလဲ မသိဘူး" လင်ချီးယဲ့က အမှန်အတိုင်းဖြေလိုက်သည်။
ဗုန်း
လင်ချီးယဲ့ ပြောပြီးသည်နှင့် အဝေးမှ မှိုင်းတိုင်းတိုင်းပေါက်ကွဲသံတစ်ခုထွက်ပေါ်လာသည်။ အားလုံး ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး ရှန်ချင်းကျူနှင့် တခြားသူများ ထွက်ခွာသွားသော ဦးတည်ချက်ဖြစ်သည်။ တောင်ကြီး၏ အတားအဆီးကြောင့် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်ကို မမြင်နိုင်သော်လည်း သူတို့က ယောင်ဝါးဝါးမြင်နေရသည်။ မီးကြောင့် ကောင်းကင်ထောင့်က လင်းလက်နေတာကို မြင်ရသည်။
"ဒါက ရှန်ချင်းကျူးပဲ။ သူတို့တွေ့နေပြီ။" လင်ချီးယဲ့က မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။
နည်းပြဟုန်သည် သူ့ Walkie Talkie ကို ချက်ချင်းထုတ်ပြီး အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် အော်လိုက်သည်။
"ဒါက နံပါတ် ၁ ကယ်ဆယ်ရေးအဖွဲ့ပါ။ 'ချွမ်း' နယ်ပယ်သုံးယောက်နဲ့ 'ဟိုင်' နယ်ပယ်သံသယရှိသူတစ်ယောက် ရန်သူတွေရှိနေတယ်။ တချို့တပ်သားသစ်တွေ တိုက်ခိုက်ခံနေရပြီ။ ကျေးဇူးပြုပြီး ကူညီပါ။ ထပ်ပြောပါမယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး ကူညီပါ။"
အသံထွက်လာသည်နှင့် တစ်စုံတစ်ယောက်က Walkie Talkie ၏တခြားတစ်ဖက်ကနေ ချက်ချင်းတုံ့ပြန်ခဲ့သည်။
"ဒါက ယာယီကယ်ဆယ်ရေးဌာနချုပ်ပါ။ နံပါတ် ၁ ကယ်ဆယ်ရေးအဖွဲ့ရဲ့ တောင်းဆိုမှုကို လက်ခံရရှိပြီးနောက် တခြားကယ်ဆယ်ရေးအဖွဲ့တွေဆီ ချက်ချင်းပြန်ပို့ပြီး နည်းပြန်တွေကို အကူအညီပေးဖို့ စေလွှတ်ပေးပါမယ်။ တခြားတပ်သားသစ်တွေက သက်ဆိုင်ရာကျေးရွာမှာ နေထိုင်ပြီး ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ လှုပ်ရှားခွင့်မပြုပါဘူး။
ဒါပေမယ့် နည်းပြဟုန် မင်းတို့ရဲ့တည်နေရာက အရမ်းနက်နဲတာကြောင့် တခြားရွာက နည်းပြတွေလာဖို့ အမြန်ဆုံးသုံးနာရီကျော်လောက် အချိန်ယူရလိမ့်မယ်။ ဒီအချိန်အတွင်း အချိန်ဆွဲထားပေးပါ။"
ခဏအကြာတွင် ခေါ်သံများ ဆက်တိုက်ထွက်ပေါ်လာသည်။
"ဒါက နံပါတ် ၃ ကယ်ဆယ်ရေးအဖွဲ့က ဟန်လိပါ။ ငါတို့က မင်းတို့နေရာနဲ့ သိပ်မဝေးဘူး။ ငါအခုချက်ချင်း အကူအညီလာပေးမယ်။" နည်းပြဟန်လိ၏အသံက Walkie Talkie ကနေ ထွက်လာသည်။
"ဒါက နံပါတ် ၅ ကယ်ဆယ်ရေးအဖွဲ့က ဝမ်ဖန်းဖြစ်ပြီး အကူအညီပေးဖို့ အခုသွားနေပါပြီ။"
"ဒါက နံပါတ် ၂ ကယ်ဆယ်ရေးအဖွဲ့…"
"…"
ဆက်တိုက် တုံ့ပြန်မှု ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် နည်းပြဟုန်သည် သူ့လက်ထဲတွင် Walkie Talkie ကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး ဒေါသတကြီးပြောလိုက်သည်။ "သုံးနာရီ သုံးနာရီမှာ နေ့လီလီပန်းတွေ အေးကုန်ပြီ။ သေစမ်း…"
နည်းပြဟုန်သည် Walkie Talkie ကိုဖယ်လိုက်ကာ မဆိုင်းမတွဘဲ ကြယ်ဓားပါသည့် အနက်ရောင်သေတ္တာကို ကောက်ကိုင်ကာ လင်ချီးယဲ့နှင့် တခြားသူများကို လှည့်ကြည့်ပြီး ပြောသည်။
"မင်းတို့တွေ ဒီမှာစောင့်နေပြီး ငါက ရှန်ချင်းကျူနဲ့ တခြားသူတွေကို သွားကယ်လိုက်မယ်။ လျှောက်မသွားကြနဲ့။"
ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူ တောင်များဆီသို့ ပြေးသွားလေသည်။
"ခဏနေဦး နည်းပြဟုန်" လင်ချီးယဲ့က အမြန်ပြောပြီး အလျင်အမြန် နည်းပြဟုန်ကို ရပ်တန့်လိုက်ကာ သူက ခေါင်းလှည့်ပြီး လင်ချီးယဲ့ကို သံသယဖြစ်စွာ ကြည့်လာသည်။
"အရာတွေက ဒီလောက်မရိုးရှင်းဘူး" လင်ချီးယဲ့ကခေါင်းခါလိုက်ပြီး "ခေါင်းဆောင်က ပျောက်နေပြီး ရန်သူပေါ်လာတယ်။ ဒီကယ်ဆယ်ရေးလုပ်ငန်းနောက်ကွယ်မှာ မသိသေးတဲ့ ပူးပေါင်းကြံစည်မှုတစ်ခု ရှိနေတယ်။ သူတို့ ဒီမှာပေါ်လာတဲ့အတွက် သူတို့မှာ ရည်ရွယ်ချက်ရှိရမယ်။"
"ဘာရည်ရွယ်ချက်လဲ။"
"ရှင်းရှင်းလင်းလင်းမသိရသေးဘူး။ ဒါပေမယ့် သေချာတာကတော့ ဒီအသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတွေဆီ သူတို့ လာမှာမဟုတ်ဘူး" လင်ချီးယဲ့သည် သူ့နောက်က ပျက်စီးနေသောအိမ်အပြင် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများနှင့် လဲလျောင်းနေသော အလောင်းများကို ကြည့်လိုက်သည်။
"မင်းဆိုလိုတာက…"
"သူတို့က ဘာလို့ တခြားနေရာမှာ မပေါ်လာဘဲ ဒီမှာပေါ်လာတာလဲ။ ရွာနံပါတ် ၁ အနီးလေ။ ပြီးတော့ သူတို့ရဲ့လမ်းကြောင်းအရ သူတို့ရဲ့ပန်းတိုင်ဟာ ဒီနေရာမှန်း အရမ်းရှင်းပါတယ်။" လင်ချီးယဲ့က အသက်ပြင်းပြင်းရှူပြီး
"ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင် ဒီရွာနံပါတ် ၁ မှာ ဒီလောက်သန်မာတဲ့လူတွေကို တပြိုင်နက် ဆွဲဆောင်နိုင်တဲ့သူကတော့ ကျွန်တော်ပဲ။"
"သူတို့ရဲ့ပစ်မှတ်က မင်းလား။" နည်းပြဟုန်က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ "ဒါပေမယ့် ငါတို့က ဘေးအန္တရာယ် ကယ်ဆယ်ရေးအတွက် လာမယ်ဆိုတာ သူတို့ဘယ်လိုသိတာလဲ။ ပြီးတော့ မင်းက နံပါတ် ၁ ကယ်ဆယ်ရေးအဖွဲ့မှာ ရှိနေမယ်ဆိုတာ ဘယ်လိုသိတာလဲ။"
လင်ချီးယဲ့၏ မျက်လုံးများသည် အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး "ညကင်းစောင့်ရဲ့ အဆင့်မြင့်အရာရှိတွေထဲမှာ သစ္စာဖောက်တစ်ယောက် ရှိကောင်းရှိနိုင်တယ်..."
နည်းပြဟုန်၏ မျက်နှာက ရုတ်တရက် မည်းမှောင်သွားသည်။
"အတိုချုပ်ပြောရရင် သူတို့ရဲ့ ပစ်မှတ်က ကျွန်တော်သာဆိုရင် ကျွန်တော် ဒီမှာ နေလို့မရဘူး။ မဟုတ်ရင် ဒီအသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတွေကို ထိခိုက်စေမှာ သေချာတယ်။" လင်ချီးယဲ့က တည်ငြိမ်စွာ ပြောသည်။ "ကျွန်တော် ဒီမှာမရှိဘူးဆိုတာကို သူတို့ကို အသိပေးလိုက်သရွေ့ ရွာကိုလာပြီးရှာဖွေမယ့် သူတို့ရဲ့ မူလဦးတည်ရာကို ပြောင်းနိုင်တယ်။"
"မင်း ဘာလုပ်ချင်လို့လဲ" နည်းဟုန်က မေးသည်။
"အခု ကျွန်တော်တို့ မျက်စိစုံမှိတ် လှုပ်ရှားလို့မရဘူး။ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်တွေရဲ့ လုံခြုံရေးကို သေချာမှာဖြစ်သလို ကျွန်တော်တို့ ရှန်ချင်းကျူနဲ့ တခြားသူတွေကို ကယ်တင်ရမယ်။ အရေးကြီးဆုံးကတော့ ကျွန်တော်တို့ ရှန်ချင်းကျူတို့ကို ကယ်တင်နေတုန်း တခြားရန်သူတွေ ပါဝင်လို့မရဘူး မဟုတ်ရင် အခြေအနေက ကျိန်းသေပေါက် ထိန်းချုပ်မှုလွတ်သွားလိမ့်မယ်။"
လင်ချီးယဲ့၏မျက်လုံးများက လင်းလက်နေသည်။ "ဒါကြောင့် ကျွန်တော့်အစီအစဉ်က ဒီလိုပါ။
နည်းပြဟုန်က ရှန်ချင်းကျူနဲ့ တခြားသူတွေကိုကယ်တင်ဖို့ ပိုင်လီဖက်တီးကို ခေါ်သွားလိုက်ပါ။ သူ့ရဲ့တားမြစ်ပစ္စည်းတွေနဲ့ ပြဿနာများစွာကို သက်သာစေလိမ့်မယ်။
တခြားရန်သူတွေ ဒီကိုလာပြီး မလိုအပ်တဲ့အသေအပျောက်တွေကို တားဆီးဖို့ မော့လိ၊ ဝမ်ချင်းချင်း၊ မင်းတို့က အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတွေကို ရွာအပြင်ဘက်က တခြားလျှို့ဝှက်နေရာတွေကို ခေါ်ဆောင်သွားပါ။
ပြီးတော့ ကျွန်တော်က…"
လင်ချီးယဲ့သည် အသက်ပြင်းပြင်းရှူပြီး မှောင်မိုက်တိတ်ဆိတ်သော တောအုပ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
"တခြားရန်သူ ၃ ယောက်ကို အဝေးဆီ မျှားခေါ်သွားမယ်။"
TK Team (Chapter 187)
