MM Story Teller

Chapter 101

Viewers 21k

🎶 Chapter 101

ယဲ့ဇယ်ရှစ်၏သူငယ်အိမ်များက အံ့အားသင့်မှုများဖြင့် ပြူးကျယ်သွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် ချက်ချင်းလက်ငင်းပင် ကင်မရာအား သူ့လက်များဖြင့် ဖုံးလိုက်လေသည်။

အပူများက အပေါ်သို့ တဟုန်ထိုးတက်လာပြီး အချိန်တိုလေးအတွင်းမှာပင် ယဲ့ဇယ်ရှစ်၏နားရွက်ထိပ်များက အနီရောင့်ရင့်ရင့် သန်းသွားကာ သူ့မျက်နှာပေါ်က အပူချိန်မှာလည်း ပို၍ပင် ပူလောင်လာခဲ့သည်။

ဗီဒီယိုမဖွင့်မီက ယဲ့ဇယ်ရှစ် သူ့စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို တည်ငြိမ်အောင် လုပ်ခဲ့သော်လည်း ဟယ့်ကျင်းယွင်က စကား တစ်ခွန်းတည်းဖြင့် သူ့အား ပြန်ရှက်ရွံ့သွားအောင်လုပ်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားမိခဲ့ချေ။

ယဲ့ဇယ်ရှစ် အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက်ရှုလိုက်သည်။ သို့သော်ငြား သူ့မျက်နှာပေါ်က ရှက်သွေးဖြာမှုက လျော့ကျမသွားသည့်အပြင် ပို၍ပင် မြင့်တက်လာခဲ့လေ၏။

ယခုလေးတင် စခရင်ပေါ်တွင် ရှိနေခဲ့သည့် မျက်နှာက ရုတ်ချည်းဆိုသလို ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ ဟယ့်ကျင်းယွင် ဖုန်း၏ဘလက်စခရင်ကို တစ်စက္ကန့်မျှစိုက်ကြည့်နေပြီးမှ ယဲ့ဇယ်ရှစ်က ကင်မရာကို ဖုံးထားသည်ကို နားလည်သွားသည်။

တစ်ဖက်မှအမျိုးသားက ရယ်မောလိုက်၏။
"မင်းဘာလို့ ကင်မရာကို ကာထားတာလဲ..."

ယဲ့ဇယ်ရှစ်က ရှက်နေဆဲဖြစ်ပြီး စကားမပြောခဲ့ပေ။

ဟယ့်ကျင်းယွင် ပြောလိုက်သည်။
"ဇယ်ရှစ် လက်ဖယ်လိုက်ပါကွာ...နော်..."

ယဲ့ဇယ်ရှစ် နောက်ဆုံးတော့ စကားပြောလာခဲ့သည်။
"မဖယ်ချင်ပါဘူး..."

ဟယ့်ကျင်းယွင် : "ဘာလို့လဲ..."

ယဲ့ဇယ်ရှစ် : "အကြောင်းပြချက်မရှိဘူး..."

ဟယ့်ကျင်းယွင် နူးညံ့တိုးညှင်းစွာ ရယ်လိုက်သည်။
"ကိုယ့်ကို မင်းကိုမြင်ခွင့်မပြုနိုင်ဘူးလားဟင်..."

ယဲ့ဇယ်ရှစ် အံကြိတ်ကာ မေးလိုက်သည်။
"ကျွန်တော့်ကိုကြည့်ရတာ ဘာကောင်းလို့လဲ..."

"မမျှတဘူးလေ..."
ဟယ့်ကျင်းယွင် ပြောလိုက်သည်။
"မင်းကကျ ကိုယ့်ကိုမြင်နိုင်ပြီးတော့..."

"ဒါဆို ခင်ဗျားလည်း ကင်မရာကို ကာထားနိုင်တာပဲကို..."
ယဲ့ဇယ်ရှစ် ပြောလိုက်သည်။

ဟယ့်ကျင်းယွင် ပြုံးလိုက်သည်။
"မင်းလေးက ကိုယ့်ကို မကြည့်ချင်ဘူးလား..."

ယဲ့ဇယ်ရှစ် သူ့မျက်နှာပေါ်က သွေးများက ပိုမြန်မြန်ပင် တဟုန်ထိုးတက်လာသည်ကိုသာ ခံစားနေမိသည်။ အခန်းက air-con ဖွင့်ထားသော်လည်း သူ့မျက်နှာပေါ်ကအပူကို လျှော့ချရန် ရေခဲတုံးတစ်ခုကို
သာရှာပြီး မျက်နှာပေါ်တင်ထားလိုက်ချင်တော့လေ၏။

"ခင်ဗျား ဘာတွေပြောနေတာလဲ..."
ယဲ့ဇယ်ရှစ်၏ ပါးစပ်က တောင့်တင်းနေသော်လည်း သူ့မျက်လုံးများက မနေနိုင်ဘဲ စခရင်ကို ကြည့်လိုက်လေသည်။

ဟယ့်ကျင်းယွင်က မတ်တတ်ရပ်နေပုံ ပေါ်လေသည်။

သူဘာလုပ်နေတာလဲ...

"ခင်ဗျား ဘာလုပ်နေတာလဲ..."
ယဲ့ဇယ်ရှစ် ထပ်မေးလိုက်သည်။

ဟယ့်ကျင်းယွင်က မဖြေခဲ့ချေ။ သူ့အနက်ရောင် သူငယ်အိမ်များက စခရင်ကို ငြိမ်သက်စွာ စူးစိုက်ကြည့်နေခဲ့ပြီး အချိန်အတော်ကြာမှ ပြောလိုက်သည်။
"မင်းအဲ့လိုပြောတော့ ကိုယ်နည်းနည်း ဝမ်းနည်းတယ်...ပြီးတော့ တရားလည်း မတရားဘူး...မင်းကျ ကိုယ့်ကို ကြည့်နိုင်ပြီး ကိုယ့်ကိုကျ မင်းကို ကြည့်ခွင့်မပေးဘူးလေ..."

ကလေးတစ်ယောက်ကဲ့သို့ သရုပ်ဆောင်နေသည့်အလား အမျိုးသား၏အသံက သံလိုက်ဓာတ်အပြည့်ဖြင့် ပျင်းရိလေးတွဲနေကာ အသံကအလွန်ပင် ဆွဲဆောင်မှု ရှိနေခဲ့သည်။

ယဲ့ဇယ်ရှစ် နှလုံးတစ်ချက် ဆောင့်ခုန်သွားပြီး နောက်အခိုက်အတန့်မှာပင် ၎င်းက ရူးသွပ်စွာ စတင်မြန်ဆန်လာခဲ့သည်။ လျှပ်စီးကြောင်းက သူ့ဦးနှောက်ကို ဖြတ်သွားသည့်အလား သူ့နားထဲ၌ ဗို့အားပြင်းပေါက်ကွဲသံများ ကြားလိုက်ရသည်။ ထုံကျင်မှုတစ်ခုက သူ့ပင်မအာရုံကြောစနစ်ကနေပြီး ထွက်လာခဲ့ကာ နှလုံးသားက ကျယ်လောင်ပြင်းပြစွာ ခုန်နေသံကိုပင်ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ကြားနိုင်ပေ၏။

အခြားလွတ်လပ်နေသည့် လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ပူလောင်နေသည့်နားရွက်ကို ပွတ်သက်လိုက်ပြီး ယဲ့ဇယ်ရှစ် ချောင်းဖွဖွလေး ဆိုးကာ ၎င်းအကြောင်းအရာကို စကားမပြောချင်ပေ။

ဟယ့်ကျင်းယွင်လည်း ယဲ့ဇယ်ရှစ် ဆိုလိုသည်ကို နားလည်ပြီး ရိုးရိုးရှင်းရှင်းပင် အခြားမေးခွန်းတစ်ခုကို ပြောင်းလဲလိုက်သည်။
"အခုပဲ မင်းကိုယ့်ကို အဲ့လောက် အကြာကြီးကြည့်နေပြီးသွားပြီ...ကိုယ်ဘယ်အချိန်မှ မင်းကိုမြင်နိုင်မှာလဲ..."

ယဲ့ဇယ်ရှစ် နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းဖိလိုက်ကာ အလွန်နိမ့်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"ခင်ဗျား ပြန်လာတဲ့အချိန်ကျ ကျွန်တော့်ကို မြင်နိုင်တာပဲမဟုတ်ဘူးလား..."

ဤသည်ကိုကြားပြီး ဟယ့်ကျင်းယွင် လေမှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။
"ဒါဆို ကိုယ်မင်းကို မမြင်နိုင်ခင် အချိန်အကြာကြီး ကြာဦးမယ့်ပုံပဲ..."

ယဲ့ဇယ်ရှစ်လည်း တစ်ခုခုမှားနေသည်ကို အထူးတလည် သတိထားမိလိုက်သည်။
"ခင်ဗျားပြန်လာဖို့ အချိန်အကြာကြီး ယူရဦးမှာလား..."

ဟယ့်ကျင်းယွင် သူ့ဖုန်းကိုကိုင်ပြီး နံဘေးရှိအိုးထဲက စွပ်ပြုတ်ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
"နောက်လဝက်ကြာမှ ပြန်လာဖြစ်လောက်တယ်..."

ယဲ့ဇယ်ရှစ် အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။
"တစ်ခုခုဖြစ်နေလို့လား..."

ဟယ့်ကျင်းယွင် အနည်းငယ်မျှ တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ဤနေရာရှိ ကိစ္စရပ်များကို ရိုးရှင်းစွာပင် ပြောပြလိုက်သည်။
"ကိုယ့်အမေက ခွဲစိတ်မှုအသေးစားတစ်ခု လုပ်ခဲ့ရတယ်....ကိုယ်အဲ့နေ့က မြန်မြန်ထွက်လာတာ ဆေးရုံက ဖုန်းခေါ်လို့ ပြီးတော့ အဲ့နေ့တုန်းက နည်းနည်းလည်း စိုးရိမ်နေလို့...အဲ့ကြောင့် ကိုယ်ဒီကို အလောတကြီး လာခဲ့တာ..."

ဤသည်ကို ကြားပြီး ယဲ့ဇယ်ရှစ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ဝတ္ထုထဲတွင် ဟယ့်ကျင်းယွင်၏ မိဘများက သူငယ်စဥ်ကတည်းက ကွာရှင်းခဲ့ကြပြီး ဟယ့်ကျင်းယွင်အမေက မည်သည့်နိုင်ငံကို သွားခဲ့သည်ကိုမူ အသေးစိတ် မရှင်းပြထားခဲ့ပေ။

"ဒါဆို အန်တီအဆင်ပြေရဲ့လား..."
ယဲ့ဇယ်ရှစ် မေးလိုက်သည်။

ဟယ့်ကျင်းယွင် ခေါင်းခါလိုက်သည်။
"မစိုးရိမ်ပါနဲ့...အဲ့ဒါက သာမာန် အူအတက် ခွဲစိတ်မှုအသေးစားလေးတင်..."

တစ်ခဏတန့်သွားပြီးမှ ဆင်ပြောလိုက်သည်။
"ကိုယ် ဒီကိုလာဖြစ်တာရှားတယ်...အဲ့ကြောင့် ကိုယ်သူနဲ့ အချိန်ကုန်ဆုံးချင်သေးတယ်..."

ယဲ့ဇယ်ရှစ် ခေါင်းညိတ်ကာ ထောက်ခံလိုက်သည်။
"ခင်ဗျား အန်တီနဲ့ အချိန်ပိုကုန်ဆုံးသင့်တယ်..."

၎င်းကို ပြောလိုက်ချိန် ဟယ့်ကျင်းယွင် မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။ မျက်လုံးကိုပင့်ပြီးနောက် ကင်မရာအားကြည့်လိုက်လေ၏။
"ဆိုတော့ လဝက်အတွင်းမှာ ကိုယ့် မင်းကို ထပ်မြင်စေချင်ရဲ့လား..."

ယဲ့ဇယ်ရှစ် တစ်ခဏမျှ တန့်သွားခဲ့သည်။ ခေါင်းစဥ်က ယခင်အကြောင်းအရာကိုသာ ပြန်ရောက်သွားလိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။

ဒါပေမဲ့ သူအခုလေးတင် ကြည့်လိုက်တဲ့ပုံက...

ယဲ့ဇယရှစ် အိပ်ရာမှထကာ ရေချိုးခန်းထဲသို့သွားပြီး မှန်ထဲမှ သူ့ပုံကိုယ်သူ ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။

မှန်ထဲမှ လူငယ်လေးတွင် နီရဲနေသည့်မျက်နှာ ရှိရုံတင်မက သူ့လည်တိုင်ကလည်း အလွန်ကို နီရဲနေခဲ့ပေသည်။

ဘယ်လိုလုပ် ငါ့ရဲ့ဒီလိုပုံကို ဟယ့်ကျင်းယွင်ကို သူကြည့်ခွင့်ပေးနိုင်ပါ့မလဲ...

သေချာပေါက်မပေးဘူး…

ယဲ့ဇယ်ရှစ် အံကြိတ်ကာ ဖုန်းကို ငုံ့ကြည့်လိုက်ပြီး ခေါင်းစဥ်ပြောင်းရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။
"ဒါဆို "အစားအသောက် နှစ်သက်သူတစ်ယောက်၏မှတ်တမ်း"ရဲ့ နောက်အပိုင်းကို ရိုက်တဲ့အခါကျ ခင်ဗျားမရှိဘူးပေါ့လေ..."

ကူကယ်ရာမဲ့နေသည့် အပြုံးလေးတစ်ပွင့်က ဟယ့်ကျင်းယွင်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

အဲ့လို ဆတ်ခနဲ ခေါင်းစဥ်ပြောင်းလိုက်တယ်ပေါ့လေ ဟုတ်လား...

သို့သော် သူက ၎င်းကို မဖော်ထုတ်လိုက်ပေ။ မဟုတ်ပါက ယနေ့တွင် သူတို့၏စကားက ဤနေရာမှ တက်တော့မည် မဟုတ်တော့ပေ။

"အင်း...ကိုယ် ဒါရိုက်တာကို ဆက်သွယ်ပြီးသွားပြီ...ပရိုဂရမ်အဖွဲ့က အစားထိုးဧည့်သည်တစ်ယောက်ကို ရှာလိုက်မယ်ထင်တယ်..."
ဟယ့်ကျင်းယွင် ပြောလိုက်သည်။

ယဲ့ဇယ်ရှစ်၏လေသံက သူသတိမထားမိလိုက်ဘဲ အားလျော့သွားခဲ့သည်။
"ဒါဆို နောက်ရိုက်ကူးမယ့်အပိုင်းမှာ လူစိမ်းတစ်ယောက်နဲ့ တွဲရမှာကို ကျွန်တော် ကြောက်တယ်..."

ဟယ့်ကျင်းယွင် ပြုံးလိုက်သည်။
"တကယ် မဟုတ်ပါဘူး..."

"ခင်ဗျား စွပ်ပြုတ်ချက်နေတာလား..."
ယဲ့ဇယ်ရှစ် စခရင်ပေါ်တွက်လာသည့် အဖြူရောင်အငွေ့လေးများကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ ဟယ့်ကျင်းယွင် စွပ်ပြုတ်ချက်နေသည်သာ ဖြစ်ရပေမည်။

ဟယ့်ကျင်းယွင် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
"အင်း ကိုယ့်အမေအတွက် လုပ်နေတာ..."

ယဲ့ဇယ်ရှစ် မထိန်းနိုင်ဘဲ တံတွေးကို မြိုချလိုက်ပြီးခေါင်းကို ပြင်ပြင်းထန်ထန် ညိတ်ပြလိုက်သည်။
"သူ့ကို ဟင်းကောင်းကောင်းလေး ချက်ကျွေးဖို့ တကယ် လိုအပ်တယ်..."

ဟယ့်ကျင်းယွင် ဟင်းစတင်မချက်မီအထိ သူတို့နှစ်ယောက် ယခုကဲ့သို့ စကားပြောနေခဲ့ကြသည်။ ထို့နောက် ယဲ့ဇယ်ရှစ်၏ အိပ်ရာဝင်ချိန် ရောက်လာခဲ့ကာ တစ်ဖက်ကသာ မြင်နေရသည့် တစ်ဖက်သတ်ဆန်သည့် ဗီဒီယိုကော်လ်ကို ချလိုက်ကြသည်။

ဗီဒီယိုကော်လ်ချလိုက်သည်နှင့် ယဲ့ဇယ်ရှစ်က ဆက်ပြီး ကင်မရာကို ကာမထားတော့ပေ။ ယဲ့ဇယ်ရှစ် အနည်းငယ် နာကျင်နေသာ သူ့လက်ကို ဖယ်လိုက်ပြီး ခုတင်ပေါ်လှဲလိုက်ကာ စတင်တွေးတောလိုက်သည်။

လဝက်အတွင်း ငါတို့အချင်ချင်း တွေါရလိမ့်မယ်...

မူလက သူ တစ်ဖက်လူကို "အစားအသောက်နှစ်သက်သူတစ်ယောက်၏မှတ်တမ်း"၏ နောက်ရိုက်ကူးရေးတွင် တွေ့နိုင်လိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သည်။

ဖုံးကွယ်၍မရသည့် ဆုံးရှုံးမှုတစ်ခုက သူ့နှလုံးသားထဲ၌ ရှိနေခဲ့သည်။

ယဲ့ဇယ်ရှစ် စိတ်ဆိုးမာန်ဆိုးဖြင့် ခုတင်ပေါ် လှိမ့်နေလိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူမေးခွန်းတစ်ခုကို တွေးမိသွားသည်။

ဒါဆို နောက်လဝက်အတွင်း ငါနဲ့ဟယ့်ကျင်းယွင်ဗီဒီယိုကော်လ်ပြောတိုင်း တကယ်ကြီး ဟယ့်ကျင်းယွင်ကိုပဲ တစ်ဖက်သတ် မျက်နှာပြခိုင်းထားရမှာလား...

ဒါကြီးက တစ်ကိုယ်ကောင်း ဆန်လွန်းသွားပြီမလား ဟုတ်တယ်မလား...

ပြီးတော့ ဟယ့်ကျင်းယွင်က ငါ့ကိုလွမ်းတယ်လို့လည်း ပြောခဲ့တာကို...

ဤသည်ကို တွေးပြီး ယဲ့ဇယ်ရှစ်၏မျက်နှာက ထပ်ပြီး အပူတက်လာခဲ့လေ၏။

ယဲ့ဇယ်ရှစ် မနေနိုင်ဘဲ ရေချိုးခန်းကို ကမန်းကတန်းသွားလိုက်ပြီး ရေအေးကို လက်အပြည့်ခပ်ပြီး မျက်နှာသစ်လိုက်ကာ သူ့မျက်နှာပေါ်မှ ရှက်သွေးဖြာနေမှုကို ဖိနှိပ်ပစ်လိုက်သည်။

၎င်းကလည်း အလုပ်မဖြစ်ပချေ။

သူ ဟယ့်ကျင်းယွင်အား သူ့ကို တစ်ချိန်လုံး မြင်ခွင့်မပေးနိုင်ပေ။

ယဲ့ဇယ်ရှစ် မှန်ထဲက သူ့ကိုယ်သူ စိုက်ကြည့်ပြီး နှစ်စက္ကန့်မျှ တွေးလိုက်ပြီးနောက် သူ့မျက်ဝန်းများ အနည်းငယ် ဝင်းလက်သွားခဲ့သည်။

နည်းလမ်းတစ်ခုရှိတယ်...

ယဲ့ဇယ်ရှစ် အိပ်ရာဝင်နေကျဖြစ်သည့် ထိုနေ့ည ဆယ်နာရီတွင် သူက Weibo ကို လော့ဂ်အင်ထပ်ဝင်လိုက်ပြီး ရှားရှားပါးပါး selfie သုံးပုံကိုစာနှင့် တင်လိုက်လေသည်။
"ကြည့်..."

ဖရဲရွက်များ၏အမူအရာများကို မပြောပြနိုင်လောက်သည့် ထိတ်လန့်မှုဟုသာ ဖော်ပြနိုင်တော့သည်။ ဤနှစ်ရက်တာက သူတို့အတွက် အကောင်းဆုံးနေ့ရက်များပင် ဖြစ်၏။

ယဲ့ဇယ်ရှစ်က နှစ်ရက်ဆက်တိုက် လော့ဂ်အင်ဝင်ပြီးတော့ Weibo မှာ ပို့စ်တင်ရုံမကဘူး selfie ပုံကိုလည်း တင်ခဲ့သေးတယ်လေ...

ပုံထဲက လူငယ်လေး၏ ပုံကြီးချဲ့ထားသည့် မျက်နှာကြောင့် ယဲ့ဇယ်ရှစ်၏အသားအရေက အနီးကပ်ကြည့်ချိန်တွင် ပိုလှပကြောင်း ပြသနေပေသည်။ နဖူးပေါ်ရှိ ဆံပင်များက စစိုစွတ်နေဆဲဖြစ်ကာ မျက်တောင်များက ရေစက်များကြောင့် ပို၍ပင် မှေးကျဥ်းနေပုံ ပေါ်နေပေသည်။ ယဲ့ဇယ်ရှစ်က ကင်မရာကို ကြည့်ရန် ခေါင်းကို အနည်းငယ် စောင်းထားခဲ့ပြီး သူ၏အနီရောင်နှုတ်ခမ်းလွှာက တောက်ပသည့်အပြုံးလေး တစ်ခုနှင့် ကွေးညွှတ်နေခဲ့သည်။

ပရိသတ်များက ပုံအတွဲလိုက်ကို မြင်ချိန်တွင် သူတို့နှလုံးသားထဲက အော်ဟစ်ဟိန်းဟောက်မှုများကို မထိန်းထားနိုင်ကြတော့ချေ။

[အိုးးးးးးငါ့အစ်ကိုက အရမ်းကို ခံ့ညားနေတာပဲဟ...]

[အိုးမိုင်ဂေါ့...ရှစ်ရှစ်က နောက်ဆုံးတော့ ဆယ်လ်ဖီပုံရိုက်ခဲ့ပြီ သူ့မျက်နှာကို လျက်မယ်...]

[ငါ့ကလေးလေးက အရမ်းကို ချောမောခံ့ညားနေတော့တာပဲ...ငါက သူ့ကောင်မလေးဖန်ဆိုတာကို ကြေညာလိုက်ပြီ...]

[သေစမ်း...ဒီ CP ဖန်လေးကလည်း တစ်မိနစ်လောက် ကောင်မလေးဖန် လုပ်ချင်တယ်လို့...]

[ငါ့ကလေးလေးရေ မင်းက အရမ်းကို ကြည့်ကောင်းလွန်းနေပြီကွယ်...]

[ဖာ့ခ်...ငါမှတ်မိတာမှန်ရင် ဒါက ယဲ့ဇယ်ရှစ် ဆယ်လ်ဖီပုံရိုက်တဲ့ ပထမဆုံး အကြိမ်ပဲ...နင့်ရဲ့Weibo ပေါ်က ကောမန့်တွေကိုမြင်ပြီး အရမ်းမနာလိုတာပဲသွားတာပဲဖြစ်ရမယ် ..အဲ့ကြောင့် အခုပုံတွေသုံးပြီး ငါတို့ကို ဆက်ဆွဲထားဖို့ပြင်နေတာပဲ...နင်အောင်မြင်သွားတယ်လို့ ငါ ပြတ်ပြတ်သားသား ပြောလိုက်ပြီ...]

[အူးဝူးဝူးဝူးဝူး...မိတ်ကပ်မပါဘဲနဲ့တောင် အသားအရေလေးက ဖြူဖွေးနေတာပဲ...အရမ်းမနာလိုတာပဲ...ငါတကယ်ကြီး မနာလိုနေပြီလို့...]

"..."

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဟယ့်ကျင်းယွင်ကလည်း ယခုလေးတင် အာဟာရရှိသည့် အစားအသောက်ကို ချက်ပြုတ်ပြီးသွားခြင်းဖြစ်ပြီး ‌ဆေးရုံကို ယူသွားရန် ထုတ်ပိုးနေခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် Weibo အထူးသတိပေးသံက မြည်လာခဲ့သည်။

ဟယ့်ကျင်းယွင် သူ့လက်ထဲက နေ့လည်စာဘူးကို အောက်ချလိုက်ပြီး သံသယအရိပ်အယောင်က သူ့မျက်ဝန်းများထဲ ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့သည်။

ယဲ့ဇယ်ရှစ် ပို့စ်ထပ်တင်လိုက်တာလား...

သူ့ဖုန်းကိုကောက်ကိုင်ကာ ယဲ့ဇယ်ရှစ်၏Weibo ထံ တုံ့ဆိုင်းမှုမရှိ နှိပ်လိုက်သည်။ သူ နှိပ်လျှင်နှိပ်ခြင်းမှာပင် လူငယ်လေး၏ ဆယ်လ်ဖီပုံက ပုံကြီးချဲ့သွားခဲ့သည်။

ဖုန်းကို ကိုင်ထားစဥ်မှာပင် ဟယ့်ကျင်းယွင်၏လက်ချောင်းများက တင်းကျပ်သွားပြီး သူ့ပါးစပ်ထောင့်များကို ကွေးတက်မသွားစေရန် မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ပေ။

ကပ်ပရှင်က စာသားတစ်လုံးတည်းနှင့် အလွန်ရိုးရှင်းပေသည်။
"ကြည့်..."

ပြောစရာမလိုပါဘဲ အဓိပ္ပါယ်က သဘာဝကျစွာပင် သူ့အတွက် ဖြစ်ပေ၏။

ဟယ့်ကျင်းယွင် မထိန်းနိုင်ဘဲ အသက်ပြင်းပြင်းတစ်ချက်ရှုလိုက်သည်။

ယဲ့ဇယ်ရှစ်က တကယ်ကို...ချစ်ဖ်ို့ကောင်းတယ်...

ငါ ဘာလို့များ ယဲ့ဇယ်ရှစ်ကို အဲ့လောက်တောင် ကြိုက်ရတာလဲ...

ဓာတ်ပုံကို သူ့လက်ချောင်းနှင့် ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး ဖုန်းထဲ မသိမ်းလိုက်မီ ဆယ်စက္ကန့်ကြာအောင် ငြိမ်သက်စွာ စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ တစ်ဖက်လူ၏ Weibo အောက်က forward ခလုတ်ကို နှိပ်လိုက်သည်။

@ဟယ့်ကျင်းယွင် : ကြည့်ကောင်းတယ်...

ဤ Weibo ပို့စ်ကို တင်လိုက်လျှင် တင်လိုက်ခြင်းမှာပင် CP ပရိသတ်များ ပေါက်ကွဲထွက်သွားကြသည်။

[အပြန်အလှန် တုံ့ပြန်နေကြတာ အပြန်အလှန်...]

[အခုတလော သကြားပမာဏက စံနှုန်းထက် တကယ်ကြီး ပိုလျှံနေတာပဲဟေ့...]

"[သေစမ်း...မင်းတို့ နှစ်ယောက် ကြိုက်နေကြပြီမလား ငါလောင်းရဲတယ်...]

[ဒီလူရဲ့သွေးတွေတော့ ပေါက်ထွက်ကုန်ပါပြီ...]

[နှစ်...]

[သုံး...]

[ ကျွန်မက မြို့တော်တရားရုံးကအေးဂျင့်တစ်ယောက်ပါ... ကျွန်မ ဒီကိုအစောကြီးကတည်းကရောက်ပြီး ရှင်တို့အတွက် ငွေလည်းသွင်းပြီးသွားပါပြီ...ရှင်တို့ ဖောင်တစ်ခုဖြည့်ပေးနိုင်မလား ရှင်တို့အတွက် လက်ထပ်စာချုပ်ထုတ်ပေးပါ့မယ်...]

[ဒါဆို ငါနင်တို့ကို တိုက်ရိုက်ပဲ ဂုဏ်ပြုရတော့မလား ဒါမှမဟုတ် ပုံမှန်လမ်းအတိုင်းပဲ သွားသင့်သလား...]

[ဟယ့်ရှစ်...ဂုဏ်ပြုပါတယ်...]

[ဟယ့်လောင်ရှီးနဲ့ရှစ်ရှစ်ကြားက အပြန်အလှန်တုံ့ပြန်မှုက တကယ်ကြီး ချိုစိနေတာပါပဲနော်...]

[ဟုတ်တယ် ဟုတ်တယ်...အရမ်းအရမ်းကို ချိုတာ အရမ်းအရမ်းကိုပဲ...]

[အချိုလွန်ပြီး သေသွားပါပြီရှင်...]

ဟယ့်ကျင်းယွင်၏ ကောမန့်များကိုမြင်ပြီး ယဲ့ဇယ်ရှစ်၏မျက်နှာက အနည်းငယ် ပူလောင်လာခဲ့သည်။

ဒီလူက ငါ့ရဲ့ Weibo ပေါ်မှာ စခန်းချနေတာမလား ဟုတ်တယ်မလား...

သို့သော် ဤကဲ့သို့ ပြောပြီးနောက် သူ Weibo တွင်ပို့စ်တင်တိုင်း ဟယ့်ကျင်းယွင်က မြန်မြန်ဆန်ဆန်ပင် မှတ်ချက်ပေးတတ်သည်ဟု ယဲ့ဇယ်ရှစ် ခံစားလိုက်ရသည်။

ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား...ဟယ့်ကျင်းယွင်က ငါ့အတွက် အထူးနိုတီသတိပေးသံ ထားထားတာများလား...

သူပိုတွေးလေလေ ၎င်းကဖြစ်နိုင်သည်ဟု သူခံစားရလေလေပင်။ တိတ်ဆိတ်နေသည့် ညအမှောင်ထဲတွင် သူ့နှလုံးသားက နောက်တစ်ဖန် ကြမ်းတမ်းပြင်းပြစွာ စတင်ခုန်လာခဲ့လေ၏။

ယဲ့ဇယ်ရှစ် မခံမရပ်နိုင်စွာဖြင့် သူ့မျက်နှာကို ကာလိုက်သည်။

ငါ အဲ့ဒါကို အရင်တုန်းက ဘာလို့ သတိမထားခဲ့မိတာပါလိမ့်...

အသက်ပြင်းပြင်း ရှုလိုက်ပြီးနောက် ယဲ့ဇယ်ရှစ် စောင်ကိုဆွဲကာ ခေါင်းမြီးခြုံလိုက်လေသည်။ မနက်ဖြန်ဗီဒီယိုလ်ကော်လ်အား သူစတင် မျှော်လင့်စောင့်စားနေပေတော့သည်။

မနက်ဖြန် ဟယ့်ကျင်းယွင်နှင့် ဗီဒီယိုကော်လ်ခေါ်ပြီးနောက် သူ ပုံအနည်းငယ်အား သေချာပေါက် စခရင်ရှော့ရိုက်မည်ပင်။

ဤအတွေးများနှင့် သူပျော်ရွှင်စွာ အိပ်ပျော်သွားခဲ့လေ၏။

🎶🎶🎶

Prev Next