Volume 1 (သေမျိုးနယ်မြေ ၁၇၃)
Chapter 173 (နှစ်ချောင်းဆိုလည်း အဆင်ပြေပါတယ်)
နည်းပြအစည်းအဝေးခန်း။
ယခုအချိန်တွင် လေ့ကျင့်ရေးကို အေးအေးဆေးဆေး ကြည့်ရှုနေခဲ့ကြသော နည်းပြများသည် ဤလေ့ကျင့်ရေး၏ နောက်ဆုံး တစ်ဦးချင်း အမှတ်ပေးမှုအပေါ် ဒေါသတကြီး ငြင်းခုန်ရင်း စတင်နေပြီဖြစ်သည်။
"မဟုတ်ဘုး ပိုင်လီထူမင်ကို ၁၇ မှတ်ပေးတာက အရမ်းများနေတယ် စုစုပေါင်းရမှတ်က ၂၀ ပဲရှိတာကို သူက ပင့်ကူကောင်လေးရဲ့ ဝိညာဉ်ခန္ဓာကိုယ်ပင့်ကူအိမ်ကို ဖျက်ဆီးဖို့ တားမြစ်ပစ္စည်းတွေရဲ့ စွမ်းအားကို အသုံးပြုခဲ့ပြီး နောက်ပိုင်းမှာ သူ အများကြီး မလုပ်ခဲ့ဘူး။ [အသံမုဆိုး] ကို သတ်တုန်းက သူက အဓိကအင်အားမဟုတ်တာကြောင့် ၁၇ မှတ်က အရမ်းများတယ်။"
"ဒါပေမယ့် သူသာ ရာနဲ့ချီတဲ့ တပ်သားသစ်တွေကို မကယ်တင်ခဲ့ဘူးဆိုရင် သူတို့က ပင့်ကူကောင်လေးကို လုံးဝတိုက်ခိုက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ ငြင်းလို့မရဘူးလေ။"
"မင်းပြောသလို တွက်ချက်ကြေးဆိုရင် ချောင်ယွမ်က [အသံမုဆိုး] ကို မိနစ်အနည်းငယ်သာ အတင်းအကျပ်အချိန်ဆွဲထားပြီး ၁၆ မှတ်က နည်းနည်းများတယ်။"
"အဓိပ္ပါယ်မရှိတာ။ အဲဒီ [အသံမုဆိုး] က 'ချွမ်း' နယ်ပယ်မှာ ထိပ်ဆုံးအဆင့်ကိုရောက်နေတာ။ 'ချီ' နယ်ပယ်မှာရှိတဲ့ သူ့လို ကောင်လေးက သူနဲ့ အချိန်အကြာကြီးတိုက်ခိုက်နိုင်တာ ၁၆ မှတ်က များနေတာလား။ မင်း 'ချီ' နယ်ပယ်မှာဆိုရင် အဲဒီလိုလုပ်နိုင်လား။"
"ငါသဘောတူတယ် အကြွင်းမဲ့စွမ်းအားက ရှုထောင့်များစွာမှာ ချို့ယွင်းချက်တွေအတွက် ဖန်တီးပေးနိုင်တယ်။"
"ဟုတ်ပြီ ရှန်ချင်းကျူက ၁၆ မှတ်ရထားတယ်။ ငြင်းချင်တဲ့သူရှိလား။"
"နေပါဦး နည်းပြဟုန် ငါတို့အားလုံးက ၁၇ မှတ်ပေးပြီး မင်းကဘာလို့ ၁၆ မှတ်ပေးတာလဲ။ တကယ်တော့ သူက ပင့်ကူကောင်လေးကို တိုက်ခိုက်ရာမှာ တိုက်ရိုက် ပါဝင်လှုပ်ရှားပြီး ပင့်ကူကောင်လေးနဲ့ ရင်ဆိုင်ဖို့ ဂိုဒေါင်ထဲကိုတောင် တစ်ယောက်တည်းဝင်သွားတာလေ။ ၁၆ မှတ်က နည်းနည်း မနည်းဘူးလား။"
"စိတ်တိုလွယ်တဲ့ ပင်ကိုယ်စရိုက်၊ စိတ်လိုက်မာန်ပါလုပ်တာအတွက် တစ်မှတ်နုတ်တာက မှန်ပါတယ်။"
"…အဲဒီလိုဆိုရင် ယန်ကျီ(အားကျီ)ရဲ့ ရမှတ်ကို နည်းနည်းလျှော့သင့်တယ်မလား။ တကယ်တော့ သူမက တိုက်ပွဲမှာ ထိပ်တိုက်မပါဝင်ခဲ့တာကြောင့် ၁၇ မှတ်က နည်းနည်းမြင့်နေသလိုပဲ။"
"မဟုတ်ဘူး လုံးဝမမြင့်ဘူး။ တတိယအဆောက်အအုံရဲ့အခြေအနေက ပြင်ပအခြေအနေနဲ့ မတူဘူးလေ။ ယန်ကျီသာမရှိရင် [အသံမုဆိုး] ကို သတ်ဖို့မပြောနဲ့ အမျိုးသမီးစစ်သားအားလုံး ရှင်းပစ်ခံရမှာ။ သူမက တိုက်ခိုက်ရေးအင်အားမရှိလို့သာ မဟုတ်ရင် ငါသူမကို ၁၈ မှတ်ပေးလောက်တယ်။"
"မော့လိကရော။ ငါအထင်တော့…"
ဆူညံသောအစည်းအဝေးခန်းတွင် နည်းပြများသည် စားပွဲကိုရိုက်ပြီး အချင်းချင်း စကားများရန်ဖြစ်နေကြစဉ် ယွမ်ကန်းသည် အစည်းအဝေးစားပွဲ၏တစ်ဖက်စွန်းတွင် တစ်ယောက်တည်းထိုင်ကာ လင်ချီးယဲ့၏ အမှတ်ပေးစာရွက်ကို သူ့လက်ထဲတွင်ကိုင်ဆောင်ထားရင်း အတွေးထဲနစ်မျောနေသည်…
အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် နည်းပြဟုန်သည် ထူထဲသောစာရွက်စာတမ်းများနှင့်အတူ သူ့ထံ လျှောက်လာခဲ့သည်။
"ခေါင်းဆောင် တခြားသူတွေရဲ့ အဆင့်သတ်မှတ်ချက်တွေကို အခြေခံအားဖြင့် သတ်မှတ်ထားပြီ။ လင်ချီးယဲ့တစ်ယောက်ပဲ… ကျွန်တော်တို့ အမှတ်မပေးရဲဘူး။ ခေါင်းဆောင်ဘယ်လိုသဘောရလဲ။"
ယွမ်ကန်းက အနည်းငယ် မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။ "မတိုက်ခိုက်ရဲဘူးလား။ မင်းတို့ဘာလို့မတိုက်ခိုက်ရဲတာလဲ။ မင်းရဲ့ထင်မြက်ချက်ကိုပြောကြည့်ပါ။"
နည်းပြဟုန်က ခေါင်းညိတ်ပြသည်။ "ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒီလေ့ကျင့်ရေးမှာ လင်ချီးယဲ့ရဲ့စွမ်းဆောင်ရည်က တကယ်ထူးချွန်လွန်းတယ်…
တခြားသူတွေ အိပ်ပျော်နေရတဲ့ အကြောင်းရင်းက သူတို့ အိပ်ရာထနောက်ကျရတာကြောင့်ဆိုတာ အရင်ဆုံးခန့်မှန်းမိပြီး တတိယအဆောက်အအုံက မူမမှန်ဘူးဆိုတာကို သတိပြုမိခဲ့တယ်။ သူက အလျင်စလို စုံစမ်းခြင်းမရှိဘဲ လက်နက်တွေအရင်ယူဖို့ လူတွေကို ဂိုဒေါင်ဆီခေါ်သွားတယ်။ ပင့်ကူကောင်လေးကို ရင်ဆိုင်တဲ့အခါ အမှားတချို့ရှိခဲ့ပေမယ့် ခြုံငုံကြည့်ရင်တော့ ကောင်းကောင်းကိုင်တွယ်နိုင်ခဲ့တယ်။
တတိယအဆောက်အအုံမှာ သူက [အသံမုဆိုး] ရဲ့ သတ်ဖြတ်ခြင်းယန္တရားကို အကြည့်တစ်ချက်နဲ့ ကောက်ချက်ချနိုင်ခဲ့ပြီး တိုတိုပြောရရင် လေးကြိမ် နေရာလပ်ဖရိုဖရဲအတွင်းမှာ ပုံစံတွေကို နားလည်ပြီး [Rubik ကုဗတုံး] နဲ့ ပင့်ကူကောင်လေး 'ချွမ်း' နယ်ပယ် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်နှစ်ခုကို ဆက်တိုက်သတ်ပစ်ခဲ့တယ်။
ဒါ့အပြင် လူတွေအားလုံးထဲမှာ လေထုအဖွဲ့ရဲ့ ရုပ်ဖျက်ခြင်းကို ဖောက်မြင်နိုင်တာ သူတစ်ယောက်ပဲရှိတယ်။
ဒီလေ့ကျင့်ရေးမှာ တိုက်ခိုက်ရေး ထိရောက်မှု၊ ထိုးထွင်းသိမြင်မှု၊ ညွှန်ကြားမှုစွမ်းရည် ဒါမှမဟုတ် ကျိုးကြောင်းဆင်ခြင်မှုနဲ့ အကျဉ်းချုပ်စွမ်းရည်တို့မှာ လင်ချီးယဲ့က ထိပ်တန်းအဆင့်မှာရှိတယ်။ စည်းမျဉ်းတွေအတိုင်း သူ့ကို အမှန်တကယ် အမှတ်ပေးရရင် သူက အနည်းဆုံး ၁၉ မှတ် ဒါမှမဟုတ် အမှတ်ပြည့်တောင် ပေးလို့ရတယ်။"
နည်းပြဟုန်က ခေတ္တရပ်ပြီး ဆက်ပြောသည်။ "တကယ်တော့ ဒါကို ကျွန်တော်တို့စိတ်ရှုပ်နေတာပါ။ ကျွန်တော်တို့ ၁၉ မှတ်ပေးချင်ရင် ပြဿနာမရှိပေမယ်ြ ၂၀ မှတ်ပေးချင်ရင်တော့… ကျွန်တော်တို့လေ့ကျင့်ရေးစခန်းမှာ ဒီမြင့်မားတဲ့အမှတ်မျိုး ဘယ်သူမှ မရဖူးဘူး။"
ယွမ်ကန်းသည် ခဏလောက်စဉ်းစားပြီး ဖြည်းညှင်းစွာပြောလိုက်သည်။ "သူ့ကို ၁၉ မှတ်ပေးလိုက်ပါ။"
နည်းပြဟုန်က အံ့အားသင့်သွားပြီး "ဘာလို့လဲ။"
"တစ်မှတ်က သူဂုဏ်ယူမှာစိုးလို့။" ယွမ်ကန်း၏မျက်လုံးများက အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။ "ဘယ်အရာမှ ပြီးပြည့်စုံတာမဟုတ်ဘူး အထူးသဖြင့် လူတွေပေါ့။"
သူ့လက်ချောင်းများက စားပွဲကို ညင်သာစွာ တောက်နေရင်း သူကိုယ်တိုင်သာကြားရသောအသံဖြင့် တိုးတိုးပြောလိုက်သည်။ "ဒါ့အပြင် မင်း [Rubik ကုဗတုံး] ရဲ့အလောင်းကိုရချင်ရင် ပေးရမယ့်တန်ကြေးကတော့ အမြဲရှိတယ်…"
…
နတ်ဘုရားများစိတ်ကျန်းမာရေးဆေးရုံ။
အဖြူရောင်ကုတ်အင်္ကျီနှင့် မျက်မှန်ပြားကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် လင်ချီးယဲ့သည် ဆေးရုံစင်္ကြံပေါ်မှ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်လာခဲ့ရာ ယနေ့ စိတ်ကျန်းမာရေးဆေးရုံက အလွန်ငြိမ်သက်နေပုံရသည်။
မဟုတ်ပါ မာလင် မရူးသရွေ့ ဤနေရာက ငြိမ်သက်နေမည်ဟု ဆိုရမည်။
နက်စ်သည် ခြံဝင်ထဲက အလှုပ်ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းရင်း နေပူဆာလှုံနေကာ မာလင်သည် စာဖတ်ခန်းထဲတွင် တစ်ယောက်တည်းထိုင်ပြီး 'သက်ကြီးရွယ်အို ကျန်းမာရေးလမ်းညွှန်' စာအုပ်ကိုကိုင်ကာ စိတ်ပါဝင်စားစွာ ဖတ်နေပြီး လင်ချီးယဲ့က မီးဖိုချောင်တွင် အလုပ်ရှုပ်နေကာ စင်္ကြံကနေ ဟင်းသီးဟင်းရွက်ခုတ်သံများ ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။
အရာအားလုံးက တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်လွန်းလှသည်။
ဟင်း… ဘိုးဘွားရိပ်သာလို အနံ့ရတယ်။ လင်ချီးယဲ့က သူ့ကိုယ်သူ တွေးလိုက်သည်။
သူသည် မည်သူ့ကိုမှ မနှောင့်ယှက်ဘဲ ဌာနမှူး၏ အခန်းတံခါးဆီသို့ တစ်ယောက်တည်း လျှောက်သွားကာ တံခါးကို တွန်းဖွင့်ပြီး မြေအောက်လမ်းထဲသို့ လှည့်သွားသည်။
မှောင်မိုက်ပြီး စိုစွတ်နေသော ကျောက်လှေကားကို ခဏမျှ လမ်းလျှောက်ပြီးနောက် လင်ချီးယဲ့သည် ရှေ့ရှိ များပြားသောအကျဉ်းခန်းများဆီမှ ကြေကွဲဖွယ်ရာ ငိုကြွေးသံကို ကြားလိုက်ရသည်။
"ဝူး ဝူး ဝူး…
ဘာလို့ ဘာလို့ ငါ့ကိုသတ်ရတာလဲ။ ငါဘာအမှားလုပ်မိလို့လဲ… ဝူး ဝူး ဝူး ဝူး
လူဆိုးတွေ အားလုံးက လူဆိုးတွေပဲ။ ကလေးကို အနိုင်ကျင့်တယ်။
အမေရေ ကျွန်တော် အိမ်ပြန်ချင်တယ်…"
လင်ချီးယဲ့သည် ဤအသံကိုကြားလိုက်သောအခါ တိုက်ရိုက် အေးခဲသွားပြီး သူ့မျက်လုံးများတွင် အံ့ဩမှု တဖျပ်ဖျပ် ပေါ်လာသည်။
ဘာလဲဟ။ ဘာလို့ ကလေးတစ်ယောက် ပိတ်မိနေတာလဲ။
ပင့်ကူနဲ့ Rubik ကုဗတုံးက မဟုတ်ဘူးလား။ ဒီကလေးက ဘယ်ကရောက်လာတာလဲ။
သူ့ခြေလှမ်းများကို အရှိန်မြင့်လိုက်ပြီး အကျဉ်းခန်းဆီသို့ လျှောက်သွားကာ အထဲကြည့်လိုက်တော့ သူ့မျက်နှာတဝိုက်တွင် ပင့်ကူလိုင်းများဖုံးနေသော ကောင်လေးသည် နီမြန်းသောမျက်လုံးများဖြင့် သူ့ကိုယ်သူပွေ့ဖက်ထားရင်း ထောင့်တွင် ငုတ်တုတ်ထိုင်ကာ ရှိုက်ကြီးငိုနေတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။
သူသည် ကောင်လေးကို မြင်ပြီး ကောင်လေးကလည်း သူ့မြင်ကိုတော့ ချက်ချင်း အငိုရပ်သွားကာ မကျေမနပ်ဖြစ်စွာ နှုတ်ခမ်းကိုက်လိုက်သည်… ပြန်ပေးဆွဲသူလက်အောက်တွင် ထိန်းချုပ်ခံထားရသော ကလေးကဲ့သို့ ငိုချင်သော်လည်းမငိုရဲပေ။
ထိုရင်းနှီးသော မျက်နှာလေးကို မြင်လိုက်ရတော့ ကောင်လေးသည် သူအသတ်ခံရသည့် မြင်ကွင်းကို သတိရပြီး သူ့မျက်နှာလေးက ကြောက်ရွံ့စွာ ဖြူဖျော့လာခဲ့သည်။
လင်ချီးယဲ့သည် ကောင်လေးကို ခဏလောက် ဂရုတစိုက်ကြည့်ပြီး အံ့အားသင့်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "မင်းက ပင့်ကူလား။"
"မင်းက ဝက်ပဲ။" ကောင်လေးက သူကြားရုံမျှသာ အသံဖြင့် ရေရွတ်လိုက်သည်။
လင်ချီးယဲ့: "…"
ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် ပင့်ကူက တကယ်တော့ ကောင်လေးဖြစ်မည်ဟု သူတစ်ခါမှ မထင်ထားမိဘူး။ ယခင်က သူနားကြားမှားသည်ဟု တွေးခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ သူတွေးကြည့်လိုက်တော့ သူစကားပြောနေခဲ့တာ ဖြစ်နိုင်သည်…
ထိုကဲ့သို့သော ကောင်လေးကို သတ်မိပြီးနောက် လင်ချီးယဲ့က အနည်းငယ် အပြစ်ရှိသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
သူ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး အကျဉ်းခန်းအတွင်း လွင့်မျောနေသောဘောင်ကွက်ကို ဦးစွာကြည့်လိုက်သည်။
"အပြစ်သား: ဝိညာဉ်စုဆောင်းခြင်းပင့်ကူ
ရွေးချယ်မှု: သင့်လက်နှင့် သတ်လိုက်သော ဒဏ္ဍာရီလာသတ္တဝါတစ်ကောင်အနေဖြင့် သူ၏ဝိညာဉ်ကံကြမ္မာကို သင်ဆုံးဖြတ်ပိုင်ခွင့်ရှိသည်။
ရွေးချယ်မှု ၁: သူ၏ဝိညာဉ်သည် တိုက်ရိုက်ဖျက်ဆီးခံရ၍ ကမ္ဘာပေါ်တွင် လုံးဝသေဆုံးသွားစေလိမ့်မည်။
ရွေးချယ်မှု ၂: သူ့ကို သင်၏'ကြောက်ရွံ့မှုတန်ဖိုး' အတွက် ၆၀ ရောက်အောင်လုပ်ပြီး ဆေးရုံသူနာပြုအဖြစ် သင်ခန့်အပ်နိုင်သည်။ လူနာများကို ပြုစုစောင့်ရှောက်ပေးပြီး သင့်ကို အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ အကာအကွယ်ပေးစွမ်းနိုင်သည်။
လက်ရှိကြောက်ရွံ့မှုတန်ဖိုး: ၃၅၉
လင်ချီးယဲ့: "…"
ဒီကြောက်ရွံ့မှု အမှတ် ၃၀၀ ကျော်က ဘာကြီးလဲ။ ငါက အဲလောက်ကြောက်စရာကောင်းတာလား။
လင်ချီးယဲ့သည် ရုတ်တရက် တုန်ယင်သွားသော အကျဉ်းခန်းထဲက မျက်နှာဖြူဖျော့နေသည့် ပင့်ကူကောင်လေးကို ကူကယ်ရာမဲ့ ကြည့်လိုက်သည်။
"မင်း… မင်း… ငါ့ကိုမသတ်ပါနဲ့ ဟုတ်ပြီလား။
မင်းက ပင့်ကူလက်ကို တကယ်စားချင်ရင် ငါမင်းကို တစ်ချောင်းပေးလို့ရတယ်…
နှစ်… နှစ်ချောင်းဆိုလည်း အဆင်ပြေပါတယ်။"
TK Team (Chapter 173)
