Volume 1 (သေမျိုးနယ်မြေ ၁၆၂)
Chapter 162 (ဖရိုဖရဲနေရာလပ်)
လင်ချီးယဲ့နှင့် တခြားသူများ လှေကားထစ်ပေါ်ကနေ ဒုတိယထပါကို ပြေးတက်ကြပြီး သူသည် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားကာ သူ့ရှေ့က မြင်ကွင်းကို ကြည့်နေခဲ့သည်။
"ဘာဖြစ်တာလဲ။ ဘာလို့ရပ်လိုက်တာလဲ" ချောင်ယွမ်းက စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာမေးသည်။
လင်ချီးယဲ့သည် သူ့ရှေ့က မြင်ကွင်းကို ကြောင်တောင်တောင် စိုက်ကြည့်နေသည်။ ခဏအကြာတွင် သူသည် နေရာတစ်ဝက်ကိုဖွင့်ပေးရန် ဘေးဖယ်လိုက်ရာ သူ့နောက်ကလူအားလုံးသည် အရှေ့ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နိုင်သွားသည်...
"ဒါက… ဘာကြီးလဲ" လီရှောက်ကွမ်းက မယုံကြည်နိုင်စွာ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။
ပုံမှန်အားဖြင့် လှေကားများသည် အပေါ်ဘက်သို့ လှည့်ကာ မြင့်မားသော အထပ်များကို တဖြည်းဖြည်း တက်ကြသည်။ ပထမပေါ်ကနေ လှေကားများဖြင့် တက်ပြီးနောက် ဒုတိယထပ်ကိုရောက်ပြီး ဒုတိယထပ်ပေါ်က စင်္ကြံကိုရောက်သည်။ တစ်ဖက်လှည့်လိုက်ပါက တတိယထပ်ကိုဦးတည်သော လှေကားများကို မြင်နိုင်သည်…
သို့သော် အားလုံးသည် ပထမထပ်ပေါ်က လှေကားကိုတက်ပြီးနောက် သူတို့ရှေ့မှာပေါ်လာတာက ဒုတိယပေါ်ကစင်္ကြံမဟုတ်ဘဲ… အိပ်ဆောင်အခန်းဖြစ်သည်။
သေချာစွာ သူတို့သည် နောက်ဆုံးလှေကားထစ်ကိုတက်ပြီးနောက် သူတို့ရှေ့မှာ သာမန်လူနှစ်ယောက်အိပ်ခန်းနှင့် ရင်ဆိုင်တွေ့ခဲ့ရသည်။
အခန်းသည် သပ်ရပ်သန့်ရှင်းပြီး ကုတင်ပေါ်က အိပ်ရာနှင့် ခေါင်းအုံးများကို သပ်ရပ်စွာ ခင်းကျင်းထားသည်။ စားပွဲပေါ်ရှိ အသားအရေထိန်းပစ္စည်းများနှင့် အဝတ်အစားများအရ ဒီမိန်းကလေးနှစ်ယောက်သည် ဒီနေရာမှာ အချိန်အတော်ကြာနေထားပုံရသော်လည်း သန့်ရှင်းသပ်ရပ်သော ဒီအိပ်ဆောင်အခန်းတွင် တစ်ယောက်မှမရှိပေ။
ဤထူးဆန်းသောမြင်ကွင်းသည် ဒီအိပ်ခန်းတံခါးရှေ့သို့ တိုက်ရိုက်ဦးတည်ရန် တစ်စုံတစ်ဦးမှ တမင်တကာ လှေကားထစ်များဆောက်ထားသကဲ့သို့ဖြစ်သည်။ အပေါ်တက်သရွေ့ ဒီအိပ်ခန်းကို ဖြတ်ကျော်ရမည်။
"မိန်းကလေးတွေရဲ့အိပ်ဆောင်ဒီဇိုင်းက ဒီလိုမျိုးလား" လူအုပ်ထဲရှိ တစ်စုံတစ်ယောက်က အံ့ဩစွာ မေးလာသည်။
သူတို့အားလုံးသည် ယောက်ျားလေးစစ်သားများဖြစ်ပြီး တတိယအဆောက်အအုံကို တစ်ခါမှ မရောက်ဖူးသည့်အတွက် အထဲမှာ ဘယ်လိုပုံစံလဲဆိုတာ မသိခဲ့ကြဘူး။
"မဖြစ်နိုင်ဘူး" လင်ချီးယဲ့သည် ဒူးထောက်ထိုင်ချလိုက်ပြီး လှေကားထစ်က အိပ်ခန်းနံရံနှင့်တွေ့သည့်နေရာကို သူ့လက်ချောင်းများဖြင့် ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ ကြွေပြား နှစ်မျိုးလုံးသည် ချောမွေ့စွာ တိုက်မိပြီး ပြီးပြည့်စုံစွာ အံဝင်ခွင်ကျနေသည်။ "ကြားခံနေရာက အရမ်းပြားချပ်နေပြီး လေ့ကျင့်ရေးစခန်းက အရမ်းအရည်အချင်းရှိတဲ့ ဆောက်လုပ်ရေးအရူးတွေတောင် ဒီလောက်အထိချောမွေ့အောင်လုပ်ဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူး…
တစ်ယောက်ယောက်က သီးခြားနေရာလပ်နှစ်ခုကိုယူပြီး သူတို့ကိုပေါင်းစည်းလိုက်သလိုပဲ။"
"ဒါကလည်း နေရာလပ်နဲ့သက်ဆိုင်တာလား" ချောင်ယွမ်းက မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။
"ဟုတ်တယ်၊ ဒီအဆောက်အအုံက နေရာလပ်ပြောင်းတာ ကျွမ်းကျက်တဲ့'လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်' တည်ရှိမှုတစ်ခုရှိရမယ်။" လင်ချီးယဲ့က ပြတ်သားစွာပြောသည်။ "ငါထင်တာမမှားရင် ဒီအဆောက်အအုံရဲ့ အတွင်းပိုင်းအပြင်အဆင်က ရှုပ်ယှက်ခတ်နေတဲ့ Rubik ရဲ့ကုဗတုံးလို လုံးဝဖရိုဖရဲဖြစ်နေတယ်။"
သူသည် မတ်တတ်ထရပ်ပြီး အိပ်ခန်းထဲသို့ တည့်တည့်ဝင်ကာ တခြားအဆုံးကတံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်သည်...
တံခါးအပြင်ဘက်တွင် လသာဆောင်မဟုတ်ဘဲ '丁' ပုံသဏ္ဌာန်စင်္ကြံဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် '丁' ပုံသဏ္ဌာန်ဖြစ်ပြီး မူလချိတ်ဆက်ထားသော စင်္ကြံနှစ်ခုဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသောကြောင့် ညီညီညာညာ ပေါင်းစည်းထားခြင်းဖြစ်သည်။
ချောင်ယွမ်းသည် ပြတင်းပေါက်သို့သွားသော်လည်း အပြင်ဘက်တွင် ဘာကိုမှ မမြင်နိုင်ဘူး။ နေရာတိုင်းတွင် နက်ပြာရောင်ဖြစ်နေသေးကာ သူက ပြတင်းပေါက်ကို အပြင်းအထန်တွန်းလိုက်သော်လည်း လုံးဝမရွေ့ပေ။
"ဒါက 'လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်' ရဲ့စွမ်းအားလား။ အရမ်းထူးဆန်းတာပဲ…" လူအုပ်ထဲတွင် တပ်သားသစ်တချို့က မနေနိုင်ဘဲ ညည်းညူကြသည်။
'丁' ပုံသဏ္ဌာန်ကြောင့် ဆန့်ကျင်ဘက်လမ်းနှစ်ခုက ရှေ့တွင်ပေါ်လာသည်။ လူတိုင်းက လမ်းခွဲမှာ တုံ့ဆိုင်းနေကြသည်။
"ဘယ်လမ်းက အပေါ်ထပ်ကို ရောက်တာလဲ" လီရှောက်ကွမ်းက ခေါင်းကုတ်လိုက်ပြီး "ငါတို့လူခွဲသွားကြမလား"
"'လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်' တည်ရှိမှုရှိတဲ့ အဆောက်အအုံတစ်ခုမှာ လူခွဲသွားတာက သေချာပေါက်ကောင်းတဲ့ရွေးချယ်မှုမဟုတ်ဘူး" လင်ချီးယဲ့က ခေါင်းယမ်းပြီး ဆက်ပြောသည်။ "ဘယ်ဘက်လမ်းက တခြားအိပ်ဆောင်ကို ဦးတည်နေတယ်။ အဲဒီအိပ်ဆောင်ရဲ့နောက်မှာ သန့်စင်ခန်းရှိပြီး အနောက်ဘက်မှာ အဆင်းလှေကားတစ်ခုရှိတယ်။
ပြီးတော့ ညာဘက်ကတစ်ခုမှာ အိပ်ဆောင်နှစ်ခုကို ဆက်တိုက်ဖြတ်ပြီးရင် အပေါ်လှေကားတစ်ခုရှိတယ်"
"မင်း လမ်းကြောင်းကို အာရုံခံနိုင်တာလား" လီရှောက်ကွမ်းက အံ့အားသင့်စွာ မေးသည်။
"အင်း၊ ဒါပေမယ့် အကွာအဝေးကန့်သတ်ချက်ရှိပြီး ငါ အခန်းအနည်းငယ်ကိုပဲ ခံစားနိုင်တာ" လင်ချီးယဲ့က အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။
"ဒါဆို ငါတို့ ညာဘက်ကို သွားသင့်သလား"
"ဟင့်အင်း" လင်ချီးယဲ့သည် ခေါင်းယမ်းပြီး သူ့လက်ချောင်းကို သူ့ရှေ့ကနံရံဆီညွှန်ပြရင်း ဖြည်းညှင်းစွာပြောသည်။ "ဒီနံရံနောက်မှာ အတက်အဆင်းလှေကားအများကြီးရှိပြီး ငါတို့ကို လေးထပ်ဆီခေါ်သွားနိုင်တယ်"
တတိယအဆောက်အအုံထဲသို့ သူဝင်လိုက်သောအခါတွင် သူ၏စိတ်အာရုံခံစားမှုသည် အပြင်ဘက်မှ အဆောက်အအုံထဲသို့ မစိမ့်ဝင်နိုင်သော်လည်း အဆောက်အအုံအတွင်းတွင် ပုံမှန်အားဖြင့် ၎င်းကို အသုံးပြုနိုင်ကြောင်း သူ သတိပြုမိခဲ့သည်။
ဆိုလိုသည်မှာ တတိယအဆောက်အအုံသည် အပြင်ဘက်မှ နေရာလပ်ကြောင့် သီးခြားခွဲထုတ်ထားသော်လည်း အတွင်းမှ အခန်းတစ်ခုစီသည် ရိုးရှင်းစွာ နေရာလွဲနေပြီး နေရာလပ်ခွဲထုတ်ခြင်းအရ တည်ရှိနေခြင်းကို ဆိုလိုပါသည်။
ဆိုလိုသည်မှာ… ဤအဆောက်အအုံအတွင်းရှိ နံရံများအားလုံးကို ဖြိုခွဲနိုင်ပြီဖြစ်သည်။
"ဒီနံရံကိုဖြိုချမှာလား"
"အင်း၊ ဒါပေမယ့် အဆောက်အအုံရဲ့ တည်ဆောက်ပုံဆိုင်ရာခိုင်မာမှုကို မထိခိုက်စေဖို့ သတိထားပါ။ နေရာလပ်က ပုံပျက်နေပေမယ့် ဒီနေရာကတိုင်တွေရဲ့ခံနိုင်ရည်က အသုံးမဝင်ဘူးလို့ မဆိုလိုဘူး။ တည်ဆောက်မှုက သိသိသာသာ ပျက်စီးသွားတာနဲ့ တပြိုင်နက်… ဒီနေရာပြိုကျနိုင်တယ်" လင်ချီးယဲ့က အလေးအနက် သတိပေးလိုက်သည်။
လူအုပ်ထဲက လူငယ်တစ်ယောက်သည် သူ့လက်ဖဝါးပေါ်တွင် မီးခိုးရောင်အလင်းတန်းဖြင့် ရှေ့ကိုတိုးလာသည်။ "ငါ့ဆီအပ်လိုက်ပါ"
သူ့လက်ဖဝါးကို နံရံမျက်နှာပြင်ပေါ် အပြင်းအထန် ရိုက်လိုက်ပြီး မီးခိုးရောင်အလင်းတန်းက နံရံကို ချက်ချင်း ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ ခဏအကြာတွင် ၎င်းသည် တခြားအဆောက်အအုံတည်ဆောက်မှုဆိုင်ရာ အစိတ်အပိုင်းများကို မထိခိုက်စေဘဲ လူသုံးဦး တစ်ပြိုင်နက် ဖြတ်သန်းသွားလာနိုင်လောက်အောင် ကြီးမားသော စက်ဝိုင်းအပေါက်ကို ဖောက်ထုတ်သွားခဲ့သည်။
လူတိုင်းသည် လင်ချီးယဲ့နှင့် တခြားသူများ ရှေ့တွင်ရှိသော စက်ဝိုင်းလမ်းကြောင်းထဲသို့ စနစ်တကျဝင်ခဲ့သည်။ အုပ်စုလိုက် လမ်းတစ်ဝက်ရောက်နေတုန်းမှာပဲ ရုတ်တရတ် ပြောင်းလဲမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
အနီးနားရှိ အခန်းများနှင့် နံရံများသည် ရုတ်တရက် အလိုအလျောက် ရွေ့လျားသွားသည်။ '丁' လမ်းဆုံ၏ တိုက်ရိုက်လမ်းကြောင်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အိပ်ခန်းတစ်ခုဖြင့် အစားထိုးလိုက်သည်။ နံရံနောက်ဘက်ရှိ အပေါ်လှေကားများသည် Rubik ၏ကုဗတုံးများကို လှည့်ခြင်းကဲ့သို့ လွဲမှားနေကာ အမည်မသိနေရာများသို့ ရွေ့သွားကြသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လှေကား၏ပထမထစ်သို့ ဝင်ခဲ့သော လင်ချီးယဲ့၊ ချောင်ယွမ်းနှင့် တခြားသူများက ပတ်ဝန်းကျင်ပြောင်းလဲသွားတာကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ယခင်က ဘယ်ညာနံရံများသည် အိပ်ခန်းလွတ်နှစ်ခန်း ဖြစ်လာပြီး ရှေ့လှေကားများက နံရံများဖြစ်သွားသည်။ နောက်ဘက်စင်္ကြံသည်လည်း အောက်ကိုဆင်းသော လှေကားတစ်ခုလို ဖြစ်သွားသည်...
"ဘာဖြစ်တာလဲ" လီရှောက်ကွမ်းက အံ့အားသင့်စွာ ပြောလိုက်သည်။
"နေရာလပ်က ပုံပျက်သွားပြန်ပြီ" လင်ချီးယဲ့သည် မျက်မှောက်ကြုတ်ကာ ခေါင်းငုံ့ပြီး စဉ်းစားလိုက်သည်။ "ဘာလို့လဲ။ နံရံကို ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်တဲ့ ငါတို့ရဲ့လုပ်ဆောင်ချက်တွေက နေရာလပ်ကို ပုံပျက်စေတာကြောင့်လား၊ ဒါမှမဟုတ် အဲဒါက ခဏကြာတိုင်း ပြောင်းလဲနေတာလား…"
ချောင်ယွမ်းသည် ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ပြီး ကူကယ်ရာမဲ့ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ "ငါတို့ တခြားလူတွေနဲ့ကွဲသွားပြီ"
"နည်းလမ်းမှမရှိတာ။ ဒီနေရာမှာအပြင်အဆင်က ထပ်ပြီးပြောင်းလဲသွားမယ်လို့ ဘယ်သူသိမှာလဲ…" လီရှောက်ကွမ်းက ပခုံးတွန့်ပြသည်။
"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အခုချိန်ကစပြီး ငါတို့အကောင်းဆုံးကြိုးစားပြီး အတူတူလျှောက်ရအောင်၊ ဝေးဝေးမသွားနဲ့" လင်ချီးယဲ့က တည်ငြိမ်စွာပြောသည်။ "တတိယအဆောက်အအုံမှာ ပုန်းအောင်းနေတဲ့ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်က အဆင်မပြေပေမယ့် ကြီးကြီးမားမား ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခုမဟုတ်ဘူး။ သူ့ရဲ့တားမြစ်အပျက်အစီးက ရန်သူကိုသတ်ဖြတ်ခြင်းထက် ထောင်ချောက်ဆင်ဖို့ ပိုပြီးအာရုံစိုက်ထားတယ်"
"ဟုတ်တယ်၊ လူအလုံအလောက် တတိယအဆောက်အအုံထဲကိုဝင်သရွေ့ ဒီနေရာကိုဖြတ်ကျော်ဖို့ အချိန်တစ်ခုပဲလိုတယ်" ချောင်ယွမ်းလည်း ဒီအချက်ကိုသဘောပေါက်ပြီး ခေါင်းညိတ်သဘောတူလိုက်သည်။
"အခုမေးစရာရှိတာက… ဒီလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်က ဒီလောက်ပဲလုပ်နိုင်တယ်ဆိုရင် အခုလေးတင် ဒီအော်သံက ဘာဖြစ်တာလဲ" လင်ချီးယဲ့သည် ခဏလောက်တွေးပြီး ခေါင်းယမ်းကာ ရှေ့ဆက်သွားခဲ့သည်။
အခုအချိန်မှာ ရှင်းလင်းသောသက်သေမရှိဘဲ တွေးတောနေတာက အသုံးမဝင်သောကြောင့် ကျိုးကြောင်းဆင်ခြင်ခြင်းက ကျိုးကြောင်းဆင်ခြင်ခြင်းသာဖြစ်သည်။
လင်ချီးယဲ့သည် ချောင်ယွမ်းနှင့် တခြားသူများနှင့်အတူ ရှေ့သို့ ဆက်လက်လျှောက်သွားကာ မရေမတွက်နိုင်သော အခန်းများကို ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သည်။ သူတို့သည် တံခါးတစ်ပေါက်ရှေ့တွင် မရပ်မီ ငါးမိနစ်ခန့် လမ်းလျှောက်ခဲ့ကြသည်။
TK Team (Chapter 162)
