Volume 1 (သေမျိုးနယ်မြေ ၁၅၈)
Chapter 158 (ပင့်ကူ)
ပထမဦးစွာ သနားစရာကောင်းသော အော်သံများထွက်ရှိရာနေရာကို သွားခဲ့သည်။
လင်ချီးယဲ့သည် ရွေးချယ်မှုမပြုလုပ်မီ ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားခဲ့သည်။
အဆောက်အအုံသုံးလုံးသည် လက်ရှိတည်နေရာနှင့် ဝေးကွာသော်လည်း ကန်တင်းသည် ဂိုဒေါင်နှင့် အနီးတစ်ဝိုက်တွင် ရှိနေသည်။ အဆောက်အအုံသုံးလုံး၏ အခြေအနေမှာ ထူးဆန်းနေသော်လည်း အတွင်းခန်း၏ အခြေအနေကို အတိအကျ မသိရသေးပေ။ ကန်တင်းတွင် အော်ဟစ်သံထွက်လာပြီးနောက် ပြောင်းလဲမှုတချို့ရှိမည်ဟု ယူဆရပြီး ယခု အဓိကရည်ရွယ်ချက်မှာ လူများကို ကယ်တင်ရန်ဖြစ်သည်။
လူအုပ်ကြီးသည် ကန်တင်းတံခါးဝသို့ လျင်မြန်စွာ ပြေးဝင်လာကြသည်။ ဒီအချိန်တွင် ကန်တင်းမှာ မနက်စာစားရန် အဆင်သင့်ဖြစ်နေလောက်ပြီး အနံ့များက ပြည့်လျှံနေမည်ဖြစ်ပေမယ့် ယနေ့တွင် ကန်တင်းက တိတ်ဆိတ်နေဆဲဖြစ်သည်။ အနံ့အသက်များမရှိရုံသာမက သွေးနံ့ဖျော့ဖျော့ပင် လေထဲမှာ ရှိနေသည်…
ဒီအနံ့ကို ရှူလိုက်ရင်း လူတိုင်း၏မျက်နှာများက ချက်ချင်းပြောင်းသွားသည်။
"လေ့ကျင့်ရေးသက်သက်လို့ ပြောခဲ့တယ်မဟုတ်ဘူးလား။ ဘာလို့…" ရှန်ချင်းကျူ၏မျက်နှာက အနည်းငယ် မည်းမှောင်သွားသည်။
လင်ချီးယဲ့သည် ဘာမှပြန်မပြောဘဲ မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ တံခါးဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။
ကန်တင်း၏ပင်မတံခါးလက်ကိုင်မှာ ချိတ်ထားသော သံသော့က ဖြတ်ပြီးသားဖြစ်ပြီး တံခါးက ပွင့်သွားသည့် သဲလွန်စတွေ ရှိနေတာကြောင့် လင်ချီးယဲ့နှင့် တခြားသူများရှေ့မှာ တစ်စုံတစ်ယောက် ရောက်လာသင့်တယ်ဆိုတာ သိနိုင်သည်။ အထဲကိုဝင်ရန် ဤနေရာက သံသော့ကို ဖြတ်ပြီး… မတော်တဆမှု မရှိခဲ့ပါက ခုနက အော်သံက ထိုသူ့ဆီမှ ထွက်လာခြင်းဖြစ်သည်။
လင်ချီးယဲ့သည် တံခါးကို အလျင်စလိုမဖွင့်ဘဲ သူ၏စိတ်စွမ်းအားကို အသုံးပြုကာ တံခါးမှတစ်ဆင့် ကန်တင်း၏ တစ်ဝက်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း စစ်ဆေးကြည့်ရှုခဲ့သည်။
"ဒါက…" ကန်တင်းအတွင်းမှ မြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါတွင် လင်ချီးယဲ့၏ မျက်ခုံးများ တွန့်သွားသည်။
သူသည် ရှေ့ကို ခြေတစ်လှမ်းတိုးပြီး ကန်တင်းတံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်သည်။
ကန်တင်းအတွင်း မြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရတော့ သူ့နောက်က လူအုပ်ကြီးသည် အေးခဲသွားပြီး သူတို့မျက်လုံးများက မယုံနိုင်စွာ ပြူးကျယ်ရင်း ငေးကြည့်နေမိသည်...
လူသူကင်းမဲ့နေသော ကန်တင်းသည် တစ်ချိန်ချိန်တွင် ပင့်ကူမျှင်များဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားပြီး တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ရောယှက်နေသော ပင့်ကူမျှင်အထူအပါးများ ရောနှောကာ ဦးရေပြားထုံကျင်စေသော အဖြူရောင်ပင့်ကူအိမ်များဖွဲ့စည်းပြီး ကန်တင်းခန်းမတစ်ခုလုံးနီးပါးကို ဖုံးအုပ်ထားသည်။
အလင်းရောင်မှိန်ပျပျ ကန်တင်းတွင် ဤကြောက်စရာကောင်းသော ပင့်ကူမျှင်သည် ၎င်း၏သွေးသံတရဲရဲ ပါးစပ်ကိုဖွင့်ကာ လင်ချီးယဲ့နှင့် တခြားသူများကို ၎င်း၏အစွယ်ကိုထုတ်ကာ သွေးဆာနေသော သားရဲနှင့်တူသည်။
လူအုပ်ကြီးသည် သူတို့ရှေ့က မြင်ကွင်းကို ထိတ်လန့်စွာ ကြည့်နေကြပြီး အချိန်အတော်ကြာမှ အာရုံများပြန်ရလာကြသည်။
"ပင့်ကူအသိုက်လား။" လူအုပ်ထဲက လီရှောက်ကွမ်းသည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် ပါးစပ်ကိုဖွင့်လိုက်သည်။ "ဒါက ဘယ်လိုအရမ်းကြီးနေတာလဲ…"
"ဒါက သာမန်ပင့်ကူမဟုတ်ဘူး၊ ဒါက 'လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်' ပင့်ကူတစ်မျိုးမျိုးနဲ့ ဆက်နွယ်လောက်တယ်" လင်ချီးယဲ့သည် ပါးစပ်ကို ဖြည်းညှင်းစွာဖွင့်လိုက်ပြီး သူ့အကြည့်များက ပင့်ကူအိမ်ထဲ ရောက်သွားပြီး အနည်းငယ် တင်းမာသွားသည်။
"ဟိုကိုကြည့်လိုက်။" သူက တစ်နေရာရာကို ညွှန်ပြသည်။
၎င်းသည် ပင့်ကူမျှင်များ၏ အလယ်ဗဟိုတွင် တွယ်ကပ်နေသော သွေးသံတရဲရဲ အသွင်အပြင်တစ်ခုသည်။ ၎င်းက ခြေလက်များတွန့်လိမ်သော အမျိုးသားတစ်ဦးဖြစ်သည်။ ရင်ဘတ်မှ ဝမ်းဗိုက်အောက်ပိုင်းအထိ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ဖွယ် ဒဏ်ရာတစ်ချက်ရှိကာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်တွင်း အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းများ ပျောက်ကွယ်နေပြီဖြစ်သည်…
သူ၏ထိတ်လန့်သော မျက်လုံးများသည် အသက်မရှိတော့သော်လည်း ထိုနေရာတွင် အလွန်ကြောက်စရာကောင်းသည့် အရာတစ်ခု ရှိနေသကဲ့သို့ တစ်နေရာရာကို စိုက်ကြည့်နေဆဲဖြစ်ပြီး သူသည် မသေမီ ပြင်းထန်စွာ နာကျင်မှုကို ခံစားခဲ့ရသကဲ့သို့ သူ၏အမူအရာမှာ ဆိုးရွားလှသည်။
"ဝမ်လိလား" လင်ချီးယဲ့၏နောက်မှ တစ်စုံတစ်ယောက်က အော်ပြောလာသည်။ "ဒါက ဒုတိယအဆောက်အအုံက ဝမ်လိမလား။ ဘယ်လိုလုပ်ဒီလို…"
သူတင်မကဘဲ ပင့်ကူမျှင်ပေါ်တွင် ကြေကွဲစရာကောင်းစွာ သေဆုံးသွားသောသူကို လူတော်တော်များများသိကြသည်။ သူ၏ဟာသဉာဏ်ရွှင်မှုကြောင့် စခန်းတွင် သူငယ်ချင်းများစွာပြုလုပ်ခဲ့သည်။ သူတို့တွေ သူ့ကို ကောင်းကောင်းသိလျှင်တောင် သူ့နာမည်ကို ကြားဖူးကြသည်။
"ဒါက လေ့ကျင့်ရေးတစ်ခုလို့ ပြောခဲ့တယ်မဟုတ်ဘူးလား။ ဝမ်လိက ဘယ်လိုလုပ်…"
"ဘယ်လိုဝမ်းနည်းစရာကောင်းတဲ့အရာကို သူဖြတ်ကျော်ခဲ့ရတာလဲ။"
"ဒါက လေ့ကျင့်ရေးမဟုတ်ဘူး။ ဒီနေရာမှာ အမှန်တကယ် အစွမ်းထက်တဲ့ 'လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်' ရှိတယ်။ လခွမ်း။ နည်းပြတွေအားလုံး ဘယ်ရောက်သွားတာလဲ"
"…"
ဝမ်လိ၏ကြေကွဲဖွယ်သေဆုံးခြင်းကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် လူအုပ်၏ စိတ်ဓာတ်များ ပြောင်းလဲလာကာ ငြိမ်သက်နေသောသူများသည် ချက်ချင်းပင် ပေါက်ကွဲသွားပြီး ရှန်ချင်းကျူနှင့် ချောင်ယွမ်းတို့၏ မျက်နှာများက ရုပ်ဆိုးသွားခဲ့သည်။
"တိတ်တိတ်နေစမ်း" လင်ချီးယဲ့က ရုတ်တရက် ပါးစပ်ကိုဖွင့်လိုက်ပြီး သူ့မျက်လုံးတွေက ပတ်ပတ်လည်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ ကြည့်လိုက်သည်။ "ဝမ်လိရဲ့အော်ဟစ်သံကနေ ငါတို့ဒီနေရာကိုရောက်တဲ့အချိန်က နှစ်မိနစ်ထက်မပိုတာကြောင့် ထိခိုက်ပျက်စီးမှုအချိန်ကို ရေတွက်ကြည့်ရင်…
ဒီလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်က ဒီနေရာမှာ ပုန်းအောင်နေဆဲဖြစ်နိုင်ခြေရှိတယ်"
ဒီစကားကိုကြားတော့ လူအုပ်ကြီးသည် ဦးရေပြား ထုံကျင်သွားသည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာ သူတို့သည် ပြင်းထန်သောလေ့ကျင့်မှုများ ကြုံခဲ့ရသောကြောင့် သူတို့စိတ်များကို ချက်ချင်းချိန်ညှိနိုင်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို သတိစွာကြည့်လိုက်ပေမယ့် သူတို့မျက်လုံးများတွင် အနည်းငယ် စိုးရိမ်ထိတ်လန့်မှုရှိနေဆဲဖြစ်သည်။
ဤနေရာရှိ လူအများစုသည် တိုက်ခိုက်ဖို့မဆိုထားနှင့် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တည်ရှိမှုကို မိမိတို့မျက်စိဖြင့် ယခုအချိန်အထိ မမြင်ဖူးကြသေးပေ။ ယခုအခါ သူတို့သည် ဒီမြင်ကွင်းကို ရုတ်တရက် မြင်လိုက်ရသဖြင့် တုန်လှုပ်သွားသည်မှာ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်ပါသည်။
လင်ချီးယဲ့သည် အနက်ရောင်သေတ္တာမှ ကြယ်ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး သူ့ပတ်ပတ်လည်တွင် ညကဖြည်းညှင်းစွာ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ အားလုံးသည် နေရာတွင် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ရပ်နေသောအခါ သူက တိတ်တဆိတ် ရှေ့တိုးသွားပြီး ပင့်ကူမျှင်များဖုံးလွှမ်းနေသော ကန်တင်းဆီကို လျှောက်သွားခဲ့သည်။
"ချီးယဲ့…" လင်ချီးယဲ့ ကန်တင်းထဲဝင်သွားတာကို မြင်တော့ ချောင်ယွမ်းသည် အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး သူ့မျက်လုံးထဲတွင် အနည်းငယ် စိုးရိမ်မှုပေါ်လာသည်။
"အဆင်ပြေပါတယ်၊ ဘာတွေဖြစ်နေလဲ ငါသိတယ်" လင်ချီးယဲ့က အသံကို လျှော့ပြီး ပြန်ဖြေသည်။
သူ့စိတ်စွမ်းအားသည် သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ နေရာတိုင်းကို ဂရုတစိုက် ဖြတ်ကျော်သွားသည်။ 'ချီ' နယ်ပယ်ကို ဖြတ်ကျော်ဝင်ရောက်ပြီးနောက် သူ၏ [သေမျိုးနတ်ဘုရားနယ်ပယ်] ၏ အာရုံခံစားမှုအကွာအဝေးသည် မီတာ ၁၀၀ သို့ ရောက်ရှိသွားကာ ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ရှိသော ကန်တင်း၏တစ်ဝက်ကို ဖုံးအုပ်ထားနိုင်လောက်အောင်ပင် လုံလောက်ပြီး [ညကောင်းကင်အက] ဆွဲဆောင်မှုအောက်တွင် ၎င်းသည် ရုတ်တရက် ပေါ်လာပါက သူ လျင်မြန်စွာ တုံ့ပြန်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။
ချောင်ယွမ်းသည် ခဏတုံ့ဆိုင်းသွားပြီး သူ့အကျီကိုချွတ်ကာ သူ့နောက်မှဓားကိုယူပြီး ကန်တင်းထဲကိုဝင်လာခဲ့သည်။ ဒါကိုမြင်တော့ ရှန်ချင်းကျူလည်း မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ နောက်မှလိုက်လာခဲ့သည်။
သုံးယောက်သား ကန်တင်းထဲသို့ ဆက်တိုက်ဝင်သွားပြီးနောက် တခြားတပ်သားတချို့သည်လည်း သတ္တိများစုရုံးကာ ကန်တင်းထဲသို့ ဝင်ရန်ပြင်ဆင်လိုက်ရာ ထို့နောက်တွင် လင်ချီးယဲ့၏ အသံထွက်လာသည်။
"တခြားလူတွေ ဝင်မလာနဲ့ဦး၊ ဝင်လာတဲ့သူတွေ များလာလေ၊ ပင့်ကူမျှင်ကို ထိဖို့ ဖြစ်နိုင်ခြေ ပိုများလေလေဖြစ်ပြီး အဲဒါက ငါတို့ကို အန္တရာယ်လွယ်လွယ်ဖြစ်စေလိမ့်မယ်"
ဒီစကားကြားတော့ မူလက ကန်တင်းထဲကိုဝင်ရန် ပြင်ထားသူများက ရပ်တန့်သွားသည်။
မှိန်ပျပျနှင့် တိတ်ဆိတ်နေသော ကန်တင်းထဲတွင် သူတို့သုံးယောက်၏ ရုပ်သွင်များသည် ကန်တင်းအတွင်းပိုင်းဆီသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ရွေ့လျားသွားကြသည်။
ကန်တင်းအတွင်း ပင့်ကူမျှင်ဖြန့်ဝေမှုသည် အလွန်သိပ်သည်းလှသည်။ လင်ချီးယဲ့သည် ပင့်ကူမျှင်ကိုထိရန် မရွေးချယ်ဘဲ တစ်ခါတစ်ရံ ဝပ်တွားကာ တစ်ခါတစ်ရံ ခုန်တက်ပြီး တစ်ခါတစ်ရံ ဘေးတိုက်သွားသည်… သူ့ပုံသဏ္ဌာန်သည် ပင့်ကူမျှင်များစွာကြားမှ သွက်သွက်လက်လက်ဖြင့် ဖြတ်သွားကာ ကန်တင်း၏အဓိကဧရိယာကို တဖြည်းဖြည်း ချဉ်းကပ်လာခဲ့သည်။
ကံကောင်းထောက်မစွာ အချိန်အတော်ကြာ အထူးလေ့ကျင့်မှုအပြီးတွင် မကြာခဏဆိုသလို ပေါက်ကွဲနေသော ACE လက်ပတ်နာရီ၏ စွမ်းဆောင်မှုနှင့်အတူ လင်ချီးယဲ့၏ ခန္ဓာကိုယ်ပျော့ပျောင်းမှုသည် ယခုအချိန်တွင် ရုပ်ရှင် သို့မဟုတ် တီဗီဒရမ်မာထဲက အေးဂျင့်သည် အနီအောက်ရောင်ခြည်စင်္ကြံကို ဖြတ်ကျော်သကဲ့သို့ပင် ယခင်ကထက် ပိုကောင်းလာသည်။ ခြေလှမ်းများက ကြောက်စရာကောင်းပေမယ့် အားလုံးက အန္တရာယ်ကင်းသည်။
ရုတ်တရက် လင်ချီးယဲ့၏စိတ်စွမ်းအားသည် တစ်စုံတစ်ခုကို ဖမ်းမိသွားကာ ညာဘက်မျက်နှာကျက်ကို ကြည့်ရန် ခေါင်းကိုယမ်းလိုက်သည်။
အဲဒီမှာ မီးခိုးရောင် ပင့်ကူကြီးတစ်ကောင်သည် မျက်နှာကျက်မှာ ကပ်နေပြီး မီးခိုးရောင် ဖြူနေသော နံရံဖြင့် ရောယှက်နေပုံရကာ သာမန်မျက်စိဖြင့် ကြည့်မည်ဆိုလျှင် သူ၏တည်ရှိမှုကို ခွဲခြားရခက်လိမ့်မည်။
ဤပင့်ကူသည် နှစ်မီတာခန့်ရှည်လျားပြီး ခြေထောက်နှစ်ဖက်စလုံးကို ဖြန့်ကာ လေးမီတာကျယ်ဝန်းသည်။ လင်ချီးယဲ့သည် သူ၏ဖြစ်တည်မှုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိနေပြီဟု ခံစားလိုက်ရသကဲ့သို့ ထူးထူးဆန်းဆန်း နီမြန်းသော မျက်လုံးများက မီးခိုးရောင်ခန္ဓာကိုယ်တွင် ရုတ်တရက် တောက်ပလာခဲ့သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လင်ချီးယဲ့၏လည်ပင်းနားတစ်ဝိုက်ရှိ လည်ဆွဲရတနာသည် ပြာလဲ့လဲ့တောက်ပကာ ရုတ်တရက် ပွင့်ထွက်သွားပြီး သူ့စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် မူးဝေသွားသလိုခံစားလိုက်ရကာ စက္ကန့်ဝက်အတွင်း ပုံမှန်ပြန်ဖြစ်သွားသည်။
[မိုးပြာရောင်အကာအကွယ်] က အသက်ဝင်သွားတာလား။
ဒီပင့်ကူက စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တိုက်ခိုက်နိုင်တာလား။
လင်ချီးယဲ့သည် လျှပ်စီးကြောင်းကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ တုံ့ပြန်လိုက်သည်။ ညသည် သူ့လက်ထဲက ဓားဖြောင့်ကိုရစ်ပတ်ကာ ဧရာမပင့်ကူကြီး၏ ဦးတည်ရာသို့ ပစ်ပေါက်လိုက်သည်။
TK Team (Chapter 158)
