Volume 1 (သေမျိုးနယ်မြေ ၁၅၃)
Chapter 153 (ထုတ်ယူခြင်း)
လှုပ်ရှားရေးခန်းရှိ ခေါက်ကုတင်ပေါ်တွင် မာလင်သည် သူ၏မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာဖွင့်လိုက်သည်။
နတ်စိတ်ငြိမ်ဆေး၏ အစွမ်းသည် လူသားကမ္ဘာနှင့် မတူချေ။ မာလင်၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် အချိန်တိုအတွင်း ကုန်ဆုံးသွားသော်လည်း သူ၏ရူးသွပ်မှုအခြေအနေကို ထိထိရောက်ရောက် နှိမ်နင်းနိုင်ခဲ့သည်။
ယခုအခါ မာလင်၏မျက်လုံးများတွင် အနည်းငယ် ကြောင်တောင်တောင်ဖြစ်ခြင်း သို့မဟုတ် ရှုပ်ထွေးမှုများ မရှိနိုင်တော့ပေ။
သူထထိုင်လိုက်ပြီး ဘေးဘက်ရှိ စားပွဲငယ်လေးတစ်ခုဆီသို့ ခေါင်းလှည့်ကာ ကုတ်အင်္ကျီဖြူဝတ်ထားသည့် လင်ချီးယဲ့သည် သူ့လက်ထဲတွင် ဖန်ခွက်တစ်ခွက်ကိုင်လျက် ထိုင်နေကာ မာလင်အား ပြုံးပြနေတာကို မြင်လိုက်ရသည်။
"မင်္ဂလာညချမ်းပါ အရှင်မာလင်။"
"မင်္ဂလာညချမ်းပါ ဌာနမှူးလင်။" မာလင်သည် ကုတင်မှထကာ လင်ချီးယဲ့နှင့် ဆန့်ကျင်ဘက် ထိုင်ခုံဆီသို့ လျှောက်သွားကာ ထိုင်လိုက်ပြီး လင်ချီးယဲ့၏မျက်လုံးများ စိုက်ကြည့်ရင်း မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။
"ကြည့်ရတာ မင်းအနီးနားက အကျပ်အတည်းကို ဖြေရှင်းပြီးပြီပေါ့။"
လင်ချီးယဲ့က အံ့အားသင့်သွားသည်။ "ခင်ဗျားထပ်တွေ့ရတာလား။"
မာလင်က ပြုံးနေပေမယ့် ဘာမှပြန်မပြောပေ။
"ဒါဆို ထပ်ကြည့်ကြည့်၊ ကျွန်တော့်အနာဂတ်ကံကြမ္မာက ဘယ်လိုလဲ။"
မာလင်၏လေးနက်သောမျက်လုံးများ အနည်းငယ် တုန်ခါသွားကာ သူခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။ "အနာဂတ်က ပြောရခက်ပေမယ့် အနည်းဆုံးတော့ နောက်ထပ်ရက်အနည်းငယ်အတွင်း မင်းကံသိပ်မဆိုးဘူး။"
လင်ချီးယဲ့သည် ခေါင်းညိတ်ပြီး ခဏတာတုံ့ဆိုင်းနေပြီးနောက် သူကဆက်မေးသည်။ "အရှင်မာလင်၊ အခုလေးတင် ဘာတွေဖြစ်ပျက်ခဲ့သလဲဆိုတာ ခင်ဗျားဘယ်လောက်မှတ်မိလဲ။"
"အခုလေးတင်လား။"
"ခင်ဗျားမနိုးလာခင်ပေါ့။"
မာလင်သည် ခဏလောက်စဉ်းစားပြီး မသေချာမရေရာ ပြောလာသည်။ "ငါမှတ်မိတာတော့ အခန်းထဲက အကြောင်းအရာတွေနဲ့ပတ်သက်ပြီး ငါတွေးတောနေပြီး နောက်တော့… ငါသေချာမမှတ်မိတော့ဘူး။"
လင်ချီးယဲ့သည် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူ့စိတ်ထဲတွင် တွေးတောနေခဲ့သည်၊ ဆိုလိုသည်မှာ မာလင်သည် ထိန်းချုပ်မှုလွတ်ပြီး ပန်းရောင်ကြယ်ငါးအဖြစ်ပြောင်းလဲသွားပါက သူ့အသိစိတ်သည် သတိမေ့သွားလေ၏။
အမ်… ဒါကမူမမှန်ဘူး။
သူသည် ကြယ်ငါးတစ်ကောင်ဖြစ်လာပြီး ဂျယ်လီငါးကိုဖမ်းရန် ခြံထဲတွင် ပတ်ပြေးသောအခါ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ဘာကလွှမ်းမိုးထားသနည်း။ ဒုတိယပင်ကိုယ်စရိုက်လား ဒါမှမဟုတ် မသိစိတ်ကလား။
ဒါပေမယ့် …… အလွန်လေးစားစရာကောင်းသော ပညာရှိကြီး မာလင်မှာ ဒီလိုလက်မခံနိုင်စရာ မသိစိတ်တစ်ခုရှိနိုင်ပါ့မလား။
သူသည် ကြယ်ငါးတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းသွားပြီးနောက် သူခေါ်သည့်နာမည်များက အလွန်ထူးဆန်းသည်… SpongeBob SquarePants။ Squidward။ Ruffian Boss။ သာမန်လူသားတစ်ယောက်က ဒီလိုထူးဆန်းသည့်နာမည်များကို တကယ်အော်မည်လား။
ဒါမှမဟုတ်…… တချို့နေရာတွေမှာ ဒီလူတွေ တကယ်ရှိနေတာလား။ ပြီးတော့ မာလင်၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်ထားသော အဲဒီအသိစိတ်က အဲဒါကို မည်သို့သိသနည်း။
လင်ချီးယဲ့သည် ခေါင်းယမ်းလိုက်ပြီး သူ့စိတ်ထဲတွင် ရောထွေးနေသော အတွေးများကို ဖယ်ထုတ်ကာ ကုတ်အင်္ကျီဖြူအိတ်ကပ်ထဲမှ ဆေးပြားအနည်းငယ်ကို ထုတ်ကာ စားပွဲပေါ်တင်လိုက်သည်။
"ဒါက…" မာလင်၏မျက်လုံးများက သံသယများပြသလာသည်။
"ဆေးတွေ။" လင်ချီးယဲ့က အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာပြောသည်။ "ဒါက ခင်ဗျားရဲ့အခြေအနေကို နည်းနည်းလောက်ကူညီလိမ့်မယ်။"
မာလင်က ခေါင်းခါပြသည်။ "ငါရောဂါမရှိဘူးလို့ ပြောထားတယ်လေ။"
"ဒါပေမယ့် တကယ်တော့ ခင်ဗျားမှာရှိတယ်။" လင်ချီးယဲ့သည် ငြင်းမရသောလေသံဖြင့်ပြောပြီး သူ့လက်ထဲက ရေအပြည့်ဖန်ခွက်ကို မာလင်ရှေ့သို့ ပို့လိုက်သည်။ "အရှင်မာလင် ဒီဆေးတွေကို အရင်သောက်ပြီးမှ ကျွန်တော်တို့ နောက်ထပ်တစ်ဆင့်ကို သွားကြတာပေါ့။"
ဤဆေးများသည် စိတ်ရောဂါကုဆေးရုံမှ ဆရာဝန်က နည်းပြကုအား ပေးသည့်ဆေးအမျိုးအစားနှင့်တူညီပြီး နတ်ဘုရားများစိတ်ကျန်းမာရေးဆေးရုံ၏ ဆေးခန်းတွင် ၎င်းတို့အားလုံးကို နတ်ဘုရားအသုံးပြုသည့်ဗားရှင်းဖြင့် အလွယ်တကူ ရှာတွေ့နိုင်သည်။ နည်းပြကု ဒီဆေးသည် သူ့ရောဂါအခြေအနေအတွက် အလွန်ထိရောက်ကြောင်း လက်တွေ့ သက်သေပြခဲ့သည်။
မာလင်သည် လင်ချီးယဲ့ကို မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ကြည့်နေရင်း တစ်ခုခုကို တွေးတောနေပုံရပြီး ခဏအကြာတွင် သူသည် ကူကယ်ရာမဲ့ သက်ပြင်းချပြီး စားပွဲပေါ်ရှိ ဆေးကို တစ်ကျိုက်တည်း မျိုချလိုက်သည်။
"အခု အဆင်ပြေပြီလား။" မာလင်က လက်ကို ဖြန့်လိုက်သည်။
လင်ချီးယဲ့သည် မာလင်၏ ဦးခေါင်းထက်ရှိ ကုသခြင်းတိုးတက်မှုဘားကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်၊ ၎င်းသည် ၀ ရာခိုင်နှုန်းတွင် ကပ်နေသေးသော်လည်း အံ့သြစရာမဟုတ်ပါ၊ သူသည် အခုလေးတင် ဆေးကိုသောက်လိုက်သောကြောင့် ၎င်းသည် မည်ကဲ့သို့ ချက်ချင်းထိရောက်နိုင်မည်နည်း။
"အရှင်မာလင်၊ ကျွန်တော် ခင်ဗျားနဲ့ တစ်ခုခုဆွေးနွေးဖို့ ဒီကိုရောက်လာတာပါ။"
"အိုး" မာလင်က အနည်းငယ် အံ့သြသွားပုံရသည်။
"အရင်က ခင်ဗျားပြောခဲ့တဲ့ 'ကမ္ဘာအစစ်' နဲ့ပတ်သက်ပြီး ကျွန်တော့်မှာ တခြားအမြင်တွေရှိတယ်။"
'ကမ္ဘာအစစ်' ဟူသော စကားကိုကြားသောအခါ မာလင်၏အမူအရာမှာ သိသိသာသာ စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး သူ့မျက်လုံးများသည် မတူညီသော အလှတရားများဖြင့် ပွင့်လန်းလာခဲ့သည်။
"မင်းမှာ ဘယ်လိုအမြင်တွေရှိတာလဲ။"
လင်ချီးယဲ့သည် အသက်ပြင်းပြင်းရှူရင်း "ကျွန်တော်တို့နေထိုင်တဲ့ ကမ္ဘာကြီးက 'အစစ်' လို့ ကျွန်တော်ထင်တယ်။"
မာလင်က သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးသည်။ "ဘာကြောင့်လဲ။"
"ကျွန်တော်က အစစ်လို့ထင်တာကြောင့် အစစ်ပဲပေါ့။"
မာလင်သည် အနည်းငယ်မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။ "မင်းက စိတ်ကူးယဉ်ဆန်တာပဲ။"
"စိတ်ကူးယဉ်ဆန်တယ်ဆိုရင်ရော ဘာဖြစ်လဲ။" လင်ချီးယဲ့က ပြုံးလိုက်သည်။ "ဒီကမ္ဘာမှာ ကျွန်တော့်ရဲ့ဆွေမျိုးတွေ၊ ကျွန်တော့်ရဲ့သူငယ်ချင်းတွေနဲ့ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ လူ့အသွေးအသားတွေရှိတယ်။ ဒီကမ္ဘာက အတုဆိုရင်တောင် သူတို့အားလုံးက အတုတွေပဲလို့ ဆိုလိုတာလား။
ဒီကမ္ဘာက အတုဆိုပြီး သူတို့ရဲ့အသက်တွေ၊ ဝမ်းနည်းမှုတွေနဲ့ ပျော်ရွှင်မှုတွေက အရေးမပါတော့ဘူးလို့ ဆိုလိုတာလား။
တစ်နေ့နေ့မှာ ခင်ဗျားက မြို့တစ်ခုလုံးရဲ့ လူတွေအားလုံးကို သတ်ပစ်ခဲ့ပြီး ခင်ဗျားက ပျက်စီးနေတဲ့မြေကြီး၊ ဝမ်းနည်းဖွယ်ကောင်းတဲ့သတ္တဝါတွေနဲ့ ကြေကွဲစရာကောင်းအောင် သေဆုံးနေတဲ့ ခင်ဗျားမိသားစုဝင်တွေကို ကြည့်ရင်း 'သူတို့က အတုအယောင်တွေပါ၊ သူတို့သေသွားလည်း အရေးမကြီးဘူး'လို့ ခင်ဗျားကိုယ်ခင်ဗျားနှစ်သိမ့်နိုင်လား။"
လင်ချီးယဲ့သည် မတ်တတ်ထရပ်ပြီး မာလင်၏မျက်လုံးများကို စိုက်ကြည့်ကာ တစ်လုံးချင်းပြောလိုက်သည်။
"ကမ္ဘာကြီးက အစစ်လား၊ အတုလားဆိုတာ သူ့ဟာသူ စိတ်ကူးယဉ်ဆန်တဲ့မေးခွန်းပဲ။ ခင်ဗျား အစစ်လို့တွေးရင် အစစ်ဖြစ်မှာပဲ။ ခင်ဗျား အတုလို့တွေးပြီးတော့… အဲဒါကအစစ်ဖြစ်နေတယ်ဆိုရင်တောင် ဘာအရေးကြီးလို့လဲ။"
မာလင်သည် လင်ချီးယဲ့အား ကြောင်တက်တက်ဖြင့် တိတ်ဆိတ်စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။
"ခင်ဗျားက အမှန်တရားကို လိုက်ရှာချင်နေတာ၊ အဲဒါက အသိပညာရှာဖွေတစ်ယောက်အနေနဲ့ ခင်ဗျားရဲ့ဗီဇပဲ၊ ဒါပေမယ့် ဒါက ခင်ဗျားလုပ်စရာရှိတာမဟုတ်ဘူးလို့ ကျွန်တော်ထင်တယ်…
ခင်ဗျား ကမ္ဘာအစစ်ကိုရှာတွေ့ရင်တောင် ခင်ဗျား အဲဒီမှာရှိနေတယ်လို့ မဆိုလိုဘူး။ ခင်ဗျား ကမ္ဘာအစစ်ကိုမရှာနိုင်ရင်တောင်… ခင်ဗျားမှာ ကျွန်တော်တို့ရှိနေသေးပြီး ဒီကျယ်ပြန့်တဲ့ကမ္ဘာကြီးက ကျွန်တော်တို့အပိုင်ပဲ။
ခင်ဗျားက ကိုယ့်ကိုကိုယ် အရမ်းတွန်းအားပေးလွန်းတယ် အရှင်မာလင်။"
လင်ချီးယဲ့ စကားပြောပြီးနောက် မာလင်သည် လုံးဝအတွေးပျောက်နေတာကို တွေ့လိုက်ရပြီး သူသည် အခန်းထဲကနေ တိတ်တဆိတ်ထွက်လာကာ စင်္ကြံတွင် အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ရင်း…
"နည်းပြကုကို ကုသပေးခဲ့တဲ့ အဲဒီဆရာဝန်က တကယ်တော်တယ်လို့ ငါပြောရမယ်… ဒါက သာမန်လူတွေလုပ်နိုင်တဲ့အရာမဟုတ်ဘူး။ နောက်တစ်ကြိမ် နည်းပြကုနဲ့ ငါတွေ့တဲ့အခါ သူ့ရဲ့အဆက်အသွယ်အချက်အလက်ကို ငါမေးရမယ်…"
လင်ချီးယဲ့သည် ရေရွတ်ပြီး စင်္ကြံအပြင်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
သူပြောသင့်သည်များကို ပြောခဲ့ပြီးပြီဖြစ်ကာ သူကျွေးသင့်သောဆေးကိုလည်း ကျွေးခဲ့သည်။ ထိရောက်မှုရှိမရှိကတော့ မာလင်၏အသိစိတ်အပေါ်တွင် မူတည်သည်....
လင်ချီးယဲ့သည် ခြံဝင်းထဲသို့ လျှောက်သွားပြီး လီယိဖေးကို တစ်စုံတစ်ခုညွှန်ကြားရန် ပါးစပ်ဖွင့်တော့မည်အချိန်တွင် သူ့မျက်စိရှေ့တွင် စကားလုံးသေးသေးလေးများ ပေါ်လာသည်။
"မာလင်ကုသခြင်းတိုးတက်မှု: ၂ ရာခိုင်နှုန်း
ဆုရယူခြင်းအခြေအနေများ ပြည့်မီပြီး မာလင်၏နတ်စွမ်းရည်များကို ကျပန်းရွေးချယ်ခြင်း စတင်ပါပြီ…"
လင်ချီးယဲ့၏ မျက်လုံးများ တောက်ပလာပြီး သူ့နှလုံးသားသည် ချက်ချင်းပင် စိတ်လှုပ်ရှားလာသည်။
လာပြီ၊ လာပြီ၊ နောက်ဆုံးတော့ ရောက်လာပြီ။
အကျွမ်းတဝင်ရှိသောဆုံလည်သည် လင်ချီးယဲ့၏မျက်လုံးများရှေ့တွင် ပြန်လည်ပေါ်လာပြီး ၎င်းတွင်ရေးထိုးထားသော နတ်စွမ်းရည်များစာရင်းက လင်ချီးယဲ့၏မျက်လုံးများကို တောက်ပသွားစေခဲ့သည်။
"မီးမှော်ပညာ၊ မိုးကြိုးမှော်ပညာ၊ အသွင်ပြောင်းမှော်ပညာ၊ နေရာလွတ်မှော်ပညာ၊ ဉာဏ်ပညာမျက်လုံး၊ အမှောင်မှော်ပညာ၊ ချောက်နက်မှော်ပညာ၊ ရှေ့ဖြစ်ဟောစွမ်းရည်၊ နက္ခတ်ဗေဒင်…"
အလားတူ ဤဆုံလည်တွင် ဧရိယာ၏ ၁ ရာခိုင်နှုန်းထက်နည်းသော အနက်ရောင်ဧရိယာသည် မည်သည့်အရာအား ကိုယ်စားပြုသည်ကို မသိရှိပေ။
ပတ်ပတ်လည်ကိုကြည့်လိုက်တော့ အများစုသည် မှော်ပညာနှင့်ပတ်သက်သည့် စွမ်းရည်များဖြစ်ပြီး ကျန်အရာများက ဉာဏ်ပညာနှင့် ရှေ့ဖြစ်ဟောလမ်းညွှန်ချက်များဖြင့် ဆက်စပ်နေတာကြောင့် လင်ချီးယဲ့ကို စိတ်သက်သာရာရစေခဲ့သည်။
အနည်းဆုံး သူသည် "ထူးခြားသောမွေးဖွားခြင်း" ကဲ့သို့ စိတ်ညစ်စရာစွမ်းရည်များကို ထုတ်ယူမည်မဟုတ်ပေ။
ချက်ချင်းပင် ဆုံလည်သည် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် လှည့်ပတ်လာသည်...
TK Team (Chapter 153)
