Volume 1 (သေမျိုးနယ်မြေ ၁၃၈)
Chapter 138 (ဘယ်သူ…သေလမ်းရှာရဲသလဲ။)
ယုံကြည်သူလား။
လင်ချီးယဲ့သည် သူ့ကိုယ်သူ တည်ငြိမ်အောင်ထိန်းကာ သူ့ရင်ထဲတွင် နစ်မြုပ်သွားသည်။
အခုလေးတင် လှံချက်က လင်ချီးယဲ့ကို သူတို့ကြားရှိကွာဟချက်အား ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သတိထားမိသွားစေသည်။ သူ့ရှေ့တွင်ရပ်နေသောလူသည် သေချာပေါက် 'ချွမ်း' နယ်ပယ် အထွတ်အထိပ်တွင်ရှိနေပြီး 'ဟိုင်' နယ်ပယ်တွင်ပင်ဖြစ်နိုင်သည်။
ဤမျှကြီးမားသော အင်အားကွာဟမှုနှင့်အတူ [ယုံကြည်သူ] အဖြစ် တစ်ဖက်လူ၏အထောက်အထားနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်ရာ လင်ချီးယဲ့၏ အခြေအနေက အလွန်အန္တရာယ်များလာသည်။ တဖန် သားကောင်နှင့် မုဆိုးများ၏ အခန်းကဏ္ဍက ပြောင်းပြန်ဖြစ်သွားသည်။
[ရှယ်နွီ] သည် ဟန်ရှောင်ယွင်၏နောက်တွင်ရပ်နေကာ နောက်ဆုံးတွင် နတ်ဘုရားနှစ်ပါးယူဆောင်လာသောအရိပ်မှ ပြန်လည်လွတ်မြောက်လာပြီး သူမ၏မြွေမျက်လုံးများက အေးစက်နေခဲ့သည်။
"မင်းသွားနိုင်ပြီ။" ဟန်ရှောင်ယွင်သည် [ရှယ်နွီ] ကို တစ်ချက်လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပြောလိုက်သည်။
[ရှယ်နွီ] သည် အနည်းငယ်ခေါင်းညိတ်ပြပြီး နောက်ဆုံးတွင် လင်ချီးယဲ့ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ အေးစက်စက်သရော်ပြီး မြွေမျက်လုံးများဖြင့်တယ်လီပို့ပြီး သူမအသွင်အပြင်က လင်ချီးယဲ့၏အာရုံခံစားမှုအကွာအဝေးမှ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။
[ရှယ်နွီ] ထွက်သွားသည်နှင့်အမျှ လမ်းတစ်ခုလုံးဖုံးလွှမ်းနေသော အနီရောင်အလင်းတန်းများ တဖြည်းဖြည်း မှိန်ဖျော့သွားကာ မြေပြင်ပေါ်ရှိ အမှတ်အသားများ၊ အကိုင်းအခက်များနှင့် နံရံအက်ကွဲကြောင်းများပေါ်က နေရာအနှံ့ပျံ့နှံ့နေသော မြွေမျက်လုံးများသည် ဘယ်တုန်းကမှပေါ်မလာသလို ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
[ရှယ်နွီ] ၏ နတ်ဘုရားအပျက်အစီး ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် ဤမြွေမျက်လုံးပုံစံများ၏ 'ကျိုးကြောင်းဆီလျော်ခြင်း' ပုံစံများသည် ၎င်းတို့၏ မူလပုံစံသို့ ပြန်သွားကြသည်။
လင်ချီးယဲ့၏ရင်ထဲက နတ်ဘုရားအပျက်အစီးပျောက်ကွယ်သွားသော်လည်း သူ့ရင်ထဲက စိတ်မသက်မသာမှုမှာ အနည်းငယ်မျှ လျော့ပါးသွားခြင်းမရှိပေ။ သူ့ရှေ့က နူးညံ့ပြီး အန္တရာယ်ကင်းပုံရသော အမျိုးသားသည် ထွက်ပြေးသွားသော [ရှယ်နွီ] ထက် ပိုအန္တရာယ်ကြီးမှန်း သူသိသည်။
"မင်းလည်း ငါ့ကိုခေါ်ယူဖို့ ဒီကိုရောက်နေတာလား။"
လင်ချီးယဲ့သည် စကားပြောနေစဉ် သူသည် သူ့အသိစိတ်ကို စိတ်ကျန်းမာရေးဆေးရုံထဲသို့ဝင်ရန် တပြိုင်နက်တည်း ညွှန်ကြားခဲ့သည်။
ဒီအဆင့်ရန်သူကိုရင်ဆိုင်ရသော လင်ချီးယဲ့သည် အနိုင်ရရန်အခွင့်အရေးမရှိပေ။ ယခုအခါ သူ့မှာကျန်ရှိသောတစ်ခုတည်းသောရွေးချယ်စရာက…
နက်စ်ကိုဆင့်ခေါ်ဖို့ပဲ…
သို့သော် နက်စ်၏နတ်စွမ်းအားက ပျက်စီးသွားပြီး သူမ၏လက်ရှိတိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားက ဘယ်အဆင့်ရှိသလဲ ပြောရခက်သည်။ သူ့ရှေ့က ဒီလူကို အနိုင်ယူနိုင်မလားဆိုတာ မသေချာသောကြောင့် ညလင်းလက်ခြင်းကိုအသုံးပြု၍ လွတ်မြောက်ရန် အကောင်းဆုံးရွေးချယ်မှုဟု ထင်ရသည်။
သူ့ခန့်မှန်းချက်မှန်ပါက ထွက်ပြေးသွားသော [ရှယ်နွီ] မှတပါး သူ့ရှေ့ကဒီလူသည် ဤတိုက်ခိုက်မှုတွင် အစိုးရိမ်ရဆုံးအချက်အချာ ဖြစ်ဖွယ်ရှိသည်။
ယခုတစ်ကြိမ် သူသည် [ရှယ်နွီ] ကို မောင်းထုတ်ပြီး ဒီလောက်ငါးကြီးကြီးပေါ်လာရန် ဆွဲဆုတ်ခဲ့ခြင်းက သူ့အတွက် အောင်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။
"ကံမကောင်းစွာပဲ ငါမင်းကိုခေါ်ယူဖို့ ဒီရောက်နေတာမဟုတ်ဘူး။" ဟန်ရှောင်ယွင်သည် ခေါင်းကိုညင်သာစွာခါယမ်းလိုက်ပြီး သူ့လှံရှည်ကို လှည့်လိုက်ကာ သူ့ကိုဗဟိုပြု၍ အားပြင်းသောလေပွေတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ "ငါမင်းကိုသတ်ဖို့ရောက်နေတာ။"
လင်ချီးယဲ့ မျက်ခုံးပင့်သွားသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် စိတ်ကျန်းမာရေးဆေးရုံတွင် နက်စ်နှင့် အောင်မြင်စွာ ဆက်သွယ်နိုင်ခဲ့သည်။ သူမကို ဆင့်ခေါ်ခါနီးမှာ မမျှော်လင့်ထားသောအရာတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်။
လှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခုသည် ဦးတည်ရာသုံးခုမှ ထွက်လာပြီး ကောင်းကင်ကို မမြင်နိုင်သော ကင်းဗတ်များဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားပုံရသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်နေရာက ညင်ညင်သာသာ တုန်ခါသွားပြီး ဘာမှမဖြစ်သလို ငြိမ်ကျသွားသည်…
"ဒါက…" လင်ချီးယဲ့ ဒီမြင်ကွင်းကိုမြင်တော့ တစ်စုံတစ်ခုကို သဘောပေါက်သွားပုံရပြီး သူ့မျက်လုံးထဲတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုအရိပ်အယောင် ပေါ်လာသည်။
ဟန်ရှောင်ယွင်သည် ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်ပြီး အနည်းငယ်မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။
"ညကင်းစောင့်လူသား၊ [ဝူကျဲ့လေဟာနယ်]…"
နှင်းထဲတွင်
လမ်းတစ်ဖက်မှ
အနီရင့်ရောင်ဝတ်ထားသော လူခြောက်ယောက်သည် အဖြူရောင်နှင်းများဖုံးထားသော လူသူကင်းမဲ့သည့်လမ်းများကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖြတ်လျှောက်လာခဲ့သည်။
လေပြေတစ်ချက်တိုက်ခတ်ပြီး ခေါင်းဆောင်၏ခေါင်းစွပ်ကို လွှင့်ထုတ်လိုက်သည်။
ချန်မုရယ်သည် ခေါင်းကိုအနည်းငယ်မော့ကာ သူ၏စူးရှသောမျက်လုံးများက ဟန်ရှောင်ယွင်၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ကျရောက်နေပြီး သူ့လက်ကို သူ့ခါးပေါ်က ဓားလက်ကိုင်ပေါ်တင်ထားသည်…
လေထဲမှာ သူ့အသံသည် ရှင်းရှင်းလင်းလင်းနှင့် လေးလေးနက်နက် ထွက်ပေါ်လာသည်။
"——တပ်ဖွဲ့ ၁၃၆ က အဖွဲ့ဝင်အားလုံးရောက်နေပြီ၊ ဘယ်သူ… သေလမ်းရှာရဲသလဲ။"
…
ဗုန်း…
အေးခဲနေသော တူးမြောင်းပေါ်တွင် အမြောက်ကျည်တစ်ခုလို အရိပ်တစ်ခု ပြုတ်ကျသွားပြီး မြစ်မျက်နှာပြင်ပေါ်က ရေခဲလွှာအက်ကွဲသွားပြီး အေးစက်စက်ရေတူးမြောင်းထဲကို တိုက်ရိုက်ကျသွားသည်။
နောက်ထပ်ရုပ်သွင်နှစ်ခုသည် လေထုထဲမှ ပျံထွက်လာပြီး တစ်ယောက်မှာ မီးတောက်များ ဖုံးလွှမ်းနေကာ ကျန်တစ်ယောက်မှာ လေပြင်းပေါ်နင်းပြီး အလယ်ဗဟိုရှိလူဆီသို့ ပြေးသွားသည်။
မီးနှင့်လေသည် လေပွေတစ်ခုအဖြစ် ရောနှောကာ ထိုလူကို အတွင်း၌ ဖုံးအုပ်ထားသည်။ နောက်အခိုက်အတန့်တွင် အတွင်းမှ အနက်ရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး တောက်လောင်နေသော လေပွေကို တိုက်ရိုက်ဖြတ်သွားသည်။
ထိုလူသည် ပြုံးလိုက်ပြီး မီးတမန်ရှေ့တွင် ချက်ချင်းပေါ်လာကာ သူ့လက်ကိုဝိုင်းရံထားသော အနက်ရောင်အလင်းတန်းဖြင့် တစ်ချက်တည်းနဲ့ တူးမြောင်းထဲကို ပြုတ်ကျအောင် ရိုက်ချလိုက်သည်။
အဝေးမှ ပိုင်လီဖက်တီးသည် ထောင့်တစ်နေရာတွင် တိတ်တဆိတ် တိုက်ပွဲကိုကြည့်ရင်း တံတွေးမျိုချလိုက်သည်။
"မင်းရဲ့သက်တော်စောင့်အဖွဲ့က ရှုံးတော့မယ်ထင်တယ်။" ချောင်ယွမ်းက သူ့ဓားကိုကိုင်ပြီး သက်ပြင်းချကာ မှတ်ချက်ချသည်။
"ဖွီး… ဖွီး… ဖွီး… မင်းရဲ့ကျီးကန်းပါးစပ်ကိုပိတ်ထားစမ်း။" ပိုင်လီဖက်တီး၏ခန္ဓာကိုယ်တုန်ခါသွားပြီး သူ့လက်ဖြင့် ချောင်ယွမ်း၏ပါးစပ်ကိုအုပ်ကာ တိုးတိုးလေး ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။ "လခွမ်း၊ ဒီအရူး 'ဟိုင်' နယ်ပယ်က ဘယ်ကရောက်လာတာလဲ။ သူလည်း ငါ့ကိုသတ်ပစ်ဖို့ ပါဝင်တာလား။
တားမြစ်ပစ္စည်းတမန်လေးယောက်က အတူတကွ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှ 'ဟိုင်' နယ်ပယ်ကို ယှဉ်နိုင်ရုံပဲရှိတာ။ သူဒီလိုမျိုးဆက်ပြီးတိုက်ခိုက်နေရင် တားမြစ်ပစ္စည်းတမန်လေးယောက်နဲ့ ငါတို့တော့ အဆုံးသတ်ပြီပဲ။"
ရှန်ချင်းကျူသည် ဒီစကားကိုကြားသောအခါ ခဏလောက်စဉ်းစားပြီး "လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်ရက်အတွက်… ငွေအရင်ရှင်းပေးပါလား။"
"…"
ဝှီး…
အေးခဲနေသော တူးမြောင်းထဲမှ ဧရာမရေနဂါးကြီး ထွက်လာသည်။ ရေတမန်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ အပြင်းအထန်ဒဏ်ရာရနေသော မီးတမန်ကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ပွေ့ထားရင်း အနီးနားရှိ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဘေးကင်းစွာ ဆင်းသက်စေခဲ့သည်။
ထိုလူသည် သူ့မျက်ခုံးကိုချပြီး သရော်ကာ လေထဲတွင်လှည့်၍ အနက်ရောင်အလင်းတန်းဖြင့် လွှမ်းခြုံထားပြီး မြေပြင်ပေါ်ရှိ သူတို့နှစ်ယောက်ရှိရာကို လေးလံစွာရိုက်ချလိုက်သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ထိုလူ၏တိုက်ခိုက်မှုကို တန်ပြန်ရန် မြေကြီးသည် အသက်ရှင်လာပုံရပြီး သဲများနှင့် ကျောက်စရစ်များ ထွက်ပေါ်လာကာ ထိုလူရှေ့သို့ ရိုက်လိုက်သည်။
ကျည်ဆန်ကဲ့သို့ ထိုလူသည် လှိုင်းလုံးများကို ဖြတ်ကျော်ကာ ကျောက်စရစ်ခဲထဲတွင် ဖုံးကွယ်ထားသော မြေတမန်၏လည်ပင်းကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့်ဆုပ်ကိုင်ရင်း သူ့မျက်လုံးများ စူးရှသည်။ လေထုအလယ်မှာ လှည့်ပတ်ရင်း မြေပြင်ပေါ်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရိုက်ချပြီး ဧရာမအပေါက်ကြီးတစ်ခုကို ဖန်တီးခဲ့သည်။
နေရာအနှံ့ မီးခိုးနှင့် ဖုန်မှုန့်များ လွင့်နေသည်။
ထိုလူသည် ဖုန်မှုန့်များမှတဆင့် ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်လာကာ ပိုင်လီဖက်တီး၏ ပုန်းအောင်းရာနေရာဆီသို့ ဦးတည်သွားခဲ့သည်။ ခြေလှမ်းအနည်းငယ်သာကြာပြီးနောက် စုတ်ပြတ်သတ်နေသောလူသုံးယောက်က သူ့ရှေ့တွင်ပေါ်လာသည်။
မီးတမန်၊ လေတမန်နှင့် ရေတမန်တို့သည် ဒဏ်ရာပြင်းထန်စွာရရှိခဲ့သည်… မြေတမန်ကတော့ အခုထိုးနှက်ချက်ပြီးနောက် သတိလစ်သွားခဲ့သည်။
"ပိုင်လီမိသားစုရဲ့ တားမြစ်ပစ္စည်းတမန်တွေက အထင်ကြီးစရာဘာမှမရှိဘူး။" ထိုလူကသရော်လေသည်။ "ဒီအခြေအနေမှာ မင်းတို့ကငါ့ကို တားချင်သေးတာလား။"
တားမြစ်ပစ္စည်းတမန်သုံးယောက်သည် နှုတ်ဆိတ်နေသော်လည်း သူတို့၏လုပ်ရပ်များက သူတို့၏ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ပြသနေပြီဖြစ်သည်။
"ကောင်းပြီ ကောင်းပြီ…" ထိုလူ၏လက်ဖဝါးတွင် အနက်ရောင်အလင်တန်းက ထပ်မံပေါ်လာပြီး သူတို့သုံးယောက်ဆီသို့ ခြေတစ်လှမ်းချင်း လှမ်းလာသည်။
"ခဏ… ခဏ… သူရဲကောင်းကြီး ခဏနေပါဦး။"
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ဝတုတ်သောရုပ်သွင်သည် တုန်တုန်ယင်ယင်ထွက်လာပြီး တားမြစ်ပစ္စည်းတမန်သုံးယောက်ရှေ့တွင် ရပ်လိုက်သည်။
"ဒီကသူရဲကောင်းကြီး ဒီအလုပ်အတွက် ခင်ဗျားပိုက်ဆံဘယ်လောက်ရလဲ ကျွန်တော့်ကိုပြောပါ။ ကျွန်တော့်ပိုင်လီမိသားစုက ခင်ဗျားကိုနှစ်ဆ… မဟုတ်ဘူး၊ သုံးဆပေးလိမ့်မယ်။" ပိုင်လီဖက်တီးသည် ဖြူဖျော့သောမျက်နှာဖြင့် လက်သုံးချောင်းကို မြှောက်လိုက်သည်။
"ပိုက်ဆံလား။" ထိုလူက သရော်သည်။ "ငါကပိုက်မဆံမရှိတဲ့လူလို့… မင်းထင်လား။"
"ဒါဆိုခင်ဗျားက…"
ထိုလူက တစ်ခုခုပြောခါနီးတွင် ရုတ်တရက် တုန်ယင်သွားပြီး သူ့နောက်ကိုလှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
ဘယ်နေရာကမှန်းမသိ စစ်ယူနီဖောင်းနဲ့ လူလတ်ပိုင်းအရွယ်အမျိုးသားတစ်ဦး ပေါ်လာသည်။ သူ့ဆီမှ လွှမ်းမိုးသောအရောင်အဝါတစ်ခုဖြာထွက်ပြီး စစ်မြေပြင်တစ်ခုလုံးကို ဖိနှိပ်ထားသည်။
သူ၏အကြည့်များသည် နက်ရှိုင်းသောရေကန် သို့မဟုတ် ပေါက်ကွဲခါနီး မီးတောင်ကဲ့သို့ ငြိမ်သက်နေသည်။
သူသည် လေ့ကျင့်ရေးစခန်း၏ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်ပြီး ရှန့်ကျင်းမြို့တွင် တပ်စွဲထားသော ညကင်းစောင့်လူသား၏ လက်ထောက်ခေါင်းဆောင် ယွမ်ကန်းလည်းဖြစ်သည်။
"ဟေ့ နောက်ဆုံးတော့ မင်းရောက်လာပြီပေါ့။" ထိုလူသည် ယွမ်ကန်းကိုမြင်သောအခါ သူ့အကြံအစည်အောင်မြင်သွားသလို ပြုံးလိုက်သည်။
"မင်းက 'ဟိုင်' နယ်ပယ်အရောင်အဝါကို မဆင်မခြင်ထုတ်လွှတ်ခဲ့ပြီး မင်းရဲ့ကိုယ်ပိုင်အသက်ကိုတောင် စတေးပြီးတော့ ပိုင်လီထူမင်ကို တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ သတ်ပစ်ချင်တာ ငါ့ကိုမျှားခေါ်ဖို့သက်သက်လား။" ယွမ်ကန်းသည် မျက်လုံးများကို အနည်းငယ်ကျဉ်းမြောင်းထားသည်။
"ဒီတော့ဘာဖြစ်လဲ။" ထိုလူက ပြုံးလိုက်သည်။ "အခု မင်းဒီကိုရောက်နေပြီဆိုတော့ မင်း ခဏလေးအတွင်း ထွက်သွားဖို့ မဖြစ်နိုင်တော့ဘူး..."
"ဒါဆို နောက်ထပ် 'ဟိုင်' နယ်ပယ်က လင်ချီးယဲ့ကိုသတ်ဖို့ အခွင့်အရေးရမယ်ပေါ့။" ယွမ်ကန်းသည် သရော်ပြီး ထိုလူကြည့်လိုက်သောအခါ သူ့မျက်လုံးများထဲတွင် အထင်သေးမှုအရိပ်အယောင်ပေါ်လာပြီး
"ဒီချန်းနန်မြို့မှာ ငါ ယွမ်ကန်းတစ်ယောက်တည်း 'ဟိုင်' နယ်ပယ်ကို သတ်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ မင်းဘာကြောင့်ထင်ရတာလဲ။"
TK Team (Chapter 138)
