Volume 1 (သေမျိုးနယ်မြေ ၁၁၇)
Chapter 117 (လေးသမား)
ဗုန်း… ဗုန်း… ဗုန်း…
ပိန်ပါးပါးလူသည် ကျောက်စိမ်းအလင်းတန်း၏ မျက်နှာပြင်ကို သုံးကြိမ်ဆက်တိုက် ရိုက်လိုက်ရာ ရွှေရောင်အလင်းတန်းကို လုံးဝချိုးဖျက်လိုက်ပြီး သူ့မျက်လုံးထဲတွင့် အေးစက်သောအကြည့်ပေါ်လာပြီး ပိုင်လီဖက်တီး၏ခေါင်းကို တံတောင်ဆစ်ဖြင့် ထိုးလိုက်သည်။
သို့သော် သူ၏တံတောင်ဆစ်သည် ပိုင်လီဖက်တီးကို ထိတော့မည့် အခိုက်အတန့်တွင် မီးပိုက်ကွန်အလွှာကို ထိလိုက်သလိုမျိုး အလိုအလျောက်လောင်ကျွမ်းသွားကာ ပမာဏများပြားသောအရေပြား ကာဗွန်ဓာတ်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး အနက်ရောင်မီးသွေးလို ပေါ်လာသည်။
ပိန်ပါးပါးလူလည်း အလွန်ပူသွားသည်။ ဝေဒနာအောက်တွင် သူ့တံတောင်ဆစ်ကို လေထုအလယ်၌ ခဏရပ်လိုက်ပြီးနောက် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုက်ခိုက်လေသည်။
အနီးကပ်တိုက်ပွဲတွင် ပိုင်လီဖက်တီးကလည်း အတန်းထဲမှာ လူပေါင်းများစွာ၏ ရိုက်နှက်ခြင်းကို ခံရသောသူဖြစ်သည်။ ဒီတံတောင်ဆစ်က သူ့ထံသို့ လာနေတာကိုမြင်တော့ သူ့သည် လျှပ်စီးကြောင်းကဲ့သို့ ဘေးဘက်သို့ လိမ့်ပြီး ထိုးချက်ကို ရှောင်လိုက်သည်။
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူသည် နောက်ဆုံးမှာ ရေချိုးတဘက်ထဲမှ တောက်ပသော ဓားကြီးကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။
"အိုး… အိုး… အိုး… ဖြတ်လုနီးပါးပဲ…" ပိုင်လီဖက်တီး၏မျက်နှာသည် အစိမ်းရောင်ပြောင်းသွားကာ သူ့လက်ထဲတွင် ဓားကိုကိုင်ထားပြီး လျင်မြန်သောအရှိန်ဖြင့် ၎င်းကို ပိန်ပါးပါးလူဆီသို့ ပစ်လိုက်သည်။
ဓားအလင်းရောင်သည် လေကိုဖြတ်ပြီး တစ်ချောင်းကနေ နှစ်ချောင်း၊ နှစ်ချောင်းကနေ လေးချောင်း၊ လေးချောင်းကနေ ရှစ်ချောင်းသို့ ခွဲထွက်သွားသည်… ခဏကြာတော့ ဓားအလင်းတန်းသည် ကျယ်ပြောလှသောမြစ်ကြီးကဲ့သို့ ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးတွင် လွင့်မျောနေသည်။
ပိန်ပါးပါးလူ၏မျက်နှာသည် မည်းမှောင်သွားပြီး လျှပ်စီးကြောင်းကဲ့သို့ ဆုတ်ခွာသွားကာ ထိုးနှက်ချက်ကို ရှောင်ရှားလိုက်သည်။
သူ့တိုက်ခိုက်မှုကို ဆက်လုပ်မည့်အချိန်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရောင်အဝါတစ်ခုက ကောင်းကင်တွင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
သူအံ့အားသင့်စွာ နောက်ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ အနက်ရောင်မီးတောက်များ ဝန်းရံထားသော လူသားဆန်ဆန်သတ္တဝါသည် တခြားလမ်းတစ်ဖက်တွင်ရပ်နေတာကို မြင်လိုက်ရပြီး သူ့လက်ထဲတွင် ဓားဖြောင့်ကိုကိုင်ထားရင်း သတ်ဖြတ်ခြင်းအရောင်အဝါများ ပြည့်လျှံနေသည်။
ထိုသတ္တဝါရှေ့က ဓားသုံးချောင်းနဲ့လူက တံတွေးမျိုချလိုက်သည်…
"ဒါက ဘာကြီးလဲ။"
ဝှီး…
အရူးချောင်ယွမ်း၏မျက်လုံးများသည် သွေးရောင်နီရဲနေပြီး မီတာ ၁၀၀ ကျော်ကို ချက်ချင်းပြေးသွားကာ သူ့လက်ထဲက ဓားဖြောင့်သည် ပြင်းထန်သောအနက်ရောင်မီးတောက်များဖြင့် ရစ်ပတ်ထားပြီး ရုတ်တရက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။
ဓားသုံးချောင်နဲ့လူသည် အေးစက်သောချွေးများထွက်နေပြီး တွေးတောခြင်းမရှိဘဲ သူသည် လက်ထဲကဓားကို ရုတ်တရက်မြှောက်ပြီး ကျန်ဓားနှစ်ချောင်းကလည်း သူ့ခေါင်းပေါ်တွင် အလျားလိုက်လဲနေကာ ချောင်ယွမ်း၏ဓားနဲ့ တိုက်မိသွားသည်။
ချွမ်…
စူးရှသော ပွတ်တိုက်သံထွက်ပေါ်လာပြီး ဓားသုံးချောင်းနဲ့လူသည် သူ့ခေါင်းထက်မှ ကြီးမားသောစွမ်းအားကို ခံစားလိုက်ရပြီး လမ်းအောက်က သူ့ခြေဖဝါးတစ်လက်မချင်းသည် ကြေမွလာပြီး တစ်ကိုယ်လုံးရှိအရိုးများ နာကျင်သွားသည်။
'ချီ'နယ်ပယ်ကို မြင့်တက်ပြီးနောက် ချောင်ယွမ်း၏နတ်ဆိုးဝိညာဉ်သည် ပို၍လေးလံလာပုံရပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်က ရူးသွပ်မှုသည် ပို၍သောင်းကျန်းလာကာ လက်ထဲကဓားဖြောင့်ကို ပန်းပဲဆရာကဲ့သို့ ဒေါသတကြီးဖြင့် တစ်ချက်ပြီးတစ်ချက် လက်သံပြင်းပြင်းနဲ့ ထုလိုက်သည်။
ဘမ်း… ဘမ်း… ဘမ်း… ဘမ်း…
ဓားဖြောင့်သည် ဓားသုံးချောင်းနဲ့လူ၏လက်ထဲက ဓားကို ရူးသွပ်စွာ ထိမှန်သွားသည်။ ချောင်ယွမ်း၏သောင်းကျန်းသောအပြုံးဖြင့် ဓားသုံးချောင်းနဲ့လူ၏ခြေထောက်များ အားပျော့လာပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးတစ်ဝက်ထောက်လိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းတွင် သူ့ရင်ထဲကို သေရေးရှင်ရေးအကျပ်အတည်း ဝင်ရောက်လာသည်။
ခွန်းအားသည် ဘယ်ကရောက်လာမှန်းမသိပေမယ့် သူ့ခြေထောက်များကို တစ်ဖက်သို့ ရုတ်တရက် တွန်းချလိုက်ပြီး သူသည် စက်ဝိုင်းတစ်ဝက်လောက် လိမ့်လိုက်ကာ ချောင်းယွမ်း၏ဓားဖြောင့်ကို ရှောင်လိုက်သည်။
ချောင်ယွမ်း၏ဓားသည် မြေပြင်ကို ရိုတ်ဖြတ်ပြီး အစအနများ စင်ထွက်လာကာ ဓားသုံးချောင်းနဲ့လူသည် ယိမ်းယိုင်ပြီး မြေပြင်ပေါ်လဲကျကာ သွေးအန်ထုတ်လိုက်သည်။
"ဘယ်လိုမကောင်းဆိုးဝါးကြီးလဲ။" ဓားသုံးချောင်းနဲ့လူသည် ထိတ်လန့်တကြား ပြောလိုက်ပြီး သူ့ခေါင်းကို ရုတ်တရက် လှည့်ကာ အဝေးသို့ အော်လိုက်သည်။ "မင်းမလှုပ်ရှားရင် ငါသေတော့မယ်။"
ဝှီး…
သူအသံကျသွားသည်နှင့် ညကောင်းကင်ယံ၌ ငှက်မွေးမြားတစ်စင်းသည် တိတ်တဆိတ်ကျလာပြီး အမြန်နှုန်းကို သာမန်မျက်စိဖြင့် မဖမ်းယူနိုင်ဘဲ ချောင်ယွမ်း၏မျက်နှာဆီသို့ ပျံသန်းသွားသည်။
အရူးချောင်ယွမ်း၏ မျက်လုံးအိမ်များ အနည်းငယ် ကျုံ့သွားပြီး သူ့လက်ထဲကဓားဖြောင့်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ ငှက်မွေးမြား၏ထိပ်ကို တိကျစွာ ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။ သို့သော် နောက်အခိုက်အတန့်တွင် သူသည် မြားကြောင့် လွင့်ထုတ်ခံရပြီး အဆောက်အအုံထဲကို တိုက်ဆောင့်သွားသည်။
မီတာရာနှင့်ချီဝေးသော အထပ်မြင့်အဆောက်အအုံတစ်ခုပေါ်တွင် လေးနှင့်မြားကိုင်ထားသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးက သရော်လိုက်သည်။
"လက်ဗလာနဲ့ ငါ့မြားကို ဖမ်းရဲတယ်ပေါ့။ သွားသေလိုက်။"
ပြောပြီးနောက် သူမသည် နောက်ကျောရှိ ကျည်တောက်ကနေ မြားကိုဆွဲထုတ်ပြီး ဆက်တိုက်ပစ်လိုက်သည်။
ဝှီး… ဝှီး…
အဆောက်အအုံထဲသို့ ဝင်ဆောင့်သွားသော ချောင်ယွမ်းဆီကို မြားသုံးစင်းဆက်တိုက်ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။ ပထမမြားသည် အဆောက်အအုံနိမ့်ကို တစ်စစီပေါက်ကွဲသွားစေပြီး ဒုတိယမြားသည် မြေပြင်ကို ဆယ်မီတာအချင်းဝက်ရှိသည့် တွင်းကြီးအဖြစ် ပေါက်ကွဲသွားစေကာ တတိယမြားက မြေမှုန့်များကို ဖြတ်သန်းပြီး ချောင်ယွမ်း၏နှလုံးကို ထိမှန်သွားသည်။
အရူးချောင်ယွမ်းသည် ရုတ်တရက် ပါးစပ်ကိုဖွင့်လိုက်ပြီး ဆူညံသောဟောက်သံကို ထုတ်လိုက်ကာ လိမ့်ဝင်လာသောသားရဲများကဲ့သို့ နတ်ဆိုးဝိညာဉ်သည် သူ့တစ်ကိုယ်လုံးမှ ထွက်ကျလာကာ အနက်ရောင်ဓားထဲသို့ စုဝင်ပြီး လေထဲက ငှက်မွေးမြားကို ခုတ်လိုက်သည်။
ဓားစွမ်းအင်နှင့် ငှက်မွေးမြားတို့သည် လေထုအလယ်တွင် တိုက်မိကြပြီး မမြင်နိုင်သောလှိုင်းလုံးများ လှုပ်ယမ်းနေသည်။ ဓားစွမ်းအင်ရှေ့တွင် ငှက်မွေးမြား၏ မြှားကိုယ်ထည်သည် တစ်လက်မချင်း အက်ကွဲသွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် လေထဲမှာ လွင့်ပျံသွားသည်။
အဆောက်အအုံထိပ်ပေါ်၌ အမျိုးသမီးလေးသမားသည် အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မြားကျည်တောက်မှ ငှက်မွေးမြားကို နောက်ပြန်လက်ဖြင့် ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။
"ဟန့်… ငါနင့်ကိုမပစ်နိုင်ပေမယ့် အဲဒီဖက်တီးကို ငါပစ်မယ်။ သူက ငါ့ရဲ့မြားကို ဘယ်လောက်တားနိုင်မလဲ ကြည့်ကြတာ…"
"အိုး… မင်းက ဘယ်ဖက်တီးကို ပစ်မလို့လဲ။"
သူမနောက်မှ လျစ်လျူရှုဟန် အမျိုးသားအသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး အမျိုးသမီးလေးသမား၏ မျက်လုံးအိမ်များသည် တွေးတောခြင်းမရှိဘဲ ရုတ်တရက် ကျုံ့သွားကာ လျှပ်စီးကြောင်းကဲ့သို့ သူမလေးနှင့်မြားကို ကွေးလိုက်ပြီး သူမနောက်ကို ချိန်ရွယ်ခဲ့သည်။
ကံမကောင်းစွာပဲ သူမ၏လက်ချောင်းများက ငှက်မွေးမြားကိုထိလိုက်သည်နှင့် ပြင်းထန်သောအမှောင်ထုတစ်ခုက သူမပတ်ဝန်းကျင်ရှိအရာအားလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားကာ ရေခဲပြင်ထဲကျသွားသလိုခံစားရသည်။
နောက်အခိုက်အတန့်တွင် သူမ၏လက်ချောင်းထိပ်မှ မြားသည် လေထဲ၌ အလိုလိုလွင့်ပျံသွားကာ အနက်ရောင်ဦးထုပ်ဆောင်းထားသည့် လူငယ်တစ်ဦး၏ လက်ထဲသို့ ကျရောက်သွားသည်။
လရောင်က သူ့ဦးထုပ်အစွန်းပေါ် ကျလာပြီး အရိပ်က သူ့မျက်နှာကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ ကောင်လေးက ငှက်မွေးမြားနှင့်ကစားနေပြီး စိတ်ပျက်လက်ပျက်နဲ့ ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။
"မြားက ဘာမှမထူးဆန်းဘူး။ ဒီတော့ ပြဿနာက မင်းရဲ့တားမြစ်အပျက်အစီးပဲ…"
အမျိုးသမီးလေးသမား၏ မျက်လုံးများသည် မယုံကြည်နိုင်စွာ ပြူးကျယ်သွားသည်။
ဘယ်လိုမှမဖြစ်နိဘူး။ ငါ့ရဲ့သတိထားမှုအောက်မှာ ဘယ်သူမှ ငါ့နောက်ကို တိတ်တဆိတ် မလာနိုင်ဘူး… သူက တစ္ဆေလား။
လေးပစ်သမားတစ်ယောက်အနေနဲ့ သူမပတ်ဝန်းကျင်ကို လုံးဝသတိထားဖို့က သူမအတွက် မရှိမဖြစ်လိုအပ်သည်။ သူမနဲ့ မီတာအနည်းငယ်အတွင်းမှာ ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင် တွားသွားရင်တောင် သူမရှင်းရှင်းလင်းလင်းကြားနိုင်ပေမယ့် အခုတစ်ကြိမ်မှာတော့… ကောင်လေး၏ခြေသံကို သူမ မကြားလိုက်ရဘူး။
'ချီ'နယ်ပယ်တွင် 'ညကောင်းကင်အက' ပေါင်းစပ်မှုအောက်မှာ ညအမှောင်ထဲတွင် လင်ချီးယဲ့၏ဖုံးကွယ်ခြင်းစွမ်းရည်သည် ကြောက်မက်ဖွယ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်ကို သူမ မသိခဲ့ပေ။
လင်ချီးယဲ့သည် ယခုအချိန်တွင် သူ၏အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းကို လူကြံသတ်ဖြတ်သူအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်ပါက သူသေချာပေါက် ထိပ်တန်းဖြစ်လိမ့်မည်။
လင်ချီးယဲ့၏လက်ချောင်းကို ပေါ့ပါးစွာတောက်လိုက်ပြီး ငှက်မွေးမြားသည် အမျိုးသမီးလေးသမားများ၏ မျက်ခုံးကြားသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လွင့်ပျံလာကာ ထိုးဖောက်ရန် မိနစ်ဝက်သာ လိုတော့သည်။
"ဒီမှာ ဘယ်လောက်ရှိလဲ။"
"နင် [ဝူကျဲ့လေဟာနယ်]ထဲ ဘယ်လိုဝင်လာတာလဲ။ အဘိုးကြီးဟန်က ဘယ်မှာလဲ။" အမျိုးသမီးလေးသမားက မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး မေးလိုက်သည်။
လင်ချီးယဲ့၏ မျက်ခုံး အနည်းငယ် ကျဉ်းသွားပြီး လက်ချောင်းများ အနည်းငယ် ကွေးလိုက်ပြီး မြားထိပ်သည် အမျိုးသမီး လေးသမား၏ မျက်ခုံးများကြားထဲသို့ ထိုးဖောက်ကာ အနည်းငယ် သွေးများ စီးကျလာသည်။
"အခု ငါမင်းကိုမေးနေတာနော်…" လင်ချီးယဲ့သည် ခေတ္တမျှတန့်ကာ "သေချာတာပေါ့။ မင်းက မြေထဲပင်လယ်ထဲက အဘိုးကြီးကို မေးနေတာဆိုရင် သူ့ကိုငါသတ်လိုက်ပြီးလို့ပဲ နောင်တရစွာ ပြောရတော့မှာပေါ့။"
အမျိုးသမီးလေးသမားသည် လင်ချီးယဲ့၏မျက်လုံးများကို စိုက်ကြည့်ကာ ခဏအကြာတွင် သရော်ပြီး ပြောလိုက်သည်။
"ငါသိပြီ။ နင်က မကြုံစဖူး နတ်ဘုရားနှစ်ပါးရဲ့ကိုယ်စားလှယ်ပဲ… နောက်ဆုံး နင့်မျက်နှာကို ပြလိုက်ပြီပေါ့။"
"မင်းက ငါ့မေးခွန်းကို မဖြေချင်ဘူးထင်တယ်။" လင်ချီးယဲ့၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး မျက်လုံးများထဲတွင် အေးစက်သော အထိအတွေ့ဖြင့် ထွက်ပေါ်လာသည်။ "ဒီလိုဆိုရင်တော့ မင်း ငါ့ရဲ့စမ်းသပ်ခံဖြစ်နိုင်တယ်…"
ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူ့မျက်လုံးများသည် ရုတ်တရက် အမှောင်များစွန်းထင်းသွားကာ သူ၏စိတ်သဘောထားက နက်နဲလာသည်
နောက်အခိုက်အတန့်မှာတော့ ညသည် လေးသမားအမျိုးသမီး၏မျက်လုံးထဲကို တဖြည်းဖြည်းဝင်ရောက်လာသည်။
TK Team (Chapter 117)
