Volume 1 (သေမျိုးနယ်မြေ ၁၁၃)
Chapter 113 (သေရေးရှင်ရေးအမြန်နှုန်း)
လေထုထဲတွင် မီးဘောလုံးတစ်ခု ပွင့်သွားပြီး ဓာတ်ငွေ့လှိုင်းလုံးသည် ဘတ်စ်ကားကို တိုက်ရိုက် မှောက်လုနီးပါး ဖြစ်သွားစေသည်။ ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲသံကြောင့် ကွဲအက်သွားသော ဒုံးကျည်အစိတ်အပိုင်းများ လွင့်ထွက်သွားပြီး ကျိုးပဲ့နေသော သတ္တုမိုးများ လေထဲသို့ ပြုတ်ကျသွားသည်။
ဘတ်စ်ကားပေါ်ရှိ တပ်သားသစ်များသည် နားရွက်များကို ဖုံးအုပ်ထားကာ အနီးကပ်ပေါက်ကွဲသံကြောင့် နားစည်များကွဲလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။ ခန္ဓာကိုယ်သည် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားသောအခါတွင် ကားထိပ်တွင် တင်ထားသော ခရီးဆောင်အိတ်များအားလုံး ပြုတ်ကျကာ ရထားတစ်ခုလုံး ပရမ်းပတာ ဖြစ်ခဲ့သည်။
ထိုအချိန်တွင် လင်ချီးယဲ့သည် ရုတ်တရက် မျက်လုံးများကို ပြူးကျယ်စွာဖွင့်လိုက်သည်။
နောက်အခိုက်အတန့်တွင် သူ့ပတ်ပတ်လည်မှာ ပြင်းထန်သောအမှောင်ထုတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ဘတ်စ်ကားတစ်ခုလုံးကို လျင်မြန်စွာ လွှမ်းခြုံသွားပြီး ဆက်လက်ပျံ့နှံ့သွားကာ ဘတ်စ်ကားတစ်ဝိုက်တွင် လျင်မြန်သော စက်လုံးဖြစ်သွားသည်။
ရွှီး… ရွှီး… ရွှီး…
မရေမတွက်နိုင်သော ဒုံးကျည်အပိုင်းအစများသည် ကျည်ဆံများထက် မနှိမ့်သောအမြန်နှုန်းဖြင့် ထွက်ပေါ်လာပြီး ညထဲကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု မြုပ်ဝင်လာပြီး အမှောင်ထုနတ်ဘုရားအပျက်အစီးထဲကို ၎င်းတို့ဝင်ရောက်သည့်အခိုက်တွင် လေထဲတွင် အေးခဲသွားခဲ့သည်။
ငါးတချို့သည် ပိုက်ကွန်မှ လွတ်သွားသော်လည်း လင်ချီးယဲ့ကြောင့် အမြန်နှုန်းကို အနိမ့်ဆုံးလျှော့ချသွားခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် ဓားများကဲ့သို့ ကားခေါင်မိုးပေါ်ရှိ သတ္တုထဲကို မြုပ်ဝင်လာပြီး ၎င်းတို့ထဲမှ မည်သည့်တစ်ခုမျှ ကားထဲကို ထိုးဖောက်မဝင်ရောက်ခဲ့ပေ။
ဒုံးကျည်အပိုင်းအစများအားလုံးကို ပိတ်ဆို့ပြီးသောအခါ လင်ချီးယဲ့သည် အမှောင်ထုနတ်ဘုရားအပျက်အစီးကို ရုတ်သိမ်းကာ မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်လျက် အသက်ရှုကျပ်နေပြီး သူ့ကျောပြင်တွင် ချွေးအေးများဖြင့် စိုရွှဲနေခဲ့သည်။
စက္ကန့်အနည်းငယ်အတွင်း သူဘာဖြစ်သွားသည်ကို မည်သူမှမသိနိုင်ပါ။
ဒုံးကျည်သည် ဝေဟင်တွင် ပေါက်ကွဲပြီးနောက် အပျက်အစီးများ၏အရှိန်သည် ပေါက်ကွဲမှုမှ ထုတ်ပေးသော ပြင်းထန်သော မောင်းနှင်အားကြောင့် တစ်စက္ကန့်လျှင် မီတာ ၂၀၀ ကျော်အထိ ရောက်ရှိနိုင်သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ဘတ်စ်ကားထဲရှိ တပ်သားသစ်များ၏ ကိုယ်ထည်အထိ အပျက်အစီးများဖောက်ဝင်ရန် အများဆုံးက အချိန်နှစ်စက္ကန့်ပဲရှိသည်။
ဤနှစ်စက္ကန့်အတွင်းတွင် လင်ချီးယဲ့၏ အတွေးများသည် လျှပ်စီးကြောင်းနှင့်တူသည်။ သူသည် အပျက်အစီးများ တိုက်ခိုက်ခံရနိုင်ခြေကို ဦးစွာသိရှိပြီးနောက် အရာအားလုံး မည်သို့ပင်ဖြစ်စေကာမူ အမှောင်ထုနတ်ဘုရားအပျက်အစီးကို အရှိန်အပြည့်ဖြင့် ဖွင့်လိုက်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူ့အတွက် အချိန်တစ်စက္ကန့်ပင် မပိုခဲ့ပေ။
ပထမဆုံးအကြိမ် လင်ချီးယဲ့သည် အမှောင်ထုနတ်ဘုရားအပျက်အစီးကို ပျံ့နှံ့စေခဲ့ကာ အချင်းဝက်ဆယ်မီတာကို ဖုံးအုပ်ရန် နတ်ဘုရားအပျက်အစီးသည် ငါးစက္ကန့်အချိန်ယူရသည်။ လင်ချီးယဲ့သည် လွန်ခဲ့သောမိနစ်ဝက်က 'ချီ' နယ်ပယ်အဆင့်ကို မတက်ခဲ့ပါက ဒါကို သူ အချိန်မီ ဘယ်တော့မှ ပြုလုပ်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။
သူအချိန်မီခဲ့ရင်တောင် အပိုင်းအစများမရောက်ခင် သူသည် အမှောင်ထုနတ်ဘုရားအပျက်အစီးကို ဖွင့်နိုင်ပေမယ့် ဒုံးကျည်အပိုင်းအစများက ဘယ်လောက် မြန်မြန် ပျံသန်းသွားမှာလဲ။ ၎င်းတို့သည် အမှောင်ထုနတ်ဘုရားအပျက်အစီးထဲသို့ ဝင်ရောက်ရန် အများဆုံးမှ ၀.၂၅ စက္ကန့်သာကြာပြီး တပ်သားသစ်များ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိုးဖောက်သွားလိမ့်မည်။ ထို့အပြင် ဒီမှာ ၎င်းတို့၏အရေအတွက်သည် အလွန်ကြီးမားပြီး ၎င်းတို့အားလုံးကို ကြားဖြတ်ဖမ်းယူရန် ခက်ခဲနေဆဲပင်။
ကံကောင်းထောက်မစွာပင် 'ချီ' နယ်ပယ်ကို ဝင်ရောက်သွားသော လင်ချီးယဲ့သည် စိတ်အာရုံခံစားမှုအတိုင်းအတာကို မီတာ ၁၀၀ အထိ ချဲ့ထွင်နိုင်ခဲ့သည်။
မီတာတစ်ရာအကွာတွင် ဒုံးကျည်အပိုင်းအစများသည် လင်ချီးယဲ့၏ စိတ်အာရုံခံစားမှု နယ်နိမိတ်နှင့် ထိတွေ့ပြီး ဘတ်စ်ကားနှင့် ထိတွေ့ခဲ့သည်။ ဤ ၀.၅ စက္ကန့်အချိန်တိုလေးအတွင်း ၎င်းတို့၏ လမ်းကြောင်းကို ကြိုတင်ခန့်မှန်းရန်နှင့် ၎င်းတို့အားလုံးကို အမှောင်ထုနတ်ဘုရားအပျက်အစီးထဲတွင် ချုပ်နှောင်ထားရန် လင်ချီးယဲ့သည် ဦးနှောက်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အမြန်နှုန်းနှင့် ပုံမှန်မဟုတ်သော ရွေ့လျားအမြင်အာရုံကို အားကိုးနေရသည်။
ဒုံးကျည်သည် ပေါက်ကွဲပြီး အမှောင်ထုနတ်ဘုရားအပျက်အစီးထဲတွင် ပျံ့နှံ့သွားကာ အပိုင်းအစတစ်ခုစီ၏ လမ်းကြောင်းကို ခန့်မှန်းကာ ၎င်းတို့အားလုံးကို ဖမ်းမိသွားသည်။
ဤသည်မှာ နှစ်စက္ကန့်အတွင်း လင်ချီးယဲ့၏ အတွေ့အကြုံဖြစ်သည်။
ဤနှစ်စက္ကန့်အတွင်း လင်ချီးယဲ့သည် ဘတ်စ်ကားတစ်ခုလုံးတွင် တပ်သားသစ်ငါးဆယ်နီးပါး၏အသက်ကို ကယ်တင်ခဲ့သည်။
တခြားသူများအတွက် ဤနှစ်စက္ကန့်သည် မျက်စိတစ်မှိတ်တည်းဖြစ်သော်လည်း လင်ချီးယဲ့သည် ရာစုနှစ်တစ်ခုလို ခံစားရသည်။
"ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ။ အခုလေးတင် ဘာဖြစ်သွားတာလဲ။"
"ဟုတ်တယ်။ ငါ့မျက်လုံးတွေ ဝေဝါးသလိုခံစားရပြီး ပြီးတော့…"
"အပိုင်းအစတွေ။ ဒုံးကျည်အပိုင်းအစတွေ ပြုတ်ကျနေတယ်။"
"ဘာဖြစ်တာလဲ။ ဒီအပိုင်းအစတွေပေါက်ကွဲသွားရင် ဒီကားရဲ့သံခွံက အဲဒါတွေကို သေချာပေါက် တားနိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။"
"ငါတို့ သေခြင်းတံခါးရှေ့ကနေ ဖြတ်သွားတာလား။"
"…"
လူသုံးယောက်ကလွဲ၍ လူအများစုကတော့ ဘာတွေဖြစ်နေမှန်းမသိပေ။
လင်ချီးယဲ့နှင့် အနီးကပ်ဆုံး ပိုင်လီဖက်တီး၊ ချောင်ယွမ်းနှင့် အရှေ့တွင်ထိုင်နေသော နည်းပြဟုတ်တို့ဖြစ်သည်။
ကားထဲက လူတွေအားလုံး သံသယဝင်နေချိန်မှာတော့ လင်ချီးယဲ့သည် အပြင်းအထန် လေးလံလာကာ သူ့မျက်နှာက ဖြူဖျော့နေပြီး သူ့မျက်လုံးများထဲတွင် ကြယ်များတဖျပ်ဖျပ်တောက်နေတာကိုသာ ခံစားလိုက်ရပြီး သူ့ရှေ့က အရာအားလုံးသည် တဖြည်းဖြည်း မှောင်မိုက်သွားသည်…
"ချီးယဲ့။ ချီးယဲ့။ ချီးယဲ့။"
နည်းပြဟုန်သည် လင်ချီးယဲ့ဆီသို့ ပြေးသွားပြီး စိုးရိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ လင်ချီးယဲ့သည် သတိလစ်ပြီး တိုက်ရိုက် မူးလဲသွားသည်။
…
လေ့ကျင့်ရေးစခန်းတွင်
ရွှေရောင်ဖျော့ဖျော့အလွှာသည် လေ့ကျင့်ရေးစခန်း၏ တစ်ဝက်ကို ဖုံးလွှမ်းသွားကာ အတွင်းရှိ နည်းပြများနှင့် ဝန်ထမ်းအားလုံး၏ အသက်ကို ကယ်တင်ခဲ့ပြီး အဆောက်အအုံမှာ လုံးဝပျက်စီးခြင်းမရှိသော်လည်း လေ့ကျင့်ရေးစခန်း၏ ကျန်တစ်ဝက်မှာ မီးပင်လယ်အဖြစ်သို့ ကျရောက်သွားခဲ့သည်။
ယွမ်ကန်းသည် ဤမီးပင်လယ်ရှေ့တွင် စစ်ယူနီဖောင်းဝတ်လျက် ရပ်နေကာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်က ရွှေရောင်ဖျော့ဖျော့သည် တဖြည်းဖြည်း မှိန်ဖျော့သွားပြီး သူ့ရှေ့က ကြီးမားသော မီးရှူးမီးပန်းများသည် သူ၏ဒေါသမျက်လုံးတစ်စုံထဲတွင် ရောင်ပြန်ဟပ်နေသည်။
သူ့လက်သီးများကို ပို၍ တင်းတင်းဆုပ်ထားသည်။
"ခေါင်းဆောင်။" နည်းပြတစ်ဦးသည် အဝေးမှ အမြန်ပြေးကာ လက်ထဲတွင် မှန်ပြောင်းကိုကိုင်ထားပြီး "တခြားဒုံးကျည်နှစ်စင်းက စခန်းအပြင်ဘက် လမ်းမပေါ်ကို ပြုတ်ကျသွားတယ်။"
"ဘာ" ယွမ်ကန်းသည် ရုတ်တရက် သူ့ခေါင်းကို လှည့်လိုက်ပြီး "တပ်သားသစ်တွေ ဘယ်လိုနေလဲ။"
"တပ်ဖွဲ့ ၁၃၆ ရဲ့ အဖွဲ့ဝင်တစ်ယောက်က ဒုံးကျည်ကို တစ်ချက်တည်းဖောက်ခွဲလိုက်ပုံရပြီး အနက်ရောင်အရာက လျှပ်တစ်ပြက် ဖုံးအုပ်သွားတယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဘတ်စ်ကားအားလုံးက နောက်ဆုံးမှာ မူလအတိုင်းဖြစ်ပြီး ဘယ်သူမှ ထိခိုက်မှုမရှိခဲ့ဘူး။"
ယွမ်ကန်းသည် စိတ်သက်သာရာရပြီး သူ့မျက်လုံးများထဲက ဒေါသသည် ပို၍ပို၍တိုးလာသည်။
"တပ်သားသစ်တွေ သူတို့ရှေ့ခြေပေါ်မှာ လေ့ကျင့်ရေးစခန်းက ထွက်သွားတာနဲ့ ဒုံးကျည်တွေကို သူတို့နောက်ခြေကနေ ပစ်လိုက်တယ်…
ငါတို့ကြားထဲမှာ… သေချာပေါက် သစ္စာဖောက်တွေရှိနေပြီ။"
ယွမ်ကန်းသည် ရုတ်တရက် ရှေ့ကို လှမ်းလိုက်ကာ မီးထဲတွင် လေးလံသော ခြေလှမ်းကိုလှမ်းနေရင်း တောက်ပနေသော ရွှေရောင်တောက်တောက် ထွက်ပေါ်လာပြီး နောက်အခိုက်အတန့်တွင် လေ့ကျင့်ရေးစခန်း မီးတောက်ကြီးက ငြိမ်းသွားသည်။
ပြိုကျပျက်စီးနေသော အပျက်အစီးများတွင် ယွမ်ကန်းသည် သူ၏ဦးခေါင်းထိပ်မှာ စစ်ဦးထုပ်ကို စောင်းထားပြီး သူ့ခေါင်းပေါ်ရှိ ကောင်းကင်ယံကို နက်ရှိုင်းသောမျက်လုံးများဖြင့် ယှဉ်ကြည့်နေသည်။
"ဒါပေမယ့် ငါနားမလည်နိုင်ဘူး… သူတို့က ဒုံးကျည်တွေကို ဘယ်လိုပြင်ဆင်လိုက်တာလဲ။"
…
၎င်းက လေ့ကျင့်ရေးစခန်းကနေ ကီလိုမီတာရာနှင့်ချီဝေးပါသည်။
ဒုံးပျံပစ်လွှတ်သည့် အခြေစိုက်စခန်း နံပါတ် ၃၉။
အခြေစိုက်စခန်းတစ်လျှောက်လုံး အချက်ပေးသံများ ပဲ့တင်ထပ်ခြင်း၊ အနီရောင်သတိပေးချက်မီးများ အဖွင့်အပိတ်မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ်ဖြစ်နေသည်။ ဤအလွန်လျှို့ဝှက်သော ဒုံးကျည်ပစ်လွှတ်သည့်အခြေစိုက်စခန်းက တစ်နည်းနည်းဖြင့် ကျဆုံးသွားသည်။
"ဒုံးကျည်ပစ်လွှတ်တဲ့အခြေစိုက်စခန်း နံပါတ် ၃၉ ချက်ချင်းဖြေပါ။"
"ဒါက ဌာနချုပ်ကပါ။ ဒုံးကျည်ပစ်လွှတ်တဲ့အခြေစိုက်စခန်း နံပါတ် ၃၉ အခြေအနေကို ချက်ချင်းသတင်းပို့ပါ။"
"ဒုံးကျည်ပစ်လွှတ်တဲ့အခြေစိုက်စခန်း နံပါတ် ၃၉ ကိုခေါ်နေပါတယ်။ ဒုံးကျည်ပစ်လွှတ်တဲ့အခြေစိုက်စခန်း နံပါတ် ၃၉ ကိုခေါ်နေပါတယ်။"
"ကြားရင် ကျေးဇူးပြုပြီးဖြေပါ။"
"…"
ကြီးမားသော ထိန်းချုပ်ရေးခန်းထဲတွင် ပြတ်တောင်းပြတ်တောင်း ခေါ်ဆိုမှုများသာ ကျန်ရှိတော့ပြီး မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် မီးရောင်အောက်တွင် သွေးနီရောင်အိုင်နှင့် ကျိုးပဲ့နေသော ကျောက်ရုပ်တုများက နာကျင်စွာ ငိုကြွေးနေသည်။
ခလုတ်ခုံ၏အလယ်တွင် စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ထိုင်နေပြီး လက်ထဲတွင် သွေးစွန်းနေသော ဓားရှည်တစ်ချောင်းကို ကိုင်ထားကာ ညင်သာစွာ ပစ်လိုက်၊ ဖမ်းလိုက် လုပ်နေသည်…
သူမသည် အရှေ့က ဂြိုလ်တုစောင့်ကြည့်ရေးဖန်သားပြင်ကို မော့ကြည့်လိုက်ပြီး သူမ၏ပါးစပ်ထောင့်များက ထူးဆန်းသော မျဉ်းကွေးဖြင့် ကွေးကောက်သွားသည်။
"လေ့ကျင့်ရေးစခန်းကနေ တပ်သားသစ်တွေကို စေလွှတ်လိုက်ပြီ… ဒီလူတွေက ထင်ထားတာထက် ပိုဉာဏ်ကောင်းတယ်။"
"ဒီငတုံးအုပ်စုတွေရဲ့လှုပ်ရှားမှုက ချန်းနန်မှာ အရမ်းကောင်းတယ်။ သတင်းတွေ ပေါက်ကြားသွားတော့ သူတို့တွေ တစ်ခုခုကို သတိပြုမိကြမှာပေါ့။" ဖုန်းတစ်ဖက်မှ နောက်ထပ်လေးနက်သော အမျိုးသားအသံ ထွက်လာသည်။
"ဒါပေမယ့် အရေးမကြီးပါဘူး။ ဒီအတိုင်းမှ အဲဒီအရာတွေက ပိုစိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းတာ…"
သူမသည် ပြုံးလိုက်ပြီး ရှည်လျားပြီး နီမြန်းသောလျှာသည် ရေကူးနေသောမြွေတစ်ကောင်လို ထွက်လာကာ သူမ၏နှုတ်ခမ်းကို သပ်လိုက်သည်။
"အဲဒါဆိုရင် ငါ ချန်းနန်ကို ကိုယ်တိုင်သွားပြီး အဲဒီလူနဲ့ ခဏလောက်တွေ့လိုက်မယ်။"
သူမသည် မတ်တတ်ထရပ်လိုက်ကာ မျက်လုံးများက ရင်ခုန်စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူမဘေးနားက ကွေးနေသောကျောက်ရုပ်ထုကို တိုက်ချလိုက်ရာ ကျိုးပဲ့နေသော ကျောက်တုံးကြီးနှင့် အသွေးအသားတို့သည် ရွံရှာဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ပြန့်ကျဲသွားသည်။
ကြီးမားသောထိန်းချုပ်ရေးခန်း၏ကြမ်းပြင်တွင် အနီရောင်တောက်တောက်သွေးများစွာဖြင့် ပြင်းထန်သောမြွေမျက်လုံးကို ခြယ်ထားသည်။
TK Team (Chapter 113)
