Volume 1 (သေမျိုးနယ်မြေ ၁၀၉)
Chapter 109 (၀၄၃)
ညဘက်တွင် လင်ချီးယဲ့နှင့် နက်စ်တို့၏ အသွင်အပြင်များသည် အိပ်ဆောင်အဆောက်အအုံ၏ခေါင်မိုးပေါ်တွင် တစ်ဖန်ပေါ်လာခဲ့သည်။
လင်ချီးယဲ့သည် သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးမပျက်သေးပေ။ သူသည် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ခေါင်းကို လှည့်လိုက်ကာ...
သူ နေရာမှာတင် အေးခဲသွားသည်။
မှောင်မိုက်နေသောကောင်းကင်အောက်မှာ ယွမ်ကန်းသည် ဓားတစ်ချောင်းကိုကိုင်ပြီး နက်စ်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း မဝေးလှသောနေရာတွင် ထိုင်နေခဲ့သည်။
ရုတ်တရက်သည် နက်စ်ဘေးတွင် လင်ချီးယဲ့ မတ်တတ်ရပ်နေတာကို တွေ့လိုက်သောအခါ သူလည်း အေးခဲသွားသည်။
နက်စ်သည် ယွမ်ကန်းကို အံ့ဩစွာကြည့်ရင်း လင်ချီးယဲ့ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ "အဲဒါကလည်း နင့်သူငယ်ချင်းပဲလား။"
လင်ချီးယဲ့: "…အဲဒီလိုပြောလို့ရတယ်။"
ယွမ်ကန်းသည် ဖြည်းညှင်းစွာ မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး ပြင်းထန်သော စိတ်စွမ်းအားများ ထွက်လာသည်။ သူသည် နက်စ်ဆီသို့ ခြေလှမ်းတစ်လှမ်းချင်း လှမ်းသွားပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပါးစပ်ကို ဖွင့်လိုက်သည်။
"ရှန့်ကျင်းမြို့က သာ့ရှ ညကင်းစောင့် ၀၀၆ တပ်ဖွဲ့ရဲ့ လက်ထောက်ခေါင်းဆောင် ယွမ်ကန်းပါ။ ကျုပ် ခင်ဗျားဘယ်သူလဲဆိုတာကို မေးလို့ရမလား။"
"နက်စ်"
နက်စစ်သည် သူမမျက်လုံးများကို ကျဉ်းမြောင်းထားပြီး သူမခန္ဓာကိုယ်မှ နားမလည်နိုင်သော အငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်နေသည်။ သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်တွင် နတ်စွမ်းအားအတက်အကျ အနည်းငယ်မျှမရှိသော်လည်း ဤအရောင်အဝါဖြင့် ယွမ်ကန်းကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဖိနှိပ်ထားသည်။
သူမက ယွမ်ကန်းကို အနည်းငယ် အထင်သေးသောအမူအရာဖြင့် ကြည့်နေခဲ့သည်။
"ညနတ်ဘုရားမကို။" ယွမ်ကန်းသည် ခေတ္တတန့်ပြီး ဆက်ပြောခဲ့သည်။ "ကျုပ်တို့သာ့ရှကိုလာတာက ဘာအကြောင်းကြောင့်လဲမသိဘူး။"
နက်စ်သည် ခေါင်းစောင်းပြီး ခဏလောက်တွေးတောကာ "ငါ့သားကိုလာရှာတာ။"
ယွမ်ကန်းက ခဏလောက် ထိတ်လန့်သွားသည်။
လင်ချီးယဲ့သည် နှစ်ကြိမ်ချောင်းဟန့်ပြီး သူ့ဦးနှောက်က လျင်မြန်စွာလှည့်ပတ်နေကာ အချိန်မီဆက်ပြောလိုက်သည်
"သူမဆိုလိုတာက… သူမက ကိုယ်စားလှယ်ကို လာရှာတာပါ။"
ယွမ်ကန်း၏မျက်လုံးများထဲတွင် နားလည်မှုအရိပ်အယောင် ပေါ်လာသည်။ "နတ်ဘုရားမက ကိုယ်စားလှယ်ကို ရှာဖို့ ရောက်လာတာကို… ရှာလို့တွေ့ပြီလားမသိဘူး။"
"ရှာတွေ့ပြီ။" လင်ချီးယဲ့သည် နက်စ်မပြောခင် အရင်ပြောလိုက်သည်။
"ဘယ်မှာလဲ။"
"ကျွန်တော်လေ။"
"…"
ယွမ်ကန်းသည် လင်ချီးယဲ့ကို မယုံနိုင်လောက်သော ဆိုးဆိုးဝါးဝါးအမူအရာဖြင့် ကြည့်နေသည်။ "မင်း… မင်းက ကောင်းကင်တမန်တော်…"
"ကျွန်တော်က လှေနံနှစ်ဖက်နင်းထားတာ။"
"…"
ယွမ်ကန်းသည် သူ့မျက်လုံးထဲတွင် မေးခွန်းထုတ်ရန် အရိပ်အယောင်ဖြင့် နက်စ်ကို ခေါင်းလှည့်ကြည့်ပြီး "နတ်ဘုရားမ သူပြောတာက…"
"ငါ့သား ဘာပြောပြော အားလုံးမှန်တယ်။" နက်စ်က လေးနက်စွာ ဖြေလိုက်သည်။
ယွမ်ကန်း အံသြသွားသည်။
ခဏအကြာတွင် သူသည် အသိပြန်ဝင်လာပြီး ဖြည်းညှင်းစွာပြောလိုက်သည်။
"နတ်ဘုရားမ ခင်ဗျားက ကိုယ်စားလှယ်ကို ရှာတွေ့ပြီဆိုတော့ ကျေးဇူးပြုပြီး သာ့ရှနယ်မြေကနေ ထွက်သွားပေးပါ။"
နက်စ်သည် လင်ချီးယဲ့ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး လင်ချီးယဲ့သည် နှစ်ကြိမ်ချောင်းဟန့်ကာ
"အင်း… ကိုယ်စားလှယ်ရှာတွေ့ပြီဆိုတော့ ခင်ဗျား… အိမ်ပြန်သင့်ပြီ။"
"ကောင်းပြီ။" နက်စ်သည် တုံ့ဆိုင်းမနေချေ။ "တန်းနာထို့စ် မကြာခဏပြန်လာနော်…"
"အဟွတ်…အဟွတ်…အဟွတ်… စိတ်မပူပါနဲ့။ နောက်မှတွေ့မယ်။"
လင်ချီးယဲ့သည် လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး နက်စ်၏အသွင်အပြင်သည် တဖြည်းဖြည်း မှိန်ဖျော့သွားကာ နောက်ဆုံးတွင် ညထဲမှာ လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။
ညလေတိုက်နေပြီး ဗလာကျင်းနေသော အိပ်ဆောင်အဆောက်အအုံတွင် ယွမ်ကန်းနှင့် လင်ချီးယဲ့နှစ်ယောက်သာ ကျန်တော့သည်။
ယွမ်ကန်းသည် ဓားကို ဓားအိမ်ထဲသို့ တိတ်တဆိတ် ပြန်ထည့်လိုက်ကာ သူ့နောက်ကျောသည် အေးစက်သော ချွေးများဖြင့် စိုရွှဲနေပြီး နတ်ဘုရားတစ်ပါး၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကို ရင်ဆိုင်ရသည်မှာ သူထင်ထားသည်ထက် ပိုခက်ခဲသည်။
သူက လင်ချီးယဲ့ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ "ကောင်စုတ်လေး… ဒီမှာ ဘာတွေဖြစ်ပျက်နေတာလဲ။"
လင်ချီးယဲ့က ခေါင်းကုတ်လိုက်သည်။ "ကျွန်တော် အိပ်ရာထဲမှာလဲနေတုန်း သူမက ကျွန်တော့်ကို ဒီနေရာဆီ ရုတ်တရက် ခေါ်လိုက်ပြီး ခဏလောက် စကားပြောပြီးတော့ သူမက ကျွန်တော့်ကို သူမရဲ့ကိုယ်စားလှယ်ဖြစ်ခွင့်တောင်းတယ်။"
ယွမ်ကန်း: "…"
လင်ချီးယဲ့၏လေသံကို နားထောင်ရတာ 'ကျွန်တော့်သူငယ်ချင်းက ကျွန်တော့်ကို လာတွေ့တာကြောင့် ထမင်းတစ်နပ်စားလိုက်ရတယ်' လို့ အလွယ်တကူပြောနေပုံပေါ်သည်။
ကျေးဇူးပြုပြီး၊ ဒါက ညနတ်ဘုရားမကွ၊ မင်းရဲ့အိမ်နီးနားချင်း ညီမလေးမဟုတ်ဘူး။
"ဒီလောက်ရိုးရှင်းသလား။" ယွမ်ကန်းက မနေနိုင်ဘဲ ပြောလိုက်သည်။ "ဒါဆို သူမက မင်းကို ဘာလို့ တန်းနာထို့စ်လို့ ခေါ်ရတာလဲ။"
"တိုင်းတစ်ပါးနတ်ဘုရားက တရုတ်နာမည်ကို ခေါ်ရတာက မလွယ်ကူတာကြောင့် ကျွန်တော့်ကိုယ်ကျွန်တော် နာမည်အသစ်တစ်ခု ပေးလိုက်တာ။"
"…နေပါဦး၊ တိုင်းတစ်ပါးနတ်ဘုရားတွေက ဘာလို့ တရုတ်စကားပြောနိုင်ရတာလဲ။"
"အရေးမကြီးပါဘူး။"
"ဒါဆို သူမက မင်းကို ကိုယ်စားလှယ်ဖြစ်ခွင့်တောင်းတော့ မင်းကို ဘာတာဝန်ပေးတာလဲ။"
လင်ချီးယဲ့က တွေးလိုက်သည်။ "မကြာခဏ အိမ်ပြန်လာဖို့လား။"
"…"
"အဟမ်း… ကျွန်တော်ဆိုလိုတာက သူမက လက်ကောက်တစ်ကွင်းကို ကျွန်တော့်ကိုရှာခိုင်းတယ်။" လင်ချီးယဲ့က လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "သူမလက်ကောက်က ပျောက်သွားတာကြောင့် ရှာပေးဖို့ ကျွန်တော့်ကိုကူညီခိုင်းတယ်။"
"ပစ္စည်းရှာဖို့အတွက် တောင်းဆိုချက်က… သိပ်မဆိုးဘူး။" ယွမ်ကန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
"ဒါပေမယ့်… မင်းက တကယ်ပဲ နတ်ဘုရားနှစ်ပါးရဲ့ ကိုယ်စားလှယ်ဖြစ်လာတာလား။" ယွမ်ကန်းသည် လင်ချီးယဲ့ကို မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး ကြည့်နေခဲ့သည်။ "အဲဒါက သာ့ရှသမိုင်းမှာ ဘယ်တုန်းကမှ မဖြစ်ခဲ့ဖူးဘူး။"
"အခုဖြစ်လာပြီလေ။"
"…ဟုတ်ပါပြီ။" ယွမ်ကန်းက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ "သွား၊ သွားအိပ်တော့။ ကျန်တာကို ငါကိုင်တွယ်လိုက်မယ်။"
လင်ချီးယဲ့သည် ခေါင်းညိတ်ပြီး စင်္ကြံလမ်းအတိုင်း တစ်ယောက်တည်း လမ်းလျှောက်လာရင်း စိတ်ထဲတွင် တိတ်တဆိတ် သက်သာရာရသွားသည်။
သူ လူနာကို ပေါ့ပေါ့ဆဆ လွှတ်ထားလို့မရဘူးထင်တယ်… သူမက လေလိုမျိုး ထွက်လာနိုင်ရင်တောင် နတ်စွမ်းအားကို မသုံးနိုင်လို့ပေါ့။ မဟုတ်ရင် ညကင်းစောင့်တွေ သေချာပေါက် ရှာတွေ့လိမ့်မယ်။ အဲဒီလိုသာဆိုရင် ပြဿနာများလိမ့်မယ်…
သို့သော်လည်း အနည်းဆုံးတော့ ဤအခွင့်အရေးဖြင့် သူ၏အမှောင်ထုညစွမ်းရည်အတွက် သင့်လျော်သော အကြောင်းပြချက်တစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ပြီး နောင်တွင် သင့်လျော်သောအမူအရာဖြင့် နတ်ဘုရား နှစ်မျိုးလုံးကို အသုံးပြုနိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။
ဒါကိုတွေးကြည့်ရင်း လင်ချီးယဲ့၏ စိတ်က ရုတ်တရတ် အလွန်ကောင်းလာသည်။
ထိုအချိန်၌ အိပ်ဆောင်ခေါင်မိုးမှာ
ယွမ်ကန်းသည် လှေကားထစ်များပေါ်တွင် တစ်ယောက်တည်း ပြန်ထိုင်နေရင်း ဆေးလိပ်မီးညှိကာ ဖုန်းကို ထပ်ခေါ်လိုက်သည်။
"ဟယ်လို။ အဲဒီမှာ မင်းဘယ်လိုအခြေအနေရှိလဲ။" ရှောက်ဖျင်ကောက ချက်ချင်း ဖုန်းကိုင်ခဲ့သည်။
"ပြဿနာကို ဖြေရှင်းပြီးသွားပြီ။ ဒါကြောင့် လူသားထျန်းဟွားပန်ကို သုံးစရာမလိုတော့ဘူး။" ယွမ်ကန်းသည် သက်ပြင်းရှည်ချလိုက်ပြီး ပင်ပန်းစွာ ပြောလေသည်။ "လခွမ်း… ပထမဆုံးအကြိမ် နတ်ဘုရားကို ငါမျက်နှာချင်းဆိုင်ရတာ ဖိအားပေးခံရတဲ့ ခံစားချက်ကတော့ ရိုးရှင်းတယ်…"
"မင်း သူနဲ့ စကားပြောခဲ့တာလား။"
"အင်း။ အဲဒါက ညနတ်ဘုရားမ နက်စ်ပဲ။"
"…ဒီနေ့ညမှာ လူသားတွေ ရှာဖွေတွေ့ရှိတဲ့ [နတ်ဘုရားများနံပါတ်စဉ်]ထဲကို နောက်တစ်ယောက် ထပ်ထည့်ရမယ်ထင်တယ်။"
"အင်း။"
"ကောင်းပြီ။ မင်းအနားယူတော့။ ငါ တပ်မှူးချုပ်ကို သတင်းပို့လိုက်ဦးမယ်။"
"နောက်တစ်ခုက အဲဒီလင်ချီးယဲ့ဆိုတဲ့ ကောင်လေးက တစ်ချိန်တည်းမှာ ကောင်းကင်တမန်တော်နဲ့ နက်စ်ရဲ့ ကိုယ်စားလှယ်ဖြစ်လာတယ်။"
"…"
ယွမ်ကန်းသည် ရှောက်ဖျင်ကောအား အခြေအနေကို အသေးစိတ် မိတ်ဆက်ပေးပြီး နောက်ဆုံးတွင် ဖုန်းချလိုက်ကာ ညကောင်းကင်ပေါ်ရှိ လဝန်းကို မော့ကြည့်ပြီး တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။
"၂၀၂၁ ခုနစ် အောက်တိုဘာလ ၁၂ ရက်နေ့တွင် သာ့ရှ၊ ချန်းနန်မြို့က နံပါတ် ၀၃၉ တပ်သားသစ်လေ့ကျင့်ရေးစခန်းတွင် ညကင်းစောင့် ယွမ်ကန်းသည် ညနတ်ဘုရားမ နက်စ်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။ သူမ၏နတ်စွမ်းအားသည် ထိခိုက်နိုင်သည်ဟု သံသယရှိသောကြောင့် နတ်ဘုရားများနံပါတ်စဉ်၊ နံပါတ်စဉ် ၀၄၃ တွင် စုစည်းခဲ့သည်။
——【ညကင်းစောင့် နတ်ဘုရားများနံပါတ်စဉ်ဖိုင် (ထိပ်တန်းလျှို့ဝှက်ချက်)】"
…
ထိုအချိန်တွင် ချန်းနန်မြို့မှ ကီလိုမီတာရာနှင့်ချီအဝေးမှာ
တဟုန်ထိုးတက်လာသော ယန်ကျီမြစ်ပေါ်တွင် ရှေးခေတ်မြင်းလှည်းတစ်စီးသည် မြစ်ကမ်းပေါ်တွင် ချောမွေ့စွာ မောင်းနှင်နေပြီး အံ့သြဖွယ်အရှိန်ဖြင့် မြစ်တစ်လျှောက် ရွေ့လျားနေသည်။
ထိုသာမန်သစ်အယ်သီးအနီရောင်မြင်းသည် သစ်သားလှည်းကို သယ်ဆောင်လာရင်း အလေးချိန်လုံးဝမရှိပုံရသည်။ ၎င်းသည် ရှေ့ကို ခြေတစ်လှမ်းလှမ်းလိုက်တိုင်း ဆယ်မီတာရှေ့ကို လွင့်မျောနေမည်ဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ခွာများက လှိမ့်နေသည်။ မြစ်ပေါ်တွင် ၎င်းသည် မြေပြင်ပေါ်မှာ လမ်းလျှောက်နေသကဲ့သို့ပင်။
လှည်းရှေ့တွင် အဝတ်ကြမ်းကို ဝတ်ဆင်ထားသော ကောင်လေးထိုင်နေကာ ဇက်ကြိုးကို ကိုင်ထားရင်း ပျင်းရိငြီးငွေ့စွာဖြင့် လှည်းကိုမှီလျက် သမ်းဝေနေသည်။
ရုတ်တရက် သူ့လက်ကိုင်ဖုန်းမြည်လာပြီး ကောင်လေးသည် ဖုန်းကိုကောက်ကိုင်လိုက်ကာ စကားအနည်းငယ်ပြောပြီး ဖုန်းကိုဖယ်လိုက်သည်။
"ချန်ဖူးကျီ(ဆရာချန်) ချန်းနန်က နတ်ဘုရားထွက်သွားပြီဖြစ်လို့ ကျွန်တော်တို့ကို မသွားတော့ဖို့ တပ်မှူးက ပြောလိုက်တယ်။"
ခဏအကြာတွင် လှည်းအတွင်းမှ အဘိုးအိုအသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။
"ဟမ်၊ ညဉ့်နက်သန်းခေါင်ကြီး ငါထွက်လာတာ အလကားဖြစ်သွားတာပေါ့…"
"ဖူးကျီ၊ ကျွန်တော်တို့ ဆက်သွားမှာလား။ ပြန်လှည့်မှာလား။"
"ပြန်လှည့်လိုက်။ ချန်းနန်က အဲဒီမကောင်းတဲ့နေရာကို မသွားတာ ပိုကောင်းတယ်။"
"ကောင်းပြီ။" ကောင်လေးသည် သူ့လက်ထဲက ဇက်ကြိုးကို လှုပ်ယမ်းကာ "မောင်းတော့။"
သစ်အယ်သီးအနီရောင်မြင်းသည် ရုတ်တရက် ပြန်လှည့်ကာ လှည်းကို ၎င်း၏နောက်ကျောတွင်သယ်ရင်း ယန်ကျီမြစ်ရေပေါ်တွင် လွင့်မျောနေကာ ယန်ကျီမြစ်အထက်ဘက်သို့ လှည့်ပြီး နောက်ပြန်ဆုတ်သွားသည်…
TK Team (Chapter 109)
