Volume 1 (သေမျိုးနယ်မြေ ၀၈၄)
Chapter 84 (ခေတ်ကြီး)
ယွဲ့ကွေသည် မယုံသောကြောင့် နောက်ထပ်ဓားမြောင်တစ်ချောင်းထုတ်ပြီး ရွှေရောင်ဒိုင်းကာကို ထပ်မံထိုးလိုက်သည်။
ဒီတစ်ခေါက်တော့ သူက ဓားထိပ်ကိုအသုံးပြုခဲ့သည်။
ချွင်…
အသံထွက်ပေါ်လာပြီး ဓားထိပ်ကအက်ကွဲသွားကာ ရွှေရောင်ဒိုင်းကာက… ကောင်းမွန်နေသည်။
ယွဲ့ကွေ: "…"
"ကျွန်တော် တောင်းပန်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်မှာ ဒီ [ကျောက်စိမ်းအလင်းတန်း] ခန္ဓာကိုယ်ကာကွယ်ရေးရှိပြီး ဒီလိုအရာက ကျွန်တော့်ကို မခုခံနိုင်ဘူး။" ပိုင်လီဖက်တီးသည် ပျော်ရွှင်စွာ သူ့ရင်ဘတ်ကဆွဲကြိုးကိုညွှန်ပြပြီး ထပ်ပြောသည်။ "စကားမစပ် ဒါက နံပါတ်စဉ် ၁၇၁ ဖြစ်ပြီး အန္တရာယ်မြင့်တားမြစ်အပျက်အစီးအနေနဲ့ စာရင်းသွင်းထားတယ်။"
နောက်အခိုက်အတန့်တွင် ပိုင်လီဖက်တီး ပတ်ပတ်လည်ရှိ ရွှေရောင်ဒိုင်းကာစုဝေးလာပြီး လျှင်မြန်စွာ လှည့်နေသော အလင်းရောင်ဘီးနှစ်ခုသည် ယွဲ့ကွေကို နှစ်ဖက်လုံးမှ ဝှီးခနဲဖြတ်တောက်လိုက်သည်။
ယွဲ့ကွေသည် လျင်မြန်စွာဆုတ်ခွာသွားပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ့ခန္ဓာကိုယ်က မှုန်ဝါသွားပြီး လေထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။
"ကိုယ်ပျောက်နိုင်တာလား။" ပိုင်လီဖက်တီးသည် မျက်ခုံးပင့်ကာ လက်ဆန့်ပြီး သူ့အိတ်ကပ်ထဲမှ တစ်ဖက်တည်းမျက်မှန်ဟောင်းကို ထုတ်ယူကာ သူ့နှာတံပေါ်တွင် တင်လိုက်သည်။
အပြာနုရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုသည် လင်းလက်သွားပြီး တစ်ဖက်တည်းမျက်မှန်ကို ဖြတ်သွားကာ ပိုင်လီဖက်တီးသည် ခေါင်းလှည့်ပြီး သူ့လက်ကိုညင်သာစွာဝှေ့ယမ်းကာ အလင်းရောင်ဘီးနှစ်ခုက လေထဲကိုဖြတ်သွားသည်။
ချွင်…
ဟင်းလင်းပြင်မှ ပြူထွက်နေသော ဓားမြောင်နှစ်လက်သည် အလင်းရောင်ဘီးကိုပိတ်ဆို့လိုက်ပြီး ယွဲ့ကွေက ယိမ်းယိုင်သွားကာ ပိုင်လီဖက်တီးကို အံ့ဩတကြီး ကြည့်လိုက်သည်။
"မင်းငါ့ကိုမြင်နိုင်တာလား။"
"[စစ်မှန်သောမျက်စိအမြင်အာရုံ] နံပါတ်စဉ် ၃၁၅ က ထင်ယောင်ထင်မှားတွေအားလုံးကို ပယ်ဖျက်ရာမှာ အထူးသက်ရောက်မှုရှိတယ်။" ပိုင်လီဖက်တီးသည် တစ်ဖက်တည်းမျက်မှန်ကို ပင့်တင်ပြီး ပြုံးလိုက်သည်။
"…" ယွဲ့ကွေသည် တစ်ခုခုကို တွေးနေပုံရပြီး "မင်းက ပိုင်လီမိသားစုရဲ့ သခင်လေးလား။"
"ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်ကို သခင်လေးလို့ မခေါ်ပါနဲ့။ ကျွန်တော်က သာမန်မိသားစုက ကလေးတစ်ယောက်ပါ။" ပိုင်လီဖက်တီးက လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။
ယွဲ့ကွေ: "…"
"အဟမ်း သူတို့က ဘယ်လောက်တောင် ခက်ခက်ခဲခဲ တိုက်နေကြလဲ ကြည့်လိုက်စမ်း။ ငါ သခင်လေး… အိုး မဟုတ်ဘူး ငါလည်းအကောင်းဆုံးလုပ်ရမယ်။"
ပိုင်လီဖက်တီးသည် သူ့အိတ်ကပ်ထဲကိုနှိုက်လိုက်ပြီး ယွဲ့ကွေ၏အံ့အားသင့်နေသောအမူအရာအောက်တွင် သူက…
တံမြက်စည်းကို ထုတ်လိုက်သည်။
အိမ်မှာလှဲနေကျ သာမန်တံမြက်စည်းသေးသေးမဟုတ်ဘဲ လမ်းတွင် လှဲရန်အသုံးပြုရသော အကိုင်းအခတ်များဖြင့်ပြုလုပ်ထားသည့် တံမြက်စည်းအကြီးမျိုးဖြစ်သည်။
ပိုင်လီဖက်တီးသည် တံမြက်စည်းကိုကိုင်ပြီး သိပ်မဝေးလှသော ယွဲ့ကွေကို ပြင်းထန်စွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။
လေပြင်းတိုက်မှုကြောင့် လျှပ်စစ်ဓာတ်အားကို ထူထပ်စွာ သယ်ဆောင်လာကာ အုတ်ခဲများကို တိုက်ရိုက်ပေါက်ကွဲပြီး အပျက်အစီးများ ရှေ့ကို တိုးသွားခဲ့သည်။ သို့တိုင် လေပြင်းတိုက်တာက လျော့ပါးသွားသော အရိပ်အယောင်များ မပြသေးဘဲ ထို့အစား ယွဲ့ကွေဆီသို့ ပို၍ပြင်းပြင်းထန်ထန် ပြေးလွှားသွားသည်။
ယွဲ့ကွေ: "=????(???????)သေ━=????(???????)━ပြီ။"
စဉ်းစားချိန်မရဘဲ ယွဲ့ကွေ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် တိုက်ခိုက်မှုကို ရှောင်လွှဲ၍မရဘဲ လရောင်ထဲသို့ ပျံ့လွင့်သွားပြီး ထိုးနှက်ချက်ကို ခပ်ရေးရေးရှောင်လွှဲလိုက်သော်လည်း လေပြင်းများက အားမလျော့သေးဘဲ မော့လိနှင့် ချန်ဝေးဆီသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ပြေးသွားလေသည်။
ကျောက်ထုတူကြီးနှင့် ဓားရှည်ကြီးတို့သည် အကြိမ်ပေါင်းများစွာ တိုက်မိပြီး နှစ်ယောက်သား တစ်ချိန်တည်းတွင် ခေါင်းလှည့်လိုက်ရာ ပြင်းထန်သော မိုးခြိမ်းသံနှင့် လေပြင်းတိုက်သံတို့က နှုတ်ဆက်နေသည်။
ချက်ချင်းပင် ဆန့်ကျင်ဘက်ကို ပြေးကြသည်။
"ဖက်တီး။ နင်က သေချာချိန်ရွယ်ပြီး တိုက်လို့မရဘူးလား။" မော့လိက ပိုင်လီဖက်တီးကို အော်လေသည်။
"အဟမ်း အဟမ်း အဟမ်း… ငါတောင်းပန်ပါတယ် ငါတောင်းပန်ပါတယ် ငါတောင်းပန်ပါတယ် ငါတောင်းပန်ပါတယ်…"
ပိုင်လီဖက်တီးသည် ထပ်ခါတလဲလဲ ဦးညွှတ်တောင်းပန်ပြီး တံမြက်စည်းကို အိတ်ကပ်ထဲပြန်ထည့်ကာ ဓားကြီးကို ပြန်ထုတ်လိုက်သည်။
ယွဲ့ကွေ: "…"
မင်းက Doraemon လား။
"[မိုးကြိုးမုန်တိုင်း] ကို သုံးလိုမရဘူးဆိုတော့ ဒါကိုပဲသုံးလို့ရတယ်။" ပိုင်လီဖက်တီးသည် Doraemon ၏ကိုယ်ဟန်အနေအထားဖြင့် သူ့လက်ထဲက ဓားကြီးကိုမြင့်မြင့်မြှောက်ကာ "[ပြောင်းလဲခြင်းတစ်ခု သုံးထောင်]"
ဝှီး
ပိုင်လီဖက်တီး၏လက်ထဲက ဓားကြီးသည် မရေမတွက်နိုင်အောင် အရိပ်များအဖြစ် ရုတ်တရက် ကွဲထွက်သွားပြီး ကောင်းကင်မှာ ထူထပ်စွာ တွဲလောင်းကျနေသော ဓားများသည် မြေပြင်ပေါ်ရှိ ယွဲ့ကွေကို ညွှန်ပြပြီး အေးစက်သော အလင်းရောင်များ ထွက်လာသည်။
ယွဲ့ကွေသည် ဤမြင်ကွင်းကိုကြည့်ပြီး တံတွေးမျိုချလိုက်သည်။
ဒါက… ဒါက တားမြစ်ပစ္စည်းပြတိုက်ရဲ့ နောက်ခံလား။
ဒါက လှည့်စားတာမဟုတ်ဘူးလား။
ပိုင်လီဖက်တီးသည် သူ့လက်ထဲက ဓားကို ညင်သာစွာ ဝှေ့ယမ်းပြီး အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်သည်။ "သတ်စေ။"
ဓားသုံးထောင်သည် မိုးရွာသကဲ့သို့ ကျလာသဖြင့် နဂါးအဖြစ်သို့ ဓားများစုစည်းသွားကာ ဟိန်းဟောက်ပြီး ယွဲ့ကွေဆီသို့ ပြေးသွားလေသည်။
ယွဲ့ကွေလည်း အသက်ပြင်းပြင်းရှူပြီး…
အော်လိုက်သည်။
"ရွှမ်ဝေါ ငါ့ကိုကယ်ဦး။"
ရှန်ချင်းကျူနှင့် တိုက်ခိုက်နေသော ရွှမ်ဝေါသည် သူ့နှုတ်ခမ်းထောင့်က လှုပ်ယမ်းကာ ယွဲ့ကွေ၏ ဦးတည်ရာသို့ ပြေးလွှားရန် အခွင့်အရေးကို ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။ ရှန်ချင်းကျူသည် မျက်လုံးများကိုကျဉ်းမြောင်းပြီး လေကိုထိန်းချုပ်ရင်း နောက်မှလိုက်သွားခဲ့သည်။
ဓားနဂါးသည် ယွဲ့ကွေကို မျိုချခါနီးတွင် ခရမ်းရောင် ရေဝဲတစ်ခု ပွင့်လာပြီး ဓားအရိပ်အများစုကို မျိုချလိုက်လေသည်။ ယွဲ့ကွေသည် အခွင့်အရေးကို ဆုပ်ကိုင်ပြီး ပြေးထွက်လာခဲ့သည်။
သို့သော် နောက်အခိုက်အတန့်တွင် အနက်ရောင်မီးတောက်နှင့် ဓားတစ်ချောင်းက သူ့ဦးရေပြားကို ဖြတ်ပြေးသွားသည်။
ယွဲ့ကွေလှည့်ကြည့်လိုက်တော့ သူ့နောက်တွင် ခြောက်ကပ်ကပ်အပြုံးဖြင့် နတ်ဆိုးကဲ့သို့ မတ်တတ်ရပ်နေသော ချောင်ယွမ်းကိုတွေ့လိုက်သည်။
"ထျန်းဖျင် ငါ့ကိုကယ်ဦး။"
…
မြေအောက်အခြေစိုက်စခန်းတွင်။
နည်းပြများသည် နတ်ဘုရားများကြား တိုက်ခိုက်နေပုံရသည့် အိပ်ဆောင်၏ အပျက်အစီးများကို ကြည့်ကာ ငြိမ်သက်တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။
ရွှမ်ဝေါ၊ ချန်ဝေး၊ ထျန်းဖျင်၊ ယွဲ့ကွေ၊ ပိုင်လီဖက်တီး၊ မော့လိ၊ ရှန်ချင်းကျူနှင့် ချောင်ယွမ်းတို့သည် အချင်းချင်း လုံးဝပရမ်းပတာ တိုက်ခိုက်နေကြသည်။ ဖန်သားပြင်သည် ရှုပ်ထွေးနေသောတိုက်ခိုက်မှုများဖြင့် ပြည့်နေပြီး တစ်ခါတစ်ရံ သူတို့ကြောင့် ဖန်သားပြင်အချက်ပြမှုပင် တုန်လှုပ်နေသည်။
ဗုန်း
ဦးခေါင်းထက်တွင် ကျယ်လောင်သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး မျက်နှာကျက်မှ ဖုန်မှုန့်များ ပြုတ်ကျလာသည်။ စောင့်ကြည့်ရေးခန်းထဲက မီးရောင်များ မှိန်သွားခဲ့သည်။
နည်းပြများ: "…"
"…ငါတို့ တခြားနေရာသွားကြမလား။ သူတို့ ဒီနေရာကိုတော့ ဖြိုချမှာမဟုတ်ဘူးမလား။
"မဖြစ်နိုင်ဘူး… ထင်တာပဲ။ ဒါက မြေအောက်ဆယ်မီတာရှိတာကို။ သူတို့က 'ကျန်' နယ်ပယ်အုပ်စုပဲ။ ဘယ်လိုလုပ်…"
"'ကျန်' နယ်ပယ်အဆင့်အုပ်စုက ဒီလိုတိုက်ပွဲအဆင့်ကို တိုက်ခိုက်နိုင်မယ်လို့ မင်းထင်နေတာလား။" နည်းပြတစ်ယောက်သည် ဖန်သားပြင်ကို လက်ညှိုးထိုးပြပြီး အားလုံး တိတ်ဆိတ်သွားပြန်သည်။
"[မျက်နှာဖုံး] အဖွဲ့ကို လာရောက်ထိန်းခွင့်ပြုလိုက်တာက ခေါင်းဆောင်အတွက် ဉာဏ်ရှိတဲ့ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခုလို့ ငါရုတ်တရက် ခံစားလိုက်မိတယ်။"
နည်းပြများက အပြင်းအထန် ခေါင်းညိတ်ကြသည်။
သူတို့သည် ယခင်အလေ့အကျင့်ကို အမှန်တကယ်လိုက်နာပြီး တပ်သားသစ်များကိုတိုက်ရန် နည်းပြများကို စုစည်းပါက ပျော်စရာကောင်းမည်ဖြစ်သည်။
"တပ်သားသစ်လေ့ကျင့်ရေးစခန်းကနေ ပါရမီရှင်တွေအများကြီး ပေါ်လာပြီ…" ယွမ်ကန်းသည် ထိုင်ခုံပေါ် ဖြည်းညှင်းစွာ နောက်ပြန်လှန်ကာ သူ့နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံးတစ်ခုပေါ်လာသည်။ "ဘယ်သူသိမလဲ။ နှစ်အနည်းငယ်ကြာရင် လစ်လပ်နေတဲ့ ပဉ္စမအထူးတပ်ဖွဲ့မွေးဖွားလာလောက်တယ်။"
"ခေါင်းဆောင်က… သူတို့ကို အနာဂတ်မှာ ပဉ္စမအထူးတပ်ဖွဲ့ဖြစ်နိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား။" နည်းပြက အံ့အားသင့်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "ခေါင်းဆောင်က သူတို့ကို အရမ်းအထင်ကြီးနေတာလား။"
"လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်နှစ်အတွင်း ငါတို့သာ့ရှရဲ့ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တွေက ပိုပြီးအင်အားကြီးလာတယ်။ မြို့တိုင်းမှာ တပ်စွဲထားတဲ့ ညကင်းစောင့်လူသားတွေအပြင် အထူးတပ်ဖွဲ့လေးဖွဲ့က တဖြည်းဖြည်း ရုန်းကန်ခဲ့ရတယ်။ အခု ညကင်းစောင့်လူသားတွေရဲ့ အထက်လူကြီးတွေက ပဉ္စမအထူးတပ်ဖွဲ့ကို ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းဖို့ စီစဉ်နေပြီ။"
ယွမ်ကန်း၏လက်ချောင်းများသည် စားပွဲကိုတောက်လိုက်ပြီး ဆက်ပြောသည်။ "'အပြာရောင်မိုး' တပ်ဖွဲ့ ပျက်စီးပြီးနောက် ပါဝင်သူမရှိတာကြောင့် ပဉ္စမအထူးတပ်ဖွဲ့က လစ်လပ်သွားခဲ့တယ်။ အခု သူတို့ဆီမှာ ငါမျှော်လင့်ချက်ကို မြင်နေရပြီ။
ဒီအရာရဲ့ကံကြမ္မာက အမြဲတစေမှန်းဆလို့မရဘူး။ အနာဂတ်မှာ ဒီကလေးတွေထဲကတချို့က တိုက်ပွဲမှာသေနိုင်တယ် ဒါမှမဟုတ် တချို့က အဝေးကို ဆုတ်ခွာသွားနိုင်တယ်။ ဒါပေမယ့် သူတို့ကလူအနည်းငယ်ပဲ… ဒီနိုင်ငံရဲ့ထောင်တိုက်အစစ်အဖြစ် ကြီးပြင်းလာပြီး ပဉ္စမအထူးတပ်ဖွဲ့ကို ဖွဲ့စည်းနိုင်လိမ့်မယ်။"
ယွမ်ကန်းပြောပြီးနောက် သူ့မျက်လုံးများက ဖန်သားပြင်ပေါ်ကျသွားသည်။
"ခေတ်ကြီးတစ်ခုရောက်လာနေတာ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်တယ်…"
…
ဆည်းဆာသည် မှိန်ဖျော့နေပြီး ညက ကောင်းကင်ကို ဖုံးအုပ်ထားသည်။
တိုက်ပွဲကွင်းပြင်၏ ပရမ်းပတာအပြင်ဘက်တွင် ဝမ်မြန့်သည် အပျက်အစီးများစွန်းတွင် ရပ်နေပြီး အဝေးကို စိုက်ကြည့်နေသော အပြင်လူတစ်ယောက်နှင့်တူသည်။
အဲဒီမှာ ဓားကိုင်ထားသော လူငယ်တစ်ယောက်က ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်လာသည်။
ဝမ်မြန့်သည် ထိုလူရောက်လာတာကိုမြင်သောအခါ နှုတ်ခမ်းထောင့်ကအနည်းငယ် မြင့်တက်သွားသည်။
"ငါ မင်းကို စောင့်နေတာ ကြာပြီ။"
TK Team (Chapter 84)
