Volume 1 (သေမျိုးနယ်မြေ ၀၇၉)
Chapter 79 (အသက်ရှူကျပ်ခြင်း)
"အိပ်ဆောင်အဆောက်အအုံလား။ ဘာလို့အဲဒီကိုအရင်သွားချင်တာလဲ။" ရွှမ်ဝေါသည် အံ့အားသင့်သွားပြီး သူ့ဗိုက်ကိုထိကာ "အရင်စားဖို့ ငါကန်တင်းဆီသွားချင်တယ်…"
"ကန်တင်းမှာ အခု အစားအသောက်တွေ မကျွေးသေးဘူး။" ထျန်းဖျင်က မျက်စောင်းလိုက်သည်။ "ငါအစကတည်းက ရှင်းရှင်းလင်းလင်းပြောထားပြီးပြီ။ လူအရေအတွက် ငါတို့ရဲ့အားနည်းချက်ဖြစ်ပြီး 'ကျန်' နယ်ပယ်ကို ဖိနှိပ်ခံထားရတဲ့ ငါတို့က လှည့်ပတ်တိုက်ပွဲတွေကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းနိုင်စွမ်းမရှိတဲ့အတွက်ကြောင့် အရင်ဆုံး အကြီးမားဆုံးခြိမ်းခြောက်မှုကို ဖယ်ရှားရမှာဖြစ်တယ်။"
"အိုး… ဒါဆို အိပ်ဆောင်ကိုရှင်းပြီးရင် ငါစားဖို့ ကန်တင်းကို သွားလို့ရမလား။"
"…"
"ထျန်းဖျင်ရဲ့အစီအစဉ်အတိုင်းသွားပြီး အရင်ဆုံး အိပ်ဆောင်အဆောက်အအုံကို ဝင်တိုက်မယ်။" ဝမ်မြန့်က ဖြည်းညှင်းစွာပြောသည်။ "ဒါပေမယ့် မင်းတို့သတိထားရမယ်။ အဲဒါက အခု သူတို့ရဲ့အိမ်ကွင်းဖြစ်နိုင်ပြီး မြောင်းထဲမကျစေနဲ့။"
"ဟုတ်ကဲ့။"
…
မြေအောက်အခြေစိုက်စခန်း။
"ဒီလင်ချီးယဲ့က တော်တယ်။ သူက ဒီလိုမျိုးဖောက်ထွက်ပြီး ရွှမ်ဝေါရဲ့မျက်နှာဖုံးကို ဖျက်ဆီးလုနီးပါးပဲ။" နည်းပြတစ်ယောက်က ခံစားချက်ဖြင့် ဆိုသည်။
"ဒါ့အပြင် သူသာ အရည်အချင်းမရှိရင် ဘယ်လိုလုပ် ကောင်းကင်တမန်တော်ရဲ့ကိုယ်စားလှယ် ဖြစ်လာမှာလဲ။"
"သူက အနီးကပ်တိုက်ခိုက်ရေးမှာ အရမ်းသန်မာတယ်။ ဒါပေမယ့် ကောင်းကင်တမန်တော်ရဲ့လက္ခဏာတွေကို အခုထိမပြသေးဘူးမလား။ အဲဒါက နံပါတ်စဉ် ၀၀၃ [သေမျိုးနတ်ဘုရားနယ်ပယ်] ပဲ။ သူသာ အဲဒါကို အသုံးပြုလိုက်ရင် ဖောက်ခွဲရေးပစ္စည်းနဲ့ ဖောက်ထွက်စရာမလိုဘူးမလား။"
"အချက်အလက်အရ သူ့နတ်ဘုရားအပျက်အစီးက မပြည့်စုံဘူးလို့ ထင်ရတယ်။"
"ဒါပေမယ့် သူ့ရဲ့ကြောက်မက်ဖွယ် ကျိုးကြောင်းဆင်ခြင်နိုင်စွမ်းနဲ့ အနီးကပ်တိုက်ခိုက်အဆင့်နဲ့တင် တပ်သားသစ်စခန်းတစ်ခုလုံးမှာ အလားအလာအရှိဆုံးလူတစ်ယောက်ဖြစ်နိုင်တယ်။"
"သူသာ ဝမ်မြန့်နဲ့တိုက်ခိုက်ရင် ဘယ်လိုမြင်ကွင်းမျိုးဖြစ်လာမလဲဆိုတာ ငါသိချင်မိတယ်…"
ယွမ်ကန်းသည် ဖန်သားပြင်ကိုစိုက်ကြည့်ရင်း တစ်ခုခုကို တွေးနေသကဲ့သို့ သူ့လက်ချောင်းများက စားပွဲခုံကို စည်းချက်ညီညီတောက်နေသည်။
"ခေါင်းဆောင် ဘာကြည့်နေတာလဲ။"
ယွမ်ကန်းသည် သူ့လက်ကို ဆန့်တန်းပြီး သူ့လက်ထဲကဓားဖြင့် ထောင့်တစ်နေရာမှာ ထိုင်နေကာ သူ့မျက်လုံးများမှိတ်ပြီး သူ့အနားပေးနေသော ဖန်သားပြင်ပေါ်က လူငယ်ကို လက်ညှိုးထိုးပြသည်။
"သူ့ကိုကြည့်နေတာ။"
"သူလား။" နည်းပြက ခေါင်းကုတ်လိုက်သည်။ "တိုက်ပွဲစကတည်းက သူအဲဒီမှာထိုင်နေတာ ကျွန်တော်မှတ်မိတယ်။ သူက ဘာတွေထူးခြားလို့လဲ။"
ယွမ်ကန်းသည် စားပွဲပေါ်ကအချက်အလက်ကို သူ့အားပေးလိုက်သည်။ "တစ်ချက်ကြည့်လိုက်။"
နည်းပြများသည် ဘေးကအချက်အလက်များကို ကောက်ယူကာ သူတို့မျက်လုံးများပြူးကျယ်သွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် အသက်ရှူကျပ်သွားသည်။
"သူက…"
…
"ချောင်ယွမ်း မင်း ဘာလိုါ ဒီမှာပဲထိုင်နေရတာလဲ။ နည်းဗျူဟာတွေအကြောင်း ငါတို့နဲ့ခဏလောက် လာပြောစမ်းပါ။"
လူငယ်တစ်ယောက်သည် အိပ်ဆောင်တံခါးကိုဖွင့်ကာ ထောင့်စွန်းတွင် တစ်ယောက်တည်းထိုင်နေသော လူငယ်ကိုကြည့်ပြီး သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
ချောင်ယွမ်းသည် မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာဖွင့်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "မင်းတို့ပဲပြောကြပါ။ ငါ့ကိုမခေါ်နဲ့။"
"မဟုတ်သေးဘူး။ ချောင်ယွမ်း မင်း [မျက်နှာဖုံး] အဖွဲ့ကိုအနိုင်ယူပြီး ဒီမှာပဲ လေ့ကျင့်ရေးမပြီးဆုံးချင်ဘူးလား။ ဒီမှာပဲထိုင်နေတာက အရမ်းဆန့်ကျင်ရာကျတယ် မဟုတ်ဘူးလား။" လူငယ်သည် စိတ်ပျက်နေသောအကြည့်ဖြင့်
"ခဏနေကျရင် [မျက်နှာဖုံး] အဖွဲ့က မင်းကိုသတ်ပြီး မင်းက သူတို့အနိုင်ယူတာခံဖို့ ထိုင်နေတာလား။"
"ဟုတ်တယ်"
"…"
သူနှင့် လုံးဝဆက်သွယ်လို့မရတာကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် လူငယ်သည် တံခါးကိုပိတ်ကာ စင်္ကြံဘက်သို့ လှည့်ပြီးလျှောက်သွားသည်။
"အစ်ကိုရှန် သူက လာဖို့ငြင်းဆန်နေတုန်းပဲ။"
စင်္ကြံတွင် တပ်သားသစ်ဒါဇင်ကျော်လောက် စုရုံးနေကြပြီး အလယ်ဗဟိုတွင် စစ်ဦးထုပ်ကို နောက်ပြန်ဆောင်းပြီး ပီကေဝါးနေသော 'အလွန်အန္တရာယ်မြင့်တားမြစ်အပျက်အစီး' ပိုင်ရှင်က မတ်တတ်ရပ်နေသည်။
ရှန်ချင်းကျူသည် သူ့လက်ကိုဝှေ့ယမ်းပြီး အထင်အမြင်သေးစွာပြောသည်။ "ဒါဆို သူ့ကိုတစ်ယောက်တည်းလွှတ်ထားလိုက်ပါ။ သူက ပြဿနာထဲဝင်ပါမိမှာကို စိုးရိမ်နေပြီး ကြောက်တတ်တဲ့ သူရဲဘောကြောင်သူပဲ။ သူ့ကိုခေါ်လိုက်ရင်တောင် အကူအညီဖြစ်မှာမဟုတ်ဘူး။"
"အစ်ကိုရှန် ငါတို့ဘာဆက်လုပ်ကြမလဲ။"
"ငါတို့ဒီမှာ အလစ်ဝင်တိုက်ခိုက်မယ်။ [မျက်နှာဖုံး] အဖွဲ့ရောက်လာတဲ့အခါ ဆန့်ကျင်ဘက်အဆောက်အအုံက လူအုပ်စုတွေ တိုက်ခိုက်တာကို စောင့်ဆိုင်းပြီးနောက် ငါတို့က မမျှော်လင့်ဘဲ တိုက်ခိုက်ပြီး [မျက်နှာဖုံး] အဖွဲ့ကို တစ်ခါတည်း အနိုင်ယူလိုက်မယ်။"
"ကောင်းပြီ။"
"ကောင်းတယ်။"
"ဟုတ်တယ်။"
"ငတုံးကောင်"
"မိုက်တယ်။"
အတွဲလိုက်တုံ့ပြန်မှုများတွင် ထူးဆန်းသောအသံတစ်ခုက ရောပါနေပုံရသည်။
အားလုံးသည် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီး ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်တော့ သူတို့နောက်တွင် လခြမ်းမျက်နှာဖုံးတပ်ထားသောလူသည် ဓားမြောင်တစ်လက်ကိုကိုင်ဆောင်ကာ မည်သည့်အချိန်ကရပ်နေမှန်းမသိချေ။
ယွဲ့ကွေ၏မျက်နှာဖုံးအောက်က နှုတ်ခမ်းထောင့်သည် အနည်းငယ်မြင့်တက်လာသည်။
"မင်း…"
ဘမ်း… ဘမ်း…
ယွဲ့ကွေသည် လျှပ်စီးလက်သလို လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားကာ ဓားမြာင်နှင့် တပ်သားသစ်နှစ်ယောက်ကို ဖယ်ထုတ်လိုက်ပြီး သူတို့ထွက်သွားကြသည်။ ထို့နောက် တခြားသူများသည် နောက်ဆုံးတွင် တုံ့ပြန်ပြီး သူတို့ဓားများကို ထုတ်ကာ တစ်ချိန်တည်း ခုတ်ပစ်လိုက်သည်။
ဓားသည် ယွဲ့ကွေ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ မကျရောက်မီတွင် တစ်ဖက်လူ၏အသွင်အပြင်က မှုန်ဝါးဝါးဖြစ်ပြီး လူတိုင်း၏အမြင်တွင် လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။
"သူက ကိုယ်ပျောက်နိုင်တယ်။"
"သတိထားကြ။"
တပ်သားသစ်များက တုံ့ပြန်ပြီး တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် အော်ကြသည်။
ရှန်ချင်းကျူ၏မျက်နှာက အလွန်မည်းမှောင်နေပြီး သူ့လက်ကိုအလျင်အမြန်မြှောက်ကာ လက်ဖျောက်တီးလိုက်သည်။
ဖြောက်…
တခဏချင်းတွင် ဆယ်မီတာအချင်းဝက်အတွင်းမှ လေအားလုံးကို ဖယ်ထုတ်ပြီး လေဟာနယ်ဧရိယာအဖြစ် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
ရှန်ချင်းကျူပတ်ပတ်လည်ရှိ တခြားတပ်သားသစ်များသည် သူတို့မျက်လုံးများ ရုတ်တရက် ကျုံ့သွားကာ သူတို့လည်ပင်းများကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ကိုင်ပြီး သူတို့အမူအရာမှာ အလွန်ပင်ပုံပျက်သွားသည်။
သူတို့သည် နာကျင်စွာ မြေပြင်တွင် လဲလျောင်းရင်း အဝေးကို တွားသွားရန် ကြိုးစားသော်လည်း သူတို့သည် လေဟာနယ်၏အစွန်းကို ထိလိုက်သောအခါ တခြားမမြင်ရသောလေနံရံတစ်ခု ပိတ်ဆို့ထားပုံရပြီး သူတို့လုံးဝမလွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့ဘူး။
ရှန်ချင်းကျူက ဂရုမစိုက်ဟန် အမူအရာရှိသည်။ သူ့အဖော်များ၏နာကျင်မှုကို လျစ်လျုရှူပြီး သူ့မျက်လုံးများက လှည့်ပတ်ကြည့်နေသည်။
"ခင်ဗျား ကျွန်တော့်အသံကို မကြားနိုင်တာသိပေမယ့် ကျွန်တော့်ပါးစပ်လှုပ်တာကိုတော့ ဖတ်နိုင်မှာပါ။
လေဟာနယ် ပတ်ဝန်းကျင်မှာ လူတွေ ချက်ချင်းသေမှာ မဟုတ်ဘူး။ ပြင်ပလေဖိအားတွေ ပျောက်ကွယ်သွားတဲ့အခါ လူ့ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းက လေတွေက ပါးစပ်၊ နှာခေါင်းနဲ့ စအိုတို့ကနေ ထွက်လာပြီး တဖြည်းဖြည်း ညှစ်ထုတ်သွားမှာဖြစ်တယ်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ သွေးကြောအတွင်းက သေးငယ်တဲ့ပူဖောင်းတွေဟာ သွေးကြောတွေကို ပိတ်ဆို့စေပြီး အတွင်းပိုင်းသွေးယိုစီးမှုဖြစ်စေတဲ့ အမြုပ်များထွက်တဲ့ သွေးတွေထွက်ရှိလာတယ်...
လူသားတွေက လေဟာနယ်ထဲမှာ ၁၆ စက္ကန့်သာ အသက်ရှင်နိုင်ပြီး အခု ၇ စက္ကန့်ကြာသွားပြီ။
အခု ခင်ဗျား အဲဒီမျက်နှာဖုံးကို ကိုယ်တိုင်ချွတ်လိုက်တာ ပိုကောင်းမယ် မဟုတ်ရင်…
သူတို့နဲ့အတူ ခင်ဗျားကို ဒီမှာသတ်ဖို့ ကျွန်တော်အတွက် ကိစ္စမရှိဘူး။"
ရှန်ချင်းကျူ၏မျက်လုံးများသည် သတ်ဖြတ်ခြင်းရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် တောက်ပလာပြီး ထိုအချိန်တွင်ပင် သူ၏လည်ပင်းရှေ့မှာ ဓားတစ်ချောင်း ရုတ်တရက်ပေါ်လာသည်။
ရှန်ချင်းကျူ၏မျက်လုံးအိမ်များ ရုတ်တရက် ကျုံ့သွားကာ သူ မသိစိတ်က ပိတ်ဆို့ရန် သူ့ဓားကိုဆွဲထုတ်လိုက်သော်လည်း ဒီအခိုက်အတန့်တွင် ယွဲ့ကွေ၏အသွင်အပြင်ပေါ်လာပြီး သူ့ရင်ဘတ်ကို ရုတ်တရက်ကန်လိုက်ရာ လွင့်ထွက်သွားသည်။
ရှန်ချင်းကျူ၏အသွင်အပြင်သည် တားမြစ်အပျက်အစီးအပြင်ဘက်သို့ ပြုတ်ကျပြီး ဤနေရာတွင် လေများ တဖန် ပြန်ထွက်လာသည်။ တပ်သားသစ်များသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲချကာ အသက်ပြင်းပြင်းရှူကာ ပြင်းထန်စွာ ချောင်းဆိုးလိုက်ကြသည်။
"အဟွတ်… အဟွတ်… အဟွတ်… မင်းက အရူးကောင်းပဲ။" ယွဲ့ကွေသည် သူ့လက်ထဲကဓားမြောင်ကို ကိုင်ထားရင်း ရှန်ချင်းကျူကို လေးနက်သောမျက်လုံးများဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်။ "တိုက်ပွဲမှာ မင်းဒီလောက်အထိ ရက်စက်စရာလိုလို့လား။"
ရှန်ချင်းကျူသည် ပြုံးပြီး မြေပြင်မှ ထလိုက်သည်။ "မဟုတ်ရင် ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို ဘယ်လိုလုပ် ဖိအားပေးထွက်ခိုင်းနိုင်မှာလဲ။
အခုတော့ ကိစ္စတွေကို ကိုင်တွယ်ရတာအလွယ်လေးပဲ။
ဖွီး…
ရှန်ချင်းကျူသည် သူ့လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး လေကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ ပတ်ဝန်းကျင်လေသည် ချက်ချင်းပင် ဖိအားမြင့်လှောင်အိမ်တစ်ခုအဖြစ် ယွဲ့ကွေဆီသို့ တွန်းပို့လိုက်သည်။ ယွဲ့ကွေကို သော့ခတ်ထားစဉ် ၎င်းသည် ၎င်း၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဆက်လက် ဖိသွင်းခဲ့သည်။
ယွဲ့ကွေ၏ မျက်လုံးများသည် အေးစက်စွာ တောက်ပလာပြီး ခန္ဓာကိုယ်တစ်ဝက်သည် လရောင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ လေလှောင်အိမ်ထဲသို့ အတင်းဖြတ်သွားကာ သူ့လက်ထဲက ဓားမြောင်သည် ရှန်ချင်းကျူကို လျှပ်စီးလက်သလို ထိုးလိုက်သည်။
ရှန်ချင်းကျူသည် လက်ခုပ်တီးပြီး လေနံရံတစ်ခုက သူ့ရှေ့မှာ ရှိနေသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် လျင်မြန်စွာ ဆုတ်ခွာသွားပြီး တပ်သားသစ်အများအပြား၏ ကော်လာများကို ဆွဲကာ သူတို့အားလုံးကို သူ့နောက်ဘက် အိပ်ဆောင်စင်္ကြံထဲသို့ ပစ်ချလိုက်သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ယွဲ့ကွေ၏ဓားမြောင်သည် လေနံရံကိုဖြတ်သွားလုနီးပါးဖြစ်ပြီး ရှန်ချင်းကျူသည် အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ကာ...
သူ့ပါးစပ်ထဲက ပီကေနှင့် ပူဖောင်းထုတ်လိုက်ရာ
ယွဲ့ကွေဆီသို့ ထွေးထုတ်ပြီး
နောက်အခိုက်အတန့်တွင် ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
TK Team (Chapter 79)
