Volume 1 (သေမျိုးနယ်မြေ ၀၇၇)
Chapter 77 (ဖောက်ထွက်ခြင်း)
ဓားရှည်ကြီးကိုကိုင်ထားသောမော့လိသည် ထိတ်လန့်သောမျက်လုံးများဖြင့် ယွဲ့ကွေကိုကြည့်နေသည်။
"ဒါကဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ ဒါက… အသစ်ဖြစ်ခြင်းလား။"
"မဟုတ်ဘူး။ ဓားက သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိလိုက်တာနဲ့ သူ့ခန္ဓာကိုယ်တစ်ဝက်က လရောင်ထဲစိမ့်ဝင်သွားပြီး မင်းရဲ့တိုက်ခိုက်မှုကို ရှောင်သွားတာ။" လင်ချီးယဲ့သည် ယခုလေးတင် ဘာဖြစ်ခဲ့သလဲဆိုတာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်းမြင်နိုင်ရန် သူ့စိတ်စွမ်းအားကို အသုံးပြုခဲ့ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ပြန်ပြောသည်။
"စိတ်ရှုပ်စရာတားမြစ်အပျက်အစီးပဲ။"
"အခု ဒီမှာ သူတစ်ယောက်တည်းရှိပုံရတယ်။" လင်ချီးယဲ့၏မျက်လုံးများသည် လှည့်ပတ်ကြည့်ကာ သူ့မျက်လုံးများက ပို၍တောက်ပလာသည်။ "ဒါက အခွင့်အရေးတစ်ခုပဲ။ ငါတို့ သူ့မျက်နှာဖုံးကို ချွတ်နိုင်သရွေ့ အနိုင်ရလိမ့်မယ်။"
လင်ချီးယဲ့၏စကားကိုကြားတော့ မော့လိ၏အကြည့်က ချက်ချင်းတောက်လောင်လာသည်။ ဂိုဒေါင်မှ လက်နက်များယူပြီးသော တပ်သားသစ်ဒါဇင်သည် တစ်ယောက်တည်းဖြစ်နေသော ယွဲ့ကွေ့ကို ကြည့်နေကြသည်။
၎င်းသည် တစ်ဦးတည်းသော [မျက်နှာဖုံး] အဖွဲ့ဝင်ဖြစ်သည်။
ယွဲ့ကွေသည် သူ့ပတ်ဝန်းကျင်က ရန်လိုသောမျက်လုံးများကို သတိပြုမိပြီး သူ့နှုတ်ခမ်းထောင့်အနည်းငယ် လှုပ်ခါသွားသည်။ "ဒါက ငါစိတ်ကူးထားတာနဲ့ မတူဘူး…"
ယွဲ့ကွေ၏မူလစိတ်ကူးအရ သူသည် အမှောင်ထဲက သရဲတစ္တေကဲ့သို့ ဂိုဒေါင်တွင်လှည့်ပတ်သွားလာနိုင်ပြီး တပ်သားသစ်များကို တိတ်တဆိတ် ဖယ်ရှားနိုင်သည်။
ဘယ်လိုလုပ် ဖော်ထုတ်ခံလိုက်ရတာလဲ။
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ပိုင်လီဖက်တီးသည် သူ့လက်ကြီးများကိုဝှေ့ယမ်းကာ ယွဲ့ကွေ့ကိုညွှန်ပြပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။
"ညီအစ်ကိုတို့။ သူ့ကိုချကြ။"
အသံထွက်သွားသည်နှင့် ပတ်ပတ်လည်က တပ်သားသစ်များသည် ပြေးလာပြီး ကြီးမားသောအရှိန်အဟုန်ဖြင့် အမျိုးမျိုးသောလက်နက်များနှင့် တားမြစ်အပျက်အစီးများကို တညီတညွတ်တည်းအသုံးပြုကြသည်။
ယွဲ့ကွေသည် တိတ်တဆိတ်ဆဲဆိုပြီး သူ့အသွင်အပြင်သည် ရုတ်တရက် မှုန်ဝါးသွားပြီး လေထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
တပ်သားသစ်များသည် သူတို့၏ပစ်မှတ်ပျောက်သွားသောအခါ အံ့အားသင့်သွားပြီး ပတ်ပတ်လည်ကို ကြောင်တောင်တောင် ကြည့်နေကြသည်။
လင်ချီးယဲ့က လှုပ်ရှားလိုက်သည်။
သူ့ဘေးနားက ဘာမှမရှိခြင်းသို့ လျှပ်စီးလက်သလို ပြေးသွားပြီး သူ့မျက်လုံးများက တောက်လောင်နေကာ သူ့လက်ထဲကဓားဖြောင့်သည် လေထဲသို့ လျင်မြန်စွာခုတ်ဖြတ်သွားပြီး နောက်အခိုက်အတန့်တွင် ဓားမြောင်တစ်ခုပေါ်လာကာ ဓားဖြောင့်ကိုတားဆီးလိုက်သည်။
ယွဲ့ကွေသည် သူ့အသွင်အပြင်ကို ဖော်ထုတ်ရန် ဖိအားပေးခံရပြီး လင်ချီးယဲ့ကို ကူကယ်ရာမဲ့ကြည့်လိုက်သည်။
"ညီလေး မင်းငါ့ကို အဲလိုလုပ်စရာမလိုဘူးမဟုတ်လား။"
လင်ချီးယဲ့သည် ခပ်ရေးရေးပြုံးကာ သူ့မျက်လုံးများမှ ပြိုးပြိုးပြက်ပြက် ရွှေရောင်အလင်းတန်းသည် ရုတ်တရက် ပေါက်ထွက်လာပြီး သူ့ဆီမှ နတ်စွမ်းအားထွက်ပေါ်လာပြီး ယွဲ့ကွေ၏စိတ်ကို တည့်တည့်ကြည့်လိုက်သည်။
သို့သော် ယွဲ့ကွေသည် သူ၏ကိုယ်ပိုင်နယ်ပယ်ကို 'ကျန်' နယ်ပယ်သို့ ဖိနှိပ်ခံထားရသော်လည်း သူက 'ချွမ်း' နယ်ပယ်တွင်ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်တမန်တော်၏စွမ်းအားသည် သူ့အပေါ်သိသာစွာသက်ရောက်ခြင်းမရှိပေ။
"နတ်ဘုရားဖိအားလား။ 'ကျန်' နယ်ပယ်မှာ ဒီလိုစွမ်းအားရှိတယ်။ ဒါက ကောင်းကင်တမန်တော်လား…"
ယွဲ့ကွေသည် အနည်းငယ်သာ အာရုံလွှတ်သွားပြီးနောက် တုံ့ပြန်ပြီး သူ့လက်ထဲကဓားမြှောင်သည် လျင်မြန်စွာခုန်သွားပြီး လင်ချီးယဲ့၏ဓားဖြောင့်ဖြင့် တိုက်မိသွားသည်။
ချွင် ချွင် ချွင်
မီးပွားများစွာ ဆက်တိုက် စင်ထွက်လာပြီး ဓားမြှောင်နှင့် ဓား၏အရှိန်သည် အံ့အားသင့်ဖွယ်မြန်ဆန်သော်လည်း စက္ကန့်အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက် လင်ချီးယဲ့က ဖိအားများစွာကို ခံစားခဲ့ရသည်။
ထို့အပြင် ယွဲ့ကွေသည် [မျက်နှာဖုံး] အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးဖြစ်သည့်အလျောက် ဓားရေးကျွမ်းကျင်မှုက ဟာသမဟုတ်ချေ။ လင်ချီးယဲ့သည် ဓားရေးကို မည်မျှကြာကြာသင်ယူခဲ့ရသနည်း။ နှစ်ယောက်သားဒီလိုတိုက်ခိုက်သောအခါ လင်ချီးယဲ့က ရုတ်တရက် အခွင့်မသာသောအခြေအနေကို ကျရောက်သွားသည်။
ကံကောင်းထောက်မစွာ သူတစ်ယောက်တည်း တိုက်ခိုက်နေတာမဟုတ်ပေ။ ယွဲ့ကွေကို စက္ကန့်အနည်းကြာအောင် လင်ချီးယဲ့တောင့်ခံစဉ်အတွင်း တပ်သားသစ်များသည် သူ့ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ထပ်မံဝိုင်းရံလာကာ ယွဲ့ကွေ၏ထွက်ပေါက်အားလုံးကို လုံးဝပိတ်ဆို့ထားပြီး ယုတ္တိမဲ့သော အုပ်စုလိုက်တိုက်ပွဲကို စတင်ခဲ့သည်။
မိုးရေများကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုများကြားတွင် ယွဲ့ကွေသည် အသက်ရှင်နိုင်ရန် သူ၏ကိုယ်ပိုင်လရောင်စွမ်းရည်နှင့် တိုက်ခိုက်ရေးအတွေ့အကြုံ ကြွယ်ဝမှုကိုသာ အားကိုးနိုင်သည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာ သူသည် သူ့ကိုယ်ပိုင်မျက်နှာဖုံးကိုလည်း လရောင်ထဲသို့စိမ့်ဝင်စေနိုင်သည်။ မဟုတ်ပါက မျက်နှာဖုံးသည် အဆက်မပြတ်ပေါက်ကွဲမှုများကြောင့် ပျက်စီးသွားပြီဖြစ်သည်။
"အဲဒီလေးယောက်က ဘယ်ရောက်နေတာလဲ။ ငါတို့ အုပ်စုလိုက်ကစားမယ်လို့ သဘောတူခဲ့တာကို။ ဘယ်လိုလုပ် ငါတစ်ယောက်တည်း တိုက်ခိုက်နေရတာလဲ။"
လူအုပ်စုများကြားတွင် ယွဲ့ကွေသည် လူများ၏တိုက်ခိုက်မှုများကို ထိတ်လန့်စွာရှောင်ရှားရင်း ဆဲဆိုကြိမ်းမောင်းနေသည်။
သူစကားများကျသွားသည်နှင့် အရှေ့ဘက်ဂိုဒေါင်ပေါ်တွင် အသွင်အပြင်တစ်ခုက ငြိမ်သက်စွာ ပေါ်လာသည်။
ချိန်ခွင်မျက်နှာဖုံးတပ်ထားသော လူတစ်ယောက်ဖြစ်သည်။ သူပေါ်လာသည့်အခိုက်အတန့်တွင် လင်ချီးယဲ့သည် သူ့ကိုသတိပြုမိပြီး သူ့မျက်နှာကလေးနက်လာသည်။
ခေါင်မိုးပေါ်တွင် ထျန်းဖျင်သည် ရှုပ်ယှက်ခတ်နေသော အောက်စစ်မြေပြင်ကို တိတ်တဆိတ်ကြည့်နေရင်း သူ့လက်နှစ်ဖက်ကို ညင်သာစွာပုတ်ပြီး သူ့ကိုယ်သူတိုးတိုးပြောလိုက်သည်။
"ကွင်းပြင်ဖိအားပြောင်းလဲခြင်း"
ထို့နောက် ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် လူအုပ်ကြီးအနီး မြေပြင်ပေါ်ကျနေသော သတ္တုအပိုင်းအစများ၊ အပျက်အစီးများ၊ လက်နက်များ၊ နံရံအုတ်များ အားလုံးသည် လူတို့၏ ဦးခေါင်းပေါ်သို့ ဇောက်ထိုးကျနေသည့် ဧရာမပန်းကန်လုံးကြီးကဲ့သို့ လွင့်ပျံလာကာ အချိန်မရွေး ပစ်ပေါက်နိုင်သကဲ့သို့ပင်။
"ဆွဲငင်အားနှစ်ဆ"
ထျန်းဖျင်သည် သူ့လက်များကို တဖန်ပုတ်လိုက်ပြီး အပျက်အစီးမျိုးစုံဖြင့် ဝိုင်းရံခံထားရသောလူများသည် သူတို့၏ခန္ဓာကိုယ်များ ရုတ်တရက် နစ်မြုပ်သွားသလို မြေပြင်ပေါ်လဲကျလုနီးပါး ခံစားလိုက်ရသည်။ ဤပြင်းထန်သောဖိအားအောက်တွင် ရွေ့လျားမှုအရှိန်က ရုတ်တရက် အလွန်နှေးကွေးသွားသည်။
လူအုပ်ကြားတွင် ယွဲ့ကွေသည် နောက်ဆုံးမှာ စိတ်သက်သာရာရသွားသည်။ "နောက်ငါးမိနစ်လောက်နေရင် ငါတကယ်ကျရှုံးလိမ့်မယ်။"
"အသုံးမကျလိုက်တာ ယွဲ့ကွေ့ မင်းဘာလို့ အရမ်းညံ့ရတာလဲ။"
တောင်ဘက်လမ်းပေါ်တွင် ရွှမ်ဝေါသည် ဖြည်းဖြည်းချင်းလမ်းလျှောက်လာပြီး ရွှတ်နောက်နောက်ပြောလိုက်သည်။
ထို့နောက်ချက်ချင်းပင် ချန်ဝေးသည် အနောက်ဘက်လမ်းမှာ ပေါ်လာသည်။ သူမလက်ထဲက တူသေးသေးလေးကို အနည်းငယ်ဝှေ့ယမ်းကာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ချဲ့ထွင်လိုက်သည်။ ချက်ချင်းပင် ၎င်းက သုံးထပ်တိုက်လောက်မြင့်သွားသည်။ တူကြီးအောက်ကိုကျလာသောအခါ ဂိုဒေါင်ကို တစ်စစီဖြစ်လုနီးပါး ရိုက်ခတ်လိုက်သည်။
မြောက်ဘက်တွင် ဝမ်မြန့်သည် သူ့လက်နှစ်ဖက်ကို အိတ်ကပ်ထဲတွင်ထည့်ထားလျက် မည်သည့်အချိန်၌ ရပ်နေသည်ကို မသိပေ။
သူ့မျက်လုံးများက ရှိနေသောတပ်သားသစ်များစွာကို ဝှေ့ကြည့်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။
"ကံမကောင်းစွာပဲ ငါတို့တွေ မင်းတို့ကိုဝိုင်ထားပြီ။"
ဝိုင်းထားတယ်။
လူလေးယောက်က လူ ၄၀ နီးပါးကို ဝိုင်းထားတာလား။
၎င်းသည် အဓိပ္ပါယ်မရှိပုံရသော်လည်း နေရာရှိတပ်သားသစ်ယောက်မှ ၎င်းကို ဟာသတစ်ခုဟု မယူဆပေ။
သူတို့တွေ… တကယ်ကို ဝိုင်းခံထားရပြီ။
လူအုပ်ထဲတွင် လင်ချီးယဲ့၏မျက်လုံးများက တဖြည်းဖြည်းလေးနက်လာသည်။
"ငါတို့ အခု ဘာလုပ်ကြမလဲ။" မော့လိသည် ဓားရှည်ကြီးကို သယ်ထားရင်း သူမ၏မျက်နှာက အလွန်ရုပ်ဆိုးနေသည်။ "သူတို့နဲ့တိုက်ခိုင်မှာလား။"
"ငါတို့မှာရှိတဲ့လူတွေနဲ့ သူတို့ကိုမနိုင်ဘူး။" လင်ချီးယဲ့သည် ခေါင်းယမ်းကာ သူ့ဦးနှောက်က လျင်မြန်စွာလှည့်ပတ်နေသည်။
သူသည် အနည်းငယ် ခေါင်းလှည့်ကာ သူ့အကြည့်သည် ပြိုကျနေသောဂိုဒေါင်တစ်ဝက်ကို ဖြတ်သွားပြီး တောင်ဘက်မှာရှိသော ဂိုဒေါင်ဘေးက ရွှမ်ဝေါပေါ်ကျသွားသည်။
"ခဏနေရင် ငါ့ကိုကြည့်ပြီး လှုပ်ရှားပါ။" လင်ချီးယဲ့က အသံကို လျှော့လိုက်သည်။
မော့လိနှင့် ပိုင်လီဖက်တီးတို့၏ မျက်လုံးများသည် တစ်ချိန်တည်း စိုက်ကြည့်လာပြီး အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
"သူတို့လေးယောက်ပဲ လမ်းကြောင်းလေးခုကို ပိတ်ဆို့ထားတာ။ ငါတို့တွေ အတူတူလုပ်ဆောင်ပြီး ဦးတည်ချက်တစ်ခုတည်းကို ဖောက်ထွက်မယ်ဆိုရင် ဖောက်ထွက်နိုင်မယ့် ဖြစ်နိုင်ခြေပိုမြင့်တယ်။" လင်ချီးယဲ့၏အသံက အနည်းငယ်ပိုမြင့်သောကြောင့် လက်ရှိတပ်သားသစ်အားလုံးက ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ကြားနိုင်ပါသည်။
"ခဏကြာရင် ထျန်းဖျင်စတင်လာတဲ့အခါ ငါတို့အားလုံးအတူတူ အနောက်က အမျိုးသမီးဆီ ဦးတည်သွားမယ်။"
တပ်သားများ၏မျက်လုံးများ တဖျပ်ဖျပ်ခတ်နေပြီး သူတို့စကားမပြောပေမယ့် သူတို့ဘာလုပ်ရမလဲဆိုတာ သူတို့စိတ်ထဲမှာသိသည်။
ခေါင်မိုးပေါ်တွင်ထိုင်နေသော ထျန်းဖျင်သည် သူ့လက်ချောင်းများကို အနည်းငယ်ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။
"ပြုတ်ကျစေ"
ချက်ချင်းပင် လူတိုင်း၏ခေါင်းများပေါ်တွင် ဝိုင်းရံထားသောသတ္တုအပိုင်းအစများနှင့် ဆောက်လုပ်ရေးအပျက်အစီးများသည် ရုတ်တရက် ပြိုကျလာပြီး ချွန်ထက်သောအစွန်းနှင့် ထောင့်များက တောက်ပသွားခဲ့သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဆွဲငင်အားနှစ်ဆသယ်ဆောင်ထားသော တပ်သားသစ်အများစု၏အဆိုအရ သူတို့သည် ချန်ဝေး၏ဦးတည်ရာသို့ ပြေးသွားကြပေမယ့် မော့လိ၏မျက်လုံးများက အေးစက်သွားပြီး သူမလက်ထဲရှိဓားက တုန်ခါသွားပြန်သည်။
သူမသည် ခပ်တိုးတိုးဟိန်းသံဖြင့် သူမ၏ဓားကို ကောင်းကင်သို့ လွှင့်ပစ်လိုက်သည်။
အားကောင်းသော မမြင်နိုင်သော တုန်ခါမှုပုံစံသည် ဓားသွားမှ ဖြန့်ထွက်ကာ ပြိုကျနေသည့် ချွန်ထက်သောအစွန်းများကို ပြင်းထန်စွာ ထိမှန်ကာ တစ်ဖက်မှ ပြုတ်ကျကာ အပိုင်းပိုင်း ကွဲသွားခဲ့သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူမ၏လက်ထဲတွင် သုံးထပ်တိုက်မြင့်သောတူကြီးကို ကိုင်ထားသည့် ချန်ဝေးသည် သူမဆီသို့ ပြေးလာနေသော လူအများအပြားကို ကြည့်ပြီး မျက်ခုံးပင့်ကာ သရော်လိုက်သည်။
"သေလမ်းရှာတာပဲ။"
ဝှီး…
သူမလက်ထဲတွင်ရှိသော တူ၏အရွယ်အစားသည် တဖန်တိုးလာကာ လူနေအဆောက်အအုံတစ်ခုလုံးနီးပါး အရွယ်အစားဖြစ်လာသည်။ သူမသည် ဤမျှထိတ်လန့်စရာကောင်းသော အရွယ်အစားကို အလွယ်တကူ မြှောက်လိုက်ပြီး လေနှင့်အတူ ရှုပ်ယှက်ခတ်နေသော တပ်သားသစ်များကို ရိုက်ချပစ်လိုက်သည်။
ကောင်းကင်နှင့် နေကို ဖုံးလွှမ်းထားသည်။
TK Team (Chapter 77)
