Volume 1 (သေမျိုးနယ်မြေ ၀၇၄)
Chapter 74 (239 VS 5)
မြင်ကွင်းက ရုတ်တရက် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
ဝမ်မျက်နှာဖုံးအောက်က ဝမ်မြန့်၏နှုတ်ခမ်းထောင့်သည် ပြင်းထန်စွာလှုပ်ယမ်းသွားပြီး ချန်ဝေး၏လက်သီးက တင်းကျပ်နေကာ လက်ရှိနည်းပြများ၏မျက်နှာများကလည်း အလွန်အံ့အားသင့်နေကြသည်။
ကြောင်တောင်တောင်ဖြင့် မတ်တတ်ရပ်နေသော တပ်သားသစ်များသာ အနည်းငယ်စိတ်ရှုပ်နေသည်။
ဒါကဒူးထောက်နေတာလား။ အဲဒါက… မဖြစ်နိုင်ဘူးမလား။ သူဘာလုပ်နေတာလဲ။
သူတို့သည် ဖြစ်ပျက်နေတာကို ခန့်မှန်းနိုင်ပေမယ့် ထိုလမ်းကြောင်းကို သူတို့မတွေးဝံ့ကြဘူး။ သူတို့သည် မြင်ခဲ့သောအရာအားလုံးအတွက် ကျိုးကြောင်းဆီလျော်သော ရှင်းပြချက်တစ်ခုကို ရှာဖွေလိုကြသည်…
ဒီ [မျက်နှာဖုံး] က ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက်သေးငယ်တဲ့အမှားကို လုပ်နိုင်ရတာလဲ။
အားလုံး၏အကြည့်က ရွှမ်ဝေါဆီကျရောက်သွားသည်။
ရွှမ်ဝေါသည် ထိုနေရာတွင် ဒူးထောက်ကာ အဖြစ်မှန်ကိုသိရန် တစ်စက္ကန့်ကြာသွားပြီး ခဏမျှတုံ့ဆိုင်းသွားပြီးနောက် သူ့လက်များကို ဖြည်းညှင်းစွာ မြှောက်လိုက်ပြီး...
တပ်သားသစ်များကို ဦးညွတ်လိုက်သည်။
"[မျက်နှာဖုံး] တပ်ဖွဲ့က ရွှမ်ဝေါပါ။ လာမယ့်နှစ်မှာ မင်းတို့အားလုံးပျော်ရွှင်ဖို့ ငါဆုတောင်းပေးလိုက်ပါတယ်"
ပြောပြီးနောက် သူသည် ရုတ်တရက်ထရပ်ပြီး ဂုဏ်ယူစွာမတ်တတ်ရပ်ကာ ဘာမှမဖြစ်သလို ဟန်ဆောင်နေလိုက်သည်။
လင်ချီးယဲ့: "…"
ပိုင်လီဖက်တီးသည် ခဏလောက်စဉ်းစားပြီး လင်ချီးယဲ့၏နားကိုကပ်ကာ အလေးအနက်ပြောလိုက်သည်။ "ချီးယဲ့ မင်းပြောကြည့်စမ်း… ဒီနည်းပြက ဝင်ငွေမလုံလောက်လို့ တကယ့် [မျက်နှာဖုံး] တပ်ဖွဲ့ကိုမငှားနိုင်လို့ အဆင့်မြင့်ကိုယ်ပွားကို ငှားခဲ့တာများလား"
"…မဟုတ်လောက်ဘူး" လင်ချီးယဲ့၏မျက်လုံးများသည် လူခုနစ်ယောက်ရှေ့က ဝမ်မြန့်ပေါ်သို့ကျရောက်သွားပြီး သူ့မျက်နှာက တဖြည်းဖြည်း လေးနက်လာသည်။
လင်ချီးယဲ့သည် စင်မြင့်ပေါ်ရှိထိုလူက နတ်စွမ်းအားဖျော့ဖျော့ကို ထုတ်လွှတ်နေကြောင်း ခံစားနိုင်သည်။
တခြားသူများက သတိမထားမိနိုင်သော်လည်း လင်ချီးယဲ့က သတိထားမိသည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့နှစ်ယောက်စလုံးက နတ်ဘုရားကိုယ်စားလှယ်များဖြစ်သောကြောင့်ပင်။
တစ်ချိန်တည်းတွင် စင်မြင့်ပေါ်ရှိ ဝမ်မြန့်သည် လင်ချီးယဲ့၏တည်ရှိမှုကိုသတိထားမိပုံရပြီး သူတို့အကြည့်များဆုံမိသွားသည်။
ခဏအကြာတွင် ဝမ်မြန့်သည် အဝေးကိုကြည့်ပြီး အခုလေးတင်စကားကို ဖြည်းညှင်းစွာ အဆုံးသတ်လိုက်သည်။
"ငါတို့က [မျက်နှာဖုံး] အထူးတပ်ဖွဲ့"
အားလုံးက ပင့်သက်ရှိုက်သွားသည်။
ယွမ်ကန်း၏နှုတ်ခမ်းထောင့်က အနည်းငယ်မြင့်တင်လာပြီး သူ့အသံက လေ့ကျင့်ရေးကွင်းတွင် တဖန်ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။
"မင်းတို့မကျေနပ်တဲ့အတွက် ငါမင်းတို့ကို အခွင့်အရေးတစ်ခုပေးမယ်။ မင်းတို့ကိုယ်မင်းတို့ အသိအမှတ်ပြုပြီး ထိပ်တန်းအရည်အချင်းရှိသူတွေနဲ့ ထိတွေ့ခွင့်အခွင့်အရေးပဲ။
အခု နေ့လယ် ၂:၀၀ ကနေ ည ၉:၀၀ အထိ မင်းတို့တပ်သားသစ် ၂၃၉ ယောက်က ဘယ်လိုနည်းလမ်းကိုပဲဖြစ်ဖြစ် အသုံးပြုပြီး [မျက်နှာဖုံး] တပ်ဖွဲ့ထဲက လူတစ်ယောက်ရဲ့မျက်နှာဖုံးကို မင်းတို့ချွတ်နိုင်သရွေ့ မင်းတို့အနိုင်ရမယ်။
မင်းတို့အနိုင်ရရင် မင်းတို့က တကယ်တော်ကြောင်း သက်သေပြနိုင်မှာဖြစ်ပြီး ဒီနှစ်ရဲ့လေ့ကျင့်ရေးစခန်းကို တက်စရာမလိုတော့ဘူး။ ငါမင်းတို့ကို မနက်ဖြန် သင်တန်းဆင်းဖို့ လျှောက်ထားပေးမယ်။
ဒါပေမယ့် ည ၉:၀၀ မှ ဘယ်သူမှမချွတ်နိုင်ရင် မင်းတို့ရဲ့ရယ်စရာကောင်းတဲ့ မာနနဲ့ အတ္တတွေကို ငါ့အတွက် အိမ်သာထဲပစ်ချပေးရမယ်။ လေ့ကျင့်ရေးစခန်းအတွင်း ငါတို့ပြောတဲ့ဘယ်လိုလိုအပ်ချက်တွေပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းတို့လိုက်နာဆောင်ရွက်ရမယ်။
နားလည်လား။"
ယွမ်ကန်း၏စကားကိုကြားတော့ လက်ရှိတပ်သားသစ်များအားလုံးက ချက်ချင်းပေါက်ကွဲကြသည်။
မကြာခင် လူတချို့က ဆန္ဒပြကြသည်။
"ဒါကမတရားဘူး။ သူတို့က အခြေခံအားဖြင့် 'ချွမ်း' ဒါမှမဟုတ် 'ဟိုင်' နယ်ပယ်ကိုရောက်ထားပြီး ကျွန်တော်တို့အားလုံးက 'ကျန်' နယ်ပယ်ပဲရှိတယ်။ ဘယ်လိုလုပ်တိုက်ခိုက်နိုင်မှာလဲ။"
"ဒီတိုက်ပွဲမှာ [မျက်နှာဖုံး] တပ်ဖွဲ့က အဖွဲ့ဝင်အားလုံးရဲ့နယ်ပယ်ကို 'ကျန်' နယ်ပယ်အထိ ဖိနှိပ်ထားလိမ့်မယ်။
တူညီတဲ့နယ်ပယ်အောက်မှာ လူ ၂၃၉ ယောက်က လူ ၇ ယောက်ကိုတိုက်ခိုက်ရမှာ။
မင်းတို့… မလုပ်ရဲဘူးလား။"
အားလုံးကရုတ်ရုတ်သဲသဲဖြစ်ခဲ့သည်။
လူတိုင်းသည် 'ကျန်' နယ်ပယ်တွင်ရှိကြသောကြောင့် သဘာဝအားဖြင့် အင်အားနှင့် အားနည်းချက်ကြားတွင် အခြေခံကွာခြားချက်မရှိပေ။ ကျန်တာက နည်းဗျူဟာညှိနှိုင်းမှု၊ ဗျူဟာနှင့် တိုက်ခိုက်ရေးအရည်အသွေးထက် ဘာမှမပိုချေ။ [မျက်နှာဖုံး] တပ်ဖွဲ့၏အဖွဲ့ဝင်များအားလုံးသည် နှစ်ပေါင်းများစွာကျော်ကြားခဲ့သော သန်မာသူများဖြစ်ကြသော်လည်း သူတို့တွင် လူ 239 ဦး ရှိသည်။
သူတို့ကို အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ပစ်နိုင်တယ် မဟုတ်လား။
တပ်သားသစ်များ၏ အသက်ရှုသံသည် ရုတ်တရက် လျင်မြန်လာသည်။
ဤကြီးမားသော အရေအတွက်ကွာခြားချက်ဖြင့် ရှုံးစရာအကြောင်းမရှိပါ။
သူတို့အနိုင်ရရင်… ဒီနှစ်လေ့ကျင့်ရေးကို ပြီးမြောက်နိုင်ရုံသာမက သူတို့လည်း မျက်နှာသာအများကြီးရလိမ့်မည်။
"ကောင်းပြီ"
"ကျွန်တော်သဘောတူတယ်"
"သဘောတူတယ်"
"…"
တပ်သားသစ်များ၏ အငွေ့အသက်များ ချက်ချင်း လောင်ကျွမ်းသွားပြီး စင်မြင့်ပေါ်ရှိ မီးခိုးရောင် အသွင်အပြင်ခုနစ်ခုကို စိုက်ကြည့်ရင်း မျက်လုံးများ တောက်လောင်လာသည်။
သူတို့၏ ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်ရေးစိတ်ဓာတ်ကို ခံစားရပုံရပြီး ဝမ်မြန့်သည် မျက်လုံးများကို ကျဉ်းမြောင်းကာ ပါးစပ်ကို ဖွင့်လိုက်သည်။
"မင်းတို့နဲ့ရင်ဆိုင်ဖို့… ငါတို့ လူ ၇ ယောက်မလိုဘူး။
မင်းတို့အားလုံးကိုအနိုင်ယူဖို့ ငါတို့ လူ ၅ ယောက်ပဲလိုတယ်။"
ဒီစကားထွက်လာသည်နှင့် တပ်သားသစ်များ၏ စိတ်ခံစားမှုများ ထပ်မံပေါက်ကွဲသွားသည်။ သူတို့သည် ဝမ်မြန့်၏ရန်စမှုကို ပြင်းထန်စွာတုံ့ပြန်လိုက်ရာ မြင်ကွင်းတစ်ခုလုံး ရှုပ်ပွသွားခဲ့သည်။
"သူတို့က အရမ်းမာနကြီးပါလား" ပိုင်လီဖက်တီးက အံ့ဩစွာမေးသည်။
"သူတို့က မာနမကြီးဘူး။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေနဲ့ သူတို့က လုံခြုံတဲ့ဘက်ကိုသွားတာ" လင်ချီးယဲ့က ခေါင်းခါလိုက်သည်။
ပိုင်လီဖက်တီးက ထိတ်လန့်သွားသည်။ "လူ ၅ ယောက်တည်းနဲ့ ငါတို့ကိုအနိုင်ယူမှာက မာနကြီးတာမဟုတ်ဘူးလား"
"ဒီတိုက်ပွဲရဲ့စည်းမျဉ်းက သူတို့ထဲက တစ်ယောက်ယောက်ရဲ့မျက်နှာဖုံးကို ချွတ်နိုင်ရင် အနိုင်ရပြီ။ ဒါကြောင့် လူများများကစားလေလေ ရှုံးနိုင်ခြေပိုများလေလေပဲ။" ပိုင်လီဖက်တီး နားမလည်သေးတာကိုမြင်တော့ လင်ချီးယဲ့က ဆက်ပြောသည်။
"လူ ၇ ယောက်ပါတဲ့ အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့မှာ သူတို့ရဲ့အားသာချက် အားနည်းချက်တွေ ရှိရမယ်။ ဒီအားနည်းချက်ကို ထုတ်ဖော်ခံရတာနဲ့ လူ ၂၃၉ ယောက်ရဲ့ ဝိုင်းရံမှုအောက်မှာ အဲဒီအားနည်းချက်က ပျက်စီးသွားနိုင်ဖွယ်ရှိတယ်။ အဲဒီအားနည်းချက်ကို ဘေးဖယ်ထားလိုက်ရင် ပြဿနာမရှိတော့ဘူး။"
"မင်းပြောချင်တာက… သူတို့ရဲ့အဖွဲ့ဝင်တချို့က တိုက်ခိုက်ရေးသိပ်မကောင်းလို့ စိုးရိမ်တာကြောင့် သူတို့ကိုမကစားခိုင်းဘူးဆိုရင် သူတို့မှာ အားနည်းချက်မရှိတော့ဘူးပေါ့"
"အမှန်ပဲ"
"ဒါဆို သူတို့က ငါတို့ကို ကြောက်နေတာမဟုတ်ဘူးလား။ ငါတို့မှာ နိုင်ဖို့အခွင့်အရေးကောင်းရှိတယ်မလား"
"မလိုအပ်ဘူး" လင်ချီးယဲ့သည် သူ့ရှေ့ကစိတ်လှုပ်ရှားနေသော လူအုပ်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ပေါ့ပါးစွာဆိုသည်။ "ငါတို့က လူအရေအတွက်အားသာချက်ရှိပေမယ့် ငါတို့က ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုမရှိတဲ့ ဖရိုဖရဲအုပ်စုပဲ။ ဒီလိုဆိုတော့ လူအရေအတွက် ငါတို့အားနည်းချက်ဖြစ်လာတယ်။
[မျက်နှာဖုံး] ရဲ့ လူ ၅ ယောက်က ချွန်ထက်တဲ့ဓားတွေဖြစ်ပြီး ငါတို့ ၂၃၉ ယောက်က အမှိုက်တစ်စမျှသာဖြစ်တယ်။"
"ကောင်းပြီ…" ပိုင်လီဖက်တီးက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
"[မျက်နှာဖုံး] ကို ငါတို့အနိုင်ရနိုင်သလား အနိုင်မရနိုင်ဘူးလားဆိုတာက ငါတို့မှာ လူအရေအတွက်ဘယ်လောက်ရှိသလဲအပေါ် မမူတည်ဘူး… ငါတို့မှာ ဉာဏ်ထက်မြက်သူ ဘယ်လောက်ရှိသလဲဆိုတာပဲ" လင်ချီးယဲ့က အနီးနားရှိ တပ်သားသစ်များကို ကြည့်လိုက်သည်။
ယွမ်ကန်းသည် အောက်ကလူများ၏အရှိန်အဟုန်က စုဆောင်းပြီးတာကို တွေ့ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "လိုအပ်တဲ့လက်နက်တွေကို မင်းတို့တွေ ဂိုဒေါင်ထဲမှာ ရှာနိုင်တယ်။ နောက် ၇ နာရီက မင်းတို့နဲ့သာသက်ဆိုင်တယ်။
ပစ္စည်းပစ္စယတွေထိခိုက်ပျက်စီးတာ၊ အဆောက်အအုံတွေဖျက်ဆီးတာ၊ ဒီနေရာမှာ မင်းတို့ ဘာပဲလုပ်ပါစေ ဂရုမစိုက်ဘူး။ ငါတို့ပြန်ယူလို့ရတယ်…
နောက်ထပ်ကတော့… မင်းတို့ရဲ့စွမ်းရည်တွေကို ငါကြည့်ချင်တယ်။"
ယွမ်ကန်းသည် နောက်ဆုံးစကားကိုပြောပြီးနောက် နည်းပြအားလုံးနှင့်အတူ လှည့်ထွက်သွားသည်။
"စီစဉ်ထားတဲ့အတိုင်း ငါ၊ ရွှမ်ဝေါ၊ ချန်ဝေး၊ ထျန်းဖျင်၊ ယွဲ့ကွေ၊ လူ ၅ ယောက်ပဲ။ ကျန်တဲ့လူက ပြန်သွားနားတော့" ဝမ်မြန့်သည် တခြားအဖွဲ့ဝင်နှစ်ယောက်ဘက်လှည့်ပြီး စကားအနည်းငယ်ပြောလိုက်ကာ သူတို့က နည်းပြများနောက်လိုက်ပြီး ထွက်သွားသည်။
နောက်ဆုံးတွင် တပ်သားသစ် ၂၃၉ ယောက်နှင့် [မျက်နှာဖုံး] အဖွဲ့ဝင် ၅ ယောက်သာ လေ့ကျင့်ရေးကွင်းတွင် ကျန်ခဲ့သည်။
လေထုက ရုတ်တရက် တင်းမာလာသည်။
တပ်သားသစ်များအားလုံးသည် စင်မြင့်ပေါ်ရှိ မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားသော လူငါးယောက်ကို မကောင်းသော ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။ လူအုပ်ထဲရှိ တစ်ယောက်က သူ့လက်ကို ဆန့်တန်းပြီး မေးလိုက်သည်။
"တဆိတ်လောက် ကျွန်တော်တို့ ဘယ်အချိန်စမှာလဲ"
ထျန်းဖျင်သည် ခပ်ရေးရေးပြုံးကာ သူ့လက်ချောင်းတစ်ချောင်းကို ဆန့်ထုတ်ပြီး လူအုပ်ဆီသို့ ညွှန်ပြလိုက်သည်။
နောက်အခိုက်အတန့်တွင် မေးခွန်းမေးသူသည် မမြင်နိုင်သော တူကြီးဖြင့် ရင်ဘတ်ကို ထိမှန်သွားသကဲ့သို့ သူ့ပါးစပ်ကနေ သွေးများထွက်လာပြီး နောက်သို့လွင့်သွားသည်။
ဖရိုဖရဲကြားတွင် ဝမ်မြန့်က ခပ်ရေးရေးပြောလိုက်သည်။
"အခုလေးတင် နည်းပြပြောသွားတဲ့စကားကို မရှင်းသေးဘူးလား။
၂ နာရီကနေ ၉ နာရီအထိ တစ်နည်းပြောရရင်…
အခုစတင်ပြီ"
TK Team (Chapter 74)
