MM Story Teller

Chapter 109

Viewers 18k

🤒အခန်း ၁၀၉

A မြို့။

ကျူးထုန်မှာ ရှောက်မင် နောက်ဆုံးပို့လာသောအသံဖိုင်အပြီးတွင် စာမပြန်တော့ပေ။

သို့သော်လည်း အိပ်မရဖြစ်နေခဲ့ပြန်သည်။

စကားပြောသည့်နောက်ဆုံးနားလေးတွင် တိုတောင်းလှသောစကားလုံးအနည်းငယ်ပင်ဆိုသော်လည်း ရှောက်မင်က ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့်အသံကိုနှိမ့်ကာ "သခင်လေး" ဟုခေါ်ခဲ့သည်။ ထိုစကားလုံးများက သူ့နားထဲတွင် လျှပ်စီးကြောင်းပမာဖြစ်နေခဲ့သည်။

ရှောက်မင်အသံက ကောင်းမှန်း သူသိနေခဲ့သော်လည်း ဤမျှ ဆွဲတောင်မှုရှိလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။

၎င်းက အသံမက်ဆေ့ချ်ကြောင့်ပေလား၊ အဘိုးအိမ်မှ သူနှင့်မရင်းနှီးသေးသောအိပ်ရာပေါ်တွင် အိပ်နေရခြင်းကြောင့်ပေလား သေချာမသိပေ။ သူ့ခမျာ ဟိုသည်လှိမ့်ရင်း အိပ်မပျော်နိုင်ဖြစ်နေရသည်။

အိပ်မပျော်သည့်ခံစားချက်မှာ အငှားအိမ်မှ ထိုနှစ်ညနှင့် ရောထွေးသွားခဲ့သည်။

ကျူးထုန် အိပ်ရာပေါ်တွင်လှဲနေပြီး မျက်နှာကြတ်ကိုကြည့်ကာ တွေးနေမိ၏။

'ငါက တကယ်ပဲရှောက်မင်မရှိလို့ အိပ်မပျော်တာများလား'

မဖြစ်နိုင်တာပဲ။

သူ့ဘက်မှ ရံဖန်ရံခါတွင် ရှောက်မင်အပေါ်ကို မှီခိုခဲ့သော်လည်း ထိုအချက်ကြောင့်မဟုတ်ပေ။

အသစ်ဝယ်လာသောအိပ်ရာကြောင့် အိပ်မပျော်ခြင်းသာဖြစ်လိမ့်မည်။

ကျူးထုန်က သူ့အဘိုးအပေါ်ကိုအပြစ်တင်လိုက်မှ စိတ်သက်သာသွားခဲ့၏။ သူနောက်တကြိမ်ဖုန်းကိုယူလိုက်ပြန်ပြီး ရှောက်မင်ကိုမက်ဆေ့ချ်ပို့ရန်ကြံလိုက်သော်လည်း အချိန်ကိုကြည့်လိုက်ပြီးနောက် မပို့တော့ရန်ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ညဆယ့်တစ်နာရီပင်ရှိနေပြီ။

သူကဲ့သို့ ကျောင်းပျက်နေကျလူနှင့်မတူသောရှောက်မင်က မနက်ဖြန်ကျောင်းတက်ရဦးမည်။ ယခုအချိန်တွင် သူအိပ်နေလောက်ပြီ။

သူ့ကိုနှောင့်ယှက်သင့်လို့လား။

သူအခုမက်ဆေ့ချ်ပို့လိုက်ပါက ရှောက်မင်မှာ အိပ်ပျော်သွားပြီးလျှင်ပင် သူ့ကိုစာပြန်လိမ့်မည်။

၎င်းကိုတွေးလိုက်ပြီးနောက် ကျူးထုန်မှာ ငြိမ်သက်သွားခဲ့သည်။

ရှောက်မင်က သူ့ကိုစာပြန်လိမ့်မယ်လို့ ဘာလို့အရမ်းသေချာနေရတာလဲ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ရှောက်မင်က အမြဲတမ်းထိုအတိုင်းလုပ်ခဲ့သလို ထင်ရသောကြောင့်ပင်။

ကျူးထုန်က ဖုန်းကိုကိုင်ထားရင်း အိပ်ရာပေါ်တွင်လှဲနေပြီး စကားပြောထားသည့်ဖုန်းမျက်နှာပြင်ကိုကြည့်နေမိသည်။ မစဥ်းစားတော့ဘဲ လက်ချောင်းတစ်ချောင်းကိုဆန့်ထုတ်ကာ နောက်ဆုံးပို့ထားသောအသံဖိုင်ကိုဖွင့်ကြည့်လိုက်သည်။

'ကောင်းသောညပါ သခင်လေး'

ရင်းနှီးနေသောအသံလေးကထွက်ပေါ်လာပြီး ကျူးထုန်မှာ ကြည်နူးမှုတစွန်းတစလေးကိုရရှိလိုက်သည်။

ကြည်နူးနေစဥ်မှာပင် သူနားလည်သွားခဲ့သောအရာတစ်ခုရှိသည်။

သူ ရှောက်မင်ကို နည်းနည်းလေး လွမ်းနေသလိုပဲ။

သူ A မြို့ကိုပြန်ရောက်လာခဲ့သည်မှာ တစ်ရက်မျှသာရှိသေးသည်။

ယခုတော့ ထိုသို့တွေးနေမိပြီ။

သူ့အတွေးတို့က ရှောက်မင်နှင့်သာပြည့်နေခဲ့သည်။

ကျူးထုန်က ဖုန်းကိုခဏမျှကြည့်နေပြီးနောက် ရုတ်တရက်ခေါင်းအုံးကိုယူကာ မျက်နှာကိုနှစ်ထားလိုက်မိတော့သည်။

_________

သုံးရက်ကြာပြီးနောက် စိတ်ကူးယဥ်ကောင်းကင် ခန်းမတွင်ဖြစ်သည်။

စိတ်ကူးယဥ်ကောင်းကင်ခန်းမမှာ A မြို့တွင် ဧည့်ခံပွဲကျင်းပရာ နာမည်ကျော်ခန်းမတစ်ခုပင်ဖြစ်လေ၏။ ညစာစားပွဲအခမ်းအနားကို နှစ်သက်ကြသူအများအပြားက ဤနေရာတွင်လာရောက်စုဝေးကြသည်။ ယနေ့မွေးနေ့ပွဲအခမ်းအနားကိုကြွလာကြသူများမှာ ဤနေရာနှင့်မစိမ်းသက်ကြပေ။

ဖိတ်ကြားခံထားရသောဧည့်သည်တော်အနေဖြင့် ကျူးထုန်မှာ ယခုလိုအခမ်းအနားမျိုးကို ပထမဆုံးအကြိမ် တက်ရောက်လာခဲ့သည်။

သူက သူ့အဖေနှင့်အတူ ပွဲတက်ရန်ငြင်းလိုက်ပြီး အဒေါ်နှင့်သွားမည့်အကြောင်းကို သူ့အဖေကကြားရသည့်အခါ ဖုန်းထဲမှသူ့အဖေအသံက သိပ်မကောင်းလှပေ။ ကျူးထုန်မှာ ၎င်းက သူ့အဖေနှင့်အတူမသွားဘဲ အဒေါ်နှင့်သွားရန်လက်ခံလ်ုက်မိ၍လား၊ သိူ့မဟုတ် သူနှင့်မပူးပေါင်းဘဲ သူ့အစီအစဥ်များကိုနှောင့်ယှက်မိ၍လား သေချာမသိပေ။

ကျူးထုန်က ဂရုမစိုက်နေပါချေ။ ဧည့်ခံပွဲပြီးသွားသည်နှင့် သူလည်းအမြန်ပြန်နိုင်သည်ပင်။

သူ့ထံတွင် လူ့ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် သဟဇာတမဖြစ်သောအကျင့်ရှိ၍ဖြစ်နိုင်သည်။ ဧည့်ခံပွဲကျင်းပသောခန်းမထဲကိုပင်မဝင်ရသေးခင် ပြန်ရန်စဥ်းစားနေမိလေ၏။

"ထုန်ထုန် သွားကြမယ်.."

ကားက ခန်းမအရှေ့တွင်ရပ်သွားခဲ့သည်။ သူ့အဒေါ်ကသူ့အား ဝမ်းပန်းတသာဖြင့်ခေါ်လိုက်၏။

အဒေါ်ချန်က ဈေးကြီးသောပွဲတက်ဂါဝန်နှင့် မျက်နှာပေါ်တွင် မိတ်ကပ်ပါးပါးလေးလိမ်းချယ်ထားခဲ့သည်။ သူမ၏လက်ဖျားခါဖွယ်ရာအလှကိုဖော်ပြထားပြီး ယခုလို လူစုကြီးကိုအလွယ်လေးဆွဲဆောင်ထားနိုင်လေသည်။

ကျူးထုန်ကခေါင်းညိတ်ပြကာ သူမပြောသည့်အတိုင်း ကားထဲမှထွက်လာခဲ့လိုက်သည်။

ကားထဲမှထွက်လိုက်သည်နှင့် သူ့အဒေါ်ကပြုံးကာ သူ့အားချီးကျူးလာလေ၏။

"မင်းအသားအရေက တကယ်ပိုကောင်းလာတာပဲ ထုန်ထုန်၊ ဒီနေ့တော့ လူတွေကမင်းကြောင့် ပါးစပ်အဟောင်းသားဖြစ်သွားကြတော့မယ်ထင်တယ်..."

ကျူးထုန်: "....."

ယနေ့တွင်တော့သူက ပုံမှန်အဝတ်အစားကိုသာဝတ်လာခဲ့သည်။ ကိုယ်ထည်နှင့်ကွက်တိကျသောဝတ်စုံက သူ၏ရှည်သွယ်သောအရပ်နှင့် သီးခြားဆန်သောပုံရိပ်ကို ပေါ်လွင်နေစေသည်။ သူ့မျက်နှာက ချဥ်းကပ်ရခက်မှုကိုဖော်ပြနေပြီး ပို၍ပင်အပြစ်ကင်းကာချောမောသည့်ပုံစံဖြစ်နေစေခဲ့သည်။ သူက တိတ်ဆိတ်စွာဖြင့်မျက်လွှာချလိုက်သည့်အခါ အထက်တန်းဆန်ကာသိမ်မွေ့သောအမူအရာဖြစ်နေပြီး

မျက်လုံးပင့်ကြည့်လိုက်သည့်အခါတွင်လည်း တွေးခေါ်တတ်ပြီး မြင့်မြတ်သောပုံစံဖြစ်နေစေပြန်သည်။

သို့ရာတွင် ကျူးထုန်ကမနှစ်သက်ပေ။

သူ့ဝတ်စုံက ကျပ်ထုတ်ပြီး နေရခက်သလိုခံစားနေရသည်။

သူက ရှောင်ရှင်းလို အကဲပိုပြီးချွဲ့နွဲ့ပြောတတ်သူမဟုတ်လေရာ ဗြောင်ကျကျသာပြန်လည်ချီးမွမ်းလိုက်ရသည်။

"အဒေါ်ချန်လည်း ဒီနေ့အရမ်းလှနေပါတယ်.."

အဒေါ်: "ဒါပေါ့ ဒါမှအဒေါ်တို့ထုန်ထုန်နဲ့ လိုက်ဖက်မှာပေါ့.."

"......"

အဒေါ်ချန်က ကားတံခါးကိုပိတ်လိုက်ပြီး ပြတင်းပေါက်မှတဆင့် ဒရိုင်ဘာကိုပြောလိုက်လေသည်။ ကျူးထုန်ကမူ နေရာစုံကိုလျှောက်ကြည့်နေလေ၏။ ရုတ်ချည်းပင် ကားတစ်စီးက မဝေးသောနေရာတွင်ရပ်သွားခဲ့သည်။ သူက အစပိုင်းတွင်အာရုံသိပ်မထားသော်လည်း ကားမောင်းသူထိုင်ခုံမှထွက်လာသူကိုမြင်လိုက်ရသည့်အခါ သူကြောင်အသွားရတော့သည်။

လာရပ်သည့်ကားက အခြားကားများနှင့်မတူသော ပြိုင်ကားဖြစ်လေသည်။

ဒရိုင်ဘာခုံမှလူက ကားထဲမှထွက်လာရန် စိတ်ကူးမရှိပုံရသည်။ ခရီးသည်ခုံမှလူကိုသာ လှည့်ပြီးစကားပြောနေလေ၏။

ဘေးတိုက်သာမြင်ရသည့်တိုင် ကျူးထုန်က ဘယ်သောအခါမှလူမမှားတတ်ပေ။

ထိုသူက ချင်ကျွင်းဟုန်ပင်ဖြစ်လေ၏။

ချင်ကျွင်းဟုန်က ဘယ်လိုလုပ် ဒီကိုရောက်လာရတာလဲ။

ကားထဲကမိန်းမကရောဘယ်သူလဲ။

"ထုန်ထုန် ဘာဖြစ်တာလဲ.."

အဒေါ်ချန်က ဒရိုင်ဘာကို ကားထွက်ရန်ပြောလိုက်ပြီး ပြန်လှည့်လာသည့်အခါ ကျူးထုန်၏ရှုပ်ထွေးနေသောမျက်နှာကိုမြင်လိုက်ရသည်။ သူမက ခေါင်းရှုပ်သွားပြီးမေးလာခဲ့၏။

ကျူးထုန်က သတိပြန်လည်လာသည်။ သူကလှည့်ပြီးပြန်မေးလိုက်သည်။

"အဒေါ် ဟိုကလူကိုသိလား.."

အဒေါ်ချန်က သူကြည့်နေသည့်နောက်ကိုလိုက်ကြည့်ပြီးဖြေလာခဲ့သည်။

"အဲဒီတစ်ယောက်က ကျန်းဝမ်ကိုပြောတာလား.."

ကျူးထုန်: "ကျန်းဝမ်.."

"ဟုတ်တယ်၊ ကျန်းမိသားစုရဲ့ ဆက်ခံသူ အကြီးဆုံးသမီးလေ..ဘေးကလူကတော့..."

ချင်ကျွင်းဟုန်၏ မှုန်ကုပ်ကုပ်မျက်နှာကိုမြင်သည်နှင့် အဒေါ်ချန်က ရုတ်တရက်ကြီးနှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။

"အဲဒီချင်မျိုးရိုးကောင်က ကျူးမိသားစုကနေနှင်ထုတ်ခံလိုက်ရတာတောင် အမှတ်မရှိသေးဘူး.."

ကျူးထုန်ခမျာ အံ့ဩသွားရသည်။

"အဒေါ် ဘယ်လိုတွေဖြစ်ကုန်တာလဲဆိုတာကို သိထားသေးလား.."

"သိတာပေါ့ကွယ်.."

သူ့အဒေါ်က ပြန်ဖြေလာခဲ့ပါ၏။

"ဒီလိုကိစ္စမျိုးက ဒီနှစ်တွေအတွင်း မင်းအဖေလုပ်ခဲ့သမျှထဲမှာ လက်ခံနိုင်လောက်တဲ့အလုပ်ပဲလေ.."

ကျူးထုန်: "....."

ချင်ကျွင်းဟုန် ကျူးအိမ်တော်မှကန်ထုတ်ခံလိုက်ရသောအကြောင်းကို သူ A မြို့သို့ပြန်လာသည့်နေ့မှသိခဲ့ရသည်။

ဧည့်ခံပွဲကိုတက်ရောက်ရန် ကျူးရှို့ရှန်းက သူ့ကိုဖုန်းခေါ်ခဲ့ပြီးနောက်၌လည်း သူ့စိတ်ထဲတွင်ထူးဆန်းနေခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်ခဲ့သည့်အကြောင်းအရာများကို အိမ်တွင်မေးမြန်းကြည့်ခဲ့သည်။

ချင်ကျွင်းဟုန် နှင်ထုတ်ခံလိုက်ရသည်ဟုကြားခဲ့ရစဥ်က သူအံ့ဩသွားခဲ့သော်လည်း တချိန်တည်းမှာပင် တိတ်ဆိတ်နေမိပြန်သည်။

ကျူးရှို့ရှန်းက ချင်ကျွင်းဟုန်ကိုမောင်းထုတ်လိုက်ရသည်မှာ သူ့နောက်ကွယ်မှပိုင်ဆိုင်မှုကိုရှာတွေ့သွားသောကြောင့်ဖြစ်လေ၏။ ချင်ကျွင်းဟုန်က ကျိုးဆွေ့ကို ကျောင်းတွင်မကောင်းသတင်းလွှင့်ခိုင်းခဲ့၍ မဟုတ်ပါချေ။

သူ့အနေဖြင့် အမှန်တကယ်ပင် သူ့အဖေအပေါ် မမျှော်လင့်ချက်မထားခဲ့သင့်ပေ။

ကျူးထုန်က ချင်ကျွင်းဟုန်ကို ပြန်ကြည့်လိုက်မိပြန်သည်။

နှစ်သက်မှုရာခိုင်နှုန်းက တဝက်ကျိုးသွားသည့်အခါ သူအရင်ဆုံးတွေးထားခဲ့သည်က A မြို့ကိုပြန်လာပြီး ချင်ကျွင်းဟုန်ကို ကျူးမိသားစုထဲမှထွက်သွားအောင်လုပ်ရန်ဖြစ်ခဲ့သည်။ သို့တစေ သူပြန်ရောက်လာချိန်တွင် ချင်ကျွင်းဟုန်က အမှတ်တမဲ့ ထွက်သွားခဲ့ပြီးသားဖြစ်နေ၏။

သူ့အဖေက ဘာလို့နေရင်းထိုင်ရင်း ချင်ကျွင်းဟုန်ကိုသံသယဝင်သွားတာလဲ။ ကျိုးဆွေ့ကြောင့်လား။

သူလည်းအကြောင်းအရင်းကို အတိအကျမသိရပေ။

သူ့လုပ်ရပ်ကြောင့် ကမ္ဘာ၏ဇာတ်ကြောင်းက ပြောင်းသွားခဲ့သည်မှာ သေချာသည်။

ချင်ကျွင်းဟုန်က နှင်ထုတ်ခံလိုက်ရပြီဖြစ်ပြီး ရှောင်ရှင်းကိုလည်း သူတို့အဘိုးကကာကွယ်ပေးထားပြီဖြစ်သောကြောင့် သူမ လုံခြုံသွားပြီဟုတွေးထားခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း ချင်ကျွင်းဟုန်က ယနေ့၌ဧည့်ခံပွဲကျင်းပမည့်ခန်းမရှေ့တွင် ရုတ်တရက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး ၎င်းကသူ့ကို အနည်းငယ်မျှ စိတ်ကျဥ်းကျပ်သွားစေခဲ့သည်။

ပြီးတော့ ကျန်းဝမ်ဆိုတဲ့နာမည်....သူ့နာမည်ကိုရင်းနှီးနေတယ်။

'ကျန်းဝမ်က မူရင်းဝတ္ထုထဲကဇာတ်ကောင်ပါ'

"......"

ပေါ်မလာခဲ့သည်မှာ အတန်ကြာခဲ့ပြီဖြစ်သောစနစ်က ရုတ်တရက်သူ့ခေါင်းထဲတွင်ပေါ်လာခဲ့ပြီး စကားပြောလာခဲ့သည်။

ကျူးထုန်က မှင်သက်သွားကာမေးလိုက်မိလေ၏။

'ဇာတ်ကောင်လား'

စနစ်က အတည်ပြုပေးလာလေသည်။

'သူလည်း ဇာတ်လိုက်နောက်ကိုလိုက်တဲ့လူတွေထဲကတစ်ယောက်ပဲ'

ကျူးထုန်: "......"

သူက တခဏမျှမှင်သက်သွားပြီးမှ ရုတ်ချည်းပင် တစ်ခုခုကိုသတိရသွားခဲ့သည်။

ကျန်းဝမ်၊ နှလုံးသားကိုအရည်ပျော်စေနိုင်မည့်မိန်းမလှလေးက လက်ရှိ လိင်တူဝတ္ထုထဲတွင် အမှန်တကယ်ကိုပါဝင်နေခဲ့သည်။ သူမက ဘွဲ့ယူပြီးသည့်နောက် ကော့တေးပါတီတစ်ခုတွင် ဇာတ်လိုက်shouကိုတွေ့ခဲ့ပြီး မြင်မြင်ချင်းချစ်မိသွားခဲ့လေ၏။

အခြားသူများနှင့်မတူသည်မှာ ကျန်းဝမ်က ဇာတ်လိုက်ကို ထိုသူ၏အပေါ်ယံပုံစံကြောင့် ချစ်ခဲ့ခြင်းပင်ဖြစ်သည်။

ကျူးထုန်သိထားခဲ့သောအချက်အလက်များအရ ထိုအမျိုးသမီး၏ဂုဏ်သတင်းက မကောင်းလှပေ။

ချင်ကျွင်းဟုန်က ဘာလို့ကျန်းဝမ်နဲ့အတူရှိနေတာလဲ။

သူ့ရဲ့ချစ်သူတွေထဲကတစ်ယောက်ဖြစ်လာဖို့ကို စိတ်ဝင်စားနေတာလား။

ကျူးထုန်မှာ အဘိုးအိုတစ်ယောက်က ဘူတာရုံတွင်သူ့ဖုန်းကိုကြည့်နေသည့်မျက်နှာအမူအရာမျိုးကို ရုတ်တရက်သတိရလိုက်မိသည်။ ထိုမျက်နှာအတိုင်း တထပ်တည်းတူညီအောင်မလုပ်နိုင်သော်လည်း ၎င်းဖြင့် လက်ရှိစိတ်အခြေအနေကို အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင်ဖော်ပြနိုင်ခဲ့သည်။

"သွားကြမယ်.."

သူ့အဒေါ်ကသူ့လက်ကိုဆွဲခေါ်သွားခဲ့သည်။

ကျူးထုန်က ယခုလိုအခမ်းအနားမျိုးများကို တက်ရောက်လေ့မရှိသည့်တိုင် မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ယဥ်ကျေးမှုတို့ကိုမူနားလည်ထားခဲ့သည်။ သူမပြောလိုက်သောစကားကိုကြားသည်နှင့် ချင်ကျွင်းဟုန်နှင့်ပတ်သတ်နေသောအတွေးတို့ကိုဘေးဖယ်ထားလိုက်တော့၏။

ဧည့်ခံပွဲအခမ်းအနားထဲသို့လမ်းလျှောက်ဝင်သွားလိုက်သည်နှင့် ကျူးထုန်က အဒေါ်ဖြစ်သူမှာ ပွဲထဲမှအသိမိတ်ဆွေများအားနှုတ်ဆက်နေပုံကို ကြည့်နေခဲ့သည်။

အဒေါ်ချန်က E မြို့တွင်နေထိုင်ပြီး ကျူးထုန်ကသူမ၏တည်ရှိမှုအပေါ် နေရခက်ခြင်းမရှိပေ။ သူမနှင့်အတူ လိုက်လံနှုတ်ဆက်ခဲ့ပြီး လွန်ကဲသောရှက်ရွံ့မှုမျိုးကိုလည်းမခံစားရပေ။ ယဥ်ကျေးမှုအရ တဖက်ကသူမအကြောင်းကိုမေးလာသည့်အခါ ယဥ်ကျေးစွာဖြင့်တုံ့ပြန်သော်လည်း သူ့အပြုအမူက အေးတိအေးစက်ရှိနေဆဲပင်ဖြစ်လေသည်။

ပွဲထဲမှဧည့်သည်များကိုလိုက်နှုတ်ဆက်ကြပြီးနောက် သူ့အဒေါ်က ယနေ့မွေးနေ့ပွဲအခမ်းအနား၏ဇာတ်လိုက် ပရော်ဖက်ဆာ လျန်ယိုချင်နှင့်တွေ့ဆုံရန်ခေါ်သွားပေးခဲ့သည်။

ကျူးထုန်က ယဥ်ကျေးစွာဖြင့်ခေါ်လိုက်လေ၏။

"အဒေါ်လျန်.."

သူက ပရော်ဖက်ဆာနှင့်သူ့အမေကြားမှ ပတ်သက်မှုကို အကျယ်တဝင့်မသိထားခဲ့သော်လည်း ပရော်ဖက်ဆာကသူ့အပေါ် ကောင်းမွန်စွာဖြင့်ဆက်ဆံပေးခဲ့သည်။ သူက လူထူထပ်သောနေရာများကိုမနှစ်သက်ကြောင်းသိထားခဲ့ပြီး သူတစ်ယောက်တည်းနေနိုင်ရန် တိတ်ဆိတ်သောအခန်းတစ်ခန်းကိုစီစဥ်ပေးထားခဲ့သည်။

ပွဲ၏အဓိကလးကလည်း သူ့အား တချိန်လုံးအဖော်မလုပ်ပေးနိုင်သည့်အပြင် သူ့အဒေါ်ကလည်း စကားပြောစရာ "မိတ်ဆွေ" အများအပြားရှိနေခဲ့သည်။ မကြာခင်မှာပင် ကျူးထုန်မှာ အခန်းထဲ၌ တစ်ယောက်တည်းကျန်ရစ်ခဲ့လေတော့သည်။

သူ စိတ်ပေါ့ပါးသွားသလို သက်ပြင်းချလိုက်မိလေ၏။

ယခုကဲ့သို့သောအခြေအနေမျိုးတွင် ကျူးထုန်မှာ မည်သူနှင့်မဆိုစကားပြောပြီးမိတ်ဆွေဖွဲ့နိုင်ကာ မှတ်ချက်ကောင်းရအောင်ထိန်းသိမ်းနိုင်သော ရှောက်မင်၏စွမ်းရည်ကို မနာလိုဖြစ်မိသွားတော့သည်။

သူက အလွန်တရာမှပျင်းလာရလေရာ ရှောက်မင်ထံစာပို့လိုက်မိသည်။

ယခုအချိန်ဆိုလျှင် ညစာစားချိန်ဖြစ်လောက်သည်။

သို့သော်လည်း မက်ဆေ့ချ်ပို့ပြီး ဆယ်မိနစ်ကြာသည်အထိစောင့်နေသည့်တိုင် ရှောက်မင်ကသူ့ထံစာမပြန်တော့ပေ။

သူက စကားပြောထားခဲ့သော မှတ်တမ်းများကိုသာဆွဲကြည့်နေလိုက်တော့သည်။

ဆွဲကြည့်နေရင်းမှ လွန်ခဲ့သောနှစ်ရက်ကတည်းက ရှောက်မင်ဘက်မှထူးဆန်းနေခဲ့သည်ကို သူသတိထားမိသည်။

ယခင်ကအတိုင်း ချက်ချင်းစာပြန်ပြီး မေးခွန်မေးလျှင်လည်းပြန်ဖြေခဲ့သည်။

သို့ရာတွင် ယခင်ကထက်ပိုပြီး အလေးအနက်ဖြစ်လာလေ၏။

အဲဒီနေ့က သူတုံ့ပြန်လိုက်တာ ခပ်ပြတ်ပြတ်ဖြစ်သွားလို့များလား။ အဲဒါကြောင့်ရှောက်မင်က သူ့ကိုစနေရာကနေရပ်သွားတာလား။

ဒါကကောင်းတာလား၊ ဆိုးတာလား။

ကျူးထုန်မှာ ရုတ်ချည်း သက်ပြင်းချလိုက်တော့သည်။

ခဏကြာအောင်စောင့်နေသော်လည်း ပြန်စာကရောက်မလာခဲ့ပေ။ သူ့နှလုံးသားထဲမှ လေးလံမှုတို့က တွားသွားတက်လာခဲ့သည်။ သူက အမိုးဖွင့်လေသာဆောင်ရှိဟန်တူသော ပြင်သစ်ပြတင်းပေါက်များထံလှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

လေညင်းအနည်းငယ်ခံမည့်အတွေးဖြင့် သူထရပ်ပြီးလျှောက်သွားလိုက်သည်။

လေသာဆောင်တွင်တိုက်ခတ်နေသောလေက အေးမြပြီး ပင်မခန်းမမှ ညစာစားပွဲ၏အသံတို့ကို သဲ့သဲ့မျှကြားရလေ၏။ ကျူးထုန်မှာ ယခင်က ဤသို့သောပွဲမျိုးကိုမနှစ်သက်ခဲ့သလို ယခုလည်း ထိုအတိုင်းပင်။

သူ၏စိတ်တို့က ထိုင်းမှိုင်းနေခဲ့သည်။ သူ ရှောက်မင်ကိုဖုန်းခေါ်ချင်သည်။ သို့သော်လည်း တဖက်ကအလုပ်များနေပြီး သူ့ဘက်မှရုတ်တရက်ဖုန်းခေါ်လိုက်ပါက နှောင့်ယှက်မိမည်ကိုစိုးရိမ်ရသေးသည်။ သူက ခပ်တိုးတိုးလေးသာ သက်ပြင်းရှိုက်လိုက်ရင်း သူ ရှောက်မင်အပေါ် အလွန်အမင်းမှီခိုနေမိပြီကို သိနားလည်လိုက်သည်။

သူ့ဘက်ကနေ ရှောက်မင်ကိုမနှောင့်ယှက်သင့်ဘူးမလား။

အတွေးနွံနက်နေစဥ်မှာပင် လူတစ်ယောက်ကသူ့အနားကိုချဥ်းကပ်လာပြီး တခစ်ခစ်ရယ်မောကာမေးလာခဲ့သည်။

"သခင်လေးကျူး ဘာတွေကိုသက်ပြင်းချနေတာလဲ.."

"....."

ကိုယ်ကျပ်ဂါဝန်ရှည်၊ သူအရှေ့မှ ရေတံခွန်နှယ် လှိုင်းတွန့်ဆံပင်များနှင့်ကျက်သရေရှိကာ ညို့ဓာတ်ပြင်းသောအလှပိုင်ရှင်က ရေထဲမှကုန်းပေါ်သို့တက်လာသော ရေသူမနှင့်ပင် တင်စားရပေမည်။

ထိုအမျိုးသမီးက ကျူးထုန်နှင့်မရင်းနှီးသောကြောင့် သူက သဘာဝအလျောက် သူနှင့်အမျိုးသမီးကြားတွင်အကွာအဝေးတစ်ခုခြားကာ ခြေတစ်လှမ်းစာခန့်ခွာလိုက်လေသည်။

ကျန်းဝမ်ပင်ဖြစ်လေ၏။

သူ့၏ သူမအားရှောင်ဖယ်နေပုံက သိသာနေသည်။ ကျန်းဝမ်က ဝိုင်ခွက်ကိုလှုပ်ယမ်းနေရာမှာရပ်သွားခဲ့၏။ သူမ၏အပြုံးကမူ မှေးမှိန်သွားခဲ့ခြင်းမရှိပေ။

"သခင်လေးကျူး၊ ကြည့်ရတာ ကျွန်မကိုကြောက်နေပုံပဲ..."

ကျူးထုန်: "......"

သူ ရှင်းရှင်းလင်းလင်းပြလိုက်တယ်မဟုတ်ဘူးလား။

သူ မကြိုက်တာ အသိသာကြီးပဲကို။

ကျူးထုန်က သူမကို တစ်ချက်ခန့် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

လေတစ်သုတ်က သူမအပေါ်မှဖြတ်သန်းတိုက်ခတ်သွားကာ ကျန်းဝမ်၏ထူထဲရှည်လျားလှသောဆံနွယ်တို့ကို လွင့်သွားစေခဲ့သည်။

ကျန်းဝမ်က ချောမွေ့စွာဖြင့်ဆက်ပြောနေဆဲ။

"တကယ်တော့ ဒီအချိန်မှာ လူကြီးလူကောင်းတစ်ယောက်က သူ့ရဲ့ကုတ်အင်္ကျီလေးကိုချွတ်ပေးပြီး မိန်းကလေးရဲ့ပုခုံးပေါ်ကိုလွှားပြီးတင်ပေးတတ်ကြတာ.."

ကျူးထုန်က အေးစက်စက်ဖြင့်သာပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်ကဆယ်ကျော်သက်လေ၊ အမျိုးသားမှမဟုတ်သေးတာ.."

"....."

ကျန်းဝမ်က ရေးရေးမျှမျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

ခဏရပ်သွားပြီးသည့်နောက် ကျူးထုန်က ထပ်ဖြည့်ပြောလိုက်၏။

"ပြီးတော့ လူကြီးလူကောင်းလည်းမဟုတ်သေးဘူး.."

ကျန်းဝမ်: "....."

ဤအမျိုးသမီးအတွက် ကျူးထုန်၏ထင်မြင်ချက်က အစပျိုးခြင်းမဟုတ်သလို လက်ရှိတွင်ရင်းနှီးနေသည်လည်းမဟုတ်ဘဲ သဘောကျစရာလည်းမကောင်းပေ။

ချင်ကျွင်းဟုန်နဲ့ဒီအမျိုးသမီးရဲ့ပတ်သက်မှုကဘာလဲ။ ဧည့်ခံပွဲခန်းမအပြင်မှာ ဗြုန်းစားကြီးပေါ်လာတာက တိုက်ဆိုင်တာလား။ တမင်လုပ်တာလား။ ဧည့်ခံပွဲပြီးသွားမှ သူ့နည်းလမ်းနှင့်သူရှာဖွေကြည့်

ရတော့မည်။

သူက ဇာတ်လိုက်ကိုလိုက်ပိုးကြသူများအနက် တစ်ယောက်နှင့်မှ စကားအကောင်းမပြောချင်ပေ။

ထို့နောက် သူ့အခန်းကိုသူ လှည့်ပြန်လာခဲ့လိုက်သည်။

ကျန်းဝမ်ကမလောပေ။ သူလှည့်ထွက်သွားသည်နှင့်သူမကပြောလာခဲ့သည်။

"ကြည့်ရတာ သူဌေးကျူး ဒီနေ့သခင်လေးကျူးကိုဒီနေရာအထိ ဘာလို့ခေါ်လာတာလဲဆိုတာ မသိသေးဘူးထင်တယ်.."

_________

🤒

Prev Next